Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Oprichter afkickkliniek pleit voor verbod op verslavende games voor jongeren

Jan Willem Poot, oprichter van ggz-instelling Yes We Can Clinics vindt dat de overheid jongeren zou moeten verbieden om verslavende games te spelen. Daarmee zou het beleid voor alcohol en roken worden doorgetrokken tot games.

Tegenover het AD claimt Poot dat volgens hem de nix18-campagne tegen alcohol of roken uitgebreid moet worden tot verslavende games. Hierbij spreekt hij over mmorpg's en noemt hij World of Warcraft en League of Legends als voorbeelden van boosdoeners.

Volgens Poot gebruiken gameverslaafde jongeren games op een vergelijkbare manier als toevlucht als verslaafden aan verdovende middelen. Ze zouden nauwelijks meer bewegen, slecht eten en hun hygiëne verwaarlozen. Hij waarschuwt ouders dat ze mogelijk het gevaar van gameverslaving onderschatten; hun kinderen die lekker rustig achter de computer zitten, zouden een groter probleem kunnen hebben, wat ertoe kan leiden dat ze op den duur niet meer normaal sociaal functioneren.

Gameverslaving is al langer een punt van discussie. Op Tweakers alleen al zijn er over de jaren meerdere artikelen geplaatst dat gamen volgens onderzoeken of experts wel of niet verslavend kan zijn en dat de game-industrie volgens onderzoekers meer tegen verslaving zou moeten doen.

In december gaf de wereldgezondheidsorganisatie WHO aan dat het vanaf 2018 excessief gamen als een stoornis zou erkennen, waarop de Entertainment Software Association in januari betoogde dat wanneer dit gebeurt, geestelijke gezondheidskwesties zoals depressies getrivialiseerd zouden worden. Volgens de associatie van gamemakers is het geen stoornis om veel te gamen, maar zijn gamers 'gepassioneerd en toegewijd met hun tijd', net als liefhebbers van sport of andere vormen van entertainment.

Door Emile Witteman

Nieuwsposter

02-06-2018 • 09:56

310 Linkedin Google+

Submitter: DigitalError

Reacties (310)

-13100289+1121+221+33Ongemodereerd131
Wijzig sortering
Dan mag Jan Willem Poot er ook voor gaan pleiten om Facebook, Youtube, Instagram e.d. te verbieden voor jongeren. Die bedrijven regelen hun algoritmes zo in dat jij zo lang mogelijk blijft hangen. Verslaafd probeert te maken.
Ik vind dat je daarin gelijk hebt. Het eerste wat ik dacht na het lezen van het bericht: ok, wat zal na de games verboden gaan worden? Als je dit doet, ben je symptomen aan het bestrijden. Wat ik liever zou zien, is dat die games "herkennen" wie er verslaafd is en de gamemakers hen psychologisch zal ondersteunen. Ik denk dat we er meer baat bij hebben om degenen die gevoelig zijn voor verslavingen leren om te gaan daarmee, dan om zaken te verbieden.
Wellicht dat voorlichting op scholen ook een rol kan spelen?
Toevallig geef ik elk jaar voorlichting aan ouders/verzorgers van leerlingen uit de 2e en 3e jaarlaag van het VO over gamen en jongeren. Het verbaast me keer op keer hoe groot de afstand is tussen ouders en hun gamende kinderen, en dat daarbij ook nog eens dat ouders helemaal niet inzien waarom jongeren gamen. Zie zien geweld, ze horen gescheld en zijn dan ook snel getriggerd door dit soort (kamscherende) rapportages, waarin gamen alleen maar een negatief onderdeel is van onze jongerenwereld. Gesprekken tussen ouder en kind over gamegedrag is dan ook vaak iets van: "stop een met dat stomme spel!" waardoor er geen erkenning ontstaat voor iets wat jongeren (vaak) serieus nemen.

Mijn voorlichting gaat dan ook vooral over:
Waarom gamen mensen?
Wat is daar leuk aan?
Is gamen gezond (er zitten zeker elementen in games waar jongeren cognitief en kinetisch vaardiger worden; maar niet altijd)
Wanneer is je game-hobby een niet-beheersbaar obsessie?
Welke game elementen erken ik (als mediacoach) als zeer zorgelijk (loot-crates/microtransactions/pay2progress/the grind/etc)?

Reacties op deze avond zijn altijd positief. Ouders geven dan ook aan het gamegedrag van hun kind(eren) op een andere manier te benaderen, en sommigen dan ook tijd om zich te verdiepen in gamen door samen met hun kind(eren) te gamen.

Maar helaas erken ik dan ook dat dergelijke voorlichting meer uitzondering dan regel is. Er kan volgens mij zeker veel meer gebeuren om de kloof tussen de perceptie omtrent gamen tussen ouders en kinderen te verkleinen.
Mijn zoon is nu 15 en zelf werk ik in de it/ict sector sinds 1995. Ik heb dus veel gezien en gehoord. Maar wat mij het meeste verbaasde was tijdens een multimedia ouderavond van groep 8 op de basis school. Dat 98% van de ouders hebben helemaal geen idee heeft wat er met een computer, tablet, smartphone, enz kan. De meeste hebben niet eens een antivirus scanner op de pc staan en hebben geen idee wat hun kinderen doen op die apparaten. Wat betreft de kinderen, die gebruiken op dat moment populaire apps en games, maar hier kwam verder ook uit dat de meesten ook helemaal geen idee hadden wat die apparaten kunnen en hoe je er op de juiste manier mee om kan gaan.

Dit gaat over gameverslaving. Ik denk dat je dus verder moet kijken dan alleen gamen. Je wil niet weten wat voor taalgebruik er soms via apps en games gebruikt wordt. Er worden vele accounts asngemaakt door de kinderen. Mijn zoon had op een gegeven moment voor een game 5 accounts zodat hij sneller level up kon gaan. En dan wat je hoort wat voor games ze spelen. Kinderen van 8 a 9 jaar die met 18+ games spelen. De meeste ouders intereseert het gewoon niet. Zolang hun kind maar bezig met iets is zodat ze zelf bv rustig hun werk kunnen doen.

En zie het niet verkeerd. Ik ben nu zelf 47 en speel zelf ook nog graag een game om even lekker tot rust te komen na een lange dag werken.

Ik denk zelf dat het van 2 kanten komt om dit probleem, als het een probleem is, op te lossen.

Het begint bij de ouders, gemeente en de school. Die moeten de juiste voorlichting geven zodat kennis voldoende is en dat zowel ouders als kinderen weten wat er gebeurt. Daarnaast is het aan de ouders om bv een tijlimiet op te zetten zodat de kinderen niet de hele dag er mee bezig zijn maar ook andere leuke dingen gaan doen.

Het tweede punt ligt bij de regering. Hoe kan een kind van bv 8 jaar een spel spelen die voor 18+ is? Of bv een facebook account maken? Dat kan je alleen aanmaken als 13 of ouder bent volgens de regels. Ze maken zelf een account aan zodat de game gespeeld kan worden en voeren daardoor een oudere leeftijd in.
Om game accounts aan te kunnen maken zou je bv een oficieel id code moeten kunnen gebruiken die aan de persoon zijn/haar leefrijd is gebonden. Een soort digid code voor software installatie en gebruik. Dan kan je bv ook op whatapp bepaald taalgebruik er uit filteren. Dit zorgt er ook voor dat er geen wildgroei van accounts komt door de kinderen, want door die code is er maar 1 account mogelijk.

Gamen is in mijn ogen geen verslaving maar een ontspanning. Alleen moeten de juiste stappen genomen worden zodat de juiste games voor de juiste leeftijd en tijdsduur gespeeld wordt en dat ouders er meer en makkelijker inzicht in krijgen.
Games verbieden voor geweldige games onder de 18 is niet te doen in een digitale wereld. Beetje makkelijk om het bij de overheid neer te leggen. Gewoon de pc of console in de huis kamer of een beperkt account op de pc.
Precies, de ouders mogen zelf wat beter met software moeten omgaan. Administrator account voor hunzelf en alle applicaties die kinderen willen installeren moeten eerst met admin-wachtwoord geinstalleerd worden. Op consoles makkelijke restricties.

Ze moeten hier zelf gewoon in verdiepen, inplaats van de digitale wereld de schuld te geven. Voorkómen in plaats van oplossen
Gamen is in mijn ogen geen verslaving maar een ontspanning. Alleen moeten de juiste stappen genomen worden zodat de juiste games voor de juiste leeftijd en tijdsduur gespeeld wordt en dat ouders er meer en makkelijker inzicht in krijgen.
Gamen kan ontspannend zijn, maar als we kijken naar de games die overmatig gespeeld worden door jongeren zijn het juist de competitieve spellen die het meeste tijd in beslag nemen, en in de de ogen van velen het probleem vormen. Deze zijn verre weg van ontspannend, maar juist inspannend. Ik vind dat wel een belangrijk imagoprobleem van de gamehobby: Mensen zien vaak niet dat vele gamers bezig zijn met het verfijnen (trainen) van kinetische en cognitieve vaardigheden. Het punt alleen bij competitief gamen is dat je lichaam er (bijna) niet moe van wordt. Je wil/kan dan vrij lang doorgaan met het beoefenen van je "sport" zonder dat je merkt dat je hersenen moe worden.

Onlangs het nog gehad over Fortnite. Zoontjes en dochtertjes verwaarlozen studieresultaten door keer op keer getrokken te worden om te spelen. Als ik dan vraag aan leerlingen: Waarom trekt dit zo? Zijn dit over het algemeen de reacties:
  • Win-kick; als je een keer wint voelt dat fijn
  • Sociaal; als je vrienden spelen en vragen of je ook komt, is het een lastige keuze
  • Jeugdcultuur/verzameldrift; in het gesprek kunnen blijven, constant kijken en vergelijken welke skins er zijn, welke je hebt, welke hij/zij heeft, etc...
Fortnite is een pittig probleem bij mij op school. Het is gratis, beschikbaar voor verschillende platformen en makkelijk te leren.

Het is lastig, maar wat altijd helpt is als ouders erkenning en respect hebben voor de "sport" (in dit voorbeeld) van hun zoon/dochter. Daarmee wordt de kloof kleiner en zijn jongeren beter te sturen/adviseren. Daarnaast is het heel belangrijk dat scholen op hetzelfde niveau gesprekken kunnen voeren, maar ook dat vereist erkenning en respect voor het medium.
Ik merk dat je het tweemaal hebt over kinetische vaardigheden. Volgens mij bedoel je motorische vaardigheden. Kun je anders uitleggen wat je bedoelt met kinetische vaardigheden? Ik ken de term niet.
Kinestiek en motorische vaardigheden zijn voor mij hetzelfde. Ik weet eerlijk gezegd waarom ik kies voor die term, waarschijnlijk omdat ik veel Engelse zooi erover heb gelezen: "Kinetic fidelity".
In de door jouw gegeven context zouden dat motor skills moeten zijn. De term "kinetic fidelity" kan ik geen betekenis geven in bovenstaande tekst.

Verder zijn bij mijn weten de begrippen "kinestiek" en "kinetische vaardigheden" niet bestaand. Daar je voorlichting geeft zou ik mijzelf de juiste begrippen eigen maken.

No offense, doe er je voordeel mee.

Edit: typo en 2e alinea

[Reactie gewijzigd door mcbeef op 3 juni 2018 19:04]

Bij voorlichting geven aan een zaal met 120 ouders ga ik überhaupt niet aan de slag met dit soort begrippen. 8)7

Maar bedankt voor je toevoeging. :>
In het geval van gameverslaving is het gamen een copingsmechanisme van een onderliggend probleem. Bijvoorbeeld pestgedrag, laag zelfbeeld, verwaarlozing etc.
"Verslavende games" verbieden is dus slechts symptoombestrijding van een onderliggend probleem en ik geloof niet dat het veel resultaat zal hebben.

[Reactie gewijzigd door syphx op 3 juni 2018 12:33]

Nou ik speel als 40++ CoD en die WW2 versie buiten core gameplay is omgeven door verslavende features.
XP grinden
Wapens en varianten en skins etc unlocken.
Die packages die bij contracts en orders kan winnen.

Het mooie ervan is dat mindere spelers ook hun rewards krijgen.
Maar de nadruk op skillz is deels weg.
Niet dat ik skilled ben maar werkt teamplay ook tegen. Door van die handicap challanges. Eigenlijk is meer maingoal niet winnen is maar challange halen en shotgun of melee 75 kills in wat open velden verlies met zo een gast met 4:23 K/D niet dat dat mij wat uitmaakt ik ben soms ook juist zo een gast.

Ik game toch wel redelijk te veel en mijn probleem is iig dat ik nogal wat beweging mis. En ook andere hobby daar onder lijden.

Maar wij stoppen wel op tijd als er morgen ook nog gewerkt moet worden. Dus het heeft lichtelijke invloed op slaap gebrek.

Zus vroeg of WoW wat was lang geleden. Ik zeg nou dat zijn vooral verslavende MMO games dat grind mechaniek toepast en te veel tijd innemen. Niet aan beginnen.

Hebben populaire FPS games ook al die trekjes gekregen.
Punt is dat het werkt. Van die verslavende elementen voor progressie in je spel stoppen houd spelers langer bezig, geeft ze een verzameldrang en geeft zelfs microtransactions bestaansrecht (vaak nog in full-price games, nota bene). Is gewoon maximaal uitmelken, en zodra het een beetje terug begint te lopen stampen ze Cod of Battlefield of Fifa nummer tig eruit om het riedeltje van voor af aan te beginnen.

Heel vaak hebben deze rpg-achtige progressie systemen niet eens veel toegevoegde waarde in shooters, het is enkel bedoelt om spelers langer bezig te houden waar op zich niks mis mee is (tot een zekere hoogte) maar op het moment dat ze daar ook nog eens los geld voor gaan vragen dmv mtx dan gaan ze wat mij betreft echt te ver (cosmetisch of niet) en zou de game per definitie (imo) een hard gehandhaafde minimale leeftijd moeten hebben.

Minderjarigen (gok) verslaafd maken en vervolgens financieel uitmelken is wat mij betreft het grootste probleem met games van tegenwoordig.

Dat er dan van die fanatiekelingen zoals jij (ik ben er zelf trouwens ook zo een) zijn die gigantisch veel tijd steken in het behalen van challenges/badges/achievements/andere grinds, blijf je toch wel houden. Zolang dat niet financieel uitgemolken wordt, is er wat mij betreft niet heel veel aan de hand. Jij hebt zelf door dat het enigszins problematisch is, daar kan je zelf dus iets aan doen of hulp zoeken, en zo zou het ook moeten zijn (imo). Dat zou je niet zo maar geforceerd moeten worden.

En bij kinders is het zaak dat de ouders op de hoogte zijn wat voor een effect dit heeft / kan hebben. Het probleem daar is met name dat ouders er geen idee van hebben en het vaak maar al lang best vinden als ze het kind achter een computer kunnen dumpen, lekker makkelijk, ben je daar vanaf. En dat zie ik helaas echt iets te veel.

Dit soort nieuws berichten wordt ik dus niet zo vrolijk van, ik vind het symptoom bestrijding. Toelichting en toezicht vanuit ouders, daar is waar de aandacht moet liggen. De boel gaan verbieden maakt het volgens mij alleen maar erger. Ze komen er toch wel aan (zo lang het enkel een landelijke regeling zal zijn), hetzij illegaal gedownload, hacked servers, of via een vpn om land restricties te spoofen. Sure, je zal er best een hoop mee tegen houden want het is te veel moeite voor de gemiddelde gamer. Maar niet voor de doelgroep die ze er mee hopen te treffen, dat zijn juist de fanatiekelingen die er geen moeite mee zullen hebben om extra maatregelen te treffen. Dus als je het mij vraagt zou deze regeling netto ook niets helpen, enkel weer een maatregel die de doorsnee gamer dwars zal liggen.
Verandering vanuit de game-industrie is dan ook hard nodig. Als we onszelf afvragen waarom veel uitgeverijen voor extra aankoopmogelijkheden kiest, dan is het antwoord eigenlijk om financieel relevant te blijven (geen veraasing natuurlijk). De heren van Extra Credits gaven een interessante analyse, waarbij ze aangeven dat de kosten van gameproductie de laatste jaren stijgen, maar de verkoopprijzen niet (of in ieder geval: niet evenredig). Een AAA game kost al een tijdje +/- 50 - 60 euro bij release, terwijl er niet veel ruimte is op de markt (er zijn vééél meer games), en productiekosten om relevant te blijven alleen maar stijgen. De reactie hierop is de verkoopprijs "laag" houden en ervoor te zorgen dat je game geld binnen blijft halen door:
  • DLC
  • Lootcrates
  • Shortcuts te kopen
  • Cosmetic microtransactions
  • Abbonnementen op diensten
Een schatting is dat een AAA game eigenlijk in 2018 ongeveer 110 euro hoort te kosten om er voor te zorgen dat de inkomsten evenredig gelijk zijn aan de uitgaven (zie extra credits dan). Maar dit is eerlijke vergelijking meer, zeker niet als het "normaal" word dat sommige games juist het meeste van hun inkomsten uit microtransactions krijgen.

Gamen verbieden is inderdaad symptoombestrijding. Wetgeving tegen crates, voorlichting voor jeugd, school en ouders en het aanpakken van die #@&$-ing "50 "Crate Opening - OMG YOU'LL NEVER GUESS WHAT I GOT - filmpjes zouden goede stappen zijn.

Edit: Wel handig als ik de link er even bijzet |:(

[Reactie gewijzigd door DeX op 4 juni 2018 16:13]

hier even 2 linkjes om je van gedachten te veranderen, want wat je hier vermeld is echt onzin
https://youtu.be/pHSso2vufPM
https://youtu.be/vcebekI9F7g
Dat kan best zo zijn, maar wat is onzin? Alle argumenten? Wat is jou beeld dan? Ik vind het helemaal prima om een andere kijk te krijgen op de achtergrond hiervan, maar dat gaan we toch wel doen op basis van discussie? 2 filmpjes neerkwakken en zeggen dat alles wat ik zeg daardoor echt onzin is iets té makkelijk vind je niet?

Maaaaaaaaaaaar oke. Ik heb het bekeken (daar gaat mijn ochtend) .
https://www.youtube.com/w...so2vufPM&feature=youtu.be
Filmpje begint met het bevestigen dat de kosten zijn gestegen terwijl de verkoopprijs hetzelfde is gebleven. Filmpje gaat dan verder over Season Passes en DLC's, en dat die er zijn om extra inkomsten te genereren.
Een AAA game kost al een tijdje +/- 50 - 60 euro bij release, terwijl er niet veel ruimte is op de markt (er zijn vééél meer games), en productiekosten om relevant te blijven alleen maar stijgen.
is dit dan "echt onzin"?

Filmpje gaat verder over hoe 60 dollar nu een "base game" oplevert waar de volledige ervaring achter DLC's/Season passes zit. Ik denk dat wat je doelt op "echt onzin" is dat (volgens dit filmpje) gameuitgeverijen handig zijn geworden in het omzeilen van kosten. Ontwikkelaars krijgen geen bonussen en dan iets over belastingontduiking (dus alle gameuitgeverijen doen dit? Lijkt me best een groot schandaal...). Oké dat is best een mogelijkheid

Volgend filmpje: https://www.youtube.com/w...bekI9F7g&feature=youtu.be
Fimpje gaat eigenlijk door op AAA titels en hoe hun inkomsten vele malen hoger zijn dan de uitgaven, waarmee het idee DLC's om de kosten te drukken invalide is (met weer dezelfde uitgemolken voorbeelden: BF2 en Shadow of War). Filmpoje geeft aan dat AAA games gratis moeten zijn want "denk je nou echt dat bedrijven gaan stoppen met DLC's en Microtransacties? En als je dat denkt ben je naief, want ze willen al je geld, altijd Muhahahaha!!!". 8)7

Ik kijk een andere keer wel verder. Jim is leuk hoor en geeft een interessant beeld van dit aspect, maar hij komt niet aan met oplossingen voor overmatig gamegebruik/gokelementen in videogames. Je hoeft me niet 20 minuten lang te vertellen dat gameuitgeverijen alleen maar meer geld willen hebben.

Samenvattend: DeX, wat je zegt dat uitgeverijen extra dingen moeten verkopen om de kosten goed te maken is niet helemaal accuraat, want ze zijn sneaky little bitches die goed zijn in het wegsluizen van geld en het ontduiken van belastingen.

Bedankt voor je bijdrage!
Wat je zei over de kosten van het maken van een spel is onzin
Filmpje begint met het bevestigen dat de kosten zijn gestegen terwijl de verkoopprijs hetzelfde is gebleven.
En begint direct met het weerleggen van de illusie dat een basisgame nog maar 60 euro kost.
Filmpje gaat dan verder over Season Passes en DLC's, en dat die er zijn om extra inkomsten te genereren.
Inderdaad EXTRA inkomsten over het basisspel ,nadat ze progressie hebben vertraagd, en content uit het basisspel hebben gehaald en nu als extratje word verkocht.
Dat waren kosten die eerst in het basisspel zaten, dus zijn de kosten voor het basisspel gedaalt.
Een AAA game kost al een tijdje +/- 50 - 60 euro bij release, terwijl er niet veel ruimte is op de markt (er zijn vééél meer games) is dit dan "echt onzin"?
Ja er zijn meer games maar zijn er ook meer "TRIPLE A" games ik denk het niet.
Filmpje gaat verder over hoe 60 dollar nu een "base game" oplevert waar de volledige ervaring achter DLC's/Season passes zit. Ik denk dat wat je doelt op "echt onzin" is dat (volgens dit filmpje) gameuitgeverijen handig zijn geworden in het omzeilen van kosten. Ontwikkelaars krijgen geen bonussen en dan iets over belastingontduiking (dus alle gameuitgeverijen doen dit? Lijkt me best een groot schandaal...). Oké dat is best een mogelijkheid
De correspondent heeft hier een stukje over geschreven.
"Zo werd Nederland het grootste belastingparadijs voor Amerikaanse multinationals"
dan zal dat filmje wat je gelinkt hebben van extracredit een stuk minder geloofwaardig zijn ofwel onzin.
Volgend filmpje: https://www.youtube.com/w...bekI9F7g&feature=youtu.be
Fimpje gaat eigenlijk door op AAA titels en hoe hun inkomsten vele malen hoger zijn dan de uitgaven, waarmee het idee DLC's om de kosten te drukken invalide is
Tuurlijk een bedrijf is een bedrijf er moet geld binnenkomen, maar het idee dat en DLC en lootcrates en microtransacties nodig zijn om geen winst te halen is natuurlijk onzin.
maar hij komt niet aan met oplossingen voor overmatig gamegebruik/gokelementen in videogames.
het algehele gevoel van de filmpjes zegt denk ik dat hij het er niet in wil hebben.
Samenvattend: DeX, wat je zegt dat uitgeverijen extra dingen moeten verkopen om de kosten goed te maken is niet helemaal accuraat, want ze zijn sneaky little bitches die goed zijn in het wegsluizen van geld en het ontduiken van belastingen.
Alleen al Activision heeft 2,3 miljard WINST gemaakt in 5 jaar en geen belasting betaald dus ja wat jij zei is idd niet helemaal accuraat.

nu ga ik kijken of de format een beetje goed uitvalt want mobiel editen is lastig
En zodoende leren we weer van elkaar. Zowel Jim als EC zijn beeldvormend, en bewusten hun beeld op het verwerken van hun bronnen. Ik zie alleen in beide kanten weinig terugkomen van onderzoeken die direct gekeken hebben naar dit probleem. Het blijft intertessant om steeds meer binnen te krijgen over dit onderwerp, en in dit aspect bedank ik je voor de beargumentatie.

(extra hulde voor het verwerken op mobile)
Dubblepost

[Reactie gewijzigd door The-End587 op 5 juni 2018 06:33]

Als 33 jarige vader van drie kinderen ben ik het volledig met je eens en vindt ik de voorlichting die je geeft van cruciaal belang. Ik game regelmatig samen met mijn kinderen en kan hierdoor invloed (of richting geven aan) uitoefenen in wat ze spelen, hoelang ze spelen en met verdiepen in wat ze bezig houdt. Daarnaast vindt ik dat ik als ouder ook de verantwoording draag om iets alternatief te bieden als er niet gegamed mag worden (dit is bij ons na etenstijd). Ik speel, samen met ze, een bordspel, kijk een serie, speel voetbal en dergelijke. Je kan niet als ouder verwachten dat als je de "vierkante ogen" kaart speelt je verandering teweeg gaat brengen. Je kinderen zullen, naar mijn mening, proberen om het stiekem te doen en in mijn ervaring winnen ze uiteindelijk deze uitputtingsstrijd of zijn er aan beide kanten slechts verliezers. Ben ik een vader die alles vrij en vrolijk laat? Nee, ik stel ook grenzen, wordt boos, reageer vanuit irritatie, wil ze ook weleens achter het behang plakken en dergelijke. Ik vindt echter dat als je als ouder problemen constateert je in de eerste instantie hand in eigen boezem moet steken en het probleem positief op moet zien te lossen.
_/-\o_ geweldig nuttig werk in 2018, hulde.
Waarom gamen mensen?
Wat is daar leuk aan?
Is gamen gezond (er zitten zeker elementen in games waar jongeren cognitief en kinetisch vaardiger worden; maar niet altijd)
Wanneer is je game-hobby een niet-beheersbaar obsessie?
Welke game elementen erken ik (als mediacoach) als zeer zorgelijk (loot-crates/microtransactions/pay2progress/the grind/etc)?
Dit zijn zo exact de onderwerpen die er toe doen. Er wordt uitgelegd waarom mensen het doen, wat de positieve effecten zijn, wanneer het overslaat richting verslaving, en de negatieve trends. Precies die elementen die je als zeer zorgerlijk erkent zie ik ook zo. Ik vind microtransacties voor cosmetische items wel OK, maar iets als DLCs (een enkele is OK maar de zoveelste en dan nodig voor multiplayer) vind ik ook zorgwekkend.

Wat je in een latere post schrijft:
Het is lastig, maar wat altijd helpt is als ouders erkenning en respect hebben voor de "sport" (in dit voorbeeld) van hun zoon/dochter. Daarmee wordt de kloof kleiner en zijn jongeren beter te sturen/adviseren.
Is spot on en geldt ook voor andere hobbies en keuzes die je kind maakt (bijvoorbeeld fysieke sport, hobbies, interesses, maar ook bijv vriend(in)nen of de liefde).

Het is belangrijk dat gameverslaving wordt besproken op scholen. Ik denk dat 2/3 VO te laat is; net zoals seksuele voorlichting en gokverslaving (heeft raakvlakken met gamen) zie ik liever al een beginnetje op 7/8 basisschool.
Is deze voorlichting ook ergens te krijgen / in te zien voor ouders van kinderen waar jij niet op school komt?
Dat kan ook helpen. Ik denk dat je beter degenen bij wie verslaving een rol speelt in het dagelijks leven, beter kan begeleiden dan door elke keer een nieuw element van verslaving proberen weg te nemen. Want er zal een alternatief zijn, vrees ik.
Ik denk dat we er meer baat bij hebben om degenen die gevoelig zijn voor verslavingen leren om te gaan daarmee, dan om zaken te verbieden.
Als de tabaksindustrie 400 extra stoffen in tabak stopt om het sneller verslavend te maken, moet je dan ook verslaafden ermee leren omgaan in plaats van verbieden?

Verslaafden kunnen er niet mee omgaan of stoppen, dat is toch net de definitie van verslaafd?
Waar een wil is is een weg... Ex roker die vanaf 13e tot 48e gerookt heeft en cold turkey gestopt is.

Het is zo makkelijk om op te geven en alles de schuld te geven en niet naar jezelf te kijken. Opgeven kan iedereen.

[Reactie gewijzigd door Wim-Bart op 3 juni 2018 20:21]

In mijn ogen is dat wat makkelijk gezegd. Heel goed dat je gestopt bent - begrijp mij niet verkeerd! Kidde heeft wel een goed punt, met al die toevoegingen, alle nadelen en impact op gezondheid en het ontbreken van voordelen - een verbod is geen gekke gedachtegang.

Kun jij een reden bedenken om het wél door te blijven verkopen?
Verkopen = Geld!

Overigens heb ik meer "last" van de "anti roken reclames" dan van het verkopen van de producten. Ik loop argeloos langs de verkooppunten. Maar door de "anti roken reclames" moet ik weer aan roken denken.

Het gaat nooit uit het systeem.
Social media (Facebook, Twitter, Tumblr, noem het maar) zijn ook verslavend, en doen zelfs hun best om het zo verslavend mogelijk te maken om je er zo lang mogelijk te houden. Betekend dit dat Social Media ook verboden moet worden? Mobieltjes/tablets zijn ook verslavend, verbieden? Mensen denken dat alles op te lossen is met een verbod en/of boetes. Dit werkt alleen in de praktijk niet.
Nee. Het gaat mij niet om de verslavende werking - daar zijn andere middelen voor, zoals educatie; mijn inziens is dat een betere weg.

Heel kort door de bocht: roken, tabak - het is puur vergif. Makkelijk te krijgen, "fabrikanten" die het volstoppen met middelen die het nog verslavender maken, etc. Of ben je van mening dat we ook maar gifstoffen moeten verkopen aan iedereen die erom vraagt? En even advocaat van de duivel spelen: moeten wij ook betalen voor de zorgkosten die rokers maken - die herleidbaar zijn naar het roken zelf?

Een verbod is geen wondermiddel, het dient ingezet te worden met andere maatregelen. Puur en alleen een verbod werkt in de praktijk niet, dat ben ik met je eens. Maar het is nu veel te gemakkelijk verkrijgbaar voor "geinteresseerden".
Educatie is inderdaad een goede middel. Ik denk dat dit probleem grotendeels bij de eerste/tweede generatie van gamers is. Want de gamers van nu weten wat voor invloed dit zal hebben op kinderen en zullen dus als ouders hier verantwoordelijker mee om gaan, kijk maar om je heen, de meeste ouders van nu hebben geen flauw idee wat "gamen" überhaupt inhoud en/of waarom een kind dit doet. Ze zien het als tijdverspilling met geen enkel nut. De ouders van de toekomst (huidige gamers) zullen dit wel begrijpen. Waar we nu mee zitten is met een soort van kloof. Mijn ouders bijvoorbeeld zien het als één grote tijdverspilling en nutteloos, maar door gamen heb ik wel heel veel geleerd, en het is voor mij makkelijker om te socialiseren nu, omdat ik zelf heel erg verlegen en onzeker ben. Ik heb zelfs mijn huidige vriendin van bijna 4 jaar leren kennen via een game. Het bied zoveel voordelen, er zijn ook zeker nadelen. Maar mensen zien vooral door de recente mediaberichten alleen maar het negatieve er in. (VS media die de schuld van schoolshootings bij games neerleggen en dit bericht als voorbeeld) Als mensen meer begrip zouden tonen voor gamen en begrijpen waarom mensen überhaupt gamen kom je al een heel eind.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Het is een generatieding, de toekomstige ouders weten hier waarschijnlijk een goede sturing aan te geven. Zoals anderen hier al hebben aangegeven, het is meestal een symptoom van diepere/achterliggende proble{em,men}, zoals pesten, een negatief zelfbeeld, etcetera. Dat is mijn inziens ook van toepassing op die shootouts. De game is niet het probleem - maar de dader zelf. Ik ga ook niet na het spelen van Manhunt mensen besluipen, een zak over hun hoofd trekken en ze vervolgens op een gruwelijke manier vermoorden.

Heel tof trouwens om te horen, dat jij je vriendin hebt leren kennen op zo'n manier! Dat hoor je niet vaak, maar is een mooi voorbeeld om ook aan te tonen dat er zeker positieve kanten aan zitten. Want dat weet jij, dat weet ik, maar onze ouders bijvoorbeeld niet.

En als voorbeeld Minecraft, daar zitten ook heel veel voordelen in, sociaal, creatief, educatief etcetera. Ik speel het nog met enige regelmaat met vrienden. Niet de vanilla versie, maar een uitgebreid modpack. Op een eilandje met zand en een boom beginnen en dat gedurende de tijd uitbouwen naar een supermoderne wereld met genetwerkte computers, automatische mining, stroom en zelfs een raket om naar de maan te kunnen vliegen.

Men kijkt met oogkleppen op. Bijvoorbeeld alleen het journaal, die vermelden wel als er een shootout is geweest. Vervolgens schuift er een 'expert' aan, zoals Jack Thompson, die wel even komt vertellen hoe de vork in z'n steel steekt. Walgelijk.
Lang geleden dat ik Minecraft heb gespeeld, heb het tijdens de Alpha/Beta een beetje te veel gespeeld. Als ik het speel is het Tekkit (classic). En ja, ik ben het zelf ook spuugzat dat alle maatschappelijke problemen neergelegd worden bij games. Auto's gejat? Tja, dat hebben ze allemaal van games zo als Grand Theft Auto... Schoolshootings? Moet je maar eens kijken naar al die shooter games, daar krijgen ze rare ideeën van en leren ze met wapens om gaan (wat absoluut niet zo is, spreek ik uit ervaring met vuurwapens)

Wat ik denk over die "experts" is dat het ingehuurde mensen zijn om een mooi lulverhaal neer te zetten. Mensen blamen graag alles op andere dingen behalve hunzelf of de (mentale)zorg. Hier in Nederland is het al niet al te best, maar in de VS ontbreekt dit compleet.
Verbieden is idd geen oplossing alleen. Mede door groepsdruk vind deze doelgroep altijd een nieuwe weg.
Het zal wel degelijke invloed op hebben dat het verslaving reduceerd. Kans ook kleiner wordt.
Game industrie zou verslavende mechanieken moeten verwijderen. Maar dat zullen zij niet vrijwillig doen. Dat moet ook gehandhaafd worden.
Er zal mogelijk minder gegamed worden.
Men zal er wat sneller op uitgekeken zijn.
De verslavende prikkels maken het dat we een spel willen spelen. Wanneer er geen prikkels meer in zitten dan laten we het links liggen.
Ik vind dat je daarin gelijk hebt. Het eerste wat ik dacht na het lezen van het bericht: ok, wat zal na de games verboden gaan worden? Als je dit doet, ben je symptomen aan het bestrijden. Wat ik liever zou zien, is dat die games "herkennen" wie er verslaafd is en de gamemakers hen psychologisch zal ondersteunen. Ik denk dat we er meer baat bij hebben om degenen die gevoelig zijn voor verslavingen leren om te gaan daarmee, dan om zaken te verbieden.
Ik zie liever niet dat bedrijven als Facebook aangemoedigd wordt om nog meer tech te ontwikkelen om mensen te analyseren. Dan heb ik liever dat er vanuit de overheid een bepaalde norm ingesteld wordt voor minder jarige zoals ze dat bijvoorbeeld in Korea doen, daar mogen jongeren gedurende bepaalde tijden en periodes van het jaar games als League of Legends niet spelen. (laat op de avond of tijdens examen periodes).

Het enge blijft dan wel dat je linksom of rechtsom een registratie plicht instelt waarmee je gaat vastleggen wie wat speelt. Dat geeft hetzelfde nare gevoel als de VK die porno verbied en als je porno wilt kijken dat je dat expliciet moet ontgrendelen bij je ISP.

Als alternatief kun je natuurlijk ook gewoon een bepaalde opvoed plicht bij ouders leggen, er meer ruimte voor maken in de samenleving voor het opvoeden van kinderen door ouders en dan heb je ineens allemaal die fancy technologische oplossingen niet meer nodig.
Behalve dat jij een belangrijk stukje van de argumenten dan mist waarom dit problemen geeft. Zie onderstaande maar:
Volgens Poot gebruiken gameverslaafde jongeren games op een vergelijkbare manier als toevlucht als verslaafden aan verdovende middelen. Ze zouden nauwelijks meer bewegen, slecht eten en hun hygiëne verwaarlozen. Hij waarschuwt ouders dat ze mogelijk het gevaar van gameverslaving onderschatten; hun kinderen die lekker rustig achter de computer zitten, zouden een groter probleem kunnen hebben, wat ertoe kan leiden dat ze op den duur niet meer normaal sociaal functioneren.
Dit is wel iets zorgelijker dan wat jij hier schetst. Komt nog eens bij dat ze op dezelfde manier toevlucht zoeken als verslaafden van verdovende middelen.

Schijnbaar zorgt de verslaving aan gaming voor andere dingen dan "sociale" media die mensen lokken om daar te blijven.
Die belangrijke argumenten gelden ook voor die andere media. Ik ben echt niet voor een verbod op het één of ander, maar de invloed van social media op jongeren (beeldvorming, peer pressure, 'het leven is een speeltuin', etc.) is echt waanzinnig veel groter dan je op het eerste gezicht zou denken. Het aantal depressies en burn-outs neemt toe onder de groep jongeren tot 27 jaar, gestuwd door enorme verwachtingen van zichzelf, de wereld, hun mogelijkheden, etc. Want hé, al je vrienden zijn het hele jaar op vakantie, genieten van hun fantastische baan als Instagram-model, kopen op 20-jarige leeftijd een nieuwe ¤200K auto van wat rap-centen, hebben de zuiverste huid, grootste ogen en konijnenoren en met niemand gaat het ooit slecht.

En het klinkt bizar, maar dit heeft dus werkelijk heel veel invloed op het zelfbeeld van mensen. Dus ja, als je dit voor games invoert (of strenger reguleert op een andere manier), dan lijkt het mij logisch dat ook voor sociale media te doen, hoewel ik daar ten principale niet voor ben.

Een betere oplossing is volgens mij voorlichting over al dit soort zaken (zowel door ouders als specialisten), waardoor kinderen en jong-volwassenen zichzelf beter kunnen wapenen en betere beslissingen kunnen nemen. Daarmee ga je het probleem verkleinen, niet uitbannen, maar dat doe je met een verbod ook niet.

[Reactie gewijzigd door Plague op 2 juni 2018 10:36]

De oorzaak van op steeds jongere leeftijd voorkomende psychische problemen komt, naar mijn mening, voort uit de idioot hoge eisen die ouders (maatschappelijk bepaald) aan hun kinderen stellen en als ze hier niet aan voldoen ze met name met de vinger wijzen naar het kind, leraar of de maatschappij. De hand wordt niet in eigen boezem gestoken en eens even stevig gereflecteerd op wat je als ouders zelf doet. We laten de opvoeding over aan school en willen dat ons kind onze dromen gaat vervullen. Als dat niet lukt dan zijn we teleurgesteld in ons kind. Een kind is een individuutje met eigen dromen, wensen, vaardigheden, interesses en deze dienen gekoesterd te worden en het kind moet alle ruimte krijgen om zichzelf te ontwikkelen en onvoorwaardelijke support te krijgen (ook als je kind zijn droombaan putjesschepper is).
Gewoon je social media profiel uitbesteden :')

Serieus, het verbaast me dat mensen dat soort overoptimistische profielen serieus nemen. Maar kennelijk is het inderdaad een ding, anders zou bovenstaande site ook niet gemaakt zijn.
"Why did you make Lifefaker?

This site isn't real – the problem is. It's part of a campaign by mental health startup Sanctus confronting the social media behaviours that can harm our mental health"
Ja weet ik! Maar ik bedoel: Als dit niet een probleem was, hadden ze die site ook niet gemaakt. Als er geen kern van waarheid in zat, had de 'grap' ook niet gewerkt.

[Reactie gewijzigd door GekkePrutser op 2 juni 2018 13:51]

Ergste is als de website je heeft kunnen overtuigen klant te worden (om daarna te ontdekken dat het fake is 8)7)
Verslaving komt overal in voor, alleen met games scoort men nu. Zo zie ik het.

Wat gaan ze dan doen tegen workaholics? Of überhaupt maatschappelijke druk? Kijk hoeveel burn-outs er zijn, wat in mijn ogen veel ernstige dingen veroorzaakt zoals ziekte, psychische problemen etc. Hier moeten we in veranderen want het heeft namelijk een reden waarom veel jongeren en ouderen willen ontsnappen van de ''realiteit''. Dit komt omdat de buitenwereld dus niet fijn is. Overigens vind ik ontsnappen uit de realiteit echt een kut benadering omdat alles realiteit is. Een spelletje is ook realiteit want jij bestuurd het en datgene doet dus wat jij doet.

Meneer Poot mag zich daarom afvragen waarom men een toevlucht zoekt i.p.v oordelen dat men een toevlucht heeft. Tuurlijk zitten er gamers tussen die het bewust te bond maken maar ook daar zit vaak wel een reden achter.

Tot slot vind ik dat gamen voor vele een sociale bezigheid is. Ik zie het wel graag meer op de Nintendo old skool way maar zo is ook prima. Mensen kunnen samen een hele avond gamen omdat vrouw lief weg is en omdat de één in Nijmegen woont en de ander in Den Helder, kunnen ze toch samen iets doen, ook al is dat 5 uur lang. Zoals Cruijf altijd zei: ''Ieder nadeel heeft zijn voordeel'' maar om nou gamen te bestempelen in de hoek van Alcohol en Tabak vind ik wel erg ver gaan.
Hij laat hier vooral zien wat hij cultureel onwenselijk acht imo.. zum kotzen
De nadelige gevolgen van gaming zijn overigens minder destructief dan het zijn van een workaholic, roker of drinker. Gamen geeft je als verslaafde dan wel weer een gebrek aan lichaamsbeweging en kan het routine in je leven door de war gooien/

[Reactie gewijzigd door Neallord op 2 juni 2018 14:03]

Al die punten hoor je als ouder gewoon aan te pakken... Anders ben je gewoon een slechte ouder.
Sorry maar ik heb echt liefdevolle ouders die altijd klaar voor mij staan. Toen ik een puber was en nu ook. Alsnog kreeg ik het voor elkaar om meer interesse te steken in games waardoor mijn scholing hier ernstig onder leidde. (VWO>HAVO>VMBO).

Pas toen ik inzag dat ik het helemaal verpestte kon IK en alleen IK dit goed maken. Hierin verwijt ik mijn ouders helemaal niets. Ik was gewoon een erg moeilijke jongen die ondanks alle aandacht van mijn ouders toch maar World of Warcraft bleef spelen. Toen de PC naar de woonkamer ging zocht ik mijn toevluchtoord elders.

Ouders blamen is te makkelijk in deze en je reactie vind ik erg krom.
Sorry maar ik heb echt liefdevolle ouders die altijd klaar voor mij staan. Toen ik een puber was en nu ook. Alsnog kreeg ik het voor elkaar om meer interesse te steken in games waardoor mijn scholing hier ernstig onder leidde. (VWO>HAVO>VMBO).

Pas toen ik inzag dat ik het helemaal verpestte kon IK en alleen IK dit goed maken. Hierin verwijt ik mijn ouders helemaal niets. Ik was gewoon een erg moeilijke jongen die ondanks alle aandacht van mijn ouders toch maar World of Warcraft bleef spelen. Toen de PC naar de woonkamer ging zocht ik mijn toevluchtoord elders.

Ouders blamen is te makkelijk in deze en je reactie vind ik erg krom.
Ik vindt dat je hier toch te streng voor jezelf bent. Het totaal plaatje is wat mij betreft:
-eigen verantwoordelijkheid
-ouders
-school

Van een kind kan en mag je niet verwachten dat die alle problemen direct kan vermijden. Zelfs volwassen mensen hebben nog de grootste moeite om te gaan met uitdagingen en verslavingen.

Ouders zitten een stuk hoger in verantwoordelijkheid. In jouw voorbeeld heeft World of Warcraft natuurlijk gewoon ingebouwde parental control waarbij je de speeluren kunt beperken. Maar realiseer je dat ook voor ouders het ook niet altijd makkelijk is. In mijn geval hebben mijn ouders beiden geen noemenswaardige opleiding (was vroeger geen geld voor) en ben ik het enige kind dus dat ik hoogbegaafd was en worstelde met motivatie en sociale problemen is hun nooit duidelijk geweest. Die waren niet anders gewend dat ik vrijwel geen tijd aan school kwijt was.

Problemen herkennen is voor de school echt het makkelijkste. Die zien veel leerlingen en nog belangrijker, die zijn er als het goed is voor opgeleid. Zelf vond ik de middelbare school al snel niet bepaald leuk en interessant. Het gevolg was in zo min mogelijk tijd zo veel mogelijk doen dat het net acceptabel was.

Er was bij mij een enorme mismatch tussen wat ik van de middelbare school had verwacht en wat het was. Zeker qua uitdaging. De eerste jaren haalde ik bij wiskunde de ene keer een 4 en de andere keer een 8.5. De docent scheen dit niet te begrijpen. Dat was natuurlijk gewoon een kwestie van 2 dagen van te voren je boek open slaan of 7 dagen van te voren. Uiteindelijk heb ik dit geperfectioneerd door voor het VWO eindexamen als voorbereiding 1 dag van te voren de boeken door te bladeren. Wat ik achteraf nooit heb begrepen is hoe dat nou niet duidelijk kon zijn.

Er waren toen niet de leerling volgsystemen die er nu zijn. Maar bij economie werd bijvoorbeeld tegen mijn ouders gezegd 'wat kom je doen, hij kan alles wat hij wil' terwijl bij andere vakken ter discussie werd gesteld of ik niet beter naar de havo kon. In theorie is er overleg tussen de leraren maar in praktijk stelde dat dus blijkbaar niets voor. Ook tussen de jaren door waren er enorme verschillen. Twee jaar een positieve en motiverende docent gehad voor Engels waardoor ik tussen de 8 en 9 stond. Jaar erna een enorme kwal en het werd een 7. (Tot de dag van vandaag erger ik mij aan deze meneer Rademakers omdat hij
'six-figure salary' fout rekende :P ). Zelfde voor economie gehad, alleen dan geen kwal maar iemand echt niet in geïnteresseerd was in wat er in zijn les gebeurde en wat hij zelf te vertellen had. Dat werd dus achteraan zitten en andere vakken doen.

Als ik daar op terug kijk dan had ik liever wel de juist begeleiding gehad. Bijvoorbeeld met Nederlands had ik 3-4 jaar dezelfde docent die het echt niet uitmaakte als je huiswerk niet deed. Ik heb vrijwel alles gehaald op geheugen en niet op de geldende regels. Uiteindelijk na mijn universiteit nog maar eens een cursus Nederlands gedaan omdat ik d/t gewoon te vaak fout schreef. Dat zou met een VWO diploma niet moeten kunnen... Daarin nog een grappig annekdote. Ik ben ooit in het vierde jaar 1 keer betrapt dat ik huiswerk altijd overschreef dan wel niet deed. Dit was bij Duits en die deed een klassikale controle. Toen ben ik 'er uit gestuurd'. Toen kwam ik bij de conrector wat toen een 'toffe gast' was. Ik heb mij gemeld, na twee minuten kon ik weer gaan en alles was dik in orde. Nul consequenties, geen vragen hoe het bij andere vakken zit, geen vragen hoe het uberhaupt met mij ging. Als je jong bent dan denk je, zo daar ben ik mooi vanaf. Maar 10 jaar na dato is dat toch echt een slechte docent geweest.

Ik zie dus vooral een rol voor de scholen om zich beter in te spannen om afwijkingen te verklaren. Een site als deze was op mijn 21e echt een eye opener; https://www.mensa.nl/hoog...en/de-minder-leuke-dingen . Doe ook gewoon eens algemene intelligentie tests en zet dat eens af tegen de behaalde resultaten. Stel eens gewoon echte vragen in zo'n 'mentorgesprek'. Stuur iedereen met opvallende afwijkingen eens 1x per jaar langs een jeugdpsycholoog. Alleen dan haal je het maximale uit de opleiding die je aanbied.

Na dit lange pleidooi nog even mijn 2 cents over game verslaving in het algemeen. Van alle verslavingen die je kunt hebben is gaming de minst erge. Van gaming wordt je namelijk aantoonbaar intelligenter. Je traint jezelf in het snel oplossen van complexe problemen (er van uitgaande dat je niet alleen shooters speelt). Verder is gamen anno 2018 snel heel erg sociaal). Darbij zeg ik dus specifiek minst erg. In de ideale wereld worden problemen bespreekbaar en hopelijk opgelost. Maar dat is een wel erg optimistisch streven.

In de realiteit zijn bepaalde mensen erg verslavingsgevoelig. Bij de kleinste tegenslag grijpen die naar drinken, roken, enz. Wees blij wanneer die in eerste instantie hun toevlucht zoeken in gamen. Zelf val ik onder een andere groep en bracht gaming de uitdaging die ik nodig had en die daarmee ook de uitdaging op school terug bracht (in 20% van de normale tijd hetzelfde doen). En dat is meteen de reden dat ik tegen een soort algemene anti-game houding ben. De onderliggende problemen zijn niet de schuld van de games. Ik had een motivatie probleem en iemand anders heeft wellicht een bepaalde ruzie of een trauma of weet ik het wat. Het wegnemen van games gaat dat nooit oplossen. Het is niet zo dat er zonder die game ineens wel naar je gekeken en gevraagd wordt. Zo'n game verslaving is juist een heel veilig aanknopingspunt om achter een onderliggend probleem te komen. Zonder dat je lichaam permanente schade heeft opgelopen...

Ze kunnen bij de Yes We Can Clinics beter een enorm verslavende f2p game bouwen en vervolgens de graad van verslaving tracken en op basis daarvan de ergste spelers een vrijblijvend aanbod doen in gesprek te gaan dan pleiten voor een algehele ban.

[Reactie gewijzigd door sdk1985 op 3 juni 2018 16:40]

Als ik je reactie zo lees dan kom je vooral over als een persoon die toch een tikje meer controle over zich zelf heeft dan ik heb gehad. Parental control zelf inschakelen? Nee ik wil zo veel mogelijk spelen.

Op school toch nog presteren, of het nou de welbekende modus operandi, minimale inspanning maximale resultaat is? Nee die minimale inspanning wou ik ook in WoW en CS steken.

Daarnaast geef ik je gelijk voor wat de scholen betreft. Die hadden in mijn, en mijn oude vriend de situatie ook mogen ingrijpen.

Mijn maat in kwestie had in zijn derde leerjaar 500 uur gespijbeld voordat er contact werd gelegd met ouders, en nee dat is geen grap.

Zijn vader had een restaurant en zijn moeder was meer geinteresseerd in andere dingen. Met hem is het niet goed gekomen denk ik...

Achteraf bleek de school na een inspectie ernstig slecht te functioneren. Toen ik er weg was werden ze bijna gesloten.

Nadat ik verplaatst werd naar een wat betere school, jammer genoeg wel vmbo werd alles beter. Vanuit drie fronten, thuis, school en counseling kwam ik bij.
Nadat ik verplaatst werd naar een wat betere school, jammer genoeg wel vmbo werd alles beter. Vanuit drie fronten, thuis, school en counseling kwam ik bij.
Hiermee bevestig je eigenlijk mijn punt, in tegenstelling tot wat je hiervoor beweerde heb je het niet zelf opgelost door een spontaan ontstaan bewustzijn. De betere school heeft de voorzet gegeven. Dat dit toevallig een VMBO school was doet weinig daar aan af.

Ik heb overigens ooit ook eens een jongen geholpen en die is van vmbo naar havo naar vwo gegaan en is binnenkort klaar met zijn rechten studie. Dus vmbo hoeft zeker geen sticker te zijn dat je niets kunt…
Op school toch nog presteren, of het nou de welbekende modus operandi, minimale inspanning maximale resultaat is? Nee die minimale inspanning wou ik ook in WoW en CS steken.
Bij de meeste ouders kom je daar niet mee weg. Als je echt constant onvoldoendes haalt, blijft zitten en dan blijkt dat jij thuis 0.0 aan school besteed dan is er geen verborgen probleem. Klinkt wellicht cru maar ook dan hoef je de schuld niet bij het kind te leggen. De ouders moeten opvoeden. Aan dat falen moeten gewoon consequenties worden verboden. Desnoods gaan ze ernaast zitten terwijl jij je huiswerk maakt, regel je bijles, enz. De structuur moet worden aangeleerd.

[Reactie gewijzigd door sdk1985 op 3 juni 2018 16:49]

Daartussen zat ook aardig wat heksenwerk van mij, zoals het bewerken van rapporten etc etc.

Uiteindelijk was mijn bingo moment zoals hierboven of onder ook genoemd, een nette omgeving met voornamelijk Nederlandse kinders. Kinderen die het goed haddenx , een nette wijk en ouders die het beter hadden.

Het moment van besef als ik langer zo door ging dat ik zo iets dergelijks nooit zou kunnen hebben...
Precies, maar je zegt het zelf ook al "Toen de PC naar de woonkamer ging zocht ik mijn toevluchtoord elders." Ik weet natuurlijk niet wat je toen ging doen, maar zoals Poot ook zegt, gameverslaving is een gevolg omdat jongeren hun toevlucht ergens in zoeken. Je kan dan wel proberen te voorkomen dat ze een een gameverslaving krijgen, maar dan gaan ze wel iets anders doen. Ik geloof ook zeker niet dat je dat als ouders kan oplossen, maar je kan dit wel proberen samen met bijvoorbeeld de school of iig de bredere sociale omgeving. Denk ook dat gameverslaving uiteindelijk een minder schadelijke verslaving is dan drank en drugs wat misschien alternatieven zijn.
Ik ben zelf ook gameverslaafd geweest :) op de middelbare school was ik (samen met enkele klasgenoten) zwaar verslaafd aan counterstrike (1.6).

We spijbelden om in de mediatheek te spelen, en we gingen om 12u id. nacht online als de ouders sliepen en speelden soms tot half 5 in de ochtend!

Toen mijn ouders er eenmaal achter kwamen ging de pc 's nachts achter slot en grendel :9
Dan heb je het dus wel over een game die ontworpen is om zo verslavend mogelijk te zijn, net als Facebook. En dat mag de game-industrie zich inderdaad aantrekken dat ze dat niet meer moeten doen. Maar om nu alle games of alle games van een bepaald genre onder een verbod te gaan gooien vind ik echt te ver gaan.
Mwah kinderen doen vooral wat rolmodellen voordoen.

Als die rolmodellen niet laten zien hoe je gezond met je emoties om kan gaan, of de kinderen dat niet leren, ligt een vermijding van ongemakkelijke gevoelens (staat aan de basis van een verslaving) op de loer.

Heeft erg veel met opvoeding te maken. Beetje genetisch, maar vooral opvoeding.
Jouw definitie van prima ouders is anders als die van mij. Als je prima ouders had dan hadden die je kunnen bereiken toen het nodig was en die had JIJ moeten kunnen bereiken wanneer jij hun nodig had. Prima ouders waren het dus gewoon absoluut niet sorry hoor.

Dat jij ze AARDIG en LIEF vind, DAT ZIJ HUN BEST DOEN EN NIKS ECHT 'FOUT' HEBBEN GEDAAN dan nog zijn het geen prima ouders. Want zij zijn dus WEL tekort geschoten in het oppikken en omgaan met jouw vlucht in WoWs.

Prima ouders is niet een classificatie die je geeft gebaseerd op goede intenties alleen. En bij jou ging het blijkbaar langere tijd toch aardig mis, alle goede intenties ten spijt.
Ik lees in je reactie alleen slechte ouders. Slechte ouders en tekortkomingen. Hallo, in deze heb je twee kanten in het verhaal, ouders en het kind. Beiden kunnen in hun verplichtingen tekortkomen.

Twee verschillende visies. Ik zie het meer als een tweedelig iets. Ouders kunnen alles proberen tot op zekere hoogte. Als het kind hier niets mee doet dan houdt het al gauw op.

Wat ik probeer te zeggen is dat mijn ouders, en dat weet ik, jij weet daar niks van, alles hebben gedaan dat wat in hun macht mogelijk is. Nadat communicatie binnenshuis eenrichtingsverkeer bleek te worden en zij met hun haren in hun hoofd zaten ging het door. Van de ene professional naar de andere counselor. Ik heb het hier verkloot. Maakt dat mijn ouders ‘niet prima’ of ‘slechte ouders’? nee? Ik ben gewoon een klootzak geweest. Zij hadden ook anders kunnen reageren nadat ze een muur bereikt hadden zoals ik in mijn omgeving mee had mogen maken, het kind uit huis sturen. Zoek het maar lekker uit.

Uiteindelijk is het toch allemaal goed gekomen, waar je successen mee meet is erg subjectief, maar vooruit. Ik ben gelukkig en leef een prima leven. MTS afgerond, prima job, een salaris als 26 jarige die menig 35 jarige verdient als ik verschillende fora induik. Dikke auto van de zaak, getrouwd, heerlijke appartement in een prachtige wijk. En een kleine baby waar ik trots op mag zijn.

Opleidingstechnisch wat ik in het verleden heb verkloot? Het niveau waar ik ooit op ben begonnen ga ik binnenkort af mogen ronden :)

Aan wie heb ik dat te danken? Mijn prima ouders. Zij wisten mij te bereiken (bleven dit proberen ondanks MIJN tegenslagen) toen de tijd rijp was voor MIJ.

Dat zij nooit zijn gestopt met proberen is voor MIJ een indicatie dat ik PRIMA ouders heb.

Ik had verder kunnen vallen en niets kunnen bereiken in mijn leven. Dat is dus niet gebeurt.

Je hebt nou eenmaal mensen die gevoeliger zijn voor verslavingen dan anderen. Sommigen zien dit in en kunnen bijsturen. Gelukkige en goede ouders.

Sommige goede ouders proberen hier in te grijpen en dat lukt.

Daarnaast heb je nog ouders die het proberen en het kind ervan jezus rebels is. Tevergeefs. Maakt dit slechte ouders? Nee.

En dan heb je de laatste, sommige kinderen zijn enorm gevoelig voor verslavingen, kunnen niet bijsturen, en de ouders grijpen niet in. Dat zijn in mijn ogen de slechte ouders.

[Reactie gewijzigd door LOODLOKET op 2 juni 2018 16:11]

Zolang de prefrontale cortex van een mens niet voldoende is ontwikkeld (het deel van het brein dat beslissingen neemt en impulsen beheerst), fungeren de ouders in feite als de PFC van het kind.
Heb je als ouder je kind niet 'onder de duim', dan behoor je hulp te zoeken.

Verzaak je dit te doen en gaat je kind de vernieling in of in die richting, dan ben je inderdaad een slechte ouder.

Er is een verdomd goede reden dat ouders tot het 18e levensjaar verantwoordelijk blijven voor hun kind(eren). Helaas gedragen veel ouders zich niet als zodanig...
En dat is meermaals gedaan. Zonder succes kan ik je vertellen.
Tja het blijft een morele kwestie blijkt, jij geeft herhaaldelijk aan dat je intentie belangrijker vind als effectiviteit. Volgens mij kun je mensen met de beste intenties maar totaal geen effectiviteit niet kwalificeren als zijnde 'goed'.

Dat klinkt, als je de morele kant weg haalt, alsof iedereen naar zijn baas zou kunnen lopen en zeggen dat een loonsverhoging gebaseerd op je enorme inzet ( anders dan je daadwerkelijke lagere prestaties als je collega's ) alleen geïndiceerd zou moeten zijn :)
Ook hier schets je weer een conclusie zonder het hele verhaal te kennen. Knap van je. Een typisch iets op het internet. Na deze reactie stop ik ook met verdere woorden.

Nogmaals. Een ouder kan alle intentie hebben met als doel dat de intentie resulteert in ‘kwaliteit’. Echter snap jij niet, lees je niet, wil je niet snappen? Dat ik een boosdoener was die er voor zorgde dat het niet lukte.

Daarnaast om terug te komen op je conclusie. Mijn slechte ouders hebben mij uiteindelijk verplaatst naar een school waar ik in een heel ander omgeving terecht kwam. Zeg maar kinderen die het erg goed hadden in tegenstelling tot de wijk waar ik voorheen op school zat. Geen negativiteit, armoede. Een omgeving waar een gemiddelde ouder van het kind twee diplomas of bedrijven had.

Pas toen zag ik in dat als ik doorging met mijn ongein, ik het erg slecht zou hebben. Ik wou hetgeen hebben wat die kinderen ook hadden.

There you have it. De herhaaldelijke intenties van mijn ouders resulteerde in kwaliteit. Ik kwam bij en alles kwam goed.

Die move van mijn ouders heeft resultaat gebracht die geen enkel professional kon brengen. Ondanks alle intenties die voorheen mislukten lukte het toch. Zo zie je dat blijven proberen ook vruchten kan afwerpen, lees kwaliteit kan brengen in jouw woorden. Lang genoeg blijven komen met intenties tot het lukt, goede ouders. Lang genoeg blijven proberen totdat het eureka, of bingo momentje bij mij omhoog kwam. Liefde en intenties, blijven proberen. Als ze zo slecht waren hadden ze het allang niet meer geprobeert. En zat ik in de put.

Maar goed, blijkbaar kan jij niet verder denken dan jouw neus lang is.

/LOODLOKET out.

[Reactie gewijzigd door LOODLOKET op 2 juni 2018 18:52]

Nog steeds onzin, ik zeg: als ouders het goed bedoelen maar toch niet goed doen dan zijn het geen goede ouders PUNT.

Jij begon zelf met dat je ouders ineffectief waren, pas later kom je met de 'succes kant' van je verhaal. Tja, nog steeds, goed dat je ouders het uiteindelijk goed hebben kunnen oplossen maar als jij begint met 'ik was WoWs verslaafd, ging van vwo-havo-vmbo alleen maar door gamen dan lul je ten eerste dik uit je nek want er is ALTIJD meer aan de hand dan alleen 'ik vind het spelletje leuk'.

Maar hey, mening modden galore hierzo heb ook geen zin in een langere discussie die is niet mogelijk met mensen die niet coherent een verhaal kunnen vertellen en dan verwachten dat jij een kristalen bol hebt zodat je zelf de missende informatie kunt 'oproepen' |:(

Je mag een andere mening hebben, laten we het daar maar bij houden met je 'lange neus' _/-\o_
Welles - Nietus

Er zijn zoveel variabelen. De ouders, de "adolescent", de omgeving omheen waarin er ons begeven. Tot een bepaald niveau moet je ook niet voorkomen, we leren nog steeds het beste uit eigen ervaring. Het begint met respect (ook in deze discussie) maar het is onderdeel van de groei van een tiener om zich af te zetten ... wijsheid vanuit één invalshoek is zeker niet de oplossing.
Daar heb je helemaal gelijk in, maar de ouders behoren wel het merendeel van de opvoeding te dragen. Omgeving en kind zelf heeft natuurlijk invloed, en soms MEER als ouderschap maar dat is nu juist het punt waarop ouders aan de bel moeten trekken.

Jammergenoeg vaak wordt dit niet gedaan uit schaamte, of misschien onwetendheid dat er echt wel hulpverlening is. Nu moet je daar ook niet teveel van voorstellen, ze lossen echt niets op voor je maar ze kunnen vaak wel een goed inzicht hebben in wat wel en niet effectief kan zijn in bepaalde situaties. Gebruik hulpverlening als ervaringsdeskundigen, en maak ook gebruik van andere ervaringsdeskundigen die hetzelfde hebben meegemaakt.

Er is geen 'standaard' oplossing want er zijn geen standaard problemen. De term 'spelverslaving' is gewoon weer een beetje 'hot' door de aandacht van media aan het lootbox gebeuren. Deze 'deskundige' wil dus even cashen en zorgen dat hij wat meer subsidies / 'patienten' krijgt. Persoonlijk zou ik ver weg blijven van elke 'deskundige' die met termen als 'game-verslaving' strooit, zeker als hij mijn vervolgvragen daar dan over uit de weg gaat.
De ouders kunnen natuurlijk wel het kind helpen tot dit inzicht te komen. Daarnaast vind ik het de rol van de ouder te bepalen wat de vrijheden van een kind zijn, en daar valt een maximaal aantal uren stellen gamen per week ook onder (tot een bepaalde leeftijd).
In plaats van edit is deze als nieuw bericht gepost. Nu aangepast.

[Reactie gewijzigd door sdk1985 op 3 juni 2018 16:40]

Als je kind te weinig beweegt dat is aan te pakken, slecht eten ook... Kind eet thuis. Hygiëne hetzelfde. Op dat stukje van het onderzoek heb ik gereageerd.
Luister(de) jij met je puberkop naar je ouders? Ik niet.
Dat kan, maar dan stonden daar in ieder geval consequenties tegenover. Maar ja dat mag al even niet meer

Maar goed laten we NOG meer verantwoordingen bij de overheid gaan leggen ipv van de ouders, roken, alcohol, drugs, gaming. Ik ben zelfs voor dat ze gaan uitmaken wat ik en mijn kinderen eten. Of wanneer ze naar bed gaan.

Ook hier uit blijkt dat de huidige generatie ouders of aankomende ouders niet kan handhaven. Regels zijn regels
Misschien een idee om het vanuit de overheid aan te sporen, middels gratis boekjes en af en toe reclames, gericht op hoe ouders invloed (kunnen) hebben en signalen kunnen herkennen. Met als centrale boodschap dat de ouders verantwoordelijk zijn en actie moeten ondernemen, en het niet aan school of politie over moet laten. Opvoeden dat men moet opvoeden, zodat de overheid/school dat minder hoeft te doen.

Soort Voedingscentrum voor opvoeden. Vroeger had je (nu hilarische :p ) 'Baedeker voor de huisvrouw' die vele lazen, maak daar een ge-update versie van ofzo. Levert vast een hoop tegenstanders op dat het niet klopt enzo, maar dan is er tenminste discussie en aandacht voor. En alle ouders verplicht 'Het einde vd opvoeding' van Geurtz lezen ;)
Dat kan, maar dan stonden daar in ieder geval consequenties tegenover. Maar ja dat mag al even niet meer

Maar goed laten we NOG meer verantwoordingen bij de overheid gaan leggen ipv van de ouders, roken, alcohol, drugs, gaming. Ik ben zelfs voor dat ze gaan uitmaken wat ik en mijn kinderen eten. Of wanneer ze naar bed gaan.

Ook hier uit blijkt dat de huidige generatie ouders of aankomende ouders niet kan handhaven. Regels zijn regels
Nog niet van de lekker fit scholen gehoord? Mag je geen chips en snoep mee nemen laat staan trakteren :+ .
Maar dat is beleid van de school, niet opgelegd bij wet.
Mwa me pa haalde gewoon de stroom van me kamer af vroeger, kan nog steeds en werkt super effectief. Mocht het toch niet helpen (omdat het jong net als ik z'n electra van de kamer ernaast tapt) dan kun je net als wederom me pa de pc gewoon voor een jaar afpakken en daarna verplicht de pc enkel in de woonkamer voor een jaar.

Verder tja ik mis die goede oude tijd ook nog wel maar helaas he
Ook daar kunnen ouders wat aan doen. Ik luisterde ook nooit, maar de UTP kabel ging dr gewoon uit als ik weer eens te laat was voor t eten oid. Niet voldoende? -> even de groep dr uit in de meterkast.
dit alles is natuurlijk wel een stuk lastiger nu we smartphones zijn
Daar ben ik het dus helemaal mee eens. Het feit dat de games verbied moeten worden toont aan dat ouders incompetent zijn met kinderen. Ook zie ik dit vaker gebeuren door gemaktzucht: "geef het kind een tablet/telefoon/oid en dan zijn ze rustig en kunnen we ons ding doen".

Ik hoop dat die boomerang ooit hard terug komt naar zulke mensen.. belachelijk. Daarnaast, zit ik iedere dag op Tweakers (verslaafd?)... moeten we dan pleitten om Tweakers offline te halen? 8)7
Het feit dat de games verbied moeten worden toont aan dat ouders incompetent zijn met kinderen. Het feit dat de games verbied moeten worden toont aan dat ouders incompetent zijn met kinderen.
Wellicht is het dan handiger om dat "feit" aan te pakken in plaats van aan symptoombestrijding te doen
Maar dat is toch eenmaal de wereld om ons heen? We hebben daar allemaal geen invloed op. Games zullen uitgebracht worden, social media platformen zullen opduiken... het is aan de ouders om hier richting in te geven. Zoals men de kinderen leert wat goed en slecht is moet men dat hier ook..

Als je met een kruistocht begint om zulke feiten aan te pakken, dan kom je nooit klaar..
Ja alcohol verbieden omdat sommigen er niet mee om kunnen gaan is toch ook niemand voor?
Niet helemaal eerlijk denk ik. Wat dacht je van de sociale kringen op school en werk en op de sport? Die hebben allemaal Facebook en snapchat en je bent al apart als je dat als enige van je groep niet heb. Sociale druk.
Alleen komt verwaarlozing niet door Facebook, Instagramm, Twitter of snapchat (ik vermoed zelfs het tegendeel).
Het gaat hier over gamen en ik weet uit eigen ervaring dat mensen hierdoor hun school & sociale leven totaal verwaarlozen (Ik praat overigens niet over mijzelf).
Weet je niet. Aangezien er schijnbaar ook sociale media verslaafden zijn. Een tijdje terug was er een item op EditieNL.
Uitzonderingen heb je altijd. Maar je Facebook, insta & snapchat kan je prima volgen op je telefoon. Dan kun je iig nog de deur uit om andere dingen te doen dan op de bank zitten/liggen.
Uitzonderingen heb je altijd inderdaad, maar ook in het geval van gamen zijn dit gewoon de uitzonderingen. Ik ben zelf al het grootste deel van mijn leven gamer. Het aantal uren dat ik game is in mijn 'hoogtij dagen' met gemak 80 uur in de week geweest. Nu nog altijd game ik, sport ik, heb ik een sociaal leven, werk ik als arts, ben ik mijn PhD aan het afronden en oh ja, was ik mij 1 à 2x daags en eet ik gezond en gevarieerd ;).

En daar tegenover staat dan ook tijdens mijn werkzaamheden de frustraties waar je tegen aanloopt met enkele verpleegkundigen en doktersassisten die de ganse dag alleen maar zitten te facebooken i.p.v. te doen waar ze voor worden betaald.

Excessen heb je overal, of dit nu gamen, social media, televisie/netflix of wat dan ook is.

Maar game verslaving is de trend van deze tijd. Wat daarin meespeelt is dat de oudere generaties er weinig directe ervaring mee hebben, zelfs bij leeftijdsgenoten van mij is het wisselend. 50 jaar geleden keek men hetzelfde aan tegen het televisie gebruik. Dezelfde zaken als bovenstaande wordt aangehaald. En hoewel de definitie voor verslaving ook daar niet wordt aangehaald kun je diverse tijdsbestekken voorbij zien komen met een grote spreiding. Inclusief 2 uur per dag of 10 uur week werd door sommige auteurs al gezien als verslaving.

De tijdsgeest is veranderd, minder dan 10 uur per week beeldmateriaal is voor velen nog nauwelijks in te denken. Met gamen zal dit over 50 jaar niets anders zijn, en is de volgende techniek wel weer aan bod om als verslaving bestempeld te worden.
Ja maar daar heb je weinig aan als je elke 10 seconden op de telefoon moet kijken.
Ik denk dat die groep niet noemenswaardig groot is, zeker niet in vergelijking met game verslaafden.
Ik ben het overigens totaal niet eens met die afkickkliniek hoor, ik ben tegen vertrutting waarin we imo al veel te ver gevorderd in zijn op het moment.
@spNk Ik acht de groep social media verslaafden en ook met het verwachtingsbeeld onder jongeren dat dat velen malen groter is dan de groep game verslaafden. Daarnaast kunnen ouders een gameverslaving veel beter in de gaten houden dan een social media verslaving, want iedereen heeft wel een smartphone. en verreweg de meeste gameverslaafde gebruiken of een console of de PC.
Ik zeg niet dat ze er niet zijn maar Jan Willem Poot is er vooral voor zichzelf in dit verhaal, want elke game kan verslavend zijn tot aan Patience aan toe.

[Reactie gewijzigd door Hakker op 2 juni 2018 14:28]

Dat zal zeker zo zijn, maar het gaat om deze om de problematiek die erbij komt kijken. Met name het sociale aspect.
Ben ik met je eens hoor. Maar ik vind het te makkelijk gedacht dat het probleem bij de opvoeding ligt terwijl er veel meer factoren zijn die meespelen.
Uiteraard. Iemand die veel gepest oid wordt zal snel naar de digitale wereld grijpen om daar lekker in op te gaan. Maar ouders zijn wel de genen die er het meest tegen kunnen doen.
Ik vraag me af hoe groot de groep social media verslaafden werkelijk is. Dat zou nog eens een behoorlijke groep kunnen zijn. Hoeveel mensen zie je niet om je heen die iedere x minuten hun social media checken? Stel eens aan ze voor om een keer 1 dag de telefoon thuis te laten liggen, gewoon om te kijken hoe dat ze bevalt. Ik denk dat er 2 paniek oogjes terug kijken, die met een slap excuus zich aan dat experiment onttrekken.

Wellicht zijn er dus een behoorlijk aantal social media verslaafden, maar het is ook meer sociaal geaccepteerd. Mensen die veel op sociale media actief zijn, zijn doorgaans ook dingen aan het doen om over te kunnen posten op de betreffende social media.
Klopt, dan kun je in elk geval nog de weg onveilig maken op de fiets of achter het stuur.
Ik heb nog nooit last gehad van een gameverslaafde, maar ben de tel intussen kwijt hoe vaak ik een telefoon / social media verslaafde heb moeten ontwijken op de openbare weg.
Ik zag laatst een vader op een bakfiets (met een klein meisje in de bak) bijna een crash veroorzaken door dit gedrag.
Volgens mij zijn verslaafde in alle categorieën, de uitzonderingen...
Oh ja, zoals ik dat hier vaak in de shop zie.
Twee vrienden komen binnen, gaan zitten en beide zijn ze met hun eigen tellie bezig, weinig tot geen communicatie met elkaar hooguit "kijk eens wat ik tegenkom op fb, dumpert en/of.. etc.
Werkt net zo verslavend, zelf heb ik al een jaar ofzo geen fb meer en ik vind het prima zo.
Misschien gewoon smartphones verbieden :+
Verwaarlozing niet maar depressies wel.

Mark Zuckerburg was vroeger een ICT-er die dacht dat hij de wereld kon veranderen ten goede. Dat mensen meer sociaal contact met elkaar konden hebben via het web.

Het punt is alleen dat mensen geen nare dingen op FB gaan zetten en je zo in een bubbel terecht komt waar alleen maar positiviteit naar je word geslingerd (terwijl die mensen waarschijnlijk ook wel vervelende dingen meemaken) terwijl je zelf zoiets hebt van “van mij hoeft het allemaal niet meer”.
Inderdaad, dit is gewoon verkooppraatjes van 'deskundige' die zijn broodwinning wilt uitbreiden. Ouders dragen zorg voor voldoende beweging, gezonde voeding en goede persoonlijke hygiene van hun kinderen.

@Touchdomex je diik gedrukte tekst is dus totaal nietszeggend en je houdt geen enkel argument over.
Inderdaad, dit is gewoon verkooppraatjes van 'deskundige' die zijn broodwinning wilt uitbreiden.
Wat een onzin, de man ziet een groeiend probleem en waarschuwt daarvoor. Het is eerder dat hij zijn broodwinning in gevaar brengt door een verbod te bepleiten.
Welke groeiende problemen? Er zijn genoeg gamers die wel sociaal zijn. Kijk maar naar events zoals campzone en The-Party.

Van social media is al vaker aangetoond dat jongeren daar juist depressief van worden en dat de contacten daardoor juist heel oppervlakkig zijn.

Ik zie dit ook als een verkooppraatje van de 'deskundige'
Want een verbod helpt? Net als bij drugs, alcohol, gokken en seks?
Voorbij gaan aan het feit dat sommige personen veel verslavingsgevoeliger zijn dan anderen, je aanleg kunt hebben voor depressies of andere "aandoeningen" is makkelijk. Als dat met je kind gebeurt maakt je dat nog geen slechte ouder.
Absoluut niet!

Hoe je ermee omgaat als het met je kind gebeurt, daar gaat het om.
Wat jij wilt, als gerenommeerd deskundige zal.ik je moet geloven dat alles wat fout gaat op het gebiedvan geestelijke gesteldheid is te wijten aan de opvoeding.

Wel een gehoord van nature en nurture?

Vast wel.
Ik gaf je gelijk man, reageer eens minder agressief ( misschien twee keer lezen? ).

Het gaat niet om wat fout gaat, dat kan altijd in alle situaties gebeuren, het gaat erom hoe je ermee om gaat ( als ouders / in mindere mate als kind ).
Excuses.

Ik ben niet helemaal helder vanavond.

Na 3 keer lezen snap ik je pas.
Geen probleem man, fijne avond verder :)
Ouders van kinderen die gaan roken zijn dan ook slechte ouders? En kinderen die alcohol drinken? En kinderen die Red Bull drinken? Kinderen die suiker verslaafd zijn? etc etc etc.

Het probleem ligt niet alleen bij de ouders. Helaas is de doelgroep en dus ook de marketing van veel producten juist gericht op jongeren, immers als je ze jong verslaafd hebt kan je ze de rest van hun leven uitbuiten.

De laatste tijd toont juist steeds meer dat een betere en strengere regelgeving vanuit de overheid werkt om verslavingen tegen te gaan en bewustwording te versterken.
*knip* wilde deze post eigenlijk weggooien maar dat kan blijkbaar niet

[Reactie gewijzigd door Rabb op 2 juni 2018 17:39]

Ik ben oprecht nieuwsgierig naar je onderbouwing.
Met welke leeftijd mag je op café gaan?In mijne tijd was het 16, nu?Ik denk de 21ste eeuw is de eeuw van watjes kweken.Dat altijd één of andere zweefteef u komt vertellen wat goed is of slecht is.ze praten alsof het voor iedereen is maar het gaat over enkelen en dat is met alles zo.Je moet ze niet links laten liggen maar praten alsof het voor iedereen is dan zijt je verkeerd bezig.Wat zij zeggen is van gamen wordt je dik van ,klopt ook niet,ik ken er die gerust wat kilo's mogen bij hebben of dikke mensen zijn gamers kun je ook zeggen volgens hun conclusie.En wat is "normaal sociaal functioneren"?
'wat ertoe kan leiden dat ze op den duur niet meer normaal sociaal functioneren' vind ik dikke kul. We zijn niet allemaal even 'sociaal'. 'Sociaal' uitgeteld in een café liggen is dan beter ? Overdrijven is natuurlijk niet goed, in welke richting dan ook, maar wat is overdrijven ?
Er bestaat geen regel die bepaalt wat overdrijven is en mocht er een denkbeeldige regel bestaan, dan is deze door mensen gemaakt die geen last hebben van die 'verslaving'.
Als je graag gaat vissen en je doet dit 16 u per dag, dan zegt niemand er wat van. Maar spelletjes spelen, ho maar.
Laten we wel wezen, de nieuwe generaties hebben veel meer moeite om een conversatie te maken.
Het helpt niet echt, dat mensen nu in pauzes of als ze ff niks te doen hebben op mobieltjes kijken, i.p.v. met andere mensen te praten of naar ze te luisteren, ze leren het gewoon niet meer door te doen.
wat ertoe kan leiden dat ze op den duur niet meer normaal sociaal functioneren.
Juist dat vind ik nu hele enge uitspraken. Wat is normaal? En waarom moet iemand "normaal" sociaal functioneren? Ik doe het iig al decennia niet in de ogen van velen.
Eh, social media zorgt ook dat mensen minder bewegen (ze hoeven niet op de fiets om een bakkie koffie bij je te doen om bij te kletsen) en ik weet wel zeker dat het ervoor zorgt dat een aantal mensen sociaal minder functioneren. Daar is onderzoek naar gedaan.

[Reactie gewijzigd door Origin64 op 2 juni 2018 12:01]

om een bakkie koffie bij je te doen
Koffie! Er zijn veel mogelijkheden om verslaafd te raken.
De punten die jij highlight zijn geen kenmerken van gameverslaving maar van verslaving in het algemeen. Dat kan ook bij sociale media of andere onderwerpen van toepassing zijn. Er moet dus geen verbod op verslavende games komen maar er moet opgelet worden of mensen zich niet verslaafd gedragen!
Toch lijkt mij, zeker gezien de gequote motivatie, dat voorlichting en het aanpakken van het probleem achter de verslaving beter werkt dan een van de toevluchten buitenspel te zetten; mensen vinden vanzelf een andere toevlucht om te "ontsnappen"; die drijfveer moet juist weggenomen worden!
ik denk dat een ander argument heir ontbreekt, namelijk de psychologische consequenties voor het eindeloos simuleren van (massa)moorden zoals dat gebeurt met shooters an games zoals grand theft auto.

Als reclame een invloed heeft heeft dit ook een invloed op de psyche en gedrag van mensen en wellicht ook op hun IQ en EQ.
Zit een punt van waarheid in hoor wat die jan willem poot zegt. In principe kan je in een online gaming wereld lekker verstoppen van dagelijkse problemen in de echte wereld. Er is geen koppeling tussen beide werelden maar bij facebook & youtube is die koppeling met de echte wereld er wel. Voor sommige mensen is een gamingwereld een meer prettige omgeving dan de echte wereld, wat eventueel resulteert in de symptomen die hij aanstipt. Volgens mij is een gamingwereld niet verslavend zoals drugs of alcohol. Maar het voorziet wel in dezelfde behoefte, het ontsnappen van de problemen in de echte wereld. En dan denk ik dat er meer zou kunnen spelen op psychologisch niveau, trauma's ofzo waardoor men de echte wereld wil "ontsnappen". Omdat gamen onder jongeren weldegelijk veel gebeurt, is het grijpen naar games om de werkelijkheid te ontsnappen een niet ondenkbaar scenario.

[Reactie gewijzigd door govie op 2 juni 2018 10:23]

Leuk dat je dat zegt over het ontsnappen aan de echte wereld. Ik denk echter dat sociale media, naast gaming, ook geen realistische weergave is van de realiteit. Mensen zijn veel positiever ingesteld en laten alleen hun beste kant zien. Ik denk dat het vertekende beeld waarin mensen zichzelf presenteren juist de kern is van het verslavende deel van sociale media.
Er was deze week bij Zembla een interessante documentaire over Tinder-gebruikers. Terwijl ze net iemand hadden leren kennen, gingen ze toch al weer verder kijken wie er nog meer leuk was. Naar mijn idee een duidelijk voorbeeld van verslaving. Een constante behoefte aan kicks.
Mja, dat is net zo'n sterk argument als dat de politie maar inbrekers moet gaan pakken wanneer je aangehouden wordt voor een snelheidsovertreding. Er zijn altijd "andere/ergere dingen".
Ik ben het ermee eens. Wanneer gaan we ouders een keer aanspreken om hun kinderen een fatsoenlijke en gebalanceerde opvoeding te geven? Ik mocht ook gamen, maar na een uur of twee werd ik de deur uitgezet en moest ik buiten spelen. Tevens werd ik ook gestimuleerd om andere hobbies te zoeken en zodoende heb ik tot vandaag de dag meerdere interesses. Roken en alcohol word vaak nog stiekem gedaan en daarom snap ik dat die reclames op kinderen worden gericht, maar thuis moet je als ouder toch echt wel de baas kunnen zijn, en daar speelt dit zich af. Een ouder die games de schuld geeft dat hun kind niet meer naar buiten gaat moet eens fatsoenlijk in de spiegel kijken.
Ook filmzenders kan die mannetje dan verbieden... want je hebt soms dat filmzenders hele reeksen van een bepaalde film aanbieden.. waardoor je soms rond de 20 uur kwijt kan zijn aan een film reeks.
Dan mag Jan Willem Poot er ook voor gaan pleiten om Facebook, Youtube, Instagram e.d. te verbieden voor jongeren.
Hij mag pleiten voor wat hij wil. Maar ik hoop toch echt dat we met z'n allen niet naar zo'n bekrompen betutteling gaan.

Als iemand een probleem ervaart, dan moet hij hulp kunnen krijgen. Maar ga alsjeblieft niet zomaar iets voor iedereen verbieden, omdat het voor enkelen tot problemen leidt.
Precies, zat ik ook zo erover te denken, geldt zelfde voor Whatsapp en tja? Dagelijks Netflix en wekelijks naar de Pathe, is dat ook verslaving? Dagelijks naar je werk ook minder bewegen achter je bureaustoel, is dat ook verslaving?
Volgens mij doe je dan alsnog aan symptoom bestrijding dan dat er daadwerkelijk een probleem bij de bron wordt opgepakt.
Het is al vrij lang een bron van verwondering en irritatie bij mij, dat gedragswetenschappers/psychologen niet een soort eed van Hippocrates hoeven af te leggen en zij hun kennis toepassen in spelletjes, reclames, sites als Facebook om daar de mensen zolang mogelijk vast te houden en te manipuleren met o.a. 'beloningssystemen'
Ik zal er voor willen pleiten dat deze kennis breeduit wordt toegepast in het onderwijs, om een ieder te "manipuleren" om te blijven leren en dat het niet meer ingezet mag worden om mensen meer en meer te laten consumeren..
Als ik de stelling wat overtrek zou ik veelal van de huidige reclames en tactieken e.d. aanduiden als psychologische oorlogsvoering tegen de burgers.
Het is natuurlijk niet alleen dat , in een technologie wereld waar mobiel , pc , tablets en TV's een functie hebben in onze samenleving dan zie ik facebook , twitter , instagram etc alleen maar als tool.

De insteek moet simpel en de drempel hoger.

1, Scholen waar de technologie bij kinderen er al ingepropt word en zij al op jonge leeftijd met de technologie in aanraking komen moet beter gestuurd worden , leren ok en daar moet het ook bij blijven.

2. In just deze scholen ( en ja ook ouders hebben hier een rol in ) moet juist die technologie worden gematigd door, reken eens uit je hoofd , of ga eens de natuur in , en he laten we eens kijken of we in plaats de virtuele tour door het museum eens echt naar het museum kunnen gaan.

3. Kijk waar je een leeftijd bij kan plakken op apparaten , we doen het voor andere zaken ook zoals alcohol , tabak , doet het voor het gemak met een mobieltje , bv simpel bel mobiel zonder apps vanaf 12 jaar , met apps 16 , etc zoiets bv.

En zo zijn er nog meer dingen waar de jeugd van vandaag aan gekoppeld word , de huidige generatie is als je gewoon rond om je heen kijk al verslaaft letterlijk en figuurlijk aan de technologie.

Toppunt hiervan is dat ik laatst een meisje zag een jaar of 14 op een paard in de bak van een manege met een mobieltje in haar hand , ze heeft zekers 30 minuten gestaan zonder dat het paard ook maar 1 voet naar voor of achter heeft gedaan zo was ze met haar mobieltje bezig.
Alleen voor jongeren? :X
Ben het deels met je eens, maar om de sociale media gaat het nu niet,
Hoeveel idioten die te hard rijden en race games spelen, proberen een lantaarnpaal omver te rijden? In het spel kan het :D maar in het echt niet. En dit is maar 1 voorbeeld.
Maar verbieden, nee.
Maar de mensen bewuster maken met wat ze doen en de normale normen en waarden op straat beter laten inzien, Ja, want de agressie op straat is wel TE nu de laatste tijd. Of dit nu door games komt zal moeten worden uitgezocht, maar wat ikzelf al ken en ook meemaak, door schiet/vecht games wordt men agressief en behandelt men mensen alsof ze vuil zijn of de vloeken vliegt zo de mond uit ;)
Ik als ouder van 3 kids, heb ook mijn kids geleerd er mee om te gaan, me zoontje die nu 17 is, mocht pas vanaf zijn 16e GTA games spelen ;) Dochter van 27 die GTA speelt, mept er graag in op los met de golfstick ;) cash verdienen zegt ze dan, maar in real live is het mensen rippen en dood meppen.
Dus ik begrijp JW Poot wel, maar hij pakt het niet bij de bron aan, opvoeden en ouders.
Aan de andere kant is dit ook door de politiek, ouders moeten nu 2 salarissen hebben om rond te kunnen komen, dus vaak werken beide ouders.

edit;typo

[Reactie gewijzigd door Nympho op 2 juni 2018 23:36]

En TV kijken! En het vreten van zakken chips! En suiker! En coffie!

En als we alles hebben verboden dan houden we een feestje alleen denk ik niet dat er dan nog iets over is om mee feest vieren. _/-\o_

[Reactie gewijzigd door Kain_niaK op 3 juni 2018 08:15]

wat ik me dan afvraag is hoe kunnen ze dit gaan enforcen.
stel iemand is verslaaft aan het spel dota2 (gratis/F2P)

hoe kunnen ze gaan voorkomen dat hij/zij dit nog gaat spelen om zo weer verslaaft te worden.
Als ze facebook of instagram willen verbieden kan je dit argument ook wel gebruiken, maar je moet toch ergens beginnen he.
Social media is schadelijker dan games.
Ben zeker geen specialist op het gebiedt van wat schadelijk is voor jongeren of verslavingsdeskundige.

Echter wordt hier nu wederom gesuggereerd dat de games het probleem zijn, en dit is niet zo, dit is al in meerdere artikelen en studies naar voren gekomen.

Om even bij gamen te blijven de meest naar voor gekomen nadelen van gamen kunnen bijvoorbeeld echter wel verslaving of agressie zijn, echter heeft dit meer met de persoon, genen, lichaamsbeweging en psychologische gesteldheid te maken. De personen welke bijvoorbeeld verslaaft zijn aan gaming zullen waarschijnlijk ook gemakkelijk een verslaving kunnen oplopen aan andere zaken.

Dit ligt iets anders dan bij Sociale Media, Deze bedrijven proberen mensen zo lang mogelijk gebruik te laten maken van hen Apps door middel van algoritmes etc. ook wordt sociale media veel ingezet om bepaald gedrag of beeld te veranderen op zeer geraffineerde wijze. Vandaag de dag is een groot probleem dat veel jongere bijvoorbeeld nep nieuws niet herkennen en er van uitgaan dat dit echt is waardoor er een verkeerd beeld wordt gevormd over bepaalde zaken. en zo kun je nog veel meer verschillende dingen aanhalen.

Maar hoe dan ook, ik denk niet dat een verbod werkt.

[Reactie gewijzigd door Jonathan-458 op 2 juni 2018 11:17]

Heroine is ook nooit het probleem, dat zijn precies diezelfde dingen. Gameverslaving is een echt ding. Hoeveel gamefans er ook rondlopen hier, dat verandert daar niets aan.
Ik ontken ook niet dat er geen gameverslaging bestaat, maar ik zeg juist dat iedereen verslaaft aan iets kan zijn als die persoon daar (meer) aanleg voor heeft.

Bij sommige drugs ligt dit wat ingewikkelder omdat hier niet alleen spraken is van de menselijke chemische reactie.

[Reactie gewijzigd door Jonathan-458 op 2 juni 2018 14:04]

maar vanaf welk punt willen ze het hier een verslaving noemen? Soms hoor ik mensen al zeggen dat het een verslaving is als ze 3 uur per dag een spelletje doen. En laten we wel wezen dat is met LoL maar 3 potjes misschien 4...
Het gaat niet zozeer om tijd maar om de negatieve impact op je leven. Als je bijv. geen baan vast kunt houden omdat je jezelf niet van het gamen kunt halen. Op dit moment is er nog niet eens overeenstemming over of videospelverslaving bestaat. Als je de hele dag games speelt, voor de TV hangt of in de sportschool zit kan dat bijv. een teken van depressie zijn, het kan een soort verslaving zijn, maar het kan ook zijn dat je er gewoon voor kiest dat te doen omdat je het leuk vindt of anderszins de moeite waard.
Het zou kunnen dat veel 'gameverslaafden' bijv. gedeprimeerd zijn en daarom veel tijd aan games besteden. Met het weghalen van de games los je dan niets op, er zijn zat andere manieren van de realiteit ontvluchten, die vaak veel schadelijker zijn.
Los van of het nou wel of niet op zichzelf een verslaving is, als je het idee hebt dat iets een sterk negatieve impact heeft op je leven en je minder tijd erin wil stoppen, maar je dat erg moeilijk vindt, kan het helemaal geen kwaad (en hoef je je helemaal niet beschaamd te voelen) om daar eens met iemand zoals de huisarts over te praten.

[Reactie gewijzigd door kftnl op 2 juni 2018 12:02]

Idd en je bent niet direct verslaafd als je hele dagen bijvoorbeeld CoD speelt.. sommige mensen hebben bijvoorbeeld de tijd om een zaterdagje vrij te laten om de hele dag Cod oid te spelen.
Ik geloof dat zo'n verslaving niet zozeer met lang spelen te maken heeft maar meer met in hoeverre je er daadwerkelijk last van hebt. Heb je gewoon veel vrije tijd dan is het natuurlijk geen probleem om die tijd aan je hobby te besteden. Wanneer je het gamen niet los kunt laten, er aan blijft denken als je er niet mee bezig bent, en het belangrijkste, het in de weg gaat zitten van andere dingen zoals studie, werk, financiën, je sociale leven, dan begint het toch echt problematisch te worden.

Met de gokelementen die in huidige games zitten kan ik me voorstellen dat je steeds problematischer gedrag kan gaan vertonen. Het gokken zelf is al verslavend, je kunt er veel geld mee kwijt raken of veel meer tijd dan je eigenlijk wil besteden om weer een nieuwe lootbox te krijgen/te kunnen openen puur omdat dat kansspel je een prettig gevoel geeft.
In de literatuur spreekt men pas van een verslaving als dat geen je sociale leven negatief beïnvloed.
Ja, je hebt ook genoeg jongeren die in hun vrije tijd altijd aan het voetballen zijn. Is dat dan ook een verslaving? In mijn ogen is bij jongeren die veel gamen er veel meer aan de hand dan een verslavend spel. Dit vind ik net zo'n loze kreet als zeggen dat videogames tot geweld leidt.
Fysiek sporten kan inderdaad ook verslavend zijn, maar dat is natuurlijk wel een stuk gezonder dan uren achter een scherm zitten.
En met sporten is er toch wel een bepaald maximum aan tijd wat je eraan kunt besteden. Niemand gaat even twee nachten doorhalen en 48 uur achter elkaar voetballen, maar met een game kan dat wel.

Bovendien vereist top sport optimale voeding, slaap en rust. Dus bij topsport wordt je alleen maar slechter als je onverantwoord bezig bent. Bij een online game wordt je beloond voor veel uren werk en wordt je beter, zelfs als je lichamelijk en geestelijk achteruit gaat.

[Reactie gewijzigd door Torgo op 2 juni 2018 10:39]

Bij een online game wordt je beloond voor veel uren werk en wordt je beter, zelfs als je lichamelijk en geestelijk achteruit gaat.
Dit is maar halfwaar en erg misleidend. Ja je kunt beter worden in videogames ongeacht je fysieke FITHEID. Daar stopt de waarheid van je uitspraak echter. Elke speler van hoogniveau in games als LoL, Dota, overwatch, etc. kan je vertellen dat als je niet lekker in je vel zit, fysiek of geestelijk, je VEEL slechter speelt dan wanneer je je goed voelt. Je wordt inderdaad beloont voor veel uren erin steken met beter worden, maar ga je er zoveel tijd in steken dat je beide fysiek en geestelijk achteruit gaat, dan zullen je in-game prestaties met een gelijke mate afnemen.

Source: ben hoog niveau gamer in overwatch, en middelhoog in dota. Om deze redenen weiger ik competitief te spelen wanneer ik me mentaal niet goed voel. Dan speel ik wel een potje unranked of ga met vrienden afspreken om at te koelen.
Dat is waar, ik doelde meer op mmorpg's waar je door grinden experience en equipment verdiend en dus beter (sterker) wordt naar mate je meer tijd investeert.
ik denk dat men het verslaafd kan en wil noemen wanneer je gamen prioriteit geeft boven bijv. je dagelijkse zaken zoals: werk, school, eten, slaap ect. tenminste dat zou ik iig denken
In mijn ogen ben je heel dichtbij, maar nog niet helemaal. Ikzelf zie iets als een verslaving als je het (zoals jij al zei) boven alle andere zaken zet en niet uit jezelf kan stoppen. Als je nog wel uit jezelf kan zeggen "nu is het genoeg geweest, ik stop er mee voor vandaag (of de week)" dan vind ik het niet zozeer een verslaving, maar een probleem bij het stellen van prioriteiten. Vooral bij pubers is het vaak toch het laatste in plaats van een verslaving ("school is saai, het is echt niet zo belangrijk hoor"). Ikzelf heb die periode ook wel gehad waarin ik veel liever gamede dan met school bezig ging, maar het was nog lang geen verslaving.

[Reactie gewijzigd door Dnomyar96 op 2 juni 2018 19:10]

Ik denk dat je kunt kijken naar de reacties wanneer gamen niet meer kan. Een verslaafde zal alles doen om aan zijn fix te geraken. Een niet verslaafde moves on en gaat iets anders doen.

Ik ben verslaafd aan internet. Als het internet uitvalt kan ik niet rusten tot het terug werkt, ik maak me boos tegen de helpdesk van mijn dealer die Proximus heet en ben pas gelukkig als ik terug internet heb.
Dat is afhankelijkheid. Verslaving is als het ding schade doet. Het feit dat je online zit zorgt dan voor lichamelijk of geestelijke schade an jou of je omgeving. Roken levert schade op aan je longen, alcohol aan je lever (naast het sociaal onacceptabele gedrag van mensen die veel drinken), games bieden, net als heroine, voor sommige mensen een gemakkelijke uitvlucht uit de realiteit.

Ik denk dat die onderzoeker de plank misslaat. De spellen die de problemen zijn zijn grotendeels niet de spellen die gemaakt zijn om verslavend te zijn. Ze zijn verslavend omdat ze goede, leuke spellen zijn. Omdat ze iets bieden wat de realiteit - gevoelsmatig- niet biedt: beloning, een gevoel van vooruitgang, etc etc.
Ik denk dat het verbieden van dat soort spellen voor jongeren niet redelijk is. Veel jongeren spelen met veel plezier de spellen waar anderen verslaafd aan raken.
De vraag is, hoe kom je erachter dat het te veel is, en hoe zorg je dat de omgeving van zoiemand het door heeft en ingrijpt, dat is de vraag.
Ik denk echt niet dat de onderzoeker de plank misslaat. Games hoeven echt niet goed te zijn om verslavend en populair te zijn. Genoeg games zien passeren die totale onzin zijn en heel populair zijn. Zynga bijvoorbeeld doet niets anders dan verslavende games maken. Het gaat hier denk ik niet over goede games maar games die speciaal gemaakt worden om mensen verslaafd te maken

Er zijn genoeg onderzoeken geweest naar hoe ons brein werkt en veel games maken gebruik van die onderzoeken. Het zit hem in het belonen en hoe er beloond wordt. Ons brein reageert daarop, daardoor kan een virtuele smurfenbes een grotere waarde krijgen voor de gamer dan bvb een echt snoepje.

Daar schuilt hem net het gevaar met lootboxes omdat dit volledig is opgezet volgens die onderzoeken naar ons brein. Die geven grote beloningen via een speciaal uitgedokterde ratio. Met lootboxes kan men van goede games die niet volgens een verslavende techniek zijn opgebouwd dus ook verslavende games maken.
Wanneer je de <verslaving> weghaalt en dan niet emotioneel stabiel blijft, dan weet je dat er sprake is van de <verslaving> gebruiken als afhankelijk middel om je zelf goed te doen voelen.

Voorbeeld: wil je film kijken en op het laatste moment gaat het niet door, heb je er algemeen vrede mee, no biggy.

Voorbeeld 2: game je dagelijks en zegt iemand om komende maanden te stoppen met gamen / computeren en brengt het je helemaal van je stuk, dan is er hoe dan ook een afhankelijkheid in gamen / computeren ontstaan om jezelf bij goed te voelen.

Ik vind het een moeilijk topic. Want ieder mens heeft zijn eigen ding waar die zijn plezier uit haalt. Vaak in iets buiten zichzelf (gamen, tv, sport, uitgaan, etc).

Waarom zou je het ene wel en het andere niet verbieden?
Hij heeft zeker wel een punt.

De afgelopen jaren zijn partijen zoals EA, Ubisoft, Activision aan het kijken geweest hoe ze ons gamers psychologisch het verst kunnen pushen. Het is een exacte wetenschap geworden hoe je mensen verslaafd maakt aan jou game. Met alle verslavings factoren erbij gerekend.

Verslaving aan games was vroeger niet zo'n probleem. Maar momenteel verander je daarmee in de oh zo bekende walvis. Lekker al jou of je ouders hun geld in een dom spel stoppen. Want de verslaving is dankzij jarenlang onderzoek en de grens opzoeken, ondertussen vergelijkbaar met een drugs of andere verslaving. Beetje zoals het oude "One more turn" van Civ, maar nu "One more lootbox".
Want de verslaving is dankzij jarenlang onderzoek en de grens opzoeken, ondertussen vergelijkbaar met een drugs of andere verslaving. Beetje zoals het oude "One more turn" van Civ, maar nu "One more lootbox".
En hier ga je dus volledig de mist in. Bij alle soorten drugs is er een fysieke verslaving aanwezig (nicotine, heroine, cocaine, alcohol). Vandaar dat deze producten als "verslavend" worden beschouwd, omdat de verslaving gebonden is aan wat de stof doet met het lichaam (reageren met de receptoren in je hersenen etc).

Bij games is er geen fysieke verslaving, dus die vergelijking gaat totaal niet op. Mentale verslaving zit gewoon tussen je oren.

Wat is de volgende stap? Netflix verbieden omdat mensen te veel series kijken? Moeten we ook boeken verbieden dan? Als kind verslond ik namelijk boeken, en dat heeft ook zijn invloed gehad op mijn schoolprestaties ("Nog 1 hoofdstukje lezen..."). Ala je alles wat mentaal verslavend kan zijn, gaat verbieden, moet je alles dat mogelijk plezant kan zijn gaan verbieden. In zo'n wereld wil ik niet leven...

[Reactie gewijzigd door sithlord2 op 2 juni 2018 10:18]

[...]

Bij games is er geen fysieke verslaving, dus die vergelijking gaat totaal niet op. Mentale verslaving zit gewoon tussen je oren.
De vergelijking met opiaten, alcoholen en dergelijke gaat wel degelijk op. Bij gameverslaving maken je hersenen beloningsstoffen aan, zoals dopamine en endorfine, die veel weg hebben van opiaten en je drang om daar meer van aan te maken te vergroten, wat verslaving in de hand werkt. In dit geval dus gameverslaving.

http://exendo.be/wp-conte...netica-van-verslaving.pdf
En dat gaat even goed op voor alles wat aangenaam is, dat is mijn punt! Je kan evengoed argumenteren dat tv-series, stripverhalen, boeken, films ook verslavend zijn (wat voor een deel ook zo is) en dat ze bijgevolg ook maar moeten verboden worden.

Het is uitermate hypocriet om games te verbieden op basis van bepaalde criteria, maar andere zaken die aan dezelfde criteria onderhevig zijn niet. Dan ben je niet objectief bezig.
Genoeg drugs die enkel psychologisch verslavend zijn. Wiet, XTC, Speed etc. Hier zit het ook "tussen de oren". Wat nogal denigrerend overkomt, want een mentale verslaving is echt niet minder erg dan een lichamelijke.

Uiteindelijk is het weinig verschil tussen gamen en drugs. Beide is in grote mate niet gezond en beide kan in grote mate klappen met geld kosten. En zoals Swerfer hierboven al aangeeft, het heeft +/- hetzelfde effect op het lichaam.

Beide verslavingen zijn ook een poging om buiten de realiteit te leven. Het leven is niet voor iedereen rozengeur en zonneschijn, de meeste mensen zoeken een uitweg, wat best eens onbewust kan zijn. De 1 kan niet leven zonder koffie, de ander nicotine, de ander weer gamen.

We verbieden lang niet alles wat mentaal verslavend is, wat we wel doen, is minimaal alle verslavingen die je financieel of lichamelijk helemaal naar de klote kunnen helpen, op 1 of andere manier proberen te reguleren.

Gokken, drugs, alcohol etc is ook gereguleerd of zelfs deels verboden. Naast de minimale leeftijdgrens van 18 jaar.

Maar het is normaal en prima om kinderen van 12 dezelfde kick en rush te geven via lootboxes en andere ongein in games?

[Reactie gewijzigd door batjes op 2 juni 2018 10:56]

Maar het is normaal en prima om kinderen van 12 dezelfde kick en rush te geven via lootboxes en andere ongein in games?
Dat zeg ik helemaal niet. Maar het er bestaat ook nog iets als "ouders" die hun kinderen moeten leren om met zulke zaken om te gaan. Toen ik jong was (ik ben 39 btw) was de tijd dat we tv keken bijvoorbeeld gebonden aan bepaalde uren. Idem voor de uren die ik achter de pc zat. Was dat fijne als jongere, zeker niet. Maar daar dienen ouders nu eenmaal voor, om ons te grenzen aan te wijzen van zaken die we zelf niet kunnen inschatten op die leeftijd.

Maar om gaming dan maar direct op dezelfde lijn te zetten als een heroine-verslaving, dat gaat gewoon veel te ver. Ik heb zelf echt wel veel gegamed als kind en als jongere, en het is best wel allemaal goed gekomen met mij.

Maar goed, als de meerderheid moet boeten voor het feit dat een klein percentage niet met grenzen omkan (of ze niet opgelegd krijgt door de ouders), het zij zo. Het zal wel mijn leeftijd zijn, en dat ik in een andere generatie ben opgegroeid, dat ik niet met zo'n betuttelende mentaliteit omkan. Ik zie de maatschappij evolueren naar een punt waarin blijkbaar alles gevaarlijk is, terwijl in mijn tijd daar anders mee werd omgegaan. Ik ben een Belg, en heb gezien hoe 's avonds buitenspelen ook ineens gevaarlijk werd toen het Dutroux-tijdperk aanbrak en ouders hun kinderen begonnen binnen te houden, om maar een voorbeeld te noemen... Als kind klommen we in bomen, en als we vielen gingen we naar de dokter voor een paar hechtingen als het nodig was, maar dat is ook allemaal veel te gevaarlijk tegenwoordig.

[Reactie gewijzigd door sithlord2 op 2 juni 2018 11:21]

Ik ben een paar jaar jonger en het was voor mij weinig anders. Alleen op zaterdag kreeg ik meer ruimte om achter de TV te hangen (de Cartoon Network weekends, wat een gemis).

Tot ik +/-12 was en mijn ouders langzaam voorbij ging in computer-kennis en kunde, naast dat ze allebei overdag aan het werk waren en ik toch al vrij spel had. Toen ik 14 was had ik met zomerbaantjes mijn eerste zelfverdiende console en PC op mijn kamer staan. Er was geen houwen meer aan voor mijn ouders om me digitaal in bedwang te houden. Met vele ruzies tot gevolg.

Dan was 1 van mijn ouders nog technisch onderlegd en kwam een heel eind. Genoeg gezinnen waarbij de ouders beide a-digitaal zijn.

Er zijn verder genoeg mensen die een gameverslaving hebben die goed te vergelijken is met een heroine verslaving. Niet alle whales zijn rijk. En genoeg die ook slecht eten om hun centjes elders uit te kunnen geven.

De PG-13 meuk is ook betutteling. Maar nu ik wat ouder ben, en achteraf. Is de oplossing eigenlijk best prima. Stickertjes met 'aanbevolen' leeftijden. Want ouders kunnen deze wetgeving makkelijk overrulen als ze dit willen.

De voornamelijkste reden van die stickers is om ouders er even bij stil te laten staan wat ze voor hun kroost kopen. En het is niet zo slecht om via een beetje regulering een boel maatschappelijk gezeik en kosten kunnen voorkomen.

Zou mooi zijn als er nu een soortgelijk systeem komt voor de verslavende MOBA's, PUBGS en MMORPG's welke leven op lootboxes en random chance verslavende bullshit. Het verbieden gaat me te ver, maar ik zou er echt helemaal niets op tegen hebben als alle lootbox bullshit achter 18 of zelfs 21 jaar grenzen komen te liggen. (21 is prima, moet je ook zijn om casino's buiten het holland casino in te mogen)
Dat zeg ik helemaal niet. Maar het er bestaat ook nog iets als "ouders" die hun kinderen moeten leren om met zulke zaken om te gaan. Toen ik jong was (ik ben 39 btw) was de tijd dat we tv keken bijvoorbeeld gebonden aan bepaalde uren. Idem voor de uren die ik achter de pc zat. Was dat fijne als jongere, zeker niet. Maar daar dienen ouders nu eenmaal voor, om ons te grenzen aan te wijzen van zaken die we zelf niet kunnen inschatten op die leeftijd.

Maar om gaming dan maar direct op dezelfde lijn te zetten als een heroine-verslaving, dat gaat gewoon veel te ver. Ik heb zelf echt wel veel gegamed als kind en als jongere, en het is best wel allemaal goed gekomen met mij.

Maar goed, als de meerderheid moet boeten voor het feit dat een klein percentage niet met grenzen omkan (of ze niet opgelegd krijgt door de ouders), het zij zo. Het zal wel mijn leeftijd zijn, en dat ik in een andere generatie ben opgegroeid, dat ik niet met zo'n betuttelende mentaliteit omkan. Ik zie de maatschappij evolueren naar een punt waarin blijkbaar alles gevaarlijk is, terwijl in mijn tijd daar anders mee werd omgegaan. Ik ben een Belg, en heb gezien hoe 's avonds buitenspelen ook ineens gevaarlijk werd toen het Dutroux-tijdperk aanbrak en ouders hun kinderen begonnen binnen te houden, om maar een voorbeeld te noemen... Als kind klommen we in bomen, en als we vielen gingen we naar de dokter voor een paar hechtingen als het nodig was, maar dat is ook allemaal veel te gevaarlijk tegenwoordig.


Amen _/-\o_ Ik ben het hier volledig met je eens.

[Reactie gewijzigd door Milo44 op 5 juni 2018 11:05]

Toch wel. De verslavende stof maak je echter zelf aan en komt niet van buiten. (Bijv. Endorfine) Als nu de gamemaker zijn game zo inricht zodat zijn game bij veel spelers dit effect heeft, dan is er geen verschil tussen het een en het ander.
Mentaal en fysiek is dan gewoon hetzelfde en beide zitten ze tussen je oren.
Of zoals de klisjeemannetjes al zeiden: fysiek is altijd psychisch.

[Reactie gewijzigd door blissard op 2 juni 2018 11:00]

Volgens dezelfde redenering is een TV-serie waarbij elke aflevering met cliffhanger eindigt, ook even verslavend. Ze spelen beide in op receptoren en endorfines en whatever allemaal.

Dus waarom het ene verbieden, en het andere niet? Kan iemand mij daar een consistent antwoord op geven op basis van objectieve factoren?
Ik zeg niet dat het “even” verslavend is. Ik geef aan dat het werkt volgens dezelfde principes. Dat is mijn punt.
Dat iets dat “meer” verslavend is “meer” verboden wordt, klinkt mij logisch in de oren. Wellicht met “meer” negatieve effecten als andere objectieve factor?
Wederom, hoe bepaal je dat? Bij lichamelijke verslaving kan je nog op een redelijk objectief bepalen. Er is genoeg wetenschappelijk onderzoek gedaan om vast te stellen hoe die stoffen inwerken op de hersenen. Je kan objectief vaststellen dat bepaalde stoffen verslaving veroorzaken, ongeacht de persoon in kwestie.

hoe bepaal je dit voor puur psychische verslaving? Die is immers heel individueel. Kijk je naar het percentage gebruikers van een bepaald spel om te zien hoeveel er problematisch gedrag ontwikkelen?

Je hebt bepaalde criteria nodig om zoiets te bepalen. Je kan niet zomaar zeggen dat het moet omdat games verslavend zijn, want er zijn veel dingen die geestlijk verslavend kunnen zijn. Nu lijkt het mij gewoon dat games worden gekozen omdat het een makkelijk doelwit is, terwijl het voor een groot deel ook op opvoeding aankomt (zie mijn andere posts in deze thread hieromtrend).

En er wordt dan ook de vergelijking gemaakt van lootboxes met gokken (wat ik volledig begrijp), maar de games die in het artikel worden aangehaald (World Of Warcraft), hebben bij mijn weten geen lootboxes. Je weet wat je koopt, dus die vergelijking gaat dan ook totaal niet op.
Kijk even bij de post van swerfer. Daar staat het beter uitgelegd.
De mobiele games vallen hier trouwens ook wel onder: er zijn aardig wat "gacha games" tegenwoordig, met een loterij-element, waarbij je aangemoedigd wordt om iedere dag terug te komen en, als het even kan, ook geld te investeren om je kansen te verbeteren. Dan ga je toch al snel richting gokverslaving, wat problematisch kan zijn voor mensen die geen miljonair zijn.
Dus moet je die factor aanpakken, niet games als verslavend bestempelen.
Bedoel je moeite doen? Waarom doe je zoiets... :+
Nagel op de kop. En dat begint voor een groot stuk bij opvoeding. Ik ken genoeg koppels die hun kinderen de iPad geven "want dan zijn ze rustig" |:(

Dat is geen voorbeeld van goede opvoeding, want duw je letterlijk zo'n games door hun strot. Maar ouders willen niet horen dat hun manier van opvoeden niet ideaal is, dus we steken het maar op de games zelf en zullen we ze maar verbieden...
Hmm, hier klagen ze toch echt al over van in de jaren 90 voor zover ik me kan herinneren.
Nah toen was het geweld wat een probleem was. Met een DOOM, Carmageddon, GTA etc die de grenzen opzochten.

Het resultaat van die 'onzin' zijn de leeftijdsstickers, wat opzich prima is.

Nu zijn we weer bezig over het verslavingsaspect (en vooral de kosten die hier aan hangen), wat hopelijk gaat resulteren in een soortgelijke oplossing.

Een vorm van lootboxes in je game? Hier 21+ stempel.
Ik vind partijen als EA, Ubisoft en Activision nog wel te doen. Ja, ze maken zich er zeker schuldig aan, maar lang niet zo erg als al die Free2Play en mobiele games. Die worden echt gemaakt om mensen binnen te halen en dan zorgen dat ze maar microtransactions blijven gebruiken. Dit zie je inderdaad ook wel in sommige AAA games, maar lang niet zo erg.
Dit is wel een interessante discussie. Want wanneer wordt een game door ggz-instelling "Yes We Can Clinics" bestempeld als 'verslavend'?
Zo snel mogelijk, de praktische situatie zal weinig veranderen en het geeft hun meer aantrekkingskracht om gezocht te worden als "medicijn". Voornamelijk marketing/PR praatje.
Alles kan verslavend zijn, het probleem zit eerder bij specifieke games of developers (veel F2P truukjes) dan games algmeen.
Met wanneer bedoeld hij natuurlijk niet een tijdsaanduiding ;)

Maar wat is de grens, welke voorwaarden stel je dat iets wel of niet verslavend is in geval van games? Als ik het laatste uurtje werken uit kijk naar een game? Dan vallen bijv. alle games die ik speel er onder.
Ik weet niet wat hier marketing en PR aan is. Maar een GGZ kost de maatschappij geld. Hoe minder patiënten bij de GGZ hoe beter voor de maatschappij. En ze hebben een goed punt, heb zelf meegemaakt dat de grens tussen verslaving doormiddel van games en normaal gamen heel dun is. Zelfs als volwassene ga je soms ongemerkt die grens over bij bepaalde games en voor een jongere/kind is het nog veel moeilijker om weerstand te bieden.

Ik denk dan ook dat er voor bepaalde games gewoon een grens getrokken moe worden. En dan is een NIX18 helemaal geen slechte.
Ik weet niet wat hier marketing en PR aan is. Maar een GGZ kost de maatschappij geld. Hoe minder patiënten bij de GGZ hoe beter voor de maatschappij. En ze hebben een goed punt, heb zelf meegemaakt dat de grens tussen verslaving doormiddel van games en normaal gamen heel dun is. Zelfs als volwassene ga je soms ongemerkt die grens over bij bepaalde games en voor een jongere/kind is het nog veel moeilijker om weerstand te bieden.

Ik denk dan ook dat er voor bepaalde games gewoon een grens getrokken moe worden. En dan is een NIX18 helemaal geen slechte.
Dus we moeten als China gaan woorden zeg jij?

Nee dank je dat is een HEEL slecht idee, en er staat al 18 jaar op, en de ouders moeten hun kinderen op te voeden, en als de ouder hun werk (opvoeden) niet/kunnen doen horen zij te betalen om hun kinderen te helpen, de regering hoort hier helemaal buiten te staan.

[Reactie gewijzigd door AmigaWolf op 3 juni 2018 19:44]

Inderdaad ouders moeten kinderen opvoeden en het woordje Nee leren zeggen tegen hun kroost. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat sommige ouders er niet meer tegen op kunnen. En soms moeten die geholpen worden.

Probleem zit veel dieper in de maatschappij, door het tweeverdieners model hebben ouders minder tijd voor hun kinderen. Dat compenseren ze met dure cadeaus zoals spelcomputers, telefoons et cetera. Daarnaast is er ook minder toezicht en verliezen ze het inzicht in het leven van hun kind (let op, niet alle ouders zijn zo). Hoe vaak ik niet gehoord en gezien heb dat ouders verschrikt op politiebureau zitten en niet begrijpen dat ze totaal verkeerd zaten omdat ze dachten alles te weten over hun kinderen.

Dus ja, je hebt een goed punt, maar helaas is de realiteit anders en daarvoor is het fijn om instanties zoals het GGZ te hebben. En er overheid die soms even meedenkt.

Daarnaast ben ik wel van mening dat het principe "De vervuiler betaald" een goede optie is. Waarschijnlijk hadden die ouders andere prioriteiten (geld, groot huis, dure vakantie, wie zal het zeggen) en vind ik dat de ouders gewoon de zorg moeten betalen.
Inderdaad ouders moeten kinderen opvoeden en het woordje Nee leren zeggen tegen hun kroost. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat sommige ouders er niet meer tegen op kunnen. En soms moeten die geholpen worden.

Probleem zit veel dieper in de maatschappij, door het tweeverdieners model hebben ouders minder tijd voor hun kinderen. Dat compenseren ze met dure cadeaus zoals spelcomputers, telefoons et cetera. Daarnaast is er ook minder toezicht en verliezen ze het inzicht in het leven van hun kind (let op, niet alle ouders zijn zo). Hoe vaak ik niet gehoord en gezien heb dat ouders verschrikt op politiebureau zitten en niet begrijpen dat ze totaal verkeerd zaten omdat ze dachten alles te weten over hun kinderen.

Dus ja, je hebt een goed punt, maar helaas is de realiteit anders en daarvoor is het fijn om instanties zoals het GGZ te hebben. En er overheid die soms even meedenkt.

Daarnaast ben ik wel van mening dat het principe "De vervuiler betaald" een goede optie is. Waarschijnlijk hadden die ouders andere prioriteiten (geld, groot huis, dure vakantie, wie zal het zeggen) en vind ik dat de ouders gewoon de zorg moeten betalen.
Ja je hoeft helemaal niet alle twee te werken, je kan het gewoon reden als er eentje werkt, maar het probleem is dat mensen alles willen hebben, en dat kan dan niet meer, en je moet zuiniger zijn als eenverdiener, iedereen woord wijs gemaakt om alle twee te werken, in plaats dat een ouder de kinderen opvoed (in plaats van iemand anders dan de ouders) en een ouder haalt het geld binnen.

En dat het probleem steeds vaker gebeurd dat de kinderen maar een ouder thuis nog maar heeft die hun opvoed, omdat de ouders uit elkaar zijn gegaan, en dat de vader ze nog maar 1 a 2 keer per week nog maar ziet, omdat bijna altijd de moeder de kinderen krijg.

Ja het is jammer hoe achteruit alles gaat.
Jammer dat ik je niet omhoog mag modden, maar inderdaad nog meer argumenten om aan te geven dat er steeds meer mis is in onze maatschappij. Eigenlijk is verbieden van bepaalde games niet de oplossing, het oplossing moet meer in het sociale domein gezocht worden.
Volgens mij hangt dat ook weer aan een ander maatschappelijk probleem. Mensen vergelijken met elkaar hun bezittingen. Op school gebeurd dit ook. Maar in principe hangt ook alles af van hoe hoog je salaris is. In sommige gevallen moet je tegenwoordig wel allebei werken, anders is het niet meer te betalen.
Jammer dat ik je niet omhoog mag modden, maar inderdaad nog meer argumenten om aan te geven dat er steeds meer mis is in onze maatschappij. Eigenlijk is verbieden van bepaalde games niet de oplossing, het oplossing moet meer in het sociale domein gezocht worden.
Ja maar jammer genoeg moet de regering alles doen voor ons, in plaats dat de ouders dat doen, wat 30 jaar of langer terug ook helemaal geen probleem was.
Volgens mij hangt dat ook weer aan een ander maatschappelijk probleem. Mensen vergelijken met elkaar hun bezittingen. Op school gebeurd dit ook. Maar in principe hangt ook alles af van hoe hoog je salaris is. In sommige gevallen moet je tegenwoordig wel allebei werken, anders is het niet meer te betalen.
Precies in heel sommige gevallen, want de meeste kunnen gewoon nog leven als er een werkt, zo lang je maar zuiniger leef, mijn ouders hadden ook heel weinig, maar omdat ze zuinig leefde was het geen probleem dat alleen mijn vader werkte.

[Reactie gewijzigd door AmigaWolf op 4 juni 2018 19:01]

Beetje te hippe naam voor een ggz-insteling...
Als het Trimbosch Instituut nu zoiets zou uiten had er minder "commercieel belang" uit gebleken.
En excessief Netflix dan? Ik vind dit altijd zo overdreven. Álles is slecht als je het excessief doet. Wegteren achter de tv. Melk drinken ook. Om het dan op gelijke voet met alcohol en drugs qua verslavendheid te zetten... Mwoa. Ik kan prima een periode ontzettend veel gamen, om het vervolgens weer maanden niet te doen. Dit lijkt me lastiger met alcohol en vooral drugs. Hoewel het uiteraard ook afhangt van de mate waarin iemand verslavingsgevoelig is. Om dan te generaliseren dat games per definitie in hoge mate schadelijk/ /verslavend zijn vind ik erg ver gaan.

-edit ivm telefoon typo-

[Reactie gewijzigd door Gilraen op 2 juni 2018 10:05]

Klopt idd.. ik heb op dit moment helaas geen werk (ben werkzoekende en heb denk ik binnen enkele week weer een baan) kan dus zomaar hele dag kwijt zijn aan b.v. gamen.. maar zodra ik ga werken.. dan gaat werk logischerwijs direct voor.
Dan is het nog steeds een gecontroleerde bezigheid. Als je alles opzij zet om te moeten gamen (of whatever) dan kun je wel spreken van een verslaving.
Tuurlijk. Maar dat kun je over alles zeggen. Er zijn ook genoeg mensen die verslaafd zijn aan Netflix/Youtube. Of aan TCG's als Magic the Gathering of Pokémon. Het punt hier is volgens mij meer dat ze nu de games proberen te verbieden, maar dat ze dit dan eigenlijk voor alles moeten gaan doen.
In principe is elke game verslavend. Maar het ligt aan de persoon zelf of die verslavingsgevoelig is.
Heb je voldoende discipline om nee te zeggen tegen een verslaving dan is er niks aan de hand. Kun je dat niet dan ben je dus makkelijk verslaafd. Maar dat heeft niks met een bepaalde game te maken.
Sommige mensen zijn verslaafd aan (of beter gezegd: spelen graag) WoW, terwijl anderen dat spel juist helemaal niet graag spelen omdat het niet hun genre is. Die gaan juist weer graag los op bijvoorbeeld CS:GO.

Een verbod op verslavende games is dus niet echt zinnig. Dan moet je alle games gaan verbieden.
Precies. Iemand die wil ontsnappen aan 'ellende' kan net zo goed verslaafd raken aan postzegels verzamelen. Verslaving heeft niet altijd met het middel te maken, maar met de persoon die te gevoelig is voor welke verslaving dan ook.

Er zitten dagen bij dat ik 8 uur per dag game (in een rustig weekend), ben ik dan verslaafd? Nee. Als iemand mij zou bellen om lekker een biertje te drinken in de stad gaat de pc snel uit :)
Oh je bent ook verslaafd aan alcohol :+ }> ;)
Ik. Maar ik ben dan weer een enorme fan van Cola (ik denk haast dat de mate waarin ik dat drink slechter is dan af een toe een biertje pakken)...
De games zijn mijn inziens niet de oorzaak van de verslaving, maar een uiting.
Daar liggen andere oorzaken aan ten grondslag die je niet oplost door een uitlaatklep weg te nemen. In tegendeel, ik denk dat je ze daarmee verergerd.
Dit dus, gameverslaving is vaak een gevolg van een onderliggend probleem.

Jongeren vinden toch wel een uitlaatklep, gamen is daarvan een van de onschuldigste vormen. Een heel slecht plan om dat aan te pakken.

Voorlichting aan zowel ouders als kinderen zou misschien wel een goed plan zijn.
Dit, verslavingen zijn bijna altijd een gevolg van een probleem, gevolgen aanpakken in plaats van de oorzaak is altijd een slecht idee.
Tuurlijk kan gamen verslavend zijn.
Social media ook.
De sportschool.
Plastische chirurgie.

Nog zo veel meer. Ik wil niet zeggen dat ik het slecht vind dat er aandacht aan besteed wordt, maar ik wil eerst wel eens cijfers zien. En dan niet ooh er wordt zo veel uur gespeeld, dus verslaafd. Nee het aantal uren staat daar los van. Ik ben als tiener van vwo naar havo gegaan omdat ik op de exacte vakken 8en haalde, maar op o.a. de talen (verplicht frans duits nederlands, en culturele vakken) 3en. Toen op de havo ineens minder verplichte talen, en minder studielast an sich. Ja, toen stopte ik echt erg veel uren in games, maar was absoluut niet verslaafd. Ik liet er geen feestje, voetbaltraining, of familie aangelegenheid voor schieten.
Ben nu al bang voor de zinnetjes als; als je kind een x aantal uren gamed, dan is ie verslaafd !shock!
Zoals je hierboven in het artikel las, zie je dat het dwangmatig wordt als je wel die feestjes, voetbaltraining of familieaangelegenheden ervoor laat schieten. Dan staat er maar 1 ding op nummer 1 en dat is gamen. Dat is dan ook exact het moment dat het misgaat.

Ik ken mensen uit mijn studietijd die hun hele toekomst vergooid hebben aan games. Overdag proberen te studeren (paar weken gelukt) en voor de rest alleen maar gamen en slapen. Je zag en hoorde ze niet meer. Op sociaal vlak totaal geïsoleerd, nauwelijks eten en bewegen en alleen maar oog voor de game. En dat is al meer dan 20 jaar geleden.
Ik ben het met je eens, en als er juiste therapie en voorlichting komt juich ik dat toe. Echter ben ik bang voor van die als je x doet dan is de conclusie dat je verslaafd bent onzin, die ik vaker tegen ben gekomen. Maat van mij is gewoon heel tenger bijvoorbeeld, niet ongezond oid, maar genetisch gezien zou hij never nooit een krachtsportman kunnen worden. En dan krijgt ie hier en daar stempels van ondergewicht, ongezond, etc. Of neem Ruud Gullit, die juist het omgekeerde had. Kerel was eind jaren 80 1 van de beste voetballers ter wereld, maar had volgens zijn club, ac milan, overgewicht. Nee het was gewoon een beer van een vent.
Wel offtopic, maar dat is ook de reden dat ik zeer negatief tov BMI sta. Een index die echt nauwelijks wat zegt over de gezondheid van iemand. Een bodybuilder kan een BMI van over de 30 hebben, terwijl zijn vetpercentage gevaarlijk laag kan zijn. Die index is alleen van toepassing op de "gemiddelde" mens, maar die bestaat niet. Ieder mens is uniek en je moet meten op waarden waar wel wat mee te doen is, zoals cholesterol, vetpercentage, bloeddruk, enz enz.
Zonder het probleem van gameverslaving te bagatelliseren, is dit natuurlijk een onzinnige vergelijking. Games kunnen verslavend zijn en schadelijk voor de gezondheid, maar dat is maar zo voor een klein deel van de jongeren. Voor roken en drinken zijn de gezondheidsrisico's en verslavingskansen veel breder en ernstiger aanwezig.
Volgens Poot gebruiken gameverslaafde jongeren games op een vergelijkbare manier als toevlucht als verslaafden aan verdovende middelen.
Het gamen kan (let op kan) gezien worden als vlucht uit het echte leven. De problemen uit het dagelijks leven even vergeten gedurende de uren dat er gegamed wordt. Dan is elke afleiding verslavend te noemen. Sporten is dan ineens ook niet goed meer.
Sommigen zien gamen zelfs als (e)sport.
En al het andere is maar een gevaarlijke afleiding van wat echt belangrijk is(namelijk e-sports).
Het is maar net hoe je er tegenaan kijkt.
1 2 3 ... 8

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Call of Duty: Black Ops 4 HTC U12+ dual sim LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6 Battlefield V Samsung Galaxy S9 Dual Sim Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True