En al dat personeel dat er aan werkt? Dat is niet goedkoper geworden. Alle voorzieningen die je nodig hebt aan gebouwen, computers, servers, storage, elektriciteit, ... allemaal niet goedkoper geworden.
Spellen hebben bijna 20 jaar een onveranderde prijs gehad, tot de huidige generatie consoles.
Allemaal leuk, maar dat gaat voorbij aan het simpele gegeven dat de prijs van games op een niveau gezet worden waarop mensen het kunnen en willen betalen. En net zoals de productiekosten van een game niet in de prijs verrekend wordt wordt ook de 'waarde' voor de consument niet berekend.
De koopkracht blijft dalen omdat bedrijven allemaal hun 'inflatiekosten' kunnen doorberekenen naar de consument en games zijn niet bepaald een eerste levensbehoefte. Bovendien is er in deze specifieke markt ook een link met hardware.
Afgezien daarvan zijn de verkoopaantallen van games in die 20 jaar ook fors gestegen. Dat is de voornaamste reden dat de geboekte winsten voor investeerders interessant werden en 'studio's' opeens dependances in verschillende landen openden om maar sneller meer games uit te kunnen poepen.
Voor de investeerders is die winstmarge alles en dat heeft overduidelijk al enorme effecten gehad in de gamingwereld.
Nu zijn de prijzen aan het stijgen. Op een gegeven moment heb je nu eenmaal de bodem bereikt
Die 'bodem' is niet iets natuurlijs en ook niet iets dat voor de hele industrie te duiden, laat staan berekenbaar is. Dat een aantal studio's en uitgevers moeite hebben het hoofd boven water te houden is, net als in iedere andere industrie of waarschijnlijk nog wel meer, hun eigen verantwoordelijkheid en niet die van de consument. Want, nogmaals, games zijn een luxeproduct en daarbovenop een creatief product. Door investeerders/studio's//uitgevers wordt het echter aangevlogen als een fabrieksproduct waarop een min of meer stabiel (en hoog) rendement gerealiseerd kan worden. Wat op zich theoretisch mogelijk is als die fabrieken dan ook stabiel kwalitatief goede producten blijven produceren.
Ik wil echter persoonlijk als consument zijnde op geen enkele manier betalen voor die uitbreidingswoede of de 'flops' die ze produceren omdat ik daar simpelweg niet om gevraagd heb. Ik wil ook niet betalen voor dure 'echte', bekende acteurs en dure, tijdrovende motion capture onzin als daardoor de prijs 35% hoger is.
Realistisch gezien is GTA VI één van die zeldzame gevallen die met een hogere prijs toch wel verkopen, zal waarschijnlijk massaal ge-preordered worden en investeerders willen z.s.m. dat (absurd hoge) productiebudget terug zien. Maar dat wil niet zeggen dat dat voor iedere 'AAA' game op gaat.
Op het moment dat je voor een verkoopprijs gaat kijken naar wat een game gekost heeft om te maken, is het dan ook niet eerlijk om te kijken wat de game voor de consument waard is? Je betaalt die €60 voor games waar je je honderden uren mee kunt vermaken maar ook voor die waar je in 10 uur doorheen loopt. Het is leuk dat 4K textures en allerlei grafische opties een optie zijn maar als je hardware dat niet aan kan kun je je ook afvragen of je daar wel voor wilt betalen.
Het is redelijk standaard bij release voor meer geld wat leuke opties aan te bieden, maar het wordt een ander verhaal als het over game content gaat. De 'standaard' editie mag dan 'maar' $10 duurder zijn dan wat een nieuwe PS game in de US normaal zou kosten ($69) maar om $100 te vragen voor wat feitelijk de volledige game bij release is, is lichtelijk absurd.
Waar het uiteindelijk op neerkomt is dat die 'bodem' bereikt wordt doordat bedrijven constant het onderste uit de kan willen hebben. De focus op online, games as a service, het implementeren van kansspelen, het willen monetariseren van mods, etc. en tegelijkertijd veelal middelmatige games produceren die bij release regelmatig slecht getest of geoptimaliseerd zijn of zelfs ronduit onaf zijn, waar we als gamers geen kritiek op mogen hebben en maar begrip voor op moeten brengen.
Het klinkt misschien rot maar persoonlijk vind ik het niet erg dat een Ubisoft gruwelijk in de problemen zit omdat ze eindelijk geconfronteerd worden met de gevolgen van hun wanbeleid en dienen als voorbeeld voor andere studio's.
Zo veel studio's en uitgevers hebben een vergelijkbare geschiedenis waarin op een gegeven moment uit financieel oogpunt beslissingen worden gemaakt, beperkingen worden opgelegd, talentvolle mensen weglopen of op verkeerde plekken komen te zitten en helaas talentloze mensen die niets om het product geven worden aangenomen.
Hoe de markt nu is, sowieso met hardware die veel te duur is maar in het algemeen met vele landen waar het economisch niet bepaald de goede kant op gaat en het alom groeiende sentiment dat bedrijven koste wat kost de consument een poot uit willen draaien om maar geld te blijven verdienen, zou het een zeer slecht idee zijn om opeens een 'inflatiecorrectie' toe te passen op alle games.
Deze prijszetting van GTA VI is het zoveelste bewijs dat de hele gamingmarkt draait om geld en niet om games en daarmee een extra nagel in de kist.
En niet om nu per se de cynische lul uit te hangen maar ook bij Rockstar zijn in de afgelopen 13 jaar dingen veranderd en het zou zomaar kunnen dat deel VI misschien wel vol zit met goede of nieuwe ideeën maar compleet de plank mist. Ik hoop op een extreem goede, vermakelijke game, maar ergens zit er een duiveltje in m'n achterhoofd dat zegt dat het ook goed zou zijn als de game niet massaal bejubeld wordt, zodat iedereen weer even met beide benen op de grond wordt gezet.