Laser jaagt data met 26Tbps door glasvezel

"Already a 100 terabits per second experiment has been demonstrated," he told BBC News.

"The problem was they didn't have just one laser, they had something like 370 lasers, which is an incredibly expensive thing. If you can imagine 370 lasers, they fill racks and consume several kilowatts of power."

Professor Freude and his colleagues have instead worked out how to create comparable data rates using just one laser with exceedingly short pulses.

Dat is uit het artikel op de BBC site die dus wel het volledige artikel kunnen lezen.
En dat maakt dit niet alleen razendsnel, maar houdt kosten en energiegebruik erg binnen de perken. Nu ben ik benieuwd over wat voor afstanden ze dit kunnen pompen.

[Reactie gewijzigd door ADQ op maandag 23 mei 2011 11:14]

In theorie kan een laser één uniek gedefinieerde golflengte hebben, maar we werken in de praktijk he Iedere laser die we dus kunnen bouwen heeft een bandbreedte aan frequenties die hij uitzendt. Helemaal deze laserpulsen. Want iedere keer dat je een laser in- of uitschakelt heb je als je het zo simplistisch bekijkt ook in- en uitschakelverschijnselen, zijnde reacties in frequenties die je misschien helemaal niet wilt hebben.
Nu je toch een laserpuls met een bepaalde frequentiebandbreedte door die glasvezel jaagt kun je misschien ook die puls gaan samenstellen uit verschillende pulsjes die in frequentie dicht bij elkaar liggen. Zo kun je meerdere kanalen in één laserpuls definieren en moet je de puls aan het einde van de kabel alleen door een hoop filters halen om de kanalen weer uit elkaar te halen. Dit gaat kennelijk goed tot zo'n 80 kanalen. Wat ze nu hebben geflikt is een truuk die Fast Fourier Transform heet. Om simpel uit te leggen wat ze precies doen kost me te veel tijd en gaat me ook even boven de pet, maar het idee is dat je op die manier die 80 kanalen in je laserpuls in elkaar kunt gaan schuiven zodat ze overlappen, en er dus meer bij passen (totaal 350). Aan het andere einde van de kabel moet je dan alleen een Inverse Fast Fourier Transform doen om ze weer uit elkaar te kunnen halen. (de frequentiebanden van de verschillende kanalen overlappen nu dus je komt er niet meer met simpele filters). Normaal doe je die FFT en IFFT in electronica, chips, maar die zijn daar niet snel genoeg meer voor dus is het ze gelukt om de FFT en IFFT stap (het scheiden of samenvoegen van de verschillende kanalen)in optische equivalenten te doen. En als je de kanalen dan gescheiden hebt volgt pas de omzetting naar het elektronische domein.

[Reactie gewijzigd door KC Boutiette op maandag 23 mei 2011 14:12]