Preview: Call of Duty Modern Warfare 2: multiplayer

De eerste van de drie speelomgevingen die we konden spelen heet 'Afghan', dat zowel in naam als in omgeving afgeleid is van Afghanistan. De map is de grootste van de drie omgevingen waarin we konden spelen en onderscheid zich door het gebrek aan symmetrie. De ene kant van de omgeving bestaat uit een berg, met daaronder een grot, waardoor spelers de keuze krijgen om om de berg heen te lopen, of door de grot te gaan. De grot leidt naar het centrum van de map, waar een neergestort vliegtuig in drie stukken op de grond ligt: handige dekking dus. Eenmaal de vlakte overgestoken, wordt een bunkerstelstel bereikt.

Snipers

In deze map speelden we voornamelijk 'Domination', waarbij je met je team zoveel mogelijk strategische plekken zo lang mogelijk in bezit moet houden. Het controleren van die plaatsen levert namelijk punten op, en hoe meer strategische plaatsen onder controle van je team zijn, hoe sneller de punten worden verzameld. Hoewel de exacte locatie van de strategische punten dynamisch lijkt te zijn, speelden we toch een aantal keer vrijwel dezelfde layout: punt C lag op de berg, punt B achter de bunkers en punt A op de route linksom vanuit de bunkers naar de berg. Een van de bunkers heeft overigens zicht op het redelijk ver weg gelegen punt A, wat mogelijkheden biedt voor snipers. Datzelfde geldt ook voor een rand op de berg die uitzicht biedt op de vlakte met de vliegtuigbrokstukken.

De tactiek die Domination vereist spreekt redelijk voor zich. De truc is om constant twee van de drie punten te blijven controleren. De vijanden spawnen dan altijd bij hun eigen punt in de buurt, wat het makkelijk maakt ze af te snijden en ze op die plek te houden. Alle drie de punten controleren levert weliswaar een flinke bonus op in hoe snel de punten vergaard worden, maar omdat de vijanden dan overal beginnen te spawnen, loop je hiermee het risico de grip op het potje weer te verliezen.

Intens

In Afghan kan dezelfde tactiek trouwens toegepast worden bij 'Demolition'. Hierbij moet het ene team twee doelen opblazen, terwijl het andere team dat logischerwijs moet voorkomen. Dit bleek voor ons team meerdere malen een onmogelijke opgave. Zolang het andere team zich nog moet verdelen over twee doelen, is het nog wel te doen om een doel op te blazen. Als er echter nog maar een doel over is, ontstaat daar een bottleneck waar vrijwel niet doorheen te komen is - mits de verdediging zijn werk goed en georganiseerd doet, natuurlijk. Resultaat van deze opzet is wel dat alle actie zich concentreert rond één punt, waarbij de intensiteit van de eerste Modern Warfare makkelijk wordt overtroffen.