Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 90 reacties

Als onderdeel van een project om het hardwareportfolio van Google te stroomlijnen, is het modulaire smartphoneproject 'Project Ara' de das omgedaan. Dat hebben twee anonieme bronnen aan Reuters laten weten.

Een van de bronnen laat weten dat de mogelijkheid bestaat dat Google de technologie ter beschikking stelt aan andere fabrikanten, middels een licentieovereenkomst. Zelf zou de zoekgigant in ieder geval geen plannen meer hebben voor het uitbrengen van Project Ara. Google heeft nog niet gereageerd op een informatieverzoek rond het project, schrijft het persbureau.

Eerder dit jaar werd duidelijk op de ontwikkelaarsconferentie I/O dat de modulaire functionaliteit van het ambitieuze Project Ara al verminderd was. Wel zou er nog een ontwikkelaarsversie uitkomen 'in de herfst' van dit jaar.

In eerste instantie moest vrijwel elk onderdeel van de telefoon verwisseld kunnen worden, maar dat was al gereduceerd tot een frame met vaste elementen die niet verwisseld konden worden: de cpu, de gpu, het scherm, de accu, de antennes en de sensoren. Het was daarmee in feite een uitbreidbare telefoon geworden waar mensen onderdelen aan toe konden voegen, zoals een betere audiomodule, een e-ink-scherm of extra sensoren.

Google is bezig met het verminderen van het aantal hardwareproducten dat het aanbied onder leiding van voormalig Motorola-president Rick Osterloh, waaronder ook Chromebooks en Nexus-telefoons vallen. Of hieruit blijkt dat bijvoorbeeld de Nexus-naam helemaal verdwijnt voor tablets en telefoons, is nog niet duidelijk.

Project Ara

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (90)

Hopen dat het dan weer terugkomt bij Dave Hakkens van Phonebloks (of op z'n minst alle resultaten uit het onderzoek en de redenen waarom het niet gaat werken), die heeft er toen veel ophef mee gemaakt en in dat stadium waren er meerdere geïnteresseerden om het op te pakken.
Ik verwacht eigenlijk namelijk dat Google er geen heil in ziet omdat ze er achter komen met de prototypes dat als dit een succes wordt en de modules goed in elkaar steken, dat de economische levensduur te lang is om commercieel interessant te blijven. En juist om die reden was het een prachtig initiatief (en tevens een van de drijfveren achter het oorspronkelijke concept).
Waren die gasten van Fairphone hier ook niet mee bezig? Lijkt me dan wel iets voor hen :)
Ik verwacht eigenlijk namelijk dat Google er geen heil in ziet omdat ze er achter komen met de prototypes dat als dit een succes wordt en de modules goed in elkaar steken, dat de economische levensduur te lang is om commercieel interessant te blijven.
Ik denk eerder exact het omgekeerde.

De levensduur/upgradebaarheid van zo'n apparaat is een heel stuk minder dan gehoopt. Ik zie iig een hoop praktische bezwaren waarom dit niet gaat werken.

Een van de grootste problemen is dat je de communicatie tussen de verschillende onderdelen moet standaardiseren. Stel dat je kiest voor DDR3 als geheugenbus, dan kan je dus nooit meer een CPU met DDR4 support gebruiken. Of je kiest voor een bepaalde bus voor de verbinding met de camera dan moet deze bus voldoende bandbreedte hebben voor elke vervangende camera die je kan bedenken. Een camera die 4k video opneemt gebruikt veel meer bandbreedte dan een camera die alleen 1080p doet. Ook al kies je een bus die voldoende ruimte heeft voor 4k video, gaat een 8k video camera dan ook werken ?

Je ziet hetzelfde bij PC's, leuk idee dat je de boel kan upgraden maar na een paar jaar moet je vrijwel al je hardware vervangen. De nieuwe CPU heeft een nieuw socket nodig, dus een nieuw moederbord, waar dan weer een ander type geheugen in moet, en welke een ander type voeding nodig heeft. Dan blijkt je M2 SSD niet meer te passen omdat daar ook een nieuwe standaard voor is, etc. etc. etc.

M.a.w je toestel blijft ondanks het kunnen uitwisselen van modules toch hangen op het technologie-niveau van het jaar dat het uitkwam.

[Reactie gewijzigd door Aaargh! op 2 september 2016 10:14]

maar na een paar jaar moet je vrijwel al je hardware vervangen.
Overtrokken reactie.
De nieuwe CPU heeft een nieuw socket nodig
Nee, Intel gooit er om de zoveel tijd een nieuw socket tegenaan om de mobo-fabrikanten blij te houden. Het AM3-socket gaat al 7 jaar mee en het valt te beargumenteren dat Intel prima wat langer met bepaalde sockets door had kunnen gaan.
Stel dat je kiest voor DDR3 als geheugenbus, dan kan je dus nooit meer een CPU met DDR4 support gebruiken.
DDR3 gaat ook al zo'n 8 jaar mee, dus dit is een non-argument. Ja, er is sowieso een punt waarop je je mobo ook zult moeten upgraden (en daarmee alle componenten waarmee dat mobo incompatible is), maar het is niet gegeven dat dat bij elke upgrade zou moeten.
Of je kiest voor een bepaalde bus voor de verbinding met de camera dan moet deze bus voldoende bandbreedte hebben voor elke vervangende camera die je kan bedenken
Onzin. Je bent slechts in je upgrades gelimiteerd tot de bandbreedte van die bus. Zoals we bij SATA gezien hebben kan het erg lang duren voordat je tegen de limieten van een bus aanzit en is het dus absoluut geen gegeven dat je bij aankoop van de top-of-the line module aangesloten op genoemde bus al aan het eind van je mogelijke upgradepad zit. Daarbij kunnen cameramodules ook prima verbeterd worden zonder dat er een hogere bandbreedte nodig is.
M.a.w je toestel blijft ondanks het kunnen uitwisselen van modules toch hangen op het technologie-niveau van het jaar dat het uitkwam.
Dit is met bovenstaande dan ook als onwaar te bestempelen.

Begrijp me niet verkeerd, trouwens. Ik denk dat modulaire telefoons op het niveau van verwisselbare CPUs voor de massa redelijk kansloos zijn, en zelfs dat modulaire telefoons in general weinig kans van slagen hebben, maar dat heeft te maken met hoe consumenten hun telefoons kiezen. Ik ben het echter niet eens met de gedachte dat modulaire telefoons principieel niet zouden kunnen werken.
Het gaat niet werken. Deels om de redenen die Aaargh! aandraagt, maar nog veel belangrijker vanwege ruimte. Een telefoon is een super compact ding die tot de nok toe vol gepropt is met allerlei technologiën. Telefoons zijn door de jaren heen alleen maar kleiner geworden terwijl er meer componenten inzitten. Ja er is een trend gaande in de andere richting maar dit komt puur vanwege de schermgrootte die consumenten blijkbaar fijn vinden, alles er omheen (denk aan bezels, dikte van de telefoon) blijven kleiner worden.

Dit kleiner worden kan alleen maar door verschillende componenten met elkaar te integreren en zo optimaal mogelijk t.o.v. elkaar te positioneren. Één (of in het geval van een smartphone toch nog wel een paar) enkele PCB met daarop alle componenten zal altijd zijn dan alle losse onderdelen hun eigen PCB geven. Daarbij komen dan ook nog extra aansluitingen en behuizingen van alle componenten.

Modulariteit en compactheid gaan niet samen, dit geld overal. Vergelijk een tablet met een laptop en een desktop. Tablet niks modulairs en heel compact, laptop vaak accu, HDD en geheugen makkelijk te vervangen, GPU iets lastiger, de rest onmogelijk. En als laatste is in een desktop uiteraard alles te vervangen.

Maar ook in een productieomgeving werkt dit zo. Een productielijn die dedicated is voor 1 product zal altijd kleiner en efficienter gemaakt kunnen worden dan een lijn waar meerdere producten op draaien. Een containerschip die alle kolen in zijn buik laad zal dit efficienter en compacter kunnen vervoeren dan een waar alles in containers wordt geladen. Een computerprogramma speciaal ontworpen om priemgetallen te berekenen zal dit altijd sneller doen dan een algemeen rekenprogramma (matlab, excel, weet ik veel wat).

Dit is inherent aan modulariteit. Je kan nooit zo goed optimaliseren voor x aantal producten/onderdelen/modules dan voor één vaste set. Een modulaire telefoon zal dus altijd groter en duurder zijn dan een vergelijkbare telefoon.

Dit betekent niet dat modulariteit altijd een slecht idee is, absoluut niet. Echter voor iets dat zo compact moet zijn als een telefoon gaat het niet werken.
Een modulaire telefoon zal dus altijd groter en duurder zijn dan een vergelijkbare telefoon.

Dit betekent niet dat modulariteit altijd een slecht idee is, absoluut niet. Echter voor iets dat zo compact moet zijn als een telefoon gaat het niet werken.
Dat eerste bewijst het laatste niet. Nogmaals: ik denk dat het commercieel kansloos is, maar ik ben het op het vlak van de techniek niet met je eens.

Dat een modulair ontwerp noodzakelijkerwijs groter en duurder zal zijn betekent nog niet dat het niet kan werken. microSD-slots zijn voorbeelden van modulariteit die prima werken in een compact package. En dat is zelfs hotpluggable modulariteit. Het zou al heel wat zijn als je phone met wat schroefwerk modulair genoemd kan worden (Bij een PC/laptop moet je ook schroeven om je componenten te verwisselen).

De echte uitdaging is standaardisering. Veel van de modules in je phone zijn al precies dat: modules. Als je wel eens zo'n ding opengeschroefd hebt, weet je dat je de flitser, de camera, en de speakers vaak zo lostrekt, kabeltje losklikt en er een nieuwe in klikt. Dat geldt zelfs ook voor de schermen en digitizers.

Het probleem is dat er eigenlijk nauwelijks standaarden zijn voor de verschillende modules. Je hebt vaak precies die speakermodule of precies dat scherm nodig voor jouw specifieke phone. Als de formaten en de flatcable-interface standaard waren, dan kon je bij wijze van spreke zo een OLED-schermpje van LG in je HTC-phone schroeven. Het lastige hierbij is dat die flatcables vaak precies lang genoeg zijn en juist gevouwen om op precies de juiste plek op het mainboard uit te komen. Dat is ofwel een designbeperking voor de phone-fabrikant (de standaard kan de locatie op het mainboard verplichten), ofwel een designbeperking voor de displayfabrikant (de standaard kan de locatie op het scherm verplichten) ofwel dient opgelost te worden met kabels die aan beide kanten losklikbaar zijn, zodat die kabels apart verkocht kunnen worden.

Nogmaals: dit is een heleboel gedoe en zie ik zeker niet binnenkort gebeuren, maar technisch gezien is het niet het grote probleem zoals dat vaak gepresenteerd wordt. Technisch gezien kan modulariteit prima. Ook in compacte packages.
Het zal vast allemaal kunnen werken als je er genoeg R&D in stopt, maar het maakt het wel een erg kostbaar telefoontje. Waarschijnlijk kan het economisch niet meer uit, al dat extra R&D en extra bussystemen om componenten met elkaar te laten werken die nu bv. direct op een PCI-achtige bus zitten.
Nee, Intel gooit er om de zoveel tijd een nieuw socket tegenaan om de mobo-fabrikanten blij te houden.
Tuurlijk. Alu hoedje nodig ?
DDR3 gaat ook al zo'n 8 jaar mee, dus dit is een non-argument
Misschien niet het beste voorbeeld, maar je begrijpt wat ik bedoel. Ontwikkelingen in de mobiele markt gaan VEEL sneller dan die op desktop gebied, dat staat tegenwoordig bijna stil (was 10-20 jaar geleden ook wel anders).
En het idee is een volledig modulaire telefoon, dus 8 jaar is net zo slecht als 8 weken, of 800 jaar.
Zoals we bij SATA gezien hebben kan het erg lang duren voordat je tegen de limieten van een bus aanzit
Alleen is de desktop markt zoals gezegd niet te vergelijken met de mobiele markt.
Ontwikkelingen in de mobiele markt gaan VEEL sneller dan die op desktop gebied
Dat valt eigenlijk best wel mee. Het tegenovergestelde is bijna eerder waar. Als ik de HTC Dream (eerste Android-phone) als startpunt en de Galaxy Note 7 als eindpunt pak:
- ARMv5 is bijna verwaarloosbaar, dus grofweg zijn we van ARMv6 naar ARMv7 gegaan in een periode van 8 jaar.
- RAM is van 192MB naar 4GB gegaan in 8 jaar. Dat is elke 2 jaar een verdubbeling.
- Storage space is van 256MB + 16GB SDcard storage naar 64GB + 256GB microSD storage gegaan in 8 jaar. Hier is de verdeling intern / extern wat misleidend. Als je kijkt naar wat mensen effectief in hun devices hadden zitten zou je kunnen zeggen dat we grofweg van 4GB naar 64 GB zijn gegaan.
- Cameraresolutie is van 3 megapixel naar 12 megapixel gegaan. Elke 4 jaar een verdubbeling. Nee, MP-count zegt niet alles, maar wel over de benodigde bandbreedte voor foto's. Voor video is dat natuurlijk wel een heel ander verhaal.

Eigenlijk het enige dat echt grof (bijna belachelijk) vooruit is gegaan is de resolutie van de schermen. Van 320x480 naar 2560 x 1440.

Maar in het algemeen is, met betrekking tot de standaardiseerbaarheid van interconnects voor technologische potentie van aangesloten modules, de snelheid van ontwikkelingen in mobiele wereld niet het probleem. Het heeft veel meer met fysieke beperkingen in het hardwareontwerp en de shiny-factor voor zowel producenten als consumenten te maken.
Kijkend naar de iPhone 3G tot aan de iPhone 6S:

* CPU is ongeveer 30 keer sneller geworden.
* Van 32-bit ARMv6 naar 64-bit ARMv8
* Geheugenbandbreedte is van 125MB/s naar 9.39 GB/s gegaan
* Het flash geheugen is veel sneller en totaal anders op de CPU aangesloten (vergelijkbaar met de move van SATA naar PCIe SSD's).
* Schermresolutie en dus bandbreedte CPU <-> GPU is extreem sterk toegenomen
* Radio's (3G, 4G/LTE, etc.) zijn veel sneller en vergen meer bandbreedte, etc.

Vergelijk dit eens met een PC. Is in de PC wereld in die tijd de geheugenbandbreedte met een factor 75 toegenomen ? Is de CPU 30 keer sneller ?
- Processorsnelheid in de desktop-wereld is door gebrek aan concurrentie en voornamelijk verzadiging van de wensen niet bepaald goed te vergelijken. Als we van Moore's aangepaste Law uitgaan (verdubbeling elke 18 maanden), dan staat een periode van 8 jaar gelijk aan 5,33 verdubbelingen. 2^5,33 = 40. 30x sneller valt dus prima binnen de te verwachten range van verbeteringen. Zowel vergeleken met de supercomputer-sector als in het verleden in de desktop-processormarkt is dat niet bijzonder:
http://www.cs.columbia.ed...ng/advanced-arch-2011.pdf
https://en.wikipedia.org/...upercomputers-history.svg

- Ik was de overstap naar ARMv8 vergeten, maar ook dan heb je het over twee incrementeel te noemen stappen: van ARMv6 naar ARMv7 naar ARMv8 in 8 jaar tijd.

- De genoemde geheugenbandbreedte-toename is zesmaal een verdubbeling. Ook dat is niet wereldschokkend in een periode van 8 jaar. In de desktop-markt zijn we van grofweg 5GB/s naar 55GB/s gegaan (iets minder dan viermaal een verdubbeling). Toegegeven, hierbinnen is het wel lastiger vergelijken, door de breedte van de markt.

- In de desktop-markt zijn we van bakken met meerdere roterende schijven naar solid state disks gegaan in diezelfde periode. Duidelijk een vele malen ingrijpendere transitie. Zo veel ingrijpender dat er meerdere standaarden zijn ontstaan om de limieten van wat plotseling een bottleneck was geworden (SATA) te omzeilen (en toch vindt de industrie uiteindelijk een weg om alles modulair te houden!).

Bovenstaande meenemend valt waarschijnlijk te stellen dat afhankelijk van naar welk aspect je kijkt, de desktophardware of de mobile hardware sneller is veranderd. In ieder geval blijft staan dat hier geen argument in schuilt dat modulaire telefoons principieel onmogelijk of onwerkbaar maakt.
Ik zie twee problemen.
1) ze hebben het te ingewikkeld gemaakt door systeemcomponenten buiten scherm en batterij om ook modulair te maken en willekeur in combineren van positie van blokken toe te staan waardoor de interface tussen blokken u iverseel en voldoende snel moet zijn om een scherm aan te sturen of een simpele sensor.
2) telefoons worden voornamelijk gekocht en vernieuwd omdat het teveel een commodity en modeproduct is geworden. De laatste versie van de OS draait al bijna niet meer of hardware van een paar jaar oud en de rest slijt. Consumenten willen geen duurzaamheid maar vernieuwing. Al moet ik zeggen dat ik te vaak zie dat mensen rondlopen met een splinternieuwe telefoon met een grote barst in het scherm, dus een modulaire scherm die eenvoudig door de consument zelf vervangen zou kunnen worden evenals batterijopties (die je toestel ook dikker of dunner maken) waarschijnlijk wel gewaardeerd zou worden denk ik.
Fairphone 2 heeft een soort van modulaire benadering, maar daar gaat het erom dat de eigenaar het toestel zelf makkelijk en goedkoop kan repareren met onderdelen die eenvoudig zijn te monteren. Het gaat niet om aanvullende modules met extra functies.

Jolla had als een van de eersten (zoniet als eerste) het concept van functies toevoegen met een poort aan de achterzijde. Daarvoor zijn wel leuke dingen gemaakt, zoals een hardware keyboard, maar niets door grote partijen.

LG G5 heeft nu een soort modules die je in het toestel kunt klikken. Motorola kopieert de Jolla benadering met zijn Moto Mods.

Een echt modulair systeem waar je de telefoon naar smaak kunt samenstellen, zoals Ara bedoeld was, is er verder niet.
Sorry hoor, maar die redenatie zou al onzinnig zijn bij een willekeurige fabrikant, en al helemaal bij Google. Sowieso is het zeer twijfelachtig dat de economische levensduur van een telefoon er langer door zou worden. Ik vermoed eerder dat er juist veel eerder nieuwe blokjes zouden worden gekocht voor elk zinloos updateje, omdat ze per blok goedkoper lijken.

Daarnaast als je iets hebt dat zo geweldig is voor de consument, who cares dat de levensduur wat langer is als het je gigantisch marktaandeel oplevert. En sowieso is dit Google, die moet het helemaal niet hebben van hardware verkopen, als dit hun een groter aandeel Android oplevert is hun doel bereikt.

Maar misschien is het antwoord dan wel veel simpeler: Het was gewoon geen realistisch idee in de eerste plaats (wat ook de reden is dat de meest recente versie enorm beperkt was qua modulariteit vergeleken met het idee van iemand die, nofi, vooral een indrukwekkend filmpje had gemaakt). Wat wel een realistisch idee was was een sterk beperkte versie qua modulariteit, die alsnog groter, lomper en kwetsbaarder zou zijn vergeleken met een normale telefoon. Oftewel waarvan het nogal te betwijfelen was of die ooit populair zou worden.
Je begrijpt me niet helemaal goed, ik bedoel niet persé dat Google er te weinig aan zou verdienen, maar dat de productiekosten van de onderdelen niet opwegen tegen een mogelijke afzet/marktafname. Daar speelt economische levensduur ook een rol.

Wellicht heeft Google gezien dat de modules te complex werden om goed plug-n-play te zijn, daarmee dus aardig duur van de prijs (misschien wel te duur voor de consument) en zijn de prognoses van wanneer consumenten andere elementen zouden aanschaffen/vervangen te krap geweest om de productie draaiende te houden. Dan is het economisch niet interessant om er mee de markt op te gaan, en zo zijn business analisten op dat niveau ook wel; dan gebeurt het gewoon niet. Goed idee of niet.

En daarom hoop ik dat de achterliggende redenen/ontdekkingen wel gedeeld worden, zodat wellicht iemand het verder kan ontwikkelen. Leren van elkaar enzo :)
Verbaasd me al dat ze er zo lang over gedaan hebben om tot de conclusie te komen dat het niets is.

Ik heb nooit het idee gehad dat een modulaire telefoon een leven heeft. De techniek gaat zo snel dat alles in 1 tegenwoordig snel te maken is. Daarnaast is het compacter om alles in 1 te hebben dan alles te verdelen over blokken.
Nee, dat komt niet meer terug bij Dave Hakkens denk ik. Die had het al verkeerd aangepakt in het begin, had zelfs een functie bij Google afgewezen (al werk je daar een jaartje, zoiets zeg je niet snel af). Hij kwam met een goed concept (Zonder prototype), meer niet.

Wat ze op z'n minst weer kunnen doen is het open source maken.
Ik denk omdat Google er zelf geen economisch profijt aan heeft. Het zelfde was het geval met Google Glass. Als data mining je core business is moet je wel producten verzinnen waar de kosten opwegen tegen de baten. De enige reden waarom ze een Chrome Book hebben met Chrome OS. Omdat ze geloven dat ze daardoor meer over ons te weten kunnen komen. Of waarom Google een chat service die aan je tel no gekoppeld is? Handig? Nee. Waardevol? Ja.
Jammer, het deed me altijd denken aan de duizenden frontjes voor de Nokia 3310 :D
Mij deed dit project juist meer denken aan het Nederlandse Fairphone. Van dat te dure eco-telefoontje hebben we helaas ook al een tijdje niets meer vernomen.
Fairphone is juist goed bezig. Ze scoren zelfs een 10 qua repareerbaarheid van hun toestel. Daar zouden andere fabrikanten nog eens wat van kunnen leren.

Ik zie meer in het makkelijk kunnen repareren van een toestel dan in een volledig modulaire telefoon. Helaas gaat de markt de andere kant op. Accu's zijn niet meer (eenvoudig) te vervangen en de telefoons zijn vaak dicht gelijmd en originele onderdelen zijn als particulier of reperatietoco niet te krijgen.

[Reactie gewijzigd door Sepio op 2 september 2016 12:54]

Ik wil niet de Windows fanboy uithangen, maar bij alle Lumia's is de accu nog steeds zeer eenvoudig te vervangen en is de opslag uitbreidbaar door een geheugenkaartje te plaatsen.
Het gaat bij de Fairphone niet alleen om de accu. Ook het scherm en de camera zijn eenvoudig te vervangen. Dat is bij de Lumia's een ander verhaal.
't Hangt er maar vanaf waar en naar wie je luistert.
https://www.fairphone.com/nl/
ze zitten toch al aan "2".
Fairfone pakt het verkeerd aan omdat ze meteen al de hele keten willen aanpakken voordat de hogere kosten die daarmee gemoeid zijn kunnen compenseren met schaalvergroting. Er is een Scandinavisch (Noors of Fins) bedrijf die lijkt op Fairfone model maar meer pragmatisch zijn door niet meteen de hele keten aan te pakken. Maar eerlijker is in de huidge praktijk duurder en zelfs als je goedkoper bent is het heel erg lastig om marktaandeel te krijgen in een markt dat wordt gedomineerd door enkele grote spelers. Net zoals het bouwen van een alternatieve Facebook of WhatsApp. Er zijn er duizenden maar slaan niet aan behalve in geïsoleerde markten door taal of politiek zoals producten voor en door Rusland of China. Fairfone zal daarom altijd niche blijven. Duurzaamheid blijft helaas iets waar de meesten geen concessies voor willen doen op prijs, functionaliteit, look & feel.

Edit: duplicatie verwijderd
"Niche blijven" is zelfs het optimale scenario voor Fairfone. Als klein bedrijf kan een enkele tegenvaller tot een faillisement leiden. Ze hebben simpelweg niet de mogelijkheid om de prijzen te verhogen.

Dit is anders bij grote spelers in niche markten. Dat zijn nog steeds geen grote bedrijven, maar die hebben wel de mogelijkheden om prijzen te verhogen. Het probleem van FairFone is echter dat ze indirect met Apple en Samsung concureren. De meerwaarde van een Fairfone kan een meerprijs rechtvaardigen, maar die meer prijs is beperkt.
Fairphone is niet te duur, de andere telefoons zijn te goedkoop, die besparing wordt door anderen betaald. :(

Ik wilde vroeger ook een Ara, maar om dat het te lang duurde heb ik de Fairphone 2 genomen. Achteraf gezien vind ik dat ook een beter concept, werkt meer als een laptop dan een legodoos.
Nobel, zoals veel fairtrade producten. Fairphone schijnt echt fair te zijn, wat niet alle fairtrade producenten kunnen zeggen. Je betaalt daardoor wel relatief veel voor lage specs.
Kon me eigenlijk al niet voorstellen dat dit een succes zou worden.
Verklaar u nader...

Mij lijkt het juist iets dat in het kader van duurzaamheid een hele mooie zou zijn. Je gebruik van mobieltjes veranderd in de loop van de tijd, misschien heb je bij aanschaf niet het idee de camera veel te gebruiken maar wil je dat een jaar na aanschaf wel. Dan zou je hiermee een cameramodule kunnen kopen in plaats van een hele nieuwe telefoon. Iets snellere cpu nodig? Click en go...

Ik zag de voordelen er wel van. Zeker wanneer er een open markt van modules zou komen. Helaas zal het commercieel gezien niet echt interessant zijn voor de grote jongens. Er zal een keer een klein eigenwijs bedrijfje moeten komen die niet voor het geld gaat en zelf door gaat ipv opgeslokt door de grote bedrijven die hiermee hun markt zien veranderen.

Edit: Waarom wordt ik ongewenst gemod? Iemand is het niet met me eens....? Ieder zijn mening, maar dit is on topic en ik zeg niks schokkends en beledig niemand.

[Reactie gewijzigd door stevens20 op 2 september 2016 14:10]

Ik denk juist dat mensen niet willen 'klikken' en gewoon direct een goed toestel willen hebben.
En als één van de onderdelen aan vervanging toe is koop je een nieuw toestel. Zo gaat dat tegenwoordig (helaas).
Na een jaar of twee ben je weer toe aan iets nieuws. En de concurrentie zit ook niet stil.

Mijn conclusie: Met zo'n modulaire smartphone bedien je een niche markt.
Het is typisch zo'n project dat op papier de nodige interesse wekt maar uiteindelijk weinig of niets toevoegd.
Ik begrijp niet zo goed waar dat idee dat een toestel maar een jaar of twee mee zou hoeven gaan niet zo goed. Dat is kort voor mij. Heel kort.

Ik heb overigens ook de potentie van Ara nooit zo gezien. Het probleem is dat het hiervoor nodig is om om alle componenten weer extra behuizing te zetten. Dat zorgt voor meer ruimte- en meer materiaalgebruik. De telefoon wordt zo groter en zwaarder dan hij anders had kunnen zijn, en ook kwetsbaarder door de vele contacten. Onderdelen kunnen geen ruimte in de telefoon meer delen.
Inderdaad, laptop upgrades worden naast occasioneel de hard disk vervangen of een latje memory bijprikken haast ook niet gedaan (knutselaars buiten rekening gehouden)
Twee jaar is in smartphoneland wel zo'n beetje de max.

Ik zie het gewoon niet zo voor me, dat onderdelen vervangen.
Mijn gamingdesktop krijgt ook nooit upgrades: Als het niet meer gaat dan koop ik een nieuwe. Doorgaans na een jaar of 6 á 7: tegenwoordig doe je wel wat langer met je hardware.
Upgraden doe ik nooit omdat de oudere onderdelen al gauw een bottleneck vormen voor het nieuwe onderdeel.
Bij een modulaire smartphone zal dat niet anders zijn denk ik, buiten de door jouw aangehaalde redenen waar ik het ook mee eens ben.
Hoezo is dat de max? Ik zie dat echt niet. Ik heb pas recent mijn oude iPhone 4 vervangen. Dat is een toestel uit de zomer van 2010, zes jaar oud dus sinds introductie. Pas in het laatste jaar liep ik af en toe aan tegen dingen die ik niet meer met het oude toestel kon doen. Nu vervangen door een iPhone SE waarmee ik toch ook wel weer een jaar of vier, vijf hoop te doen.
Hij zegt er niet voor niets bij: "zo'n beetje". Tegenwoordig heeft bijna iedereen een 1 á 2-jarig telefoonabonnement en na afloop daarvan kiest 90% van de consumenten (niet IT-ers) voor een nieuw abonnement met een nieuw toestel.
En die mensen realiseren zich vaak niet dat ze hiermee gewoon een lening met rente aangaan. Neem een simonly en een los toestel. Dat is voordeliger en je kan nog extra besparen door je toestel langer dan die 1 á 2 jaar te gebruiken.
En ik zeg dus dat ik dat niet snap.
Hoewel het misschien belachelijk is dat een toestel max 2 jaar mee zou gaan..
Denk ik dat dit ook vooral komt omdat een telefoon tegenwoordig meer is dan slecht een stukje techniek.

Het is meer en meer een lifestyle product aan het worden, wat nu eenmaal onderhevig is aan mode/veranderingen.
Dus komt er een nieuw toestel, dan is er bij een hele grote groep mensen een giga drang om direct dit nieuwe toestel aan te schaffen. (of je nu technisch er heel veel op vooruit gaat of niet)

Mede door dit 'fashion' item aan een telefoon, zie ik zo'n modulaire telefoon niet direct heel erg slagen!
Dat is niets nieuws natuurlijk. Blackberries waren ook een modeverschijnsel wat dat betreft, vooral onder scholieren.
Mijn conclusie: Met zo'n modulaire smartphone bedien je een niche markt.
Het is typisch zo'n project dat op papier de nodige interesse wekt maar uiteindelijk weinig of niets toevoegd.
de nodige interesse vanuit een niche markt inderdaad.
ik heb vanuit mijn niet IT omgeving nooit iets gehoord over een modulaire smartphone,
Ik denk juist dat mensen niet willen 'klikken' en gewoon direct een goed toestel willen hebben.
En als één van de onderdelen aan vervanging toe is koop je een nieuw toestel.
Hetzelfde dachten computermakers tot eind jaren 80. Kijk eens op welk punt we nu zitten. (Vooral met de komst van de ATX standaard midden jaren 90) De gemiddelde consument zal behalve z'n GPU of opslag weinig upgraden/uitbreiden, maar er is per model wel ontzettend veel variatie. Dat is iets wat op de smartphonemarkt bijna geheel ontbreekt.

Daar komt bij: Een jaar of 2? Lekkere houding dat. En dan vooral de mensen die dat soort ongein uithalen met een telefoon van dik boven de ¤600,-.

[Reactie gewijzigd door D4NG3R op 2 september 2016 09:40]

[...]


Hetzelfde dachten computermakers tot eind jaren 80. Kijk eens op welk punt we nu zitten.
De meeste consumenten gebruiken smartphones, notebooks en/of tablets, en vervangen daar eigenlijk nooit wat aan. Dus nee, de massa is zeker niet geïnteresseerd in modulaire systemen.
Natuurlijk zou het fantastisch zijn als je je CPU zo kon vervangen. Het zou ook fijn zijn als ik de motor van mijn auto kon vervangen. Of er gewoon ABS bij kon klikken. Maar het is totaal onrealistisch. Zeker bij consumentenelectronica is vrijwel alle winst de afgelopen decenia uit integratie gekomen. Southbridge is in de processor gestopt, middelmatige videokaarten zijn in de processor gestopt, ik heb al decennialang geen geluidskaart meer hoeven gebruiken. Integratie, integratie, integratie. Dat je een economisch levensvatbaar concept kan lanceren door deze trend tegen te gaan zonder enige technische onderbouwing is naief.

[Reactie gewijzigd door 84hannes op 2 september 2016 09:55]

Het is goedkoper om te recyclen dan de extra moeite die je er in steekt om ervoor te zorgen dat je onderdelen kunt upgraden. Je hebt extra grondstoffen nodig om het modulair te maken en vervolgens is er maar een heel klein groepje die er daadwerkelijk gebruik van maakt.

En dan zit je nog met de cyclus van de componenten die vervangen kunnen worden.


Een veel groter probleem zijn de toestellen die je vandaag de dag met zeer veel moeite kunt openschieten om het meest voorkomend probleem op te lossen, gebarst scherm.


Marketing-technisch een prachtige zet van Google die helaas wel erg doorzichtig is. Onder het motto MVO budget vrijmaken met enkele doelen die sociaal hoog gewaardeerd worden maar waarbij je de uitkomst redelijk vaag laat zodat je er niet op kunt worden afgerekend.


Ik zou zeggen ga een verband aan met een organisatie als Fixit waarbij apparatuur een tweede leven krijgt. Daar komen regelmatig probleempjes voor die toe te schrijven zijn aan
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Planned_obsolescence

Ipv weggooien repareren weer economisch rendabel maken.
Mijn gedacht (gebaseerd op uitgebreid wetenschappelijk onderzoek met mijn buikgevoel):
- slechts een kleine minderheid van de consumenten zit hier op te wachten
- als mensen een nieuwe batterij/beter camera/nieuw scherm nodig hebben is dat het perfecte excuus om ineens ook de rest van de telefoon te vervangen. Mensen willen graag nieuwe dingen die goed werken
- ik betwijfel ten sterkste of dit concept beter is voor het milieu zoals sommigen blijkbaar geloven. Massaproductie tov productie van vele kleine onderdelen op veel kleinere schaal is niet noodzakelijk beter in dat opzicht
- de gemiddelde consument wil iets kopen dat out of the box werkt, die wil niet gaan prullen met dingen uit elkaar te halen en terug in elkaar te klikken, hoe eenvoudig het ook is.
Omdat je bij het gebruik van zulke modules altijd concessies moet doen mbt grootte en kosten.

Een cpu module van zelfde snelheid kost gewoon meer dan een cpu die een leverancier in een telefoon stopt.

Qua grootte is zo'n module altijd minder efficient dan een telefoon waar alles in zit.

Dit betekent dat een goed allround toestel maken met zo'n ara niet mogelijk is. Het enige voordeel is als iemand een specifiek ding van een telefoon wil en daar concessies voor wil doen in de overige specs.
Dan zou je hiermee een cameramodule kunnen kopen in plaats van een hele nieuwe telefoon. Iets snellere cpu nodig? Click en go...
Ja, dat zou mooi zijn als dat kon, maar dat kan dus gewoon niet. Een iets snellere CPU misschien, maar dat is niet zo heel nuttig.

Je kan een Pentium 166 upgraden naar een Pentium 200, maar je kan er geen i7 in drukken. En de 16MB RAM die er in zit kan je ook niet upgraden met dat 8GB reepje DDR3 dat je nog had liggen.

m.a.w. je kan alleen onderdelen binnen een generatie uitwisselen, dus het nut ervan is erg klein.
De meeste consumenten komen nu al om in de keuzestress als het om een nieuwe telefoon (waardoor de meesten dan maar weer voor 1 van de 2 grootste merken gaan). Laat staan als je ook nog eens moet gaan nadenken over losse modules.
Ik heb vroeger gewerkt voor een smartphone fabrikant en ontwikkelde systeem software, os componenten en stuurprogramma's, en stond regelmatig in de fabrieken in China en Taiwan. 10 jaar geleden had ik al en vergelijkbaar idee maar beperkt tot 3 componenten: het scherm (evt met speakers en microfoon en camera), de batterij en een headless telefoon module met de rest (cpu, antenne, GSM module, etc) waarbij geheugen via SD kaart en additionele sensoren via usb konden worden toegevoegd.

Het belangrijkste is namelijk dat je kunt variëren met scherm on tussen bijvoorbeeld te schakelen naar smartphone scherm om mobiel te zijn, tablet scherm als je aan je bureau zit en een groot scherm aan de muur als je film kijkt met bijbehorende batterijen en in het laatste geval alleen een voeding in het stopcontact. En ja, Bluetooth speaker of headset als je tijdens het film kijken op je telefoon wordt gebeld. Tegenwoordig zijn telefoons snel genoeg om dit alles te kunnen en bestaat 80% of meer van je telefoon uit batterij en scherm en is het headless systeem klein genoeg om als SmartWatch te fungeren met kleinere batterij en scherm (mits de OS de juiste energy savings APIs ondersteunt).

Dus slechts 3 componenten. Zodra je de systeem module zelf ook modulair wilt maken wordt het exponentieel ingewikkelder en levert het economisch en functioneel minder op.
"Duurzaamheid" ... yeah, right. Dat zijn misschien 2% van de mensen die interesse hebben in een telefoon. De rest wil het grootst mogelijke scherm, Samsung-want-dat-heeft-iedereen-toch of koopt één keer zo'n ding en upgrade uiteindelijk tóch nooit.
Ik wil best verklaren waarom ik dat denk, maar ondertussen is dat al voor mij gedaan :P.

Anyway, de consument zit hier gewoonweg niet op te wachten. Dit zijn van die merk extensies die gewoon vele risico's meebrengen. Daarbij vraag ik me ook werkelijk af hoe goed dit in de praktijk zou werken want ik ben van mening dat de mobieltjes dan ook spuuglelijk eruit zullen zien.

Leuk dat tweakers, techneuten etc etc het leuk vinden, maar leuk is niet alleen waar je het geld mee verdient. Ik zie weinig markt acceptatie hiervoor door de gemiddelde consument. De LG G5 is anders ook niet echt een succes gebleken.
Als het waar is zou ik dat toch wel jammer vinden! Vond dit een bijzonder interessant project, onder meer vanuit het oogpunt van duurzaamheid en flexibiliteit voor de gebruiker.

[Reactie gewijzigd door KoningL op 2 september 2016 08:39]

Flexibiliteit ben ik het helemaal mee eens. Min onderbuikgevoel vertelt me toch dat er op het gebied van duurzaamheid op andere vlakken grotere stappen te halen zijn, bijvoorbeeld bij het winnen van grondstoffen.
Denk dat je met modulaire telefoons minder onderdelen vervangt en dus ook minder grondstoffen hoeft te delven. Dit is ook DE reden dat ik lang met een mobiele telefoon doe tegenwoordig in plaats van altijd het nieuwste van het nieuwste te willen hebben. Telefoon kan nog zo groen / duurzaam zijn, het is nooit zo duurzaam als hem niet kopen.
Mijn telefoon en ipad2 van enkele jaren geleden doen het nog prima, maar met elke OS update zijn ze echt stukken trager geworden. Je zou haast denken dat er bewust code in zit om oudere modellen trager te maken om zo aanschaf nieuwer model te stimuleren want de nieuwe functionaliteit in OS is weinig significant maar echt significant trager om het net niet meer werkbaar te maken. Of komt het door alle spyware dat het business model van Google is en toen Apple en nu ook Microsoft met Windows 10?
Hoe dan ook, de hardware wordt jaarlijks 2x sneller maar de software 4x trager lijkt het en dat komt door de enorme operational inefficiency van alle frameworks, managed code en volledig respectloze omgang met resources. En dat leidt tot hoge CO2 uitstoot, kortere levensduur batterijen en blijft hardware een bottleneck maar het probleem zit bij de software. De meeste programmeurs denken geen seconde meer aan resources of hebben geen benul meer van hoe een computer werkt. De maat wordt gevoerd door functional en niet Technical design. Kijk alleen al naar de exponentiële groei van software. Een installatiebestand van een gemiddelde app is zo'n 30mb tot 1 gig. Dat is nog geen 10% applicatie specifieke code maar kopie van hele bibliotheken waar je misschien maar 1 hoofdstuk uit 1 boek gebruikt, maar niks meer statisch gelinkt wordt. En een C/C++ programmeur verdient nu modaal door marktwerking. Men denkt namelijk alleen nog in efficiency in productiviteit en niet in operations. Code wordt in 1 week in elkaar geklopt en vervolgens veroorzaakt het 5 jaar lang operationele productiviteitsverlies waar achteraf onbewust voor betaald. De digitale variant van "kapitalistisch goedkoper om meer olie op te pompen voor nieuwe plastic voorwerpen dan recyclen", tot milieuschade niet meer te negeren is en de olie opraakt. Nu doen we hetzelfde digitaal met eigenlijk dezelfde gevolgen. Tijd voor energielabels en ecotax op software om de werkelijke kosten zichtbaar te maken net als met huizen en koelkasten. Dan stijgt de marktwaarde voor C/C++ (of modernere alternatieven als Rust) ongetwijfeld flink en worden .NET-nietters gezien als criminelen ;)
Interessant onderwerp wat je hier aan kaart, ben er zelf wel voorstander van in ieder geval. Merk sowieso zelf dat ik probeer langer met mijn producten te doen en de ''ik moet het nieuwste hebben'' neiging onderdruk, ben dus zeker niet goed voor de economie.
Dat is een interessante vraag. Een modulaire telefoon zou namelijk ook het omgekeerde effect kunnen hebben: puur omdat het kan regelmatig modules bijkopen en afdanken.
Dat zou kunnen inderdaad en we zullen het helaas nooit (iig voorlopig) niet weten. Denk zelf dat mensen voornamelijk de camera module zullen blijven upgraden en eventueel de cpu/gpu als je wilt gamen.
Dat denk ik ook. Modulair of niet, we consumeren met z'n allen een enorme hoeveelheid electronica. Niet alleen in de productie ervan valt nog veel te winnen, maar ook de afvalverwerking. Het zou mooi zijn als men een manier vindt om de mate van recycling te verhogen net zoals bijvoorbeeld papier, glas, plastic en metaal.

Mooi voorbeeldje vind ik altijd nog Liam van Apple.
Hardware zal op design en goed scherm na de meeste consumenten een worst wezen, wat voor SOC er in zit zegt de gemiddelde consument echt niks. Hardware wordt beleeft door de software en daar zit mijns inziens de bron van het probleem. Gemakzucht en onkunde bij developers en de tools en frameworks die dit faciliteren zorgen voor de meeste verspilling. Ik schat ruim 80% terwijl productiviteitswinst stabiliteit achterblijft in verhouding tot toegenomen Resource inefficiency.
Of het duurzamer is valt te betwijfelen. Door de constructie is het per definitie minder degelijk dan een ''all-in-one". Hoe je het ook maakt, je zult altijd kwetsbaardere contacten tussen modules hebben dan op een gewone telefoon. Het is dus maar de vraag hoe lang zo'n ding mee gaat t.o.v. een gewone telefoon.

Maar ook met verwisselbare modules: als ik na een jaar een cameramodule upgrade doe, heb ik over de life cycle van een telefoon meer resources gebruikt.
Wat een dooddoener zeg. Hoeveel jaar bestaat dit project nu al, 4 ofzo? Het klonk zo veelbelovend en dan nu dit. Het zou zo'n mooi antwoord op de gigantische verspilling zijn van hardware..

Ik hoop dat ze in ieder geval nog met een goede reden naar buiten komen.
Misschien dat daar juist de crux zit. Als men alle onderdelen aan de telefoon voor een betrekkelijk laag bedrag kan vervangen krijg je waarschijnlijk meer verspilling ipv minder.

Volgens mij zit er meer heil in het maken van telefoons die makkelijk te recyclen zijn om verspilling tegen te gaan, dan modulaire telefoons.
Ik weet niet of het verspilling zou tegengaan als je elk jaar alle modules moet vervangen om bij te blijven met hogere resolutie beeld en camera die al de helft van de kosten zijn van een nieuw toestel.
Daarnaast maakt de modulariteit op de manier waarop Google het heeft geprobeerd de modules ingewikkeld en duur en geeft het overhead waardoor alles veel meer ruimte kost dan een geïntegreerd systeem.
Ik geloof dus niet in deze manier en mate van modulariteit. Wel de manier zoals ik die 10 jaar geleden had bedacht waarbij alleen scherm en batterij kan worden vervangen want het systeem zelf is meestal slechts 10% van de form factor. Bij een smartphone klik je de module onder aan het scherm. Bij tablet scherm klik je het aan de achterkant.

Wij hadden 10 jaar geleden al een dummy laptop bestaande uit scherm en toetsenbord waar je je smartphone in kon steken om er als laptop mee te werken (via USB met otg). Had potentie maar smartphone had zelf teveel technische issues wat los stond van het toetsenbord concept.
Ik vond die concepten toch altijd al spuuglelijk. Het had zeker wel een minimaal een jaar of 4 geduurd nadat het op de consumentenmarkt zou verschijnen dat ik dit überhaupt zou overwegen. Het zag er gewoon absoluut niet gestroomlijnd en te lomp uit voor mijn smaak.

Ik zie dit project pas slagen met nog flink wat r&d en dan met name op het design gedeelte als ze het aantrekkelijk willen maken voor mainstream versus de enkele techies.
Het doel noch de filosofie hierachter is nooit gegaan over groot commercieel mainstream succes denk ik. Het is eerder juist een project voor de mensen die de digital-waste tegen willen gaan, en daar wat meer voor over hebben (zie ook de Fairphone).
Dat kan zijn, maar het was geen garantie dat je digital waste ook daadwerkelijk tegenging. Het was vooraf niet bekend hoever je alles moet overdimensioneren om een smartphone modulair te maken. Hoeveel extra line drivers, afvlakcondensatoren etcetera heb je nodig? Hoe veel extra energieverbruik heb je, en wat is de consequentie op de batterij?

Het zou zomaar kunnen dat er de facto geen milieuwinst te behalen valt, danwel dat de milieuwinst de meerprijs niet kan rechtvaardigen. Misschien is de meest milieuvriendelijke oplossing wel om bij elke smartphone een retourenvelop mee te leveren.
In eerste instantie vond ik het een mooie ontwikkeling om te zien dat je alle onderdelen van je telefoon kon vervangen.
Maar nadat het nieuws naar buiten kwam dat het sterk beperkt werd, was mijn interesse al verdwenen.
Kan me nu ook goed voorstellen dat ze er de stekker helemaal uit trekken.
Ik vindt het echt jammer dat ze dit project stop hebben gezet. Er zijn in de tussentijd genoeg ''modulaire smartphones'' uitgekomen maar die op alle fronten nooit in de buurt kwamen van de Ara.
Was eigenlijk wel te verwachten. Het idee in het begin was super, maar werd steeds beperkter. Laten we hopen dat een andere fabrikant er nog iets moois van kan maken, ander helaas :'(
Jammer. Ik was vooral onder de indruk van de magnetische koppelingen en de wijze van communiceren tussen de onderdelen. Maar het valt te begrijpen. Het leek er niet op dat er een fundamenteel efficiënter ecosysteem zou ontstaan, omdat uiteindelijk de meeste onderdelen een vergelijkbare levensduur kennen en er nog steeds veel ontwikkelingen zijn. Wie zou nu bv een 4 jaar oude Galaxy S3 camera unit willen in een budgetfoon. De meegeleverde camera is vast beter. Nog afgezien van software compatibiliteit

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Nintendo Switch Google Pixel Sony PlayStation VR Samsung Galaxy S8 Apple iPhone 7 Dishonored 2 Google Android 7.x Watch_Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True