Gears of War: E-Day, Xbox series S|X

Het heeft wat jaartjes geduurd, maar eindelijk hebben we een nieuwe Gears of War-game. Deze game is een prequel, en dat betekent dat deze zich voor alle andere games afspeelt. Maar de vraag is natuurlijk: hoe goed is deze game? In deze review vertel ik daar van alles over.

Ik zeg net wel "eindelijk weer een nieuwe Gears of War in jaren", maar dat klopt natuurlijk niet helemaal. Want vorig jaar hebben we nog de remaster van deel 1 gekregen, en in 2020 nog de spin-off Gears Tactics. Maar er heeft 7 jaar tussen deel 5 en E-Day gezeten, en dat is natuurlijk wel een lange tijd. Toen E-Day in eerste instantie werd onthuld, was ik deels teleurgesteld, want deel 5 heeft een open einde en je zou verwachten dat we eerder deel 6 zouden krijgen in plaats van E-Day. Gelukkig zagen de trailers die daarna kwamen er super uit en is de uiteindelijke game een bom van een game. Maar waarom is deze game een bom van een game? Dat ga ik jullie nu vertellen, door te beginnen met het verhaal.






Mensen die de andere games gespeeld hebben, kunnen al wel een beetje raden waar het verhaal over gaat, want tenslotte worden bepaalde dingen al in de vorige games benoemd. Gears of War: E-Day staat helemaal aan het begin van de tijdlijn, dus helemaal aan het begin van de oorlog. Het verhaal speelt zich veertien jaar vóór de gebeurtenissen uit de oorspronkelijke Gears of War-trilogie af. De slopende, decennialange Pendulum Wars zijn net achter de rug en er heerst een zeldzaam gevoel van vrede en herstel; de inwoners van de planeet Sera kunnen eindelijk op adem komen. Maar die hoop wordt wreed verwoest op wat de geschiedenis in zal gaan als Emergence Day. Vanuit de diepten van de aarde breekt een meedogenloze, onbekende dreiging door het oppervlak: de Locust Horde.

In plaats van een grootschalig, wereldwijd conflict richt het verhaal zich heel specifiek en intiem op het uitbreken van de invasie in de stad Kalona. Hierin volgen we het verhaal van de jonge Marcus Fenix en zijn boezemvriend Dominic Santiago. Vers teruggekeerd uit de oorlog worden zij samen met veteraan-soldaat Mags Carter en communicatie-officier Lucas Reyes samengevoegd tot Bravo Squad.

Terwijl de stad om hen heen in chaos verandert, vecht Bravo Squad niet alleen om te overleven en burgers te beschermen, maar ook om te begrijpen wat voor soort vijand ze tegenover zich hebben. Waar de mensheid in latere games doorgewinterd is in de strijd tegen de Locust, is hier werkelijk alles nieuw, beangstigend en dodelijk. Het resultaat is een claustrofobisch en duister overlevingsverhaal dat teruggrijpt naar de horror-roots van de serie en het emotionele fundament legt voor de hechte broederschap tussen Marcus en Dom. Bepaalde elementen die in de latere games vaker naar voren komen, zie je in E-Day gebeuren. En hoewel er nog altijd een gat van 14 jaar zit tussen deze game en Judgment, is dit een mooie prequel.






Aan de gameplay zelf is in de basis niet heel veel veranderd, en dat vind ik op zich niet verkeerd. De game voelt erg vertrouwd aan, maar ik kan niet zeggen dat hij verouderd is. Ze hebben een goede balans gevonden door de game zo veel mogelijk te laten waar het bekend om staat, maar er toch wat vernieuwingen eraan toe te voegen, waardoor het tevens modern aanvoelt.

Wat echt verfrissend is, is hoe het verhaal je meeneemt naar het allereerste begin. Waar je in eerdere delen te maken hebt met een geharde mensheid die de Locust door en door kent, duik je in E-Day juist veertien jaar terug in de tijd. De slopende Pendulum Wars zijn net voorbij en er heerst heel even vrede op de planeet Sera, totdat de Locust Horde vanuit het niets de stad Kalona binnenvalt. Je volgt een jongere Marcus Fenix en z'n maat Dominic Santiago, samen met hun Bravo Squad. Het beklemmende en duistere horror-sfeertje uit de originele trilogie is hier ijzersterk aanwezig; elke confrontatie met een simpele Drone voelt weer alsof je vecht tegen een onbekend en levensgevaarlijk monster.

De gameplay is een bekende Third-Person Shooter waarin je door levels schiet en veel gebruik moet maken van cover. Gelukkig zitten er op dat vlak wel een paar fijne vernieuwingen in. Zo kun je nu ook cover nemen achter veel lagere kratjes en obstakels, wat de gevechten net wat dynamischer maakt. Ook is het nu mogelijk om te springen, wat je iets meer bewegingsvrijheid geeft in de omgevingen. Dat het springen een aparte knop heeft, geeft je ook wat meer vrijheid in de keuze of je nu van cover naar cover wilt, of over een muurtje heen wilt springen, en dat is wel erg fijn.

Verder werkt het arsenaal zoals je gewend bent, je hebt verschillende soorten wapens om de Locust uit te schakelen. In totaal kun je vier soorten wapens meedragen: altijd een handwapen en een granaat, en daarnaast twee grote wapens, zoals een kettingzaaglancer, sniper of shotgun. Je vult je munitie op twee manieren aan: door munitieboxen te vinden of door hetzelfde wapen op te rapen. Let op, sommige wapens en handgranaten kun je alleen aanvullen door ze opnieuw te vinden.

Echter is er nu ook een upgrade-systeem aanwezig, waarin je wapens en uitrusting kunt voorzien van een upgrade. Tijdens je zoektocht door de wereld vind je wapenonderdelen, en met deze onderdelen kun je in de speciale upgradebox je wapens en uitrusting naar wens aanpassen. Zo kun je op bepaalde wapens een extra scope zetten, of het handvat aanpassen waardoor de terugslag een stuk minder is. Bij je uitrusting kun je ervoor kiezen dat je wat sterker bent, of dat je bijvoorbeeld twee soorten handgranaten kunt meenemen, en dat is best handig als je het mij vraagt. Tenslotte kun je ook een skill toekennen, waardoor je jezelf bijvoorbeeld sneller kunt genezen als je geraakt bent. Als je deze hebt gebruikt, moet je een x-aantal seconden wachten voor je hem weer kunt gebruiken.

Je speelt de game altijd in teamverband, met minimaal twee en soms vier personen. Waar je in de vorige delen nog orders kon geven, is dat iets wat nu niet meer kan, of ik heb er letterlijk overheen gekeken. Waar je in Gears of War Reloaded bij het neergaan meteen dood was, is dat nu niet het geval. In totaal kun je in een gevecht 4 keer neergaan en weer terug op de been gebracht worden. Bij de 5e keer ben je wel dood. Dit vult zich wel weer aan als je het gevecht gehaald hebt.






Op grafisch gebied zie je meteen dat E-Day een flinke stap voorwaarts maakt ten opzichte van de oudere delen. De game draait op Unreal Engine 5 en dat merk je aan alles. De belichting, de verwoeste omgevingen van de stad Kalona en de gedetailleerde gezichten van een jonge Marcus en Dom zien er echt heel strak uit. Zelfs in de grauwe, duistere steegjes en benauwde gangen zit ontzettend veel detail. Toch merk je op sommige punten dat de typische Gears-stijl behouden is gebleven. Alles voelt nog steeds zwaar, rauw en industrieel aan. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb tijdens het spelen nergens het idee gehad dat het er niet goed uitzag, het is echt een prachtige showcase voor de huidige generatie consoles.

Wat de prestaties betreft: de game loopt heerlijk vloeiend en voor mijn gevoel op een hele stabiele 60 fps. Ik heb zelf geen apparatuur om dit exact te meten, maar ik kan je wel zeggen dat ik er op mijn Xbox Series X geen enkele moeite mee heb gehad en dat de actie op je scherm superstrak blijft aanvoelen.

Het enige wat me wel opviel, was dat er soms toch wat grafische foutjes aanwezig waren. Zo is er een scène waarin Marcus de laadruimte van een vrachtwagen dichtduwt, maar zijn armen niet bewogen. Ook zag ik af en toe een wapen of vijand zweven, en dat op een manier die niet helemaal klopt. En ik heb een keer meegemaakt dat een vijand direct na het doden al weg was, wat wel apart was om te zien. Het zijn geen grote bugs, maar meer lachwekkende foutjes die in theorie met een update gefixt kunnen worden.

Over de stemmen en de audio-casting kan ik kort zijn: de vertrouwde stemacteurs leveren weer fantastisch werk af, maar ook de nieuwe personages worden ijzersterk neergezet door de acteurs. Het is ontzettend vet om de stemmen van Marcus en Dom weer te horen, maar dan met een iets jongere, minder doorwinterde lading in hun stem. De emotie, de rauwe actie en de bekende humor zitten er vanaf het eerste moment weer goed in.






Over de muziek van Gears of War: E-Day ben ik erg te spreken. De soundtrack is verzorgd door componist Adam Lastiwka, en hij weet de beklemmende sfeer van de game perfect te ondersteunen. Waar de muziek in latere delen meer aanvoelde als een grootschalige, epische actiefilm, grijpt de soundtrack hier echt terug naar de duistere horror-roots van de allereerste game. De muziek is rauw en industrieel, met zware drums en dreigende orkestklanken tijdens de gevechten. Zodra je met de Locust in aanraking komt, zorgt de audio er meteen voor dat je de spanning voelt.

Daarnaast is er ook ruimte voor wat rustigere, melancholische nummers. Omdat je een jongere Marcus en Dom volgt die midden in de chaos van de invasie terechtkomen, zit er veel emotie in de muziek verwerkt. Heel tof is ook dat ze slim gebruik hebben gemaakt van herkenbare klanken uit de geschiedenis van de franchise. Zo zit de iconische pianomelodie van Gary Jules' "Mad World", bekend van de allereerste Gears-trailer uit 2006, op een hele toffe manier verwerkt in het hoofdthema. Dit roept direct een stukje nostalgie op en past perfect bij de grimmige, wanhopige sfeer van het verhaal.

Voor mij was de grootste verrassing wel toen ik de credits zag en verrast werd door Metallica. De creditmuziek is namelijk het nummer "For Whom the Bell Tolls", een geweldig nummer dat je na het uitspelen ook als achtergrondmuziek in het hoofdmenu kunt selecteren. Ik vond dit nummer erg goed passen bij de game, en een geweldige afsluiter als je het mij vraagt. Muziek is natuurlijk wel iets wat je moet horen, en hoewel het nummer van Metallica tof is, deel ik toch liever een ander stukje muziek uit de game met jullie, zodat jullie een idee hebben van wat je kunt verwachten.

Mocht je het verhaal graag met een vriend samen willen spelen, dan kan dat uiteraard. Net als in de voorgaande delen kun je zowel offline als online co-op spelen met één andere speler. Als je het thuis op de bank samen wilt doen, kan dat gewoon in split-screenmodus. Let op: split-screen is zoals gebruikelijk niet altijd op elk platform (zoals pc of pc-handhelds) even goed ondersteund, maar op de console werkt het prima.

Bij de online co-op ben ik geen problemen tegengekomen. Ik heb dit even getest voor deze review en ik moet zeggen dat het vlekkeloos werkt. Bij mijn test speelde ik samen met iemand op Steam, en dankzij de volledige cross-playondersteuning kun je moeiteloos samen spelen, of je vrienden nu op Xbox Series X|S, Xbox PC of Steam zitten. Dat is echt een grote plus, want het maakt het een stuk makkelijker om een maatje te vinden om samen de hectische invasie van E-Day te overleven.






De multiplayer van Gears of War: E-Day is opgedeeld in twee hoofdcategorieën: Versus (de bekende PvP) en Horde Siege (de vernieuwde PvE). Beide modi bevatten bekende elementen, maar brengen ook nieuwe dingen met zich mee. Zo is de Horde mode anders dan je gewend bent, en kent Versus eveneens wat vernieuwingen. Ik zal beide modes kort uitlichten met wat je kunt verwachten en wat er nieuw is.

Voor wie liever samenwerkt tegen de computer is er de vernieuwde Horde Siege-modus. Waar je in eerdere delen altijd met een team van vijf spelers vocht, pakken ze het in E-Day een stuk grootschaliger aan. Je speelt deze modus namelijk met maar liefst twaalf spelers tegelijk, opgedeeld in drie verschillende squads van vier. Terwijl elke squad op grote kaarten in de stad Kalona z'n eigen doelen moet behalen, kun je elkaar tussendoor opzoeken om samen gigantische Locust-golven en baasgevechten neer te maaien. Je kiest vooraf uit vier klassen (Assault, Marksman, Medic of Breacher), die allemaal hun eigen rol en vaardigheden hebben. Wat ook erg tof is, is het nieuwe 'Revive'-systeem. Mocht je neergaan, dan blijven je dogtags liggen. Een teamgenoot, of zelfs iemand uit een van de andere squads, kan die oppakken en naar een Supply Cache brengen om je weer terug het gevecht in te krijgen. Dit zorgt voor hectische en ontzettend toffe samenwerkingen.

Als je liever de strijd aangaat tegen andere spelers, kun je terecht in de Versus-modus. Dit is de bekende 4v4 competitive multiplayer waarin het aankomt op snelle reacties en goed gebruik van de omgeving. Iedereen begint met dezelfde basisuitrusting, en als je sterkere 'Power Weapons' wilt hebben, zul je die echt op de kaart moeten zien te veroveren. Dankzij de nieuwe bewegingsvrijheid, zoals het springen en de lagere dekking, voelen de gevechten een stuk dynamischer aan dan voorheen.

Er zijn verschillende spelmodi beschikbaar, zoals Conquest, Demolition, en het vertrouwde Team Deathmatch. Bij dat laatste is een erg fijne toevoeging dat je Team Deathmatch ook gewoon met en tegen computergestuurde bots kunt spelen. Dit is ideaal als je even rustig wilt oefenen, het spel op je eigen tempo wilt leren kennen, of simpelweg liever niet meteen tegen zwetende spelers online wilt vallen. En doordat de game cross-play ondersteunt, vind je online ook altijd snel een volle lobby op Xbox, PC of Steam.






Wat ik ook nog even wil benoemen, en zeker niet onbelangrijk is, is dat de makers ontzettend veel aandacht hebben besteed aan toegankelijkheid. Mocht je een fysieke, visuele of auditieve beperking hebben, dan zitten er echt enorm veel handige opties in. Denk aan een ingebouwde schermlezer die alle menu's voorleest, high contrast-modi voor vijanden, en hele duidelijke audio- en visuele pings die je precies laten zien waar je naartoe moet lopen.

Ook op het gebied van besturing is er veel mogelijk: zo kun je kiezen voor een sterke Target Lock of Snap Aim (waardoor je vizier automatisch naar vijanden trekt als je richt) en kun je knoppen ingedrukt houden in plaats van snel achter elkaar te hoeven rammen. Ook maakt het spel gebruik van Single Stick & Swapped Controls. Dit biedt de mogelijkheid om de volledige game met één analoge stick te besturen of knoppen en triggers om te wisselen. Het is echt tof om te zien dat ze zoveel moeite hebben gedaan om de game voor een zo groot mogelijk publiek speelbaar te maken.






Heeft deze game een goeie replaywaarde? Ik denk niet dat ik dit echt meer hoef te beantwoorden, maar dat is absoluut een dikke 'ja'. De game voelt op alle punten gewoon goed aan: vertrouwd, maar ook verfrissend vernieuwend. Het verhaal was deels al bekend uit de overlevering van de franchise, maar ik vond het ontzettend tof om dit nu zelf te mogen spelen en zo meer diepgang te zien. Alle vernieuwingen op gameplaygebied zijn een schot in de roos en passen perfect bij deze game. Ik kan niet anders zeggen dan dat dit in mijn ogen echt naar meer smaakt. De multiplayer is prima in orde, hoewel ik bij het spelen hiervan bij ongeveer 1 op de 5 potjes last had van een server-error, iets wat vast nog gefixt gaat worden. Alles bij elkaar was dit een fantastische ervaring en heeft de game voor mij een hele dikke replaywaarde.






Gears of War: E-Day bewijst dat het wachten van zeven jaar het meer dan waard is geweest. Hoewel ik in eerste instantie liever een vervolg op deel 5 had gezien, heeft deze prequel al mijn twijfels weggenomen. De combinatie van de vertrouwde Gears-actie met slimme vernieuwingen in de gameplay, een waanzinnige audiovisuele presentatie en een heerlijk duister verhaal maakt dit een absolute topper. Of je nu puur voor het emotionele verhaal van Marcus en Dom komt, samen met een maatje de co-op wilt duiken, of los wilt gaan in de vernieuwde multiplayer: E-Day levert op alle fronten. Een absolute must-play voor de fans en een geweldige ervaring voor iedereen die van rauwe shooters houdt!