Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

NASA: water is verspreid over hele maanoppervlak en niet alleen bij polen

Onderzoekers van ruimtevaartorganisatie NASA hebben geconcludeerd dat het aanwezige water op de maan niet voornamelijk bij de koudere polen is geconcentreerd, maar over het hele maanoppervlak is te vinden.

Volgens een van de onderzoekers maakte het niet uit of de zoektocht naar water plaatsvond op een dag of nacht op de maan en op welke breedtegraad; de signalen dat er water aanwezig is, lijken er altijd te zijn. De NASA stelt dat het water ooit gebruikt kan worden als drinkwater of kan worden gebruikt voor de omzetting naar waterstof of zuurstof. Tegelijkertijd erkennen de onderzoekers dat het water niet erg eenvoudig is te winnen. Het gaat namelijk waarschijnlijk vooral om hydroxyl, een verbinding van een zuurstof- en een waterstofatoom. Om dit te kunnen gebruiken, moet het eerst worden gewonnen uit andere aanwezige mineralen.

De conclusies van het nieuwe NASA-onderzoek zijn gebaseerd op spectrografische data. Daarbij is het probleem dat niet alleen het aanwezige water op bepaalde golflengten infraroodlicht weerkaatst. Het zonlicht kan het maanoppervlak dermate opwarmen dat de maan zelf gaat 'gloeien' en daardoor ook licht uitstraalt, wat interfereert met de gegevens van het aanwezige water. Om de gegevens van het water en de warmtestraling van elkaar te kunnen scheiden, zijn de temperatuurmetingen van NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter en de spectrometergegevens van de Indiase maansonde Chandrayaan-1 met elkaar gecombineerd.

In een eerder onderzoek uit september 2017 van de Amerikaanse Brown-universiteit hebben wetenschappers op basis van satellietdata de hoeveelheid water onder het hele maanoppervlak in kaart gebracht. Ze stelden al vast dat water bijna overal aanwezig is op de maan, maar dat de hoeveelheden toenemen naarmate dichter bij de polen van de maan wordt gezocht.

Het ging volgens dit Brown-onderzoek wel om zeer kleine hoeveelheden: waardes tussen de 500 en 750 parts per million, wat droger is dan de droogste woestijnen op aarde. De bron van het water is volgens de Brown-onderzoekers de zonnewind, een bombardement van geladen waterstofdeeltjes afkomstig van de zon. De NASA-onderzoekers sluiten zich aan bij deze theorie, al denken ze dat het ook afkomstig kan zijn van mineralen die op de maan zijn ontstaan, iets wat in juli 2017 ook al door onderzoekers van de Brown-universiteit werd aangewezen als mogelijke bron voor water onder het oppervlak van de maan.

Het onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Geoscience, onder de titel Widespread distribution of OH/H2O on the lunar surface inferred from spectral data.

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

27-02-2018 • 10:20

141 Linkedin Google+

Reacties (141)

Wijzig sortering
Kan iemand mij vertellen waarom we nooit meer terug zijn geweest op de maan? Waarom wordt er heel veel geld gestoken in reizen naar en experimenteren op Mars?
Ik zou zeggen dat je heel goed kan "oefenen" op de maan en die kennis kan gebruiken voor Mars.
Mis ik dan iets?
Je moet begrijpen dat hoewel de maan belachelijk dichtbij is, het belachelijk moeilijk is deze te bezoeken.

Waarom wil je een mens? En kan deze reden niet worden ingevuld met een robot die geen life support nodig heeft en die niet moet terugkeren naar de aarde?

De Saturn V was belachelijk duur en groot maar tot heel recent de enigste raket met genoeg draagvermogen om een mens op de maan te zetten. Het verschil tussen iemand in een baan rond aarde zetten (ISS) of into space is groot. Nu hebben we echter de Falcon Heavy, gezien de Saturn al tijden niet meer in gebruik was konden we zelfs niet meer naar de maan.

Wat Mars betreft, het te lanceren gewicht zou nog hoger uitvallen dan voor een Mens op de Maan. De bedoeling was oorspronkelijk om met de Saturn mensen op Mars te zetten. Echter de Saturn kon dat niet lanceren op fossiele brandstof. De brandstof weegt teveel maar bovendien heeft het zuurstof nodig, heel veel zuurstof. Daarom dat de bovenste trap nucleair ging zijn. De aangepaste Saturn was in principe klaar maar na het ongeluk en de conclusie dat het ze failliet gingen gaan aan dit tempo werd het project volledig afgeblazen.

Mars heeft nog een ander probleem, zelfs al krijgen we de nodige payload naar de ruimte zonder nucleair te gaan (anno 2018 is geen enkel land nog bereid dit te overwegen), dan is het een zelfmoordmissie. Mars is te lang reizen, het gebrek aan zwaartekracht tast het lichaam aan, het hart verzwakt, spiermassa neemt af, botten verzwakken, etc.
Je hebt dus een aandrijving nodig die in de ruimte werkt wat wil zeggen dat zowat iedere voorgestelde Mars missie inhoud dat er nucleair aangedreven word in de ruimte.
Echter, anno 2018, niemand wilt nog een reactor in een raket steken, ook al is die tijdens lancering niet actief.

De oplossing is een maanbasis, waar we tot recent geen voldoende zware raket voor hadden om te bouwen.
Dan kan daar een nucleaire aandrijving gebouwd worden om verder in de ruimte te reizen. Of andere in te vullen oplossingen om een aandrijving te voorzien.
Overigens het gouden ei voor ruimtevaart is fusiereactoren maar die laat zich alsmaar uitstellen. Vuur heeft ons ver gebracht maar het is simpelweg niet geschikt om het heelal mee te verkennen.
Reizen naar de maan was een prestige-project in de koude oorlog met de Russen. Met het afnemen van de oorlogs-dreiging verdween ook de drang om reizen naar de maan verder te exploreren. Langzamerhand komt die prestatie-drang een beetje terug, mede door China, dat in rap tempo de Amerikanen en Russen voorbij aan het steken is, maar tegenwoordig is ruimtevaart steeds meer aan het verschuiven naar commerciele partijen, en die hebben andere belangen dan een maanlanding.
Er zijn vele redenen geweest voor de maanlandingen. Waarvan sommige zijn ingegegeven door prestige, andere door militaire drang. De reden dat we niet meer zijn teruggegaan kwam door het risico dat met zich meebracht. Als je de maanlandingen in detail bekijkt is het een wonder dat het gelukt is met de risico's die het met zich meebracht.
Van de 7 maanlandingen is er ook 1 missgegaan (Apollo 13) en de senaat in Amerika wilde geen geld meer geven omdat dit tot hele slechte publiciteit zou leiden. Daarbij was er geen echte reden om terug te keren.

Tegenwoordig is de maan alleen interresant om Helium-3 te minen omdat dit als brandstof kan worden gebruikt of als springplank naar een verdere bestemming. Je kan er niet leven zonder een constante stroom van goederen. Voor het winnen van helium-3 is niet noodzakelijk om mensen te sturen, dit zou prima met robots kunnen worden gedaan. En als sprinkplank is het alleen interresant als er op de maan brandstof zou zijn dat gebruikt kan worden voor een missie naar Mars.

Mars is veel interresanter dan de maan omdat dit om een planeet gaat waarbij alle grondstoffen aanwezig zouden moeten zijn om leven te ondersteunen. Dus is het in theorie mogelijk om daar te leven zonder afhankelijk te zijn van aarde. Voordat deze onafhankelijkheid bereikt is moet er nog veel gebeuren maar theoretisch is het mogelijk en interresant als we als mensheid willen blijven bestaan, omdat we constant bedreigt worden door calamiteiten die de dino's ook de kop koste.
Niet alleen als je lokaal brandstof hebt op de maan is het een nuttige springplank. Omdat de zwaartekracht van de maan heel laag is, is het een plek die bij uitstek geschikt is als interplanetair pompstation.

Bovendien heeft de maan de eigenschap dat één kant altijd naar de zon is gekeerd door zijn rotatiesnelheid. Dat is iets wat je heel handig kan gebruiken om er een grote energiecentrale van te maken.
Mee eens dat het interresant kan zijn.
Maar een spacestation in orbit om de aarde of maan zou praktischer zijn. Een van de grootste problemen van de maan is bijvoorbeeld stof. Dit is een zeer fijn poeder dat overal tussen en in gaat zitten. Tevens zul je toch een (risicovolle) landing moeten doen. Terwijl in de ruimte dit "veiliger" is.
Er zou alleen meerwaarde zijn als de brandstof native op de maan aanwezig was wat het makkelijker zou maken.
Mensen kunnen ook doordat de maan constant naar de zon is gericht niet zonder risico daar leven. Straling is enorm hoog doordat er geen atmosfeer is en de zwaartekracht is te verwaarlozen. (botontkalking etc.)

Mijn persoonlijke verwachting is eerder robots op de maan die brandstof produceren gebaseerd op Helium 3, die dit naar een tankstation in een orbit om de maan heen sturen. Hier een ruimteschip bijtanken en daarna met een slingshot om de maan richting mars.
Helium-3 is echt alleen een effectieve brandstof als we ook kernfusie voor elkaar krijgen. Op dit moment is het waardeloos omdat we het nergens in kunnen gebruiken.
Helemaal waar. En gezien de hoeveelheid water en de complexe manier waarop we het zouden moeten verwerken naar brandstof zet ik mijn geld eerder in astroiden die we minen.
Of een andere vorm van voortstuwing.
Niet helemaal waardeloos. Ik heb zelf met een He3/He4 dilution refrigerator gewerkt een aantal jaar geleden:
https://en.wikipedia.org/wiki/Dilution_refrigerator

Toen was er ook sprake van een aankomend te kort:
https://io9.gizmodo.com/h...o-detect-radio-1586046335

Maar ik zie dat dat inmiddels opgelost is:
https://science.energy.gov/np/research/idpra/3he-fact-sheet/
1 kant van de maan staat altijd naar de aarde gericht, niet naar de zon. Dus ook op de maan gewoon lichte dagen en donkere nachten ;)
Dus die 'dark side' van de maan betekent niet dat het daar fysiek donker is, maar dat die kant permanent in de radioschaduw zit. Helder (of juist niet) :P
De "dark side of the moon" is de kant van de maan die niet vanaf de aarde niet te zien is, maar vanaf die kant kan je wel de zon zien (wanneer het "maandag" is :+ )

https://en.wikipedia.org/wiki/Far_side_of_the_Moon

editje, wiki linkje geplakt

[Reactie gewijzigd door Bloemkolen op 27 februari 2018 14:50]

Beide helften van de maan ontvangen precies evenveel zonlicht. Er bestaat dus niet zoiets als de "dark side of the moon". Wel een 'far side' zoals in je link duidelijk aangegeven wordt.
Inderdaad, maar daar heeft Pink Floyd ons ook al op gewezen in hun album Dark side of the moon:
https://www.youtube.com/w...uY&feature=youtu.be&t=305
Bij ongeveer 5:23, wel volume even open draaien

[Reactie gewijzigd door Henkk op 27 februari 2018 16:46]

Ook de komst van de space shuttle die geld kostte, het kleinere budget van NASA, en desinteresse van het VS publiek droegen hieraan bij.
Besef ook dat Mars wat betreft brandstofverbruik makkelijker te bereiken is dan de maan. Want Mars heeft een atmosfeer die gebruikt kan worden om af te remmen, de maan niet.
Euh, ze hebben beiden een atmosfeer hoor, al is die van onze maan wel dunner dan die van Mars.
Alleen beschikken ze beiden (Mars & Onze Maan) maar over een relatief zwak magneetveld, wat resulteert in dat ze beiden geen magnetosfeer hebben, wat vervolgens dan weer maakt dat de ionosfeer van beiden bloot staan aan bombardementen van geladen deeltjes van onderanderen de zonnewinden.
En da's in beide gevallen niet echt bepaald prettig kan ik melden, aangezien je jezelf hier dan tegen moet beschermen, en dat doe je niet zomaar even.

[Reactie gewijzigd door SSDtje op 27 februari 2018 13:47]

Nee. Sorry. Maar hierover kan echt geen misverstand bestaan. De maan heeft geen atmosfeer. De aarde wel. Mars ook. Maar de maan niet.

Een ruimtevaartuig die op 1km hoogte boven het maanoppervlak vliegt ondervindt geen weerstand, terwijl dat op Mars zeker wel het geval is.

De atmosfeer van Mars is weliswaar zeer dun vergeleken met de aarde, maar er is een atmosfeer die voor aerobraking gebruikt kan worden. Op de maan is geen atmosfeer en er kan niet afgeremd worden zonder de motoren te ontsteken.
Ok. Strikt genomen heeft de maan inderdaad een atmosfeer. Even ijl als die van de aarde ter hoogte van het ISS.
Yes, zo is het inderdaad.
Al kan ik je melden dat je echt niet de enige bent die denkt/dacht dat de maan geen atmosfeer heeft hoor, dus wees gerust.
:)
Oh,ik maak me niet ongerust hoor en die anderen hebben allemaal nog steeds gelijk. Want definities en astronomie liggen elkaar nooit lekker. Een perfect vacuüm bestaat tenslotte niet. Daaruit volgt dat elk hemellichaam per definitie een atmosfeer heeft. Ik denk echter niet dat je erg serieus genomen wordt als je dat zou beweren. Op welke hoogte begint volgens jou de ruimte?
Licht eraan waar je je bevindt op de aarde, maar deze begint zo ongeveer
op 70 a 80 Km hoogte als ik me niet vergis.
Zelf houd ik 90km aan, maar 80 is wat mij betreft ook prima. Het hele punt is dat er geen echte overgang aan te wijzen is. Die grens bestaat alleen in onze hoofden. Hetzelfde geldt voor de diameter van de melkweg. De één beweert 100.000 lichtjaar. Iemand anders zal 200.000 zeggen. Allebei correct.
"Het hele punt is dat er geen echte overgang aan te wijzen is. Die grens bestaat alleen in onze hoofden."

Treu, plus dat deze overgang ook nog wel eens wat wil fluctueren.
En dat heeft mede te maken met de stand van de aarde ten opzichte van andere hemellichamen.
Tja dat ligt de gemiddelde Tweaker niet echt lekker he? Die wilt vaste waarden.. zwart of wit, een nul of een een ;-0
Ik ben het met je eens dat de maan niet echt een atmosfeer heeft. De definitie van ruimte is wel interessant als je de definitie van de Kármán lijn aanhoudt: de hoogte waarop de snelheid om met vleugels te kunnen vliegen hoger ligt dan de snelheid waarmee je in een baan om de planeet vliegt. Dit betekent dat er nog steeds 'lucht' is, alleen te weinig om te vliegen en dus noemen we het de ruimte (en buiten de atmosfeer?). Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat er een Kármán lijn is op de maan (boven het oppervlak).
Dat is zeker een interessante definitie. Het lost het probleem van een volstrekt arbitraire grens op. Ik vraag me dan wel af, wat voor vleugel? Profiel? Invalshoek? Gewicht?
Op wikipedia zag ik deze interessante referentie die ingaat op het proces van bepalen van de Kármán line: https://www.webcitation.o...rg/astronautics/100km.asp
A lot of calculations were made, and finally it was reached the conclusion, accepted by all scientist involved, that around an altitude of 100 km. the boundary could be set. By the way, most calculations, which I could see at the time, were using nautical miles for altitude. [...] So the altitude decided upon had a very uneasy number to remember. It was apparently Von Karman himself who realised, and proposed to the rest, the very round number of 100 km (very close to the calculated number). The rest of the people eagerly accepted it.
Dat is natuurlijk gewoon haarkloverij, net zoals de bewering 'er is geen geluid in de ruimte'.

Ja, dat is er heel strikt genomen wel, want de ruimte is geen absoluut vacuüm, maar het is zo idioot weinig dat het niet waar te nemen valt.

Net zoals je prima kan beweren dat de maan een atmosfeer heeft, maar de 3 stofdeeltjes die toevallig in die lage zwaartekracht blijven hangen vind ik niet noemenswaardig als 'atmosfeer' te kwalificeren.
Sterker nog, de Maan heeft geen atmosfeer maar een exosfeer. Dus je kan prima beweren dat de Maan geen atmosfeer heeft, want dat is ook zo :)
Mercury and several large moons, such as the Moon and the Galilean satellites of Jupiter, have exospheres without a denser atmosphere underneath
Al praat dit NASA artikel wel over een atmosfeer.

[Reactie gewijzigd door MoietyMe op 27 februari 2018 16:13]

Nee je mist niets, echter op Mars zijn we nog niet geweest, voor velen de uitdaging om daar als eerste te zijn. Daarom ook makkelijker budgetten voor los te krijgen
Het is duur, het is moeilijk, het is gevaarlijk, het is nutteloos.
In de 17 eeuw was het ook gevaarlijk om naar Amerika te reizen. En het geld dat jaarlijks in oorlog wordt gestoken is ook nutteloos het is dat de wapenfabrikanten er van profiteren. Steek dat geld liever in de ruimtevaart.
Er is geen oorlog tussen Amerika & Rusland (eigenlijk de enigste reden dat Amerika naar de maan is gegaan) en we hebben daar simpelweg niets te zoeken, ondertussen weten we (door de eerdere maan missies) dat je erop kan lopen en dat er stenen en zand (en tegenwoordig 'water') is, meer is er niet, het is dus feitelijk gewoon een grote woestijn, wat wil je daar precies gaan doen?

Ja in siencefiction gaat het wel eens over wonen op de maan, en op papier is dat best een tof idee, in de realitieit is dat een stuk makkelijker gezegd dan gedaan, en nog steeds hebben we geen reden gevonden om terug te gaan, dus waarom zouden we (lees: wat voor land met raketten dan ook) miljarden spenderen om naar een of andere afgelegen woestijn te vliegen?
omdat alle rotzooi die je op de maan achter laat je kan zien van de aarde. :+
wij mensen maken nogal een troep overal, kijk maar eens op de aarde zelf :(
And Alderaan's not far away
Uit dezelfde strofe van het nummer dat je quote...
"NASA stelt dat het water ooit gebruikt kan worden als drinkwater of kan worden gebruikt voor de omzetting naar waterstof of zuurstof."
Waterstof en zuurstof natuurlijk.

"Tegelijkertijd erkennen de onderzoekers dat het water niet erg eenvoudig is te winnen. Het gaat namelijk waarschijnlijk vooral om hydroxyl, een verbinding van een zuurstof- en een waterstofatoom. Om dit te kunnen gebruiken moet het eerst worden gewonnen uit andere aanwezige mineralen."
Er is dus OH- aanwezig, dat is iets anders dan water. Van OH- kan wel water worden gemaakt, door de toevoeging van H+. Dan is de volgende vraag of er (genoeg) zuren aanwezig zijn op de maan om dat te kunnen doen.
In hoogvacuum bestaat er ook zoiets als het neutrale OH, dus niet het OH- ion dat je gewend bent van chemie in oplosmiddel. Waaruit concludeer je dat het hier om OH- gaat? Op basis van een korte blik op het artikel lijkt het mij eerder neutraal OH.
Ik zie niet hoe OH neutraal kan zijn, er zou dan een electron moeten "verdwijnen", waar zou die in dat geval gebleven zijn?
Als dit echt zo is zou ik daar graag meer over lezen, heb je er een bron voor?
Een OH neutrale vorm heet een radicaal. (vaak aangegeven als *OH). Dit is een OH- die zijn electron is kwijtgeraakt. Er bestaan lossen electronen in het universum denk bijvoorbeeld aan Beta straling.
https://en.wikipedia.org/wiki/Hydroxyl_radical voor referentie.

Onder omstandigheden kunnen er Ionen onstaand die hun electron kwijtraken, hierdoor onstaan zeer hoge reactieve deeltjes die "op zoek naar een electron" bindingen kunnen veranderen.
Radicalen in de praktijk kunnen onstaan bij bijvoorbeeld in de zon liggen en beschadigen de huid waardoor er rimpels onstaan. Daar zijn de reclames op gebaseerd die huidcreme verkopen tegen radicalen en voedingsadviezen. Vaak valt mij op dat alleen de wetenschappelijke achtergrond van deze reclames tenenkormmend slecht is.

[Reactie gewijzigd door COW_Koetje op 27 februari 2018 12:45]

Dankjewel.
Begrijp ik nou goed dat deze radicalen vrij snel zullen reageren met deeltjes op de maan tot nieuwe, grotere radicalen? Deze zullen doordat ze groter zijn dan ongetwijfeld ook stabieler zijn. Het lijkt mij dat het dan noodzakelijk zal zijn om e- (beta straling?) toe te voegen alvorens er water uit gevormd kan worden. Door die toevoeging ontstaat er dan een verbinding die "OH-" bevat, van waaruit dan water kan worden gevormd door de toevoeging van H+. Correct?
radicalen zullen snel op de maan reageren tot P-0-H ... Waarbij de P een andere stof zal zijn (vaak mineralen). Je krijgt dus mineralen die OH- stringen zullen bevaten. Deze kan je bewerken en de P vervangen voor een waterstof (H) waarna je gewoon schoon water hebt.
Alleen gezien de hoeveelheid aanwezig op de maan zal dit een serieuze efford zijn voor relatief weinig water.
Daarna moet water worden opgeslits dmv bijvoorbeeld electrolyse in H2 en O2 (2 H20 => 2 H2 + O2)
Al met al veel energie voor relatief weinig brandstof. Maar goed als je robots zou sturen die dit geautmatiseerd kunnen doen zou het nog rendabel kunnen zijn op de lange termijn.
Maar op Mars is er geen hoogvacuum he? 600 pascal gemiddeld.
Dit artikel gaat over de maan !
En daar is (bijna) geen atmosfeer aanwezig.

Op mars is al veel meer (ijs)water aangetoond.

[Reactie gewijzigd door T-men op 27 februari 2018 13:15]

Laat ze eerst maar eens gaan inspecteren of het daadwerkelijk zo is, dan pas geloof ik het echt.
Euh water omzetten in waterstof of zuurstof? En ik maar denken dat zuurstof een restproduct was bij het omzetten naar waterstof en vice versa 8)7
Hier op aarde wel ja, waar we meer dan genoeg zuurstof hebben. Op de maan is geen zuurstof in de atmosfeer, dus dat moet je daar heen brengen, of zelf genereren.
Op de maan is geen zuurstof in de atmosfeer
Jawel, maar zeer weinig.
Bron: https://www.kuuke.nl/de-atmosfeer-van-de-maan/
Restproduct? Water bestaat nou eenmaal uit waterstof én zuurstof dus dat kun je ook splitsen. Allebei zijn even nuttig, bijvoorbeeld als raketbrandstof :)
Ok, als de Zon watersofdeeltjes de ruimte inblaast, kunnen we deze dan niet opvangen en naar water omzetten? Maan kent geen atmosfeer, ik denk iets met een katalysator?
Het gaat dus om OH-, wat in zeer kleine hoeveelheden voorkomt in mineralen op de maan? Klinkt niet echt als makkelijk te winnen water.

Off topic: betekend dit dan ook dat de maan basisch is (tegenovergestelde van zuur), aangezien er OH- ionen aanwezig zijn?
OH- ionen zijn er alleen in een oplossing en daarvoor is er niet genoeg water op de Maan. Het zal in de vorm van metaalhydroxylen aanwezig zijn.
OH- ionen kunnen wel degelijk buiten oplossing bestaan, echter zal dit altijd om zeer kleine hoeveelheden gaan en zal het zeer kort zo zijn.
Nee, het gaat om erg lage concentraties OH- (750 ppm staat in het artikel), waarvan een groot deel ook nog aan mineralen is gebonden en dus neutraal is.
De NASA stelt dat het water ooit gebruikt kan worden als drinkwater of kan worden gebruikt voor de omzetting naar waterstof of zuurstof.

Als NASA me even een belletje geeft, zal ik ze geheimpje vertellen zodat ze niet meer hoeven te kiezen tussen waterstof of zuurstof... |:(
yup... en jij denkt dat ze dat niet weten? Ik vermoed eerder een translation fout van het originele artikel of gewoon een typo.
mja.... chemisch gebonden water is natuurlijk weinig "waterachtig". Hier echt water van maken is
Is het een verassing dat er O en H in gebonden vorm zowat overal aanwezig zijn?
"Droger dan de droogste woestijnen op aarde". Dat is dus gortdroog. Voordat ze dan genoeg waterstof hebben kunnen maken voor een reis terug naar de aarde of verder zoals naar Mars zijn ze wel even verder. Maar nog steeds denken velen dat een tussenstop op de maan alles een stuk makkelijker maakt.
Als we om water gaan vechten is het straks makkelijker om kometen/astroiden in een baan om de aarde/maan te brengen en die te minen. In verhouding bevatten deze veel meer water/kg dan de maan.

Deze kunnen worden gedolven onder zero G omstandigheden wat scheelt met transport van en naar de aarde/maan. Het kost alleen veel energie om er eentje in een baan te krijgen, buiten het risico dat het mis gaat en deze wel richting aarde gaat.
Een in een baan om de maan zou nog moeilijker zijn maar heel veel kleintjes zou best kunnen. (vanwege geringe zwaartekracht van de maan.)
Een andere oplossing is natuurlijk een methode vinden van voortstuwing die niet gebaseerd is op het verbranden van H2 (waterstof).
Het lijkt me niet realistisch dat deze hoeveelheid water op de maan toereikend genoeg is om een constante toevoer van goederen naar Mars te kunnen waarborgen.
Is dit net als het water op Mars, wat uiteindelijk toch geen water was?
Daar komt het eigenlijk wel op neer ja.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True