Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Hoge Raad: Hof had bij 'vergeetrecht' belang info voor publiek moeten meewegen

Door , 33 reacties

De Hoge Raad heeft een arrest van het Hof Amsterdam vernietigd, omdat het Hof bij de vraag van de klager om informatie over de klager te verwijderen uit de zoekresultaten van Google, heeft verzuimd vast te stellen of het publiek een belang had om informatie over de klager te kunnen vinden.

De zaak gaat over een eiser die in het programma 'Misdaadverslaggever' van Peter R. de Vries op camerabeelden was te zien met een vermoedelijke huurmoordenaar. De twee bespraken hoe een concurrent van de eiser in de escortbranche het beste geliquideerd kon worden. In een andere strafprocedure is de eiser voor dit misdrijf veroordeeld. Daarnaast wilde de eiser in een civielrechtelijke procedure dat de zoekresultaten over deze camerabeelden, die in Google vindbaar zijn als er op de eisers naam wordt gezocht, werden verwijderd.

Zowel in kort geding als bij het Hof Amsterdam kreeg de eiser in de civielrechtelijke zaak geen gelijk; de zoekresultaten hoefden niet te worden verwijderd. Het Hof Amsterdam vond het misdrijf dermate ernstig dat het publiek het recht had om daarover informatie te verkrijgen. Bovendien vond het Hof dat de eiser het bestaan van de zoekresultaten aan zijn eigen gedrag te wijten waren.

De Hoge Raad stelt echter dat het Hof heeft nagelaten om bij de belangenafweging tussen de privacy van de eiser en het recht op informatie van het publiek, vast te stellen wat dan precies het belang van het publiek was om informatie over de veroordeling van de eiser te krijgen bij het zoeken op zijn volledige naam. Ook heeft het Hof volgens de Hoge Raad daarbij verzuimd vast te stellen of de eiser een rol in het openbare leven speelt. Daarnaast had het Hof moeten vaststellen hoe belangrijk het feit was dat de strafrechtelijke veroordeling van de eiser niet onherroepelijk is. Het feit dat de eiser strafrechtelijk is veroordeeld voor een ernstig misdrijf en dat er daarover publiciteit is geweest, is volgens de Hoge Raad onvoldoende om een uitspraak te kunnen doen ten aanzien van de belangenafweging tussen de eiser en het publiek.

Bij dit arrest van de Hoge Raad draait het om het vergeetrecht, dat voortvloeit uit de Google/Costeja-uitspraak van het Europese Hof van Justitie. In deze uitspraak is bepaald dat iemand op basis van zijn recht op privacy kan verlangen dat op hem betrekking hebbende informatie niet meer door opneming in een resultatenlijst van een zoekmachine ter beschikking wordt gesteld aan het grote publiek. De zoekresultaten hoeven niet te worden verwijderd als het privacybelang moet wijken voor het informatiebelang van het publiek, bijvoorbeeld als de persoon in kwestie een rol in het openbare leven speelt.

De Hoge Raad heeft in zijn uitspraak ook vastgesteld dat bij de belangenafweging tussen de klager en het publiek, de belangen van de klager om zijn persoonsgegevens en privacy te beschermen in principe prevaleren boven het economische belang van Google en het belang van het publiek om toegang te hebben tot de zoekresultaten.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (33)

Reactiefilter:-133031+118+29+33Ongemodereerd11
Dat hele vergeetrecht is de grootste dwaling die er ooit is gemaakt op het internet. Het recht om vergeten te worden, alsof je dat recht ooit had. Het is het recht om selectief zaken te verbergen die anderen over je schrijven. Alsof je alle bibliotheken binnen mag lopen en de boeken mag verbranden als het over jou gaat. Alsof je überhaupt normaal kan zorgen dat een ander iets vergeet.

Nu heb krijg je een disney-beeld van een persoon te zien wanneer je diegene Googlet.
Oneens. ICT is een ander soort technologie dan alles wat daarvoor kwam. Als je jong bent snap je dat niet goed omdat je van je ouders tegenwoordig op je 10e een mobieltje krijt om pappa en mamma te kunnen bellen als een viespeuk naar je kijkt.

Het punt is dat ICT een escalerende technologie is. De infrastructuur van de verspreiding van data en informatie. Dat betekent concreet dat als je iets fout (of goeds) doet, niemand dat ooit nog vergeet of vergeten hoeft. Als een zoekmachine informatie over een persoon blijft oppompen dan is het idee van de rechtspraak niet langer hanteerbaar.

Ook dit is een probleem met ICT waardoor onze samenleving structureel veranderd. Een dader wordt geacht een straf te ondergaan en zo 'zijn schuld aan de samenleving te betalen'. Dat is een van de principes, de frictie tussen wat een enkeling uitvreet en de publieke verontwaardiging en afkeur daarvan, die bevredigd moeten worden zodat Jan Publiek weet dat bepaalde normen niet overschreden mogen worden.

Als de dader zijn straf heeft ondergaan moet hij dus kunnen terugkeren in de samenleving en dat kan alleen als hij een zekere anonimiteit heeft. ICT maakt dat vrijwel onmogelijk.

En daarmee ondermijnt ICT dit principe. ICT schaalt alles op, zoals in het casino men de uitspraak kent up the ante.

Het recht om vergeten te worden klinkt absurd, maar is het gevolg van onze eigen kritiekloze acceptatie van alles wat maar enigszins ICT is.
----------------
Het onderliggende thema hier is waar de afkorting voor staat. Wat is de mens in een van de definities die je haar kunt opspelden? Een sociaal dier dat communiceert en gemeenschappen organiseert. Communicatie is een essentieel aspect van het mens-zijn.

Daaruit volgt dat elke technologie die zich daaraan hecht al gauw aanvaard wordt omdat het faciliteert dat wat we van nature graag doen.

Dat is een van de redenen dat ICT zo snel, kritiekloos en breed omarmt wordt. In een analoger samenleving heeft een ex-dader meer mogelijkheden om zijn leven te beteren.

Als een samenleving intoleranter wordt omdat haar collectief geheugen, internet in dit geval, permanent is, wat zijn dan de gevolgen op lange termijn?

Ik denk dat de groep daders blijft vervolgen omdat het fijn is voor veel mensen om zondebokken aan te wijzen, je krijgt dus een splijting in de samenleving die geweld oplevert.

En dat zie je nu bij de Zwarte Piet 'discussie'. Hoewel het een uiterst kleine groep zwarte racisten is die de media handig gebruikt om onze cultuur te ondermijnen, met daarom heen een groep kleurlingen die zich wel eens gediscrimineerd voelen en dus akkoord gaan, daaromheen een groep mee-schreeuwers die wel van een rel houden, zijn deze mensen in staat de rest van de voornamelijk blanke bevolking te gijzelen in een schuldgevoel over het slavernij verleden.

En het punt is dat als deze zwarte malcontents het collectief niet toestaan te vergeten dat de voorouders ooit dader zouden kunnen zijn geweest - want wie heeft immers een stamboom die aantoont dat een voorouder in de slavernij handel zat - dan wordt het erg vervelend voor de blanke Nederlander, omdat die zich aldoor geconfronteerd weet door iets waar niemand die nu leeft ooit aandeel in had.

Een soort niet-religieuze erfzonde dus. Wat er dan gebeuren zal is dat juist de blanke weer een tegenreactie gaat opbouwen.

Hetzelfde gebeurde er met het Oekraïne referendum. Een kleine groep anti-EU relnichten wist met succes een referendum af te dwingen en de meerderheid te krijgen omdat een boel mensen graag rellen.

Dus als een dader nooit vergeten wordt en min of meer getracked en gertaced kan worden, dan onstaat er mobbing waardoor de dader zich nooit vrij zal voelen, al doet hij nooit meer iets fout. En dat veroorzaakt weerstand, haat en nijd en is het niet ondenkbaar dat zo iemand denkt ´Fuck it, ik kan toch niets goeds doen, dan wordt ik maar weer crimineel.´

Slachtoffers moeten vanwege het publieke belang daders vergeten. En ze moet de lust om mensen te blijven tracken opgeven en aangezien de massa dat niet kan vanwege allerlei sociale dynamiek, moet de wet dat afdwingen.
Ik kan het grotendeels met je eens zijn. Maar toch even een opmerking.

- Oekraïne referendum
De uitslag van het referendum is m.i. te verklaren door de decennialange onvrede met het bestuur/de politiek, die landelijk al een grote afstand heeft tot de bevolking/de kiezer, maar "europees" is die afstand nog groter. Ik heb die sociaal-politieke en bestuurlijke situatie al vaker vergeleken met de situatie die aanleiding was voor de 80-jarige oorlog: Een ver verwijderd bestuur, een groot en duur ambtenarenapparaat, dat maatregelen nam die niet in goede aarde vielen bij de bevolking, bezwaard met nog weer een extra BTW (Alva's 10de penning).
Het "één Europa" heeft voor het eens rijkere Noord-West Europa een verarmend nivellerend effect gehad. Pim Fortuyn zei destijds "Ik wil ook wel Europa in, maar ik zal de mensen wél het prijskaartje vertellen". Voor Nederland, met hypotheekaftrek, huurwaardeforfait, voorverzekerde pensioenen, van ambtenaren en de gewone burger, zal de voor "één Europa" noodzakelijk te voeren centraal monetair en fiscaal beleid ertoe leiden dat deze regelingen verdwijnen. Wat ik zie, met bijvoorbeeld de afschaffing van de Bijzondere VerbruiksBelasting, is een "salami-taktiek" om niet plots, maar ongemerkt die stroomlijning te bewerkstelligen.
Uit de Euro stappen, betekent alleen dat we niet teruggaan naar het oude Habsburgse Rijk, dat we niet gaan naar een Verenigde Staten van Europa - met een veel te groot onderling verschil in cultuur en volksaard om te kunnen slagen - maar dat we overstappen op een "EEG Noord-West" dat samenwerkt met een "EEG van de rest", met elk een eigen munt, een verschillend groei en ontwikkelingstraject, toegesneden op de verschillen tussen die twee blokken.
Het Oekraïne Verdrag was overigens niet alleen een economisch samenwerkingsverdrag, maar daar is ook een hele sterke militaire samenwerking in opgenomen ("ingemoffeld"). In wezen een opname in de NATO zonder dat écht officieel te doen ....

- Zwarte Piet "discussie"
Hier ben ik het helemaal met je eens.
Ten grondslag liggen mijns inziens een stukje psychologische misvorming, narcisme, en gebrek aan kennis over de culturele basis van het Sinterklaasfeest. Domheid is niet strafbaar. Het "omgekeerd racisme" vind ik wel strafbaar.
Je noemt het gebruik dat deze groep - en de organisatoren van het referendum deed dat ook - van de media. En daar raak je een grote kern. De verwevenheid van de media met politiek, en met belangengroepjes en pressiegroepen.
"Goed nieuws, is geen nieuws"; media zijn gericht op een primeur, en floreren bij een sociaal conflict. De oude krantenmagnaat Hurst wist het al: Sensatie verkoopt.

- ICT, daderschap, en "het recht vergeten te worden".
ICT, "de democratisering van nieuwsbronnen", evenzo van "fake nieuws", roddel, en achterklap, mist door de snelheid en het niet verifiëren van feiten bij meerdere bronnen, de maatschappelijke controlefunctie die Journalisten wordt toegedicht.
In die zin dient dus voorzichtigheid te worden betracht, en is er reden voor een recht te worden vergeten.
Inderdaad om "mobbing" te voorkomen. Maar ... dat is een vorm van eigenrichting die al niet is toegestaan, waar de burger in een stilzwijgend contract wordt geacht afstand van te hebben gedaan, doordat we binnen het Strafrecht het machtsmonopolie bij de staat en het strafrechtelijk apparaat hebben gelegd.
En daar speelt dus, vergelijkbaar met het Oekraïnereferendum, sociologie, emotie, en het gevoel dat de rechten niet gewaarborgd zijn, niet (voldoende) worden geëerbiedigd: De burger vindt dat het stilzwijgende contract met de politiek, het bestuur, de staat, het strafrechtsysteem, door de andere partij niet wordt nagekomen.
(En ja, 15 maart zijn er verkiezingen. Maar verandert een ander poppetje in het torentje, een andere minister van een andere politieke partij het systeem ? De top van het ministerie blijft dezelfde; de ambtenarij heet niet voor niets "De vierde macht").
Tot slot een laatste opmerking, die voor mij reden was om te reageren.
In je betoog ga je uit van een dader die zijn leven betert. Dat is inderdaad de Strafrecht-theorie, straf, in al de vormen, als "opvoedkundige maatregel" met een positief resultaat.
Echter ... hoeveel daders zijn er niet beroepscrimineel ? En wegen heel rationeel de risico's af ?
En in hoeverre ligt "het recht de vermelding te laten staan" niet in het verlengde van de openbaarheid van de strafrechtpleging ? Het krantenartikel van het verslag van de rechtszaak is immers ook altijd op te zoeken.

[Reactie gewijzigd door Brothar op 25 februari 2017 13:49]

Als je iemand Google'd die niet wil dat zijn gegevens via Google vindbaar zijn dan hoor je gewoon een lege pagina voor je neus te krijgen. Dat is privacy. Niemand heeft het recht om persoonlijke gegevens over welk persoon dan ook via Google of wat voor manier dan ook te achterhalen. In tegenstelling tot het recht op privacy waar iedereen wel recht op heeft.

Er zijn systemen zoals VOGs en kredietchecks die er voor zorgen dat maatschappelijke belangen niet in het gevaar komen als bepaalde aspecten van een persoon niet gewenst zijn in bepaalde gevallen. Als iemand veroordeelt word voor het plannen van een moord dan krijgt die nooit een VOG en dus nooit een baan waarin een werkgever dat vereist. Dat is efficient genoeg ook als zijn gegevens via Google niet te vinden zijn.
als er ooit in de krant geschreven is dat die misdaad begaan is, kun je ook zolang die krant bestaat in het archief deze informatie vinden. als de krant zijn archief dan (al dan niet tegen betaling) op internet toegankelijk maakt, met een zoekmachine, kan dat ook.

mijn probleem met dit recht om vergeten te worden is niet het sentiment erachter, maar dat het onmogelijk consistent te handhaven is omdat het 1 grote glijdende schaal is.

publieke informatie is publiek. als deze informatie onjuist is kun je het laten corrigeren of mensen aanklagen voor laster. klopt het, dan ben je wat mij betreft SOL.

de samenleving zal zich aan de technologische vooruitgang moeten aanpassen. de duivel gaat nooit meer terug in het doosje.

ik denk dat over 100 jaar het niemand meer kan boeien wat iemand anders lang geleden gedaan of gezegd heeft, ook al staat het op het internet, omdat letterlijk iedereen wel eens iets doms doet in zijn leven en zij ook niet zouden willen dat het tegen hen gebruikt wordt. als jij iemand anders benadeeld omdat hij een verleden heeft, kunnen zij jou ook googlen.
Gelul natuurlijk want de informatie blijft gewoon online staan. Gebruik de zoekfunctie van vijf kranten en je weet ook alles.
Ze hebben tegenwoordig wel door dat het makkelijker is om de toegang tot informatie af te kappen dan daadwerkelijk achter de mensen aan te gaan die de informatie plaatsen. Informatie die je niet kan vinden is waardeloos. Dat is net zoiets als een boek verstoppen in een stoffig hoekje in een bibliotheek, ik vertel alleen niet welke.
Hoezo "stoffig hoekje", waar heb je het over?

Dit is het internet hoor. Het is een koud kunstje om op Wikipedia een lijst te vinden met alle kranten en regionale kranten. Plus de grote zenders in NL. Surf naar die websites, zoek naar de persoon en voila, artikel gevonden.

De informatie is alleen "afgekapt" als jij niet verder kijkt dan Google.
99 Van de 100 mensen kunnen al niet fatsoenlijk zoeken op Google. Als dat niks oplevert dan houd het voor die mensen daar op.
Dit recht heb je niet altijd, je kunt niet zomaar en altijd alles wat naar jou verwijst laten verwijderen door Google. Gelukkig bestaat er iets als een grondrecht op de eerbiediging van het persoonlijke leven en daar is dit een onderdeel van. Wanneer er (inmiddels) irrelevante zaken over jou staan op het internet, die gevoelig zijn, maar waarbij het publiek geen belang heeft die te zien, kun je een beroep doen op dit recht als gevolg waarvan Google links naar betreffende websites dient te verwijderen. De websites (de bron dus) blijft bestaan, alleen de verwijzing ernaar door Google verdwijnt. Naast het feit dat je met je uitspraken een deel van het privacyrecht linea recta de prullenbak in wenst te gooien, raakt je vergelijking kant noch wal.
Als ik de uitspraak goed begrijp, is het niet dat de rechtbank het publiek belang van het beschikbaar zijn van de informatie had moeten meewegen. Dat hebben ze impliciet gedaan door te stellen "ernstig misdrijf -> het hoeft niet verwijderd te worden." Dat alleen is blijkbaar niet voldoende, er moet expliciet aangegeven wat dat belang dan is.

Dus als er aangegeven zou worden dat het publiek het recht heeft te weten dat het gevaarlijk is om meneer X in de kennissenkring te hebben omdat deze wel eens een moord op je kan beramen had het vermoedelijk wel goed geweest.

Het is ook terug verwezen naar de rechtbank in den Haag. Betekent dit nou dat de argumenten alsnog toegevoegd kunnen worden, en dat de eiser er dus niks mee opschiet, of kan dat niet meer?

[Reactie gewijzigd door locke960 op 24 februari 2017 20:08]

De belangenafweging gaat om meerdere dingen. Juist gevallen waar weinig publieke interesse voor is (persoonlijke foto's) en die toch redelijk wat impact hebben op jouw privacy, zijn succesvol. (Mogelijke) criminelen die artikelen over hen verwijderd willen zien, maken minder kans.Tot nu toe zijn ongeveer 10-15 zaken in Nederland voor de Rechter gekomen. De meeste daarvan zijn nieuwsartikelen over (mogelijke) criminelen of twijfelachtige zakendeals. Omdat hier publiek belang bij is worden deze meestal niet toegewezen.

Een EU orgaan heeft een handvat gemaakt voor zoekmachines/rechters voor het beoordelen:

http://www.dataprotection.ro/servlet/ViewDocument?id=1080

Afhankelijk van een heleboel omstandigheden maar simpel gezegd: jij vindt dat je privacy geschaad wordt, en voor het publiek doet de informatie niet meer ter zake.

Volgens Google voldoet ongeveer 43% van de verzoeken aan die norm:

https://www.google.com/tr...vals/europeprivacy/?hl=en

[Reactie gewijzigd door Noddahead op 24 februari 2017 23:19]

Zoals al terecht is gezegd door WhatsappHack, dit is zeker niet direct een overwinning voor de eiser in kwestie.

In feite wordt het Gerechtshof Amsterdam (niet de rechtbank) opgedragen om de zaak opnieuw te bekijken, met inachtneming van de door de Hoge Raad geformuleerde punten die het Hof in eerste instantie dus niet had genomen in het oordeel. Dat kan eventueel positief uitpakken voor de eiser, maar dat is maar helemaal de vraag.

Persoonlijk lijkt het mij niet dat er een heel ander oordeel zal volgen met inachtneming van de maatstaven die de Hoge Raad heeft geformuleerd (zoals het punt van of de man in kwestie een rol in het openbare leven speelt). Maar dat is speculeren.
Dat kan. De uitspraak van de hoge raad zegt dat de zaak onvoldoende onderbouwd is. Dat betekent niet meteen dat de hele zaak dan ongeldig is, maar wel dat die zaak opnieuw moet. Het is niet perse meteen een winst voor die man.
Een ander belangrijk argument dat de rechter aanhaalt is dat de zaak (van de verdachte) ook nog niet onherroepelijk is, en hij dus mogelijk nog vrijgesproken kan worden.

Google heeft in precies zo'n geval (waar iemand later alsnog werd vrijgesproken) al wél eerder zoekresultaten verwijderd.

Ander aspect: de zwaarte van een misdrijf hoeft zeker niet per definitie te betekenen dat iemand z'n recht op privacy verliest, en dat je als rechtbank dus maar beter zeer specifiek omschrijft wat dan het belang van het publiek juist is om deze informatie toch breed terug te kunnen vinden in Google.

Altijd interessante uitspraken dit soort dingen.

[Reactie gewijzigd door Dasprive op 24 februari 2017 21:36]

Ander aspect: de zwaarte van een misdrijf hoeft zeker niet per definitie te betekenen dat iemand z'n recht op privacy verliest
Daar zullen de meningen over verdeeld zijn. Ik vindt dat je bij een strafblad die verliest (op dat deel).
Dus jij vindt dat iemand die veroordeeld is voor winkeldiefstal maar wijd en breed op het internet gevonden moet kunnen worden voor dit feit. (Toekomstige werkgever googled even je naam, en neemt je niet aan, punt)

Welk belang dien je hier mee? Niet het publiek belang. Ik vind dat de Hoge Raag juist oordeelt door aan te geven dat het eigen belang prevaleert boven het publiek belang en het economisch belang van google, tenzij er ernstige bezwaren zijn (denk aan delicten als zedenmisdrijven tegen kinderen).

Privacy is een grondrecht, waarom wil je je eigen rechten zo makkelijk opgeven.

[Reactie gewijzigd door lordMocro op 25 februari 2017 10:03]

Het nadeel is dat dit (nog) niet in de wet, door het parlement, is ingebouwd. Dwz dat het goed mogelijk is dat, indien de wetgever hier geen uitspraak over doet, dit zal leiden tot lagere straffen ter compensatie omdat de rechters dit verlies op van privacy als extra straf zullen moeten meewegen.

(vergeleken met de publiciteit die vroeger niet snel terug te vinden was)

[Reactie gewijzigd door emphy op 25 februari 2017 03:13]

In principe is voor dit soort dingen toch de Verklaring Omtrent Gedrag bedoeld? Na een aantal jaar zonder misdrijf (gerelateerd aan de aanvraag) is het weer mogelijk om een dergelijke verklaring te krijgen.

Zou het dan niet beter zijn om een analoge wet te maken voor informatie op internet?
Dat is toch geen nadeel? Dat is gewoon een rationele overweging die bij uitstek door rechters gemaakt moet worden.
Dat is een nadeel omdat er geen publieke discussie over gevoerd is. Dwz dat mensen, die vinden dat extra publiciteit niet tot strafvermindering zou moeten leiden, bij concrete zaken de rechters de schuld zullen geven, terwijl het in feite het parlement is die daarop aangekeken moet worden.

[Reactie gewijzigd door emphy op 25 februari 2017 18:40]

Die mensen hebben dan ook zeer zeker geen recht om hun wil daarin te zien meewegen op basis van een discussie. Politiek is de lagere schoolklas niet en is dus ook nadrukkelijk geen collectie kringgesprekken over goed bekkende onderwerpjes. We leven in een representatieve democratie, dat wil zeggen dat we niet doen wat we op ieder moment maar leuk achten. Wat wel mogelijk is, is om tijdens verkiezingen te stemmen op capabele mensen die een agenda vertegenwoordigen waarin jouw mening terugkomt, zo die (agenda) bestaat(!..)

Op deze wijze voorkomen wij met z'n allen dat niet iedereen, direct, beslist over alles. Iets dat, als je er even écht goed over nadenkt, van vitaal belang is voor het realiseren van een goede toekomst. En dan bedoel ik de toekomst die, als democratisch resultant zijnde, voor een periode van 4 jaar (ambtstermijn) óf het volgende brevet van onvermogen (We hebben het verkloot en kunnen nu niet meer samenwerken, sorry.) 'goede toekomst' gesanctioneerd is.

Enfin, dat dat een probleem is, niet een nadeel, is een terechte observatie. Doch, mensen die niet eens begrijpen hoe de democratie in hun eigen land functioneert.. Tuurlijk zijn er hordes media die mensen, die best beter zouden kunnen weten, ophitsen. Maar dat maakt dit nog steeds geen politiek probleem. Enkel een probleem dat de politiek raakt.

Mening:
Ik denk persoonlijk dat het antwoord moet komen van scholen en een stuk aanpalend medeburgerschap; mensen moeten andere mensen wat vaker ongezouten vertellen dat ze niet overal iets over te zeggen hebben, omdat ze gewoon op dat stukje even geen partij zijn. Als commerciële media een ander (storend) idee doen postvatten is dat eerst het probleem van de mensen die zich zo in de luren laten leggen. Maar wil men dan wel partij zijn; prima, maar wandel dan de geijkte kanalen. Want die zijn er óók.
Het economische belang van een zoekmachine zou sowieso geen enkele rol whatsoever mogen spelen; kommt nicht in frage! Dus vind ik 't vreemd dat dat punt uberhaupt genoemd wordt.
Niet zo vreemd: 'gerechtvaardigd belang' van degene die de gegevens verwerkt (waaronder economisch) is een rechtmatige basis om persoonsgegevens te verwerken die ook in de wet staat. Die moet echter altijd afgewogen worden tegen de rechten, vrijheden en redelijke verwachtingen van degene wiens persoonsgegevens je verwerkt. Vandaar dat men dat argument hier aanhaalt.
hmm, gerechtvaardigd, ja. - Maar wat nu net het punt is, als ik mij niet vergis, is feit dat het 'economische' in
(waaronder economisch)
in die afweging per definitie onderspit delft tegenover het principe van privacy. Vanuit die van rechtswege kenbaar wenselijke invulling is dus het 'economisch belang' met nadruk en op voorhand (kenbaar; per definitie) niet rechtvaardigend en dús niet 'im frage'

Enfin, dit punt lijkt mij dus onder de motorkap een wat geavanceerder resultant dan die zich aanschijnt.. Veel mensen zouden er dus, hoe logisch ook, intuïtief aan voorbijgaan. En daarom is de keuze (al dan niet bewust ;-) ) van redactie mijns inziens óók wel begrijpelijk (inderdaad
"niet zo vreemd"
) én allicht terecht. Dus ik geef u gelijk, maar laat geschreven staan dat ik hierin niet heb geoordeeld :*)
Google komt uit een staat waar een strafzaak een zaak is tussen 'the people vs.' een persoon, terwijl in het feodale Europa een strafzaak loopt tussen de staat en een persoon. Vandaar dat onze Hoge Raad vind dat het publiek op zich niets te maken heeft met een strafzaak.

Het enige publieke belang dat de HR erkent is de openbaarheid van de rechtspraak, wij horigen dienen immers de wet te kennen. Informatie over de rechters, advocaten, verdachten, slachtoffers e.d. is daarvoor niet nodig. Vandaar dat hier de HR van de rechter een 'nee tenzij' uitspraak eist, terwijl voor Google een 'ja mits' al voldoende is.
Nee, dit heeft niets met feodalisme te maken, maar met transparante democratie en bijhorende scheiding van machten; zoals je zegt: De staat speelt een rol, niet één of ander omhooggevallen persoon (of groep van personen/ "the poeople") uit het volk.

Wat u van u zelf vindt mag u zelf weten, maar ik ben geen horige; ik ben iemand die bereid is mijn recht alles maar met het uiterste gemak te kunnen kennen op te geven opdat ik, samen met anderen die zich onderwerpen aan deze -democratische(!)- noblesse oblige, kunnen leven in een verlichtte en geciviliseerde maatschappij waarin wij iedere dag leven naar de voorbeelden die wij gezamenlijk verkozen..

Vergeet niet, júist de maatschappij waarin enkel recht van de sterkste geldt floreert in een maatschappij waarin Jan-en-alleman zich opwerpt voor populistische overtuigingen als dit soort recht-om-alles-maar-voor-altijd-te-onthouden. Kortom, wat jij doet is je vanuit een anti-feodale houding opwerpen voor het belang van terugkeer naar de hoekstenen van datzelfde feodalisme. 8)7
Veemd dat Arthur Van M's naam geanonimiseerd is in het vonnis. Belang van het publiek?
Dat is vrijwel altijd het geval in uitspraken van rechters die gepubliceerd worden. Leek me ook niet heel relevant om die 'naam' alsnog te gaan noemen.
Mijns inziens is dit een correct en terechte vernietiging van dat arrest - ik heb daar niet veel op aan te merken..
Een razende menigte van individuen quote god naar eigen interpretaties. En bovendien: God is een individu.. ;) :*)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Nintendo Switch Google Pixel XL 2 LG W7 Samsung Galaxy S8 Google Pixel 2 Sony Bravia A1 OLED Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*