Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 109 reacties

De Amerikaanse Food and Drug Administration heeft een bionische arm goedgekeurd, wat betekent dat deze commercieel verkocht mag worden. Het apparaat wordt aangesloten op bestaande spieren in de arm en bepaalt daarmee welke bewegingen uitgevoerd moeten worden.

Het is de eerste bionische arm die door de FDA wordt goedgekeurd, zo meldt de overheidsorganisatie op haar website. Alhoewel de FDA alleen gaat over toegang op de Amerikaanse markt, leidt toestemming in de Verenigde Staten vaak ook tot toestemming in Europa. De prothese is ontwikkeld door Deka Research and Development.

De bionische arm wordt aangesloten op bestaande spieren bij een persoon bij wie de arm gedeeltelijk of volledig is geamputeerd: het systeem is modulair in opzet, waardoor ook mensen met een gedeeltelijk geamputeerde arm de prothese kunnen krijgen. Patiënten bij wie de arm tot het elleboog- of polsgewricht is geamputeerd kunnen de bionische arm overigens niet gebruiken. De prothese leest elektrische signalen uit die worden afgegeven door de spieren en bepaalt zo welke bewegingen gemaakt moeten worden.

Patiënten die de bionische arm krijgen aangemeten kunnen volgens de FDA verscheidene taken uitvoeren. Zo is het mogelijk om een glas water op te pakken, een boor te gebruiken of kleine dingen, zoals een bankpas, op te pakken. Volgens de FDA blijkt uit de klinische onderzoeken dat 90 procent van de patiënten die de bionische arm aangemeten krijgen er ook daadwerkelijk in slaagt om er gebruik van te maken.

Deka heeft de bionische arm ontwikkeld onder de naam Luke, een verwijzing naar Luke Skywalker uit Star Wars, die in de films van een armprothese werd voorzien. Alhoewel de bionische arm dus nu op de markt gebracht mag worden, wil Deka eerst nog een partnerbedrijf vinden om massaproductie op gang te krijgen.

Deka bionische arm

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (109)

Die arm kwam mij al zo bekend voor. Een tijdje geleden heeft een jongedame die zo'n bionische arm van DEKA mocht testen een AMA gedaan op reddit: http://www.reddit.com/r/I...h_bionic_arm_and_bow_from

Ze gaf destijds nog het volgende commentaar: 'The DEKA arm has an external battery pack currently but they are hoping to remedy that before it is put on the market.'
Te zien op deze foto: http://imgur.com/PHJOEgz
Ik ben dan ook benieuwd of daar iets voor bedacht is.
Blijkbaar kun je de nagels van die dingen ook nog lakken! Komt met de prijs inbegrepen neem ik aan ;)
De nagels hebben een grote toegevoegde waarde, er is dan ook besloten deze vervangbaar te maken doodmiddel van een schroefje: http://s2.lemde.fr/image/...f0c931a3bd0b3e3896f76.jpg
Dat vind ik nu weer briljant. Niet dat ik het nodig zou hebben (misschien als ik in een alternatieve / rel de rest van de wereld mood ben), maar kan mij voorstellen dat vrouwen dit zeker zal aantrekken. Techniek hoeft niet alleen functioneel te zijn, maar mag ook mooi zijn.
Wellicht een paar kleine kanttekeningen bij alle lovende woorden die hier worden geuit:
- De prothese wordt aangestuurd door middel van het aanspannen van spieren. Sensoren registreren de signalen die de spieren aansturen. Hiervoor is niet alleen een vertaalslag nodig, welke niet altijd vlekkeloos verloopt, maar dient ook de gebruiker ook leren omgaan in het aansturen. Wanneer de gebruiker getraind is, wil dit niet zeggen dat de gebruiker op automatische piloot de prothese aan kan sturen. Er blijft een behoorlijke mentale belasting benodigd om grepen mogelijk te maken.
- de feedback geschiedt geheel visueel (met de ogen). Concentratie is hiervoor benodigd, en je kan je ogen niet afhouden van je hand. Het grijp-proces is daardoor verre van natuurlijk.
- de mio-electrische prothese is behoorlijk zwaar, wat het oncomfortabel maakt om deze gedurende langere tijd te gebruiken
- wanneer een gebruiker een hand mist, zal deze ALTIJD de gezonde hand gebruiken voor het verrichten van complexe taken. De prothese zal meestal alleen gebruikt worden voor het ondersteunen of stabiel houden van een object, zodat deze met de gezonde hand gemanipuleerd kan worden. Bij bilateterale gebruikers is een dergelijke hand een absolute aanwinst.
- van alle potentiele gebruikers (mensen waarbij het aan een hand ontbreekt) heeft slechts de helft een prothese laten aanmeten. De helft hiervan gebruikt de prothese echter niet. Redenen hiervoor zijn dat het niet comfortabel is (gewicht, zweten), dat deze geen toegevoegde waarde heeft (gezonde hand of stomp neemt functies over) of dat de prothese niet voldoet aan de esthetische wens van de gebruiker.

Al met al dus zeker een stap in de goede richting, maar zonder feedback naar het zenuwstelsel over de stand/positie van de prothese en de krachten die deze uitoefent zal het geen overweldigend succes worden.

[Reactie gewijzigd door wcduck op 11 mei 2014 12:22]

Feedback naar het zenuwstelsel kan ook al, zie deze TED lezing.
Deze lezing is meer van toepassing.
Helaas is dit zeer experimenteel en werkt het via een omweg die niet gewenst is doordat de sensoren in de huid steeds minder gevoelig worden. Een uitleg: de motirische zenuwen van de hand worden omgeleid zodat deze verschillende delen van de borstspier aansturen. Als bijvangst bleek dat de sensorische zenuwen verbinding legden met de sensoren van de huid (dit is zeker niet altijd het geval). De sensoren van de huid op de borstspier geven nu signalen door aan de hersenen alsof deze afkomstig zijn vanaf de vingers. De gevoeligheid van de huid van de borstspier is echter minder dan de vingertoppen. Daarnaast moeten de sensoren op de huid geprikkeld worden. Er is dus een systeem nodig dat in de prothese "voelt". Deze informatie moet worden doorgestuurd naar de een actuatiesysteem op de borstspier, welke vervolgens de informatie omzet naar bijvoorbeeld koude, warmte, ruwheid en druk. De zenuwen in de huid van de borstspier registreren dit weer, en geven het door aan de hersenen. Een behoorlijke omweg dus die feitelijk te traag is om te gebruiken, waarin ook nog eens informatie verloren gaat door de vertaalslagen. Tenslotte zullen de zenuwen in de huid minder gevoelig worden na verloop van tijd (lees: dagen).
Heb je een bron dat het effect van TSR (targeted sensory reinnervation) afneemt in dagen? Voor zover ik weet, duurt het immers maanden na een TMR operatie voordat dit perceptie effect optreedt en blijft het effect jarenlang actief (zie bijv. Sensinger's werk http://www.oandp.com/articles/2013-10_04.asp).

Uiteraard zijn er genoeg haken en ogen aan een dergelijk systeem. Maar het enige betere alternatief is om direct met de zenuwen te communiceren, wat vooralsnog minstens net zo experimenteel.

Overigens ben ik het helemaal met je eens dat deze prosthese geen groot succes zal worden. De kosten zijn te hoog^1, het is invasief (een of meer extra chirurgische ingrepen na de amputatie), en (zoals je zegt) redden de meeste monolaterale geamputeerden zich prima met een passieve prosthesis.

^1 Gezien de prijs van huidige geavanceerde prosthesis durf ik te wedden dat het meer dan $100k gaat kosten om een geamputeerde van een Deka arm te voorzien, en waarschijnlijk zelfs nog veel meer dan dat.
Echt geweldig nieuws voor alle mensen die hier mogelijk gebruik van kunnen maken als de productie van start gaat.
Ongelooflijk wat nu al beschikbaar is. Ben benieuwd hoe de wereld eruit ziet over 25 jaar en wat dan mogelijk is.
Ik zou er niet in investeren. Over 100 jaar kunnen ze gewoon een nieuwe arm laten aangroeien (ze hadden toch ook al een oor op een rat laten groeien ofzo?). Overigens vraag ik mij af wat dit voor de zorgkosten in de toekomst zal betekenen. Zulke apparaten voor iedereen zal onbetaalbaar worden. Dus krijg je een scheiding tussen mensen die het wel en niet kunnen betalen (=nog grotere ongelijkheid).

[Reactie gewijzigd door ZeroSect0r op 11 mei 2014 11:04]

Het laten teruggroeien van lichaamsdelen is de heilige graal van de geneeskunde. Men heeft al veel kunnen bereiken, maar dit zal nog wel even duren. De voornaamste resultaten worden op dit moment nog in vitro bereikt. De vertaalstap naar in vivo en al helemaal naar in human zal nog lang duren (ook vanwege allerlei FDA-approval achtige zaken). 100 jaar is inderdaad veel tijd, maar wat moeten de mensen die geamputeerd zijn de komende 100 jaar dan? Stel dat over 50 jaar een methode is ontwikkeld die de meeste soorten kanker kan bestrijden of voorkomen. Als men 50 jaar geleden hadden gedacht dat dit een 'niet rendabel' idee was, en niet geÔnvesteerd had, was dat middel er dan niet geweest.

Dat oor hebben ze trouwens niet op een rat laten groeien. Er is eerst een kraakbeen scaffold gecreerd (in vitro) en die is in de rat geÔmplanteerd. Meer info. Dat dit lukte zonder afstotingsreactie was een prestatie, maar tegenwoordig niet meer zo speciaal. De publicatie kwam al uit 1997 toen er nog werd gepioniert met genetische engineering.

Ik denk dat zo'n robot arm een prima oplossing is waardoor iemand opeens weer twee 'handen' heeft om zichzelf te kunnen helpen in het dagelijkse leven. Hoe groot denk je dat de kosten zijn als die mensen elke dag hulp nodig hebben?

edit: foutje

[Reactie gewijzigd door Evil.bean op 11 mei 2014 11:37]

Weefselcultuur is een prima methode om relatief simpele organen (lees: een beperkt aantal celtypes) te vervangen. De huid is een goed voorbeeld, of (delen van) de nieren. Een volledige arm, inclusief neuronen, spieren, bot, kraakbeen,... is nog heel ver weg op dit moment.

Dus investeer hier maar in.

Wat het betekent qua ongelijkheid? Ten eerste is dat irrelevant; zelfs als het enkel een happy few kan helpen, is dat beter dan niemand helpen. Ten tweede is de ziekteverzekering best in staat heel dure procedures te dekken, simpelweg omdat ze doorgaans heel zeldzame aandoeningen behandelen. En een volledige arm verliezen valt daar zeker en vast onder.
Reken er maar niet op dat verzekeraars dit zomaar gaan dekken. Als je al ziet dat ze proberen dure medicijnen voor weinig voorkomende ziektes proberen te weren uit het pakket, is het niet vanzelfsprekend dat dit soort zaken gaan dekken.

Het draait steeds meer om winst maken (zie de 3000 ontslagen bij Achmea) en daardoor worden de pakketten steeds verder uitgedund. Ze zullen er dus alles aan doen om bionische protheses uit het pakket te houden, ook al is dit voor de mensen die het willen gebruiken een wereld van verschil.

[Reactie gewijzigd door Framoes op 11 mei 2014 15:00]

Er is echter een belangrijk verschil: de medicatie waar ziekteverzekeraars van onder uit proberen te komen zijn vaak medicijnen die 85-jarige kankerpatiŽnten nog een paar maandjes bijgeven. Dat is dus 'verloren' geld voor de verzekeraar.

Een dergelijke bionische arm laat een patiŽnt toe nog vele jaren (de meeste mensen verliezen ledematen in een ongeval en de meeste ongevallen treffen relatief jonge mensen) productief te leven en te betalen. De kosten van thuiszorg zijn bijvoorbeeld vele malen hoger dan een gemiddelde operatie.

Merk op: dit is geen verdediging van de werkwijze van verzekeraars. Gezondheidszorg moet gegarandeerd blijven, ook voor dure behandelingen. Ik probeer enkel aan te tonen dat protheses niet zo nadelig zijn voor verzekeraars en overheden als je zou denken.

Over dat gedoe met Achmea spreek ik me niet uit, hier in BelgiŽ valt het voorlopig nog goed mee :)

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 11 mei 2014 15:43]

Het zijn niet alleen 85-jarigen. Sowieso dure medicijnen die slechts het leven verlengen van mensen die terminaal zijn, proberen verzekeraars uit de pakketten te krijgen. De kosten moeten tenslotte worden gedrukt.

Het is een sector waar marktwerking niet handig is.
Ik heb zelf maar 1 oor (aangeboren) en heb de ontwikkelingen daar goed van in de gaten gehouden.

Dat oor op een rat bestond uit kraakbeen dat ze hebben laten doorgroeien in speciale voedingsmallen. deze techniek bestaat al 15 jaar in vitro. De reden dat ze het bij een rat hebben ingebracht was de vraag of het niet afgestoten zou worden en hoe bloed, lymfe vaten omgingen met dat semi-vreemde weefsel en of het lichaam het niet af zou breken (want het was infeite eigen weefsel dat op een vreemde plek zat).

Het is dus niet zo dat er een oor op een rat hebben laten groeien en meer dan kraakbeen en andere simpele weefsels kunnen ook nog niet gekweekt worden.
(not even close)

Blijf het jammer vinden dat sommige nieuws berichten zaken als dat oor verdraaien om het spectaculair te laten klinken...
Je investeert niet zodat het over 100 jaar rendabel is. Dat doen mensen meestal na 5, 10 of 15 jaar. Rat is geen mens
Het eerste deel van je post klopt. Maar een rat is vanuit puur medisch/biologisch oogpunt wel een mens, of toch close enough. Hun weefsels zijn niet simpeler of fundamenteel anders dan die van ons.
Dat oor op die rat was volgens mij een binnenschelp waar alleen de huid overheen ging om mensen te kunnen helpen die een anders gevormd oor hadden. Zo iets stond mij bij. Correct me if i'm wrong..
Volgens mij is het ondertussen wel al iets meer dan dat. Er wordt zelfs al gewerkt aan 3D printed nieren, door een afbreekbare matrix te printen en hier nier- (of waren het stam-?) cellen in te laten groeien. Dat soort technologie is al bijna binnen handbereik voor serieuze doeleinden.

Zoals hieronder gezegd is een complete arm echter wel andere koek.

[Reactie gewijzigd door Amanoo op 11 mei 2014 14:34]

Honderd jaar is een mensenleven ver weg, dus waarom zou je er nu dan niet in investeren? Beetje lullig om de huidige gehandicapten in de steek te laten, nietwaar?

[Reactie gewijzigd door Huugje op 11 mei 2014 11:09]

Dat oor op die muis was gewoon een voorbeeld van wat men tegenwoordig kan op genetisch niveau. Overigens was dat oor alleen de vorm en niet functionerend.

OT: Uit het artikel wordt alleen niet duidelijk of je met deze prothese ook gevoel hebt. Dit is vrij recent namelijk ook gelukt en dit is nog heel nieuw. De proefpersoon kon het verschil voelen tussen bijvoorbeeld steen en watten.
Je maakt je druk over de prijs maar vervolgens heb je het wel over het groeien van een nieuwe arm. Geloof mij, tegen de tijd dat ze dat kunnen, is een arm als deze spotgoedkoop.

Technology gaat gigantisch snel vooruit, met de vooruitgangen gaan ook prijzen omlaag. Nu kost een arm als deze natuurlijk enorm veel, maar hoeveel denk je dat de rest van de ziektekosten zijn? Dit gaat uiteindelijk een schijntje worden. Wat nou proberen wat van je verbrijzelde arm maken? Amputeren en een bionische erop, goedkoper en werkt uiteindelijk beter.

Over 100 jaar zal dit niet alleen veel geavanceerder zijn, maar ook spotgoedkoop, het duurste zal altijd het aansluiten blijven, immers moeten artsen dit allemaal doen, die zullen veel kosten. Dat hoopje metaal met hardware zal weinig kosten.
Ik zou juist wel in dit soort technieken investeren. Hoe meer onderzoek naar dot soort zaken gedaan worden des te beter. Nu gebruiken we nog niet organise material, over een tijd zal dit ook veranderen. En wil je dan exact de zelfde arm terug? Of toch liever een beetje geupgrade?
"het systeem is modulair in opzet"
Dus kan er andere tools opzetten, accuboormachine, painballgun.
Gogo gadget arms! ;)
Kan eerder als mensen niet moeilijk doen over abortus.
Ik zou er niet in investeren. Over 100 jaar kunnen ze gewoon een nieuwe arm laten aangroeien (ze hadden toch ook al een oor op een rat laten groeien ofzo?).
Ik vraag me af of je er wel in zou willen investeren als een half jaar geleden je arm was verloren. Immers, over 100 jaar kun je er toch weer een nieuwe aan laten groeien. ;)
het probleem is, dit konden ze allang geleden doen.
Echter heb je van die mensen die een slaatje uit willen halen als het om geld en productie en ontwikkelkosten gaat. Maar de wereld kan als ze willen al nu wat jij vermoed over 25 jaar nu al krijgen :) maar goed dat is met medicijnen en al die andere dingen precies het zelfde.

Maar wat je zegt, wat een goede weg naar bionische apparatuur , vooral slachtovers als in de oorlog die een arm/been hebben verloren kunnen hier heel goed van profiteren... super dit...
http://openprosthetics.org

Er zijn mensen al bezig om goedkoop een prothese te ontwikkelen.
Ik zit er naar te kijken. Maar een "Lego" protese vind ik nuet bepaald aantrekkelijk. Dan vind ik deze bionische arm veel boeiender.
Men geeft nu veel grotere bedragen uit aan peperdure kankerbehandelingen die hoogstens enkele jaren extra kunnen geven aan mensen die al hoogbejaard zijn.

Dan lijkt een bionische arm die een jonge, gezonde persoon een enorme verbetering in levenskwaliteit oplevert me toch een zeer verantwoorde investering. Zeker als je weet dat die arm het verschil kan maken tussen een goede job en leven van de staat.
ziektekostenverzekering?
Totdat je zelf een arm kwijtraakt. Of ga jij dan echt nee zeggen tegen een technisch bionisch hoogstandje? Vreselijk onderdoordacht en in mijn persoonlijke mening een hele egoistische manier van denken.

Daarnaast, ziektekosten verzekering zijn tegenwoordig geen overheid instellingen meer. Een gemiddelde bestralingskuur tegen kanker, laat staan de medicijnen die daaruit volgen gaan waarschijnlijk meer kosten dan een bedrijf die dit in massaproductie zet.

Massaproductie, betekend goedkoper, en dus zullen de kosten veel lager uitvallen dan andere opties.

Sorry, je bent erg kortzichtig in mijn ogen, en daarom -1.
Heb je enig idee hoe duur een bionische arm kost? En wat een bestralingskuur kost? Stel dat het de helft van een bestralingskuur is. Dan kun jij die niet zelf betalen me dunkt. Of heb je toevallig een hele dikke bankrekening met. Mwah. Laten we zeggen een ton er op? Want zoiets kan het wel kosten. Gezien de gemiddelde Nederlander een jaarsalaris heeft van een eurotje of 50.000. Lijkt me dat heel sterk. Maar ik ben er helemaal voor joh. Koop jij al je medicijnen voortaan dan ook zelf? Ook als je kanker of een andere chronische ziekte krijgt natuurlijk. Gezien je standpunt hier op en je naar eigen zeggen over de financiele middelen beschikt. Lijkt me dat niet meer dan reŽel.
Hier in het ziekenhuis waar ik werk hebben we specialistische behandelingen die zo'n 150K per keer kosten.

Veel succes met het zelf betalen daarvan als het nodig is :')
Hele mooie ontwikkeling waarbij ik de tussenkomst van de FDA alleen maar verafschuw. FDA staat voor Food en Drugs Administration en een bionische arm heeft geen reet te maken met Eten of Medicijnen. Maar als de FDA dit had afgekeurd dan was het zomaar dat degene zonder arm dit niet aan mochten schaffen en mocht het ook niet verkocht worden.

Maar goed, tis moederdag, dus we denken maar positief. Heel mooi dat het voor degene zonder arm dit op de markt komt.
Als je even op internet had gezocht, dan had je geweten dat de FDA zich bezig houdt met meer zaken dan enkel eten en medicijnen.
Ik weet waar de FDA zich mee bezig houdt. Helaas houdt de FDA zich ook bezig met designermedicijnen welke ernstige zieken zouden kunnen helpen, maar omdat het volgens Amerikaanse maatstaven wordt beoordeelt komen veel van deze medicijnen niet op de markt waardoor ernstig zieke mensen genoodzaakt zijn zich in de onderwereld te storten om enige vorm van kwalitatief leven te hebben.

Mijn oom WAS zo'n voorbeeld met een hele specifieke soort van kanker. Een bepaalde medicijn werd afgekeurd door de FDA wat al snel opgevolgd werd door de europese versie daarvan, maar hij had tijdens de trial er enorm veel baat bij om zijn leven er mee te verlengen. Maar de FDA vond de medicijn te gevaarlijk en keurde het per direct af na trial1 waar mijn oom aan had mee gedaan.

Wat de FDA even vergat mee te nemen was dat het medicijn juist bedoelt was om iemands leven er mee te verlengen en niet om iemands leven ermee te redden. Oftewel, het was een middel specifiek voor terminale patienten. Helaas hadden ze daar geen boodschap aan, het was te gevaarlijk. We hebben toen in de donkere schachten van de onderwereld naar dit medicijn moeten zoeken om mijn oom de bruiloft van zijn dochter mee te laten maken. Helaas heeft hij dat net niet gered.
Vraag: moeten medicijnen die een enorme kost met zich meebrengen voor een paar extra jaren leven goedgekeurd worden, wetende dat een FDA-goedkeuring leidt tot terugbetaling van het medicijn door Medicare/Medicaid?

Verder worden medicijnen niet zonder reden afgekeurd. Ofwel was je oom een uitzondering en reageerden maar weinig mensen op de behandeling, ofwel was het medicijn zo schadelijk bevonden dat het je leven weinig tot niet zou verlengen, of...

Beoordeel nooit een medicijn op de ervaringen van een persoon ermee. Dat is even absurd als de politie overbodig noemen omdat ze in ťťn onderzoek hebben gefaald.
I know, ik liet mijn emoties even varen in dit topic toen ik de naam FDA weer zag. Onprofessioneel, dus bij deze voor de laatste keer mijn excuses.
Als je ziet waar de kosten van medicijnen in gaan zitten (merendeel marketing, slechts een paar procent onderzoek naar echt nieuwe medicijnen), weet je dat de kosten zwaar omlaag kunnen.

Daarnaast is een mensenleven niet in geld uit te drukken, dus een paar jaar leven zou je niet op basis van kosten moeten afschrijven. Wat als jij het zelf bent of een naaste die je liefhebt? Zo'n kosten-baten analyse is precies wat verzekeraars graag zien bij mensen. Op die manier maak je zieke mensen paria's op basis van wat hun medicatie kost.

Je tweede argument ben ik het wel mee eens. Geen mens is hetzelfde, dus op basis van de resultaten een enkel persoon kan je geen conclusies trekken wat betreft medicijnen.
Heh? Ben jij ooit eens ernstig met pharma bezig geweest? R&D is een ENORME kostenpost en eentje die alleen maar toeneemt. Zeker de trials zijn zo duur dat kleine spelers geen kans meer krijgen.

Het gaat niet om een mensenleven in kosten uit te drukken. Het gaat erom dat men een organisatie als de FDA niet kan verwijten dat ze dure experimentele medicijnen niet opdringen aan verzekeraars vooraleer zowel werkzaamheid als veiligheid onweerlegbaar zijn aangetoond.

En overigens: als een ziekteverzekering met een financiŽle put zit (en dat is in de VS zeker het geval) is het imo niet onverantwoord om prioriteiten te stellen en de prijs van medicijnen in beschouwing te nemen, zeker als ze ziekten niet genezen maar vertragen. Uiteraard hoort men dergelijke putten te voorkomen door ofwel de scope van een programma te beperken ofwel door de financiering te verhogen, maar we leven niet in de ideale wereld.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 11 mei 2014 15:41]

R&D bedraagt slechts 10-15% van de kosten van een farma bedrijf. Informeer je eens voor je onzin verkoopt. En ja ik werk in de sector.
Maar het is de afgelopen decennia enorm gestegen, zowel procentueel als in absolute aantallen.

Bain&Company berekenden dat een gemiddeld medicijn in 2003 1,3 miljard USD aan R&D kostte. Forbes komt in 2013 aan 5 miljard USD per nieuw medicijn. Bovendien zijn het steeds vaker medicijnen voor relatief zeldzame aandoeningen.

Daardoor is de kost van een kleine 15% naar een kleine 20% van de kosten gestegen en dat zal er niet beter gaan uitzien.

Aangezien daar ook nog de spotgoedkope 'line extensions' inzitten kun je aannemen dat het totaal nog hoger ligt voor ťcht nuttige medicijnen.

Marketingkosten zijn procentueel inderdaad groter, maar stijgen minder snel. Bij kleinere bedrijven zijn ze vaak al lager. Bovendien is de ratio marketing tot R&D in de pharma nog altijd lager dan in de meeste high-techsectoren.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 11 mei 2014 17:39]

R&D zal ongetwijfeld een hoge kostenpost zijn, maar marketing en lobby zijn ook gigantische kostenposten, die niks te maken hebben met een kwaliteitsmedicijn maken. Daarnaast gaat er misschien veel geld naar R&D, maar slechts een fractie daarvan is gericht op het ontwikkelen van geheel nieuwe medicijnen. Veelal is het gericht op varianten van bestaande medicijnen.

Ik gaf je op je tweede punt gelijk. Als er geen duidelijke conclusie is wat betreft de werking van een nieuw medicijn, kunnen ze dat niet gaan voorschrijven. En dan pas secundair omdat je daarmee verzekeraars op kosten drijft. Primair omdat het mogelijk een gezondheidsrisico met zich meebrengt en dat ongewenst is bij medicijnen, of die nou voor terminale patienten zijn of patienten die weer helemaal kunnen herstellen.

In de VS gaan overigens extreem veel kosten van farmaceuten naar marketing en lobby. Je wordt daar doodgegooid met reclames voor allerlei medicijnen, die je vaak overal kan krijgen (vrij verkrijgbaar betekent vaak niet gedekt door de verzekering) en ook artsen worden constant uitgenodigd voor allerlei tripjes op kosten van farmaceuten.

De farmaceutische industrie is een ongelooflijk gesloten wereldje, waarin een paar grote spelers alles onder controle hebben en sindskort sterk bezig zijn met takken aan elkaar verkopen, zodat geen van de grote bedrijven elkaar echt beconcurreert.
Wat je zegt klopt voor courante aandoeningen. Ik herinner me dat Inside Health op de BBC het onlangs had over een peperduur nieuw alternatief voor warfarine had (enkele duizenden pond per maand voor het nieuwe, zo'n 15 pond per maand voor het klassieke medicijn) dat niet effectiever of veiliger was dan zijn voorganger; de woordvoerder kon enkel een kleinere kans op wat kleine bijwerkingetjes noemen.

Dat soort medicatie kost uiteraard enorm veel om te pushen en vaak niet zo heel veel om te ontwikkelen (het ziektemechanisme is vaak gekend).

Idem voor medicatie voor cosmetische probleempjes of ouderdomskwaaltjes overigens.

Het probleem zit hem vooral in nieuwe behandelingen voor complexe of zeldzame aandoeningen. Daar moet een enorme R&D-kost terugverdiend worden, vaak over een klein aantal patiŽnten.

De farma is overigens niet echt een gesloten wereldje. De meeste nieuwe medicijnen komen uit de stal van relatief kleine of nieuwe bedrijven. BelgiŽ en Nederland hebben er zo enkele, maar het bekendste voorbeeld is voor mij toch wel Gilead dat pas in 1996 zijn eerste product op de markt bracht en sindsdien een revolutie in de behandeling van HIV heeft ontketend.

Big Pharma doet steeds minder eigen onderzoek; hun echte vernieuwingen doen ze Facebookgewijs door startups op te kopen. Dat lijkt me misschien parasitair, maar het is op zich een goede regeling: kleine bedrijfjes zijn innovatief, maar missen vaak de middelen om hun producten door trials te loodsen en om het daarna in de markt te zetten. Big Pharma heeft het omgekeerde probleem.

[Reactie gewijzigd door Silmarunya op 11 mei 2014 19:29]

De FDA hanteert in het door jou genoemde geval dan ook het criterium dat het medicijn in een overtuigende meerderheid van de gevallen de levensduur danwel de kwaliteit van leven positief dient te beÔnvloeden.

Dat dit bij jouw oom wel werkte, maar het medicijn toch afgekeurd is, betekent dan ook dat dit een uitzondering is geweest. Zeker als dit al na 1 trial het geval is, betekent dat dit medicijn in overtuigende meerderheid geen of een negatieve invloed heeft gehad op de levensduur danwel kwaliteit van leven van de deelnemende proefpersonen.

Afgezien van enkele missers door de FDA (bvb Vioxx, maar ook debacle rondom Monsanto/GMO), denk ik dat de FDA een prima rol vervult in het screenen en valideren van medicijnen.

ps. heette het medicijn toevallig Endostatin?
Komop zeg, doe dan in ieder geval even wat moeite om te kijken wat onder de werkzaamheden van de FDA valt.

Overigens prima investering. Wie weet hebben mensen in de toekomst dan wat te kiezen, mechanische arm of arm uit biologisch materiaal gekweekt als vervanger te gebruiken. Ze hebben beide voordelen. a;hoewel die laatste nog heel lang zal gaan duren door alle verschillende weefsel die in 1 structuur moeten opgekweekt. Verbaasde mij in de filmpjes overigens wel dat de bewegingen die er mee kunnen worden uitgevoerd al redelijk complex kunnen zijn.
De FDA houdt zich bezig met alle medische apparatuur, zeker niet enkel met medicijnen. Ze controleren de kwaliteit van medische apparatuur, protheses en zelfs wegwerpspuitjes. Gelukkig maar, want ze doen dat uitstekend.

Als jij er FDMEA van wilt maken (food, drugs and medical equipment administration), mij goed. Maar sinds wanneer moet een naam perfect de lading dekken?
Sorry, ik denk dat ik mijn persoonlijke belangen teveel op laat spelen in dit topic. Wellicht niet het goede moment. Zoals ik al zei, een hele goede ontwikkeling dit.
Of een of andere manier is dit best te relateren aan een medicijn lijkt me .. Protheses en medicijnen vallen allen onder de zorg, en daar gaat die partij over.
Volgende stap, autorijden met zo'n arm.
ik rij zelf niet, maar hoe goed is een auto (met automatische schakelbak) te besturen met 1 arm? volgens mij kom je dan ook al een heel eind?
en, ik zie met zo'n arm mensen zeker autorijden.
Als je inderdaad automaat rijd valt het wel mee, maar als het je linker arm is, is het wel tricky met richting aangeven wat je met je vingers doet.
Mijn moeder heeft Dystrofie in 1 van haar handen, derhalve is deze hand volstrekt nutteloos. Kan nog geen lepel oppakken ermee.

Om toch mobiel te zijn rijd mijn moeder nu inderdaad in een schakelbak, met een aangepast stuur. En dat werkt prima. Ook heb je hier een aangepast rijbewijs voor nodig om hierin te mogen rijden. Daar bereiden ze je goed op voor. Autorijden met 1 hand is dan een makkie.
Als dit soort producten op de markt komen (tegen die tijd dus) zal de zelfrijdende auto die geen fouten maakt en samen werkt met de andere nabije autos. Beter kunnen rijden en breeder kunnen worden ingezet dan een robot arm die kan rijden.
Dan kan je beter een auto aanpassen aan de beperkingen van iemand. Iemand zonder benen kan prima autorijden als alles rond het stuur zit (http://www.kempf-usa.com). Zelfs zonder benen kan je autorijden: http://youtu.be/tl28nkae5DU

Maar het zou nog beter zijn als je als een 'normaal' mens zou kunnen functioneren met zo'n arm. De film The Machine gaat over AI & medische ontwikkelingen en daar kwam ook een bionische arm in voor. Mooie ontwikkelingen.
PatiŽnten waarbij de arm tot het elleboog- of polsgewricht is geamputeerd kunnen de bionische arm overigens niet gebruiken.

Dan amputeer je nog een stukje meer, zodat je wel zo'n arm kan gebruiken? Lijkt mij handiger iig
Liever niet, zelfs anno 2014 zijn amputaties nog altijd relatief riskante operaties met bijzonder veel neveneffecten (van ziekenhuisbacteriŽn tot chronische pijn).

Elke operatie die kan vermeden worden, wordt beter vermeden.
Als jij je arm tot een bepaald stuk kwijt raakt per ongeluk, denk ik niet dat die keuze snel gelegd is dat je die nog even verder laat afhakken .. Lijkt mij dan hoor. Geen ervaring mee.
Tja dat is ook wel weer waar, maarja toch het idee dat je dan wel weer een 'hele' arm kan hebben hmmm
Een langere stopt betekent dat de gebruiker deze makkelijker kan gebruiken voor het stabiel houden of ondersteunen van objecten. Dit werkt vaak een stuk beter dan een mio-electrische prothese. Gebruikers met een lage amputatie zie je dan ook vrijwel nooit met een handprothese, hooguit met ene passieve (eentje die niet aangestuurd kan worden en als doel heeft het ondersteunen van objecten, of esthetisch belang).
Wat ik mij dan wel afvraag is hoelang de batterij in zo een prothese meegaat. Hopelijk gaan die langer mee dan de gemiddelde smartphone, lijkt me niet aangenaam om elke dag uwen arm te moeten opladen.
Ik denk niet dat een smartphonebatterij te vergelijken is met een apparaat als dit. Een pacemaker valt ook niet zomaar uit.
Een pacemaker is echter ook in de verste verte niet te vergelijken met dit apparaat... Die geeft alleen hele lichte schokjes af en hoeft geen complexe berekeningen uit te voeren of dure (in energie) bewegingen te maken, dus kan inderdaad heel lang met een kleine accu doen.
Ik denk inderdaad dat je deze arm wel dagelijks op moet laden (als je dat al haalt), maar als je geen arm meer hebt dan denk ik dat je dat al heel snel accepteert als een verbetering van de situatie hoor.
Ochja dat klopt natuurlijk. Stond er even niet bij stil dat het toch wel complexe zaken moet regelen. Mijn eerste gedachte was "Het hoeft geen pushmeldingen, 3G, GPS, Wifi en al dat soort shit die je smartphone batterij leegzuigt te hebben".
Niet zo zeer complex (daarmee verwees ik vooral naar de smartphone), maar beweging kost altijd relatief veel energie, vooral als je zoals hier toch wel een redelijke kracht moet kunnen uitoefenen. Ik verwacht niet dat de computertechniek in deze arm een groot aandeel zal hebben in de verbruikte stroom, dat zal toch voor het overgrote deel naar de motoren gaan.
Tijdens het slapen zal zo'n prothese alleen maar in de weg zitten, dus voldoende tijd om hem dan op te laden. En ongetwijfeld zal de accu zelf te vervangen zijn (integenstelling tot veel smartphones), dus zul je vast een reserve accu kunnen gebruiken.

[Reactie gewijzigd door Huugje op 11 mei 2014 11:08]

Niet alleen in de weg zitten, zal ook koud zijn, ook niet comfortabel in bed, ga maar eens een relatie beginnen met iemand die gruwelijk koude voeten in bed heeft, heel oncomfortabel haha.
Wat ik vooral apart vind is dat er blijkbaar een soort gevoels sensor is ingebouwd.

Want als je met dezelfde kracht een glas water vasthoudt zoals je een boor zou gebruiken dan knijp je het glas stuk.
De prothese wordt aangestuurd door je spieren, dus ik ga er vanuit dat je zelf de kracht zult kunnen bepalen. Zal wel een hoop oefenen bij aan de pas komen, vermoed ik.
Zal inderdaad wel een soort 'fysio' voor zijn, een training sessie hier en daar, maar sowieso zou het doel zijn dat dit doet wat je gewend bent; nu is het automatisme hoeveel druk je met je normale arm uit oefent op een glas, daar zou die arm zich op aan moeten passen toch? En wellicht geeft dit ooit ook feedback op je huidige 'systeem'.
... Of gewoon heel simpel een " draaiknop" op de pols.
Standje 1 voor wijnglas. Standje 10 voor boren.

edit: Typo

[Reactie gewijzigd door technomania op 11 mei 2014 11:58]

Dan klinkt het juist als een klopboor haha. Boor stand en beitel stand haha.
Ik snap alleen niet waarom mensen, die alleen tot max elleboog missen dit niet kunnen gebruiken. Tenslotte minder aan te sturen en er zijn nog meer spieren waar die op kan reageren.
Als je naar het plaatje kijkt zie je dat er nog een hoop techniek verstopt zit.

Het apparaat zit nu al tegen de schouders aan.
Mogelijk is het dan moeilijker om de prothese stabiel genoeg te bevestigen?
(dit is maar een vermoeden)
Er staan een aantal filmpjes hierover op YouTube. Ziet er al best goed uit. Ik denk dat de schouder echt lastig is om in te zetten. Je ziet een man op YouTube die zijn hele torso gebruikt om de arm te positioneren. Leuk en werkbaar. Maar uiteindelijk ei je zo dicht mogelijk bij het echte werk komen. En dan bind je een prothese niet om. Die klik je vast zodat het echt een onderdeel van je wordt.

Maar een hele hoopvolle stap.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True