Ik begrijp dan ook niet dat de Opta heeft toegestaan dat de KPN alle concurrenten opeet, concurrenten waar zij echt last van hadden: XS4All, Tiscali, Telfort. XS4ALL was veel beter op het gebied van kwaliteit, Tiscalli en Telford op het gebied van prijs.
Overnames zouden gewoon geheel verboden moeten worden, er komt niets goeds uit. Het enige wat gebeurt is dat er enorme molochen ontstaan de de concurrentie en de keuzevrijheid van de burger om zeep helpen.
Dat overnames toegestaan worden in een markt waar toch al een klein aantal aanbieders is door de grote investeringen, vind ik helemaal ongewenst. Het zijn natuurlijk juist de prijsbrekers (Tiscalli) en innovators (XS4ALL) die het eerst opgekocht worden want daar hebben marktleiders als KPN het meeste last van, die knabbelen het meest van hun marktaandeel af. En straks wordt KPN misschien weer door een grote Amerikaan opgekocht met hun speelgoed dollars waarvan ze een eindeloze hoeveelheid aanmaken in de VS.
Geleidelijk aan zijn wij bezig het eigenaarschap over onze eigen productie te verliezen. Het begint er steeds mee dat kleine ondernemingen opgegeten worden door grote ondernemingen en eindigt er mee dat die ondernemingen in handen komen van multinationals. Door tegelijkertijd ook alle overheidsbedrijven te privatiseren en het zelfde lot te laten ondergaan is er geen stop meer. En zo verliest een volk zijn eigen zeggenschap, want een volk dat slechts in dienst is en consumeert heeft niet veel meer te zeggen over zijn toekomst.
Karl Marx gaat denk ik toch nog gelijk krijgen. Hij voorspelde dat in het kapitalisme de groten de kleintjes net zo lang zouden opeten tot alle kapitaalmiddelen in handen kwamen van enkele groot-kapitalisten. Daardoor zouden de machtsverhoudingen steeds schever worden en daardoor zou de toestand van de arbeiders alsmaar slechter worden.
Karl Marx theorie kwam niet uit voor Westerse landen door het fenomeen internationale handel. Westerse landen bleken succesvol in staat om de nadelige gevolgen af te wentelen op de arme landen en zo de eigen bevolking meer welvaart te bieden.
Maar nu de nationale markt steeds meer onderdeel wordt van de wereldmarkt lijkt het er op dat hij alsnog gelijk gaat krijgen. Er zijn nu families die meer bezitten als middelgrote landen en met aandeel in banken en grote corporaties de wereldeconomie steeds vaster in handen krijgen. Niet naties en volkeren maar zij gaan steeds meer de dienst uitmaken.
Met elke fusie groeit hun macht. Wanneer grote bedrijven de bedrijfstak beheersen, beheersen zijn via hun kapitaal hele delen van het maatschappelijke leven. Zij zijn ook degenen die geweldig gecashed hebben tijdens de laatste financiële crisis. Zij zijn de winnaars.
Neem de ABN-bank dat was een van de kroonjuwelen van de Rothschild-familie. Net voor de instorting van de financiële markten verkochten zij die bank tegen een recordprijs. Na het bekend worden van het jarenlange mismanagement in het bankwezen verloren de banken hun waarde. De overheid kocht de bank weer op. Straks zal diezelfde familie wederom deze bank voor een prikje opkopen en begint het spel weer opnieuw.
Waarom zitten topmanagers grote bedrijven te ruïneren? Omdat ze daartoe aangezet worden door huizenhoge bonussen van aandeelhouders die een maximale winst op hun aandelen willen zien. Maar net voordat het tot het grote debacle komt, verkopen de groot aandeelhouders slim hun aandelen en de kleine aandeelhouders en de institutionele beleggers zoals onze pensioenfondsen zitten dan met de schade.
Wij moeten leren inzien dat fusies en overnames mechanismen zijn die onherroepelijk bijdragen tot onze verarming. Een volk is het rijkst als het zelf ondernemend is, als er vele kleine en middelgrote bedrijven zijn. Ik kan het goed zien in dorpen waar de plaatselijke middenstand bezig is het veld te ruimen voor de ketenwinkels. Een plaatselijke middenstander spendeert ook weer veel geld in zijn eigen gemeenschap. Ketens doen dat niet. Niet alleen de winst vloeit weg, ook de inkoop en daarmee de lokale bestaansbron van anderen.
Er is maar weinig reden dat wij de grote corporaties nodig hebben. Het blijkt dat kleine en middelgrote bedrijven vaak veel innovatiever zijn en producten kunnen ontwikkelen waar de grote jongens miljarden voor nodig hebben.
Als we monopolies wenselijk vinden dan horen dat overheidsmonopolies te zijn: nutsbedrijven. Het is veel beter dan de infrastructurele voorzieningen in handen zijn van de overheid dan in handen van commerciële monopolies. De overheid kan dan infrastructuur aanbieden tegen kostprijs, waar commerciële monopolies juist een grote winstopslag erop zetten. Neem KPN, als het een nutsbedrijf was gebleven dan had Nederland al lang verglaasd kunnen zijn en dan zouden we minder hoeven betalen. Nu heeft KPN de verglazing stop gezet. Ze kopen wel alles op, maar zelf doen ze steeds minder. Waarom zouden ze?
Zulke bedrijven komen alleen in actie als ze door de markt gedwongen worden, ze nemen zelf niet het voortouw. Waarom zouden ze hun eigen winstgevende monopolies in gevaar brengen met nieuwe producten. KPN heeft geen monopolie, maar wanneer het aantal aanbieders klein wordt dan functioneert het oligopolie als een monopolie doordat stilzwijgende afspraken worden gemaakt om de prijs hoog te houden. Nu zijn er nog buitenlandse aanbieders die de markt zullen toetreden als het gras hier erg hoog en sappig is. Maar naarmate er wereldwijde monopolies ontstaan, zoals bijv. die van MS is dat niet meer het geval.
Wat ons nu nog van die stagnatie redt, is het enorme tempo van de technologische vooruitgang dat voortdurend nieuwe markten schept en mogelijkheden om toch te concurreren tegen de grote jongens. Maar op langere termijn kan het zijn dat deze technologische ontwikkeling geremd gaat worden doordat de grote jongens straks zoveel vitale patenten in handen hebben dat het heel moeilijk wordt om nog nieuwe dingen te ontwikkelen waarin geen onderdelen zitten waar niet een of ander patent op rust. Dan kunnen zij de innovatie tegenhouden en nog gemakkelijker hun marktdominantie uitbaten.
En zoals wij recentelijk bij de huizencrisis gezien hebben, is het denken gebaseerd op niet aflatende inhaligheid en zal men er niet voor schromen om de gewone burger uit te benen.
Grote multinationals zijn de concurrenten van de landen zelf geworden. Internationals betalen namelijk nauwelijks belasting. Belasting betalen zij in landen waar het het voordeligst is. Als kleine en middelgrote bedrijven worden opgekocht door ketens van multinationals, dan lopen die landen een hoop belasting inkomsten mis. De landen verarmen daar door steeds meer en kunnen niet meer de sociale voorzieningen overeind houden.
Daarom zien wij nu grote problemen in vele Europese landen, in Spanje, Griekenland, maar ook in Nederland. Onze welvaart wordt op slimme legale wijze weg geroofd. En dat komt niet door de arme sloebers aan de onderkant van de maatschappij die als vanouds de zwarte piet krijgen
De schulden van de landen groeien in razendsnel tempo:
Tot twee jaar geleden werd Spanje met zijn aanhoudende groei en onberispelijke staatsfinanciën als economisch rolmodel beschouwd. Vandaag is de situatie helemaal anders. De werkloosheid is met 18 procent bijna dubbel zo hoog als het Europese gemiddelde. Het begrotingstekort zou in 2010 waarschijnlijk 10 procent van het bruto binnenlands bedragen. Spanje zal dus meer tijd nodig hebben dan de meeste EU-lidstaten om de recessie te overwinnen.
In Nederland komen we nu elke dag een miljard tekort.
Hoezé, voor de multinational
En hoezé voor zijn vertegenwoordiger Wilders die de aandacht afleidt
[Reactie gewijzigd door degener op maandag 22 februari 2010 17:26]