Lycos Europe stopt ermee

Lycos Europe heeft besloten zijn webportal en hostingdienst te sluiten. Het bedrijf, dat in 2005 de twijfelachtige eer had om door de Hoge Raad te worden gedwongen klantgegevens af te staan, ziet geen mogelijkheid meer om winstgevend te worden.

Lycos Europe's portal en hostingdienst, eigendom van het Duitse Bertelsmann en het Spaanse Telefónica, lijdt al enige tijd verlies. Onlangs werden voor de eerste drie kwartalen van 2008 rode cijfers ter waarde van 17 miljoen euro genoteerd. Lycos heeft, ondanks dat het naast zijn portal- en hostingdiensten onder meer mail-, socialnetworking- en shoppingdiensten introduceerde, grote moeite om te concurreren met onder meer Google. Het is er niet in geslaagd een investeerder te vinden die nog gelooft dat het bedrijf voldoende advertentie-inkomsten binnen zal kunnen harken. De internetportal en de hostingdienst zullen daarom sluiten, waarbij onduidelijk is wat er met het hostingklantenbestand zal gebeuren. De andere bedrijfsactiviteiten zijn eigendom van het Zuid-Koreaanse Daum en zullen vermoedelijk onder een andere naam verder gaan. De beslissing moet overigens nog wel door de aandeelhouders worden goedgekeurd, op de vergadering van 12 december.

Portaldiensten waren in de begindagen van het internet voor veel gebruikers het startpunt voor een surfsessie, en Lycos was aan het einde van de vorige eeuw een van de meestbezochte sites ter wereld. Destijds genoot ook de zoekmachine Hotbot van het bedrijf grote populariteit. Na het spatten van de dotcomzeepbel aan het begin van het millenium moesten portals echter aan populariteit inboeten, hoewel ze in de VS nog wel op de nodige bezoekersaantallen kunnen rekenen.

Ook de homepagediensten van het bedrijf, waaronder Tripod, waren rond de milleniumwisseling populair. In 2005 speelde Lycos' hostingdienst een hoofdrol in een zaak die door Nederlandse internetbedrijven op voet werd gevolgd. Op een van de membersites werd namelijk een postzegelhandelaar onder vuur genomen die tot aan de Hoge Raad doorvocht om de naam van zijn kwelgeest los te krijgen. Dat lukte uiteindelijk, hoewel de bij Lycos bekende gegevens vals bleken te zijn. Pikant detail was dat de Stichting Brein de postzegelhandelaar financieel steunde, omdat het hoopte op jurisprudentie om persoonsgegevens van filesharers bij isp's los te peuteren.