Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 83 reacties

De Zweedse internetprovider Ephone gaat in beroep tegen de uitspraak van de rechter dat het bedrijf de identiteitsgegevens van een klant, die wordt verdacht van schending van auteursrechten, aan vijf uitgevers moet overhandigen.

Ephone logoOp 1 april van dit jaar is in Zweden een wet van kracht geworden die het contenteigenaars mogelijk maakt om bij internetproviders de gegevens op te vragen van klanten die ze van schending van auteursrechten verdenken. Vijf uitgevers van luisterboeken waren de eersten die van deze mogelijkheid gebruik maakten. Zij verlangden van provider Ephone de gegevens van een klant die vanaf een server tweeduizend luisterboeken aanbood.

Ephone weigerde de gegevens af te staan, waarna de uitgevers naar de rechter stapten. Die stelde Ephone in het ongelijk en bepaalde dat de provider de gegevens moest afstaan. Tegen dit besluit heeft Ephone nu hoger beroep aangetekend, zo meldt de Zweedse radio. De provider vroeg op zijn website aan de bezoekers wat men dacht over een hoger beroep. Van de 20.000 respondenten waren hier maar 178 op tegen.

Volgens Lars Gustafsson, directeur van de International Federation of the Phonographic Industry, is de poll van Ephone slechts een publiciteitsstunt. Topman Bo Wigstrand van Ephone vindt het echter een kwestie van persoonlijke integriteit. "Hebben u en ik het recht om vrijelijk over het web te surfen en ons veilig te voelen in de wetenschap dat niemand anders kan zien wat ik lees en bekijk? Als dit vonnis onherroepelijk wordt, zullen particuliere bedrijven in staat zijn om in de computers van mensen te kijken door naar de rechter te gaan."

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (83)

de wet is de wet, en ik vrees dat de rechter daar geen verandering in kan aanbrengen, ook al is het vanuit een maatschappelijk en sociaal oogpunt wel gewenst dat de privacy beschermd wordt.

toch is dit een logisch, doch dramatisch gevolg, van het almaar downloaden en downloaden. Content aanbieders zullen bij de politiek niet snel nul op request krijgen, en opzich hebben ze wel een beetje gelijk (een beetje heel erg) dat ze in opstand komen.

Je kunt stellen: het is te duur, maar koop het dan niet, en download het ook niet. Dan hebben ze geen poot om op te staan en moeten ze de prijzen wel verlagen. Vraag en aanbod.
de wet is de wet, en ik vrees dat de rechter daar geen verandering in kan aanbrengen,
Fout. Het bekendste voorbeeld is misschien nog wel het "veearts" arrest, waarin werd bepaald dat een volledig strafbare handeling, tůch niet strafbaar is. Formeel wťl (volgens de letter van de wet), maar materieel (de wet toegepast op de concrete situatie) niet. Dit "ontbreken van de materiŽle wederrechtelijkheid" is een wijdverspreid beginsel, niet alleen Nederland maar vrijwel elke rechtsstaat kent en erkent deze bevoegdheid van haar rechters. Rechters kunnen dus wel degelijk veranderingen aanbrengen in de wet. Dit doen ze ook dagelijks door hun interpretatie erop te geven, maar ze kunnen dus ook wetten volledig onverbindend verklaren.
Content aanbieders zullen bij de politiek niet snel nul op request krijgen, en opzich hebben ze wel een beetje gelijk (een beetje heel erg) dat ze in opstand komen.
En hopelijk prikt een (onafhankelijke, voor het leven benoemde) rechter door het feit heen dan contentaanbieders erom bekend staan dat ze nogal royaal met geld omspringen als ergens een politici in de buurt is. Het is schandalig dat ISP verplicht zijn aan contentaanbieders gegevens van mij af te staan. Hoe komt een aanbieder aan de gegevens dat ik download? Wat gebeurt er met mijn NAW als die in de database staan van een contentaanbieder? Krijg ik bericht, als er iets wordt opgevraagd? Hoeveel moet je downloaden of aanbieden voordat "ze" achter je aan gaan. Wat nou als ze valselijk mijn gegevens hebben gemonitord, en de log files hiervan lekken uit. Uit deze log files blijkt dat ik nogal een obsessie heb met strakke leren pakjes, plassex en als het even kan met mannen. Mijn huwelijk loopt stuk, en mijn carriere als lokaal politicus kan ik ook wel vergeten. Wie kan ik dan aansprakelijk stellen?
Je kunt stellen: het is te duur, maar koop het dan niet, en download het ook niet. Dan hebben ze geen poot om op te staan en moeten ze de prijzen wel verlagen. Vraag en aanbod.
Mijn ervaring is juist dat ze dan prijzen gaan verhogen. Daarnaast is jouw suggestie natuurlijk hartstikke onhaalbaar, als mensen zo als collectief konden samenwerken hadden we nu geen rookverbod, geen EPD, geen OV chipkaart en komt dat biometrisch paspoort er helemaal niet. Nee, er is altijd een belangenbehartiger nodig om iets gedaan te krijgen. Aan de contentaanbieders hun zijde hebben we RIAA, MPAA, BREIN en vele anderen, en aan de consumentenzijde hebben we met name de ISP's, maar ook bijvoorbeeld de EFF.

Ik vind het hulde voor deze ISP dat ze opkomen tegen deze schandalige wet, die tť fraudegevoelig is om overeind te mogen blijven.
quote: arjankoole
...en ik vrees dat de rechter daar geen verandering in kan aanbrengen...
Dat is niet helemaal waar. Het is inderdaad vanuit het oogpunt van de scheiding der machten (trias politica) wenselijk dat de rechter niet op de stoel van de wetgever plaatsneemt, en vice versa. Maar een rechter kan een wetsbepaling wel degelijk buiten toepassing laten.
Als je het vergelijkt met de Nederlandse situatie dan zou bijvoorbeeld een geslaagd beroep op een hogere rechtsbron (formele bronnen zoals bijvoorbeeld verdragen, of in een meer zeldzaam geval informele rechtsbronnen zoals bijvoorbeeld ius commune) een wettelijke bepaling buiten werking laten.
Een formele wet, gemaakt door regering en parlement tezamen, kan niet worden getoetst aan de grondwet, maar wel bijvoorbeeld aan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Als er legitieme redenen zijn om aan te nemen dat bepaalde wetgeving in strijd is met het EVRM, dan is de rechter verplicht deze vraag voor te leggen aan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Het EHRM geeft dan een bindend advies aan de lokale rechter. In dit geval zou je al snel denken aan de privacybepaling (art. 8 EVRM).
Uitspraken zoals deze:
Dit is pure aandachtstrekkerij van ephone
zijn dan ook apert onjuist. Het is noodzakelijk dat (nieuwe) wetgeving de grondige tests doorstaan die opgeworpen worden door hoger beroep, cassatie en uiteindelijk de reguliere procedure aan het EHRM. Wat zeker niet de bedoeling is dat er bij het minste of geringste privť gegevens overhandigd gaan worden. Het is in mijn optiek zelfs noodzakelijk dat het EHRM toetst of de waarborgen die de Zweedse wet biedt voldoende zijn om de vrijheden verleend in art. 8 EVRM te garanderen. Als het gaat om het beperken van deze vrijheden dan is het EHRM daar terecht heel erg voorzichtig mee.
In het Promusicae/Telefonica-arrest heeft het Hof dit volgens mij al eens getoetst. Afgifte mag, maar het moet bij wet geregeld zijn en de belangen van beide partijen moeten afdoende afgewogen worden.

-edit Oh pardon dat was natuurlijk het Hof van Justitie van de EG en niet het EHRM-

[Reactie gewijzigd door Arnoud Engelfriet op 16 juli 2009 21:55]

Bescherming van privacy is slechts gewenst tot een zeker niveau. Op een gegeven moment gaat het belang van de maatschappij vůůr het individuele belang. Criminaliteit is zo'n situatie.

Er is geen enkele reden waarom je op internet anoniemer zou moeten zijn dan in je normale leven op straat. Dezelfde grenzen die in de normale maatschappij bestaan moeten ook gewoon op internet gelden.

Wanneer de rechter heeft besloten dat er genoeg bewijzen tegen een verdachte bestaan, om inbreuk op zijn privacy toe te staan, dan valt internet daar ook gewoon onder. Geen reden waarom je op internet anoniem zou moeten blijven, terwijl men wel bijvoorbeeld huiszoeking bij je mag doen.
Je slaat de spijker op zijn kop! Als er genoeg aanwijzingen zijn mag Justitie huiszoeking doen, net als in alle overige gevallen.......maar wacht eens even, de gegevens worden niet verstrekt aan een onafhankelijke justitie of politie voor een nauwkeurig onderzoek. De gegevens worden verstrekt aan bedrijven?? Er is dus blijkbaar iets vreemds aan de hand. Bedrijven krijgen ineens het recht om je persoonlijke gegevens op te vragen??
Dat is helemaal niet vreemd. Een deurwaarder mag ook met toestemming van een rechter zich toegang tot jouw huis verschaffen. Keurig vergelijkbaar geval.
Een deurwaarder heeft wel een mandaat van de overheid om dergelijke zaken te mogen doen, dat is dus nog iets helemaal anders als een bedrijf dat daar zomaar aan mag. Helemaal niet "keurig vergelijkbaar" dus.
Ook kan die deurwaarde dat helemaal niet alleen, heeft hij/zij eerst Politie assistentie bij nodig (zij mogen een inval doen, een deurwaarde niet) en ook een toestemming van de rechtbank.Die deze ook niet zomaar geeft.
Bedrijven krijgen ineens het recht om je persoonlijke gegevens op te vragen??
Als dat is om jou voor de rechter te kunnen slepen toch zo niet vreemd? Hoe moet je anders iemand aanklagen die achter een IP adres illegale dingen doet? Moeten ze de provider aanklagen?
Het belang van de maatschappij vůůr het individuele belang... zucht.... De maatschappij, dat ben jezelf! De maatschappij bestaat uit individuen! Of bedoelde je de platenmaatschappij?

In het openbare leven heb je al enige vorm van anonimiteit, omdat ons gaan en staan niet digitaal te registreren valt, in de huidige situatie. Maar jij zou er dus geen problemen mee hebben als private organisaties vanuit een satelliet jou precies volgen, welk huis je wanneer betreedt, hoe hard je rijdt, etc etc? Nog afgezien van het feit dat dit momenteel niet mogelijk is? Nou ja, straks met het rekeningrijden is dat dus wťl mogelijk, maar die gegevens mogen wat jou betreft dus vrijelijk aan particulieren gegeven worden?

Ik heb t al eens vaker gezegd: platenmaatschappijen, musici, tekstschrijvers etc. moeten maar eens beseffen dat ze het verkeerde beroep hebben gekozen, als ze moeite hebben met het feit dat hun werk zo eenvoudig te kopiŽren is. De overheid inzetten om de wereld te veranderen is zooooo 1940.....
Nou nou, op straat ben/ behoor je ook gewoon anoniem te zijn, dus ook op het Internet. Criminaliteit mag nooit een excuus zijn om het belang van een individu ondergeschikt te maken. Grondwettelijk is namelijk het recht van het individu vastgelegd. Wetten mogen nooit slechter zijn dan de Grondwet, hoewel onze overheid en mensen als jij daar dus blijkbaar anders overdenken.
Ook een verdachte heeft recht op privacy, want stel dat er met het bewijs geknoeid is en de rechter heeft op basis van verkeerde informatie geoordeeld?
Nu word er bijvoorbeeld standaard bij iedere verdachte (!) van een zedendelict, schuldig of niet, gedwongen het DNA afgenomen en centraal opgeslagen in een Databank. Dit is een regelrechte schendig van de grondwet. Niemand die zich hier over opwind, maar je zult maar onterecht door een stalkende ex van aanranding beschuldigd worden.
Overheden en opsporingsinstanties beginnen zich op steeds gladder ijs te bevinden, zeker als ook particuliere instanties de beschikking krijgen over persoonsgegevens, hetgeen volgens het WBP niet is toegestaan. Goed dat er dus nog steeds instanties zijn die het lef hebben om NEE te zeggen, jaknikkers hebben we al teveel in deze maatschappij.
Met het verschil dat in de "echte" wereld er agenten over straat lopen en je niet elk moment in de gaten word gehouden, omdat er niet overal agenten zijn.

Als ze willen weten of je download kunnen ze het allemaal automatiseren en zouden ze je 24/7 in de gaten kunnen houden (wat ze in Frankrijk willen).

Je word toch niet overal gefilmd op straat? Waarom moet op internet wel al mijn sporen bewaard worden?
Waarom hebben de uitgevers geen aangifte gedaan bij de politie?
Waarom moeten de gegevens nu naar de uitgevers en niet naar de politie?

Eerst komt er een wet om gegevens op te slaan door ISP/Telcos dat alleen bedoeld was voor justitie. Iets waar ik altijd al tegen was maar veel mensen kwamen met het "Als je niks te verbergen hebt ..."
En nu zien we dat commerciŽle instanties er blijkbaar ook gewoon toegang tot hebben.
Gegevens opslaan nog daar aan toe, maar dan alleen via justitie. De uitgevers doen aangifte, de politie start een onderzoek. OM kan dan een aanklacht doen.
Dat is omdat Copyright schending niet onderdeel is van het strafrecht, dit betekent dat de rechthebbende zelf een zaak moeten aanspannen tegen de "overtreder" en dat dat bijvoorbeeld niet word gedaan door het Openbaar Ministerie.

om dit te kunne ndoen hebben ze de NAW gegevens nodig.
Wanneer je diefstal pleegt in een winkel weten ze je persoonsgegevens ook niet. Jij bent niet verplicht deze aan het winkelpersoneel of beveiligingsdienst af te geven.
De winkel moet de politie inschakelen. De politie maakt dan een PV op en tegenover de politie ben jij verplicht je te identificeren.
Zo zou het hier ook moeten gaan: de auteursrechtenorganisatie (de 'winkel') wil de naw gegevens van de abonnees (de 'winkeldief'). Dat zal alleen via een verzoek aan de rechter kunnen. En niet deze rechter, want deze handelt niet in een strafzaak, maar in een civiele zaak.
Dat er een wet is wil nog niet zeggen dat de rechter 'dus' gelijk heeft. Vergelijk het met de zaak van het rookverbod en een cafe's zonder personeel. Ook daar dacht men de wet 'dichtgetimmerd' te hebben, maar een hoge rechter oordeelde daar anders.
Alles goed en wel maar Zweden heeft de wet aangepast waardoor de weg via de rechter niet nodig is.
En dat is dus waarop het hoger beroep gebaseerd is.

Stel in Nederland wordt een wet aangenomen dat mensen met blauwe ogen geen belasting hoeven te betalen. Volgens jou redenering geldt de wet, dus is dit iets waaraan een ieder zich moet houden. De grondwet zegt echter dat discriminatie niet mag, dus zal deze wet niet geldig zijn.

Zoiets soortgelijks is in dit geval aan de hand. De Zweedse '2de kamer' heeft een wet aangenomen en de ISP gaat ertegen in beroep. Een hogere rechter moet dus uitmaken of de wet mag.
dat zou inderdaad de normale gang van zaken moeten zijn.

het gaat hier per slot van rekening om diefstal.
Dat is maar de vraag, is kopiŽren diefstal? Dat was, is en blijft een heet hangijzer.

Maar als het inderdaad een illegale handeling is, dan moet politie/justitie dit onderzoeken en niet een bedrijf.
vooralsnog is KopiŽren geen diefstal (zoals diefstal in de wet is omschreven)
maar kan hier wel verheven als er spraken is van een gewin.

Dit verschil betekend dat bijvoorbeeld het bekijken van gekopieert materiaal zonder dat je weet wat het is met als doel er achter komen wat het is, is geen diefstal.

Het kopieeren met als doel, het niet kopen van de gekopieerde film, is (mogelijk) diefstal.
(word nog wel betwist)

het Kopieeren van een Film met als doel het versprijden hiervan (eventueel tegen betaling) is Diefstal.

Meestal is er echter geen spraken van diefstal maar van Copyright schending.
wat een zogenaamd "civiele" zaak is, en geen "strafrechtelijke" zaak.

daarom is het ook niet de taak van politie / justitie om hier onderzoek naar te doen.
Het kopieeren met als doel, het niet kopen van de gekopieerde film, is (mogelijk) diefstal.
(word nog wel betwist)
Dat wordt enkel betwist omdat het sommigen beide zaken moreel verwerpelijk vinden, menen dat er raakvlakken zijn en daarom een retorische gelijking tussen inbreuk op auteursrechten en diefstal in stelling brengen. Zo'n gelijking is echter pertinent onjuist. Beide feiten zijn tamelijk helder gedefinieerd: hij die opzettelijk een goed dat niet aan hem toebehoort, wederrechtelijk wegneemt met als doel het zichzelf toe te eigenen, maakt zich schuldig aan diefstal. Hij die het tijdelijke alleenrecht van de auteur of diens rechtverkrijgenden op de verspreiding van een auteursrechtelijk beschermd werk wederrechtelijk ondermijnt, maakt zich schuldig aan inbreuk op auteursrechten. Dat zijn in mijn ogen toch duidelijk verschillende handelingen.
"Als je niks te verbergen hebt ..."
Ik heb niets te verbergen, dus de overheid heeft ook helemaal niets aan mijn gegevens. Registratie is dus volkomen overbodig. Tenzij ik verdacht ben natuurlijk.
Als we zo beginnen, hadden ze beter het internet niet uit kunnen vinden.. Oorzaak -> gevolg. Ze wisten van te voren ook wel dat het internet niet in controle is te houden. (ookal doet met en wel wanhopig poging toe)

Maargoed, door dit soort zaken worden technici alleen maar meer gestimuleerd om met iets nieuws te komen, tot de wet & overheid dalijk niets meer kan doen.

Echter vind ik wel dat ze moeten oppassen met gevoelige gegevens, want ze zijn de laatste jaren wel sterk bezig om de privacy van mensen naar de knoppen te helpen.
Echter vind ik wel dat ze moeten oppassen met gevoelige gegevens, want ze zijn de laatste jaren wel sterk bezig om de privacy van mensen naar de knoppen te helpen.

Dat komt omdat dit soort wetten en regels, net als in Frankrijk laatst aan opgesteld worden door een combinatie van mensen die simpelweg niet weten wat internet werkelijk inhoud voor de wereldbevolkign omdat ze er:
1) Of te weinig van afweten (lees net ermee opgegroeid zijn)
2) Of alleen maar aan financieel gewin denken

Voor deze mensen is het een te gemakkelijke gorde om overheen te stappen, maar helpen ze de vrijheid en privacy wel heel makkelijk om zeep.

Dit is een erg slechte ontwikkeling, bijna net zo slecht als al die rotzooi die we onder het mom van terrorisme te voorduren krijgen qua privacy schending.
Lijkt me een goede zaak dat ze dit tot het einde toe aanvechten. Dit soort inbreuken op privacy moeten in verhouding staan tot het doel, en daar lijkt me bij file-sharen geen sprake van. Uiteindelijk vechten de uitgevers een achterhoede gevecht, en zal dit gevecht er hooguit toe lijden dat een nieuwe generatie P2P toepassingen zich volledig achter een scherm van encryptie zal verplaatsen.
Beetje zinloos om in hoger beroep te gaan als je enige argument is dat je abonnees dat een goed idee vinden.
Daar zal een rechter nou echt totaal niet van onder de indruk zijn.
Beetje zinloos om in hoger beroep te gaan als je enige argument is dat je abonnees dat een goed idee vinden.
Wie zegt dat ze dit als enige argument gaan gebruiken? Er staat zelfs nergens in het artikel dat ze dit als argument gaan aanvoeren in het hoger beroep!

En zinloos is het allesbehalve, de klanten van Ephone zijn de grootste stakeholders in dit hoger beroep. Het is toch logisch dat een ISP aan de voornaamste stakeholders vraagt of ze achter het hoger beroep staan? De entertainmentindustrie doet toch niets anders? Deze spant een rechtzaak aan in naam van de belanghebbenden die ze vertegenwoordigen en indien deze dit wensen gaat men juridische acties tegen bv. ISP's opstarten. Of mag enkel de industrie een soort lobby vormen?
Jij vergeet, dat men jou ook voor letterlijk alles kan aanklagen, want op het moment dat jij in de afbeeldingen van Google een afbeelding binnenhaalt om te bekijken, ben je dus al strafbaar, omdat op 99% van die afbeeldingen copyright zit en jij ze niet mag downloaden, wat je wel doet anders kun jij ze niet bekijken, als je het niet gelooft, kijk dan even in je tempory internetfiles, daar staan duizenden afbeeldingen b.v. in smileys etc etc na een sessie en op heel veel smiley is een copyright, ook op een stel van tweakersnet dacht ik.
Dat klopt ook niet helemaal, je hebt ook nog het zogenaamde "fair-use" concept, dat copyright beschermd materiaal, voor eigen nietcommercieel gebruik toestaat.

Ook zijn er dingen als het sitaat recht en nog een paar zoals die, die maken het mogelijk om copyright materiaal beperkt toch te gebruiken in andere werken.

Verder heb je nog altijd ook het gebruiks recht, wat het mogelijk moet maken dat je ook het copyright beschermde materiaal kunt gebruiken.(zoals hier met je smileys)
Sterker nog, downloaden van dit soort dingen is sowieso legaal in Nederland. Het auteursrecht beschermt het recht om een thuiskopie te maken. (Er zijn wat uitzonderingen, zoals software.)

Fair-use is een Amerikaans concept dat naar mijn weten (ik ben dan wel een leek) niet in dezelfde vorm bestaat in Nederland. Copyright en auteursrecht verschillen in de details ook nog best.
De ene wet kan wel eens strijdig zijn met de andere wet, zoals in dit geval, omdat deze nieuwe wet mischien wel eens in strijd zou kunnen zijn met de al zeer lang bestaande privacy wetgeving. In een dergelijk geval kun je dus een rechter vragen om de zaak te beoordelen en een uitspraak te doen van welke wet het meest van toepassing is.
Wetten moegen niet strijdig zijn. Daarvoor hebben we een wetgever. Die zou daarvoor moeten waken...
Wet is wet. Juist. Inderdaad.
Mag ik je erop wijzen dat we een WET hebben die de privacy zou moeten beschermen? Dat het je RECHT is je persoonsgegevens te beschermen en dat het een PLICHT is om discreet om te gaan met persoonsgegevens van derden?

Daarnaast mag de uitvoerende macht niet voor iedere verdenking zomaar persoonsgegevens opvragen. Daar moet een gegronde reden voor zijn. En terecht.
Pas als er een grond is, dan mag justitie persoonsgegevens inzien.

Ergo: Het is een slechte zaak als het een RECHT zou worden persoonsgegevens te mogen ontsluiten, want dan doen we ons eigen rechtssysteem geweld aan.
Is verdacht tegenwoordig al voldoende om een privacy te schenden?
Tot op heden heb ik nog steeds geen goede bewijsvoering gezien van deze partijen om iemand voor de rechter te slepen en vervolgens vervolgd te worden.

Ik ga een nieuw media content woordenboek beginnen voor deze industrie:

Aanbieden = stelen
Kopieren = stelen
Verdacht = strafbaar zijn

Nog meer suggesties?
Is verdacht tegenwoordig al voldoende om een privacy te schenden?
Ja. En niet alleen tegenwoordig, dat is het al sinds twee eeuwen terug. Vergelijk bijvoobeeld de situatie in het strafrecht. Een 'redelijke verdenking' speelt daarbij een kernrol. De rechter oordeelt achteraf of de verdenking ook daadwerkelijk redelijk is geweest. Zo niet, dan kan alles de prullenbak in. Een klassiek voorbeeld is het Nederlandse arrest van de 'Hollende Kleurling'.

De relevante kern van het verhaal:
dat o.g.v. het hiervoren overwogene moet worden aangenomen dat het aantreffen door de verbalisanten N. en B. van de wikkel van zilverpapier welke heroine bleek te bevatten het resultaat is geweest van een optreden van die verbalisanten waarbij de geldende wettelijke voorschriften niet met voldoende zorgvuldigheid in acht zijn genomen en hetwelk mitsdien niet rechtmatig kan worden geacht, namelijk:
1: een staande houden van X., zonder dat de daarvoor in art. 52 jo. 27 Sv. gestelde voorwaarde was vervuld dat hij - naar objectieve maatstaven - als "verdachte" mocht worden aangemerkt, en
2: een onderzoek aan de kleding, hetwelk werd aangevangen zonder dat de ingevolge art. 56, lid 1, Sv. en art. 9, lid 5, Opiumwet (oud) vereiste "ernstige bezwaren" tegen Bergwijn bestonden;
dat het Hof, gelet op het vorenstaande, van oordeel is dat bij gebreke van voldoende op rechtmatige wijze verkregen wettige bewijsmiddelen het onder I ten laste gelegde niet bewezen kan worden geacht;
Hoe kan je anders ooit een klacht indienen tegen een persoon vanwie jij denkt dat hij/zij iets verkeerd doet? Je moet eerst die persoon kennen voor je kan dagvaarden.
Als er bij jou ingebroken wordt hoef je toch ook niet met een naam van de dader bij de politie aan te komen ?

Een normale manier van werken zou ik het vinden als de contenteigenaar een aanklacht indient, waarna de rechter kan besluiten om de klantgegevens vrij te laten geven.
Precies. Je bent egenwoordig in per definitie al verdacht. De overheid hoeft er alleen nog maar een overtreding bij te zoeken.

'Vroeger' werd iemand pas gevolgd, getapt, gemonitored, gefilmd als daar een redelijke reden voor was. Tegenwoordig is het credo bij justitie: "verzamel zoveel mogelijk informatie van iedereen, bij een eventuele rechtszaak kunnen we dat handig gebruiken."
Ik vraag me het volgende af:

Stel ze vinden een pakhuis vol met ilegaal gedrukte boeken/cd's/films/games (whatever) mag je dan als huisbaas weigeren het adres te geven van wie het pakhuis huurt? "Nee" zullen de meeste zeggen.. "Dat is belemmering van rechtsgang en niet meewerken aan een onderzoek" echter hier is het pakhuis een ip nummer en de huisbaar een ISP. Vervolgens vinden we dat de ISP gelijk heeft, Ergens vind ik dat vreemd? Is internet zoveel anders dat hier anders tegenaan gekeken moet worden?

Losstaand van het feit dat je in een pakhuis netjes kan tellen hoevaak meneer/mevrouw bewijsbaar inbreuk heeft gemaakt. Digitaal is wat moeilijker en de claims zijn belachlijk hoog en vaak zonder concrete cijfers als bewijslast (alleen schattingen). Dus begrijpelijk dat een ISP zijn klant beschermd.
Je hebt altijd nog het zwijgrecht:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Zwijgrecht

Zou het mogelijk zijn om hiermee wat te doen. Of je nou je illigale materiaal op je postcode met huisnummer opslaat of je illigale content op een HDD achter een IP. Beide hebben toch een zekere overeenkomst, op het (non) fysieke deel na.

Voor een verdenking moeten de ISP de gegevens van de klant doorsturen. Dit noem ik dan huisvredebreuk.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Huisvredebreuk

Zij geven mijn gegevens weg zonder toestemming of rechterlijk bevel :S. Zal wel te maken hebben dat het delen van 2000 boeken toch echt niet goed te praten valt.

Voor de rest sluit ik me aan bij wat divvid zegt.

[Reactie gewijzigd door The Elementz op 16 juli 2009 12:33]

Hoe je hier huisvredebreuk in ziet gaat mij even boven het hoofd. Het gaat daarbij om het fysiek betreden/verblijven in een ruimte. Het is hooguit een onrechtmatige daad wegens het schenden van de Wet bescherming persoonsgegevens...
Ik zie ook niet echt hoe je op huisvredebreuk komt. Dat heeft namelijk meer te maken met een politieagent die het recht niet heeft je huis binnen te trappen als je cocaine voor je raam aan het snuiven bent. Hij heeft namelijk geen bewijs dat je echte coca aan het snuiven bent.

Ontopic: Vindt het toch raar dat het via deze weg moet, zie ook niet hoe een auteur recht heeft op jouw gegevens. De auteur hoort de zaak naar een juridische instatie te sturen, die het dan gaat aanvechten bij een rechter.
@Marc69
Je hebt gelijk, WBP is veel beter van toepassing. Als ze content als iets fysiek behandelen, dan behandel ik mijn digital wereld ook fysiek. Dus betreed je mijn (digitale) ruimte door op te vragen waar ik ben geweest.

@Bilel
Dat bewijs geld ook voor een log of printscreen, waar die gasten vaak mee komen. Is geen bewijs dat jij als persoon daadwerkelijk die actie hebt uitgevoerd.

GreetZ
Logs of printscreens zijn misschien geen bewijs maar kunnen wel een reden zijn om verder te gaan zoeken. Door bv de computer van de verdachte te confisceren en te onderzoeken.
Digitaal is wat moeilijker en de claims zijn belachlijk hoog en vaak zonder concrete cijfers als bewijslast (alleen schattingen). Dus begrijpelijk dat een ISP zijn klant beschermd.
Wat bedoel je precies? Zoals je het nu schrijft lijkt het alsof de ISP bijna medeplichtig is in het achterhouden van informatie. Mochten er boetes gevorderd worden komen deze in eerste instantie niet ten laste van ePhone maar aan de aanbieder. Het gaat hier dus ook niet om het feit dat ePhone strafbare feiten heeft gepleegd maar zich verzet tegen medewerking in het bewijsvoeringsproces.

kortom ik begrijp niet wat het onduidelijk zijn van de impact / ernst van het vergrijp te maken heeft met het beschermen van de klant.

edit:
Enige wat bij mij opkomt is de mogelijke angst van andere klanten die nattigheid voelen en om die reden ePhone verlaten. Als dit echt zo zou zijn moet ePhone ook hier weet van hebben van meerde aanbieders van illegale content.

[Reactie gewijzigd door Maddog McHare op 16 juli 2009 12:14]

Wat ik bedoel is dat de aanklagers vaak niet concreet kunnen vertellen hoevaak een boek is gedownload en maar een cijfer pakken (1 miljoen keer) vervolgens vermenigvuldingen met de maximale prijs per overtreding (300.000 euro) en vervolgens met een claim komen ter hoogte van het bruto nationaal product van een klein land. Dus dat bedoel ik met logisch dat een isp zijn klant beschermd tegen de onwerkelijke en oneerlijke rechtsgang die hier vaak mee gepaard gaat (voorbeelden zat in de USA), Dit staat helemaal los van de schuldvraag!

Mijn vraag is gewoon heel simpe!? Vinden jullie dat er verschil moet zijn is tussen een ISP die zijn klant beschermd en een huisbaas die zijn klant beschermt voor dezelfde overtreding?
Nee. Het is niet de taak van een tussenpersoon zoals een huisbaas of een ISP om klanten te beschermen tegen al dan niet terechte claims. Als men dat vrijwillig wil doen, prima, maar dan wel op eigen risico.

De keerzijde van deze medaille is dat je als kwaadwillende klant je lekker kunt verschuilen achter de dikke rug van de provider.

@jhellingman: Eens. Daarom ben ik ook voorstander van een systeem waarbij de ISP alleen maar als doorgeefluik hoeft te fungeren voor dit soort correspondentie. Zo blijft anonimiteit gewaarborgd en kunnen klagers toch terecht bij de juiste persoon.

[Reactie gewijzigd door Arnoud Engelfriet op 16 juli 2009 21:52]

Het is echter ook niet de taak van een ISP om allerlei claims van civiele partijen op hun merites te moeten beoordelen.
die het contenteigenaars mogelijk maakt om bij internetproviders de gegevens op te vragen van klanten die ze van schending van auteursrechten verdenken
Hier zit hem denk ik het probleem, want wie controleert er of een klant werkelijk verdacht is en dat ze de gegevvens niet voor andere doeleinden gaan gebruiken?
De rechter heeft hier bepaald dat de klant werkelijk verdacht is.

Als dat niet genoeg controle is, dan kun je de rechtsstaat wel opheffen.
Heb je een bron waarin staat vermeld dat de rechter heeft bepaald dat ze daadwerkelijk verdacht zijn?

De lobbygroepen hebben aangegeven dat achter een IP adres op een met wachtwoord beschermde FTP server luisterboeken zouden moeten staan. De rechter kan dit niet controleren en gaat af op IP adressen van de lobby organisatie.

- hoe kan deze lobby groep legaal info uit deze server halen
- hoe kan de rechter oordelen over "bewijs" verkregen door een lobby groep op een voor hen niet toegankelijke server?

Ik kan me niet voorstellen dat deze rechter inhoudelijk naar het bewijsmateriaal heeft gekeken en hoe dit verzameld zou moeten zijn, naar mijn idee heeft de rechter gewoon op basis van de nieuwe wet de ISP verplicht de gegevens te verstrekken zonder naar het "bewijsmateriaal" te kijken.
De rechter heeft slechts een uitspraak gedaan in een geschil tussen ephone en de aanbieders. De klant heeft hier (nog) niets mee te maken. Pas op het moment dat de aanbieders naar de rechter stappen in een civiele procedure of aangifte doen van verspreiding van auteursrechtelijke bescherming gaat de strafrechter of civiele rechter inhoudelijk kijken naar de aantijgingen.
Dat is ook het grote manco van deze wetgeving. Een echt inhoudelijke, niet-oppervlakkige behandeling van de zaak zal pas uitwijzen of achteraf gezien het afstaan van de gegevens terecht is geweest. Dat is een keuze geweest van de wetgever, die tot op zekere hoogte uit pragmatische overwegingen ook wel te verdedigen valt. De enige waarborg blijft dat misbruik van deze wetgeving en het opvragen van klantgegevens beboet kan worden.
Dit is pure aandachtstrekkerij van ephone. Als de rechter je verplicht van je gegevens af te staan moet je je gegevens afstaan, punt. Ephone heeft zich zelfs niet te moeien met de eigenlijke inhoud van de zaak. Of het nu om 2000 luisterboeken gaat of om de grootste online kinderpornotempel: De politie hoeft hen de reden niet te vertellen, enkel dat ze mee moeten werken met het onderzoek.
Dit beroep zullen ze ook verliezen, met nog een boete erbovenop.

[Reactie gewijzigd door boe2 op 16 juli 2009 11:30]

Waar slaat dat nou op, iedereen heeft het recht om in hoger beroep te gaan en of ze nou gelijk hebben of niet, dat recht hebben ze en daar mogen ze dus gebruik van maken... Dat jij het blijkbaar anders had gedaan moet jij weten natuurlijk, alleen jij staat niet voor de keuze en hun wel :)

Hoger beroep is er niet voor niks he, er zijn wel vaker gevallen waarin het in hoger beroep toch anders loopt dan ervoor dus niet geschoten is altijd mis! (en anders kan natuurlijk beter/slechter zijn)

Wees trouwens maar blij met ephone, ze streven voor meer privacy iets wat steeds schaarser wordt.

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 16 juli 2009 11:31]

Hier wordt het privacy argument misbruikt in de publieke opinie.

Als de website 2000 luisterboeken aanbied, is het ook vrij logisch dat de bezoekers daarvan de site waarderen. Weinig van de bezoekers zullen betalen voor hun luisterboeken. De poll heeft dus geen enkele toegevoegde waarde in het proces.

In dit geval heeft de rechter beslist dat de gegevens moeten worden afgestaan nadat de provider eerder een vrijwillig verzoek van de uitgevers naast zich had neergelegd.

Daarnaast vragen de uitgevers ook helemaal niet om in de computer van de verdachte (of de provider) te kijken, ze vragen alleen om zijn identiteit (naam en adres) zodat een strafrechtelijk onderzoek gestart kan worden. De rechter heeft dat verzoek toegekend en dan is de privacy niet in het geding.

In Frankrijk (en binnenkort Nieuw Zeeland) zijn providers nu verplicht *zonder* tussenkomst van een rechter de identiteit van een klant te overhandigen. Dat is een inbreuk van privacy.
Er is niets gevraagd aan de bezoekers van de site waar de luisterboeken zouden staan. Deze vraag heeft gestaan op de website van de hosting provider.

Volgens deze wet moet de provider zonder tussenkomst van de rechter de gegevens al opgeven, dit heeft de provider geweigerd omdat zij het dus schending van de privacy vinden. Nu moeten ze alsnog deze gegevens opgeven aan een commercieel bedrijf waarbij je je, zeker in dit geval, mag afvragen op welke manier ze er achter gekomen zijn dat er zich luisterboeken zouden bevinden achter een met wachtwoord beveiligde ftp server.

Naar mijn mening horen de bevoegdheden voor opsporing en onderzoek en berechting niet bij dit soort belangenorganisaties te liggen maar bij politie en justitie. Heb je vermoeden van het plegen van een misdrijf dan zijn dit de instanties tot wie je je kan wenden. Zij zien het overtreden van Copyright etc als misdrijf, behandel het dan ook als zodanig en ga niet de bestaande wetten aanpassen om commerciele bedrijven meer bevoegdheden te geven dan wij als prive personen hebben.
Meer privacy voor mensen die zich niet aan de wet houden is een goed ding?
Langs de andere kant zou het geen probleem zijn om veroordeelde pedofielen die de straf hebben gezeten, hun addressen online te zetten en zo die mensen hun leven te bemoeilijken.
Het is anders niet aan willekeurige bedrijven om te bepalen of ik met wel of niet aan de wet hou. Als hun denken dat ik een wet breek kunnen ze daar netjes aangifte van doen en dan kan een justitiŽle instantie daar onderzoek naar doen.

Ik kan me voor stellen dat jij ook niet wilt dat ik jou provider bel en zeg dat ik je gegevens nodig heb omdat ik vermoed dat jij met AutoGK en VirtualDub een filmpje van mij heb omgezet en die aan het verspreiden bent, overigens moet je wel een piraat zijn als je die tools gebruikt want anders had je wel netjes een filmpje op iTunes gekocht.

Jij zou ook willen dat jou provider op dat bizarre verzoek netjes nee antwoord en mij naar een justitiŽle instantie wijst, en niet dat zij mij jou adresgevens en webbrowse historie opsturen.
Als ik je content aan het stelen ben terwijl jij er voor hebt gewerkt, zie ik niet in waarom niet. Als ik die content steel en dan nog eens geld aan begin te verdienen zou ik zelfs niet anders verwachten.
Als er bij je thuis is ingebroken ga je toch ook niet zelf achter de dieven aan? Dan overhandig je netjes je camerabeelden aan de politie (als je die hebt) in plaats van zelf de dief op te zoeken (en te straffen?). Dat is het mooie van een moderne staat, die is eerlijk en voor iedereen gelijk waardoor je geen eigen rechter (of politie) hoeft te spelen.
Tenminste, dat zou de bedoeling moeten zijn, maar in Zweden schijnbaar niet...
Onzin. Als er bij mij ingebroken wordt dan heb ik wel degelijk het recht om ze vast te houden (mits ik niet meer dan gepast geweld toepas).

Verder heb je ook het recht op de persoonsgegevens bijvoorbeeld om ze *civielrechtelijk* aan te klagen (of je sluit je aan bij de strafrechtelijke zaak)

Verder kan iedereen een civielrechtelijke procedure opstarten. Bijvoorbeeld indien een automobilist tegen jouw huis rijdt. Als die zich dan niet wil identificeren dan is het normaal dat zoiets afgedwongen kan worden. Je zou zelf niets anders willen.

Dat afdwingen van die gegevens kan bij het downloaden dus gebeuren door een ISP te verplichten om het vrij te geven.
Onzin. Als er bij mij ingebroken wordt dan heb ik wel degelijk het recht om ze vast te houden (mits ik niet meer dan gepast geweld toepas).
Het burgerarrest is wel even iets anders dan het recht in eigen handen nemen. Het mag bijvoorbeeld uitsluitend bij betrapping op heterdaad, niet louter op basis van een verdenking of signalement. Daarnaast moet je de verdachten onmiddelijk aan de politie uitleveren en het is volstrekt uit den boze om ter plekke een straf ten uitvoer te brengen.

Maar we dwalen af. Rizon weerlegt het privacy-argument met de aanname dat we met criminelen te maken hebben. Als dat inderdaad het geval is, zou hij een valide punt hebben, maar elke rechtstaat onderschrijft het principe van onschuld totdat de rechterlijke macht schuld bewezen acht. De beweringen van ťťn private partij is absoluut onvoldoende. We hebben het dus niet over mensen die zich niet aan de wet houden of mensen die inbreuk maken op auteursrechten (en al helemaal niet over dieven, dat heeft niets met dit onderwerp te maken), maar over onschuldige burgers die eenzelfde recht op privacy genieten als alle andere onschuldige burgers, ongeacht een eventuele verdenking van een belangenbehartiger van de entertainmentindustrie.
*** Disclaimer: als je onderstaande tekst leest dan moet je 10 euro betalen ****

Content stelen? De industrie maakt zelf de content openbaar hoor! En ze willen er geld aan verdienen. Dat zij in de verkeerde business zitten is niet onze schuld!

Als jij - zonder te betalen - leest wat ik schrijf, dan kan ik jou toch niet beschuldigen van diefstal?
Fout, de polite moet kunnen bewijzen dat er iemand is bij die ISP die kinderporno download, dat kunnen ze niet namelijk, want ander zou de polite werkelijk alles onder de noemer kinderporno kunnen schuiven en hadden wij geen wetten meer nodig omdat nu te voorkomen. Men moet het bewijzen en anders zullen ze eerst via onderzoek erachter moeten komen, voordat de gegevens opgevraagd kunnen worden. Dan is zelfs de ISP ook nog strafbaar wat die geeft dan kinderporno door en controleert niet op illegale dingen die zijn server passeren. Zeg niet dat het niet kan, want dat kan wel als de ISP via een enorme proxy gaat doorgeven, dan kunnen ze haarfijn de bende eruit halen, allen heb jij enige minuten vertraging voor jij je pagina binnenkrijgt.
Hmm, Athalon1951, Zeg jij nu dat iemand die een service aanbied verantwoordelijk is voor wat een andere rechtpersoon met deze service doet?

Bijvoorbeeld, is een Tankstation verantwoordelijk voor het leveren van brandstof aan een (betalende) crimineel die aan het vluchten is?

beetje rare opvatting.

En je oplossing van een Proxy heeft ook heel wat haken en ogen.

Zo is het mogelijk om deze te omzeilen.
Ook zit je met privacy issues.
Ook niet te vergeten de "LAG' die het introduceert op het netwerk.

Om nog maar te zwijgen over het potentieele misbruik van zo'n systeem door derden.

verder is het feitelijk onmogelijk om alle comunicatie te filteren. het is immers onbekent welke software de klanten van de ISP gebruiken. En het Netwerk-Neutraliteits Principe staat ze niet toe om dat aftedwingen (en nog een paar andere redenen).

Ik vraag mij dus af waarom jij het nog meer mogelijk wilt maken voor 'Big Brother' om ons in de gaten te houden?
De politie hoeft hen de reden niet te vertellen,
Volgens mij is het juist niet de politie die dit verzoek kan doen, dan kan ik het nog begrijpen. Het gaat hier om allerhande particuliere instellingen die straks over jouw gegevens kunnen beschikken als ze dit willen.
De politie hoeft hen de reden niet te vertellen, enkel dat ze mee moeten werken met het onderzoek.
Zoals hierboven als gezegd: je hebt gelijk dat de politie de reden niet moet vertellen. Maar het is dan ook niet de politie die het vraagt. Het is meer alsof jij aan mijn ISP gaat vragen om mijn identiteit vrij te geven omdat ik hier een stuk tekst van jouw heb gekopieerd zonder jouw toestemming. Niks politie hier...
De enige goede weg in dit soort zaken lijkt mij als non-jurist:

1) content aanbieders doen aangifte van copyright schending:

2) justitie vraagt VIA de rechter de gegevens van de verdachte op bij de provider

3) justitie bekijkt of de zaak tot rechtsvervolging kan leiden
a) zo ja, --> (straf)rechtzaak (gedaagde kan vragen om een besloten proces zodat de gegevens niet openbaar zijn)

b) no nee, einde case

4)
indien 3a) leidt tot veroordeling kan de content aanbieder de gegevens van de veroordeelde ! opvragen voor een verder civiel proces tot schadevergoeding. Indien a) leidt tot vrijspraak is er geen grond privacy van de betrokkene te schenden voor een civiele zaak.

Indien 3b) is er ook geen grond tot privacy schending.

Maar goed, ik ben geen jurist, dus wellicht is het anders. De vraag is hierzo of Ephone de gegevens aan de uitgevers of aan Justitie moet overhandigen. Dat laatste lijkt me verplicht voor Ephone. Als justitie de gegevens dan zonder tussenkomst van een rechter weer doorsluist aan de uitgevers overtreden ze wellicht hun eigen privacy regels.
In Nederland wil men liever geen strafrechtelijke vervolging inzetten voor auteursrechteninbreuk. Rechthebbenden zijn dus aangewezen op de civiele rechter, en dan heb je een probleem want in de wet staat nergens dat je als civiele partij kunt eisen dat een ISP een klant identificeert.

In het Lycos/Pessers arrest van de Hoge Raad is bepaald dat je als ISP desondanks onder voorwaarden moet meewerken aan de eis van een civiele partij. De provider (!) moet dan een belangenafweging maken, onder andere over de vraag hoe haalbaar de eis lijkt en hoe groot het privacybelang is van de klant.
Wat natuurlijke een hele rare stap van de hoge raad is, omdat zij daarmee in wezen op de stoel van de wetgever zijn gaan zitten.

Als provider kun je gewoon de afweging maken, tot de conclusie komen dat het aangedragen materiaal niet evident genoeg is (daar zijn altijd wel gronden voor te bedenken), en dan alsnog de andere partij de gang naar de rechter laten maken.
Dit is dus precies hetgene dat Ephone duidelijk wil hebben in Zweden: De vraag of een civiele partij uberhaupt wel gegevens op KAN eisen.
De wetgever komt op voor inkomstenverlies van auteursrechten. Vraag blijft echter, wie betaald de ISP voor de boekhouding ? In het verlengde daarvan, hoe worden bepaalde zaken geregistreerd als men gegevens moet overhandigen ? En wie beschermd de aangeklaagde als er via zijn/haar "machiene" tegen beter weten in misbruik word gemaakt van diens persoon lijn ? In hoeverre houd een rechter je verantwoordelijk als lijntje/PC/server/router gehacked is ?

Dat is ook het gevaar met dit soort wetgeving, er word een ťťnzijdige wet aangenomen en verklaard de internet gebruiker dus vogelvrij. Lijkt me onwenselijk. Het is en blijft een juridisch steekspel waarbij de aangewezen instantie's, justitie, een opstelling hebben van, daar houden we ons niet mee bezig, te duur en te tijdrovend. Maar het zou wel het "eerlijkste" zijn als de uploader aktief word opgespoord, aangehouden en vervolgd. Waar hebben we anders wetsdienders voor ?

Om maar even een indicatie te geven, je ziet het al vaak misgaan bij prive detective buro's die ver buiten hun bevoegheden opereren en vaak een schuld bekentenis afdwingen door de methode's die ze gebruiken, waarvan de vraag is of die legaal zijn.

Verder vraag ik me af of alle klanten na invoering van deze wet wel op de hoogte zijn gesteld en de mogelijkheid hebben gehad om hun kontrakt op te zeggen. Begrijp verder niet dat een land zoals Zweden, een neutraal land, zo ver gaat in ťťnzijdige wetgeving.

Maar we gaan het zien, ik geloof dat de auteurrechthouders niet inzien dat de alternatieven voor hunzelf veel rigoreuzer in schade zijn, waarbij ik me nog steeds afvraag of de industrie nu eens eindelijk de cijfers wil overleggen die aantonen dat downloaden direct of indirect schade brengt aan hun handel. Zonder dat ze dat kunnen begrijp ik niet dat rechters maar klakkeloos voor hun argumenten vallen, behalve de sterke lobby die ze voeren.
De handhavingskosten van het auteursrecht (waar het private kopieŽn en file-sharing betreft) wegen inderdaad niet op tegen de opbrengsten, vandaar dat slimme auteursrechthebbenden die nu op de maatschappij proberen af te wentelen. Als maatschappij zullen we in de komende jaren het auteursrecht moeten herdefiniŽren, om te voorkomen dat het eindresultaat van al de wapenwedloop tussen "rechthebbenden" en consumenten ontaard in een strijd die alleen maar verliezers kent.
vandaar dat slimme auteursrechthebbenden die nu op de maatschappij proberen af te wentelen
Zo zit dat niet helemaal. De overheid heeft een wet gemaakt waarin het auteursrecht is vastgelegd, de kosten van handhaving van die wet komen dus voor de overheid en daarmee gemeenschap.
Er zal de komende jaren inderdaad iets moeten veranderen. Ik denk dat het een verandering van houding bij de consument zal moeten zijn, de vanzelfsprekendheid van auteursrechtschendingen is echt stuitent. Ik vermoed dat de overheid de makkelijke weg zal kiezen, strengere wetten (dag dag thuiskopie) en strengere handhaving.
De manier waarop in het verleden de rechten op het cultureel erfgoed door de overheid (en een slapend parlement) zijn weggegeven zijn stuitent. Onlangs nog de verlenging van het naburige recht in het Europees Parlement naar 70 jaar. Er is bijna geen duidelijker bewijs van corruptie dan dat dit er zo doorgedrukt kan worden.

Economisch staat allang vast dat elk auteursrecht langer dan zo'n 20 jaar nergens op slaat. De huidige idioot verstrekkende auteursrechten werken fnuikend op de culturele diversiteit, en leidt tot een waanzinnige eenheidsworst van massa-cultuur.

Het is niet meer dan terecht en toe te juichen dat het publiek met burgerrechtelijke ongehoorzaamheid terugpakt wat nooit had mogen worden weggegeven, en op deze manier echte culturele innovatie weer een kans geeft.

Dag thuiskopie, laat me niet lachen. Tenzij je hier Noord-Koreaanse toestanden in wilt voeren, krijg je dat er nooit door.

Cultuur is van ons allemaal! Natuurlijk gunnen we goede artiesten een goede boterham, maar daar zullen we echt iets beters op moeten bedenken dan het huidige systeem, dat ook voor artiesten, op een paar uitzondering na, eerder een blok aan het been dan een zegening is.
Ja ik geef je 100% gelijk, laten we even terug Amerika gaan nalopen.

En laten we bij de War on Terror
The War On Drugs
weet ik veel welke wars ze momenteel nog voeren nog maar de
War On FileDownloaders/Uploaders toevoegen.

Algoed dat jij uit de praktijk hebt geleerd dat er in Amerika nog altijd terreur is, gvd de terroristen hebben bij voorbaat al gewonnen, namelijk de bevolking is de klos geworden, het heeft ons handen vol geld gekost, privacy en nog een heleboel economische schade, en dit allemaal voor 3 terreur aanslagen ?

En dat je ondertussen zelf in sommige landen niet meer verdacht hoeft te zijn om opgepakt te worden, maar dat een 'vermoeden' van al genoeg is om je te arresteren ?

Dat er sinds The War On Drugs, welke gebaseerd is op leugens enzovoort, nog altijd wel getolereerd word? Waarom worden gedane vergissingen niet rechtgezet? We blijven altijd voort teren op oude wetten die geen enkele reden hebben tot bestaan...
Er is niet minder criminaliteit/drugs in Amerika, en zij liepen, want volgens mijn weten is Amerika helemaal niet meer zo streng tegen drugs, ze proberen het imago nog wel te houden, maar ik hoor daar ook van 2/3de van de straftijd uit te zitten edg.

Neenee, onze overheid intresseert het geen drol als er een dvd of een muziek cd uit de winkel gestolen word, of zie je daar ook die belachelijke boetes, deze hebben volgens mij nog altijd de LAAGSTE PRIORITEIT !! (alvast in Belgique, NL weet ik niet maar ik vermoed hetzelfde) waarom zou dit op internet anders moeten zijn ?

Dat ze achter de grootschalige aanbieders gaan tot daaraantoe, maar dat hoeft niet zo heel moeilijk te zijn lijkt me ? Immers als iedere burger aan de websites, forums, torrent sites kan komen, kunnen ze toch tot ergens worden getraceerd ? En dit doen ze toch ook in 'real' life, denk maar aan douane die namaak goederen controleerd en uitvist... maar laat de gewone burger die download toch op zijn minst met rust. Hij doet toch geen maatschappelijke dingen die niet door de beugel kunnen?
Als dit vonnis onherroepelijk wordt, zullen particuliere bedrijven in staat zijn om in de computers van mensen te kijken door naar de rechter te gaan.
Tja, zo lang het via de rechter gaat is er niets aan de hand.. overigens gebruiken ze zelf de informatie ook voor marketingdoeleinden...
overigens gebruiken ze zelf de informatie ook voor marketingdoeleinden...
Bewijs svp... Ik kan ook wel wat dingen roepen net als iedereen :)

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 16 juli 2009 11:34]

@seal74

De vergelijking huisbaas en isp gaat niet op. Als RIAA, MPAA, BREIN constateren dat een pakhuis vol met ilegaal gedrukte boeken/cd's/films/games (whatever) ligt, door bijv. door een open deur naar binnen te kijken dan zullen ze altijd nog aangifte moeten doen bij de politie. Deze gaat op zijn beurt onderzoek doen en vraagt bij de rechter een huiszoekings bevel. Als dan blijkt dat inderdaad illegale dingen gebeuren dan zal politie/justitie bij de huisbaas gaan vragen naar het adres van wie het pakhuis huurt.

Wat hier eigenlijk gebeurd is dat de entertainment industrie direct zonder tussenkomst van justitie/politie en rechter de gegevens van de ISP wil hebben om vervolgens zelf een civiele procedure te starten.
entertainment industrie direct zonder tussenkomst van justitie/politie en rechter de gegevens van de ISP wil hebben
Precies. En dat kan gewoon volgens de aangepaste wet in Zweden. Nu kun je over de wet discussieren dat die in strijd is met de privacy wetgeving maar dat zal de gewone rechter niet over oordelen. Wil de provider dat horen moet die nog wel even doorprocederen.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True