Door Joris Jansen

Redacteur

EU-rechters laten uploadfilters toe

Zorgen over vrijheid van meningsuiting

29-04-2022 • 06:00

51

Artikel 17

Uploadfilters op contentplatforms lijken er dan toch echt te gaan komen. Het Hof van Justitie heeft deze filters in een recente rechtszaak niet afgeschoten, maar wel een aantal waarborgen vastgesteld die lidstaten moeten implementeren. Hoe zit dat?

Polen staat niet bekend als een land dat zich hard maakt voor het beschermen van fundamentele vrijheden en de rechtsstaat. Samen met Hongarije is het niet vies van anti-EU-sentimenten en zit het weleens in het Europese beklaagdenbankje. In het geval van Polen wordt bijvoorbeeld gewezen op de manier waarop de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van rechters is beknot. Je zou dan ook niet direct verwachten dat dit land zich voor het Europese Hof van Justitie hard maakt voor de vrijheid van meningsuiting.

Toch gebeurde dat dinsdag. Polen spande in mei 2019 een zaak aan tegen het Europees Parlement en de Europese Raad. Die draaide om delen van artikel 17 uit de auteursrechtrichtlijn. Dit artikel betekent in de praktijk dat er vrijwel zeker uploadfilters ingesteld zullen worden. Volgens Polen zijn dat 'preventieve controlemechanismen' die de essentie van het recht op informatie en de vrijheid van meningsuiting ondermijnen, en gaat de filterverplichting verder dan noodzakelijk is.

Europarlement

Dinsdag volgde het oordeel van het Hof van Justitie. De rechters hebben deze filterverplichting niet van tafel geveegd en volgen daarmee het eerdere advies van de advocaat-generaal. De bepaling kan in hun ogen in stand blijven, maar dat gaat wel gepaard met wat voorwaarden. Hoe luiden die en wat betekent dat in de praktijk? Verder behandelen we nog even wat er in artikel 17 staat, waarom uploadfilters bijna onvermijdelijk zullen zijn en hoe het ook alweer zat met de auteursrechtrichtlijn.

De auteursrechtrichtlijn

In april werd de auteursrechtrichtlijn definitief goedgekeurd. Hij is te beschouwen als een modernisering van de regels die er al een behoorlijke tijd zijn; de oorspronkelijke auteursrechtrichtlijn stamt namelijk alweer uit mei 2001. Dat het niet meer de jongste richtlijn is, wordt al snel duidelijk als we kijken naar teksten eruit. Zo wordt opgemerkt dat 'de nieuwe generatie digitale videorecorders niet langer videobanden gebruikt, maar direct opneemt op de harde schijf'. En bij het noemen van opkomende online muziekdiensten werd niet Spotify genoemd, maar Pressplay, een joint venture tussen Universal Music Group en Sony Music Entertainment die tussen 2001 en 2003 operationeel was.

Hoog tijd voor een gemoderniseerde richtlijn, vond men in de EU. Dat vonden vooral ook de rechthebbenden. De nieuwe richtlijn is veelal een poging om grote techbedrijven en platforms meer verplichtingen op te leggen ten faveure van artiesten, auteurs en uitgevers die zaken produceren. Hun creaties worden tegenwoordig heel eenvoudig gedeeld en geopenbaard, iets waar platforms en techbedrijven indirect van profiteren door middel van bijvoorbeeld advertentie-inkomsten. Volgens rechthebbenden profiteren zij daar onvoldoende van.

Daarom is er bijvoorbeeld artikel 15, een regeling die vaak met de term 'linktaks' wordt aangeduid. Dit betreft een nieuw persuitgeversrecht, bedoeld om nieuwsuitgevers een betere onderhandelingspositie te geven tegenover partijen als Google. Het idee is dat bedrijven als Google profiteren van bijvoorbeeld het indexeren en (deels) tonen van journalistieke content. De opstellers van de richtlijn vinden het idee achterhaald dat het zichtbaar maken van perspublicaties bij alle grote digitale netwerken en platforms tot meer bezoekers en dus meer inkomsten zal leiden bij de nieuwsuitgevers. Hun visie is dat adverteerders veel meer geneigd zijn hun advertenties te tonen bij deze nieuws-aggregators en de techplatforms, en dus niet bij het bronartikel op de website van de nieuwsuitgever. Daarmee lekken er te veel inkomsten weg bij de journalistieke media, is de gedachte. Artikel 15, dat we hier verder buiten beschouwing laten, moet hierin een betere balans aanbrengen.

Op dezelfde manier zie je ook dat artikel 17 een verbetering van de financiële positie van rechthebbenden moet bewerkstelligen. Dit is het artikel dat gaat over de uploadfilters, ook al zie je nergens dat het woord 'filter' wordt gebruikt. Dit artikel gaat over onlinediensten en hoe zij inhoud mogen delen. Om auteurs en uitgevers meer te laten meeprofiteren, moeten aanbieders vooraf toestemming krijgen om auteursrechtelijk beschermde content beschikbaar te stellen. Krijgen platforms die toestemming niet, dan kunnen ze aansprakelijk worden gesteld voor inbreuk op het auteursrecht. Je zult dan ook veelal zien dat platforms via licentiedeals proberen om in één klap de aansprakelijkheid af te dekken. Zeker de kleinere spelers zullen daar niet zomaar toe in staat zijn. Om het risico van aansprakelijkheid af te dekken, is dus het instellen van uploadfilters in de praktijk onontkoombaar.

Artikel 17 gaat vooral een rol spelen voor de grote jongens, zoals YouTube en Facebook. Het geldt niet voor bijvoorbeeld internetproviders, online encyclopedieën, wetenschappelijke platforms, platforms die opensourcesoftware ontwikkelen, clouddiensten en internetmarktplaatsen. WhatsApp en GitHub vallen er niet onder en dat geldt ook voor een website als Tweakers. De regels ten aanzien van aansprakelijkheid van artikel 17 zullen in mindere mate gelden voor kleinere platforms en wat de content betreft zijn er natuurlijk ook nog specifieke wettelijke uitzonderingen. Daarbij kan gedacht worden aan memes, citaten, pastiches en parodieën. Een voorname kritiek daarbij is dat de filters niet geavanceerd genoeg zijn om dergelijke categorieën te herkennen, zodat er onverhoopt toch legaal werk geblokkeerd zal worden.

Poolse bezwaren en oordeel advocaat-generaal

Polen spande eerder dus een rechtszaak aan tegen artikel 17. Volgens de lidstaat zijn de verplichtingen in strijd met de vrijheid van meningsuiting zoals te vinden in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Polen richtte specifiek zijn pijlen op de onderdelen b en c van lid 4 van artikel 17, waarin het over de aansprakelijkheid van platforms gaat.

Auteursrechtrichtlijn, artikel 17, lid 4

4. Als geen toestemming wordt verleend, zijn aanbieders van een onlinedienst voor het delen van content aansprakelijk voor niet-toegestane handelingen van mededeling aan het publiek, met inbegrip van het beschikbaar stellen voor het publiek, van auteursrechtelijk beschermde werken en andere materialen, tenzij de dienstverleners aantonen dat zij:

a) alles in het werk hebben gesteld om toestemming te krijgen, en

b) overeenkomstig strenge sectorale normen op het gebied van professionele toewijding, alles in het werk hebben gesteld om ervoor te zorgen dat bepaalde werken en andere materialen waarvoor de rechthebbenden hun de nodige toepasselijke informatie hebben verstrekt, niet beschikbaar zijn, en in ieder geval.

c) na ontvangst van een voldoende onderbouwde melding van de rechthebbenden, prompt zijn opgetreden om de toegang tot de werken en andere materialen in kwestie te deactiveren of deze van hun websites te verwijderen, en alles in het werk hebben gesteld om toekomstige uploads ervan overeenkomstig punt b) te voorkomen.

AG CJEU Henrik
Advocaat-generaal Henrik Saugmandsgaard Øe

Polen wilde deze onderdelen geschrapt hebben. Mocht het Hof van oordeel zijn dat onderdelen b en c niet geschrapt kunnen worden zonder meer passages uit artikel 17 te schrappen, dan wilde Polen dat er een streep zou gaan door het hele artikel.

Advocaat-generaal Henrik Saugmandsgaard Øe gaf in juli vorig jaar zijn advies. Het Hof van Justitie is niet verplicht zijn visie te volgen, maar het betreft veelal zwaarwegende adviezen, die vaak gevolgd worden. Saugmandsgaard Øe erkende het risico van overblocking, zeker vanuit de gedachte dat er automatische tools worden ingezet. Hij stelde echter dat de richtlijn voldoende waarborgen bevat om dit risico te minimaliseren. Zijn advies bevatte twee nadere eisen die volgens hem opgevolgd moeten worden. Allereerst moeten platforms auteursrechtelijke uitzonderingen als recensies, memes en parodieën respecteren en daarbij al meteen rekening houden bij het preventief filteren. Volgens de advocaat-generaal kan het dus niet de bedoeling zijn dat deze uitzonderingen pas achteraf via een klacht van een gebruiker alsnog gerespecteerd worden. Ten tweede stelde Saugmandsgaard Øe dat private partijen niet een soort rechters mogen worden en kunnen bepalen welke content wel en niet legaal is. Zij mogen volgens hem daarom alleen blokkeren in gevallen die manifestly infringing zijn. Kortom, blokkeren is alleen toegestaan als er overduidelijk sprake is van illegale content.

Hof van Justitie volgt advocaat-generaal

Het Hof van Justitie deed dinsdag uitspraak. De hoogste rechterlijke instantie van de EU hield artikel 17 en daarmee de uploadfilters in stand en stelde Polen dus in het ongelijk. Volgens de rechters zijn er voldoende waarborgen. Het Hof erkent in zijn uitspraak dat contentplatforms 'de facto verplicht zijn om een voorafgaande beoordeling uit te voeren van de content die gebruikers naar het platform willen uploaden' als ze gebruik willen maken van de mogelijkheid om aansprakelijkheid te ontlopen. Voor die beoordeling zijn 'geautomatiseerde herkenningstools en filteringstools' volgens het Hof onontkoombaar. Dergelijke beoordelingen kunnen de vrijheid van meningsuiting beperken, maar volgens het Hof is er sprake van een gerechtvaardigde beperking die een goede balans aanbrengt tussen deze vrijheid en het recht van (intellectueel) eigendom.

In de uitspraak volgt het Hof duidelijk de lijn van de advocaat-generaal en benadrukt het een aantal nadere zaken die niet mogen optreden om nog te kunnen spreken van een proportionele inperking van de vrijheid van meningsuiting. Zo mag er geen sprake zijn van maatregelen die legale content tijdens het uploaden blokkeert. Een filtersysteem dat niet goed genoeg onderscheid kan maken tussen wat wel en niet mag, kan leiden tot overblocking en dan is er volgens het Hof sprake van strijdigheid met de vrijheid van meningsuiting en informatie. Misschien wel het belangrijkste punt is dat het Hof heel stellig aangeeft dat artikel 17 niet mag leiden tot een algehele monitoringsplicht.

Het Duitse model met extra waarborgen lijkt de standaard te worden

Het Hof stelt dat het blokkeren van legale content disproportioneel is en dus niet mag. Dat betekent dat platforms niet vooraf content mogen blokkeren om vervolgens pas achteraf op basis van een klacht de content in ere te herstellen. Het is nu aan de individuele lidstaten om specifiek deze interpretatie op de juiste manier om te zetten in hun eigen wetgeving. Dat laatste kan weleens lastig worden, omdat tot nu toe eigenlijk alleen Duitsland en Oostenrijk een omzetting in eigen wetten hebben voltooid met specifieke waarborgen voor het voorkomen van het blokkeren van legale content. Zo hebben deze twee lidstaten uploadfilters verboden voor bepaalde typen uploads, zoals korte fragmenten van auteursrechtelijk beschermd materiaal die niet langer zijn dan vijftien seconden. Dergelijke waarborgen zitten niet in de nationale omzettingen van andere lidstaten zoals die van Nederland. Daar zal dus een aanpassing nodig zijn.

Er zijn ook de nodige lidstaten die de omzetting nog niet hebben afgerond. Voorlopig is er dus nog werk aan de winkel en het zal moeten blijken of alle lidstaten het Duitse model overnemen of dat er toch afwijkende interpretaties verschijnen die wellicht niet helemaal in lijn zijn met de interpretatie van het Hof. Als dat gebeurt, is de kans groot dat burgerrechtenorganisaties een rechtszaak aanspannen. Burgerrechtenorganisatie Gesellschaft für Freiheitsrechte heeft al aangegeven juridische procedures te starten als de implementaties in de lidstaten niet overeenkomen met de standaard van het Hof van Justitie.

Felix Reda, een voormalig lid van het Europees Parlement voor de Piratenpartij, onderdeel van het Gesellschaft für Freiheitsrechte en fervent criticus van de auteursrechtrichtlijn, noemt de huidige uitkomst 'the next best thing'. Er zijn immers waarborgen tegen overblocking die al vooraf hun werk moeten doen. Toch had Reda artikel 17 liever zien sneuvelen. "De uitspraak van vandaag schept een belangrijk precedent voor de bescherming van de vrijheid van meningsuiting online. Toch gaat hij niet ver genoeg. Het Europese Hof van Justitie sluit het gebruik van uploadfilters om auteursrechten op online platforms af te dwingen, niet volledig uit. De rechtbank bevestigt echter in ieder geval wat het maatschappelijke middenveld al jaren benadrukt: uploadfilters kunnen geen betrouwbaar onderscheid maken tussen auteursrechtinbreuken en legitieme vormen van vrije meningsuiting, zoals parodieën en citaten. Het is dan ook terecht dat de hoogste rechter het gebruik van uploadfilters op grond van artikel 17 van de EU-auteursrechtrichtlijn beperkt tot uploads die een kennelijke inbreuk vormen, zoals het uploaden van hele films."

Critici zoals Reda zijn dus niet helemaal tevreden, omdat het instellen van filters voor het beschermen van het auteursrecht op onlineplatforms niet in zijn geheel getorpedeerd is. Mensen die vinden dat dergelijke filters ingaan tegen het idee van een vrij internet, hebben het Hof dus niet aan hun zijde gekregen. Aan de andere kant zullen rechthebbenden niet ontevreden zijn met deze uitkomst en de manier waarop het intellectuele eigendom in feite op gelijke voet staat met de vrijheid van meningsuiting. Tegelijk kunnen ze ook niet echt juichen. De standaard die het Hof van Justitie nu heeft bepaald, omvat heel wat meer waarborgen voor gebruikers dan in eerdere versies aanwezig was. Volgens Reda beschuldigde de entertainmentindustrie Duitsland eerder van het schenden van EU-recht en fundamentele rechten toen het land zijn versie van de artikel 17-implementatie met de extra waarborgen introduceerde. Nu het Hof heeft geoordeeld, is duidelijk dat deze Duitse implementatie in feite de nieuwe standaard moet zijn.

Reacties (51)

51
49
24
6
0
19
Wijzig sortering
Waarom moet een politiek artikel, voor elke burger belangrijk om kennis van te nemen, achter een paywall??
We kunnen natuurlijk ook stoppen met auteursrechten. Telkens blijkt piraterij totaal geen invloed of positieve invloed te hebben op verkoop van bioscoopkaartjes en media. Maar de lobbyisten willen hier niets van weten.
De winnaars zijn YT en dergelijke.
Als we nu vol in zouden zetten op het tegen gaan van ongewenst persoonlijk op het internet belanden, (iets waar de hele EU voor is neem ik aan, inclusief Polen). Maar steeds meer bemerk ik dat de EU er vooral is voor de grote ondernemingen (groot genoeg om een goed lobby netwerk te hebben) en in elk geval niet voor de bevolking. Misschien dat dit altijd al was, en dat ik het gewoon niet zag. Wat ook logisch is, aangzien de hele opzet van de EU is om niet zichtbaar te functioneren (Lubach heeft daar en aantal keer op zondag aandacht aan besteed).
top, schrijf je twee jaar aan een boek, gaat @betwetor het als ebook online zetten gratis en voor niets.
Top, je werkt 5 jaar als leraar, brengt uiteindelijk een handboek uit, gaat @betwetor het omzetten naar een ebook en gratis naar alle scholen sturen. Er is een probleem met auteursrechten, maar er is er ook een probleem zonder auteursrechten.

Ja dit komt de wereld vast ten goede.

En ook je opmerking over dat Europa er enkel is voor de grote ondernemingen vind ik wat zwart wit. Best goede zaken komen daar uit voor mij als persoon.
[De] opmerking over dat Europa er enkel is voor de grote ondernemingen vind ik wat zwart wit. Best goede zaken komen daar uit voor mij als persoon.
Niet "enkel", maar "vooral". Het is geen geheim dat de EU er vooral voor de grote ondernemingen is. De scheve verhouding is alom bekend:
In 1965, several Dutch [journalists] reported that corporate interests and agriculture lobby groups had easier access to EEC officials than labour unions and consumer organisations. In the 55 years that have passed since those newspaper reports, not much has changed. [It] is still the case that corporate interests have a disproportionate influence on EU lawmaking.
Bron: https://euobserver.com/eu-political/147637

In de VS moeten lobbyisten zich verplicht kenbaar maken als lobbyist. Toen de EU deze verplichting op aanraden van de VS wilde overnemen werd deze tot ieders verbazing weggelobbied. Daar was ook een documentaire over. En bijvoorbeeld The Guardian schreef erover:
30,000 lobbyists and counting: is Brussels under corporate sway? Lobbying is such a crucial part of the climate in Brussels that it has spawned manuals, a documentary (Who Really Runs the EU?) and even "the worst lobby awards". Not surprisingly, the biggest movers and shakers agitate for the biggest industries with the most to gain – and lose – from European legislation.
Misschien herinner je je dat artikel of blog-post die jaren geleden werd gedeeld met een tabel over wapenfeiten van de EU en een kolom "For business" waar 50 punten in stonden, en dan "For individuals" waar alleen "mobile phone roaming costs harmonized" in stond. Maar goed die roaming costs zijn inmiddels oud nieuws. Heb jij een persoonlijke top 3 goede zaken die er voor jou als persoon de laatste 10 jaar uit zijn gekomen?

[Reactie gewijzigd door Sando op 24 juli 2024 12:14]

Wat dacht je van geforceerd efficiënter en zuiniger maken van apparaten zoals auto's, stofzuigers of het afdwingen van standaarden zoals telefoonladers? Vrij verkeer van personen en goederen in de EU?

Als je wilt weten waar de EU allemaal goed voor is hoef je alleen maar iets proberen te doen buiten de EU.
het afdwingen van standaarden zoals telefoonladers?
Dit vind ik een heel goed voorbeeld van iets goeds wat de EU in de laatste 10 jaar heeft gedaan. Ik ergerde me mateloos aan die verschillende laders vroeger, en ik ken niemand die het juist fijn vond. Punt één.
geforceerd efficiënter en zuiniger maken van apparaten zoals auto's, stofzuigers
Dat is discutabel. Er zijn een hoop mensen van mening dat de markt dit zelf oplost door mensen in de portemonnee te raken, en ik kan dit beamen omdat ik al LED-verlichting had voordat de gloeilamp verboden was, en lichtere en zuinigere auto's reed omdat dit minder kost, terwijl de meest ranzige fijnstofblaffende diesels nog steeds legaal zijn maar gelukkig wel in steeds meer steden geweerd worden. Dat laatste is de grootste motivator/verdienste, en dat is een lokaal of nationaal beleid, geen EU-beleid.
Vrij verkeer van personen en goederen in de EU?
Daar heb je geen EU of "Brussel" voor nodig. Dat Schengen-akkoord was al in 1985 getekend.
Als je wilt weten waar de EU allemaal goed voor is hoef je alleen maar iets proberen te doen buiten de EU.
Als je iemand die nog niet helemaal op de zelfde lijn zit wilt overtuigen moet je eigenlijk wel met voorbeelden komen, want anders gaat je discussiepartner het zelf voor je invullen met dingen die alleen kunnen buiten de EU, zoals: Valuta devalueren omdat het economisch slecht gaat in mijn land, geen 9 miljard belastinggeld per jaar naar de EU, je eigen wetten hanteren, Je eigen monetaire beleid voeren, en natuurlijk om het weer on-topic te brengen: Een website bouwen zonder cookiebanners en uploadfilter.
Dat is discutabel. Er zijn een hoop mensen van mening dat de markt dit zelf oplost door mensen in de portemonnee te raken, en ik kan dit beamen omdat ik al LED-verlichting had voordat de gloeilamp verboden was, en lichtere en zuinigere auto's reed omdat dit minder kost, terwijl de meest ranzige fijnstofblaffende diesels nog steeds legaal zijn maar gelukkig wel in steeds meer steden geweerd worden. Dat laatste is de grootste motivator/verdienste, en dat is een lokaal of nationaal beleid, geen EU-beleid.
Stofzuigers, koelkasten en meer van dat soort apparaten waar alleen efficiëntie relevant is zijn anders een prachtig voorbeeld van waar dat pas na wetgeving significant verbeterde. Wat is de incentive van fabrikanten om dat te doen als men altijd de stofzuiger met het hoogste vermogen koopt? Misschien dat met de huidige elektraprijzen men er wat bewuster van is dat een stofzuiger van 2 kW meer kost om te gebruiken dan 1 van 900 W, maar dat was blijkbaar eerder niet het geval. In principe zou ik het met je eens zijn dat marktwerking dit zou moeten kunnen doen, de realiteit blijkt echter weerbarstig. Overigens wordt het met auto's nu omzeilt doordat de emmissieeisen een gewogen gemiddelde van hun vloot is, dus daarom bouwen ze nu alleen nog maar dikke SUVs.
Daar heb je geen EU of "Brussel" voor nodig. Dat Schengen-akkoord was al in 1985 getekend.
Ok, dat zou zonder kunnen ja.
Als je iemand die nog niet helemaal op de zelfde lijn zit wilt overtuigen moet je eigenlijk wel met voorbeelden komen, want anders gaat je discussiepartner het zelf voor je invullen met dingen die alleen kunnen buiten de EU, zoals: Valuta devalueren omdat het economisch slecht gaat in mijn land, geen 9 miljard belastinggeld per jaar naar de EU, je eigen wetten hanteren, Je eigen monetaire beleid voeren, en natuurlijk om het weer on-topic te brengen: Een website bouwen zonder cookiebanners en uploadfilter.
Ik bedoelde buiten de EU als in vanuit de EU met iets buiten de EU doen en hoe lastig dat is (vraag het VK nu maar hoe makkelijk zij het hebben). Wat je andere voorbeelden betreft: tja, als je irrelevant wilt zijn als landje op zich, dan kan dat idd prima buiten de EU. Dan lachen grote landen als de VS, China en India zich suf als je iets probeert af te dwingen in je 1tje.

Verdere voordelen van 'Brussel' zijn bv dat er allerlei dingen gestandaardiseerd en gereguleerd worden, van goederen tot voedsel. Toch prettig dat iets dat je in de EU koopt met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid je kinderen geen loodvergiftiging of eletrocutie opleveren, etc.
In principe zou ik het met je eens zijn dat marktwerking dit zou moeten kunnen doen, de realiteit blijkt echter weerbarstig.
Ja dat is ook zo, en in het voorbeeld die je aanhaalt zijn er inderdaad mensen die denken: Hoger nummertje, betere kwaliteit. Goed dat daar achteraan gezeten wordt.

Het ging mij erom dat je de opmerking "steeds meer bemerk ik dat de EU er vooral is voor de grote ondernemingen" van @betwetor naar mijn mening te veel trivialiseerde, omdat de belangen van grote ondernemingen - die vaak haaks staan op de belangen van burgers - wel degelijk een grote rol van betekenis spelen. Het was notabene de European Round Table of Industrialists die verantwoordelijk was voor de invoering van de Euro omdat het voor multinationals voordelig was, hoewel toen al bekend was dat het voor burgers in veel landen slecht uit ging pakken.

Dat de EU er soms ook voor de burger is doet daar weinig aan af. De scheve verhouding is alom bekend:
In 1965, several Dutch [journalists] reported that corporate interests and agriculture lobby groups had easier access to EEC officials than labour unions and consumer organisations. In the 55 years that have passed since those newspaper reports, not much has changed. [It] is still the case that corporate interests have a disproportionate influence on EU lawmaking.
Bron: https://euobserver.com/eu-political/147637

[Reactie gewijzigd door Sando op 24 juli 2024 12:14]

Zoals iedere overheid is de rol van de relevante EU instituties er eentje om afwegingen te maken tussen een heleboel belangen. Daar zit dus ook het bedrijfsleven tussen omdat die natuurlijk een flinke rol spelen in de economie en werkgelegenheid.

Maar ik zou echt geen enkele overheid op schaal (laten we gemeenten even buiten beschouwing laten) weten waar het beter is geregeld dan in de EU. De door jou aangehaalde VS vallen al helemaal af omdat die echt alleen maar voor en door bedrijven worden gerund en de inwoners vooral slachtoffer zijn. Dankzij Political Action Committees bepalen bedrijven wie de president wordt en dankzij campaign financing voor individuele politici bepalen bedrijven hoe politici stemmen. Dat hebben we het hier toch wel een stuk beter getroffen. En je ziet het in de praktijk. Als je eens wat je daar allemaal in voedsel, drinkwater, oppervlaktewater, cosmetica of de lucht mag stoppen omdat dat het bedrijfsleven wel goed uit komt. Daar komt het belang van de burger echt niet bij kijken. Als je heel erg veel geld hebt kun je misschien met succes een bedrijf aanklagen maar dan moet je diepe zakken en een lange adem hebben.

Uiteraard wordt er veel gelobbyd, door van alles en nog wat, voor zaken van mensenrechten en biologisch voedsel tot vliegveiligheid en arbeidsomstandigheden. Gelukkig is er het EU Transparency Register waar iedere lobbyist verplicht in moet staan en waar volksvertegenwoordigers en ambtenaren hun ontmoetingen met die lobbyisten in moeten melden.

Mijn top tien goede zaken waarbij het individu aan het langste eind heeft getrokken ten koste van het bedrijfsleven is denk ik als volgt:
  • Vrij verkeer van arbeid, zodat niet alleen werkgevers/kapitaal makkelijk de grenzen over kan op zoek naar het goedkoopste personeel maar werknemers/arbeid ook de grens over kunnen voor de beste banen.
  • De GDPR.
  • De strengste voedselveiligheidsnormen in de wereld.
  • Enorm sterke consumentenbescherming in zaken als garantie, verwachte levensduur, koop op afstand etc.
  • Het recht op doorbetaling bij ziekte.
  • Het recht op ten minste vier weken betaalde vakantie per jaar.
  • Het actief vervolgen van monopolieposities, prijsafspraken en andere kartelvorming. Vele tientallen uitspraken per jaar.
  • Het verbieden van roaming fees.
  • Een einde aan torenhoge creditcard fees (ik woon in het VK en daar hebben Visa en MasterCard na de Brexit de tarieven met 500% verhoogd, omdat dat weer mocht). De Brexit is voor mij een flinke les geweest in waar de EU allemaal voor zorgt want stuk voor stuk raken Britten nu al die rechten en beschermingen kwijt.
  • Recht op flinke restitutie bij vertraagde vluchten.
Allemaal zaken die het bedrijfsleven liever anders had gezien maar waar de belangenafweging in het voordeel van het individu is uitgevallen.

[Reactie gewijzigd door Maurits van Baerle op 24 juli 2024 12:14]

Lange post, beetje offtopic hier (mijn schuld), maar ik stel het erg op prijs.

Goede punten. Eén kanttekening bij Brexit, dat is voor iedereen een interessante casus, aan beide kanten van de publieke opinie, denk ik. Maar de les is wat mij betreft nog niet geleerd. Nog vóór het stemmen had ik al het idee dat we het minimaal pas na een politiek termijn of 3 kunnen beoordelen, omdat je 15 jaar aan wetgeving van het grootste wetgevende orgaan ter wereld met 31.000 fulltime werknemers niet zo eventjes kunt repliceren. Over 15 jaar kunnen we beginnen te meten of ze er beter of slechter op geworden zijn.
Gelukkig is er het EU Transparency Register waar iedere lobbyist verplicht in moet staan en waar volksvertegenwoordigers en ambtenaren hun ontmoetingen met die lobbyisten in moeten melden.
Hey, dat is interessant. Is dat nieuw? ~10 jaar geleden was het nog vrijwillig.
edit:
Oh, het is pas verplicht vanaf juli 2021. Niet dat je geen gelijk hebt hoor, maar dan snap je dat ik het niet heb verzonnen. ;)

[Reactie gewijzigd door Sando op 24 juli 2024 12:14]

Het verbieden van roaming fees word over een aantal jaren weer terug gedraaid, dat zou al eerder gebeuren maar hebben ze nog een paar jaar extra uitgesteld.

Bepaalde bestrijdingsmiddelen agrarisch (gewassen zoals groente en fruit etc) mogen binnen de EU al lange tijd niet meer gebruikt worden, toch worden deze in Spanje, Frankrijk en Italië nog altijd wel gebruikt en de EU doet daar al vele jaren helemaal niets aan.

Ach ik heb ook geen zin meer om nog verder uit te wijden, 90% van de wetten in ons land komen al uit Brussel, soeverein zijn we allang niet echt meer, maar blijf er gerust in geloven hoor...
Niet "enkel", maar "vooral". Het is geen geheim de EU er vooral voor de grote ondernemingen is. De scheve verhouding is alom bekend:
In dit geval is het niet alleen het lobbyisme maar ook bepaalde landen. Frankrijk met name, dat zich erg sterk maakt voor copyrightwetten.

Ze zijn vreselijk bang dat iemand hun grote contentindustrie benadeelt. Hierbij snappen ze vreemd genoeg niet dat deze puur en alleen in Frankrijk aantrekkingskracht heeft, dus dat ze deze net zo goed met nationale wetten kunnen afdekken :?
top, schrijf je twee jaar aan een boek, gaat @betwetor het als ebook online zetten gratis en voor niets.
Top, je werkt 5 jaar als leraar, brengt uiteindelijk een handboek uit, gaat @betwetor het omzetten naar een ebook en gratis naar alle scholen sturen. Er is een probleem met auteursrechten, maar er is er ook een probleem zonder auteursrechten.
Auteursrechten op zich zijn het probleem niet, wel de excessen.

Ik denk dat niemand er moeite mee heeft wanneer auteursrechten na 10 of 15 jaar komen te vervallen omdat dan de grootste commerciële winst al lang en breed gehaald is. En zo niet, als je een project draait waarin je je investering in die periode er niet uit denkt te halen, dan mag je je commerciëel gezien ook wel achter de oren krabben.

Een Disney-auteursrecht waar Mickey Mouse en Happy Birthday nog een paar eeuwen lang beschermd gaan zijn door copyrights, is het andere uiterste. Dan ga je het bedenken van nieuw werk wat geïnspireerd is door bestaand werk alleen maar actief dwarsbomen, en niet eens zo zeer om de winst, maar wel om een principekwestie.

Waar het ook vaak mis gaat is dat de betaling van royalties (dus uitbetaling van auteursrechten naar mensen in loondienst) actief wordt tegen gewerkt door grote uitgevers, doormiddel van creatieve boekhoudpraktijken zoals 'Hollywood-accounting' waarin een productie nooit winst maakt, maar er fictieve kosten worden afgeboekt. Bijvoorbeeld een productiemaatschappij die opgezet is voor één film, en die dan "administratiekosten" afdraagt aan de grote studio om de film uit te geven, waardoor de productie zelf geen winst maakt.

De rechten blijven op de boeken van die productiemaatschappij staan, waardoor er ook geen royalties hoeven worden uitbetaald. Overigens heeft dat 'nul winst' cijfer natuurlijk ook de nodige invloed op de hoeveelheid belasting die er moet worden afgetikt ;)

Dat soort praktijken zijn al jarenlang de norm en ze zijn jurisisch gezien wel waterdicht, maar het grenst aan fraude.
Maar als dat e-book een duidelijke eigendom identificatie heeft dan heb je toch geen filter nodig? Om te uploaden moet iemand zich identificeren - die is dan te traceren als deze dus beschermd materiaal - materiaal waar hij/zij geen eigenaar van is, heeft ge-upload.

En dan zegt men: je kan een kopie maken zonder eigendom-'stempel' - dat kon al langer en is idd een nadeel van de voortschrijdende techniek.

Dus idd - dat gejat komt de wereld niet ten goede. Maar de bescherming die nu wordt gegeven aan auteurs is buitensporig (70 jaar) en duidelijk het gevolg van de lobby van een heel groot bedrijf (Disney).

Maar het moet toch mogelijk zijn om niet altijd het voordeel bij de grote bedrijven uit te laten komen?
Maar steeds meer bemerk ik dat de EU er vooral is voor de grote ondernemingen (groot genoeg om een goed lobby netwerk te hebben) en in elk geval niet voor de bevolking. Misschien dat dit altijd al was, en dat ik het gewoon niet zag. Wat ook logisch is, aangzien de hele opzet van de EU is om niet zichtbaar te functioneren (Lubach heeft daar en aantal keer op zondag aandacht aan besteed).
Hoe weet je dat je objectief het aan het juiste eind hebt, en niet ten prooi valt aan de confirmation bias? Ik ga je stelling niet ontkrachten, noch bevestigen, maar een confirmation bias is soms lastig te herkennen, we willen graag onze eigen stellingen bevestigd zien.
Check. Zoals je zelf opmerkte, is dat moeilijk aan jezelf te bewijzen. Ik zit ook in mijn kritische Lubach, Desmet, 9Gag/reddit bubbel (al lees ik ook het buitenlandse nieuws op Al Jazeera, BBC en CNN) je onthoudt toch wat je het meest aanspreekt. En vooral, dat is hoe je de al door de nieuwsuitgever geïnterpreteerde informatie interpreteert.
Maar de patenten zijn een voorbeeld.
https://youtu.be/7LvTIkwFdZY
https://youtu.be/VKxT14S5MxU
en terwijl ik het opzoek zie ik dat lubach gisteren ook iets over roken heeft gezegd, ga ik zo kijken.
Ook hoe de EU om is gegaan met die covid vaccinaties, hoe het kan zijn dat we honderden miljoenen aan de farma hebben gegeven om R&D te doen en daarna contracten tekenen met een afname plicht, en een afvalverbod (de landen mochten contractueel niets negatiefs zeggen over de grootste leverancier). Terwijl er 1 grote speler de wedstrijd inging zonder winst oogmerk en de belofte de hele wereld te willen helpen, en die werd zonder schaamte voor de trein gegooid.
We hadden dat geld alleen aan de partijen moeten geven die daarna enigsinds redelijk zouden zijn. Niet aan het bedrijf met al miljarden verloren via rechtzaken.
Zullen we dan ook alle octrooien en patenten afschaffen? Kijken wie er dan nog zin heeft om producten te gaan ontwikkelen.
Auteursrecht is het enige recht waarop culturele ondernemers kunnen terugvallen als hun materieel wordt hergebruikt. Schaffen we dat af, dan stoppen topfotografen met reizen voor National Geographic, of het verslaan van oorlogen. Stoppen schrijvers met romans. Kun je bioscopen wel opdoeken. De slimste marketingbobo's gaan er direct vandoor met hun creaties om er direct geld uit te pompen en we blijven we achter met nog meer amateurkiekjes en andere troep.
Bedankt bakker voor je broden. Ik neem er gratis 30 mee en verkoop op ze op de hoek van de straat. Denk je dat de bakker morgen weer broden gaat bakken?

Natuurlijk zijn er excessen. Veel bij de wereldwijde mediabedrijven. Rechten verdeeld over werelddelen zijn rete irritant. Daar zou iets aan gedaan moeten worden. Maar auteursrecht afschaffen is wel een hele simpele oplossing.
Ik kan niet volgen wat het afnemen van brood te maken heeft met auteursrecht :? In dat geval betaal je voor een goed, bij auteursrecht betaal je een vergoeding zonder een materieel goed. Dat recht kan je dan gebruiken om er een goed van te kunnen maken. Evt zou je bij een bakker kunnen voorstellen dat die z’n recept in licentie aanbiedt aan franchisenemers (beetje zoals Starbucks) en dat zonder auteursrecht men dan overal dat brood vrij kan maken en de creatieve bakker er niks aan verdient. Maar dat is in wezen al het geval en dus moet men al eeuwenlang recepten geheimhouden omdat het recht ze daar nauwelijks in beschermt.
In dit voorbeeld gaat het erom dat een auteur of fotograaf niks verdient aan zijn product nadat het eenmaal is gepubliceerd. Terwijl dat juist zijn product is. Van de verkoop van één boek of foto valt niet te verdienen, en daarom bestaat er auteursrecht. Het verdienmodel van een (pers)fotograaf is dat zijn foto meerdere malen wordt gebruikt. Een auteur krijgt per boek een auteursrechtenfee. De investering van een creatieve maker zoals deze staat niet in verhouding tot de eenmalige opbrengsten.
Dat lijkt me ook voor iedereen duidelijk, maar je lijkt mijn punt niet te begrijpen dat dit niet gelijk staat aan het gratis meenemen van gebakken broden. Immers een materieel goed heeft per stuk intrinsieke waarde, neem je zoiets mee zonder te betalen dan neem je iemands bezit af. Los van wiens auteursrecht op het goed rust. Bij een geproduceerd goed heeft dat ook nog eens direct verbonden kosten (ingredienten en gebruik oven, arbeid etc). Zelfde wat betreft 10 blurays gratis meenemen bij de winkel terwijl het auteursrecht natuurlijk niet bij die winkel rust, maar de winkel wel kosten heeft gemaakt die blurays uberhaupt in huis te hebben.

Bij het kopiëren van het auteursrechtelijk beschermde werk is de kopieerder het goed aan het maken, zij het afkijkend van de originele auteur. Daar hoort via het auteursrecht een vergoeding voor betaald te worden, en als dat weg zou vallen dan klopt het dat de auteur inkomsten misloopt, maar niet automatisch kosten. Als ik een foto van een ijsvogel maak en ik krijg daar slechts eenmalig vergoeding voor en vervolgens print de Postcodeloterij die foto decennialang op hun reclame, dan is dat misgelopen inkomsten maar geen verloren kosten. Dat is het essentiële verschil. Niet dat het daarom minder belangrijk is, maar het maakt wel de analogie met de broden gratis meenemen onlogisch.
Kosten van een fotograaf:
- Aanschaf dure apparatuur
- Onderhoud apparatuur
- Arbeid (uren voor: research, uitvoering, nabewerking, marketing, administratie)
- Scholing/training

Sinds wanneer heeft een culturele ondernemer geen kosten?
Misschien nog een keer m’n bericht lezen. Ik zeg dat ik slechts eenmalig een vergoeding krijg, dus daar betaal ik m’n kosten uit, maar daarna gebruikt de Postcodeloterij het herhaaldelijk. Dan heeft dat gebruik niks meer met m’n gemaakte kosten te maken. Er draaien hele industrieën op het hergebruik van creatief materiaal (Mickey Mouse op je t-shirt om een bekend voorbeeld te geven) waar de rechthebbende achteraan moet om vergoeding voor te krijgen, maar wat los staat van het creatieve proces en de daarbij gemaakte kosten (Walt Disney is al lang geleden overleden zelfs).

[Reactie gewijzigd door The Third Man op 24 juli 2024 12:14]

En auteursrecht beschermt je tegen dat misbruik.
Maar nogmaals, best man, wat heeft dat te maken met het meenemen van een goed, wat jij noemt in jouw bakkersanalogie?
Bedankt bakker voor je broden. Ik neem er gratis 30 mee en verkoop op ze op de hoek van de straat. Denk je dat de bakker morgen weer broden gaat bakken?
Want zoals ik volgens mij vrij duidelijk heb aangegeven, zijn het meenemen van goederen (broden) en het misbruiken van iemands creatieve proces voor eigen gewin (Mickey Mouse t-shirts zonder Disney te betalen) niet hetzelfde. Mijn reactie draaide op het aantstippen van die (naar mijn idee scheve) analogie, niet waarom het auteursrecht uberhaupt bestaat. Het lijkt nu net alsof je maar half leest wat ik schrijf :?
Je koopt gewoon een goed. Vroeger was dat een afdruk van de foto en het gebruiksrecht, nu een digitaal bestand en het gebruiksrecht.
Het grappige van bijv. fotografie is dat dit een enorme vlucht heeft genomen. Er zijn nu vast meer fotografen dan schilders. Terwijl het een soort 'concullega' is - geen vervanging natuurlijk al wordt het daar wel voor gebruikt. Maar die fotografie heeft een enorme vlucht genomen dankzij de digitalisering. En juist die digitalisering is waar deze fotografen nu last van hebben. Want reproductie/hergebruik is super-easy - barely an inconvenience. :9

Maar het is dan ook niet echt dankbaar om dan de digitalisering te hinderen door een automatisch verbod op gebruik in te stellen.

Het is nu al niet helemaal eerlijk dat een artiest die idd veel moeite steekt in een bijv. muzieknummer daar in lengte van dagen profijt van heeft.
Terwijl iemand die de weg asfalteert enkel wordt betaald voor de gemaakte uren.
De verhouding is een beetje zoek. Natuurlijk is het moeilijker - of in ieder geval komt het minder vaak voor; dus is het schaarser - om goede muziek te maken (t.o.v. een weg asfalteren).
En die weg wordt ook vaker dan 1 maal gebruikt - dat de overheid belasting heft in relatie tot weggebruik is niet hetzelfde als het echte gebruik.

Het wordt op deze manier wel erg makkelijk voor bepaalde bedrijven om enorm rijk te worden (en steeds rijker) - zoals bijv. Disney. Dat is dus buitensporig.

Op deze manier kiest straks elke schoolverlater voor een creatief beroep - ook al is lang niet iedereen creatief genoeg maar de kans op enorme inkomsten is zo groot dat het loont om het te proberen. Dat betekent echter dat alle andere beroepen met behoorlijke tekorten komen te zitten. Vergezocht natuurlijk maar het zet geeft nu eenmaal een duidelijke hint naar 'werken voor je geld is niet nodig als je een hit weet te scoren'.
Nu is dat eigenlijk ook een gevolg van kapitalisme - slagen in het leven lijkt inmiddels gelijk te staan aan rijk worden. Dat moeten we ook niet willen denk ik.
Een brood is idd. een slecht voorbeeld, maar een ontwerp van een banketbakker valt wel degelijk onder auteursrecht. Stel je maakt een mal van een grote chocolade paashaas zelf, en iemand anders gaat een afdruk maken van zo'n paashaas die die bij jou heeft gekocht, en ze zelf namaken. Mits je kunt aantonen in handen van de originele mal te zijn, en die zelf te hebben gemaakt, is een aanklacht indienen kansrijk. Immers, als beelden, schilderijen, en houtsnijwerk exclusief qua rechten in handen zijn van de maker, dan is een binnenstebuiten beeld (want dat is een gietmal) dat ook.
Zullen we dan ook alle octrooien en patenten afschaffen?
Wat een - oprecht - fantastisch idee! Stel je voor dat we de fysieke wereld in staat stellen zich net zo snel te ontwikkelen als de digitale wereld en open source gemeenschap dat doet! Iedereen met kennis, inzicht, zin en tijd draagt wat bij aan z'n favoriete projecten, en naja, als het moet weet kapitalisme vast wel ergens er een verdienmodelletje aan te plakken, bijvoorbeeld in de vorm van ondersteuning, reparatie, grondstoffen, etc, en laat de mensen, de wetenschappers, de hogescholen en de universiteiten maar lekker ontwikkelen! Ik zeg doen, weg met patenten en octrooien. Geef mensen ook een universeel basisinkomen trouwens
Universeel basisinkomen zie ik niet zitten, iets krijgen voor niets te doen gaat gewoon regelrecht tegen alle natuurwetten in.

Octrooien en patententen weg zou wel een mooie stap zijn voor de mensheid.
https://mises.org/library/case-against-ip-concise-guide
Er lijken wel meer dingen tegen natuurwetten in te gaan. Copyright en mensen blokkeren zonder bewijs dat het de wet overtreedt zijn volgens die redenering ook tegen natuurwetten. Belasting betalen en daarmee zorgen voor mensen die je niet kent ook. Maar sommige dingen doen we voor een stabiele en vrije samenleving.

Het internet en bijbehorende snelle distributie via platformen geven ook enorme macht aan het individu. De pen is machtiger dan het zwaard. Een upload-filter vind ik vooral gevaarlijk omdat het teveel handvatten biedt aan mensen die onterecht legale, maar controversiële content willen tegenhouden.
Ik vind een basisinkomen geen slecht idee, maar eigenlijk hebben we al zoiets voor de mensen die het echt nodig hebben, de bijstand. Aan de andere kant, dat sommige mensen 10.000 keer meer per uur verdienen dan anderen kan ook niet vind ik. Hun werk is echt niet 10.000 keer zo belangrijk, zwaar of moeilijk.

[Reactie gewijzigd door GekkePrutser op 24 juli 2024 12:14]

iets krijgen voor niets te doen gaat gewoon regelrecht tegen alle natuurwetten in.
Welke natuurwetten? Als leeuwen jagen zijn er ook leeuwen die weinig doen maar mogen wel mee-eten.

En eigenlijk schrijven we hier toch onze eigen wetten? Als er mensen zijn die letterlijk helemaal niets doen qua werk zullen ze nog steeds nuttig kunnen zijn. Al is het maar hun gezelschap. En dankzij het feit dat niets doen best moeilijk is, zal iedereen wel wat gaan doen. En het mooie is - ze zullen dit dan niet gaan doen omdat ze dan meer geld krijgen.

Want als dat de stelling is dan hebben veel ouderen toch ook geen recht meer op geld/voedsel/onderdak. Dan stel je dat het een beloning is omdat ze gewerkt hebben. Maar is dat nu wel zo noodzakelijk?
Dankzij automatisering hebben nu eenmaal minder mensen-handen nodig.

Maar het kapitalisme is geen houdbaar model. Zelfs de allerrijksten hebben andere mensen nodig. Maar als ze echter al het geld bezitten dan sterft de rest dus. Dat het dan mogelijk op slavenarbeid gaat lijken is ook niet acceptabel.
En als je er over nadenkt bestaat een basisinkomen toch al lang? We hebben in Nederland een compleet sociaal stelsel. Eigenlijk dus iets wat onnatuurlijk is volgens jou.
Maar we gedragen ons steeds minder als 'normale' dieren. En zelfs bepaalde dieren gedragen zich ook steeds minder naar hun oorspronkelijke functie. Een huisdier krijgt elke dag te eten en onderdak (en als het goed: ook wat liefde) maar wat voor werk doet zo'n dier nu precies? De meesten slapen meer dan mensen in ieder geval.
Precies. Er wordt minder ontwikkeld en meer geld gesmeten tegen de ontwikkeling van mogelijke concurrenten. Ik weet niet of patenten geheel afgeschaft moeten worden, maar in elk geval lijkt het er nu op alsof patenten cruciaal zijn. Wat gewoon niet zo is.
Het universeel basisinkomen steekt elke 10 jaar de kop op. Het is in verschillende landen al bewezen met varianten van het basisinkomen dat het mensen niet stimuleert om meer te werken en het niet geld scheelt. Het kost in bijvoorbeeld Nederland tientallen miljarden euro's zonder ook maar enige indicatie dat het iets gaat opleveren. Nu zou het zelfs een bijzonder slecht moment zijn om het te implementeren omdat het inflatie met zich meebrengt.
Het lijkt mij beter om het belastingsysteem te vereenvoudigen en 10 jaar niet te veranderen. Als mensen met een bepaalde graad van zekerheid weten wat ze aan belasting moeten betalen de aankomende 10 jaar brengt dat vertrouwen en stabiliteit met zich mee. Vertrouwen en stabiliteit is goed voor alles; werknemers, werkgevers, overheid, samenleving. Overheidsbeleid wordt nu gestuurd op uitgaven terwijl dit op inkomsten gestuurd zou moeten worden.
Het uitkeringsstelsel betaat toch al geruime tijd... Dat dit nog geen basisinkomen kan worden genoemd is omdat we nog steeds aansturen op werk - dus zodra iemand kan werken zou deze moeten werken.
Maar als we de mogelijkheden qua werk steeds verder beperken dan is het toch onvermijdelijk dat op een gegeven moment mensen wel zouden kunnen werken maar dat dit werk al wordt gedaan door automatische systemen?

Natuurlijk stimuleert dit niet om meer te werken. Dat is een direct gevolg van het kapitalisme. Meer geld lijkt een noodzaak.
Het grappige is dat werknemers maar deels tevreden zijn als ze als waardering meer geld ontvangen. Sterker nog: vanaf een bepaald inkomen is een (geld)bonus nauwelijks meer merkbaar. Dus die stimulering middels 'meer geld' is blijkbaar ook niet zaligmakend. Of de bonus moet totaal buiten properties zijn (en zal dus bijzonder zeldzaam zijn).
Probleem met patenten is de wijze waarop ze worden toegepast en dat er geen toetsing is op een werkend product binnen een periode van bv max een jaar na indienen, Hierdoor ontstaat een wildgroei aan "verzin" patenten die op basis van logica en technische verwachtingen ooit wel eens zouden kunnen worden benut om licentie inkomsten te generen. Als er na 1 jaar om een werkende prototype gevraagd wordt, omdat het patent anders ongeldig wordt blijft het ontwikkelen van producten zeker iets waar men zin in heeft. Sterker nog een dergelijk systeem zou innovatie alleen maar goed kunnen doen, omdat je daarmee echt innovatie niet afremt.

Wat dit overigens met het uploadfilter an doen heeft is een 2e.

Ik ben overigens wel van mening dat een dergelijke ontwikkeling erg eng is, want auteursrechtelijke content is erg breed en omvat inweze al behang die jij in de kamer op de achtergrond bij een eventuele foto op het internet ziet...
Zullen we dan ook alle octrooien en patenten afschaffen? Kijken wie er dan nog zin heeft om producten te gaan ontwikkelen.
Daar ben ik oprecht helemaal voor. Nu zijn de enige mensen die echt serieus geld verdienen met patenten,octrooien en auteursrechten de juristen en advocatenkantoren.

Vaak voeren die dan zaken waarbij er alleen maar verliezers zijn. Tegen een stevig gepeperd uurtarief natuurlijk.
Auteursrechten zijn heel erg nodig. Er zijn stapels voorbeelden van te verzinnen waarom.
Stel, je maakt een album. Nu zet je dat op Spotify, en krijg je per stream betaald. Zonder auteursrechten kan Spotify zonder problemen die muziek ergens van kopiëren en aanbieden zonder dat jij een vergoeding krijgt.
Zo ook met boeken: iedereen kan boeken uitgeven, en zonder vergoeding aan de schrijver verkopen.

Auteursrecht is dus een erg handig iets en beschermt juist ook kleine ondernemingen en zelfstandige artiesten. Waar het mis gaat is regels die bedoeld zijn om alles te filteren, om maar te proberen 100% te voorkomen dat iets gedeeld wordt. Dat beschermt eigenlijk niemand, want je kan het toch wel vinden als je echt wil, en het beperkt de vrijheden van velen.
Klopt. De meeste Open Source licenties leunen ook zwaar op auteursrechten. Ze gebruiken het auteursrecht als het fundament en daar bovenop bouwen ze dan een licentie die bepaalde extra zaken toe laat, onder bepaalde voorwaarden (bijv. wijzigingen openbaar maken, of erkenning van de oorspronkelijke auteur). Als die voorwaarden worden geschonden dan valt het dus terug op auteursrechten en kun je de schender dus op basis daarvan in de rechtszaal aanpakken.
Heb je een paar voorbeelden van Lubach's uitzendingen? Interessant (en eng) onderwerp!
Het probleem zit hem niet in de auteursrechten, maar in de manier waarop distributeurs daar misbruik van maken: grote platenmaatschappijen, filmstudio's, uitgevers (van wetenschappelijke publicaties met name) hebben een model uitgedacht waarbij de oorspronkelijke maker vrijwel niets overhoudt (Zie: https://en.wikipedia.org/wiki/Hollywood_accounting en https://thebaffler.com/salvos/the-problem-with-music voor uitgewerkte voorbeelden)
En die zijn ook degenen die veel investeren in lobbyen voor copyright verlenging, en andere wetgeving die met name hun zakken (en die van hun aandeelhouders) vullen.
Overigens is het daarbij heel ironisch dat de bedrijven die het hardste schreeuwen over het handhaven en extremiseren van auteursrechten, de grootste partij zijn die zich schuldig maken aan... Het niet uitbetalen van auteursrechten.

Ze willen de regels van het spelletje gewoon graag veranderen zodat ze altijd winnen.

[Reactie gewijzigd door Stoney3K op 24 juli 2024 12:14]

idd. Het zijn veelal niet de artiesten die worden beloond maar de uitbaters. En dankzij het feit dat die uitbaters meerdere werken bezitten of meerdere artiesten in hun clubje hebben, beschikken ze over veel geld en dat maakt dat ze een hele sterke lobby kunnen opzetten.
Maar helpt dit de artiest nu werkelijk? Slechts in beperkte mate. Helpt dit de maatschappij als geheel? Nee, want het geeft alleen maar meer macht/geld aan de extreem rijken.
Interessant in dit verband: https://www.volkskrant.nl...-3-miljoen-euro~b60b5578/
Nieuw Nederlands beloningsrecord: topman Universal krijgt 274,3 miljoen euro
Lucian Grainge, de baas van het sinds vorig jaar in Amsterdam genoteerde muziekconcern UMG, kreeg vorig jaar meer dan een kwart miljard euro beloning,
En dat is dus géén artiest (wel een 'artiest', in binnenharken overigens), en dat is waar al die copyright gelden blijven.
Auteurs recht is niet zozeer je te beschermen tegen piraterij, maar het garanderen van een inkomsten bron. Ander me zou een uitgeverij simpelweg een goed verkopend boek kunnen blijven drukken zonder de auteur te vergoeden.
Waar in onze grondwet of in het EVRM stond ook alweer het 'recht op intelectueel eigendom'?
En weer wordt het internet een stukje tandelozer en rubbertegelig. Het is nu al zo dat de audio gemute wordt als je een filmje uploadt naar youtube met een muziekje erbij dat wellicht een paar seconden copyrighted noten bevat.
Ja - werkelijk gekheid en wat dan ook nog telt: is de maker van dat muziekje dan ook echt slechter af als dat filmje wel te zien zou zijn? Of anders gesteld: had de maker dan inderdaad geld moeten krijgen? Nee toch? Want de maker draagt niet bij aan de werkelijke reden dat men dat filmpje wil bekijken.

Men slaat compleet door.
Hoe is dit in hun belang? Het levert ze een veel complexere bedrijfsvoering op, want ze moeten dit actief gaan screenen, en ze krijgen een stuk uitvoeringsverantwoordelijkheid op het bord.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.