Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 57 reacties

De technische industrie ziet siliceen als een veelbelovend alternatief voor grafeen, maar het materiaal kan niet stabiel geproduceerd worden, volgens de Universiteit Twente. De structuur van siliceen is vergelijkbaar met die van grafeen.

Nadat grafeen in 2004 ontdekt werd, is het 'tweedimensionale' koolstof door velen als wondermateriaal voor de toekomst bestempeld. Grafeen bestaat uit een enkele laag koolstofatomen die in een soort kippengaasstructuur zijn gerangschikt, en het zou onder meer voor transistors, transparante elektrodes en accu's inzetbaar zijn. De bandgap, een belangrijke eigenschap van halfgeleiders, is echter klein, wat snelle transistors in de weg zou staan.

Silicium heeft een grotere bandgap, en heeft zich al bewezen als halfgeleidermateriaal. Ook siliciumatomen kunnen in een 'kippengaasrooster' gerangschikt worden en vormen dan siliceen. Onderzoekers hoopten dat siliceen, dat voor het eerst in 2010 werd gemaakt, makkelijker dan grafeen inzetbaar zou zijn voor de halfgeleiderindustrie. Volgens onderzoekers van de Universiteit Twente zou siliceen die belofte niet waar kunnen maken, simpelweg omdat het materiaal niet als dubbellaag geproduceerd kan worden.

Wanneer siliciumatomen op een ondergrond van zilver worden opgedampt, vormt zich vanzelf siliceen: de monolaag-versie van silicium. Zodra de atomen het zilver echter bijna bedekken en er extra siliciumatomen op het siliceen landen, vormen zich spontaan kristallen silicium. Door hun energetisch gunstiger eigenschappen 'eten' de kristallijne siliciumstructuren het siliceen op: dit onomkeerbare proces vernietigt zo de siliceenstructuur. Zo is het niet mogelijk een dubbele laag siliceen te maken, wat voor transistorproductie juist wel gewenst is. Overigens laat ook grafeen zich lastig in zinvolle en kwalitatief bruikbare hoeveelheden produceren.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (57)

Grafeen en grafiet hebben beide een kippengaasstructuur (sp≤ gehybridiseerd) en diamant heeft een kippenpootstructuur (sp≥ gehybridiseerd). Koolstof en silicium hebben vergelijkbare electronenconfiguraties en dus zou het volgens theoretische mogelijk moeten zijn om siliceen te kunnen fabriceren.

Het blijkt echter dat siliceen niet volledig sp≤ gehybridiseerd is, maar een mix van sp≤ en sp≥. Wat dit betekent is dat siliceen niet compleet vlak is in tegenstelling tot grafeen. Siliceen is een beetje buckled.

Bij het groeien van siliceen ontstaan eerst mooie siliceeneilanden (ofwel metastabiele mix van sp≤ en sp≥). Naarmate je meer silicium deponeert, wordt de neiging om sp≥ hybridisaties aan te gaan aantrekkelijker. Voordat de zilveroppervlak volledig is bedekt, is de drempel al bereikt (namelijk op 96% van de bedekking) en wordt er geen tweede laag siliceen gemaakt, maar gewoon silicium zoals we het al kenden. Vandaar het woordje zelfmoord. Het wordt siliceen teveel om nog meer silicium op te nemen. Dit heeft nare consequenties voor eerder gedane theoretische werk waarin exotische eigenschappen van bilagen siliceen werden voorspeld. Denk hierbij aan eigenschappen als supergeleiding.

Wellicht is een van de mooiste conclusies dat silicium en koolstof van elkaar verschillen in hun meest gewenste toestand. Waar de diamantvorm voor koolstof niet aantrekkelijk is en dus alle diamantvormige koolstofstructuren (na miljarden jaren) grafiet zullen worden, geldt het tegenovergestelde voor silicium.

Silicium op zilver gaat behoorlijk makkelijk, vanwege twee redenen: de structuur van zilver is erg geschikt voor siliceen (beide kippengaas en de roosterafstanden zijn ook compatibel) en omdat silicium en zilver een zeer lage segregratie energie hebben, ofwel ze willen geen legering vormen.

Andere substraten zijn iridium en zirkoniumdiboride. Wellicht zou de UT met hun equipment een onderzoek kunnen doen op deze substraten. Want wat dit artikel zo bijzonder maakt is dat de UT met hun equipment real space en real time metingen hebben verricht.
''Zo is het niet mogelijk een dubbele laag siliceen te maken, wat voor transistorproductie juist wel gewenst is.''

''Volgens onderzoekers van de Universiteit Twente zou siliceen die belofte niet waar kunnen maken, simpelweg omdat het materiaal niet als dubbellaag geproduceerd kan worden.''

Jammer dat UT dat zo vermeld. Zeker voor een Uni had ik op z'n minst verwacht dat ze hadden gezegd dat het NU nog niet mogelijk is, of: met de huidige technieken niet mogelijk.

Buiten dat is het natuurlijk erg jammer dat het met grafeen en siliceen niet echt snel vorderd, maargoed alle nieuwe stoffen en expirimenten kosten veel tijd voordat wij als consumenten terug gaan zien in producten. Ben benieuwd wanneer er bericht word dat de UT het mis had en het wel mogelijk is!!
"De onderzoekers verwachten niet dat het mogelijk is om op een ander oppervlak wel meerlaags siliceen te maken, omdat de invloed van het oppervlak bij de vorming van de tweede laag verwaarloosbaar is."
Bron: http://www.utwente.nl/
"De onderzoekers verwachten niet dat het mogelijk is om op een ander oppervlak wel meerlaags siliceen te maken, omdat de invloed van het oppervlak bij de vorming van de tweede laag verwaarloosbaar is."
Bron: http://www.utwente.nl/
Er word inderdaad gezegd dat het onwaarschijnlijk is dat siliceen op een zilver oppervlak of zelfs op andere oppervlakken geproduceerd kan worden. De reden is ook duidelijk de thermodynamische instabiliteit van de sp2 hybridisatie. Dat is fundamenteel en op zich niet te veranderen.

Echter ook thermodynamisch instabiele situaties kunnen SOMS toch gestabiliseerd worden. De key is dan om een grote energie barriere te creŽren tussen de instabiele en stabiele situaties, oftewel de overgang van de ene naar de andere situatie veel moeilijker te maken. Of dit hier toepasbaar is durf ik geen zinnig antwoord op te geven.

Een op het eerste oog misschien voor de hand liggende methode is om de vorming van de siliceen laag niet bij 275 įC, maar bv bij kamertemperatuur uit te voeren. Dit zal echter geen simpele opgave zijn als het uberhaupt al mogelijk is aangezien de Si atomen opgedampt worden.

Een andere benadering kan misschien zijn om geen 100 % zuiver siliceen te maken, maar een klein gehalte dopants in te bouwen die de sp2 hybridisatie stabiliseren. Dit is wild gis en gokwerk mijnerzijds aangezien ik gelukkig niet gehinderd ben door enige diepgaande kennis van zaken. Ik heb geen idee of dit kan werken, maar dat is misschien een mooi vervolgonderzoek. Als zo'n structuur wel stabiel te maken is blijft natuurlijk de vraag wat voor eigenschappen deze structuur dan heeft en of dat wel of niet interessant is voor de halfgeleiderindustrie.
Jammer dat UT dat zo vermeld. Zeker voor een Uni had ik op z'n minst verwacht dat ze hadden gezegd dat het NU nog niet mogelijk is, of: met de huidige technieken niet mogelijk.
Wat is dat nu weer voor een onzin, dat is toch ten alle tijden geimpliceerd. Jij kan niet vliegen als je uit het raam springt, is het dan echt nutting om die uitspraak te kwalificeren dat je met de huidige techniek nog niet kan vliegen, maar wellicht in de toekomst... (onderhand *splat*)

Link naar bron artikel: http://www.utwente.nl/mes...-heeft-zelfmoordneigingen
En:
http://scitation.aip.org/.../103/26/10.1063/1.4860964
Daaruit blijkt dus dat de onderzoekers helemaal niet iets dergelijks hebben gezegd:
Volgens onderzoekers van de Universiteit Twente zou siliceen die belofte niet waar kunnen maken, simpelweg omdat het materiaal niet als dubbellaag geproduceerd kan worden.
Wellicht dat we even voor jou specifiek moeten kwalificeren, wat Tweakers.net redactie claimed dat er is gezegd is hoeft niet de werkelijkheid te zijn.... ;-)

[Reactie gewijzigd door Cergorach op 9 januari 2014 14:51]

Wellicht is het daadwerkelijk niet mogelijk volgens de (momenteel) geaccepteerde wetten der natuurkunde, en doet de UT daarom zo een uitspraak. Of is het uiteindelijk wel mogelijk maar gebeurt dat uiteindelijk op een manier waarvan niemand had gedacht dat het op iets dergelijks uit zou komen, er zijn immers vreemdere dingen gebeurd. Maar om de mentaliteit die jouw post uitstraalt, "alles kan uiteindelijk als de problemen maar opgelost worden", nu op een universiteit toe te passen lijkt me ook niet geheel de methode. Het onderzoek dat ze op een universiteit doen moet namelijk reŽel blijven, en als iets volgens de natuurwetten niet zou moeten kunnen wordt het onderzoek gestaakt dan wel in een andere richting voortgezet.

Ik ben dus ook niet benieuwd wanneer er bericht wordt dat de UT het mis had, maar of er bericht wordt dat de UT het mis had ;)
ik denk (ik weet er weinig van) dat het misschien natuurkundig niet mogelijk is in plaats van dat ze het zelf niet kunnen.
Een publicatie gaat altijd over de manier waarop men het gedaan heeft. In het originele persbericht staat trouwens ook uitgelegd waarom de gebruikte techniek niet kan werken...
Inderdaad wat 'definitief' geformuleerd maar de zelfmoord wordt zoals beschreven gedreven door een energetisch voordeel voor het normale kristallijne silicium. Dat blijft, onafhankelijk van toekomstige productietechnologie, een natuurconstante waar fabrikanten die iets met siliceen willen doen zich tegen zullen moeten wapenen.

Stel dat het later wel lukt dubbellagen te produceren dan blijft er altijd een risico dat op siliceen gebaseerde gadgets spontaan stuk gaan door een (temperatuur-, schok, druk) trigger. Daarom is het beter om (ook) door te zoeken naar een stabieler wondermateriaal. Wel jammer, dit was volgens mij mooi spul geweest voor dunne-film zonnecellen.

[Reactie gewijzigd door SpiekerBoks op 9 januari 2014 13:59]

Nooit? Ze zeggen toch dat als er een extra laag silicium boven op komt, de atomen een binding aan gaan met de onderlaag om op een lager energieniveau te komen? Dan is het toch niet mogelijk om twee siliceen vellen op elkaar te hebben...
Nee dat staat er niet. Het probleem is niet twee lagen siliceen maar een laag siliceen met daarbovenop silicium.
misschien heeft de UT wel degelijk gezegd dat het NU nog niet mogelijk was. Vergeet niet dat er een redactie slag zit tussen wat iemand zegt en wat er gepubliceerd wordt
De zoektocht naar een vervanger van silicium gaat dus voort...ik begin me af te vragen waarom we het niet gewoon overslaan en meteen op lichtgeleiding overgaan. Fotonen gaan sneller!
Waarom zou je op licht willen overgaan?

Sneller? Nee hoor. Door glasvezel gaat het ruwweg met 2/3 c, elektriciteit door een kabeltje gaat met ruwweg 2/3 c. Oftewel ruwweg even snel. Glasvezel heeft natuurlijk een groot voordeel dat er relatief weinig verlies is, en al helemaal weinig ruis van buitenaf, maar dat is voor een processor niet erg belangrijk.

En de enige methoden waarop ooit tot nu toe fotonische transistoren zijn gemaakt (zover ik weet) is op basis van oscillatoren. Deze zijn fundamenteel gekoppeld aan de golflengte van licht: wat een stuk groter is dan onze moderne silicium transistoren. Bijzonder snel zijn ze over het algemeen ook niet. En nog een groot probleem: Ze zijn extreem gevoelig. Hun oscillatie piek is extreem smal, en temperatuurgevoelig. Die temperatuurgevoeligheid wordt gebruikt, maar tegelijkertijd betekend ook dat als je er langs loopt hij niet meer werkt, en dan overdrijf ik nauwlijks, minieme temperatuurschommelingen betekenen dat ze het niet meer doen.

Oftewel optisch is heel leuk voor interconnects met wat grotere lengtes, en ook voor sommige korte lengtes hebben ze voordelen (isolatie, bijvoorbeeld optocouplers), waardoor ik verwacht dat in de nabije toekomst vaker geintegreerde optische poorten op ICs komen. Maar als vervanging voor silicium? Ik heb nog nooit iets gezien wat erop wijst dat het daar een goed idee voor zou zijn.
De snelheidsbeperking zit niet in de transistoren, maar in het interconnect. De capacitieve en inductieve koppelingen zorgen voor de grootste vertraging op een chip.
Dat is te kort door de bocht. Interconnects zijn zeker een belangrijke reden wat snelheid beperkt, vooral in automatisch geroute logica (zeg maar nagenoeg alles, maar niet bijvoorbeeld de ALU van je core i7, en ook niet analoge hardware). Inductie is zo ongeveer irrelevant op een chip, resistief en capacitief zijn de problemen. Echter daar weer is meestal capacitief het grootste probleem: En de snelheid waarmee die capaciteit kan worden opgeladen hangt weer 1 op 1 samen met de geleiding van jouw transistor. Daarom zijn grafeen transistoren ook zo'n hype, ze hebben enorm hoge geleiding (alleen je kan ze niet uitzetten).

Enkel als je het echt over lange, smalle aansluitingen hebt wordt de resistieve component dominant tov de geleiding van je transistor.
40 jaar geleden kon er ook niemand zich voorstellen dat deze siliciumtransistors mogelijk waren, op zo'n kleine schaal. Zeg niet te snel nooit...

Maar je noemt wel een hoop goede praktische bezwaren die ik nog niet kende. informatief!
Je verhaal is waar voor bestaande fiber optica die in de grond zit. Maar op veel kortere afstanden zit je wel degelijk tegen veel hogere snelheden aan te kijken. Universiteit van Southhampton heeft al fibre optics gemaakt waar ze 97,7% van de snelheid van het licht hebben gehaald. Het heeft alleen een hoog signaal verlies. Dat is wellicht technisch nog ooit wel te overwinnen. Hoe dan ook de snelheden mogelijk met de beste fibres, ga je met electrische signalen nooit halen. Ook bij minitiaturisering lijkt er dus wel wat te winnen.

See: http://www.geekosystem.co...ts-near-light-speed-data/

Optische systemen hebben trouwens meer voordelen. Ook in satellieten overwegen ze trouwens al een tijd optische signalen. Door de grote toename aan data (SD, HD, 4K) in korte tijd is de warmte-ontwikkelingen en het energieverbruik in satellieten stevig toegenomen. Optisch zou beide problemen ondervangen.
Omdat lichtgeleiding weer hele andere problemen geeft, en met name wanneer je wil gaan miniaturiseren. Zoals dat fotonen eigenlijk heel vervelende deeltjes/golven (daar heb je het al) zijn om mee te werken, door eigenschappen zoals het schizofrene karakter: is het nou een golf of een deeltje waar je mee werkt, en in welke situaties werkt het dan specifiek als golf dan wel als deeltje?
Ook ga je dan alsnog met gigantisch energieverlies komen te zitten, zelfs uitgaande van probleemloos de schaal verkleinen: zowel bij passage door glas of een ander permeabel material als weerkaatsing van welk oppervlak dan ook wordt een deel van de energie die in de fotonen zit omgezet in warmte. De huidige chips zijn ook warm, dat klopt, maar elektronen binnen (half)geleiders hebben weinig te schaften met zaken als brekingsindices die bij het werken met licht toch echt roet in het eten gaan gooien.
Electronen zijn net zo schizofreen als fotonen. Datzelfde geldt ook voor protonen en neutronen (Esterman & Stern, 1929) en zelfs voor atomen en moleculen.
Quantumproblemen gelden voor alle materie. Dus ook zoals enantiomeer aangeeft voor elektronen, protonen, neutronen etc. Een van de problemen die voorzien worden voor het kleiner maken van de transistoren in CPU's zijn juist quantumeffecten zoals tunneling die ook/juist voor elektronen een belangrijk effect zijn. Op kleine < 4nm (atoom-schalen) blijven elektronen niet meer in de voor hun bedoelde geleidingsbanen.
Het gaat hier wel over het bouwen van transistors e.d. Hoe jij dit met fotonen gaat oplossen weet ik niet, aangezien een foton geen massa heeft...
Ik zie niet helemaal wat massa te maken heeft met de mogelijkheid om een transistor te laten werken op een bepaald elementair deeltje. Fotontransistors bestaan iig "gewoon".

.edit:
Schakelen met fotonen is natuurlijk een andere zaak
Het lijkt me vrij evident dat dat is wat je voorganger bedoelde ;)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 9 januari 2014 16:34]

Wat ik bedoelde is dat je fotonen, in tegenstelling tot atomen niet kunt gebruiken om een transistor te bouwen. Schakelen met fotonen is natuurlijk een andere zaak.
Leuk artikel trouwens, ik geloof dat het ook in New Scientist stond. Dit zie ik hoe dan ook niet op korte en zelfs lange termijn mainstream worden… Maar dit type onderzoek is natuurlijk wel essentieel voor verdere ontwikkelingen. :)
Waarom dan niet meteen quantumcomputers?
Er is in de hele menselijke geschiedenis 1 werkbaar quantum algoritme uitgevonden, en niemand heeft enig idee hoe het geimplementeerd zou moeten worden. quantum computing kan misschien sommige problemen oplossen die met klassieke algoritmiek onmogelijk zijn, maar het kan gewone problemen niet sneller oplossen. Het is een ander soort rekenen.
Snelheid van processors is afhankelijk van de schakelsnelheid van de transistors (en natuurlijk gelimiteerd door de afvoersnelheid van de geproduceerde warmte) en niet door de licht/electronsnelheid.
Kan iemand mij uitleggen wat "zelfmoordneigingen" te maken heeft met het artiekel? ik heb het meerdere keren gelezen en snap de link niet.
Dat de siliceen structuur de "neiging" heeft om te herkristalliseren in iets anders en dus "zelfmoord te plegen", alhoewel het natuurlijk gewoon thermodynamica is.
Ahzo, ik begrijp het dankje!

Dan vind ik persoonlijk het een zeer ongepaste title :)
Kan iemand mij uitleggen wat "zelfmoordneigingen" te maken heeft met het artiekel? ik heb het meerdere keren gelezen en snap de link niet.
" Door hun energetisch gunstiger eigenschappen 'eten' de kristallijne siliciumstructuren het siliceen op: dit onomkeerbare proces vernietigt zo de siliceenstructuur". Het vernietigd zichzelf dus en de onderzoeker noemen dat zelfmoord.
Laagje siliceen, laagje grafeen, laagje siliceen misschien?
Dan zit je terug met de kleine bandgap van grafeen...
Ah, logisch. Mijn reaktie was ook niet gehinderd door enige kennis :) Maar als de bandgap slecht is voor de snelheid van transistors, waarom bestaan er dan grafeen transistors die met 427 GHz kunnen schakelen? Dat is bijna 100x zo snel als de snelste Core i7. Moet het nog sneller dan?

/edit: ik was nog niet klaar met typen :(
Blijkbaar is de bandgap helemaal geen belemmering voor de snelheid van een transitstor, maar meer het hele principe van een transistor, nl. het kunnen schakelen tussen een geleider en een isolator. De bandgap bepaalt hoeveel energie er nodig is om te schakelen. Grafeen heeft eigenlijk helemaal geen bandgap, maar met allerlei truukjes wordt deze eigenschap toch verkregen. Meer leesvoer: http://www.technologyrevi...bled-graphene-transistor/

/edit2: IBM heeft overigens een silicium transistor die in de buurt komt: 350 GHz. http://www.eetimes.com/document.asp?doc_id=1178967

[Reactie gewijzigd door zonoskar op 9 januari 2014 14:34]

Dat is bijna 100x zo snel als de snelste Core i7. Moet het nog sneller dan?
Misschien een beetje flauw, maar ik denk dan altijd: ja, waarom niet? Technologische vooruitgang op dat gebied lijkt me alleen maar goed.
Dan zit je terug met de kleine bandgap van grafeen...
Nee hoor want het grafeen fungeert dan als een soort isolator.
Klinkt als een leuk idee. Het probleem daarmee is volgens mij alleen dat siliceen makkelijk groeit op zilver, dus als daar een laag grafeen tussen zit wordt dat ongetwijfeld lastiger. Verder weet ik niet hoe makkelijk het is om grafeen te koppelen aan siliceen. Ze hebben vast niet exact dezelfde roosterparameter (de afstand tussen de atomen in het kippengaas), waardoor de laagjes niet op elkaar passen.
Hulde aan de UT voor het publiceren van negatieve resultaten! Dat gebeurt helaas veel te weinig.
Idd een negatief resultaat is tenslotte ook een resultaat :) Toch gaan ze misschien iets te kort door de bocht. Dat het hun niet lukt wil iet zeggen dat het niet mogelijk is. Soms is de ingezette methode misschien niet goed of niet op de juiste manier toegepast. Vaak gebeurd het tijdens het onderzoek dat alleen de meest logische wordt onderzocht en de mindere altenatieven meteen naar de achtergrond verschoven worden. Dus dit is misschien een te snelle / eenvoudig / eenzijdig resultaat. Als je ziet welke belangen ermee gemoeid zijn zou ik zeggen gun een ander een kans. Een verse / frisse start kan soms tot verrassende resultaten leiden of andere inzichten in het huidige onderzoek tot een oplossing...
Idd een negatief resultaat is tenslotte ook een resultaat :)
Resultaat = succesvol afgerond onderzoek = altijd positef immers is het succesvol afgerond :)

Is het niet de conclusie die negatief is?
Nee hoor 1-2 geeft altijd een negatief resultaat :)
Idd een negatief resultaat is tenslotte ook een resultaat :) Toch gaan ze misschien iets te kort door de bocht. Dat het hun niet lukt wil iet zeggen dat het niet mogelijk is.
En dat zeggen ze dus ook niet. Lees het rapport maar.
Mijn chemische kennis gaat niet zo ver maar dit doet mij heel sterk denken aan magneetballetjes. Als je bijvoorbeeld een 2d vierkant maakt en er een ander magnetisch balletje op gooit vervormt in het slechtste geval alles en kan je opnieuw beginnen. (alleen hier wordt het dan silicium)
Maar is er geen manier om het enkellaags zo op te bouwen op een mal of iets dat het 3d structuur belemmert en je teruggaande op de magnetische balletjes misschien zo kan werken?

Ander idee, is het niet mogelijk om een kippengaasstructuur te maken van een isolator en de siliceenatomen te "vangen" en sluiten in een 3d kippengaas. Dan heb je een kippengaas verwoven in een 3d kippengaas van een isolator toch?

[Reactie gewijzigd door excedo op 9 januari 2014 14:39]

Valt dus te vergelijken met het zeepbellen verhaal,die bij samenvoegen een vorm aannemen die zo efficient is,zo min mogelijk energie kost,om zichzelf in stand te houden.

Niet echt het voorbeeldwat ik zocht,maar vertelt wel genoeg over het gedrag van structuren op een bijna zelfde speelse manier
http://www.youtube.com/watch?v=z_mGo9GI1fM
UT loop jullie niet een beetje achter kwantum en nano wordt het
En silicium van een atoomlaag dik vallen niet onder het kopje nano? Daarnaast is het nanolab van de UT een van de modernste in Europa. En op zo'n schaal zijn kwantumeffecten toch wel zeer significant.
Wat de onderzoek van UT zo bijzonder maakt zijn de technieken die zijn gebruikt. Eerder was er door andere groepen in andere landen STM, AFM, LEED en ARPES gebruikt. Maar hiermee kan je real time en real space niet de groei van siliceen zien. Op de UT hebben ze LEEM gebruikt waarmee ze dat wel kunnen doen en als toevoeging: karakteriseren van de oppervlakken door middel van LEED. Verder hebben ze op de UT ook STM en AFM. Dus als het nodig is, kunnen ze een onderzoek daar ook op voortzetten. Wat dat betreft is het nanolab van de UT wel behoorlijk sterk.
Het onderzoek is gedaan door een van de grotere nano onderzoeksinstituten ter wereld, en ja die staat op de UT: MESA+. Dus lees eerst eens wat verder voordat je wat typt. :)
Voor dit experiment is LEEM (Low Energy Electron Microscopy) en LEED (Low Energy Electron Diffraction) gebruikt. Beide technieken bevatten quantum mechanische principes. Daarnaast wordt er op nanoschaal gewerkt. Een siliceenlaag is ongeveer een kwart van een nanometer, dus het valt zelfs in de pico-schaal.
Zo'n titel gaat helemaal nergens meer over. Jammer dat Tweakers neigt naar sensatiejournalistiek.
Ik denk dat T.net heel hard na moeten gaan denken voor wat voor doelgroep ze schrijven.
De publicatie van UT zelf heeft als titel: Wondermateriaal siliceen heeft zelfmoordneigingen.

Weinig sensatiejournalistiek aan dus.
Er zit wel een verschil tussen de titels, bij die van UT is het duidelijker dat het een eigenschap is van het materiaal, bij die van Tweakers is er nog interpretatie mogelijk, bijvoorbeeld dat er inderdaad werknemers/mensen zelfmoordneigingen van krijgen.
Het staat zelfs tussen aanhalingstekens, omdat het een soortgelijke reactie is.
Dat jij naar dit artikel komt met de gedachte dat er een daadwerkelijke 'zelfmoord' reactie zou ontstaan had je beter naar powned of geenstijl kunnen gaan ofzoiets.

OT: De zoektocht gaat verder.. vroeg of laat wordt er vast wel een stof gevonden die wel de juiste eigenschappen bezit. Het kan natuurlijk ook voorkomen dat er via een andere weg een soortgelijke stof ontstaat met andere eigenschappen? Ik ben niet bepaald natuurkundig aangelegd maar kan me herinneren iets te hebben gelezen dat zoiets kan gebeuren..

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True