Drie miljoen dollar voor ongeopende Super Mario Bros. breekt gameveilingrecord

Super Mario Bros. kun je tegenwoordig in de Pricewatch kopen voor zo'n zeven tientjes. Dat iemand daar nu drie miljoen dollar voor heeft betaald, lijkt dus misschien een slechte deal. Totdat je beseft dat die duurdere versie een verzegelde editie uit 1986 is, en daarmee zeer zeldzaam. De game bracht tijdens een veiling een recordbedrag op.

Heritage Auctions verkocht de game voor drie miljoen dollar, een slordige 2,59 miljoen euro. Het veilinghuis noemt de cartridge 'de heilige graal onder de gamecollecties'.

Het gaat om een productie-exemplaar van Super Mario Bros. uit 1986. De verzegeling maakt deze cartridge zo exclusief. De glanzende sticker als zegel geeft aan dat het om een exemplaar uit de tweede batch gaat.

Toen Super Mario Bros. in 1985 op de markt kwam, gebruikte Nintendo korte tijd matte stickers om games te verzegelen. Daarvan zijn geen exemplaren meer te vinden, maar exemplaren met glanzende stickers nog wel. Drie, welteverstaan, waarvan deze net verkochte editie de meest intacte is. Na de glanzende stickers begon Nintendo games in plastic te verpakken.

Hoe werken gameratings?

De game heeft een PSA 9.6 A++-rating. PSA is een standaard om de kwaliteit van bijvoorbeeld games of andere verzamelobjecten te classificeren. De PSA-rating gaat over de verpakking. Daarvan is PSA 9.6 de op twee na hoogste rating; alleen 9.8 en 10 zijn hoger. Met een rating van 9.6 kan er 'lichte schade' op de doos zitten, zoals kleine krasjes.

De A++-rating draait juist om de verzegeling. Dat is de hoogst haalbare rating; het is 'een perfect of bijna perfect exemplaar' met minimale schade.

Met een rating van PSA 9.6 A++ is deze game dus een zeer goed onderhouden exemplaar van bijna veertig jaar oud. Iemand heeft daar nu drie miljoen dollar voor betaald. Het is daarmee het hoogste bedrag dat er ooit tijdens een gameveiling is afgetikt, al zijn er in het verleden al vaker hoge prijzen voor ongeopende games betaald. In 2021 bracht een ongeopende cartridge van Super Mario 64 nog 1,56 miljoen dollar op.

Super Mario Bros
Heritage Auctions verkocht de cartridge.

Door Tijs Hofmans

Nieuwscoördinator

15-06-2026 • 12:44

90

Submitter: Sonicfreak

Reacties (90)

Sorteer op:

Weergave:

Een paar jaar geleden had Karl Jobst hier wel een interessante video over. Hoe verzamelaars, keuringsinstanties en veiliginghuizen met elkaar onder één hoedje spelen om de waarde van producten maar zo veel mogelijk kunstmatig op te pompen.

In de video ging het over games, maar er werd vermeld dat je vergelijkbare praktijken zag bij muntverzamelaars en andere dingen die je kunt verzamelen.

Na het hele Billy Mitchel gebeuren heeft Karl wel een beetje zijn geloofwaardigheid verloren, maar desondanks vond ik het wel een interessante video die een inkijk geeft in het verzamelaarswereldje.

Hier een link naar die video:
YouTube: Exposing FRAUD And DECEPTION In The Retro Video Game Market
Maar uiteindelijk is het wel gewoon wat de gek ervoor geeft, niemand wordt gedwongen om zulke bizarre prijzen af te rekenen.
Niet als die 'gek' gewoon 1 van de oprichters/eigenaren van het bedrijf is dat nauw samenwerkt met het veilinghuis. Dan is het niet gewoon een gek, dan is het een investering in het populair maken van iets, zodat meer mensen willen laten raten en je daarop speculeert.
Ik ben misschien te achterdochtig, maar bij dit soort nieuwsberichten denk ik: Waarom zouden de verkoper en koper niet gewoon onder één hoedje spelen?

Je verkoopt iets voor een bizar hoog bedrag. Dat krijgt veel aandacht en de waarde stijgt enorm, al was het maar op papier. Ook al koop je het stiekem van jezelf. Daarna wordt het een stuk makkelijker om er over een tijdje een stuk meer geld voor de vangen als je het weer doorverkoopt.
Ik ben misschien te achterdochtig, maar bij dit soort nieuwsberichten denk ik: Waarom zouden de verkoper en koper niet gewoon onder één hoedje spelen?

Je verkoopt iets voor een bizar hoog bedrag. Dat krijgt veel aandacht en de waarde stijgt enorm, al was het maar op papier. Ook al koop je het stiekem van jezelf. Daarna wordt het een stuk makkelijker om er over een tijdje een stuk meer geld voor de vangen als je het weer doorverkoopt.
Als ik via Sotheby's een voorwerp voor 3 miljoen verkoop, dan ben ik 6 ton kwijt aan veilingkosten. Niet de meest efficiënte manier om geld te verdienen dus.
Tenzij je zelf het veilinghuis bent...
Voor zeer waardevolle objecten is het tarief gunstiger of zelfs onderhandelbaar (zie 1e kolom, pagina 2).
In general, a higher value consignment will have a lower seller's commission, subject to standardized rates or negotiations.
Komt er oorlog, zit je met je dure games.. Lol.. Pados eten dan ma,

[Reactie gewijzigd door Marc37 op 21 juni 2026 23:05]

Jij koopt van mij een paar werken voor veel geld 'dan moet die artiest wel erg goed zijn' - andere werken van hem die ik heb stijgen nu in waarde, die kan ik verkopen of als onderpand regelen etc bij iemand anders. "Kijk maar, de laatste paar veilingen zijn deze werken duur verkocht, dus dat is wat de markt er voor geeft".

Veilingshuis vangt elke keer N% voor de verkopen etc.

[Reactie gewijzigd door ZpAz op 15 juni 2026 13:56]

Het probleem daar was (en mogelijk is) natuurlijk dat een aantal partijen 'de markt' de markt laat geloven op basis van manipulatie dat 'de gek' er veel meer voor geeft dan dat er eigenlijk voor betaald zou worden als ze de markt niet zelf manipuleren. Hierdoor creëren ze een bepaalde vorm van bijvoorbeeld fomo om zo niets vermoedende mensen over te halen om de volgende 'de gek' te worden en veel te veel uit te geven.

Een zelfde soort trucje hebben ze ook uitgehaald (of gebeurt nog steeds, heb het al even niet meer gevolgd) met die Pokémon kaart van Logan Paul die eerst verkocht is via een platform (Liquid Marketplace) aan een boel ' aandeelhouders' zou worden, maar daarna op discutabele wijze toch ineens weer gekocht was door Logan Paul en daarna volgens mij weer verkocht. YouTube: The Logan Paul Pokémon Scam Is Insane

[Reactie gewijzigd door Dennism op 15 juni 2026 14:36]

Ik denk dat Karl in de hele Billy Mitchell saga grotendeels gelijk heeft, alleen is hij te ver gegaan met een aanname van hem over de zelfdoding van een Apollo Legend te formuleren als een feit. Blijkbaar kom je daar in Australië niet mee weg en had hij beter moeten weten, maar ik denk dat ondanks dat er volgens de letter van de wet daar wellicht een correct oordeel is geveld, dat het moreel gezien desondanks een verkeerd oordeel was. Los van alle beschuldigingen van het valsspelen, heeft Billy Mitchel gezegd dat hij (vrij vertaald) "geen traan zou laten als het waar was dat Apollo Legend dood zou zijn en dat hij zou proberen niet te lachen of giechelen." Nadat zijn vrouw online had gelezen dat Apollo Legend dood zou zijn. Hiermee diskwalificeer je jezelf volgens mij volledig van enige morele superioriteit die je mogelijk zou kunnen hebben betreffende dit onderwerp. Als ik rechter zou zijn en een vrije beslissing had kunnen nemen had ik beide heren naar huis gestuurd en ze opgedragen hebben zich bij de feiten en wat fatsoen te houden.

Maar wel goed dat je de betreffende video linkt. Volgens mij is dat een prima weergave van hoe het wereldje omtrent dergelijke games in elkaar steekt. Ik moest er ook direct aan denken toen ik de kop van het artikel las.
Waar ik zelf vooral over viel was dat Karl het deed overkomen alsof de rechtszaak ging over dat hij Billy beschuldigt van valsspelen. Terwijl het er eigenlijk ging over dat hij Billy beschuldigde van het aanzetten tot zelfdoding van Apollo Legend. Ik keur het gedrag van Billy overigens niet goed. Ik begrijp dat een groot deel van zijn bekendheid voortkomt uit scores bereikt door valsspelen, maar ik had het mooier gevonden als hij zijn fouten zou opbiechten en zijn bekendheid voor positieve dingen zou gaan inzetten.
Ondanks dat ik dat wel snap, dan zou ik zeggen dat je niet helemaal goed hebt opgelet. Ik was namelijk totaal niet verrast dat het hierover ging, maar ik heb het dan ook met bovengemiddelde aandacht gevolgd. Hij had zeker (zelf ook toegegeven) transparanter kunnen zijn, maar ja, kan je dat realistisch nu echt van iemand verwachten die mogelijk dusdanig in de penarie zit? Hij is gewoon dom geweest om dat zo stellig te formuleren en ik denk dat hij gedeeltelijk nog gelijk had ook. Iemand pleegt geen zelfmoord omdat die lekker in zijn vel zit en alle stress factoren (hoe klein wellicht ook) dragen logischerwijs bij aan het nemen van een dergelijke beslissing, bewust of onbewust. Ik neem dit Karl in ieder geval niet zo zeer kwalijk. Ik heb andere redenen waarom ik hem wel een beetje een flapdrol vind :D
Ik denk dat ik prima heb opgelet. Alleen zoals je zelf al aangeeft, heb jij deze zaak met bovengemiddelde aandacht gevolgd. Ik heb geen rechtbankdocumenten doorgenomen of wat dan ook, ik heb enkel naar Karl's video's gekeken waarbij hij tot aan de rechtszaak zelf nergens spreekt over dat deze zaak over iets anders zou gaan dan het vermeend valsspelen. Dat is wat ik kwalijk vind, helemaal omdat hij in de tussentijd ook een crowdfunding had opgezet om deze en andere rechtszaken te kunnen bekostigen. En hij daar ook met geen woord repte dat hier ook zaken van bekostigd zouden worden die niet over het valsspelen gingen.

Daarmee heeft hij voor mij zijn geloofwaardigheid verloren. Ik had hem nog een kans willen geven, maar hierna kwam nog een video waarbij hij eigenlijk geen excuses maakte voor het misleiden van ons kijkers, maar vooral weer met een lange monoloog kwam. En toen was ik er wel klaar mee.

Voor de rest lijkt het me niet gepast om te gaan speculeren over wat de beweegredenen van Apollo Legend waren voor diens zelfdoding en of Karl daarin gelijk had.
We hoeven niet te speculeren. Appolo Legend heeft zelf zijn beweegredenen voor zijn beslissing destijds gecommuniceerd in een video. Hij mankeerde helaas nogal wat.

Maar ik had tot de uitspraak van de rechter in de zaak van Karl vs Billy heb ik zelf niets anders dan Karl's videos gezien en ik was er toch echt niet verbaasd over. Ondanks dat Karl er begrijpelijk geen nadruk op heeft gelegd heeft hij wel degelijk in tenminste één video aandacht besteed aan zijn domme uitspraak waarin hij een stukje van Billy Mitchell liet zien waar hij sprak over waar de zaak over ging en daarin kwamen de uitspraken van Karl betreffende Appolo Legend naar boven. Toen gingen bij mij meteen de alarm bellen af, want als dat waar zou zijn (wist ik toen nog niet) dan zou het mij niet verbazen als Karl een probleem had en ik ging er niet vanuit dat Billy Mitchell zomaar een dergelijke claim zou doen. Dit is overigens ook iets dat hij heeft aangehaald in zijn video waar jij het hierboven over hebt.

Maar ja, ieder mag zijn eigen standaarden hebben betreffende geloofwaardigheid. Wat mij betreft was Karl al niet erg geloofwaardig van wegen zijn pick-up artist (coaching) verleden, als je het zo wilt noemen.
Het is niet echt nieuw en je ziet het met tal van producten tegenwoordig....Lego is een mooi voorbeeld, maar ook exclusieve damestassen, whiskeys en de kunstwereld bestaat hiervan.
Het is natuurlijk wat de gek ervoor geeft, maar er zit een verschil in zeldzame en getaxeerde objecten en bijvoorbeeld een Lego doos. Wat dat betreft zou je een dergelijk object met bijbehorend certificaat zelfs bijna kunnen vergelijken met een bankbiljet. Het is pas iets waard als er experts naar hebben gekeken en er een waarde aan toe hebben gekend.

Lego en whisky is compleet anders (althans: de sets die mensen inkopen en voor veel geld probeert door te verkopen zodra ze uit de handel zijn).

Laatst op een niet nader te noemen vrije markt: Maersk vrachttrein voor 700 euro en een paar klikken verder wilde iemand de zijne doorverkopen voor 70...
Het gaat om het creeeren van hype, net als pokemon kaarten...eigenlijk alles waar je op in kan spelen als markt - en waar al dan niet gecoordineerd (middels influencers) de waarde omhoog wordt gehyped.
Het is sowieso altijd een beetje tricky business dit soort dingen en ik zou er echt nóóit voor gaan al had ik 10 miljoen. Verzamelingen met dit soort exorbitante bedragen zijn altijd zeer tijd-gevoelig. Nu vindt een groep mensen die oude cartridge nog even grappig, maar over 5 jaar kan dat compleet anders zijn. Het product heeft van zichzelf geen intrinsiek hoge waarde die wat meer onafhankelijk van liefhebbers is. Dat is anders bij goud of bijv. een door een meesterbouwer handgemaakte gitaar bijvoorbeeld.

Denk altijd weer aan de wijze levensles van opa terug dat in zijn tijd iedereen postzegels verzamelde die in kluizen thuis werden bewaard als belegging/bezitopbouw. Dat ging op tot in de jaren '90 tot de hobby vergrijsd bleek te zijn dus de vraag en dus prijs ineens behoorlijk begon te kelderen.

Kortom veel te risicovol en exorbitant bedrag natuurlijk.
Zal me niet verbazen als het weer is 'verkocht' aan een mede-eigenaar of andere partij met een belang.
Ja, kunstmatig prijs opdrijven. Beetje percentage als veiling kosten en volgende keer verkoop je het dik en heb je alles terug verdiend
Dacht bijna even dat je het over de huizenmarkt had...
That's the world nothing news, under the sun
Bizar. Wat ga je daar dan mee doen? Uitpakken en spelen doe je niet want dan ben je de 3 miljoen direct kwijt. Dit is hooguit leuk om een keer bij de eerstvolgende verjaardag te kunnen vertellen.

Ik snap dit eerlijk gezegd niet goed.
Heritage Auctions is een partij die geld verdient aan de resale van zeldzame kopie-en van spellen.

Zij hebben belang bij dit soort dure verkopen, omdat sites als tweakers hedt dan in het nieuws gooien, waarna mensen er gaan kijken. Ze zijn eerder al in opspraak geraakt vanwege fraude hiermee.
Je zet het in een kluis, draagt er zorg voor en over enkele jaren verkoop je het opnieuw en maak je er winst op. Zo gaat het ook in de kunstwereld.
Die vergelijking vind ik niet helemaal correct.

Kunst kun je ergens ophangen en naar kijken of uitlenen zodat anderen hier ook nog plezier van hebben (los van smaak).

Mario Bros. haal je op Ebay of desnoods wellicht via een emulator.
Maar een klein deel van de kunst wordt gekocht om er van te genieten. Heel veel kunst zijn investeringsobjecten en daar gaat de vergelijking prima op.

Dan hebben we het vooral over duurdere objecten uiteraard.
Misschien wel het beste voorbeeld is van NFT's in relatie tot digitale kunst....of beter gezegd de kunst van het digitaal oplichten.
Goed vergelijk inderdaad, dit heeft daar een stuk meer mee overeen dan met een kunstwerk.

Voor het gros heeft het stukje plastic om het identiek rijtje bits geen enkele meerwaarde, of in ieder geval niet de meerwaarde die deze ene persoon en het kleine kringetje er omheen er aan toekent.
Kunst kun je ook een poster van ophangen thuis. (Denk maar aan een zekere dame met een parel-oorbel ). Is ook emulatie.
Het spel kun je inderdaad op eBay kopen of via een emulator spelen. Maar dit gaat dus niet puur en alleen om het spel. Dit is net zoiets als een Pokémon kaart in een slab. Je kunt het openmaken en je bent de waarde dan kwijt en vervolgens mee spelen, of je laat hem in de slab en plaatst hem in een kluis, in je kast, hangt hem aan de muur. Je kunt er dan zeker wel noemen van kunst. Ik vind dat je de betekenis van kunst te nauw neemt.

En dan ook: kunst hoeft niet iedereen te snappen. Een wit canvas met een stip erop betekent voor jou misschien onzin maar voor de ander is het iets om in de woonkamer op te hangen.
De cartridge/case omlijst je, hang je op en kan je naar kijken of uitlenen zodat iemand hier ook nog plezier van kan hebben. (of je zet hem op een pilaar, of in een display kast). Ik zie totaal niet het verschil tussen een kustobject en een cartridge zo uniek als deze.

Je kan hem ook omdraaien, je kan ook een kopie van de Nachtwacht 1 op 1 mogelijk kopen op Ebay (gedrukt op canvas) of desnoods tonen op je 65'' monitor en de meerwaarde niet zien op momenteel "1 miljard euro" geschatte waarde.
Ik heb hier een identieke cartridge liggen, weliswaar niet in seal en goed gebruikt.

Als jij thuis een kopie van de nachtwacht hebt hangen is deze niet bit voor bit en gram gram voor identiek en komende van dezelfde hand / mal als het geval is voor een game cartridge.

Stel dat er ergens nog handgeschreven code van Miyamoto ligt, of de originele schetsen van Mario concert art, dan is het wat anders natuurlijk. Maar een game cartridge is weinig spannender dan een T shirt van de H&M. In ieder geval wanneer de game niet zelf in absolute aantallen zeer gelimiteerd was qua oplage.

[Reactie gewijzigd door Cid Highwind op 15 juni 2026 15:30]

De limitatie is in dit geval dan dus dat hij volledig ongeopend en dus "mint" is? een 9.6 score is ook enorm hoog!
Ja klopt maar daar waar je met een auto nog een punt kunt maken qua mechanica en het uitblijven van slijtage (behalve van materialen door ouderdom), is daar hier hooguit een punt te maken voor het doosje en Schrödingers handleiding zeg maar.

Uiteraard een geval “wat de gek er voor geeft”, maar met digitale waar, uit massaproductie, blijft het een inherent andere situatie dan voor analoge zaken die wel aan slijtage onderhevig zijn.

Die scores zie ik overigens ook enkel als aanjagende geldklopperij. Goed business concept, dat wel.
De duurste "kunst" ter wereld is alleen maar om geld te verschuiven / wit te wassen.

Een voorbeeld: 43mil voor een blauw vlak met een witte streep in het midden.

https://nypost.com/2013/05/15/43-8-million-for-this/
Er zijn er genoeg die kunnen genieten van enkel het aanblik van een zeldzame game alleen, al gebeurd het vaak als een van de pronkstukken in een grotere gamecollectie, op Youtube vind je talloze voorbeelden met veel views. Al ben ik het met je eens dat de vergelijking met kunst niet helemaal juist is, want bij kunst kun je alles wat er te zien is in principe direct ervaren door er naar te kijken.
Het gaat in mijn ogen prima op. Er zijn ook autos die voor heel veel geld van de hand gaan. Dat zijn de zogenaamde "garage queens". Er wordt niet mee gereden, hooguit een concours gedaan. Dan wel gebracht in een gesloten transporter.

Zelfs barnfinds worden geveild exact zoals ze zijn gevonden. Het stof erop verhoogt de waarde want authentiek.
Veel auto's worden tot barnfind gemaakt...
Het is dus de kunst om zoiets niet te gaan gebruiken
Als je deze ongeopende super mario koopt mag je vervolgens wel helemaal legaal een rom downloaden voor je emulator als ik het goed heb.
De volgende die het koopt stuurt jou een RMA want hij heeft het geopend en bleek DOA.

Moet je wel heel erg van gebakken peren houden.
Super Mario Bros is een iconische titel in de gaminggeschiedenis. Een ongeopend exemplaar maakt het een (bijna?) uniek iets op de wereld.

Het is wezenlijk vergelijkbaar dan een Action figure in een doos of een ruilkaart.
Schatting is dat er tussen de 10.000 en 100.000 ongeopende exemplaren zijn wereldwijd. Zou ik niet bijna uniek noemen. Zit gewoon een hele industrie achter met graden en bewaren en investeren.
Toen Super Mario Bros. in 1985 op de markt kwam, gebruikte Nintendo korte tijd matte stickers om games te verzegelen. Daarvan zijn geen exemplaren meer te vinden, maar exemplaren met glanzende stickers nog wel. Drie, welteverstaan, waarvan deze net verkochte editie de meest intacte is. Na de glanzende stickers begon Nintendo games in plastic te verpakken.
(( uit het artikel ))

Dus inderdaad niet 'uniek uniek', maar er staat nadrukkelijk dat er maar drie zijn?

Maar er is uiteraard een compleet businessmodel omheen.
Ooit een filmpje gekeken, dat de schaarste van games schromelijk overdreven is. Werd de methode voor gebruikt van het achterhalen van aantallen tanks in WW2 (wiskundig onderbouwd dus).
Deze wereld is erg schimmig. Zeker met die veilinghuizen. Iedereen kijkt naar de glamour.
Zo was er ook ooit een oude imac voor een magisch bedrag verkocht.

Ik had een praktisch nieuwe staan en geprobeerd via bijvoorbeeld t.net te verkopen. Kreeg volgens mij nog net een bod van 150 euro... niks 1500 of 150.000 zoals ze wel eens verkocht worden.

Als je uitzoekt hoe het werk, dan wordt er op deze manier ook heel veel geld witgewassen of uitgewisseld in elk geval. Zal niet met alles zijn, maar ik verwacht toch dat als jij hem nu koopt je er geen magische 4 miljoen voor krijgt in de toekomst.
Ik ga er vanuit dat het een oude Macintosh was ofzo, misschien met handtekeningen. Niet een iMac uit 2007 ofzo. - Alsnog, ja, er wordt zeker wel aan witwassen gedaan.
Ja kan het het beste zien als kunst.. Er zijn weinig exemplaren nog die zo oud en die kwaliteit zijn.
Genoeg mensen die zulke dingen op een mooi plekje in huis neerzetten op een display o.i.d. nou weet ik niet of diegene met een 3 miljoen euro exemplaar dat ook doet maar goed :P

En het is natuurlijk niet 3 miljoen waard.. iemand heeft er 3 miljoen voor betaald.
Net als alle kunst is het alleen maar waard wat een mens er voor wilt betalen.
Investeren? Waarom koopt iemand een oud kunstwerk voor X bedrag? Of een one-off van een bepaalde auto van merk X?

[Reactie gewijzigd door PdeBie op 15 juni 2026 12:59]

Het is net als de hele kunstindustrie. Heel fraudegevoelig. Als je al 50 schilderijen van een artiest hebt en die zijn 100k per stuk waard, vervolgens koop je er 5 voor 200k, dan is de prijs dan schijnbaar 200k. Dus je geeft 1 miljoen uit, maar maakt 5 miljoen. En dan geef je een schilderijtje weg voor display in een museum om zo weer belastingvoordelen te krijgen.

Je moet niets geven om dit soort waardes. Het is of voor eigen gewin, of omdat 1 of andere extreem rijke gek het per se wil hebben. Zo zijn er items in team fortress 2 dacht ik die extreem veel waard zijn omdat er gewoon 1 of andere sjeik is die er 200k tegenaan heeft gegooid.

Aanradertje: YouTube: The Art Market is a Scam (And Rich People Run It)
Tja, is niet anders met kunst.
Volgens mij valt retro gaming ondertussen een beetje in dezelfde categorie als kunst. Miljoenen worden er witgewassen door in kunst te investeren.

[Reactie gewijzigd door batjes op 15 juni 2026 13:23]

Buy, Borrow, Die. De pure Amerikaanse droom.

Stel je hebt 3 miljoen dat je wilt investeren. In plaats van dat rechtstreeks te investeren koop je deze collectorsitem voor 3 miljoen. Nu kan je 3 miljoen bij de bank lenen met dit item als onderpand, wat je vervolgens ergens in investeert. Die investering brengt je genoeg winst op om de lening terug te betalen en daarboven op nog lekker extra te krijgen. Nu oftewel ga je dood en moet er geen belasting op de lening betaald worden, wat goed is voor je kinderen, of je betaald het gewoon af. Met wat blijf je dan over op het einde? Een item dat ondertussen 5 miljoen waard is plus minstens 3 miljoen aan aandelen. En dat doen ze dan opnieuw en opnieuw :)

Of het moet natuurlijk een absolute fan zijn die deze wilt tentoonstellen in z'n villa, maar dan gaat je financiële adviseur (die je als je zoveel geld hebt wel zult hebben) je toch aanraden om deze te gebruiken als onderpand.
Ik vraag me af, voor een miljoen euro (waarschijnlijk al voor minder dan 5000 euro); kan niemand daar die zegel en cartridge van namaken? Gaan ze het plastic of de inkt chemisch analyseren? Het soldeertin terugleiden naar een fabriek ? Nee dat doen ze allemaal niet ze zeggen alleen dat het doosje gaaf is en het spel erin zit. Klinkt als big business voor criminelen dan?
Net als alles wat PSA graded is, is namaak in circulatie natuurlijk.
Over het algemeen hebben ze de middelen voor athenticity checks die best zorgvuldig zijn maar er is inderdaad altijd een mogelijkheid als het heel erg goed gedaan is dan het er door komt ja. maar die mogelijkheid is zeer klein
Het is in elk geval een prima manier voor het witwassen van geld.
Ze weten natuurlijk niet of de betreffende game er wel in zit, want de verpakking is ongeopend, kan dus rustig een hele andere game zijn. En ja, namaak gebeurt net als met andere zaken ook in deze branche.
Zou wel grappig zijn als Nintendo hier ook nog een doosje met 40 stuks ofzo van heeft staan in de opslag..
wat echt wel geen uit de lucht gegrepen stelling is...
Een splinternieuwe NES in ongeopende doos incl. splinternieuwe ongeopende Mario Bros. zou ik ook wel € 3.000.000,- voor neerleggen.

Helaas heb ik maar € 2.950.000 op de plank liggen.
Dit is gewoon een investering van iemand met te veel geld die een kluis in gaat om deze over een paar jaar weer aan de volgende met te veel geld te verkopen voor een hoger bedrag. Of het nu om een videogame, barbiepop of stripboek gaat, nieuw in verpakking verzegeld maakt het ding zeldzaam en dat is wat het waardevol maakt.


Uiteindelijk is het gewoon een product waar nooit mee gespeeld is, imo zonde van de fabricage en transport waarmee aardse middelen gemoeid zijn, op dat vlak is dit pure verspilling. Maar ja, wat de gek er voor geeft en anders verdampt die bankrekening langzaam aan inflatie, dan krijg je dit soort excessen.
Het is een origineel, ongeopend en nooit gespeeld exemplaar van een iconische game uit de begintijd van de gamingindustrie. Het is zeldzaam, dus veel mensen willen het...
Ik ben het er wel mee eens dat je dan teveel geld moet hebben, leuk voor een niche aan verzamelaars maar ik heb geen idee hoe waardevast dit soort objecten zijn.

Een wegwerpproduct vind ik veel meer zonde van de resources trouwens. Dat komt omdat deze juist in bulk worden geproduceerd met de gedachte dat ze na éénmalig gebruik weer in de afvalmolen terechtkomen. (dus 2 keer resourceverbruik).
Echt veel te veel mensen met meer geld als verstand op deze wereld...
Ach, sommige mensen kopen stukjes code/sleutels met de naam bitcoin voor tienduizenden euros per stuk...
Beginnen wij dit circus opnieuw?

Ik steek mijn hand even op omdat ik veel met TCG (Tradin Card Games) ervaring heb. Computerspellen hebben geen unieke seal. Het is gewoon een shrinkwrap zonder logo's of hologrammen. Het karton is relatief eenvoudig bulk karton wat beprint is. Wellicht dat je met wat zeer secuur diepteonderzoek kunt zien of het originele print inkt is maar de kans is aanwezig dat je de wrapper moet breken daarvoor en als er verschillende locaties zijn gebruikt om te printen (of batches met inkt) dan is het al bijna onmogelijk. De inhoudt is relatief eenvoudig te vervalsen door een random carddrige met een boekje van hetzelfde gewicht.

Het is idioot dat mensen 3 miljoen uitgeven voor een eenvoudig te vervalsen iets.
Tja, die kaartjes wasr jij over spreekt is niet anders, en daar wordt ook heel veel geld uitgegeven voor zeldzame varianten, en ook daar gaan veel fakes rond.
Klopt. Maar bij de losse kaarten kun je verschillende zaken controleren en de boosterboxen hebben aparte shrinkwrap. (Behalve de reserved list reeksen) Daar is iig IETS gedaan om vervalsen moeilijker te maken. Computergames zijn niet bedoeld om als investering te hebben en daar dus niet op voorbereid.
Lijkt mij hilarisch als de cartridge binnen in DOA bleek te zijn al die tijd...
Nóg zeldzamer, dus? Een extra miljoentje er bovenop :+
Komen ze nooit achter, deze game wordt nooit gespeeld.

Hij werkt waarschijnlijk prima, alleen maar ROM, geen savefile of batterij in de cartridge.
Dit soort recordveilingen van o.a. NES games door Hertitage auctions zijn nogal controversieel met dubieuze connecties tussen het veilinghuis, grading bedrijf en koper. En ik kan mij niet voorstellen dat dit in dit geval anders is. Dat deze Super Mario verzegeld is, is voor zover ik kan zien echt niet zo zeldzaam dat de game daarmee ineens miljoenen waard wordt.
Het is zoveel waard als de gek ervoor geeft. Nou, daar heb je het. Het is natuurlijk totaal nutteloos en je reinste onzin maar het is wel weer grappig. En ja: onmiskenbaar zeldzaam/uniek. Persoonlijk zou ik het er nooit voor betalen, maar dat is dan vooral omdat ik geen 3 miljoen los heb liggen helaas.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn