Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Chinees ruimtestation Tiangong-1 brandt op in de dampkring

Het eerste Chinese ruimtestation, Tiangong-1, is in de nacht van zondag op maandag uit zijn baan om de aarde gekomen en opgebrand in de dampkring. Het ruimtestation werd gebruikt voor verscheidene testen.

De satelliet is, volgens het 18th Space Control Squadron, om 2:16 uur Nederlandse tijd teruggekomen in de atmosfeer, waarin hij voor het overgrote deel is opgebrand. De brokstukken zijn in de Grote Oceaan terechtgekomen.

Tiangong-1, wat Chinees is voor Hemels Paleis, is in 2011 gelanceerd en diende als eerste prototype voor Chinese ruimtestations. Hij werd daarom vooral gebruikt om testen uit te voeren voor latere ruimtestations. Zo werd in 2012 het Shenzhou-9-ruimtevaartuig aan Tiangong-1 gekoppeld.

Het ruimtestation is in 2013 voor het laatst bemand geweest en sindsdien werd het gebruikt om de levensduur van de componenten te testen. In 2016 werd bekend dat de Chinezen de controle over de satelliet verloren waren, omdat hij niet meer zou werken. Vanaf dat moment is de hoogte van de baan langzaam afgenomen, totdat het ruimtestation zondagnacht opbrandde.

Door Emile Witteman

Nieuwsposter

02-04-2018 • 11:19

111 Linkedin Google+

Reacties (111)

Wijzig sortering
Het ruimtestation is nu "veilig" in de Atlantische oceaan neergestort, maar als de Chinezen geen controle meer hadden over het ruimtestation, had deze ook boven dichtbevolkt gebied kunnen neerstorten?

[Reactie gewijzigd door Blaise op 2 april 2018 11:38]

Jazeker, de kans is klein, maar het had gekund. Daarom worden dit soort ongecontroleerde neerstortingen ongewenst beschouwd en maakt het eind van een missie daarom onderdeel uit van het ontwerp ervan. Je kunt deze gebeurtenis zien als onderdeel van de onervarenheid van China op ruimtevaartgebied.

Een mooi voorbeeld van de houding van de overige ruimtevaartbureau's is de Hubble: Die was ontworpen om het een SpaceShuttle teruggehaald te worden. Na het ongeluk met de Columbia viel dat in duigen, dus moest er een missie komen om het ding veilig naar beneden te halen. Toen dat niet met robots mogelijk bleek, is besloten alsnog een laatste bemande onderhoudsmissie uit te voeren, waarbij een mechanisme is bevestigd dat de Hubble uiteindelijk uit zijn baan kan halen.
En hoezo brandt zo’n ruimtestation wel wanneer het de ‘dampkring’ penetreert, maar niet bij 17.000 km/u in de stratosfeer waar het zo’n 1700/2000 graden continu is? Ik vraag me al tijden af, welk metaal weerstaat een temperatuur van 2000 graden continu? Iemand?
Het stikt van de metalen die tegen een temperatuur van 2000 graden kunnen. Ik zou kwik niet aanraden, maar ijzer is prima in orde.

De reden is simpel: metalen geleiden de warmte prima. Die 2000 graden is de temperatuur van een ijl gas, met weinig warmtecapaciteit, dus dat zet geen zoden aan de dijk.
Volgens mij is het in de omloopbaan erg warm als de zon erop schijnt, maar juist erg koud in de schaduw. Een ruimtevaartuig heeft temperatuursystemen om de temperatuur te regelen. Er zijn radiatoren aanwezig waarmee vloeistoffen verwarmd (zonlicht) of gekoeld (schaduw) kunnen worden. Door een vloeistof door de juiste radiator te pompen kan het gewenste effect bereikt worden. De temperaturen in de zon zijn voor zover ik weet niet hoog genoeg om metaal te doen smelten.
Er is een lagere luchtweerstand, de wrijving produceert de hitte die voor verbranding zorgt.
Dat is natuurlijk waar, maar volgens mij niet wat de vraag van Jordees was: Als in de ruimte de temperaturen die hij beschreef gehaald worden, dan zou metaal alsnog moeten smelten en dat gebeurt niet. Volgens mij worden dat soort termperaturen evenwel niet gehaald, en beschikt het ruimtevaartuig over koeling om zijn temperatuur te regelen.
Sorry was i.d.d. als toevoeging bedoelt.

Ze gebruiken radiatoren om hitte te transporteren inderdaad, verder een spiegelend oppervlak om weinig stralingswarmte te absorberen (ca. 95% weerkaatst geloof ik door de lage luchtdichtheid is dat de grootste bron van warmte)

edit: Het warmte veschil tusses 'boven- en onderkant' zorgt natuurlijk weer voor andere problemen i.v.m. uitzetting van metalen

[Reactie gewijzigd door twizzle op 3 april 2018 00:44]

De hoge temperatuur wordt nauwelijks door wrijving of luchtweerstand geproduceerd. Dit komt voornamelijk door de hoge druk die wordt opgebouwd, genaamd adiabatische compressie. Volgens NASA: "[..]tremendous heat, minimally due to friction between the air and surface of the spaceship [..]. (Most of the generated heat is due to rapid air compression without time for the air to cool off.)"

bron: https://www.nasa.gov/miss...rion/orionheatshield.html
In de stratosfeer ben je allang in de dampkring. Je doelt denk ik op de thermosfeer.

Een thermometer zou in de thermosfeer geen 2000 graden aangeven. Omdat de luchtdruk vrijwel niet aanwezig is wordt de warmte van de 'lucht' vrijwel niet overgebracht op bijvoorbeeld een satelliet. Daarbij komt dat er zuurstof nodig is voor verbranding dus dat gaat sowieso niet gebeuren. Er vind wel verhitting plaats door rechtstreekse straling van de zon maar dat is lang niet 2000C en kan opgelost worden door reflecterende folie te gebruiken etc.

Vergelijk het een beetje met de sauna. Door de droogte kun je 90C verdragen, en je lichaam wordt nooit 90C.

Bij re-entry wordt de luchtdruk in de omgeving steeds hoger en krijg je steeds meer frictie, en in combinatie met zuurstof verbrand het ruimtestation totdat de snelheid laag genoeg is dan houdt dat effect op. Wat dan nog over is gebleven valt op de aarde neer.
Skylab woog 77 (9x Tiangon-1) ton en is ongecontroleerd neergestort in 1979 in AustraliŽ
Salyut 7 woog 19 ton (2.5x Tiangon-1) en is ongecontroleerd neergestort in 1991 in ArgentiniŽ

Je kan China geen gebrek aan ervaring verwijten terwijl de 2 grootmachten veel zwaardere en grotere uncontrolled reentries op hun palmares boven bewoond gebied hebben staan.
Ja, decennia geleden. Inmiddels leven we in 2018. Bovendien waren het de Chinezen die in 2013 dachten "Weet je wat, laten we 'm gewoon nog een paar jaar gebruiken".
Ja want Amerika en Rusland staan erom bekend zo graag samen te werken met elkaar en China |:(

Ik vind het helemaal niet gek dat het zo is gelopen, en al met al is er maar heen weinig gevaar voor de bevolking van een land waar resten neer zouden storten, vergeet niet dat 71% van de aarde water is, dus de kans dat ze land raken is al niet zo groot, en dan heeft ieder land tegenwoordig (al dan niet door hulp van andere landen) toegang tot data uit de ruimte, dus zelfs in het ergste geval (de resten storten op een druk bevolkte stad) dan kunnen ze gewoon de stad evacueren, objecten uit de ruimte volgen een pad wat we gewoon kunnen berekenen, dus een week geleden was al bekend waar dat ding ging neerstorten.
Als ze het traject weten (en hij gaat af op bewoond gebied), zouden ze 't ding uit de lucht kunnen schieten?
Als ze het traject weten (en hij gaat af op bewoond gebied), zouden ze 't ding uit de lucht kunnen schieten?
Dat werkt leuk in Hollywood, maar in de echte wereld gaat dat echt niet helpen.

Ten eerste zijn er maar zeer weinig anti-satelliet raketten beschikbaar (want gigantisch kostbaar), ten tweede heb je het niet over ťťn target, maar verschillende na het uiteenvallen in meerdere delen, en ten derde heb je nauwelijks tijd om die te deployen als de zaak eenmaal in de dampkring is beland.

En dan hebben we het nog niet eens over kleine praktische zaken als de enorme snelheid waarmee die brokstukken vliegen.

En uit elkaar schieten voor het de dampkring binnenkomt is nog minder wenselijk, want in plaats van ťťn object heb je dan meteen honderden objecten. En die zijn een stuk lastiger te voorspellen en te volgen. Daar bereik je dus precies het tegenovergesteld mee dan je wil bereiken.

In andere woorden: jouw scenario is leuk voor in een spannende Hollywoodfilm, maar in de echte wereld niet echt bruikbaar/realistisch.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 2 april 2018 15:08]

"In de dampkring beland" is natuurlijk een grijs gebied. Er is geen scherpe grens. Dat was waarom ook niet voorspeld kon worden waar het precies terecht zou komen.

Je wilt het ding raken terwijl het nog in 1 stuk zit, maar wel al merkbare wrijving van de atmosfeer ondervindt. De brokstukken daarna zijn veel kleiner, wat betekent dat ze relatief meer wrijving ondervinden en sneller opbranden. Die hoge snelheid is dan juist een voordeel, het levert de energie om de stukken te laten opbranden.

Dat die brokstukken niet te volgen zijn is geen ramp: de levensduur is minder dan een dag. We maken ons druk over zulke brokstukken een paar honderd kilometer hoger, waar de levensduur meerdere jaren is, of zelfs eeuwen.
Dat die brokstukken niet te volgen zijn is geen ramp: de levensduur is minder dan een dag. We maken ons druk over zulke brokstukken een paar honderd kilometer hoger, waar de levensduur meerdere jaren is, of zelfs eeuwen.
Maar als je er te vroeg een raket in schiet, dan knallen de brokstukken alle kanten op. Een aantal zullen daarbij vast in een hogere baan komen, waar ze wel degelijk zeer lang een probleem kunnen blijven.
Nevermind, ik zag een belangrijk detail over het hoofd; zie de reactie van @MSalters (dankjewel!) voor de correctie.

[Reactie gewijzigd door robvanwijk op 3 april 2018 12:57]

Dat soort brokstukken zullen in een elliptische baan komen. Daarbij is het verste punt inderdaad een stuk hoger, maar het dichbijzijndste punt van de baan juist lager. Het gevolg is dat ze nog meer wrijving ondervinden, waardoor ze nog sneller neerstorten.

Je kunt nu eenmaal niet met een enkele impuls vanuit een circulaire baan naar een hogere circulaire baan. Dat is waarom er zoiets bestaat als een circularization burn, waarbij je een tweede impuls gebruikt om op het hoogste punt van een elliptische traject de hoogte vast te houden.
[...]

In andere woorden: jouw scenario is leuk voor in een spannende Hollywoodfilm,
Ik zie Bruce Willis al voor me...
Nop. Sandra Bullock
Oh kom op, een hyper onrealistische film waarin een satelliet uit de lucht wordt geknald, met honderdduizend onnodige complicaties en explosies... dat schreeuwt Bruce Willis.
Hij vliegt er in z'n tank top gewoon naartoe in een Apache helikopter, maar uiteraard raakt op het allerlaatste moment de laatste raket die hij heeft de satelliet, want al die andere raketten heeft hij nodig voor de bad guys.
Dat zou op zich ook een optie zijn ja, in ieder geval van Amerika is bekend dat ze hier de techniek voor hebben, zou me niets verbazen als China dit ook kan.

Realistisch gezien gaan ze vast geen stad evacueren of zo'n ding kapot schieten, tegen de tijd dat het op de stad valt zijn het 1000en kleine brokjes, lullig voor je auto ruiten etc (hoewel daar vast ergens een fonds voor is vanuit COPUOS) maar echt gevaarlijk word dat niet.

Het belangrijkste om in dit voorbeeld te weten is dat zo'n station nooit een solide ding is, dat is gewoon een collectie van aan elkaar gelaste/gelijmde delen, tijdens de-orbit laat dat allemaal los en heb je een wolk van troep, die dan ook nog eens voor een groot deel op brand, er komt letterlijk alleen wat verbrande resten naar beneden, die kunnen natuurlijk ook schade veroorzaken, en in een extreem ongelukkig geval misschien iemand doden, maar denk niet aan scenario's alsof er een bom op de aarde valt, het is eerder te vergelijken met hagel.

[Reactie gewijzigd door 434365 op 2 april 2018 15:10]

Nee en het is nog onverstandig ook. Brokstukken zijn een grote bedreiging voor andere satalieten en opstijgende raketten. Deze kunnen botsen en grote schade aanrichten tot zelfs wel vernietigen.. Plus het duurt heel lang voor dat deze brokstukken terug vallen op aarde.
dus zelfs in het ergste geval (de resten storten op een druk bevolkte stad) dan kunnen ze gewoon de stad evacueren, objecten uit de ruimte volgen een pad wat we gewoon kunnen berekenen, dus een week geleden was al bekend waar dat ding ging neerstorten.
Ehm nee, objecten volgen (en lang van tevoren voorspellen wat hun baan zal zijn) werkt alleen als ze "echt" in de ruimte zijn, waar de wrijving met (het laatste restje) atmosfeer verwaarloosbaar is. De reden dat dit ruimtestation Łberhaupt naar beneden gekomen is, komt nou juist doordat het laag genoeg zat, zodat de wrijving niet verwaarloosd kan worden.

Een week geleden wisten we alleen dat ie neer zou komen tussen 42.8 noorderbreedte en 42.8 zuiderbreedte (meer details in een van mijn andere reacties). Dus dan zouden we vele tientallen miljoenensteden moeten evacueren... naar het gebied ten noorden van 42.8 graden noord (op een klein stukje ArgentiniŽ en Chili is er geen bewoonbaar gebied ten zuiden van 42.8 graden zuid). Want ja, als je de stad evacueert naar het platteland er pal naast, dan zul je natuurlijk altijd zien dat het ding crasht in een (normaal gesproken) onbewoond weiland, waar nu opeens een tentenkamp staat... Dat lijkt me niet bepaald een realistische oplossing.

[Reactie gewijzigd door robvanwijk op 3 april 2018 11:37]

Niets mis met de gedachte om de missie te verlengen. De russen hebben het met MIR gedaan en hadden de amerikanen hun zin gekregen was het ISS reeds in 2015 naar beneden gekomen. Of wat dacht je van de Hubble bijvoorbeeld? De rovers op mars die jaren ipv maanden hebben rondgereden, ... Als iets wat je enorm veel geld kost langer kan meegaan dan ontworpen, dan doe je dat gewoon.
De rovers op mars die jaren ipv maanden hebben rondgereden
Oppy doet het nog steeds!
Elk jaar komen er tussen de 18.000 en 84.000 meteorieten op aarde terecht. Er zijn in de hele geschiedenis van de mensen maar een handvol slachtoffers geteld. Het is praktisch zinloos om geld te besteden aan het gecontroleerd neerstorten van 1 extra object.
Het ongecontroleerd neer laten storten is in principe "not done". De kans dat er schade door ontstaat is klein, maar wel aanwezig. Een paar stuurraketjes zijn naar verhouding niet duur. De grotere satellieten hebben die meestal toch al om de satelliet juist te positioneren. Dan is het alleen nog een kwestie van wat extra functionaliteit in de elektronica.
Een beetje extra geld voor een beetje extra zekerheid is niet zo gek.
Goed punt, maar denk eraan dat het dat ook gewoon had. Hij is niet ongecontroleerd neergekomen door een gebrek aan hardware voor een gecontroleerde re-entry, maar doordat er een defect was ontstaan.
Jazeker, de kans is klein, maar het had gekund. Daarom worden dit soort ongecontroleerde neerstortingen ongewenst beschouwd en maakt het eind van een missie daarom onderdeel uit van het ontwerp ervan. Je kunt deze gebeurtenis zien als onderdeel van de onervarenheid van China op ruimtevaartgebied.
Dat hoeft niet per se onervarenheid te zijn. In dit geval lijkt het dat bijvoorbeeld ook niet te zijn.

Een defect kan nu eenmaal altijd optreden. Dat kan een heel simpel defect zijn, of een groot defect, maar zelfs een simpel defect in de ruimte is niet of zo goed als niet te verhelpen. Zeker niet als je er geen personeel bij kunt krijgen (wat natuurlijk sowieso al een lastig iets is in de ruimte)

In dit specifieke geval was het station op 16 maart 2016 al defect geraakt (toen het al 3 jaar niet meer bemand was), waardoor de ruimtevaart-organisatie er geen controle meer over had. Dit is toen ook door China gemeld aan het United Nations Committee on the Peaceful Uses of Outer Space (COPUOS), zoals dat internationaal afgesproken is.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 2 april 2018 12:04]

Ja, net zoals dat met elke satteliet kan gebeuren.

Vrijwel nooit een probleem, omdat het overgrote deel meestal allang is verbrand voor het in de lagere atmosfeer komt, en wat er overblijft zijn maar kleine stukken.

Daarnaast was dit maar een heel klein ruimtestation, met een massa van slechts 8.5 ton. Vergelijk dat bijvoorbeeld met de Mir, die was ongeveer 130 ton, en die gaf bij het de-orbiten ook geen noemenswaardige problemen
De vergelijking met de Mir gaat niet helemaal op: die werd netjes controleerd gedeorbit zodat het met vrij grote zekerheid in de oceaan zou vallen.

Het was wel een erg klein station verder; toen Columbia explodeerde regende het brokstukken over de US, het was toen een wonder dat er niemand geraakt is, maar de shuttle heeft ook een drooggewicht van bijna 70 ton.
De vergelijking met de Mir gaat niet helemaal op: die werd netjes controleerd gedeorbit zodat het met vrij grote zekerheid in de oceaan zou vallen.
Het ging niet zozeer om het al dan niet gecontroleerd de-orbiten, maar meer om aan te geven dat het opbranden van een (groot danwel klein) ruimte-object geen probleem hoeft op te leveren, zelfs als het boven land (bewoond of niet) gebeurd.

Sowieso, zoals anderen al aangaven, is de kans dat hij boven zee neerstort (gecontroleerd of ongecontroleerd) bij definitie een stuk hoger dan dat het boven land gebeurt, puur omdat de aarde voor het overgrote deel nu eenmaal uit zee bestaat.

Maar het kŠn idd wel heel erg fout gaan, zoals we in het verleden hebben kunnen zien met de (toenmalige) Sovjet-sattelliet Kosmos 954. Maar datzelfde geld ook voor natuurlijke events van objecten die niet volledig opbranden in de dampkring. Een van de bekendste voorbeelden daarvan is het Tunguska-event in SiberiŽ, waarbij een asteroide of komeet in 1908 ontplofte boven land, na incomplete verbranding in de atmosfeer, met nogal spectaculaire gevolgen, zacht gezegd.

Dus ja, het is een risico dat samengaat met ruimtevaart, maar nee, het is geen risico als in dat we ons nu buitensporig druk om zouden moeten maken.

[Reactie gewijzigd door wildhagen op 2 april 2018 12:21]

De Columbia was natuurlijk ook nog niet op de echte hoogte en snelheid toen het zo fataal misging.
Er zal dus veel minder verbrand zijn.

dahakon heeft gelijk: Columbia ging bij terugkeren verloren.
In docu debri over gebied 200x10 mile !!

[Reactie gewijzigd door SCS2 op 2 april 2018 22:21]

Jij denkt nu waarschijnlijk aan de Challenger, die ontplofte op weg naar de ruimte, in 1988(?). De Columbia is bij het terugkeren uit de ruimte compleet gedesintegreerd, waarna het space shuttle programma is stopgezet.
Na de Columbia zijn nog 22 missies uitgevoerd (8 jaar).
Kanttekening is dat de shuttle, als ik me goed herinner, op zo'n 60.000 meter hoogte was toen het explodeerde. Dat is toch zo'n 10 tot 20 kilometer lager dan satellieten of andere objecten zonder hitteschild.
Je zou er maar net varen met je bootje.. Veilig in de oceaan noemen ze dat. Zoon brokstukje slaat nog best een aardig gaatje in je boot volgens mij

[Reactie gewijzigd door sygys op 3 april 2018 08:32]

De kans dat dat gebeurt is zo goed als nihil. De Stille Oceaan is best aardig groot he, en zo'n bootje (zelf het grootste containerschip) is enorm klein.
Ja, net zoals dat met elke satteliet kan gebeuren.
Nou nee; geostationaire satellieten zitten zo ver weg dat die geen last hebben van de rafelranden van de atmosfeer. Daarom worden die na het einde van hun levensduur in een "graveyard orbit" geduwd, waar ze niet meer in de weg zitten. Neerstorten is dus niet aan de orde.
had deze ook boven dichtbevolkt gebied kunnen neerstorten?
Ja. Zeer kleine kans, maar wel mogelijk. Overigens is het zelfs dan nog niet automatisch een ramp; als er brokstukken op een stad neerkomen, dan wordt niet meteen die hele stad weggevaagd of zo. Er was, in het allerergste geval, als alles helemaal tegenzit, een minieme kans op een paar slachtoffers. De kans op "Hollywood taferelen" en scŤnes uit rampenfilms is altijd nul komma nul geweest.

Meer informatie: https://sattrackcam.blogs...-reentry-predictions.html
Dat artikel bevat onder andere kaartjes waarop het gebied is ingetekend dat in theorie geraakt had kunnen worden; zowel ver van tevoren (toen het moment van re-entry nog totaal niet bekend was, als enkele dagen van tevoren (toen het moment van re-entry redelijk nauwkeurig bekend was). Op dat tweede kaartje staan de miljoenensteden (tussen 42,8 graden noorderbreedte en 42,8 graden zuiderbreedte) in het rood aangegeven, met degene die op dat moment nog geraakt hadden kunnen worden in het wit (ja, ik zou de kleuren ook andersom gedaan hebben).
Tja, veilig voor mensen, waarschijnlijk weer een ramp voor de natuur. Wat er ook overblijft, het is natuurlijk altijd vervuilend.
Tja, veilig voor mensen, waarschijnlijk weer een ramp voor de natuur. Wat er ook overblijft, het is natuurlijk altijd vervuilend.
In vergelijking met werkelijke milieurampen gaat het om een dusdanig kleine hoeveelheid dat het normaal gesproken niet als "ramp voor de natuur" zou worden bestempelt.
euh nee... een paar ton verspreiden over een paar duizend kilometers is helemaal geen vervuiling. Zeker niet in vergelijk met het dagelijkse hoeveelheid plastic die we in de oceanen en zeeŽn storten.
Dat het heel weinig is maakt t natuurlijk geen vervuiling. Als ik 1blikje in de bosjes gooi ben ik net zo erg aan het vervuilen als ieder ander die dat doet, ook is al het op de grote schaal niks.
Het ruimtestation is nu "veilig" in de Atlantische Stille oceaan neergestort, maar als de Chinezen geen controle meer hadden over het ruimtestation, had deze ook boven dichtbevolkt gebied kunnen neerstorten?
Kleine correctie.
Dat was inderdaad een mogelijkheid. De kans is wel enorm klein.
Ja, alleen de kans is vrij klein, omdat de meeste oppervlakte van de aarde door oceanen in beslag wordt genomen. Maar zo gaat het met elk ruime object dat terugkeert. Als je nog iets kunt sturen, doe je dat, maar de kans blijft altijd bestaan dat een iets groter stuk niet helemaal opfikt en nťt iets verder gaat dan gedacht. Maar gezien zijn baan om de aarde zat ie niet echt boven west Europa of Noord Amerika. Dan wordt die kan als gauw kleiner. De dichtbevolkte plekken zijn binnen dat gebied schaarser. Zee, oerwoud, woestijn, steppes...
Ja, maar de kans dat een brokstuk van enige omvang iemand had geraakt was extreem klein, zelfs boven bewoond gebied. Het meeste brand op in kleine stukjes, niet groter dan een schilfertje papier.
Hij had kunnen neerstorten, ook in Amsterdam, New York of Los Angeles (die laatste twee hadden natuurlijk betere films gemaakt). Maar hij is dus uberhaupt niet neergestort, maar opgebrand.
Amsterdam kon in ieder geval niet, zo noordelijk vloog dat ding niet ;)
Als ik het goed heb onthouden was Spanje zo ongeveer het noordelijkste

edit (kaart toegevoegd):
http://blogs.esa.int/rock..._map_jan2018-1024x375.png

[Reactie gewijzigd door Bloemkolen op 2 april 2018 17:55]

Het ging er meer om dat 'ie Łberhaupt niet is neergestort.
Cruise schip hehe. Echt veilig is het nooit.
Dat kan bij Nasa ook al 70 jaar gebeuren.
In de Pacific of de grote stille oceaan
Na de plastic drijvende eilandjes nu ook een chinese verre drijvende kolonie van resten die in de vuilnisbak horen |:(
Ik vermoed dat men de baan van dit station allang bekend was en ze dus wisten waar hij zou neerkomen... Oftewel: imo als hij boven bewoond gebied zou komen hadden de Chinezen of iemand anders wel actie ondernomen denk ik dan.
Als ik het niet verkeerd heb worden (grote) objecten in de ruimte in de gaten gehouden enzo.
Ik vermoed dat men de baan van dit station allang bekend was en ze dus wisten waar hij zou neerkomen...
Dat vermoeden is onjuist. Kleine variaties in de atmosfeer op grote hoogte maakt iedere voorspelling over waar het neer gaat komen zeer onzeker. Ook NASA kan in zo'n geval niet beter voorspellen dan de zo'n ding ergens lang z'n omloopbaan neer gaat komen.
Pas in de laatste tientallen minuten van het neerstorten kan er nauwkeurig worden voorspeld, maar dan is het te laat om eventueel maatregelen te nemen.
Juist daarom is er tegenwoordig de eis dat satellieten die ooit op Aarde gaan neerstorten, gecontroleerd kunnen worden gede-orbit.
Welke actie zouden ze moeten ondernemen? Het station was al sinds 16 maart 2016 niet meer onder controle van wie dan ook, doordat het defect geraakt was.

Er wŠs dus gewoon geen (substantiele) actie te ondernemen, anders dan puur het volgen en proberen te voorspellen waar hij neer zou komen.

En ja, diverse objecten in de baan om de aarde worden inderdaad in de gaten gehouden. Maar dat blijft een vrij passief gebeuren, want voor actief ingrijpen zijn de middelen simpelweg niet voor aanwezig.
Stel dat hij op Amsterdam zou neerstorten, dan zou het toch handig zijn als de mensen dat even van tevoren weten zodat ze kunnen vertrekken.
Ja, maar zo nauwkeurig is dat niet te voorspellen. Ook niet als hij gecontroleerd naar beneden komt. Dit omdat je niet weet hoe hij precies uit elkaar zal gaan vallen, wat nogal essentieel is voor het voorspellen van de uiteindelijke baan/traject.

De voorspellingen van neerkomen gaan over gebieden van duizenden vierkante kilometers in oppervlak, soms tienduizenden vierkante kilometers.

Dan zou je heel West-Europa moeten laten vertrekken (of een vergelijkbaar groot gebied elders in de wereld), iets wat (zacht gezegd) onmogelijk is. Op het moment dat duidelijk is dat hij definitief op (bijvoorbeeld) Amsterdam zal vallen is het daarvoor al te laat, want dan heb je nog maar minuten te gaan.
Die baanberekeingen hier zijn toch tamelijk duidelijk.
Maar ik denk dat als je een grote stad ontruimt dat er allicht meer slachtoffers zullen vallen dan als daar toevallig een brokstukje zou landen. En als alle 12 steden van https://4.bp.blogspot.com...sed_issued1Apr_150dpi.jpg ontruimd zouden worden...
Op het moment dat duidelijk is dat hij definitief op (bijvoorbeeld) Amsterdam zal vallen is het daarvoor al te laat, want dan heb je nog maar minuten te gaan.
En luchtalarm doet het ook niet, want Pasen. Maar goed, alle zegen komt van boven.
Zo nauwkeurig kunnen ze dat niet voorspellen. Als Tiangong boven Europa naar beneden was gekomen had het debris field zich van portugal tot moskou uitgestrekt.
Zouden ze ook zůnder ruimtepuin moeten doen 😜
De baan wordt al sinds het verlies van contact in 2016 door verschillende organisatie gevolgd en al enkele maanden is men bezig met de voorspelling van waar en wanneer het zou neerkomen. Alleen is zoiets onmogelijk te voorspellen net omdat er geen controle over het ruimtevaartuig is. Tot enkele dagen terug was zelfs de exacte datum niet zeker, laat staan het exacte moment en locatie van waar de brokstukken zouden neerkomen.
Ik ben benieuwd of ze nu Tiangong-2 wel gecontroleerd laten opbranden of dat ze weer te lang wachten met het de-orbiten.

De Chinezen dachten dat hun hardware langer zou werken maar dat bleek toch tegen te vallen.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 2 april 2018 11:40]

Er hoeft maar een klein onderdeeltje stuk te gaan en de hele handel werkt niet meer. Maar in principe is dat juist goed. Het voornaamste doel was om te leren. Dan moet er eigenlijk wel eea mis gaan, zodat je snapt wat de marges zijn en binnen welke grenzen je moet blijven.

Onderschat die Chinezen vooral niet.
In de ruimtevaart wordt vaak redundantie toegepast juist om dit soort euvels te voorkomen. Het is dan vreemd dat er ergens een 'single point of failure' in het ontwerp zit, waardoor het hele ding niet meer werkt. De Chinezen hebben ook nooit verteld wat er nou precies de geest heeft gegeven.

Ik vind wel dat de westerse pers een beetje teveel nadruk legt op het 'falen' van Tiangong. Zo kwam Skylab ook ongecontroleerd naar beneden en daar hoorde je toen bijna niemand over.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 2 april 2018 13:47]

Niet alles kan je zomaar even redundant uitvoeren. Het kan bijvoorbeeld zijn dat er iets mis is gegaan met de energieomzetter voor de zonnepanelen. Het kan de klep naar de brandstoftanks geweest zijn. Er kan gewoon een zekering gesprongen zijn. Er zijn zovele mogelijkheden. En de Chinezen zijn niet verplicht om erover te communiceren, al zeker niet naar het grote publiek. Mogelijks weten ze het zelf trouwens ook niet en zijn ze gewoon de communicatie verloren omdat de transciever het begeven heeft.
Dat kan ik me wel herinneren. Maar toen was er nog geen internet waar dit eindeloos herhaald werd en opgeblazen.
Of de Columbia, was ook niet bepaald gecontroleerd....
Maar wel uitgebreid in het nieuws...
En de soviets zijn de controle over salyut 7 ook compleet kwijt geweest.

Tiangong is alles behalve een falen, het was een eerste prototype wat netjes de eerste expedities heeft gedraaid, en daarna gebruikt is om het uithoudingsvermogen van het spul te testen.
Technisch heeft Tiangong het uitstekend gedaan, maar het was een risico om zo lang te wachten tot men het niet meer kon besturen. Het is nu gelukkig goed afgelopen, maar ik zou toch liever niet zien dat ze dit nog een proberen.
Het risico is uiteindelijk relatief klein, zeker bij zoiets kleins als Tiangong-1, het hele ding weegt nog geen 9 ton, en het percentage van het aardoppervlak wat dicht bevolkt is is ook maar klein.

Ik denk ook niet dat ze dit bij Tiangong-2 gaan herhalen, dit was een test om te zien hoe lang het station zou blijven functioneren, daar hebben ze nu een aardige meting van.
De Chinezen hebben ook nooit verteld wat er nou precies de geest heeft gegeven.
Precies. We weten het niet. Misschien is 1 onderdeel een jaar geleden stuk gegaan, en nu zijn backup.

Het principe van redundantie is niet exclusief voor de ruimtevaart. Belangrijke dingen worden altijd dubbel uitgevoerd of er is een goed waarschuwingssysteem. Het ABS/remsysteemlampje in je auto (remsysteem is semi-dubbel uitgevoerd) bijvoorbeeld.

Skylab hoorde je minder over omdat er toen geen Facebook was en de kranten niet per klik betaald werden... :+
Het station was ontworpen om 2 jaar mee te gaan. Van 2011 t.e.m. 2013. Na de tweede en tevens laatste bemande missie was besloten om het station langer in een baan om de aarde te houden om na te gaan hoe bepaalde hardware zich gedraagt wanneer het zo lang aan de stress van de ruimte wordt blootgesteld. Bedoeling was om Tiangong 1 in 2016, na lancering van Tiangong 2 gecontrolleerd neer te laten komen. Spijtig genoeg is dat niet meer gelukt.
Volgens mij zag ik het gebeuren boven mijn huis..
Onwaarschijnlijk, is ergens voor de kust van Zuid Amerika in de Pacifische Oceaan geland (en een eerdere schatting was dat het ding een half uur later voor BraziliŽ in de Atlantische Oceaan zou storten).
Pacifische Oceaan? 8)7
In het Nederlands is dat nog steeds de Grote/Stille Oceaan.
Klopt, die naam heb ik even later ook gebruikt (toen ik er wel op kon komen).
ik zag toch echt een vuurbal boven ons gisteravond.. alles oranje.. tot diep in het veld.
Zal toch iets anders geweest zijn denk ik, het noordelijkste punt waar die overheen vloog was noord afrika. Denk niet dat je dat, ondanks de hoogte, kunt zien vanuit nederland.

Edit: linkje, wat ook gelijk een correctie geeft op mijn 'noord afrika' verhaal.
https://mobile.twitter.co...80648264289669121/photo/1

[Reactie gewijzigd door DirtyBird op 2 april 2018 11:46]

Dat zal waarschijnlijk een ander stuk ruimtepuin - kunstmatig of natuurlijk - zijn geweest. Er vallen dagelijks zoveel dingen naar beneden :).
Kan toch? Je weet toch niet waar z'n huis woont? :P
Hoe lossen ze dat nou op in Gravity 2? :)
Tiangong 2 werd reeds in 2016 gelanceerd en Tiangong 3 zal tegen 2023 operationeel zijn.
" De brokstukken zijn boven de Grote Oceaan terechtgekomen."
Blijven ze daar hangen dan?
Opgebrand in de atmosfeer neem ik aan. Niet neergestort dus.
Gezien de grootte van het ruimtestation, zijn er 100% zeker brokstukken IN de oceaan terecht gekomen. Niet leuk als dat boven bewoond gebied gebeurt.
Volgens de NOS, die Marco Langbroek sprak, waren alleen heel kleine onderdelen over.
Ik had dit al gezien in Gravity :-)
Er zijn bij mijn weten wel een radio-actieve delen van een Russische satelliet op de aarde terechtgekomen.....
https://www.youtube.com/watch?v=uTsP9GvBGlY
ik hoef dit niet uit te leggen, neem een moment rust en geniet.

vrolijk paasen

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True