Heavy Rain

Een ei bakken? Ja. We noemden al het openen van een keukenkastje; er zijn tal van simpele handelingen die je in Heavy Rain handmatig uitvoert. Dit is voor elke gamer die van snelle actie houdt hét struikelblok van het spel. Het tempo ligt, met uitzondering van de quicktime-events, laag in Heavy Rain. Dat is een keuze en past zonder meer erg goed bij het spel, maar maakt dat dit een game is die niet voor iedereen even geschikt is. Hoewel de handelingen na een tijdje intuïtief beginnen aan te voelen, blijft het een raar idee dat je halverwege het spel ineens een ei staat te bakken omdat er iemand toevallig honger heeft.

Zure appel

Op dat soort momenten schiet Heavy Rain zijn filosofie een beetje voorbij. Uiteraard voeren acteurs in films ook simpele, alledaagse handelingen uit, maar in een game loop je dan al snel het risico dat dit het tempo te veel onderuit haalt. In de intro van Heavy Rain is dat zeker het geval. Wij kunnen ons nauwelijks een game herinneren waarin de intro nog trager verliep dan die van Heavy Rain. Het hangt een beetje van het doorzettingsvermogen van de speler af of dit punt te vergeven is. Wij stoorden ons er niet zo aan: we zagen het langzame begin gedeeltelijk als een manier om even rustig te wennen aan de interface, en verloren onszelf totaal in het spel nadat de gang er wat meer in kwam. Wij kennen echter ook voorbeelden van gamers die niet door de zure appel heen wisten te bijten, en al in het eerste uur afhaakten.

Na de opening neemt de aanwezigheid van overdreven triviale handelingen wat af, maar ze komen ook later in het spel af en toe voor. Op dat moment wegen die stukjes echter lang niet op tegen de sterke ervaring die de rest van het spel biedt. Dat wordt voor een belangrijk deel ondersteund door de audiovisuele uitwerking, en op het gebied van graphics, geluid en algemene sfeer komt Heavy Rain zonder meer sterk voor de dag. Al zijn de gezichtsanimaties niet meer zo verbluffend als ze waren ten tijde van de oorspronkelijke aankondiging van Heavy Rain, alweer in 2006, desondanks zien de gezichten er prima uit. Het spel onderscheidt zich verder op grafisch gebied niet direct van de games die de hedendaagse standaard hebben neergezet, maar doet er ook niet voor onder.

Nederlandse sterrencast

Het geluid van Heavy Rain verdient een speciale vermelding. Dat geldt voor de achtergrondgeluiden die de diverse levels van sfeer voorzien, maar zeker ook voor de voice-acting. Dat komt niet in de laatste plaats doordat Quantic Dream de acteurs achter de personages in het spel heeft gebruikt voor zowel het opnemen van hun uiterlijk en bewegingen als voor het inspreken van de tekst. Dit maakt dat de dialogen in Heavy Rain, op een enkele uitzondering na, zeer realistisch overkomen. Voor het Nederlandse taalgebied is het spel volledig gelokaliseerd - en hoe! Heavy Rain beschikt wat betreft de Nederlandse stemmen over een ware sterrencast, met onder meer Carice van Houten, Frank Lammers, Ellen ten Damme, Egbert-Jan Weber, Peggy Vrijens, Chris Tates en Waldemar Torenstra als stemacteurs achter de personages in het spel. Daarbij komt dat de tekst uitstekend vertaald is; in plaats van houterige vertalingen uit het Engels zijn de dialogen overtuigend 'vernederlandst', wat enorm moeilijk is om op een overtuigende manier te doen. Hoewel wij games over het algemeen liever met de originele stemmen spelen, kunnen we niet ontkennen dat dit met afstand de best gelokaliseerde game ooit is.