Door Ron Vorstermans

Freelance redacteur

Feedback • 10-10-2026 06:00 136

Knallen op niveau

Item: Gears of War: E-Day, Xbox series S|X
Author: Jurian Ubachs

Gears of War: E-Day Review

10-10-2026 • 06:00

136

Multipage-opmaak

Verwachtingen overtroffen

Gears of War E-Day

Gears of War: E-Day biedt heerlijke schietactie, speelt ontzettend vloeiend én ziet er werkelijk fantastisch uit, zeker op een goede pc. De toon is precies juist, vooral in de Campaign-modus. Naast die zeer vermakelijke hoofdmodus kunnen spelers ook terecht in het competitieve Versus en een uitgebreide Horde-modus. Het is lang geleden dat Gears of War zo in vorm was, al is de game niet perfect. Zo ontbreken vooral in Versus nog veel opties die Gears of War-spelers gewend zijn van eerdere delen. Ook voelt het verhaal her en der wat aan de lichte kant. Verder is Gears of War: E-Day zonder twijfel een van de betere delen in de serie.

Pluspunten

Minpunten

Getest

Gears of War: E-Day, Xbox series S|X

Prijs bij publicatie: € 69,99

Vergelijk prijzen Vanaf € 66,95

Gears of War is een bijzondere gamereeks voor mij. Dankzij het eerste deel (2006) kocht ik weer een console nadat ik gaming min of meer uit het oog verloren was. Nu denk je waarschijnlijk: oké, da's fijn, Ron, maar dat interesseert me vrij weinig. Begrijpelijk. Ik zeg dat vooral omdat Gears of War: E-Day op papier dus een belangrijke game voor mij zou moeten zijn. Het is immers een prequel over de gebeurtenissen die het Gears of War-universum vormden. Toch keek ik bepaald niet uit naar dit nieuwe deel.

Gears of War is zo'n serie die worstelt om weer relevant te worden. Dat komt vooral doordat de spelformule sinds 2006 amper is veranderd: een covershooter die dialoog en actie weinig subtiel aan elkaar rijgt. Voorgangers Gears of War 4 en Gears 5 waren leuke games, maar ze deden ook weinig nieuws ten opzichte van eerdere delen. Het is moeilijk om zo'n oude franchise zowel verfrissend als getrouw te houden. Ontwikkelaar The Coalition had bij de afgelopen twee delen duidelijk moeite om die balans te vinden.

Daarnaast helpt het niet mee dat er veel onzekerheid heerst binnen de gelederen van XBOX. Een ontslagronde is in volle gang en niemand lijkt veilig, ook niet bij The Coalition. Net voordat Gears of War: E-Day verscheen, kreeg bijvoorbeeld de storydirector van de game ontslag. Ook andere werknemers gaven onlangs aan bang te zijn dat ze na de release van deze game de biezen moeten pakken. Veel vertrouwen straalt dat allemaal niet uit, hoewel dat ook de pijnlijke realiteit is van werken in de hedendaagse game-industrie.

Nieuwe strategie

Tegelijkertijd vertegenwoordigt Gears of War: E-Day een soort hoop voor Microsoft: de game moet XBOX-consoles verkopen. Gears of War: E-Day is de eerste recente titel van XBOX die niet naar andere consoles komt, net als vroeger. Deze game is alleen speelbaar op de Series X, Series S en de pc. Is E-Day daarom het glansrijke begin van deze nieuwe strategie, of juist een nagel aan de doodskist van het XBOX-merk? Wie zal het zeggen. Het is nu bijzonder lastig om de toekomst van XBOX-consoles en -games in te schatten.

Enfin, het goede nieuws: dergelijke kopzorgen verdwenen als sneeuw voor de zon toen ik E-Day speelde. Mijn verwachtingen van dit nieuwste deel waren niet heel hoog, maar E-Day heeft ze echt overtroffen. De actie, de setting, de pacing, de audiovisuele prestaties: op al die vlakken voelt E-Day bijzonder geraffineerd aan. Maar bovenal voelt dit nog steeds als Gears of War – als heel goede Gears of War om precies te zijn. Ontwikkelaar The Coalition weet duidelijk wat deze gameserie goed maakt.

Nu slaat de studio nog geen homerun met deze prequel. In iedere modus laat deze game wel wat kleine steekjes vallen, maar die vallen vooral op omdat de rest zo goed is. Sterker nog: E-Day is waarschijnlijk mijn favoriete Gears of War na het eerste deel uit 2006. Dat komt voor een groot deel door de hoofdmodus, die veertien uur lang genieten is, zowel in je eentje als met drie teamgenoten. Nogmaals, dat had ik van tevoren niet verwacht.

Geweldige setting

Gears of War: E-Day is een prequel en behandelt een periode die nooit eerder speelbaar was in deze videogamereeks. E-Day draait om het begin van de oorlog tegen de Locust, de klassieke Gears of War-vijand. Die oorlog begon op Emergence Day (E-Day), toen de Locust plots uit de grond kwamen. In de eerste Gears of War is die oorlog al een tijdje bezig. De welbekende protagonisten Marcus Fenix en Domingo Rodriguez weten dan tegen wie ze vechten en wat ze moeten doen om te winnen.

In dit 'nieuwe' deel is het tegenovergestelde het geval. Dit verhaal begint als Marcus en Dom samen in de kroeg zitten, amper bekomen van de vorige oorlog. Maar dan begint alles te schudden. Ruimtewezens? Een aanslag? Niemand op de planeet Sera weet wat er aan de hand is. Maar langzaam wordt duidelijk dat er buiten die kroeg weinig goeds gebeurt. Gears of War: E-Day vertelt vervolgens het chronologische verhaal van de eerste drie dagen na dat moment. Dat doet de game zonder de gigantische schaal van de invasie in beeld te brengen.

Klein

Schreeuwende mensen, openscheurende wegen, wagens die in de grond zakken, instortende gebouwen: de hoofdstad krijgt het direct flink te verduren. Samen met twee andere oud-militairen beginnen Marcus en Dom te vechten tegen de kersverse vijanden. Eerst doen ze dat met stalen pijpen, daarna met geweren. Wanneer twee nieuwe teamgenoten zich bij Dom en Marcus voegen, is het nieuwe Bravo Squad geboren. Maar daarmee is dan ook alles gezegd. Want tegen wie vechten ze? En waarom? Niemand weet het dan.

Als je latere delen gespeeld hebt, weet jij dat natuurlijk wél. De hele planeet heeft te maken met die invasie. Toch is het vooral leuk dat de oorlog in deze game zo klein blijft. Je volgt alleen Bravo Squad en het team blijft altijd in dezelfde stad, Kalona. E-Day zoomt dus nooit uit. Alles blijft beperkt tot de gebeurtenissen in Kalona. Daarom bezoek je oude plekken vaak nog een keer. Dat werkt, want bij een tweede of derde bezoek zijn bijvoorbeeld hele wijken weggezakt in de grond. Je wordt er bijna hopeloos van.

Natuurlijk weten we al dat Marcus en Dom het begin van de oorlog overleven. De introductie van de twee nieuwe leden van Bravo Squad is daarom slim. Zij zijn ontzettend sterk geschreven en voelen als waardige toevoegingen aan de welbekende cast. Je denkt dat ze snel het loodje leggen, want die twee teamleden zitten niet in de oorspronkelijke trilogie. Toch is dat niet het geval, maar het is moeilijk om dieper daarop in te gaan zonder het verhaal te verklappen. Hoe dan ook voegen ze veel 'spanning' toe aan dit verhaal.

Weinig verhaal, veel chaos

Dat verhaal is dus vooral gedreven door de personages. Er gebeurt veel tijdens E-Day, maar er is maar weinig uitleg. Het verhaal draait vooral om de chaos en hoe de hoofdpersonages omgaan met die paniek. Dat is teleurstellend, zeker omdat er zoveel te vertellen valt over E-Day. Veel van de informatie die er wél is, zit verstopt in verzamelobjecten, zoals schilderijen en krantenknipsels. Ik had die lore liever spelenderwijs meegekregen. Bovendien is het einde van de game niet bevredigend, los van de geweldige muziek dan.

Toch komen Gears of War-fans wel aan hun trekken, want het regent verwijzingen naar latere delen. De game besteedt bijvoorbeeld een aantal vermakelijke minuten aan de uitvinding van het fameuze kettingzaaggeweer, de Lancer. Ook introduceert het spel bepaalde tegenstanders met gepaste ernst. Deze prequel begrijpt het belang van zulke nostalgie goed. Niets ligt er te dik bovenop, maar toch heb je de indruk dat The Coalition respect heeft voor het bronmateriaal. Het is alleen jammer dat er niet meer van zulke lore is.

Uitstekende actie

Je doorloopt in de hoofdmodus drie dagen lang de stad en omliggende regio. Het ene moment probeer je golven van vijanden te overleven terwijl je een politiebureau verdedigt, het andere moment neem je Locust onder vuur vanuit een neerstortende helikopter. De structuur van de hoofdmodus is meestal lineair, maar soms introduceert de game open gebieden. Dan loop je vrij rond in de stad om verschillende missies te doen, zoals burgers of een gecrashte bemanning helpen.

Tempo

Tijdens die open momenten schroeft de game het tempo terug, wat een beetje onwennig kan zijn. Ook het verhaal komt dan op een lager pitje te staan. Toch duurt het nooit lang voordat Gears of War: E-Day terugkeert naar zijn belangrijkste pijler: de actie. Dit is zonder twijfel de best spelende Gears of War tot nu toe. Je duikt en rent met groot gemak door de levels heen. Het is zelfs mogelijk om naar hoger gelegen dekking te springen met de nieuwe springknop. Dat logge gevoel van eerdere delen is dus verdwenen en dat is geen gemis.

Ook de wapens voelen heerlijk om mee te schieten. Vooral de Gnasher (shotgun) en de Longshot (sniperrifle) hebben een heerlijke punch en met die sniperrifle voelen (en klinken!) headshots fenomenaal. De actie profiteert ook van het gedrag van de tegenstanders. Ze proberen je te flanken en gebruiken rookgranaten om dekking te creëren. Meer dan eens werden mijn teamgenoten en ik op hogere moeilijkheidsgraden uit het niets overvallen en onder druk gezet. Dat is even frustrerend als bevredigend.

Veel van die bevrediging komt samen in het wapenarsenaal. De wapens uit eerdere delen voelen beter dan ooit. Ook de nieuwe wapens zijn zonder uitzondering een schot in de roos. Mijn favorieten zijn een pistool dat zowel van dichtbij als van veraf immense schade aanricht, een heerlijke granaatwerper en een shotgun die gifschade veroorzaakt (Imulsion). Er zit oprecht geen nieuw wapen bij dat niet heerlijk voelt. Nee, op de actie in Gears of War: E-Day valt niets aan te merken.

Upgrades en kistjes

Los van die actie heeft ontwikkelaar The Coalition wat keuzes gemaakt die minder in de smaak vallen. Zo kun je op twee manieren upgrades verzamelen voor wapens: door missies te doen in de open gebieden en door kistjes te openen die overal in de levels verspreid zijn. Als je niet goed zoekt, loop je dus upgrades mis. De game probeert dat op te lossen door steeds een geluidje af te spelen als er een kistje in de buurt is. Dat voelt snel overbodig, omdat de kistjes op logische plekken staan.

Ik ben ook geen fan van de manier waarop je slots voor diezelfde upgrades vrijspeelt. Hoe meer slots je hebt, hoe meer upgrades je tegelijkertijd op een wapen kunt gebruiken. Cool. Die slots wil je dus niet mislopen, maar net als die upgrades zitten ze in kistjes. Mijn suggestie: stop upgrades en slots niet in kistjes. Dat is vervelend. Bovendien voelen die upgrades zelden erg sterk. Het is leuk dat je na iedere reload een klein beetje leven terugkrijgt, maar uiteindelijk heb je nooit het gevoel dat je een specifieke build maakt.

Fijn totaalpakket

De hoofdmodus is ook in co-op met drie andere spelers te doorlopen. Dat werkt erg goed en is waarschijnlijk de leukste manier om de Campaign te spelen. Je kunt op ieder moment meedoen of weggaan als co-opspeler. Het is best indrukwekkend hoeveel smaakjes deze game in die zin biedt.

Gears of War: E-Day is een indrukwekkend totaalpakket. Naast een coöperatieve Campaign telt de game bijvoorbeeld ook een traditionele competitieve multiplayer én een nieuwe variant op de Horde-modus.

In Versus nemen twee teams van vier spelers het in verschillende modi tegen elkaar op. Er zijn maar zes maps en een paar modi, waaronder Team Deathmatch en varianten op Capture the Flag en King of the Hill. Versus is klassiek Gears of War. Spelers rennen met Gnashers op elkaar af of nemen elkaar vanuit dekking onder vuur met Lancers. Dat is vermakelijk, maar het niveau van de spelers ligt hoog. Vooral wallbouncen, waarbij spelers van muur naar muur schieten, maakt de actie lastig te volgen voor nieuwelingen.

Oud-spelers zullen hun hart daarentegen ophalen: de actie doet denken aan de gevechten in Gears of War 1 en 2. De vraag is enkel hoelang die formule houdbaar is. Er zijn op dit moment dus maar zes maps, die allemaal in dezelfde playlist zitten. Er is geen optie om eigen lobby's te maken. Je kunt niet eens zoeken op bepaalde maps of modi. Dat is balen, zeker omdat er ook nog een Ranked-modus ontbreekt. Het is raar dat de Versus-modus zo uitgekleed voelt.

Horde Siege

Ook in de nieuwe Horde Siege-modus ontbreekt bijvoorbeeld de mogelijkheid om eigen servers aan te maken en met alleen vrienden te spelen. Dat is daar iets beter te begrijpen: Horde Siege is vrij groots opgezet en je hebt minimaal twaalf spelers nodig om een potje te beginnen.

In Horde Siege rennen drie teams van vier spelers tegelijkertijd in de map rond. Die structuur is echt leuk. Ieder team heeft eigen objectives, maar de teams komen elkaar alsnog continu tegen op de map. Je hoort vijanden en andere teams in de verte vechten. Als jij op tijd klaar bent met je eigen missiedoel, kun je altijd besluiten om anderen te helpen, of andersom. De game speelt ook op die samenwerking in met events. Zo verschijnt er om de zoveel tijd een grote baas die je met zijn twaalven moet omleggen.

Gears of War heeft de coöperatieve modi met aanvalsgolven groot gemaakt en deze nieuwe Horde-variant is het grootst van allemaal. Ook buiten het slagveld stelt de opzet niet teleur. De upgrades voor de vier verschillende klasses maken merkbaar verschil, in tegenstelling tot in de hoofdmodus. Er is veel vrij te spelen en je hebt na ieder potje het gevoel dat je wordt beloond voor je inzet, ongeacht op welke van de vier moeilijkheidsgraden je speelt. Zeker op hogere moeilijkheidsgraden heb je die upgrades hard nodig.

Prachtige game

De vraag is natuurlijk: is Versus en Horde Siege een lang leven beschoren? Tja, dat is tegenwoordig moeilijk te zeggen. In dit klimaat is de concurrentie van free-to-playgames immens en bovendien is Versus vrij hardcore. Daardoor is het moeilijk voor nieuwelingen om meteen de charmes van deze multiplayer te ontdekken. Horde Siege is wat mij betreft de leukste modus naast de Campaign, maar ook die modus heeft tegenwoordig fikse concurrentie. The Coalition belooft in elk geval beide modi met seizoenen te ondersteunen.

Schitterend

Welke modus je ook speelt, Gears of War: E-Day is een schitterend spel. Op een krachtige pc met de hoogste instellingen (Ludicrous, een treetje hoger dan Ultra) stelen vooral de belichting en pathtracing de show. Autoruiten weerspiegelen dan neonborden en flikkerende waarschuwingslichten werpen overtuigende schaduwen in donkere metrotunnels. Het loont echt om de prachtige omgevingen in je op te nemen, zeker omdat ze in de hoofdmodus steeds veranderen.

Kalona krijgt het zwaar te verduren en grote delen van de stad zinken tijdens E-Day in de grond. De artdirection van dit spel speelt continu met die opzet. Twee grote gouden standbeelden in het centrum van de stad verdwijnen bijvoorbeeld plots in de grond. Dat moment is oprecht imponerend. In een latere missie verken je de tunnels van de Locust. Je komt dan resten van wegen en woonwijken tegen die één zijn geworden met de Locust-bouwwerken in de grond. Je weet dan eigenlijk nog amper of je boven- of ondergronds bent.

Dat neemt niet weg dat het contrast tussen de Locust en de mensheid gigantisch is in deze Gears of War. De game introduceert de Locust terwijl ze bewoners op de meest gruwelijke manieren mishandelen en vermoorden. Nog meer dan voorgaande delen leunt deze Gears of War op doelloos bloedvergieten en horrorvibes. Gelukkig is dat vleugje typische Gears of War-humor nooit ver weg, bijvoorbeeld in de vorm van oneliners. "Where are you going? I thought you wanted some of this." Cliché, maar stiekem ook wel lekker.

Toon en techniek

Technisch is Gears of War: E-Day degelijk tot goed op de pc. De game is veeleisend op de hoogste settings, zeker als je geen AI-upscaling gebruikt. Met een RTX 4090 en DLSS in de Quality-stand haalde ik bij een 4k-resolutie rond de 100fps (en dat op de allerhoogste instellingen). Typische Unreal 5-problemen, zoals haperingen wanneer textures laden, bleven bovendien uit. Wel hebben we drie crashes gehad. Dat is niet schokkend veel, maar daarom niet minder irritant.

Conclusie

Gears of War: E-Day is een prequel én een typische Gears of War-game. De formule is en blijft een combinatie van actie, dekking zoeken en verhalende momenten. Dat vormt al twintig jaar de basis van Gears of War en is dus geen verrassing. Wel is het verrassend hoe goed die basis ditmaal is. Vooral de actie steelt de show. De nieuwe besturing werkt als een (kolen)trein en laat personages vloeiend obstakels nemen en dekking zoeken. In voorgaande delen verliep dat nog weleens stroef.

Het is geweldig om van dekking naar dekking te rennen terwijl je van dichtbij tegenstanders, al dan niet glijdend over de grond, met een shotgun onder vuur neemt. Ook de nieuwe wapens zijn allemaal een schot in de roos. Het verhaal in de hoofdmodus is degelijk.

E-Day doet eigenlijk amper aan klassieke verhaalvertelling. De game etaleert vooral zijn personages. Gelukkig zijn ze, vooral de twee nieuwelingen in Bravo Squad, zeer goed uitgewerkt. In die zin voelt deze prequel aan als het begin van een nieuwe trilogie, hoewel daarover nog geen duidelijkheid is vanuit XBOX.

E-Day is bovendien een indrukwekkend totaalpakket. Zo kun je de gehele hoofdmodus met drie andere spelers doorlopen. De competitieve Versus-modus is een leuke toevoeging, maar zou baat hebben bij meer maps en opties. De coöperatieve Horde-modus is groots in opzet en kent leuke upgradesystemen. Vooral die Horde-modus houdt ons vooralsnog bezig, zeker omdat Versus een best hoge instapdrempel heeft. Welke modus je ook kiest, Gears of War: E-Day heeft op bijna alle vlakken wel iets te bieden.

_{Redactie: Ron Vorstermans • Eindredactie: Marger Verschuur}