Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

De Walkman bestaat 40 jaar

De Walkman viert maandag zijn veertigste verjaardag. Op 1 juli 1979 kwam de eerste draagbare cassettespeler van Sony voor het eerst uit. De apparaten worden al sinds 2010 niet meer gemaakt, maar hebben wel een industrie van mobiele muziekspelers groot gemaakt.

De Walkman was zeker niet de eerste draagbare cassettespeler, maar zonder twijfel de populairste. Het concept voor de eerste Walkman werd bedacht door Sony's medeoprichter Masaru Ibuka, die een betere manier wilde vinden om tijdens lange vliegreizen naar muziek te luisteren. Hij gebruikte daarvoor aanvankelijk een cassetterecorder die het bedrijf al bouwde, maar die werd vooral gebruikt door journalisten om opnames te maken. Het apparaat was groot en zwaar, en Ibuka wilde een compacter ontwerp. Hij ontwierp daarop een nieuwe cassettespeler die gebaseerd was op de Sony Pressman-recorder, waar uiteindelijk ook de naam Walkman werd gebaseerd. De eerste Walkman heette de Walkman TPS-L2, een stereospeler die op 1 juli 1979 in Japan voor het eerst in de verkoop ging.

Destijds kostte de Walkman zo'n 700 gulden, wat gecorrigeerd naar inflatie nu zo'n 755 euro zou zijn. Aanvankelijk had Sony grote moeite de Walkman in de winkels te krijgen, want winkeliers vonden dat een cassettespeler ook moest kunnen opnemen. Onder consumenten bleek het apparaat echter veel populairder dan gedacht; Sony verkocht er vijftigduizend in de eerste twee weken.

In totaal zijn er ruim vierhonderd miljoen exemplaren van de Walkman verkocht, maar slechts de helft daarvan konden ook echt cassettebandjes spelen. Latere evoluties van apparaten met de Walkman-merknaam konden bijvoorbeeld ook cd's en minidiscs afspelen. Ook kwamen er mp3-spelers met de Walkman-merknaam op de markt. In oktober 2010 stopte Sony de productie van Walkmans met cassettebandjes. De reden was een gebrek aan interesse voor de apparaten na 31 jaar, hoewel er recent een kleine opleving van de populariteit van cassettebandjes lijkt te zijn.

Door Tijs Hofmans

Redacteur privacy & security

01-07-2019 • 10:16

202 Linkedin Google+

Reacties (202)

Wijzig sortering
Later heeft Sony de naam Walkman nog gebruikt voor een lijn telefoons (tweakers schreef hier destijds over)

Zelf ben ik van de Discman generatie maar ik geloof dat de iconische vorm van het cassette bandje langer met muziek zal worden geassocieerd dan de CD.
Hmmm...mijn neefje (21) is van de generatie waar de CD nét aan het verval begon. De MP3 speler rukte snel op en nu heb je Spotify. Behalve de CD's die hij ooit voor zijn verjaardag kreeg en in de kast zag staan heeft ie er niets meer mee. De cassetteband heeft nooit deel uit gemaakt van zijn muziekbeleving.
Kleuters die nu opgroeien zullen in veel gevallen niet eens CD's te zien krijgen. Idem voor DVD's of BluRays. Die luisteren Spotify en kijken Netflix. Fysieke dragers zijn zó 1980... ;) Ik heb ook al mijn fysieke dragers eruit gegooid. Alleen een paar SE DVD's heb ik nog bewaard om mee te pronken zeg maar. Het is gewoon voorbij. Alleen nog een enkele mensen die volharden in vinyl wat ik niet begrijp (krassen, stof, dat hoort niet bij de opname). Maar goed...nostalgie is hard to beat.
De primaire reden waarom sommige "audiofielen" zweren bij vinyl, heeft te maken bij wat we noemen "Loudness Wars" . Het mooie van vinyl is dat je het volume niet kan brickwallen met als gevolg dat sommige moderne masters beter klinken op vinyl dan de digitale variant.
Volgens mij kan dat prima. Je kan net zo goed die overgecompresseerde master op vinyl kunnen persen.
Net zoals met DVD-Audio en Super-Audio CD is de reden dat de kwaliteit soms beter is dus inderdaad dat er soms een andere master gebruikt word. Niet omdat het technisch moet, maar omdat dat is wat men denkt dat de kopers verwachten.

De noodzakelijke wijzigingen bij het masteren van een vinyl zijn toch eerder nadelen dan voordelen (beperken stereo-scheiding in lage tonen, beperken maximale volume hogere tonen en daarmee dus beperktere aanslag van instrumenten, ...)
Het voornaamste selling point van vinyl is dat je er muziek kan vinden die je op geen enkel ander medium vindt.
Voor ons is het gewoon, je zet een plaat op en luister maar, geen mogelijkheid tot skippen of nu wil ik dat - opzetten en voor 17 minuten loslaten. Heerlijk. Casettes kan je nog voorruit spoelen maar dat is ook niet echt leuk.
Dit dus... ik heb sommige werken op Vinyl, op cd van voor ca. 1992 en dezelfde versie van na 1992

Op een normale speaker klinkt het allemaal wel ok, op een soundbar maakt het ook geen zak uit. Maar op een fatsoenlijke set speakers... werelden...

Compleet dichtgeplamuurde bende
Of je bent zoals mij die het om die redenen opneemt naar lossless flac :Y) ....zo klinkt het laatste album van black sabbath - 13 echt 70's als je het zo op neemt

een goeie naald , en een speler ... de vinyl plaat uit het plastic , en opnemen die hap.. met 0% gekras :Y)
Het heeft nog een reden. Vinyl is niet gecomprimeerd. .WAV is al een lichte vorm van compressie. Luister je goed naar een LP tegen een CD en helemaal een MP3 dan hoor je de hoge en lage tonen veel minder. Moet er wel bij gezegd worden dat er Audiofielen dingen claimen waar het bereik van het menselijk gehoor niet bij kan. Maar er is wel degelijk verschil. Nu ligt het er wel aan hoor. Klassiek/trance draai je sneller op vinyl dan keiharde hardcore.
Die discussie is heel erg ingewikkeld, want er zijn meer dan genoeg dubbel blind testen gedaan waar men gewoon niets van elkaar kan onderscheiden. Audiofielen zijn aanstellers (zo, daar krijg ik vast commentaar op :+ ) want als je zegt dat er een supersonische installatie staat te spelen, terwijl er in de achtergrond een Akai staat, zwijmelen ze alsnog over de vermeende kwaliteit.
Er is een site van een of andere techneut waar is de vloer aanveegt met alle beweringen van audiofielen over kabels en allerlei andere legendes. Het beroemde experiment met de kledinghanger vs de hele dure speakerkabel kent iedereen inmiddels.

Ik ben tot op zekere hoogte audiofiel, maar ik heb grenzen. Ik koop geen kabels van €250 per meter, maar wil wel mooi geluid en heb best aardig spul en kan een goede speaker wel degelijk waarderen. Gelukkig ( :+ ) heb ik te vaak vooraan gestaan bij Metallica en kornuiten en in het begin teveel motor gereden zonder oordoppen. Mijn oren zijn inmiddels niet zo best meer. Scheelt een hoop geld. Ik hoefde dus onlangs niet €350 voor die Sony hoofdtelefoon neer te tellen, maar heb de Teufel gekocht voor de helft...die piep in mijn linkeroor is die extra €150 niet waard...
Het is een beetje een klok en klepelverhaal. MP3 is inderdaad gecomprimeerd, maar dubbelblinde tests wijzen uit dat ook audiofielen een bitrate van 320 kb/s niet meer kunnen onderscheiden van een ongecomprimeerd signaal.
Een CD (wat jij WAV noemt) is niet gecomprimeerd, maar gesampled. De samplefrequentie en resolutie is ruim voldoende om het signaal even goed weer te geven als een niet-gesampled signaal.
Een LP is weliswaar niet gesampled, maar dat wil nog niet zeggen dat het signaal beter is. Een LP is vooral nostalgie. De apparatuur waarmee vroeger de opnames t.b.v. LP's werden gemaakt registreerden boven de 16 kHz vaak al niet meer lineair. Ook de snelheid waarmee de naald vanaf ongeveer halverwege een kant aftast is te laag om hoge frequenties lineair weer te geven. Mensen die roepen dat een CD slechter is omdat de frequenties boven de 22 kHz worden afgekapt weten vaak niet dat de frequenties boven de 16 kHz bij een LP al niet meer lineair zijn en dat laatste is veel beter hoorbaar dan het effect van de frequenties boven de 22 kHz.
WAV is een containerformaat. Dat kan alle soorten geluid bevatten, van ongecomprimeerd tot zeer zwaar gecomprimeerd.
Hoe fout kun je het hebben... |:(
@servies Discussie's zijn er om van te leren, ik heb dit ook van meerdere mensen gehoord. Ze zijn er niet om gelijk te krijgen want dan hoef je immers geen discussie te voeren? Daarvoor is een forum om van te leren, dus als ik fout zit:

1 welk punt/punten?
2 onderbouw je argument graag?

Alvast bedankt! ;)
Zoek maar eens op het dynamisch bereik van een grammofoonplaat en zet dat eens tegenover dat van een CD. Hetzelfde geldt voor het frequentiebereik. Dan kun je wel zeggen: ja maar in analoog wordt alles meegenomen. Leuk dat je dat denkt maar vinyl heeft zo zijn fysieke beperkingen... en dan hebben we het nog niet eens over slijtage.
Dat een LP vaak anders klinkt dan de CD variant van een album heeft meestal te maken met de eindmix waar ze bij een LP rekening moeten houden met een beperkt dynamisch bereik itt tot bij een CD...
Maar ach wat een moeite doe ik toch: lees het volgende maar:
https://wiki.hydrogenaud....uencies_CDs_can_reproduce
Lol, niemand kan het verschil horen tussen een 192kbs mp3 en een wav bestand.

Fraunhofer forum users zijn snobs.
De verkoop van vinyl is zelfs gegroeid in 2018 ik denk mede wegens de platen als woon-accessoires maar voor sommige zal het vast ook iets te maken hebben met "bewust luisteren" dat men moeite moet nemen om een bepaald nummer te kunnen horen.

Zelf nu 28, was iets van 12 (dus rond 2012) toen ik met m'n discman naar school fietste, uiteraard zoekend naar het gladde asfalt alsof er een ei van fibonaccFabergé in m'n tas zat.

Niet alleen de muziek en film neigt steeds meer naar streamen maar ook boeken en games worden veelal digitaal gekocht. Met de kracht van google achter Stadia zie ik die laatste de komende jaren ook nog wel naar een service model gaan.

[Reactie gewijzigd door Rexus op 1 juli 2019 11:10]

Als het luisteren van muziek ook maar een beetje een hobby is, is het prettig om het op een tastbaar medium te verzamelen. Voordat je een plaat opzet, is het de vraag aan welke muziek je behoefte hebt. Een flinke denkarbeid als je dat helemaal mentaal moet doen, maar juist een heerlijk wegdroommoment als je dit doet terwijl je met je handen en ogen langs allerlei cd's of platen kunt gaan. Dat geeft een plezier dat spotify nooit kan bieden. Streamen is handiger, maar voor een hobbyist is het veel minder leuk.
Dat snap ik dus niet. Ik ben een enorme muziekliefhebber (en 53, dus echt wel uit het vinyl tijdperk), maar ik heb mijn cd collectie gedigitaliseerd omdat ik geen zin heb om steeds te zoeken naar die ene cd die ik op enig moment graag wil horen. Ook even snel naar een ander nummer van een heel andere artiest is veel makkelijker. Dat ik daarbij mijn muziek moet kunnen aanraken zegt me helemaal niets. Ook boeken (als ik nog steeds veel zou lezen) heb ik liever digitaal. Ik had een eReader, maar ik ben er niet weer meer door gaan lezen (vroeger las ik veel). Helaas.

Nee, het gaat mij om de muziek en/of de film. Ik hoef daarbij niets aan te raken. Nu heb ik Spotify, makkelijk voor onderweg. Maar ik heb nog steeds een paar honderd Gb aan muziek op mijn NAS staan. Allemaal losless geript en de CD's verloot (opbrengst naar goed doel).

Het is natuurlijk maar een mening, maar ik vind dat gedoe me vinyl maar iets hips dat op enig moment ook wel weer ophoudt. Ik heb eigenlijk altijd een grote hekel gehad aan lp's. Onhandige dingen waar je nog voorzichtig mee moet zijn ook. En door het medium krijg je gratis allerlei bijgeluiden en is het natuurgetrouw afspelen best lastig. Er zijn teveel schakels in het proces dat de muziekkwaliteit beïnvloeden. Dus ik snap werkelijk niet waar puristen vandaan halen dat een LP beter is qua geluidskwaliteit. Waarschijnlijk omdat men denkt dat door de traploze analoge curve tov een digitale sample het geluid beter zou moeten klinken. Zou zomaar kunnen, maar zolang er nog niemand is geweest die in dubbel blindtesten een lossy MP3 van een lossless sample kan onderscheiden, trek ik die vermeende hogere kwaliteit echter in twijfel.
Evengoed is het een leuke hobby denk ik. Prima, maar zeg dat dan. Ik denk dat een goede rip veel beter is dan een LP.
"maar ik heb mijn cd collectie gedigitaliseerd omdat ik geen zin heb om steeds te zoeken naar die ene cd die ik op enig moment graag wil horen"

Same here, zo heb ik zo'n beetje alle audio/muziek houdende medium's, van onze hele familie en dus ook gezin gedigitaliseerd. Duurde wellicht even voordat dit eenmaal allemaal gedaan was, maar het mag best gezegd worden dat wanneer dat eenmaal is gebeurt, het inderdaad een heel stuk makkelijker is om een specifiek nummer van een specifieke artiest te kunnen vinden, wanneer je dit alles goed geordend weg schrijft in in mijn geval het .FLAC = Free Lossless Audio Codec. Zit hier inmiddels dan ook met zo rond de 600GB aan audio bestanden nu.

Geinig trouwens om mijn eigen type walkman waar ik destijds mee rond liep hier terug te zien op de foto bij het artikel, kreeg deze destijds van mijn paps, mijn broer net zo overigens. En erg veel plezier van gehad, Discman vond ikzelf toen nog niet echt een uitkomst, deze vond ik zelf toch te veel last hebben van gestotter tijdens het afspelen van CD's, en ben zelf wat draagbaarheid betreft dan ook nog heel lang bij de walkman gebleven.
:)
Het hele Vinyl gebeuren is slechts voor een kleine groep mensen waarvan een groot deel het doet om hip te zijn ... Zo van 'kijk mij nou '...

Ook ik kom uit het Vinyl tijdperk en mis er niks van. De kwaliteit ging van veel spelen achteruit, stof op de naald, krassen, vette platen, onhandige hoezen, gewicht (mee nemen is een crime) en ga zo maar door.
Eigenlijk vrij weinig voordelen afgezien van het extreem lang kunnen bewaren mits je ze niet teveel speelt.
De CD was een verademing en de komst van digitale muziek was helemaal een omslag qua gemak.
Zolang je verbinding hebt is streaming natuurlijk ook prima.
Precies dit, voor films en games heb ik het ook liever fysiek. Even langs de verzameling de game zoeken die ik wil spelen, of juist de film. Met muziek heb ik het totaal niet maar snap zeer goed dat mensen die graag fysiek willen hebben. Ben dan ook al 39 en met de walkman opgegroeid.

Wel even schrikken toen ik de startende marktprijs zag. Ik kocht altijd de "luxere" walkman. Draaide op 1 penlite en had een metalen behuizing. Wel altijd, relatief, snel kapot omdat ik 90 minuten bandjes gebruikte waar de motor niet zo blij mee was. Deze waarom toen 150-200 gulden.
Bovendien maakt het artwork van de cd of plaat voor mij integraal deel uit van het product en de beleving. Ik vrees dan ook dat ik zal blijven volharden in het kopen van cd's en platen tot ze niet meer gemaakt worden, al was het alleen al om in de betere platenzaak lekker met medemuziekfreaks te kunnen ouwehoeren over de nieuwste van >insert x artiest<.
Vaak begrijp ik niet zo goed waarom het streamen altijd wordt aangeprezen. Althans, op dit moment. Er gaat veel kwaliteit af van de muziek, bijvoorbeeld door het zo luid mogelijk opnemen van de muziek en clipping. Spotify doet het redelijk, maar Deezer en de muziekdienst van Apple doen het minder goed. Zeker de dynamiek gaat verloren en dat hoor je zonder enige twijfel. Diepte van de basgeluiden vermindert, klassiek is lastiger en ga zo maar door. Volgens mij hoort muziek te beluisteren te zijn, zoals de makers en/of de schrijver het bedoeld heeft. Hier zijn vele tests op geweest, bijvoorbeeld in de C't van vorige maand. Een CD of LP (of DVD, Blue-ray) is beter op kwaliteit geoutilleerd.
Verder gebruik ikzelf, voor het gemak, Spotify en daar ben ik tevreden mee. Maar ik heb een behoorlijke collectie cd's en die vul ik nog steeds aan. En ja, ook cd's hebben beperkingen, maar met een goede cd-speler hoor ik die niet (dus met een juiste conversie).
Dat is natuurlijk wel een heel persoonlijke mening. Muziek is voor mij ook een beetje een hobby en ik ben juist heel blij met Spotify.. Ik ontdek met Spotify veel meer muziek dan ik ooit in de tijd van fysieke media gedaan heb. Ook vind ik het fijn om alle muziek bij me te hebben zodat ik kan afspelen waar ik op dat moment in de stemming voor ben. Waar ik ook ben.
Misschien verbaast je dit, maar ik koop vinyl vanwege de lange houdbaarheid en tastbaarheid. Teveel CD's die het niet overleeft hebben, dus voor muziek die ik fysiek wil bewaren ben ik weer teruggegaan op vinyl.

De discman heb ik volledig overgeslagen, althans, ik had er 1 gekocht en hetzelfde probleem met overslaan. Feitelijk ben ik van de cassette direct overgegaan naar de MP3 speler.
Ikzelf koop regelmatig cds. Ook voor de tastbaarheid. Deze rip ik vervolgens om via mijn telefoon te luisteren, maar dan heb ik wel het mooie hoesje / boekje (en in een aantal gevallen handtekeningen). Ik probeer tegenwoordig wel zoveel mogelijk de jewelcase te vermeiden omdat dat breekbare rotdoosjes zijn. Ik heb dan liever die kartonnen boekjes, (mediabooks).
Ik heb liever plastic doosjes. Als er een kapot gaat kun je hem vervangen, zo'n kartonnen prul niet.
Dat is natuurlijk ook een manier om ernaar te kijken
Ei van Fabergé bedoel je ;) Fibonacci was handig met wiskunde, Fabergé met eieren.
:+ Z'n weergaloze omelet is natuurlijk nooit bekend geworden.

Thanks, aangepast!

[Reactie gewijzigd door Rexus op 1 juli 2019 11:11]

Volgens mij, ik ben geen audiofreak, hoor je op de plaat ook echt alle instrumenten, met mp3 wordt nogal wat weggefilterd.
Maar daar weten anderen vast meer van.
ja hoor -1 tuurlijk

[Reactie gewijzigd door vinkjb op 1 juli 2019 15:10]

De populariteit van vinyl komt voort uit een soort religieuze overtuiging. Mensen die in vinyl geloven zijn niet beter of slechter dan mensen die een andere godsdienst aanhangen. Je kunt er ook best uren mee discussieren, maar overtuigen kun je ze niet. Net zoals Christenen geen bewijs nodig hebben dat hun God bestaat, zo hechten Vinylisten geen waarde aan wetenschappelijke verhandelingen over het doorgaans zwarte roterende centrum van hun bestaan.

Ik heb ook nog wat nostalgisch Vinyl op zolder liggen, maar de inhoud heb ik allang omgezet naar iets digitaals. De platenspeler is allang naar de milieustraat verdwenen.
Ik zelf heb wat vinyl platen en een speler simpelweg omdat ik het heerlijk vind om een rommelmarkt af te speuren naar leuke platen.

Muziek luisteren zelf gaat eigenlijk altijd door middel van een streamingsdienst. Maar soms even een plaatje.
Je hoort wel alle instrumenten, maar niet het volle geluid omdat bepaalde frequenties eruit gesloopt worden door de compressie.

Alle instrumenten hebben boventonen die het geluid mee vormen, en die door het weglaten het geluid vlakker maken (hier stukken beter uitgelegd: https://youtu.be/EfTnrNw8Xw8)

En je merkt dat het beste bij stukken met veel dynamiek.
Je hebt ook gewoon lossless formaten zoals FLAC, die hebben dat probleem niet.
Onderweg luister ik louter nog naar mp3's (streaming laat ik aan mij voorbij gaan, ik wil m'n muziekcollectie bezitten, niet on the fly van een server afspelen), maar thuis luister ik naast mp3's nog altijd CD's, LP's en cassettebandjes. Ik heb twee zomers geleden mijn hele cassettecollectie langsgelopen, 28% kon ik weggooien omdat de kwaliteit te belabberd was geworden (jengelen vooral), maar 282 zelf opgenomen cassettebandjes heb ik nog in gebruik. En mijn (tweedehands gekocht, nieuw was er niet meer aan te komen) Onkyo deck is qua geluidskwaliteit het beste deck dat ik ooit heb gehad en de (eveneens tweedehands gekocht) Dual audiophile platenspeler de beste platenspeler die ik ooit heb gehad. De zegeningen van geen geld meer kwijt zijn aan de drank en drugs waar ik me als jongeling aan te buiten ging, waardoor ik geld heb voor goede apparatuur (complete Onkyo hifi set en B&W luidsprekerset).

[Reactie gewijzigd door FairPCsPlease op 1 juli 2019 10:56]

Je bezit je muziek niet, je hebt een afspeellicentie (beperkt, afspelen in grote groepen mensen bv feesten mag niet, op de radio mag niet, etc).
Dat is mierenneuken op de definitie, niemand neemt mij m'n muziekcollectie af als een service stopt, als Spotify zou ophouden heb je niets meer als je louter via Spotify luistert. Grootste bedreigingen voor een fysieke collectie zijn brand, inbraak en in de schulden geraken en op straat raken.

*edit: en met streaming heb je óók geen muziek als je geen internet hebt.

[Reactie gewijzigd door FairPCsPlease op 1 juli 2019 11:04]

Klopt met streaming heb je een gebruiksrecht as-is, men kan op elk moment het aanbod terug trekken.

Mijn duiding is een detail, maar veel mensen denken dat ze de muziek 'bezitten' als je de CD gekocht hebt. Dat is onjuist, je bezit eventueel het medium en je bezit een beperkte luisterlicentie :)

Als Spotify stopt dan ga ik overigens over naar een van de andere muziekdiensten. Mijn grootste angst zou het kwijtraken van mijn playlists zijn. Verder zie ik alleen maar voordelen ten opzichte van een cassettebandje :-)
Klopt met streaming heb je een gebruiksrecht as-is, men kan op elk moment het aanbod terug trekken.
En ik kan op elk moment mijn abo opzeggen.

Ik vind het makkelijke van streaming (de nieuwe radio zeg maar, dát snap ik dan weer wel) is dat ik van alles kan afspelen wanneer ik dat wil. Zelfs de nieuwe CD van mijn nicht Rosanne Philippens, die ik niet heb gekocht. Ik hoef niet persé een cd te kopen om een nummer te horen. Dat is best winst.
Ik vind streaming en online media een enorme winst, om veel meer redenen dan dat ik slechts 1 nummer kan luisteren zonder het hele album te moeten kopen.... Wat dacht je van al die muziek die ik ontdek die ik nooit in de schappen bij de Free Record Shop had ontdekt, simpelweg omdat wijlen Hans Breukhoven ze simpelweg niet zou inkopen? Zo ben ik ook blij met de aanbevelingen die Netflix mij doet, de ene is beter dan de andere maar ik heb al heel wat leuke series ontdekt puur omdat Netflix dacht dat ik het kon waarderen, gebaseerd op mijn thumbs-up en kijk-history.

Sommigen zullen wel beargumenteren dat ik juist daardoor in een kijk-bubbel terecht kom, maar ik vind het vooralsnog een van de grote voordelen: je ontdekt veel makkelijker nieuwe spul, het is enorm laagdrempelig. En belangrijker: mijn hele drang naar piraterij is volkomen verdwenen... Zeker qua muziek kan ik alles vinden wat ik zoek, qua films en series is er nog ruimte voor verbetering...

Maar om weer on-topic te komen: de tijd dat ik met een van Hilversum3 (OPA!) of van het buurjongetje (op highspeed gedubbed) opgenomen tape-je in mijn Walkman rondliep zijn ver verleden tijd :-)
Maar om weer on-topic te komen: de tijd dat ik met een van Hilversum3 (OPA!) of van het buurjongetje (op highspeed gedubbed) opgenomen tape-je in mijn Walkman rondliep zijn ver verleden tijd :-)
Check! Ik nam elk jaar de Top 100 Aller Tijden op van Veronica! De hele nacht zitten met de vinger aan de pauze knop...gouden tijden! Maar blij dat we nu Spotify hebben...
Je kan bij Spotify wel muziek aanvinken om lokaal te cachen, zodat je geen internet nodig hebt. (en ik neem aan ook data spaart als je wel verbinding hebt)
Ik vind het een bijzondere ontwikkeling, want de kwaliteit van platforms als Spotify en Tidal is echt waanzinnig veel minder dan fysieke dragers. Voor muziek moet je dan kijken naar Qobuz of iets dergelijks. Zij bieden zelfs hogere kwaliteit dan op CD te vinden is. Echter is hun dienst veel meer toegespitst op klassiek en andersoortig niet populaire muziek. Dan vraag ik me oprecht af in hoeverre men popmuziek wel in hoge kwaliteit wil hebben/geproduceerd wordt.
Gelukkig zijn er ook diensten die digitaal goede kwaliteit aanbieden (te koop). Zo koop ik regelmatig van Bandcamp. Ook dan moet je eerlijk zijn, want indie opnames zijn vaak niet de beste kwaliteit. Een lossless bestandstype heeft dan natuurlijk de voorkeur, om verdere vervorming door compressie te voorkomen.
Netflix (en Prime waarschijnlijk ook) is wat dat betreft een uitzondering, gezien die wel voor een klein bedrag een upgrade geeft naar (U)HD. Echter is het aanbod maar schraal.

Om te zeggen dat fysiek helemaal uit is, is wat te kort door de bocht. Zoals al gezegd neemt de productie/afname van vinyl toe. Ik ben echter van mening(!) dat dat vooral voor het 'hipster'-gehalte is, want kwalitatief is vinyl echt minder dan (high res) CD.
Zoals al gezegd neemt de productie/afname van vinyl toe.
Klopt. Maar het heeft jarenlang stil gestaan en was op zijn best marginaal. De CD verkoop is volgens mij nog steeds in verval. Vinyl wordt door liefhebbers/verzamelaars verkocht. CD is voornamelijk voor nieuwe (pop) releases en dat publiek is niet meer zo van de generatie die graag/persé muziek wil bezitten.
Het is een verschuiving van de markt/doelgroepen. De uitspraak dat de verkoop vinyl inmiddels sneller stijgt dat de CD verkoop moet dan ook genuanceerd worden.
Sterker nog, Sony wil z'n fabriek in Engeland sluiten! https://www.whathifi.com/...ray-uk-distribution-plant
Maar dezelfde Sony heeft in Japan recentelijk een vinyl fabriek, die in 1989 werd stilgelegd, heropend. https://www.theguardian.c...-factory-in-japan-records

Sony wijt het verlies van afname van CD en DVD aan digitale platformen, maar tegelijkertijd houden ze die zelf in stand door er contracten mee af te sluiten. Dus mijns inziens een drogreden.
Sony wijt het verlies van afname van CD en DVD aan digitale platformen, maar tegelijkertijd houden ze die zelf in stand door er contracten mee af te sluiten. Dus mijns inziens een drogreden.
Dat is geen drogreden. De verklaring die ze geven is correct. Het is geen smoesje ofzo. Sony is contentproducent en wedt op alle paarden die er zijn. Niemand kan de snelle shift in markten voorspellen, laat staan erin meebewegen. Dus die heropening van de vinylfabriek is niet vreemd. En de contracten die ze sluiten met Spotify/Netflix zijn ook niet vreemd. Maar de ene markt kan de andere bijten. Nou maakt dat Sony niet zo heel erg veel uit, want het bronmateriaal hebben zij zelf. Dus of er nou een plaat van moet worden geperst of een BluRay boeit ze niet zo.
Dat ongemakkelijke moment wanneer ik zeg dat ik nog een lijst muziekbestanden op mijn telefoon heb. Iedereen streamt tegenwoordig. :)

[Reactie gewijzigd door Neallord op 1 juli 2019 11:16]

Niks ongemakkelijk.
Eerst gingen m'n platen eruit, toen m'n cassettes en daarna m'n CD's.
Alles is nu digitaal en het meeste heb ik ook op Google Play Music staan zodat ik mijn eigen collectie ook kan streamen.
Ik ga met m'n 59 jaar goed met m'n tijd mee en ben er volmaakt gelukkig mee.
Nog even en de 1TB MicroSD kaartjes worden betaalbaar en dan kan ik nagenoeg m'n hele verzameling op m'n Hiby R6 player zetten en overal naartoe meenemen.
Wow, baas boven baas want opoe is 70.
Had de eerste Nakamichi stuff. Tangentiale platenspeler.en de eerste apple jpod met dat witte wieltje.
Enorme discussies over de mp3 kwaliteit etc etc.

MAAR NU KOMT DE SCHOK: heb nog nooit van een Hiby gehoord.

Ga heel snel naar de winkel.

Huib

P.s. oops wacht ff op de bluetooth 5.0 versie

[Reactie gewijzigd door herpideperpi op 1 juli 2019 12:38]

Bluetooth 5.0 gaat je op het gebied van geluidskwaliteit geen voordeel opleveren.
Versie 4.x is even goed op dat vlak.
De chipsets voor HiFi players ondersteunen op dit moment nog zelden Bluetooth 5.0 omdat die niet alle codecs ondersteunen (zoals aptX-HD, LDAC, LDHC).
Cassetjes, ik heb er nog een paar liggen uit nostalgische reden. Was de drager van de eerste muziek die ik kocht. Later kwam de cd, maar daar heb ik feitelijk weinig mee (een cassetje kon makkelijk in een broek of jaszak, dat lag bij een cd al moeilijker).
Ik luister nu eigenlijk enkel nog digitaal, maar als ik nog een drager koop, is het vinyl. Een plaat opleggen, kan het moeilijk uitleggen maar het heeft wat? En zeker als het gepaard gaat met een beestig artwork en booklet bij de plaat.
1979.... Village People cassette bandje, gekocht samen met mijn eerste draagbare radio/cassette speler van het geld dat ik kreeg voor mijn elfde verjaardag. :)
Dat en een collectors item promo cassette bandje van Prince, zijn de enige bespeelde cassette bandje welke ik nog bezit. Oh en een Maxwell Metal 100 minuten tape (nog in seal), die ik uit nostalgie bewaar.
Daarnaast staan er nog 100den vinyl LP's, Singles en 12"s in de kast te verstoffen, even als de vele honderden CD's. Ik wil niet denken aan het geld dat ik daar aan uitgegeven heb.
Heel wat jaren (en nog steeds een beetje) heb ik eigenwijs steeds de CD gekocht die vervolgens dezelfde dag na omzetten in FLAC/AAC in de te verstoffen kast kwam te staan.

Inmiddels gebruik ik alleen nog maar een mediaplayer met daaraan een harddisk met mijn muziek. En een heel duur Micro-SD kaartje met al mijn muziek lossless in de telefoon. Klik-klik en welke muziek ik maar wil speelt....Zelfs die "Promo-Radio-Edit No-Intro" versie die echt nergens op Spotify te vinden is.

Spotify ben ik nooit aan begonnen, wil niet vastzitten aan abonnementskosten en vond het vast kunnen houden van een nieuw aangekochte CD met boekje/lyrics toch altijd iets magisch. Alhoewel de magie van muziek een beetje voorbij is. "Vroeger" liep ik elk weekend CD/Platenbeurzen af op zoek naar een speciale CD, en soms pas na jaren vond ik hem dan. Die CD/LP/Single dan afspelen.... dat was pure magie. Tegenwoordig Google je de titel en minder dan een minuut later luister je de song.
Ik ben in de jaren late jaren 90 opgegroeid, ik herinner cassette bandjes nog goed. Thuis nog zolder vol (mini) VHS. CD's/blueray gebruik ik dagelijks voor andere dingen.

Ik gebruikte zelfs videocamera tot 2015 met mini VHS. Prima te doen, vind/vond ik.
Gelukkig hebben we zo'n VHS converter naar CD.
Je hebt echt nog met VHS gefilmd tot 2015? Je kon toen al geruime tijd cameraatjes voor een paar tientjes kopen die het VHS signaal heel ver overtreffen. Heb zelf tot 2005 met SVHS gefilmd maar in 2005 was het toch echt klaar.
Ja ik heb het tot 2015 gebruikt, heb m nu ergens op zolder liggen. Het was/is een Sony cam recorder. Weet de naam niet zo snel.
Mijn vader kocht de camera ergens in 2000 of 2001.

Natuurlijk filmde ik tussentijd ook gewoon met mij smartphone.
Ik ben het hier zeker niet mee eens.

Ik vind het een beetje de taak van de ouders om zeker ook de geschiedenis, zeker hiervan, bij te brengen. En het feit dat iets er nu is, maakt niet dat al wat daarvoor kwam opeens "uit" is. Een Blu-ray schijfje en zeker 4k Blu-rays zien er nog altijd hèèl wat beter uit dan op Netflix, bijvoorbeeld. simpelweg omdat er veel minder/geen compressie is. Wat dat betreft zou je kunnen zeggen dat fysieke dragers echt wel voordelen hebben. plus dat je het materiaal ook echt hebt , in plaats van in de cloud. Hetzelfde geld voor cd's , cd's klinken vaak toch echt beter dan wat men download of spotify (spotify premium is redelijk qua kwaliteit, maar een echte cd klinkt nog steeds beter). Bepaalde platen (lp's dus), mits de apparatuur goed is, klinken nog steeds als een klokje, en daar kan Spotify (free) zeker een punt aan zuigen. Ik zou dus niet zeggen dat fysieke media "jaren 80" en passe is.

Als je goed met je platen om gaat en je hebt de naalddruk etc goed, dan krijg je ook geen krassen op je platen. Dat heeft niets met het medium te maken, maar met mensen.

* Begrijp me niet verkeerd, ik snap dat tijden veranderen, en ik ben ook echt geen die-hard nostalgia fan, maar zo zwart wit als jij het schetst is het niet. Er zijn nog genoeg voordelen te bedenken waarom iemand fysieke media wil. Echter, het gemak van Spotify / netflix etc zal ik niet betwisten. Ik had alleen gewild dat de kwaliteit hoger was.

[Reactie gewijzigd door Visgek82 op 1 juli 2019 11:34]

Ik vind het een beetje de taak van de ouders om zeker ook de geschiedenis, zeker hiervan, bij te brengen.
Want dat is belangrijk omdat? Moet je ze ook morse leren? En MS-DOS?

Ik denk dat jij een mening/gevoel verward met feiten. Niet iedereen vind het nodig om dingen te bezitten. En de kwaliteitsdiscussie is maar voor een zeer beperkt deel van de bevolking van toepassing. Ik denk dat vrijwel niemand het verschil ziet tussen een film die van Netflix wordt gestreamd en een DVD/BluRay. Voor het grootste gedeelte komt dat omdat men TV's heeft van mindere kwaliteit (en sommigen kijken van alles op iPad of foon). Die mensen die heel graag een goede TV kopen voor de kwaliteit en niet voor de sier, die zullen best wel fysieke schijven hebben.
Ik speel natuurlijk een beetje vals, want ik download mijn films gewoon, dus in wezen heb ik de BluRay (ik pak de goede rips, niet een mkv van 1Gb ofzo) wel degelijk. Maar er komt een tijd dat ook Netflix de boel in de juiste kwaliteit uitzendt. En als het aanbod dan goed genoeg is (zodat ik me niet hoeft te abonneren op 6 streamingdiensten) neem ik misschien zelfs een abonnement.
Morse? ja, zeker. iig SOS signaal.

Voor de rest, jouw post is ook een mening. Ik ken veel mensen die dezelfde mening als ik hebben en die liever gaan voor kwaliteit over kwantiteit. Het feit dat een deel van de mensen het niet boeit wat de kwaliteit is maakt iets nieuws nog steeds niet altijd per definitie beter.
Klopt, maar het betekent wel dat het commercieel totaal niet interessant is 'en dus' zaken als Spotify op den duur zullen winnen. Zolang vinyl nog hip is, blijft men het uitbrengen, maar ook daar komt een einde aan.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben ook helemaal voor kwaliteit, maar gemak is machtiger in de markt. Bovendien geldt het kwaliteitsverhaal voor mij nu steeds minder gezien de achteruitgang van mijn oren.
Ik had alleen gewild dat de kwaliteit hoger was.
https://tidal.com/
Ik ben op de hoogte van tidal. het enige probleem wat ik daarmee heb is dat ik de software niet fijn vind , en het aanbod niet is wat ik zoek (voor een groot deel). maar qua geluid is het zeker beter, meestal, dan Spotify :)

bedankt voor je reactie!
Ik weet niet, maar die BluRays die ik koop zijn vaak net zo duur of goedkoper dan de legale stream van een film, en dan weet je wat je voor beeldkwaliteit op je scherm krijgt, zonder bufferen ofzo. Ik ben echt geen elitaire pixelteller ofzo, maar als ik dan moet kiezen, neig ik bij gelijke prijs toch naar het schijfje.

Maar misschien doe ik het ook verkeerd, anno 2019, ik besluit wat ik wil kijken en kijk dan hoe ik eraan kan komen, ik geloof dat de moderne manier is gewoon te kijken wat je streamingdienst naar keuze op dat moment aanbiedt :+
Ik heb zelf ook niets meer met mijn CDs en ik heb de casettebandjes nog meegemaakt ;) Onhandig medium wat een noodzakelijk kwaad was, ik ben de krassen/vlekken/vertering en de kastruimte liever kwijt. Zelfde voor DVDs.

Het enige wat ik er aan mis is dat stukje overdraagbaarheid; het was altijd wel wat om een legendarische CD te presenteren en af te spelen voor iemand die het nog nooit gehoord had.
Spotify heeft z’n voordelen maar ook z’n nadelen. Met een library die automatisch update met de nieuwste muziek is het allemaal heel onpersoonlijk geworden. Er is geen persoonlijke band meer met bepaalde muziek, het is allemaal een grote hoop hooi. Ik merkte dat bij mezelf al met m’n offline digitale collectie. Als ik er wat nieuws aan toevoeg verdwijnt het in de automatische playlists om af en toe tijdens shuffle eens langs te komen. Maar daar moet ik tenminste nog zelf voor de bestanden zorgen. Spotify is met die grote berg aan muziek, waarvan het grootste deel gewoon meuk is, nog veel erger daarmee. Met bestanden weet ik wat ik toevoeg, met Spoify gebeurt dat op de achtergrond.

Sinds begin vorig jaar ben ik dus ook met een vinylcollectie begonnen. Iedere LP is persoonlijk uitgezocht en overwogen. Want ze kosten allemaal geld, dus een album met 1 leuk nummer ga ik niet aan beginnen. Het opzetten van een plaatje duurt wat langer, maar de handelingen zelf geven ook een bepaalde voldoening. Uitzoeken welke plaat ik op dat moment zin in heb, die zorgvuldig aanzetten, weer opbergen wanneer ie klaar is, het geeft allemaal een bepaalde binding met wat je speelt. Een binding die ik met mp3’s en streaming nooit gehad heb en ook nooit zal krijgen.

Waarom wel vinyl en niet de veel goedkopere CD? CD’s hebben ook dat verzamel-element, maar het is toch allemaal net een tikkeltje teveel als een mp3 in een doosje. Je ziet een CD niet draaien tijdens het spelen, je hoeft er niet zo goed voor te zorgen (platen maak ik altijd schoon met een borsteltje voor het draaien, alsof het een huisdier is :+). Platen zijn mooi groot en opvallend, met grote mooie covers. En die gekleurde edities van tegenwoordig voegen wel wat toe aan de beleving en uniekheid van iedere release. Mooi hoor, wanneer een speciale kleur LP zo op de draaitafel ligt.

Tja, als je tevreden bent met Spotify zou ik het zeker gebruiken. Sommigen missen die “band” met hun muziek niet en willen gewoon alleen maar wat herrie uit hun speakers. Maar fysieke media zijn zeker niet dood. Ze vullen een gat dat Spotify nooit zal kunnen vullen. Fysieke media zijn helemaal niet 80’s maar van alle tijden. Vinyl is niet voor iedereen (duur, groot, minder handig), maar leuker dan streaming voor een bepaalde doelgroep. Spotify is gewoon de huidige trend, hoe het er over 10 jaar uitziet moet je nog maar afwachten.

Nog een paar andere, heel persoonlijke redenen waarom ik niks heb met muziek streaming:
  • Mijn offline bestanden en LP’s blijven altijd bij me, geen betaalde dienst voor nodig om er over 5 jaar nog steeds naar te kunnen/mogen luisteren (internetservices vallen en staan bij bosjes).
  • Ik wil ook niet vast zitten aan verplichte closed source apps, bijbehorende beperkte platformondersteuning en al helemaal niet aan een smartphone. Mijn offline collectie werkt op alles met een mediaplayer.
  • En mijn offline collecties (mp3’s, vinyl) houden me niet in de gaten. Nou is Spotify (nog) een zelfstandige service, maar als je Google Music gebruikt heeft Google nóg meer info over jou. Ik hoef geen “suggesties” van top 40 shit op basis van mijn huidige smaak, en al helemaal geen social media integratie. Ik kan me nog steeds herinneren dat je in het begin alleen met Facebook in kon loggen. Nee dank je.

[Reactie gewijzigd door kozue op 1 juli 2019 17:58]

Ik ben nu 30 maar toen ik 12 was hadden mensen al de eerste mp3 spelers op school.. Cassettebandjes heb ik nog wel gebruikt op de basisschool... Toen ik 15 was overgestapt van de discman naar de mp3.. 128 mb met ingebouwde accu... lux was dat man.. niet meer telkens losse batterijen overal.. en stotteren als je iets te hard bewoog op de fiets... toen ik 20 was kon je alles al op de telefoon doen en was het wel eens klaar met de losse spelertjes.. Lijkt me ook niet dat iemand die nu 20 is dat nog zo heeft meegemaakt.. die heeft al een dikke 10 jaar een smartphone.. Toch had het wel wat die cassettebandjes en videobanden.. uren wachten bij de radio en dan snel op record drukken...
1980? Wat voor streaming diensten waren er dan in 1985?
De Discman had voor mij toch wel zoveel nadelen dat ik na twee Discman-nen weer terug ben gegaan naar een Walkman... uiteraard was een Discman veel groter, maar zelfs de beste anti-schok systemen konden niet voorkomen dat het apparaat regelmatig skipte. Daarnaast waren de batterijen veel sneller leeg en waren ze vrij kwetsbaar.

Jarenlang zo'n hele compacte metalen Walkman gehad, super apparaten waren dat... wat het modelnummer was weet ik echt niet meer. Toen nog heel eventjes een portable MiniDisc-speler, maar daarna al heel snel een MP3-speler.
Ik heb hier nog een minidiscman Sony MZ-RH10, waarvan het oled-displaytje inmiddels alweer niet werkt, ook de accu's hebben betere tijden gekend...

Ik heb er indertijd nog best wat eigen opnames mee gemaakt, wil ze er nu weer afhalen maar dat is een klusje, vooral ook omdat ik de minidiscs niet eens meer kan vinden... 8)7

Vond het wel een mooi opnameapparaat, maar met name de DRM van sony op minidiscs was wel erg wreed...
Ik denk dat de overdaad aan DRM de minidisc de nek om gedraaid heeft. Ik had vroeger ook een MD speler en weet nog goed dat je digitale opnames helemaal niet kon kopiëren (ook je eigen digitale opnames niet) en analoge opnames maar 1 keer (de kopie kreeg weer dat DRM vlaggetje mee). Toen kwamen ze later met NetMD (MD voor de computer), terwijl het eigenlijk al te laat was, en die hadden ze op dezelfde manier verpest. Je kon het alleen gebruiken via de gesloten software van Sony, kopieren ván de MD kon je uberhaupt vergeten, en na een kopie náar de MD zat dat DRM vlaggetje er weer op. Als vervanging van het cassettebandje was het daarom ook totaal ongeschikt.

Maar eigenlijk was het hele formaat toch al troep. CD's en cassettes waren tenminste lossless. MD's waren eigenlijk een soort MP3's, maar dan in Sony's eigen ATRAC codec, die technisch gezien niet veel beter was dan MP3. En later waren ze het nog veel meer aan het verpesten door de bitrate heel hard omlaag te gooien met Long Play functies (2x, 4x). LP4 was nauwelijks luisterbaar (misschien bedoeld voor voice ofzo?).
Klopt, ik nam trouwens eigen opnames normaalgesproken niet in ATRAC op, maar PCM.

Ik heb mijn hoop nu gevestigd op https://github.com/glaubitz/linux-minidisc om mijn opnames te extraheren, als ik ze eenmaal vind en mijn speler goed blijft werken (het scherm van het apparaatje heb ik als het goed is niet meer nodig)
Ah ja... PCM... dat hadden ze inderdaad ook nog toegevoegd op het moment dat MD eigenlijk al dood was. Zodat je nog maar 20 minuten ofzo op een diskje kwijt kon. Volgens mij gebruikte de doelgroep van de MD rond die tijd gewoon een computer voor serieuze opnames, geen MD meer. Too little, too late.
De tweede generatie Atrac was al goed. Minidisc is gewoon goede kwaliteit.
Niemand kan het verschil horen tussen de laatste Atrac opnames en een CD!
ATRAC is lossy, dus als je minidiscs meerdere keren analoog kopieert (vaak nodig vanwege de draconische DRM op digitale kopieën) ga je steeds meer degradatie horen. Net als met MP3. De enige manier om dit te voorkomen is met een volledig lossless codec, en dat is ATRAC niet. Sure, met hun standaard bitrate van 292kbps zal het verschil wellicht onhoorbaar zijn (ik hoor het verschil tussen 320kbps MP3 en CD ook niet), maar alle nadelen van lossy heeft minidisc ook gehad. In deze tijd zou het compleet ondenkbaar zijn om een formaat als minidisc uit te brengen.

LP4 heeft een bitrate van 66kbps. Geen enkele codec klinkt nog goed op zo'n bitrate.
Er is ook een lossless variant maar die wordt nergens in ondersteund dus is in de praktijk niet nuttig.
Ben begonnen met een walkman.. niet heel erg lang, was al vrij snel over naar een Discman. En pas later een MD-speler.. van m'n éérste salaris heb ik er toen bij de Dixons (!) eentje gekocht. Eind jaren '90. Magistraal ding was dat, en eigenlijk nog steeds wel.. als ik zou weten waar ik dat ding gelaten heb...
Mooi die futuristische reactie van mvdlee in dag nieuwsbericht.
17 oktober 2005
“Maar wél het uiterlijk dat je zou verwachten van een iPod-phone. Ja, ik weet dat Apple hier niks mee te maken heeft, maar zeg nou zelf; lijkt het op een iPod of niet?”
De Discman is, naar mijn mening, een totaal geflopt iets als je het vergelijkt met de walkman...
Er was niet mee om te gaan...bij bijna iedere beweging flipte je CD of kon hij 'm niet meer goed lezen...
De beste herinneringen heb ik aan de latere types geavanceerde walkmans, die ook automatisch nummers konden zoeken (god wat heb ik nog lopen etteren met de bandjes om toch maar die 3 seconden stilte tussen nummers te krijgen zodat mijn walkman idd het volgende nummer automatisch kon vinden hahaha...). Ook auto-reverse was zo'n heerlijke optie...geen bandjes meer omdraaien onderweg op de fiets! geweldig!
Auto-reverse is alleen leuk als het bandje helemaal gevuld was. Een hoop commerciële releases waren dat niet (de ene kant was altijd langer dan de ander). Dan zat je alsnog 2 minuten te wachten tot het volgende nummer weer ging beginnen :(
Inderdaad, ik heb de W910i nog gehad waarbij de W stond voor Walkman. Prima apparaat was dat en het vervangen van 't display ging nog heel makkelijk.

Tegenover de W serie stond de K serie welke een verbeterde Camera had :)

[Reactie gewijzigd door fo0 op 1 juli 2019 13:46]

@Tijs Hofmans ^^ mooie aanvulling op het artikel van @Rexus

[Reactie gewijzigd door djwice op 1 juli 2019 20:49]

Was vroeger een hele klus om uit te zoeken welk bandje het beste was om muziek mee op te nemen en af te spelen. Chrome of geen Chrome, of andere technieken...
Tig verschillende merken met hun voor en nadelen.
En natuurlijk het beroemde/beruchte potlood. :)
TDK D90 all the way! :+
Nee joh, de TDK SA90 was veel beter! Philips Ferro, dat waren de beroerdste (imo). Maar goed dat ze uiteindelijk met de CD speler zijn gekomen.

Het leek erop dat de fabrikanten geen idee hadden wat de consument ermee ging doen. Zo begonnen ze met de 60 minuten bandjes, maar LP's waren altijd 44 minuten lang. Pas later zijn ze begonnen met de 90 minuten, met 45 minuten per kantje.
TDK/Maxwell Chrome II - 90 dat waren de merken. Aan het eind van de cassette badjes is ook nog een tijde Metal geweest, die waren nog beter maar sleten vooral de eerste minuut van de tape erg snel. En als je er echt geld voor over had kocht je 100 minuten bandjes..... (waarbij de spoelen nogal eens tegen elkaar opliepen zo strak waren ze opgewonden)

Philips Ferro (rode etiketten) waren inderdaad slecht, maar het kon altijd nog slechter.... 60 minuten Ferro van "AudioSonic", kostten maar 1 gulden per stuk.
Die ferrotapes waren niet slecht, het was gewoon ander type bandje. Zoals je zelf al zei waren Chrome tapes van het type II en zo waren de ferro tapes van het type I. Type I was eigenlijk niet geschikt voor muziek. Als je er wel muziek opzette werd dat als slecht ervaren.
De tapekwaliteit was eerst onvoldoende dus dikkere tape nodig. 120 minuten heeft nooit goed gewerkt.
SA90's, die hadden zelfs een afbeelding van een CD op de verpakking :)
Maak er dan ook echt kwaliteit van: TDK SA-X 90 :-)
De D's waren niet top (was type I) maar ook niet slecht. De goede waren eerder de SA's; dan had je nog de SA-X, die waren wel duur maar erg laag ruisniveau.
En Sony met de UX serie waarvan de UX-S een goede prijs/prestatie had en niet te vergeten de UX-Pro.
En dan nog de kers op de taart, de type IV bandjes, ik kan me de Metal serie nog wel herinneren met die zwarte cassettes. Enorm goed maar ook erg prijzig.

Eerlijk gezegd kon je met de SA's of UX-S al zo'n goede kwaliteit opnemen (met Dolby B/C en HX pro), dit was bijna niet te onderscheiden van CD kwaliteit.
TDK was de beste qua marketing, als Duracell met z'n batterijen. Ik kwam van de week nog een ouwe tape tegen, de Metal XR 60 van Sony, die had ten minste basweergave. Was dan ook de Beastie Boys :P
Gatver Maxell, wat een rommel was dat. Ik zweerde altijd bij TDK.
Daar ben ik wel mee begonnen inderdaad, maar puur uit financiele overwegingen, want ik consumeerde nogal wat bandjes (fanatieke opnemer). Later ging ik over op SA90 bandjes, toch iets beter geluid
Oef, die probeerde ik zoveel mogelijk te mijden haha. Ik was fan van de TDK-SA90 cassettes destijds, maar wilde stiekem altijd die mooie TEAC cassettes die leken op open reel tapes :)

[Reactie gewijzigd door Weemism op 1 juli 2019 12:04]

Ik ben eerst SA90 gaan gebruiken, maar toen overgestapt op SA-X90: net iets meer kwaliteit en meer hoge tonen erin. Waren natuurlijk wel een stukje duurder dan SA90. Maar in het buitenland kon je ze dan toch weer wat goedkoper krijgen. :Y)
Soundwave! :) Wat een apparaat was dit toch. Kon je gewoon op de fiets naar muziek (!!!) luisteren!
Mooi he? Ik kan me nog herinneren dat ik uit twee draadjes, karton en grote batterijen een batterijpack maakte waarmee ik meer dan 20 uur kon luisteren met een set batterijen :)
En ik had een speakertje gemaakt van een kartonnen doos en een recup luidspreker om op de schoolbus op te zetten via de walkman.
Hmm… poor man's ghettoblaster :)

[Reactie gewijzigd door bok001 op 1 juli 2019 10:57]

Ja - en per vandaag krijg je 95,-- boete voor als je op je fiets met je mobile device zit te kloten...

Mijn eerste walkman was een sharp- die kon ik net betalen maar wat een ervaring ja..
Prachtig ook dat je merkte dat je batterijen aan het doodgaan waren :D

En de prijs - 755 euro - als ik er over nadenk. Volgens mij was die sharp van mijn iets van 150 gulden... Vond ik toen al rete duur maar die sony was het dubbele

[Reactie gewijzigd door shades op 1 juli 2019 10:27]

Ja, weet niet of die leeglopende batterijen nou zou prachtig waren.

Kwam dan net de crescendo van Stairway to heaven (ik had precies 7 minuten fietsen naar school, dat liedje paste perfect), "there ♫ walks a lady ♪ we all knoooweheuwheuuwwheeeuhwUWH kkkrgggk...."
:+ :D dat heet nostalgie ;-)
Weet nog wel dat ik een keer heel bang werd als kind omdat mijn bandje van Kinderen voor Kinderen ineens horrorkreten begon uit te slaan 😕
Niet terug draaien, krijg je allerlei satanische teksten te horen! (Of was dat een cover die Judas Priest uit heeft gebracht?)

O-)

[Reactie gewijzigd door Little Charlie op 1 juli 2019 14:12]

Kwam dan net de crescendo van Stairway to heaven (ik had precies 7 minuten fietsen naar school, dat liedje paste perfect), "there ♫ walks a lady ♪ we all knoooweheuwheuuwwheeeuhwUWH kkkrgggk...."
Lijkt mij eerder een verbetering }>
Die boete krijg je niet als je, net als met de walkman, hem aanzet en gaat fietsen.
Je hoeft er tussendoor niet aan te zitten
(ok, bij de walkman moest je bij de eerste versies het bandje na een half uurtje omkeren.. maar bij de auto reverse heb je gewoon een uur muziek :) )
Doven mogen ook gewoon fietsen.
Dat "SH" bordje dat vroeger verplicht was (Slecht Horend) achter op het spatbord denk ik gewoon bij iedere fietser erbij tegenwoordig. :)
koptelefoon op mag gewoon.. ik zou er eentje nemen die ook geluid van buiten doorzet naar binnen, maar dat is niet verplicht. Net als je dat als voetganger mag doen.
In de auto mag je overigens ook met een koptelefoon op zitten of je geluid mega hard aanzetten zodat je de rest van het verkeer niet meer hoort.

Of dat allemaal ook verstandig is, dat laat ik in het midden.
Ik weet niet waar jij je koptelefoon draagt maar die van mij zit meestal op m'n oren, niet op m'n ogen.
Als je het problematisch vindt dat mensen niet zo goed meer kunnen horen met een koptelefoon op kun je echter maar beter helemaal niet meer aan het verkeer deelnemen want degelijke auto's hebben ook goede geluidsisolatie en die horen jou ook zonder de radio aan niet.
Mooie herinneringen aan...
Heb nooit een echte Sony gehad, maar wel nog een Philips voor in de auto naar Zuid-Spanje...in die tijd waren er ook net Discman's beschikbaar, maar dat vond ik toen te duur en had toen meer cassette-bandjes dan cd's...we hebben het hier over begin jaren 90...

[Reactie gewijzigd door FrankAlexander op 1 juli 2019 10:20]

En met cassettebandjes kon je je eigen mixtapes maken! :9 Ik heb eindeloos plezier gehad van mijn goedkope Philips-walkman.
Ik heb ook nog wel verzamel-CD's gaat, maar dat was toch saaier. Op papier uitrekenen hoeveel nummers er op één kantje zouden passen, de precieze plek van starten en stoppen van nummers vinden, de nummers zo opnemen dat je geen schakelklik opnam - dat voelde als met vakmanschap bezig zijn!
Ik heb ook een paar Philipsen versleten, ook omdat ik Sony's te bass-heavy vond. Nooit overgestapt naar de discman, direct naar de mp3-speler, eentje met een kaartje van wel 128mb!

Ze hadden ook heel veel te lijden bij mij met dagelijkse busritten naar en van school, en batterijen kocht ik per pallet zo'n beetje (ok, beetje overdreven, zoveel geld had ik ook weer niet). Die mp3 speler was beter voor de portemonnee, want die versleet minder batterijen.

Ja, goede tijden, zelfde tijd ongeveer.
Idem, ook de discman overgeslagen, mijn broer had wel een discman, maar die leek mij totaal niet handig in je broekzak qua vorm/diameter vs. een walkman.
Pas in 2003 had ik voor het eerst een mp3 speler gekocht...
De opleving van cassettebandjes en Walkman's komen o.a. door series als 13 Reasons Why. Ook de steeds populairder wordende synthwave scene zorgt voor meer populariteit.
Wat is het verband met synthwave en tapes?
Aesthetics vaak alleen. Omdat die muziek toch vaak gelinkt wordt aan de jaren 80.
Guardian of the Galaxy heeft de walkman verkoop goed gedaan, zoek dat type maar eens op ebay
Volgens mij klopt er iets niet aan die afbeelding. Voor zover ik me kan herinneren had de eerste versie 2 aparte stekkertjes, 1 links, 1 rechts.
Of zit ik er nu zo ver naast?

Hele goede herinneringen aan met name de Sony Walkmans.
Begonnen met een AudioSonic (want wel betaalbaar), maar dat was achteraf echt prut.
Daarna Sony's, uitstapje naar een Kenwood, maar de Sony apparaten waren voor mij toch echt de beste, met de DD Quartz als absoluut hoogtepunt. (niet in gemak, wel in stabiliteit en degelijkheid.)
De afbeelding klopt, het eerste model (en ook de latere DD serie) hadden twee koptelefoon aansluitingen, kon je gezellig samen luisteren :)
In theorie kon je wel links en rechts aansluiten op A en B, maar sony leverde netjes een stereo koptelefoon mee met 1 stekkertje...
Een goede DD brengt op eBay nog flink wat geld op trouwens. Mooie techniek maar helaas ook kwetsbaar.
“I let my tape rock 'til my tape popped”
😊
En kids van nu weten niet wat ze zien/de struggle.
30 min per kant. 2 tot 4 batterijen. Geen speaker , de boxjes die je kon kopen waren onversterkt, alleen vooruit spoelen
Ik heb walkmans gehad waarbij je ook achteruit kon spoelen. Ideaal.
Toch waren er wel langere cassettes met 45 min. per kant.
Ik kon ook 2 koptelefoons aansluiten wat wel apart was.
Sony Walkman WM-EX1HG Was mn maatje till the end. Nog steeds in de kast met houten limited edition doos.... gaat ooit denk ik geld opleveren, en anders nostalgie :)

Damn: $550 on ebay....

[Reactie gewijzigd door Martinus op 1 juli 2019 10:52]

Die had ik ook! Helaas verkocht om een mini disk walkman (Sony MZ-E2) te kunnen bekostigen
Die was inderdaad gaaf... :9
Aah, de goeie ouwe tijd at je van de radio cassettebandjes ging opnemen om daarna op je walkman te luisteren. Ik had er zelfs een met een ingebouwde radio :o
En de grote ergernis als je per ongeluk de play + stop knop indrukte en een stukje over je radio programma opnam... :P
Hahah je kon hem weer "read only" maken door die plastic plaatjes door te prikken. Of ieder cassette weer writeable door plakband te gebruiken.
Ik weet even niet meer of de walkman ook de functie had dat hij ging afspelen bij de volgende nummer. Dat je kon doorspoelen per nummer. Kon herinneren dat het wel in onze stereotoren zat.
Dat zat meestal enkel in de torens. Het nadeel was wel dat dit niet goed was voor de tape omdat deze dan aan hoge snelheid gelezen werd.
Lezen was toen nog met wrijving, dus het werd te warm aan zo'n hoge snelheid.

[Reactie gewijzigd door cadsite op 1 juli 2019 10:48]

Aah jaa. Of de luxe dat hij automatisch de omgekeerde richting ging afspelen zonder dat je hem zelf moest omdraaien.
De laatste (?) commerciele Sony Walkman had deze optie ook inclusief een (rode) opname knop. Die Walkman heb ik ooit gekocht om er stiekem concert opnames mee te maken.... 1x gebruikt, en in de kast belandt.
Nostalgie...
Hier waren we zooooooooo blij mee! Je kon plots op de bus luisteren naar muziek in plaats van het gewauwel rondom.
Je moest wel altijd wat extra AA batterijen mee hebben, en nog een aantal casettes om eens te wisselen.
Leg dat maar eens uit aan tieners van vandaag. :+
En terugspoelen met een potlood, want dat scheelde batterijen...
Terugspoelen deed ik nooit.
Ik was zo'n freak die ervoor zorgde dat de 2 x 45 min. altijd netjes tot het einde gevuld waren. Als ik bijna aan het einde van een kant kwam chronometreerde ik hoeveel min. & sec. ik nog had en zocht een lied dat ik graag hoorde en dit netjes opvulde. Behoorlijke taak in het pré-iTunes tijdperk. :X
Hier ook, op een SA(X) 90 bandje past 47 minuten en 32 seconden muziek. Ik maakte er een sport van om ze tot het eind te vullen. Heel soms kwam ik een seconde terkort, maar vaak sloeg de auto-reverse dan binnen 5 seconden om. :)
Tsja in die tijd deed je nog wel eens ergens gewoon moeite voor, nu word bijna alles wat ook maar een klein beetje moeite kost al afgedaan als "hinderlijk" of "vervelend".
Gemak dient de mens, maar gemakzucht is niet per definitie een goed iets...
Mijn Sony CD speler kon je instellen: zoek nog voor 23 minuten muziek op deze cd en hij gaf dan een suggestie om mooi kant B op te vullen op je tape en wachtte gelijk in de pauze stand.
Luilak.
Ik maakte mixtapes met telkens verschillende artiesten uit verschillende albums.
Pareltjes waren het. :*)
:) luilak viel wel mee. Daarna in 1995 zorgde ik ook nog dat mijn 74 minuten MiniDiscs exact vol gepland werden met mijn favorieten op mijn MZ-R3.
1 2 3 ... 6


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Nederland

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True