Omdat je niet lijkt te trollen maar toch geïnteresseerd lijkt.
Windows 10 lijkt helemaal
niets meer op Windows 7.
De upgrade van Windows 8 naar 10 was groter in verschil dan XP naar Vista. Dat terwijl met Vista de grondbeginselen zijn gezet die Windows 10 heeft gemaakt tot wat het is. En toen het halve OS van de grond af herschreven werd.
Windows 7 is wat dat betreft een erg ouderwets OS ondertussen. Zo voelt het ook aan.
WDDM is nu heel wat anders. Windows houdt ten aller tijde nu de regie in handen. In Windows 7 heb je bv nog daadwerkelijk exclusive fullscreen waarbij een game via Direct3D direkt met de drivers/gpu praat. In Windows 10 blijft WDDM hiertussen zitten, alhoewel het exclusive fullscreen wel simuleert. Je ziet dit bv ook terug in het feit dat als je meerdere schermen hebt, 1 display zijn resolutie veranderd, niet meteen alles op je linker scherm naar rechts verspringt. Er is niets meer over van de manieren waarop Windows 7 en zijn applicaties/games zijn display aanspreekt. En dat het nu onafhankelijke scaling goed heeft werken op meerdere displays
Of iets simpels als networking. Windows 7 gebruikt nog de BSD TCP/IP stack. Met Windows 10 heeft MS eindelijk de moeite genomen een eigen stack te schrijven.
Het eeuwenoude printermodel is vervangen... eindelijk.
Het drivermodel is ook al vervangen maar dat gebeurd elke Windows release wel. Direct3D, idem.
Windows Phone was het project om Windows een universeel OS te maken. Het is een belangrijke factor geweest in Windows daadwerkelijk paltform agnostiek te maken. Bij Windows 7 was de NT kernel zelf wel platform agnostiek (vereist slechts een binary blobje per platform, zoals dat nu voor het hele OS geldt), Windows 7 was dit absoluut niet. Veel te veel direkte dependencies op X86. Dusdanig dat de AMD Bulldozer architectuur patches nodig heeft om fatsoenlijk benut te worden. Heel het klassieke X86 stukje Windows is nu virtueel, hierdoor kan het nu ook 'native' maar virtueel Linux laten draaien onder Windows. Maar ook X86 op ARM uitvoeren.
User Space en Kernel Space zijn sinds Windows 8 eindelijk losgekoppeld. Userspace kan het OS niet meer onderuit halen. In het ergste geval killt Windows de userspace en kom je terug in een login scherm. Dit was een dingetje dat rond 2000 enorm speelde "waarom Linux beter was", en dat Microsoft heel laat en fluisterstil heeft doorgevoerd.
Windows draait nu ook 'los' van de hardware. In theorie kan elk stukje hardware onderuit klappen terwijl het OS door werkt. (Wel een vereiste dat je dan die dan onderdelen minimaal dubbel hebt). Ram, CPU, GPU, Disks.. Alles kan in principe stuk zonder dat het OS onderuit gaat. Windows 7 zit nog helemaal vastgeklemd aan de hardware, die kan al moeilijk doen als je het mobo of cpu vervangt(van AMD naar Intel bv, blijft leuk). Windows 10 is wat dit betreft nu helemaal netjes on par met Linux kwa hardware onafhankelijkheid.
Hier een beetje van wat er anders is, de interactie van users en hardware, innerlijke werking, manier waarop. Niets is hetzelfde gebleven, er is wel veel behouden. Waar je zelfs van XP naar Vista er een bende hergebruikt is en je veel makkelijk kan terugleiden en je zelfs (network stack bv) vanaf DOS meuk kon terugvinden Windows 7 in. Vind je amper nog meuk uit Windows 7 terug in 10 en zie je meer enkel de voetsporen en het grondwerk terug. En naja, legacy, die paar configuration screen opties

Dat je in het uiterlijk nog wat Windows 7 design terug kan vinden, zegt niets over wat er achter die GUI in de code verstopt zit.
Heel veel van de manier waarop het nu nog werkt wat je terug vind zoals libraries, virtuele registries, virtuele C:\windows door WinSxS, de search/start menu en zelfs dat uiterlijk/thema waar je het over hebt etc. Komt allemaal uit Vista. Windows 7 was daar voornamelijk een verbetering op. Windows 8 was een halve stap OS en Windows 10 is een soort Vista of XP, weer een schone lei voor Windows met alle legacy mooi weggewerkt maar volledig aanwezig dankzij vernuft gebruikt van virtualisatie.
Er is verder ook veel nieuw, maar daar is meer over te vinden.