Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 115 reacties

Internetgebruik verandert de manier waarop we met informatie omgaan. Dat is de conclusie van Amerikaanse onderzoekers. Mensen zijn minder geneigd om informatie te onthouden als ze weten dat ze deze later weer kunnen opzoeken.

Onderzoekers van de Columbia University hebben de invloed van internet op de werking van het menselijk geheugen onderzocht. Ze kwamen tot de conclusie dat mensen minder snel geneigd zijn om informatie te onthouden als ze deze gemakkelijk kunnen terugvinden. Uit het onderzoek blijkt dat mensen eerder onthouden hoe ze het antwoord op een vraag kunnen vinden, dan dat ze het antwoord zelf onthouden.

Volgens de onderzoekers komt dit door het principe van 'transactief geheugen', dat ook in groepen optreedt. Mensen zijn niet in staat om alles te onthouden, dus leren ze bij welke persoon ze bepaalde informatie kunnen krijgen. In het geval van internet leunen mensen niet op groepsgenoten maar op zoekmachines en databases, aldus de onderzoekers.

De wetenschappers voerden een viertal experimenten uit, waarbij zestig studenten bijvoorbeeld triviale informatie moesten intikken op een computer. De helft van hen werd verteld dat de door hen ingeklopte informatie zou worden opgeslagen; de andere helft werd verteld dat deze werd verwijderd. De groep die werd voorgehouden dat de informatie direct werd verwijderd, onthield de ingetikte informatie beter dan de andere groep. Bij een ander experiment moesten proefpersonen twee dingen onthouden: een feitje en in welke van vijf computerfolders dit feit kon worden gevonden. De proefpersonen bleken beter in staat om te onthouden in welke folder het feit zou zijn opgeslagen.

Volgens de onderzoekers betekent dit niet dat internet ons 'dommer' maakt: mensen hebben dankzij internet toegang tot een grote hoeveelheid informatie. Hoewel er vaak wordt gesproken over de nadelen van het continu verbonden zijn, kan dat ook nostalgie zijn, schrijven de onderzoekers. "We zijn afhankelijk van onze gadgets geworden, op dezelfde manier waarop we afhankelijk zijn van de kennis van onze vrienden en collega's." Het verbreken van de verbinding met het internet 'wordt steeds meer als het verliezen van een vriend', stellen ze dan ook.

XKCD -- Extended Mind

Afbeelding: XKCD

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (115)

Ik merk dit helaas bij mijzelf en mensen in mijn omgeving.
De maatschappij wordt oppervlakkiger en beschikt over "google-kennis".
Daarom ben ik ook tegen het vergaande digitaliseren en individualiseren op middelbare scholen.
Een bepaalde basis intelligentie/ontwikkeling verdwijnt.

Een oplossing is echter lastig te vinden, behalve dat mensen bewust moeten worden van bovenstaande.
Bij mij net zo. Ik schreef hier vele jaren gelden al over hier en daar op fora. Leuk dat men mijn standpunt nu ondersteunt. Blijkt dat ik misschien toch wel een brein heb.

Jouw standpunt kun je omschrijven als technorealisme. Het je bewust zijn van de nadelen en gevolgen van het gebruik van technologie.

Ik huiver ook door deze ontwikkeling. Je zou kunnen aandragen dat de maatschappij altijd veranderd. Maar de verandering die we nu zien is slechts een keer eerder voorgekomen.

We zien nu dat onze geheugenfunctie gaat lijden onder de invloed van technologie. En die technologie zal niet altijd beschikbaar zijn. We kennen namelijk piek olie en ik moet nog zien of de huidige wereld zo blijft doorgaan. Ik denk van niet. En daardoor zal informatie opnieuw weer toegankelijk gemaakt moeten worden op ets dat beter beklijft. Zoals papier.

Bibliotheken zijn 4000 jaar opslagplaatsen geweest van zo veel mogelijk geschriften. Tegenwoordig is een bibliotheek een multimedia gebeuren. In de bibliotheken vind je steeds minder boeken. Althans, in de filialen in de gemeente. De hoofdbibliotheek behoudt vooralsnog een uitgebreide collectie. Ik vind deze verandering ongewenst.

De eerste keer dat er een culturele omslag plaats vond was toen de omslag plaats vond van handgeschreven manuscripten tot boekdruk kunst. Gutenberg dus. De uitvinding van de drukpers veranderde de cultuur volkomen. Eerst konden weinig mensen lezen. De mensen die lazen edelen en de priestersklasse. Toen boeken in grote oplagen gedrukt konden worden sloeg het lezen sneller aan bij grotere groepen mensen.
Het is nauwelijks voor te stellen wat dat betekende en hoe een mens de wereld ging bekijken.
Desondanks moesten mensen informatie wel onthouden, hoewel men daarvoor nog veel meer op het eigen geheugen moest vertrouwen. Kennis werd mondeling onder mensen overgedragen. Als je rijk genoeg was om een boek te bezitten dan kon je het nalezen.

Nu doen we weer een stap terug. Als straks het internet uitvalt of slechts enkele dagen per week online is, vanwege een chronisch gebrek aan energie, dan zou je willen dat je nog een oude 26-delige encyclopedie thuis had. Of dat de bibliotheek nog veel boeken had.
We zien nu dat onze geheugenfunctie gaat lijden onder de invloed van technologie. En die technologie zal niet altijd beschikbaar zijn. We kennen namelijk piek olie en ik moet nog zien of de huidige wereld zo blijft doorgaan. Ik denk van niet. En daardoor zal informatie opnieuw weer toegankelijk gemaakt moeten worden op ets dat beter beklijft. Zoals papier.


@ alle mensen hiervoor
In het artikel staat echt heel duidelijk dat het niet betekent dat mensen dommer worden.

@ Vendar, het geheugen lijdt er niet onder, het wordt gewoon op een andere wijze ingezet. Maar eigenlijk ook niet echt anders, aangezien je deze methode al toepast op groepen mensen.
Dommer worden is natuurlijk een relatief begrip, mensen worden "slimmer" in het vinden van informatie. Slim wordt letterlijk gedefinieerd als:
als je snel iets begrijpt, of als iets daar blijk van geeft.
.

Mensen worden dus inderdaad slimmer per definitie.

Je geheugen wordt inderdaad op een andere manier ingezet, in plaats van dat je de daadwerkelijke informatie onthoudt sla je nu alleen de link op naar waar je de informatie kunt vinden.
Door hier vaardiger in te worden wordt je slimmer.
Zolang de bron beschikbaar blijft lijdt je geheugen er niet onder, omdat alles nog binnen handbereik is om terug te vinden, maar zodra de bron waar je de informatie vandaan haalt niet meer beschikbaar is heb je niks meer aan die links.

Dit is meen ik ook de reden dat mensen steeds meer hun laptop, smartphone e.d. meenemen overal mee naartoe en zelfs op vakantie, omdat onze hersenen er steeds meer afhankelijker van worden en steeds minder zelfstandig kunnen.

[Reactie gewijzigd door redstorm op 15 juli 2011 14:13]

Dom betekend letterlijk onwetend en een feit is dat ieder mens in een bepaald opzicht dom is, daar het een simpel gegeven is dat een mens niet alwetend kan zijn
Mensen worden dus inderdaad slimmer per definitie. [knip]
Zolang de bron beschikbaar blijft lijdt je geheugen er niet onder, omdat alles nog binnen handbereik is om terug te vinden, maar zodra de bron waar je de informatie vandaan haalt niet meer beschikbaar is heb je niks meer aan die links.
Jouw stellingen zijn in tegenspraak. Als je plots zonder internet zit, lijdt je "geheugen" er dus wel onder.
Definitie van dom = onwetend. Dus als je zonder internet zit, dan ben je plotseling ook onwetend = dom.
Ik weet dat je niet hier moderatie hoort te bediscusieren, maar jezus hoe heeft zon alu hoedje post in hemelsnaam een +3 gekregen?

Ik begin even met een disclaimer: een zekere hoeveelheid basisinformatie als ondergrond wel uit je hoofd kennen is zeker wel handig, echter:

Als eerste waarom dit geen slechte verandering is en waarom het toch gebeurd:
De collectieve kennis die we hebben neemt enorm snel toe. En voor een flink gedeelte dankzij het internet kan dat steeds sneller toenemen omdat veel kennis voor iedereen onmiddelijk beschikbaar is.
Dan kan jij wel leuk boeken uit je hoofd gaan leren, maar die dingen zijn op heel veel vlakken zo snel verouderd dat het weinig op schiet. Het is veel nuttiger dan om te weten waar en hoe je informatie kan vinden, zodat je altijd up-to-date informatie hebt.

Vroeger kon je flink investeren in een mooie encyclopedie, en daar deed je dan tientallen jaren mee. Als jij nu informatie wilt hebben over computer processoren, wil je dan echt 20 jaar oude informatie hebben? Maar het is ook echt niet enkel bij zulk soort snel veranderende technische dingen, als je voor je vakantie eens wil kijken hoe somalië rond deze tijd van het jaar is, dan wil je ook niet zwaar verouderde informatie.

De reden dat deze ontwikkeling ook toch wel gebeurd is dat simpelweg onze collectieve kennis toeneemt. Zelfs als je enkel kijkt naar je vakgebied is het gewoon ondoenlijk om alles te onthouden. Stel je voor je bent linux specialist, natuurlijk wil je dan een zekere basiskennis hebben, maar ga je dan de oorzaak van elke mogelijke foutmelding uit je hoofd leren, of ga je uit je hoofd leren waar je die informatie kan vinden? Exact, je zorgt ervoor dat je een basiskennis hebt, de meest voorkomende dingen ken je al snel toch wel uit je hoofd, maar daarna is het veel makkelijker om dingen snel te kunnen vinden dan alles uit je hoofd te leren.


Vervolgens komen we bij de hoeveelheid aluminium hoofddeksels aanwezig in je post. Dat we allemaal achteruit gaan naar een post-apocalyptische wereld waar we niet meer onze huidige informatiedragers kunnen uitlezen en enkel nog boeken kunnen lezen.

Dit geheel lijkt gebaseerd te zijn op jouw idee dat we als de olie minder wordt (nog geen eens als die op is, want dat duurt nog heel lang) we meteen allemaal in een grot moeten gaan wonen. Even afgezien van dat ik geen enkele twijfel heb dat tegen de tijd dat olie echt een tekort gaat worden we allang andere oplossingen hebben, maar realiseer je je wel dat we voor onze standaard energie, dus wat uit energiecentrales komt om het internet online te houden, zo goed als compleet onafhankelijk van olie is?

Nuttig voor je, Amerika:
http://upload.wikimedia.o...neration_by_source_v2.png 1% van hun elektriciteitsproductie komt uit olie
Frankrijk:
http://upload.wikimedia.o...ity_in_France_in_2006.PNG Al niet veel meer.
Oplossing: Wikipedia downloaden (http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Database_download) en fietsen om je laptop of smartphone van stroom te voorzien (70 Watt is haalbaar).
Nu doen we weer een stap terug. Als straks het internet uitvalt of slechts enkele dagen per week online is, vanwege een chronisch gebrek aan energie, dan zou je willen dat je nog een oude 26-delige encyclopedie thuis had. Of dat de bibliotheek nog veel boeken had.
En die oude boeken zijn zeer interessant!

Ik heb hier een Grote Oosthoek staan uit 1936. (12 delen)
Geweldig om te lezen bij bijvoorbeeld de "H" over Adolf Hitler dat het een 'groot staatsman' is. Tja, nu weten we beter ;)
Maar ook kan je goed lezen over de stand van de natuurkunde in die tijd (met name deeltjes fysika ;)).

Probeer over 50 jaar nog eens een encyclopedie te vinden over hoe er alles uit zag on dat grijze verleden van het jaar 2000.
(zou je dan nog DvD's kunnen lezen? om het over magnetische opslag maar niet te hebben. Kijk maar hoeveel mensen nog 5,25" (8") floppies kunnen lezen)

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 15 juli 2011 14:39]

Nadeel van een bibliotheek is heel simpel.
Je dient je te gedragen zoals een ander je dat op legt in het gebouw en met de boeken.

Nu kan je 100.000.000.000x zoveel informatie terug vinden in het digitale wereld en kan je het in je eigen manier tot je nemen.
Dit houdt in dat nog veel meer mensen het geschreven woord leest en meer kennis vergaart.

Het is niet meer dan logisch dat de mens leert te indexeren in plaats van alle details uit je kop te weten. Het menselijke brein kan het hoeveel informatie nooit aan maar past zich aan om toch toegang te hebben tot alles.

Als je denkt dat een bibliotheek nog steeds het manier is dan was de middeleeuwen een beter plek voor je geweest om te leven.
Maar het zoeken naar een oplossing op internet is al een oplossing op zich ;)

Het houdt misschien helemaal niet in dat we dommer worden, eerder dat we dus ipv een langdradige oplossing = veel ruimte nu de weg naar de oplossing opslaan = weinig ruimte...

Dus of het echt negatief is ben ik zelf niet helemala uit ;)

edit: zoals hieronder al staat: als je iets onthoud verouderd de data in je hoofd, onthoud je waar je de oplossing vind kan die oplossing dus ondertussen geupdate worden/zijn en heb je dus uiteindelijk een beter antwoord!

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 15 juli 2011 12:11]

Als je wilt weten of "onthoud" of "verouderd" met t, d of dt geschreven wordt, ga je zeker ook even googlen? De schrijfvaardigheid is er sedert de komst van het internet zeker niet op vooruit gegaan, getuige daarvan de berichten in talrijke fora en discussiegroepen (niet alleen Nederlandstalige). Wat ben je trouwens met het weten hoe je iets moet opzoeken als je niet meer weet hoe je de informatie moet interpreteren? Zelfs als een gebruiker via het internet de grammaticaregels voor z'n neus krijgt, snapt hij daar waarschijnlijk toch niets meer van. De gemiddelde gebruiker is wel degelijk dommer geworden. Zelfontwikkeling is veel meer dan alleen maar "iets kunnen opzoeken".

[Reactie gewijzigd door 234453 op 15 juli 2011 12:31]

De schrijfvaardigheid is er sedert de komst van het internet zeker niet op vooruit gegaan ...
Ik durf wel te stellen dat het voor- of achteruitgaan van schrijfvaardigheid helemaal niets te maken heeft met de opkomst van het internet. Waar het idee vandaan komt dat een ieder 'vroeger' zo uitzonderlijk veel beter kon spellen en grammaticaal beter uit de voeten kon dan nu is mij een raadsel. Vergelijk maar eens een aantal brieven (uiteraard niet uitsluitend van hogeropgeleiden) uit het verleden met 'internetspelling' van heden ten dage. Het verschil is niet zo groot.

Mijn conclusie; het al dan niet correct gebruik maken van taal heeft weinig te maken met het medium (alhoewel er op fora meer spreek- en de befaamde (en gehate) sms-taal wordt gebruikt dan in (formele) brieven). De correlatie die vaak wordt gezien tussen internet en spelling- en grammaticafouten is volgens mij niet aanwezig. Er wordt simpelweg door zoveel soorten mensen op internet 'geschreven', die uit alle lagen van de bevolking afkomstig zijn. Dat je absoluut niet kan stellen dat het ligt aan het internet en niet aan taalgevoeligheid/opleidingsniveau. Je ziet net zo vaak 'ouderen' heftig de fout in gaan als dat je jongeren te veel afkortingen en niet bestaande woorden ziet gebruiken.

Overigens wordt er bij opleidingen de studenten aangeleerd dat het vaak belangrijker is om te weten waar je kennis kan opzoeken, dan die kennis daadwerkelijk als paraat in je hersenpan op te slaan. Voor een redelijke hoeveelheid opleidingen/beroepen is dat ook helemaal niet gek; tegenwoordig verandert er zó veel en zó snel dat die parate kennis jaarlijks aan een bijspijkercursus toe zal zijn. Veel interessanter is dus om de 'rode draad' van jouw specifieke kennisgebied te kennen, en de details later in te vullen aan de hand van opgezochte informatie. Dat hoeft overigens natuurlijk niet uitsluitend via het internet te gebeuren, een gespecialiseerde collega of een goed boek helpen daar ook uitstekend bij. Maar dat het internet een grote(re) rol speelt is, gezien de aard van het web, een logisch gevolg van alleen al het beschikbaar zijn ervan.

De conclusie "We zijn afhankelijk van onze gadgets geworden, op dezelfde manier waarop we afhankelijk zijn van de kennis van onze vrienden en collega's." van het onderzoek bevreemdt mij nogal. Natuurlijk, het klopt waarschijnlijk wel, maar beeld je in dat je enkele honderden jaren terug gaat en voor 'gadgets' boeken invult. Ik vraag me af waarom men in dit soort gevallen volkomen voorbij gaat aan ontwikkelingen en vernieuwingen en maar weinig het grote voordeel ervan inziet. Men gaat altijd uit van "en wat nou op de momenten dat je niet de beschikking hebt over jouw boek/smartphone?", terwijl de meeste kennis helemaal niet interessant genoeg is om altijd paraat te hebben.

Maak gewoon een onderscheid tussen kennis die belangrijk is om paraat te hebben (zoals zaken omtrent levensreddend handelen voor een EBHOer) en zaken die ook belangrijk zijn, maar waarvoor je gewoon de tijd hebt om het goed uit te zoeken. Dat voorkomt volgens mij in eerste instantie al een heleboel fouten omdat er wordt geacteerd op basis van verouderde informatie.

Zelf ben ik in ieder geval blij dat men is afgestapt van het mensen laten opdreunen van vrijwel nooit 100% relevante informatie, alleen om het 'paraat' te maken. Je zou ze de kost moeten geven, mensen die lijsten met Duitse naamvallen kunnen opdreunen, maar verder geen fatsoenlijk woord Duits spreken.
Een heel mooie beschrijving van hoe kennis werkt en ik ben het heel erg met je eens. Ik vraag me alleen af of men misschien eerder geneigd is allerhande zaken meer als transient te zien en minder als essentieel (en misschien ging het onderzoek daar ook wel meer over).

Dit kan inderdaad efficiëntie als gevolg hebben maar dat hoeft in mijn ogen zeker niet zo te zijn. Stel je voor dat je als regel meer gaat focussen op "de route" naar informatie en minder op de informatie zelf (en dat dit proces zichzelf versterkt door gewenning). In zo'n geval kan het best dat je de rode draad helemaal niet overziet maar gewoon meer in de breedte dan in de verte gaat oriënteren.Ook dit heeft zijn voor en nadelen, maar het is naar mijn idee niet per se een pro voor geleerdheid.

En wat betreft je punt over belang/paraatheid van kennis, ik vrees dat dit niet altijd even evident is wanneer je voortdurend in een wereld van instant-info zit.
Het gaat om de boodschap, niet per see om de d of t, wat mij betreft schaffen ze al die onzin uitzonderingen af.

Je moet je goed bedenken wie er later beter betaald zal krijgen, iemand met veel kennis in zijn hoofd of iemand met enorm goed ontwikkelde zoek vaardigheden, en dus snelle toegang tot alle kennis van de wereld?
Natuurlijk heeft het voordelen als je bepaalde kennis altijd paraat hebt maar hoeveel kennis moet dat zijn?

Ik denk dat de laatste met het oprukken van de techniek en wellicht met de integratie van extern geheugen direct in het brein veel nuttiger is. Uiteindelijk gaat het om inventiviteit, het combineren van kennis. Kennis oprakelen is bij uitstek iets waar een computer goed in is, creatief zijn is meer iets voor het menselijke brein.

[Reactie gewijzigd door teek2 op 15 juli 2011 12:53]

Je moet je goed bedenken wie er later beter betaald zal krijgen, iemand met veel kennis in zijn hoofd of iemand met enorm goed ontwikkelde zoek vaardigheden, en dus snelle toegang tot alle kennis van de wereld?
Natuurlijk heeft het voordelen als je bepaalde kennis altijd paraat hebt maar hoeveel kennis moet dat zijn?

Ik denk dat de laatste met het oprukken van de techniek en wellicht met de integratie van extern geheugen direct in het brein veel nuttiger is.
En daar heb je het nou juist helemaal mis.
Iemand die zelfstandig kan werken, zelfstandig oplossingen kan aandragen, zelfstandig kan bijdragen in verbeter processen is vele malen nuttiger dan iemand die in feite een leeg vat is wat gevuld moet worden door informatie van anderen.

Zonder een goede basis van kennis, kunde en vaardigheden heb je bar weinig aan het goed om kunnen gaan met google. Iemand die deze basis wel heeft kan echter met google bijzonder veel meer bereiken.

Neem als simpele voorbeelden maar het niet kunnen hoofdrekenen, niet kunnen spellen, steeds aan collega's dingen moeten vragen die al eens uitgelegd zijn. Dat is wat het zoekgedrag teweegbrengt en wat in het bedrijfsleven echt niet op prijs gesteld wordt.

Misschien een beetje kort door de bocht. Maar zorg eerst voor een goede basis, en ga dan pas de vaardigheden voor 'zoekgedrag' goed ontwikkelen. We krijgen/hebben nu immers een hele generatie opgeleiden die schraal afsteken tegen de generaties die hen voor gingen.
kennis hebben of kunnen opzoeken?

Kennis hebben betekent dat je weet hoe het werkt, en je daar in je eigen visie op kunt voortborduren, waarbij je consistent kunt blijven en je eigen ik ontwikkeld. (+ creativiteit, grote ideeen, ... etc)

Kennis kunnen opzoeken betekent dat je werkt met wat je op dat moment krijgt, maar dat je geen houvast hebt. Neem maar eens kennis die 10 jaar geleden op het web aanwezig was, sommige daarvan is absoluut niet meer aanwezig. Dit levert je dus een werkelijkheid op, die gebaseerd is op de feiten die je op X moment tot je beschikking hebt, maar het volgende moment volledig anders naar voren komen.

Gevolgen kan je zelf bedenken, maar een mooi boek hierover is 1984... met daarin het concept "The ministry of truth"
Dus je commentaar wat je hebt geschreven, geef je dus net met kennis van 27 jaar geleden. Immers, dat boek is van 1984. Het voordeel van internet is dan weer dat je bepaalde oude kennis die je dan leest sneller kan opzoeken d.m.v. steekwoorden. En zo kom je steeds dichter bij het antwoord die geldt voor de kennis van nu. De vraag is volgens mij verder is wanneer is kennis oud? Bepaalde kennis van 10 jaar terug wordt niet meer gebruikt, omdat we het niet meer nodig hebben. Daarmee komt het in de vergetelheid. Echter, wanneer nu blijkt dat die oude kennis toegepast kan worden in het hedendaagse leven, is het daarmee dan nog steeds oude kennis? Of is het dan gewoon kennis die gewoon nog recent is, omdat weer toegepast kan worden.?
Volgens mij geef je nu zelf aan dat dus degene met kennis dus waardevoller is. Iemand zonder kennis kan zo'n boek niet schrijven. Immers, je moet wel de kennis hebben om te weten hoe je moet zoeken. En die kennis verwoord hij in een boek. Verder denk ik, wie zal waardevoller zijn in het bedrijfsleven. Iemand die zijn kennis meteen paraat heeft, of iemand die het eerst nog moet opzoeken in Google. Geldt misschien ook wel voor thuis. Als je eerst alles moet opzoeken en dan nog moet filteren wat goede informatie is, dan ben je je halve leven zoet met het filteren van de mega informatie op internet. In deze huidge snelle maatschappij duurt dat te lang. Tijd kost immers geld. Waarschijnlijk zal de combinatie van beide het beste zijn. Immers, als je al kennis hebt kun je veel gerichter zoeken. Anders zoek naar een speld in een hooiberg.
onthout: 23.900 hits.
onthoud: 59.300.000 hits
onthoudt: 1.170.000 hits (met verwijzing naar onthoud)

Hieruit kan ik afleiden dat onthout het hoogstwaarschijnlijk niet is. Blijven de andere twee over:

hij onthoudt: 39.700 hits
hij onthoud: 6.990 hits

Als ik jou was zou ik "hij onthoudt" schrijven. Blijft natuurlijk wel de vraag wat is correct Nederlands. Als 15.000.000 Nederlanders schrijven 'hij onthoud' en 1.000.000 'hij onthoudt', dan kun je de vraag stellen of 'hij onthoudt' nog correct is. Het is namelijk de massa die uiteindelijk bepaalt wat correct is en wat niet.
Gelukkig is dat net niet het geval: het zijn de regels die bepalen wat correct is. Je hebt meestal niet één massa die het op de ene manier doet en de regels die wat anders zeggen. Om het bij grammatica te houden: je kunt een werkwoord op veel verschillende manier verkeerd vervoegen en als iedereen zijn manier zou gebruiken wordt het gewoon een zootje. Daarom hebben we grammatica, om te bepalen wat juist is. Dat mensen te beroerd zijn om die grammatica te leren en even na te denken doet daar niets aan af.
Gelukkig is dat net niet het geval
Taal wordt gevormd door de bevolking ... daarnaast zijn er dan een aantal mensen die het formaliseren. Of denk je echt dat toen de mensen begonnen met praten dat ze ergens een grammatica boek of een boek 'correct schrijven' hadden liggen. Heden ten dage worden de regels aangepast door een groep mensen die menen te bepalen waar het heen gaat, maar de massa bepaalt tevens waar het heen gaat. Woorden als googlen en computer zijn niet bedacht door het selectief groepje mensen, maar door de massa. In Groningen zeggen mensen bijvoorbeeld: "wat je nodig bent" wat natuurlijk moet zijn "wat je nodig hebt". Als echter 99% van de bevolking zegt "wat je nodig bent", dan wordt het misschien tijd om wat als formeel correct gezien wordt aan te passen.
je kunt een werkwoord op veel verschillende manier verkeerd vervoegen en als iedereen zijn manier zou gebruiken wordt het gewoon een zootje. Daarom hebben we grammatica, om te bepalen wat juist is.
Het is nu ook een zootje. "Ik houd van hem, omdat hij van hout houdt". 3x het woord hou(d)(t) en 3x spreek je het met een 't', waarom schrijven we het niet gewoon altijd met een 't'. Ik persoonlijk zie in dit geval geen enkel voordeel in het schrijven van dt of d waar een t wordt uitgesproken. Ik zou zeggen "Ik hout van hem, omdat hij van hout hout". Het is even wennen, maar het gaat ook.
Grammatica gaan afleiden uit een google search? ;(
Nu wil ik niet lullig doen, maar ik kan uit jouw post halen dat jij denkt dat "hij onthoudt" fout is?

Maar los daarvan, internet maakt alles gemakkelijker. Niet alleen chatten, bellen, films kijken, enz... Maar ook kennis vergaren. Soms is het beter om snel ff wat op te zoeken, maar vaak onthoud ik veel dingen ook zo.
De digitalisering van de school is goed, tot een bepaalde hoogte. Als die grens wordt overschreden gaat het de foute kant op. In de lessen is het een goede toevoeging, maar bijv. met toetsen, nee. Die moeten nog gewoon op papier gemaakt worden lijkt me! (behalve wiskunde toetsen, daar kun je nog eens een powerpoint presentatie maken met de afbeelding van je oefenprogramma en die presentatie fullscreen zetten tijdens je toets met hetzelfde programma...)
Het "'t ex-kofschip" regeltje geldt alleen voor voltooid deelwoorden (voltooit of voltooid dus).

@DikkeDouwe; dit soort kennis zou je als Nederlander gewoon moeten hebben zonder dat je een internetlijntje nodig hebt. In een gesprek lukt het je immers ook om gewoon normale zinnen te formuleren, dus falen d, t of dt- regeltjes uit je hoofd leren is vooral een teken van te weinig proberen.

@Vrijdenker; zijn mensen er dommer op geworden? Zijn we ons niet gewoon gaan "vullen" met andere informatie?

Jij bezit een boel kennis die mensen voor internet niet hadden (<WOII wisten veel mensen niet hoe lang de Ramadan duurt, wie de kandidaten voor presidentsschap van de USA waren, etc.). Is dat niet een beter teken van kennis en zelfontwikkeling dan een paar regeltjes toepassen?

Persoonlijk vind ik regeltjes (inclusief spellingsregels) stampen niet echt een teken van intelligentie, laat staan van zelfontwikkeling. Dat mensen er nu voor kiezen om spellingsregels links te laten liggen, en zich bezig te houden met wat hen meer interesseert (computers pimpen, modelbouwvliegtuigen maken, of MyLittlePony vereeren) vind ik alleen maar positief.

Om het internet goed te gebruiken heb je ook basiskennis nodig. Kijk maar naar oudere mensen; velen ontbreekt de basiskennis, waardoor zij zich minder vlot over het web bewegen dan 11-jarigen. Iedere handeling die jij uitvoert vereist basiskennis, en die basiskennis is anders voor iedere handeling. Een verandering van handelingen die jij uit wil voeren leidt dan vanzelfsprekend ook tot een verandering van basiskennis.
Hopelijk maak je een grapje.
Dit laatste is werkelijk de grootste onzin die ik in tijden heb gelezen. Ik hoop dat je een grapje maakt.
Een prachtig voorbeeld van compleet nutteloze kennis.. Onthoud met de dt brengt ons echt niet verder in de wetenschap.
Als 15.000.000 Nederlanders schrijven 'hij onthoud' en 1.000.000 'hij onthoudt', dan kun je de vraag stellen of 'hij onthoudt' nog correct is. Het is namelijk de massa die uiteindelijk bepaalt wat correct is en wat niet.
Is het nou "echt" of "egt"? De laatste variant zie je steeds vaker, maar wil niet zeggen dat het dat correct is.
Ik denk niet dat de spelling achteruit gegaan is, maar dat je nu meer te lezen krijgt van Jan en Alleman. Er zitten geen redacteurs meer op alle stukken die de wereld ingeslingerd worden.
Volledig eens met het tenenkrommende Nederlands dat je tegenwoordig tegen komt. Dat mensen niet eens in staat zijn om een kinderlijk eenvoudig regeltje (dit leer je notabene op de basisschool al!) zoals stam+t te onthouden en ineens niet meer weten dat zinnen met een hoofdletter beginnen en eindigen met een punt, stakkers. En wat is de moeite om een half uurtje tijd te investeren met iemand die wel correct Nederlands schrijft en jou de werkwoord vervoegingen en 't fokschaap weer even uitlegt?

Nevertheless kan ik me wel voorstellen dat onderwijs gaat veranderen door de immense hoeveelheid aan informatie die dankzij het internet voor handen is en de snelheid waarmee we deze kunnen ophalen. Zo is het eenvoudiger om jezelf sneller te specialiseren op één specifiek vakgebied en ik verwacht niet dat je dan de informatie snel weer vergeet zoals in het artikel gesuggereerd wordt... Maar dat kan ook zijn omdat het materie is die je boeit en je deze dus gemakkelijker onthoudt.

[Reactie gewijzigd door GreenGras op 18 juli 2011 21:19]

Je brein wordt er "lui" van. In plaats van dat je uit je eigen kennis met een oplossing komt, ga je ergens anders zoeken. En omdat dit gemakkelijker is dan zelf denken wordt het een negatief punt. Je teert namelijk op de kennis van anderen.

@hieronder: De nederlandse taal veranderd ieder jaar, ik maak me er niet meer druk om of ik nou d, t of dt schrijf. Gewoon alles op gevoel..DT. ;)
Tot je een keer een sollicitatiebrief moet schrijven. Werkwoordfouten > Prullenbak.

en het is: De Nederlandse taal verandert ieder jaar. :P

[Reactie gewijzigd door 140398 op 15 juli 2011 13:10]

Tot je een keer een sollicitatiebrief moet schrijven. Werkwoordfouten > Prullenbak.
Bwahaha ha ha haaaaaa *rochel* *stikt*

Ik krijg op mijn werk vaak genoeg te horen dat er "wel veel spel- en dt-fouten in mijn rapporten staan", terwijl ik er een maandsalaris onder durf te verwedden dat dit niet het geval is. Sommige mensen kunnen het gewoon niet geloven dat ik degene ben die correct spelt, en dat -zij- degene zijn die de regels fout (of niet!) in hun hoofd hebben zitten. Waarschijnlijk komt dat omdat ze de foute spellingen vaker zien dan de juiste, en dus de verkeerde als "correct" gaan aannemen.

Het zou me niet eens verwonderen als er sollicitaties van mij de prullenbak ingaan juist omdat er geen spel- en dt-fouten in zitten.

Ik maak geen bewuste spelfouten, behalve als er hier en daar regels zijn veranderd waar ik niet vanaf weet, of als ik een typfout maak. Je zou me nog wel eens kunnen betrappen op het schrijven van "gecrashed" (oud: leenwoord vervoegen naar de regels van de vreemde taal), terwijl het tegenwoordig "gecrasht" (leenwoord vervoegen naar de regels van de eigen taal) dient te zijn voor zover ik weet.
[...]

Waarschijnlijk komt dat omdat ze de foute spellingen vaker zien dan de juiste, en dus de verkeerde als "correct" gaan aannemen.

Het zou me niet eens verwonderen als er sollicitaties van mij de prullenbak ingaan juist omdat er geen spel- en dt-fouten in zitten.
Dat vind ik nog wel het engst.
Tot je een keer een sollicitatiebrief moet schrijven. Werkwoordfouten > Prullenbak.
Dat was vroeger wel zo, maar tegenwoordig weten de meeste managers/HRM'ers ook niet meer wat correct Nederlands is. Er gaan nu dus ook foutloze sollicitatiebrieven de prullenbak in omdat de manager die ze leest ervan overtuigd is dat er fouten in zitten.
Nee dat is een onjuiste aanname. Sollicitatiebrieven met fouten in spelling en vervoeging worden nog steeds meteen in de prullenbak gesodemieterd. Het is ook maar een heel kleine opgave om je brief te laten nakijken of veel beter nog: Weer even uit te zoeken hoe het ook alweer zat met werkwoorden. Je kon dat toen je 10 was dus dat lukt nu vast ook nog wel, is geen rocket science!
Je teert niet alleen op de kennis van anderen, de kennis van anderen wordt jou kennis. Of je die kennis nou uit een boek haalt of van een website, dat maakt volgens mij niks uit. Dat neemt echter niet weg dat mensen natuurlijk veel sneller zullen 'googlen' dan dat ze een boek openslaan, waardoor het dus ook veel meer gebeurd.

Je kan dit negatief inzien. Maar aan de andere kant, heb je de mogelijk om alle kennis binnen enkele seconden tot je beschikking te stellen. Of je brein het nou wel of niet onthoud...
Dat de taal elk jaar verandert is een fabeltje dat graag door mensen wordt aangegrepen om 'zich niet meer druk te maken'. Ik wil nog aannemen dat wie een andere spelling geleerd heeft ook die spelling zal gebruiken. Het zal mijn dan meestal ook worst wezen of iemand 'pannekoek' dan wel 'pannenkoek' schrijft. De vervoeging van werkwoorden is echter al enkele decennia hetzelfde, dat zul je zonder twijfel ook wel op Internet kunnen vinden...
Wetenschappelijk onderzoek is gestoelt op het uitdiepen van de kennis van jouw voorgangers, je gaat verder waar zij gestopt zijn.

Ik behoor nog tot de generatie die gwoon alle landen moest kunnen benoemen op een kaart zonder namen. En daarna kwam men met atlassen tijdens de aardrijkskundeles en kon je gewoon de namen lezen. Het kunnen opdreunen van dingen maakt je niet slimmer.

Voor mijn technische opleiding mocht ik gewoon een tabellenboek gebruiken en ik heb me dan ook nooit beziggehouden met het uitrekenen van n! Wat n! is en waar ik het kan vinden is veel belangrijker om te weten.

Je teert niet op de kennis van anderen, maar je leert ervan.

Je brein wordt lui als je het niet gebruikt, maar hij wordt echt niet actief als je hem alleen maar gebruikt als database voor nutteloze feiten.
Waarom zou dit negatief zijn? Ik vind dit onder de noemer "give a man a fish and he will eat for a day, teach him how to fish and he will eat for a lifetime" vallen. Liever leren mensen hoe ze informatie moeten zoeken dan dat ze alleen bepaalde informatie van buiten leren.
Zelf merk ik dat mensen helemaal nog niet zo goed kunnen zoeken. Ik werk zelf in een support omgeving en een groot deel van ons werk bestaat uit googlen. Als iedereen dat zou kunnen dan zou ik geen werk hebben, maar de meeste mensen weten niet zo goed hoe ze dit moeten doen.
Maar het is ook wel handig om iets te weten . Vooral als je geen toegang hebt tot een bron waar je informatie kan opvragen. Ik merk het zelf ook. Sinds ik een mobieltje heb ken ik geen nieuwe telefoonnummers. al de telefoonnmr die ik ken zijn van voor het gsm tijdperk.
Nu had ik me onlangs buitengesloten en kon niemand bellen omdat mijn mobiel nog binnen lag.
Dan kunnen we http://xkcd.com/661/ meer en meer beginnen zien.
Waarom zou dit negatief zijn? Ik vind dit onder de noemer "give a man a fish and he will eat for a day, teach him how to fish and he will eat for a lifetime" vallen.
En vervolgens kijkt zijn hongerige buurman naar de "verse" visser en gaat ook vissen.
Binnen de kortste keren staat het hele dorp te vissen en krijgen de plantjes in de moestuin geen aandacht meer! Geweldig. Iedereen te eten!

Alleen blijkt na een tijdje dat het steeds langer duurt voordat er een visje aan de haak zit. Soms wel meer dan een paar uur!
Op een gegeven moment duurt het zelfs langer dan een dag voordat er een visje aan de haak zit.

Uiteindelijk wordt er zo weinig meer gevangen dat er vissers geen eten meer hebben en uiteindelijk dood gaan.

Moraal: Leuk dat je ze leert vissen, maar leer ze dan ook meteen hoe zo'n eco systeem werkt en hoe ze er mee om moeten gaan.
Dáár zit 'm namelijk de 'crux'. Dom vissen kan je iedereen leren.

Lees: "Dom" goegelen kan iedereen.
Wat je er mee doet......

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 15 juli 2011 19:40]

De kennis welk je binnen handbereik hebt via het internet is vele malen groter en vele malen acurater dan dat je geheugen het in veel gevallen bij kan houden.

Het probleem hierbij is echter wel dat omdat er weinig scholing is in het correct vinden van antwoorden, de 'bronnen' welk er hierbij bij gepakt worden al snel van discutabele kwaliteit zijn.

Zodra daar verandering in komt, en met de toename van toegankelijkheid van het web dankzij steeds meer mobiele devices van de afgelopen jaren, zal de beschikbare kennis welk je toe kunt passen enkel nog maar vele malen groter worden; ook al is deze kennis niet op ieder moment paraat.

En in het dagelijks leven is dat veelal net wat van toepassing komt. Veel voorkomende issues kun je meestal nog wel af zonder assistance van online media. Maar iets wat eens in het jaar gezien wordt, daarbij is het handig om bronnen te raadplegen.


Sowiezo betwijfel ik hoezeer dit in het verleden écht anders is geweest, zo ben ik nog genoeg onderwijzers tegengekomen in het verleden welk antwoorden ook niet zo 1, 2, 3 paraat hadden, maar verwezen naar boek, hoofdstuk en soms nog pagina nummer erbij waarin het te vinden was.

Waarschijnlijk zal het aantal mensen wat op deze manier werkt toegenomen zijn omdat de toegankelijkheid van informatie nu groter is geworden en er meer mensen gebruik van kunnen maken, maar hetzelfde principe werd waarschijnlijk al door de wijzen in de oude beschavingen toegepast.


@DJMaze: De betekenis van borden gedurende autorijden is idd iets wat voorlopig nog parate kennis dient te zijn, maar is ook iets wat bestuurders dagelijks gebruiken. Echter hierbij geldt ook dat er sommige borden zijn welk er niet zozeer toe doen voor velen onder ons, en ook al snel niet meer tot parate kennis zal behoren.

Ter illustratie:
http://www.wortelboer.com/verkeer/c22.gif

Daarnaast denk ik niet dat er zozeer een probleem is met het leren wat wel danwel niet te onthouden, dit zal toch veelal automatisch gebeuren naar toepassing van de kennis. Kijk bijv. naar wiskunde op de middelbare school, zo leert men zich maar al te makkelijk hoe bepaalde wiskundige problemen op te lossen aan de hand van de grafische rekenmachines, echter het zelf toepassen van de kennis blijkt al snel lastiger.

Gezien de rekenmachine sneller is, toegankelijker en voor sommigen acurater, leren ze maar al te snel dat ding veelvuldig te gebruiken.


Leren wat te houden, op basis van efficiëntie en toepasbaarheid zal het probleem niet zozeer zijn. Maar de genoemde wikipedia en google wordt echter wel problematisch. En is naar mijn idee zeer zeker niet afdoende om informatie te vergaren voor vele onderwerpen, sterker nog, zelfs als 'beginpunt' zou ik het afraden om wikipedia te gebruiken. En google is ook al niet zo sterk als je niet leert gevonden informatie kritisch te beoordelen.

Doordat deze lering echter veelal ontbreekt, zie je soms de meest beschamende dingen gebeuren. En voor wie idols heeft gewonnen boeit het dan niet zo. Maar zodra je iemand met bijv een universitaire achtergrond welk je in welke setting dan ook raadpleegt, en vervolgens op een dodgy ogende homepage of van een artikeltje op wiki zijn informatie ziet halen, begin je je toch wel even achter de oren te krabben.

Kunnen ze het nog zo mooi vinden, maar als de inhoud discutabel is en indien ze het niet voldoende op waarde kunnen schatten, is het een zinloos proces.

[Reactie gewijzigd door psychodude op 15 juli 2011 14:03]

Het probleem zit hem denk ik in het feit dat men moet leren wat ze wel moeten onthouden en wat niet.
Als je je pen ergens neer legt kan je niet even google raadplegen om te vragen waar hij ligt.
Ben je aan het autorijden, dan kan je niet even in het theorieboek snuffelen wat nou dat ene bord betekend waar je net langs reed.

Je onthoudt ook hoe je op google.com moet komen en hoe op nl.wikipedia.org

Maar wie er nou gewonnen heeft met idols, of wie de Paus van Rome is, kan je inderdaad net zo goed even opzoeken.
Dit is een evolutie die al duizenden jaren bezig is.

De mens heeft op een bepaald moment ingezien dat het véél makkelijker is om een dier te doden met een steen dan met zijn blote hand, dus waarom zou hij nog de moeite doen om een dier t wurgen als hij een steen heeft?

Dezelfde evolutie is gebeurd bij de ontdekking van het schrift, computers, de GSM, ...
Toch denk ik niet dat dit een verlies hoeft te zijn. Ja, Trivia Pursuit skills zijn misschien wat lager, maar is dit ook erg? Uiteraard heb je een bepaalde basiskennis (noem het 'parate kennis') nodig maar zoals watercoolertje al aangeeft, één van die basisskills in onze huidige maatschappij is het gebruik maken van moderne media om oplossingen voor je problemen te vinden. Een gebrek aan kennis over een bepaald onderwerp hoeft je niet meer tegen te houden om er mee aan de slag te gaan en wat we aan parate kennis missen wordt ruimschoots gecompenseerd met de ruime beschikbaarheid en makkelijke toegankelijkheid van onze collectieve kennis.

Je kan het ziel als een gemis dat we niet alle hoofdsteden van de wereld uit ons hoofd meer kennen, maar hoe groot is dat gemis als je binnen een paar tellen op de knop niet alleen kan vertellen wat de hoofdstad van een land is, maar ook het inwonersaantal, bezienswaardigheden, geschiedenis, etc? Met een beetje kennis en een kritische blik kan je zoveel interessante en nuttige informatie naar boven halen. Iedereen kan een beetje expert zijn op elk gebied dat ze maar willen. Zo kan ik me een beetje expert noemen in bijvoorbeeld computers, front-end development, fotografie, fietsen, fruitvliegjes bestrijding, ramen lappen, etc. etc. En wanneer ik tegen problemen aanloop waarvoor ik een 'echte' expert nodig heb, vind ik die waarschijnlijk ook via het inernet. Uiteraard zal Wikipedia je niet leren hoe je een Bypass doet, maar daar kom je snel genoeg achter als je zo stom bent om 't te proberen :p
Ik geef zelf les op een middelbare school. Tijdens een van mijn modules komt het thema massamedia aan bod. Ik beschrijf vervolgens de ontwikkeling van de klassieke scriftculturen tot de moderne digitale/internet cultuur. Daarna stel ik de leerlingen de vraag welke vaardigheid ze tegenwoordig belangrijker vinden, onthouden of opzoeken. Hieruit volgt vaak een leuke discussie. Meestal met de conclusie dat vinden van informatie zonder een referentiekader opgebouwd uit kennis die je hebt onthouden bijna niet mogelijk is. Kennis blijft dus belangrijker dan kunnen zoeken. Mensen die goed kunnen zoeken zullen dus beschikken over verwante kennis. Natuurlijk hebben we het dan niet over eenvoudige triviale weetjes. Daarbij is (veel) kennis niet altijd noodzakelijk.
Een bepaalde basis intelligentie/ontwikkeling verdwijnt.

Een oplossing is echter lastig te vinden, behalve dat mensen bewust moeten worden van bovenstaande.
Wat wil je, we leven in een informatiemaatschappij. Er is pas een probleem als plots de volledige IT infrastructuur plat ligt door een virus of stroom uitval. Dan moeten we terug naar de boeken als die nog bestaan binnen 20 jaar, anders is er een groot probleem.

Kijk nu naar Belgie, opleidingsniveau is stukken hoger dan in Nederland van de meeste richtingen (en dat zeg ik als Nederlander). Zeker de basis en middelbare school. Maar wees nu eerlijk, is daar nu iets van te merken als we Belgie met Nederland vergelijken?
Uiteindelijk draait het om weten waar je de kennis vandaan moet halen als je hem nodig hebt. Het toepassen daarvan is andere koek. Een mens is bekwaam naargelang zijn incompetentie en mijn idee is dat de meeste mensen met een hoger diploma ongeschikt zijn voor de functie waarin ze staan.
Dus is kunnen toepassen van kennis belangrijker dan het hebben van basis kennis ook al acht de Westerse maatschappij een stukje papier (diploma=moment opname van basiskennis) belangrijk dan mensen die het kunnen toepassen.

[Reactie gewijzigd door El_Bartholomew op 15 juli 2011 14:07]

Ik wilde inderdaad al meteen mijn eigen ervaring opschrijven maar dit staat al vermeld in het artikel: niet meer het antwoord weten maar wel vaag herinneren welke website het was en de zoektermen herinneren. Ook al schrijf ik het liefst uit mijn geheugen, ook bij onderwerpen die me enorm interesseren vergeet ik de helft weer maar onthoud ik de 'locatie' op het web.

Toch is het niet zozeer internet, maar simpelweg electronica die dit bij mij veroorzaakt: wist ik vroeger alle belangrijke telefoonnummers uit mijn hoofd, nu kan ik mijn eigen 06 al niet meer onthouden (is ook vaak veranderd), het is toch niet meer nodig aangezien alle belangrijke nummers in mijn smartphone staan.

Toch betrap ik me er op dat ik ook andere belangrijke info vergeet zoals pincodes van Creditcards die ik zelden gebruik of wachtwoorden..
Dat is natuurlijk al heel veel langer gaande. Vroeger wist iedereen waar zijn eten vandaan kwam. Nu weten we feitelijk niet beter dan dat het uit de supermarkt komt, dat melk van de koe kom, in brood graan zit en in pastasaus tomaten. De maatschappij wordt gewoon steeds complexer. Ons eigen eten produceren is er niet meer bij.

En omgekeerd heeft "google-kennis" ook zo zijn voordelen. Ik kan zelf tot op hoog niveau uitzoeken welke hypotheek ik wil hebben. Ik heb al tot drie keer toe mijn boekhouder gecorrigeerd, omdat de jaarrekening of de aangifte niet klopte. "Google-kennis" is dan ook niet per definitie oppervlakkig. Juist door de veelheid van informatie heb je wel de mogelijkheid om zelf een afgewogen mening te vormen.
Zoals ik al vaker heb gezegd tegen collega's:

"If Google knows it, I knows it."

Sommigen nemen dat wel érg letterlijk. Ik heb collega's die daadwerkelijk bijna niks weten en nog nooit een boek open hebben geslagen. Ze Googlen hun hele werk (en leven) bij elkaar. Zodra er echter geen computer of telefoon in de buurt is, dan zijn er problemen.

Een tijdje terug maakte ik dat mee op een treinstation. Uitval van de NS, dus we moesten effe een stationnetje omrijden.

"Zoek je effe op hoe we moeten rijden, dan haal ik wat koffie."
- "Dat kan ik niet opzoeken... mijn telefoon is leeg."
"Eh... dude...."

Hij dacht er daarna pas aan dat je ook borden hebt om dingen op te zoeken.

[Reactie gewijzigd door Katsunami op 15 juli 2011 15:53]

In het artikel:
Hoewel er vaak wordt gesproken over de nadelen van het continu verbonden zijn, kan dat ook nostalgie zijn, schrijven de onderzoekers.
Naast het hebben van een bepaald niveau aan parate kennis is het net zo belangrijk om te leren hoe je informatie kritisch kan beoordelen.
Bij het maken van een werkstuk op school moet je in staat zijn om informatie te zoeken, daarvoor de juiste zoektermen te gebruiken en snel de aangeboden informatie kritisch te beoordelen op voorbeeld objectiviteit, nauwkeurigheid en betrouwbaarheid om vervolgens deze informatie te verwerken en te presenteren.
Jongeren blijken in dit proces het meest moeite te hebben met het filteren van informatie.
Jonge kinderen tot 12 jaar hebben nog niet het vermogen om directe informatie kritisch te kunnen beoordelen en juist op het juist op het internet schuild het gevaar van misleidende reclames en scams met gevult met valse voorwendselen.

Het is net zo belangrijk om een handvat te hebben voor het oplossen van nieuwe problemen en het aanleren van nieuwe vaardigheden dan het hebben van parate kennis.
Als je op school hebt geleerd hoe je met parate kennis een bepaald probleem kan oplossen waarbij je de benodigde informatie krijgt aangereikt. Hoe ga je een soortgelijk probleem later in het bedrijfsleven oplossen als het net met een ander type, merk of taal moet worden opgelost. Hoe kom je dan aan de benodigde informatie en wie vraag je om hulp als collega's er niet van afweten en je niet kan terugvallen op een leraar of klasgenoot.

Toch merk ik in het artikel wel iets van herkenning. Ik merk dat ik soms veel effectievere zoektermen gebruik bij zoekmachines als mijn moeder die veel minder gebruik maakt van het internet. En dat ik bij chatten nog weleens even google op een onderwerp om snel iets meer over een onderwerp te weten komen, een steuntje dat je bij een rechtsreeks gesprek niet hebt.
Een soort van onzin dit onderzoek. Mensen hebben altijd al hulpmiddelen gebruikt om dingen te onthouden. Een telraam is ook niks anders dan een rekenmachine. De aloude telefoonklapper omdat ook voor de tijd van het internet mensen niet alle telefoonnummers konden onthouden en de goeie ouwe verjaardagskalender op de wc.

Onderzoek 1, tja als ik weet dat iets niet behouden blijft, is het vrij logisch dat ik probeer het in mijn geheugen op te slaan.

Onderzoek 2, de telefoonklapper en de verjaardagskalender.

Heeft in mijn ogen weinig te maken met internet. Bovendien denk ik dat het internet eerder een verrijking is dan een verarming. Voordat er internet was moest je idd of een encyclopedie hebben of naar de bibliotheek gaan om wat op te zoeken. Wie gaf het geld daarvoor uit of nam de moeite op weg te gaan?.

Nu hoor je wat of lees je wat, of je vraagt je vraagt je iets af en heb je instant de mogelijkheid daar meer informatie over te vinden. Die informatie die je gevonden hebt is blijft vaak ook behouden.

Ik heb namelijk nog nooit iemand in een conversatie op een feestje, verjaardag, werk enz enz, de hele dag en avond alleen maar links horen noemen naar wikipedia pages. Mensen vertellen wat ze gelezen hebben en dat gaat alleen als je het ook onthouden hebt.

Bovendien is het vaak zo dat het opzoeken van iets vaak niet daar bij blijft. Links verwijzen je verder en voordat je het weet heb je meer gelezen over het onderwerp dan je oorspronkelijk voor had.
Hoewel je met veel zinnen weinig zegt, heb je in je eerste alinea wel een punt. Op zich is internet inderdaad niet een heel andere hulpbron dan een andere hulpbron zoals een encyclopedie, behalve dat deze veel groter en omvangrijker is. Ook is de toegang tot die hulpbron een stuk makkelijker dan bij andere hulpbronnen. Dus kortweg het vinden van informatie is een stuk eenvoudiger geworden.

Om informatie op te nemen, kan je maar 4 tot 6 chuncks tegelijk opnemen. Een chunck is eenheid herkenbare informatie. Voor de een kan dat een zin zijn omdat hij geen bekendheid heeft met het onderwerp, voor de ander kan dat al hele alinea's zijn. Om informatie op te slaan in het lange termijn geheugen heb je vaak een langere blootstelling nodig aan die informatie.

Is het dan ook zo dat we ons daardoor minder tijd gunnen om de informatie tot ons te nemen, omdat we altijd er bij kunnen? Ik denk het eerlijk gezegd wel en in dat opzicht voegt het onderzoek wel wat toe. Echter zoals je zelf al zegt is dat niet specifiek voor internet en zie je soortgelijke verschijnselen ook bij andere zaken, zoals het onthouden van telefoonnummers e.d. Mensen verwijzen dan wel niet naar links, maar geven wel een korte samenvatting en geven aan waar je meer kan vinden op een verjaardag ;)
De feiten lijken me voor zich spreken, maar ik vraag het me af of de conclusie die er bij getrokken wordt wel klopt. Dat internetgebruik je manier met informatie omgaan verandert.

Want dat is natuurlijk al hoe men altijd met informatie omging. Je had vroeger boeken, met van die papieren. Naslagwerken.

Uit bron:
No longer do we have to make costly efforts to find the things we want. We can "Google" the old classmate, find articles online, or look up the actor who was on the tip of our tongue.
Vroeger, en ik merk het soms met iemand die niet goed is met internet, kom je gewoon niet bij die informatie. Je kan de acteur niet vinden en hebt geen idee hoe je je oude klasgenoot kunt terugvinden. Of je moet er zoveel moeite voor doen wat het vaak niet waard is. En dat is alsnog niet dieper in je geheugen graven, maar mensen gaan bellen of zo. Of postduiven sturen.

Verder lijkt me het onderzoek vermeld in dit nieuwsbericht wel heel erg kort door de bocht en open deur. Je wordt gevraagd de informatie wel te onthouden, dan onthoud je die, mag je het vergeten, dan vergeet je het. Dat bewijst niet hoe je normaal gesproken met informatie om gaat, en of dat veranderd is door het internet.
Sorry hoor, maar dit wisten we toch al lang? Vooral uit eigen ervaring? Of ben ik de enige bij wie dit verschijnsel is opgevallen bij zichzelf.

Ik hoor over de jaren van meer mensen dat ze 'minder onthouden, omdat ze minder hoeven te onthouden'.

Dus juist géén nuttig onderzoek!
Het is iets proberen 'officieel aan te tonen, wat al lang bekend is.
Dat het nu 'officieel' bevestigd is omdat er een onderzoek aan besteed is, maakt het niet meer of minder waar.

(Dit is wat mensen onbewust vaak denken, valse zekerheid zeg maar).

Net zo'n fenomeen is de 'kracht van het geschreven woord'.
beweer maar eens iets en mensen denken erover na en vragen evt. door en geloven het of geloven het niet. ( vrij simpele 50~50% kans of ze het wel of niet aannemen)

Beweer nu eens hetzelfde maar laat het drukken op papier en breng het uit in een boek/documentatie/krantvorm.
En opeens neemt 90% van de mensheid het klakkeloos aan!

[Reactie gewijzigd door evonck op 15 juli 2011 13:32]

Ik ben zelf van de generatie die het allemaal moest weten. Dus veel leren en stampen om die kennis te vergaren. Veelal puur om die kennis op te bouwen. Het 'nut' ervan zag je niet meteen, maar later bleek die opgedane kennis vaak goed van pas te komen.
De generatie(s) die na mij opkomen hebben meer de manier van 'de kennis opzoeken'. Alleen als het nodig is. Vaak kom ik bij mijn collega's (die veelal een HBO ondergrond hebben, dus niet van die 'domme blondjes') al heel gauw op het punt dat ze alles aan het opzoeken zijn, zonder eigenlijk te weten of ze dan wel een antwoord op de vraag zullen krijgen. Heel vaak nemen ze dan ook gauw iets aan van mij omdat ik zo snel wel een pasklaar antwoord heb.
Kennelijk heb ik met mijn kennis toch een reusachtige voorsprong die ze niet eens kunnen verkleinen.
Nu gebruik ik ook regelmatig Google, maar dan valt het mij op dat ik toch een 80%/90% van de kennis al heb.

Stampen en opdreunen heeft dan toch wel een voordeel.
Je kunt mensen wel zeggen dat het het 'daar' (bijv. Google) moet zoeken, maar als je dan niet bijbrengt -wat- je daar kunt vinden, dan schiet je ook niet echt op.

En nu praat ik heus niet alleen voor mijzelf, maar veel van mijn generatiegenoten herkennen dit verschijnsel.

Een tijdje geleden las ik ergens dat iemand met een MAVO 4 kennis van +/- 1975-1980 nog voorloopt op een VWO niveau van nu. Zou dat niet te maken kunnen hebben aan het gebrek aan feitenkennis?
En ik ben bang dat Google daar niet veel verbetering in aan kan brengen.
Ik ben het totaal niet met je eens, en ik zie een groot aantal tegenstrijdigheden in je verhaal.
Het valt je op dat je 80% tot 90% van de feiten die je met Google opzocht al kende, dan zoek je alleen maar naar informatie die je al had waarbij je dus je tijd inefficiënt hebt besteed. Mocht je op basis van volslagen willekeurige zoekopdrachten geconcludeerd hebben dat je 80% tot 90% van de informatie die je met Google vond al had zou ik me maar opgeven voor Weekend Miljonairs of soliciteren naar een topfunctie in het bedrijfsleven, iemand die zoveel kennis paraat heeft is namelijk van onschatbare waarde...

Je collega's zoeken iets op zonder te weten of ze dan een antwoord op hun vraag krijgen, sorry hoor maar wat verwacht je dan? Als je een vraag hebt en een antwoord zoekt kun je moeilijk van tevoren met zekerheid zeggen dat je een antwoord krijgt, laat staan dat je kunt voorspellen of je een bevestigend antwoord krijgt. Als jij van tevoren kan bepalen of er een antwoord gevonden zal worden ben je van onschatbare waarde voor onderzoekers, jij bekijkt de vraag (bijvoorbeeld; hoe genezen we kanker) en dan vertel jij of er al dan niet een antwoord gevonden zal worden. Daarmee kunnen we miljoenen euro's bespareren en onderzoekstijd veel efficiënter besteden, geweldig!

Verder zeg je dat je mensen bij moet brengen wat ze op Google kunnen vinden, je beseft hopelijk hoe volstrekt onmogelijk dit is? Op Google kun je over vrijwel ieder onderwerp allerlei informatie vinden, om mensen dit van tevoren te leren is even onmogelijk als belachelijk.


Als mensen leren hoe ze een gerichte zoekopdracht opstellen, en vervolgens de informatie die ze hiermee krijgen kunnen interpreteren ben je een heel eind. Deze vaardigheid beheerst het leeuwendeel van de huidige generatie, ikzelf kreeg op de basisschool al les in wikipedia-gebruik Googlen etcetera.

Ikzelf zit op de grote handelsvaart als maritiem officier. Daarbij pleeg ik ondere andere onderhoud aan de hoofdmotor van het schip, een dieselmotor van 8400 kW die 10 meter lang en 3 meter breed is. Dit is een zeer traditioneel beroep waarbij internet op het merendeel van de vloot niet beschikbaar is. Toch zoeken wij van alles op in handboeken etc. Het is toch belachelijk om van ieder boutje uit je hoofd te moeten weten met hoeveel newtonmeter het vastgezet moet worden? In principe maakt het hiervoor niet uit of ik dit uit een boek haal of van internet, zolang ik maar goed controleer of ik de juiste informatie heb gevonden. Dit is in boeken net zo lastig/ makkelijk als met internet, aangezien in de boeken informatie voor meerdere types staat. Zelfs in het geval dat je iets veel moet doen en het onthoud controleer je de gegevens, een foutje van enkele miljoenen euro's en een schip wat zonder voortstuwing ronddobbert wil immers niemand op zijn naam hebben staan.

Moraal van het verhaal: het is volstrekt nutteloos om alles uit je hoofd te weten als je de informatie die je nodig hebt goed op kunt zoeken. Het is dan veel nuttiger om de praktische toepassing van die informatie te beheersen en begrijpen. Jammer genoeg maken veel leraren deze koppeling (nog) niet.
Zal ik eens een praktijk voorbeeld geven? Op de school waar ik werk waren ze met groep 8 bezig over de Franse Revolutie. Allemaal lekker aan het Googelen, maar konden niets op 'papier krijgen' omdat de overvloed aan informatie niet kon worden verwerkt. Dat kwam omdat er geen kader en raamwerk werd gegeven. Het was puur opzoeken en er een verhaal van maken. Maar wat voor verhaal?
Drie weken waren ze al bezig.

Goed, op een gegeven moment kwam mijn collega en die had het over de Franse koning die toen aan het bewind was. Je raad het al, dat was Lodewijk XIV (volgens hem). Kinderen begonnen met zoeken.
Ik moest hem toen verbeteren dat het Lodewijk XVI was. Hij keek mij verwaterd aan? Hoe wist ik dat nou. Hij zelf op Google zoeken, en jawel! Het 'klopte'.
En zo ging ik een tijdje door met dingen opnoemen en gaf de kinderen een handvat zodat ze -wel- zinvol bezig waren. Zoek maar eens op Guillotine, Napoleon, Lodewijk XVI en Marie Antionette, op Robespierre enz. In no-time hadden ze de juiste informatie gevonden, omdat ik ze vertelde -WAT- ze op Google konden vinden.

Een uurtje Franse Revolutie in vogelvlucht was voor de kinderen gericht te laten zoeken. Toen alles rond was en de werkstukken klaar waren vroeg mijn collega namens de kinderen of ik een geschiedenisles Franse Revolutie wilde geven. Wat ze zelf hadden gevonden mochten ze zelf voordragen. Prachtig vonden ze dat. Ze hadden o.a. een Powerpoint gemaakt over de Guillotine, wat dat was, hoe dat werkte en waarom zo'n apparaat was 'uitgevonden'.

Weet je hoe de kinderen mij noemden? Een wandelende Google.
Nou, eigenlijk ben ik daar niet zo trots op, want dat had mijn collega moeten weten en doorgeven. Nu zat ik op zijn stoel.
Hij HBO en ik MBO. En er zit ongeveer 20 jaar tussen.

Ook het rekenen is belabberd. Puur hoofdrekenen is veel slechter ontwikkeld dan in mijn tijd. Een paar simpele praktijk rekensommetjes weten ze nauwelijks. Een enkeling die oplet snapt wat je vraagt.

Aardrijkskunde is ook al zoiets. Laatst kregen we een vraag van een ouder waarom de kinderen nog plaatsnamen moeten leren, want we hebben tegenwoordig navigatie systemen.
Maar wat ze niet weten is dat een navigatiesysteem prima jou de weg wijst, maar waar je feitelijk vandaan komt en naar toe rijdt dat geeft zo'n ding niet aan.
Een landkaart, wegenatlas doet dat wel, want je ziet het overzicht. En als je op school niet hebt opgelet en de navigatie doet het niet, dan heb je toch echt wel een probleem.

En dat is nu net waar het aan schort. Google (en vergelijkbare 'opzoekers') zijn een prima hulpmiddel. Maar niet meer dan dat. Een hulpmiddel om iets te vinden. Maar overzicht geven kan Google e.a. niet omdat het overzicht, het kader niet kan worden bijgebracht. En zonder overzicht ben je kansloos. Dan kun je wel dingen vinden, maar wat je er concreet mee kunt doen, dat is een andere zaak. En dat moet op school worden bijgebracht.
Zoals je vroeger alles in een encyclopedie op moest zoeken, kun je dat nu met Google doen. Ik zie Google en Wikipedia e.a. niets anders dan een moderne vorm van een encyclopedie.

En in uw voorbeeld kan ik mij ook vinden. Maar u moet dan wel weten waar een dergelijk onderdeel voor dient. Als je weet dat een dieselmotor 400 KW vermogen heeft, moet je wel weten wat KW is en wat een dieselmotor is.
Dat kun je niet allemaal ter plaatse op Google opzoeken, want dergelijke kennis moet je gewoon hebben in uw vakgebied. Als een matroos dat aan boord op moet gaan zoeken dan vraagt u toch ook wel aan hem: "Wat doe jij hier aan boord?" Een bepaalde grondige basiskennis zal toch aanwezig moeten zijn, en opzoekvaardigheid kan hooguit een hulpmiddel zijn.

Op Webwereld kwam ik de volgende zin tegen:
Kennis is macht; maar kennis in vinden lijkt mij toch minder machtig dan kennis in weten!

[Reactie gewijzigd door WOteB2 op 15 juli 2011 23:27]

Volgens mij is dit een probleem dat in zekere mate altijd heeft gespeeld.
Het is inderdaad de taak van een docent om kinderen structuur (verbanden) bij te brengen of te laten ontdekken.

Je brengt ook een ander belangrijk argument in het spel, overvloed aan informatie.
De kennis en de beschikbaarheid ervan is enorm toegenomen en scholen hebben nog geen manier gevonden om hiermee om te gaan.
Eerlijk gezegd vind ik de franse revolutie een onbelangrijk feit, maar dat heeft veel met mijn wereldbeeld te maken. Het is een soort van identiteitsvorming die landsgrenzen benadrukt en dat is niet wat belangrijk gaat zijn in de toekomst (tenzij je oorlog fijn vindt).
Natuurlijk kunnen en moeten we leering trekken uit historische feiten, maar op scholen wordt geschiedenis flink verromantiseerd en er wordt er op los geindoctrineerd.
Als JP Balkenende roept dat we terug moeten naar de VOC mentaliteit dan bedoeltie natuurlijk niet dat we negers moeten stapelen in boten om ze als slaven te verkopen.
Hij bedoelt daarmee de spirit van het woeste water, inngeteerde koppen recht vooruit tegen de wind in met geheven hoofd. En hij is doctorandus in de geschiedenis!
History is written by the winners, nietwaar?

Wat ik aan mezelf merk is dat het oppervlak van kennis enorm is uitgebreid maar dat de menselijke hersenen maar een bepaalde hoeveelheid kennis aankunnen, zeker op jonge leeftijd.
50 jaar geleden waren er geen populaire tv programma's die gingen over de big bang en over quantummechanika, paralelle universa, over ecosystemen etc etc etc.
Als je zoveel kennis zinnig wilt overspannen (met context en verbanden) dan zullen GEHEID wat details wegvallen. Wat er dan overblijft is een plekje, een bedje waar die specifieke kennis thuishoort zonder dat die wordt ingevuld.
Het is een strategie voor het omgaan met de enorme hoeveelheden informatie die we voor onze kiezen krijgen.

Ik stel dan ook voor dat DAT hetgene is dat kinderen wordt bijgebracht en niet de feiten van de franse revolutie.
De kennis van de franse revolutie zal niks komma nul bijdragen aan het success van de kinderen in een wereld die wij ons amper voor kunnen stellen.
Deze kinderen gaan (als we onzelf niet kapotmaken tegen die tijd) meemaken dat de mens menselijkheid voorbijgaat (trans-humanisme), er geen dood meer is als je dat niet wilt en dat computers slimmer zijn dan mensen. En met een beetje geluk gaan we de ruimte kolonialiseren.
Heb je het daar al over gehad met de kinderen?
Heb je al oprecht in de toekomst gekeken i.p.v. in het verleden. KUNNEN we dat wel met ons brein dat nooit geleerd heeft met zoveel verschillende informatie om te gaan?

Zoals het er nu naar uitziet wordt er erg weinig aandacht besteed aan de implicaties van de manier waarop onze maatschapij zich ontwikkelt. Er valt veel te weten en er staan echt grote veranderingen op stapel.

"Kennis is macht; maar kennis in vinden lijkt mij toch minder machtig dan kennis in weten!"
Dit zinnetje is redelijk onzinnig aan het worden.
Vroeger, toen de enige snelle manier van je bedienen van kennis het lezen van boeken was zat hier nog een groot verschil in.
Feiten onthouden zorgt ervoor dat je die kennis sneller kunt toepassen en heeft dus een duidelijk voordeel.
Tegenwoordig onthou je welliswaar zelf minder, maar kan je je bedienen van ongelovelijk veel grotere externe informatiebronnen dan ooit en ook veel sneller dan ooit. Je hoeft niet naar een bibliotheek, die mischien alleen toegankelijk is voor rijke of erg religieuze mensen.
Het eigenlijke onthouden is externer geworden.
In de toekomst zal dit weer geintegreerd worden in de mens.
Er wordt op dit moment veel onderzoek gedaan naar brein-computer interfaces en in de toekomst zullen deze nieuwe kennisbronnen geintegreerd worden met onszelf.
We zullen beschikken over alle kennis die je in elke bibliotheek kunt vinden alsof we het geleerd hebben. Ik denk dat alle wijze mensen uit het verleden hier jaloers op zouden zijn want zij moesten erg veel tijd besteden aan alleen al het vinden van de informatie. Dan blijft er een stuk minder tijd over om er over na te denken (verbanden trekken).

DE skills voor de toekomst liggen in het verwerken van informatie en niet in het opslaan ervan.
Historisch is lokale opslag van informatie het beste middel om je snel van die informatie te bedienen.
Tegenwoordig is er vooral behoefte aan meta-informatie skills.
Hoe ga je om met informatie? Hoe zorg je ervoor dat je de belangrijke punten extraheert en de onzin eruit zeeft? Waar vind je informatie? Hoe bepaal je de kwaliteit van informatie?
Allemaal zaken die de basis vormen voor het goed functioneren in een (dis)informatiemaatschapij.
En zo'n opdrachtje franse revolutie doet maar een slappe poging de juiste skills aan te leren.
Het is bijna schattig als je kijkt naar hoeveel beter de kinderen moeten gaan worden in het gebruiken van externe bronnen.
Het is welliswaar in de goede richting maar de nadruk ligt mischien verkeerd. Het zou over de skills moeten gaan en niet over geschiedenis (zoals in dit voorbeeld).
Iets wat ook jij nog niet door lijkt te hebben.
Maar het is niet jouw schuld en je hebt een curriculum etc etc.
Het vereist daarom een complete verandering van ons onderwijssysteem.
We leren ze gewoon de verkeerde dingen.
Je collega's zoeken iets op zonder te weten of ze dan een antwoord op hun vraag krijgen, sorry hoor maar wat verwacht je dan? Als je een vraag hebt en een antwoord zoekt kun je moeilijk van tevoren met zekerheid zeggen dat je een antwoord krijgt, laat staan dat je kunt voorspellen of je een bevestigend antwoord krijgt. Als jij van tevoren kan bepalen of er een antwoord gevonden zal worden ben je van onschatbare waarde voor onderzoekers, jij bekijkt de vraag (bijvoorbeeld; hoe genezen we kanker) en dan vertel jij of er al dan niet een antwoord gevonden zal worden. Daarmee kunnen we miljoenen euro's bespareren en onderzoekstijd veel efficiënter besteden, geweldig!

Verder zeg je dat je mensen bij moet brengen wat ze op Google kunnen vinden, je beseft hopelijk hoe volstrekt onmogelijk dit is? Op Google kun je over vrijwel ieder onderwerp allerlei informatie vinden, om mensen dit van tevoren te leren is even onmogelijk als belachelijk.
Jij bent een aardig voorbeeld van wat WOteB2 beschrijft. Er zijn talloze zaken waarvan je vantevoren zeker kan weten dat het op 't internet te vinden zal zijn. Dat er geen wondermiddel is om kanker te genezen dat weet je ook van tevoren want anders had je het wel in het nieuws of via via gehoord.
Om je effectief in een grote hoeveelheid kennis te bewegen en relevante informatie te vinden die je vragen beantwoordt heb je algemene ontwikkeling/basiskennis nodig. Een leek kan ook heel weinig met een technisch handboek; dat is precies hetzelfde principe.
Jammer dat iemand in die het onderwijs zit zo hardnekkig blijft vasthouden aan oude methoden, en het zoeken naar informatie een beetje als inferieur afdoet. Dit bevestigt voor mij wel hoe het onderwijs ervoor staat momenteel, en hoe er in het onderwijs gedacht wordt. Kennelijk is dat als volgt: ik weet alles, en alles wat ik niet weet is slecht.
Nu gebruik ik ook regelmatig Google, maar dan valt het mij op dat ik toch een 80%/90% van de kennis al heb.
Dit klinkt gewoon ronduit belachelijk.
En nu praat ik heus niet alleen voor mijzelf, maar veel van mijn generatiegenoten herkennen dit verschijnsel.
Praat eens met mensen die wat jonger zijn dan jullie, en probeer te begrijpen in plaats van te oordelen.
Lol het verlizen van een vriend gaat wel erg ver maar ik kan ook echt niet zonder internet. BTW is het onthouden ook echt beter dan het snel kunnen vinden? Als je alles onthoudt is het misschien niet echt meer up2date maar als je wel snel weet hoe je het kan vinden heb je misschien wel altjd de laatste informatie. Ik lees het bericht als iets negatiefs maar misschien is het juist wel erg positief dat mensen steeds sneller dingen op het internet kunnen opzoeken.

[Reactie gewijzigd door wdulli op 15 juli 2011 12:06]

is het onthouden ook echt beter dan het snel kunnen vinden? Als je alles onthoudt is het misschien niet echt meer up2date maar als je wel snel weet hoe je het kan vinden heb je misschien wel altjd de laatste informatie. Ik lees het bericht als iets negatiefs maar misschien is het juist wel erg positief dat mensen steeds sneller dingen op het internet kunnen opzoeken.
Hehe ja, het wordt een beetje zoals het spanningsveld tussen "skills" en "kennis".
Je hebt ze allebei nodig, en besteed je meer tijd aan de ene dan heb je minder tijd over voor de andere.
Maar wat dit onderzoek aantoont is op zich wel weer nieuw, namelijk dat als je héél veel tijd aan de ene besteed, dat het dan ook echt actief ten koste gaat van de andere.

Maar op mijn gevoel zeg ik, zeker als ik voor mezelf spreek, dat je geheugen niet echt slechter wordt als je veel informatie leest. Van alles wat je op Wikipedia leest, of waar dan ook, blijft ook een hoop hangen. En volgens mij als je veel oefent met informatie onthouden, zeker wanneer je ook een "groter plaatje" hebt om die informatie aan op te hangen, dan onthoud je het ook makkelijker.

Hoe het onderzoek precies gedaan is (was de informatie wel enigzins gestructureerd, zoals op internet (wat DaSt1986 zegt in de eerste reactie helemaal bovenaan) daar kun je altijd over discussiëren, maar op zich is het wel een interessante gedachte.

Ik kan me wel voorstellen dat veel jonge computer/internetgebruikers; jongeren die in het "2e fase" middelbaar onderwijs toch al zijn grootgebracht met het idee "je hoeft geen feitjes te weten, als je maar vaardigheden hebt", dat die op den duur dus veel minder informatie weten, en ook minder geneigd zijn nieuwe informatie te onthouden. En als je dus maar een beperkt referentiekader van feitenkennis in je hoofd hebt waar je nieuwe informatie weer "aan kunt hangen", dan gaat nieuwe informatie opslaan natuurlijk nog moeilijker. Losse feitjes zijn volgens mij altijd lastig te onthouden, er moet wel een bepaald systeem of verhaal in zitten, of aansluiten bij iets wat je al wist.

[Reactie gewijzigd door RagingR2 op 15 juli 2011 12:27]

Als dit proces doorzet, dan verandert dit wel de mens: van individuele naar collectieve kennis. Dit heeft ongetwijfeld gevolgen voor de manier waarop we tot nu toe problemen oplossen.

Nu al is het zo dat als je een probleem hebt met bijvoorbeeld je computer (maar vul gerust iets anders in: schijfrem-fiets of zo), dan zoek je op internet en je vindt vrij snel wel een oplossing voor het probleem. En zo niet, dan zoek je verder en je traint jezelf in het beter zoeken (maar ook niet meer dan dat).

Echter, tot 15 jaar geleden, ging je hooguit naar iemand die je kent met kennis op het betreffende gebied, maar vaker nog ging je zelf aan het fröbelen Daarmee werd en passent jouw kennis omtrent het probleem verbeterd. En dat leverde weer meer aanverwante kennis die je later kon toepassen op andere gebieden. Ik denk dat mensen van dit proces creatiever en meer vindingrijk worden. En, ook niet onbelangrijk, onafhankelijker.
Maar we maken al eeuwen gebruik van collectieve kennis. Wie bouwt jouw huis, wie heeft dat tapijt geweven of bomen omgetoverd tot parket? Doe jij ook zelf je kleding maken en zelf je computer processor in elkaar knutselen? Ik heb geen idee hoe ik een hart transplantatie moet doen, maar heb geen enkel probleem met programmeren, wat die chirurg weer niet kan.

Daarbij hebben hersenen de vervelend eigenschap heel erg goed triviale dingen te onthouden, maar lijkt belangrijke zomaar te verdwijnen. Zo ken ik nog tal van kinderliedjes uit m'n hoofd en vergeet ik zaken zoals waar heb ik mijn autosleutel gelaten..

We worden niet dommer, we zetten ons geheugen juist effectiever in door slechts te onthouden hoe we aan de informatie komen. Als ik kijk naar mijn werk is het nuttiger te onthouden dat ik een API kan opzoeken dan daadwerkelijk alle API's van 15 verschillende talen te onthouden.

Er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in het onderzoek, want vroeger waren mensen beter in het onthouden van telefoonnummers omdat deze echt gedraaid of ingetoetst moest worden, nu klikken we gewoon op de naam of foto in de contactlijst van de telefoon en we hebben de persoon aan de lijn. Het is simpelweg niet nodig om het telefoonnummer te onthouden. En in plaats van dat ik laten we zeggen 30 telefoonnummers (en de persoon welke daarbij hoort) kan onthouden, laat ik nu mijn telefoon al deze nummers onthouden en hoef ik alleen te onthouden hoe mijn telefoon werkt. Ik maakt dus effectiever gebruik van mijn intelligentie en daardoor kan ik mijn geheugen gebruiken om nieuwe zaken aan te leren..
Daarbij hebben hersenen de vervelend eigenschap heel erg goed triviale dingen te onthouden, maar lijkt belangrijke zomaar te verdwijnen. Zo ken ik nog tal van kinderliedjes uit m'n hoofd en vergeet ik zaken zoals waar heb ik mijn autosleutel gelaten..
Weet je zeker dat je het wel onthouden hebt waar je autosleutel waren? Of dreef het rond in je korte termijn geheugen. Als je iets anders gaat denken voordat je je vorige gedachte hebt weg geschreven ben je het kwijt. Het menselijk brein heeft geen swap mechanisme.
Feitelijk worden we steeds slimmer dus. Ook de mensen zonder gadgets.
Deze leunen immers op de kennis van mensen met gadgets.
Nee, we hebben meer toegang tot kennis. Toegang tot is niet bezitten. Je kan iemand alle kennis ter beschikking stellen maar hoe hij ermee omgaat dat bepaald of hij slim is.
Wat ik bij mezelf merk is dat ik vaak bepaalde informatie niet onthoud maar wel de plek waar de informatie te vinden is onthoud (bijv. een bepaald boek of een bepaalde website) De hersenen verwijzen dus steeds meer door naar externe bronnen.

Je kunt het dommer noemen of juist niet! Iets niet onthouden betekend niet dat je dom bent, je bent dan eenmaal zo slim dat je weet dat je het niet hoeft te onthouden omdat iemand/iets anders dat al voor jou doet! De mens maakt eenmaal machines om het leven gemakkelijker te maken, en daarvan is internet een goed voorbeeld.

En 'wat nou als internet uitvalt' verhaaltjes gaan tegenwoordig toch niet meer op, het is zeer onwaarschijnlijk dat internet 'kapot'. En mocht dit gebeuren dan zal het een kwestie zijn van dagen voordat iedereen weer online is ;D
Uiteindelijk is dit ook afhankelijk van wat voor kennis iemand zoekt of opdoet.
Het IQ is gemiddeld genomen (Flynn-effect) met x-punten toegenoemen, de laatste 10 jaar. Dit vlakt nu weer af (afnemende curve) naar een gelijkmatige toestand.
Idem dito voor het aantal breedband- en aansluitingen in het algemeen op het internet.
Ik heb er geen onderzoek naar gedaan, maar ik zie twee identieke curves, over hetzelfde tijdsverloop veranderen- maak mij niet wijs dat er geen correlatie is tussen deze twee gegevens.

Daarnaast is parate kennis (onthouden kennis, dus afhankelijk van je geheugen) een onderdeel van de hedendaagse IQ-test (WAIS-III en IV, al wordt de laatste nog weinig toegepast), dus de cocktail van internet, interesse en informatie skimmen leidt wel degelijk tot een 'slimmer' persoon, die ook meer kennis bezit. Dus afgaande op de resultaten van het uitgevoerde onderzoek, vraag ik mij ook af welke laag of lagen vd bevolking hebben zij onderzocht, waaruit bestonden de pp en hoe is het onderzoek uitgevoerd? Wel mooi is, dat met dit onderzoek toch wel is aangetoond dat het internet als een soort gigantisch 'neuraal netwerk' fungeert, waarop iedereen 'aangesloten' is.
Dat levert gelijk de volgende vraag op: hoe houden wij met zijn allen dit netwerk in goede conditie, teveel vervuiling leidt ook automatisch tot een degeneratie van ons 'collectieve geheugen' en dus ook automatisch ons collectieve IQ.
Uiteindelijk is dit ook afhankelijk van wat voor kennis iemand zoekt of opdoet.
Het IQ is gemiddeld genomen (Flynn-effect) met x-punten toegenoemen, de laatste 10 jaar. Dit vlakt nu weer af (afnemende curve) naar een gelijkmatige toestand.
Idem dito voor het aantal breedband- en aansluitingen in het algemeen op het internet.
Ik heb er geen onderzoek naar gedaan, maar ik zie twee identieke curves, over hetzelfde tijdsverloop veranderen- maak mij niet wijs dat er geen correlatie is tussen deze twee gegevens.
Maar zijn dan de slimsten slimmer geworden omdat de maximale capaciteit van het menselijk geheugen groter wordt, of worden de domsten onder ons steeds slimmer?
De slimsten hadden al makkelijker toegang tot informatie ( Uni's of meer geld voor breedband bijv.), en nu breedband/internet voor nagenoeg voor iedereen betaalbaar is beschikken ook de domsten over een megabibliotheek waar ze voor hun interessante en relevante info terecht kunnen.

In het artikel staat overigens dat het onderzoek met vier testen onder 60 studenten is uitgevoerd. Dat lijkt me niet echt de gemiddelde persoon dus zien we over een tijdje wellicht de resultaten van een vervolgonderzoek.
Is dit niet al jaren bekend, hoeveel mensen weten daadwerkelijk nog telefoonnummers e.d uit het hoofd, innovatie hoeft niet perse negatief te zijn. Tuurlijk vertrouwen we erop dat we informatie op een later tijdstip terug kunnen vinden, gezien het feit dat het voor de mens allemaal zo makkelijk wordt gemaakt.

Lijkt me juist meer gunstig dat we niet "alles" hoeven te onthouden maar meer aandacht kunnen besteden aan hetgeen wat wel moet worden opgeslagen op de interne hdd.
Zoals wat men noemt "just in time learning", alleen datgene leren wat je op dat moment nodig hebt. Als je ook over een goede basiskennis beschikt, is daar niks mee natuurlijk.
Nu is het al zo, dat je in een flink aantal van het huidige VO en sommige HBO opl. (WO weet ik niet, zal minder zijn vermoed ik) kennis opdoet, die na het afronden -of erger nog, tijdens het volgen van- reeds (sterk) verouderd is. Met name in de wetenschappelijke oriëntaties zoals life science e.d. ziet men dit regelmatig gebeuren, omdat het voortschrijdend inzicht de leerstof inhaalt.

Voordeel van goed thuis zijn op internet is, dat je snel in staat bent om uit meerdere bronnen relevante informatie te halen -mits de bron van kwaliteit en betrouwbaar is- nadeel is dat men ook teveel tijd kan besteden/verkwisten aan zaken waar enige diepgang ontbreekt, wat voor een soort algehele oppervlakkigheid zorgt (intellectual meltdown, dumbing down.) Je wilt geen huisarts die alleen maar wikipedia afstruint om te kijken wat die rare puswond aan je grote teen toch is, nietwaar? :)
Op het punt van de huisarts heb je het verschil tussen gewone kennis en zoals ik het even noem "studeren". Als jij bij de huisarts komt zoekt hij niet op wikipedia wat er mis is met je. Wat hij wel doet is een analyse maken wat het zou kunnen zijn, in welke categorie het zit. Vervolgens pakt hij een van zijn grote dikke boeken van de kast om zijn vermoedens te bevestigen, de diagnose vast te stellen en de remedie op te lezen.

Dit is hoe studenten leren leren. Het is niet nodig om alles te onthouden, elk klein feitje, elke formule. Dat is ondoenlijk. Het is echter wel belangrijk dat jij precies weet waar dit te vinden is, in welke goede bron dit staat en hoe je hier mee om moet gaan. Dit is ook de reden waarom een ir. veel meer boeken heeft dan een mbo'er. De ingenieur moet veel van zijn kennis opzoeken omdat het simpelweg te veel is om te onthouden, maar hij kan er wel mee werken. Een MBO'er doet het anders, hij leert en slaat op in zijn hoofd hoe hij dat moet doen. Als hij het eenmaal kan, vergeet hij het niet meer.

[Reactie gewijzigd door Seroo op 15 juli 2011 13:01]

Ben ik deels met je eens, maar in de UK wordt hier al geruime tijd stevig onderzoek naar gedaan en ziet men wel echt signalen van wat men noemt de 'internet-generatie' waarbij de toekomstig artsen, lees: de geneeskunde-student van nu, toch echt een enorme moeite heeft met het opbouwen van een lange spanningsboog en het doornemen van leerstof uit boeken, door met name hetgeen in bovenstaand artikel beschreven.

Daarnaast bestaat er imo wel een behoorlijke verschil tussen het soort studie dat men volgt (jij gooit alle WO-richtingen op één hoop), geneeskunde heb ik juist als voorbeeld genomen omdat men daar het meeste zitvlees kweekt, de meeste meters maakt met de neus in de boeken, terwijl men dit van bijv. een jurist of een ingenieur veel minder zal verwachten, omdat deze meer moeten weten waar hetgeen staat dat zij nodig hebben en de ir. dan ook nog eens flink meer leunt op inzicht, omtrent de gebruikte formules.

http://www.bbc.co.uk/blog...evolution-episode-4.shtml
een feitje en in welke van vijf computerfolders dit feit kon worden gevonden
Ik vraag me af of daar dan wel structuur in zit, dat heb je op Internet namelijk ook. Als ik een feitje over ICT moet weten ga ik naar Tweakers.NET, als ik iets moet weten over een film/acteur ga ik naar IMDB, voor andere dingen weer naar Wikipedia, etc. Als heir getest wordt met ongestructureerde informatie denk ik niet dat het een representatief resultaat opleverd.
Denk ik ook. Ik herken het fenomeen uit dit nieuwsbericht ook sterk. Ik heb thuis een bult spullen, laatst zocht ik iets waarvan ik niet eens wist dat ik het had, maar ik had wel het vermoeden dat het op een bepaalde plek moest liggen (en dat was ook).
Ik maak veel gebruik van internet en herken deze manier van werken. Ik weet vaak wel de wegen naar het antwoord zonder het antwoord zelf (waarbij het "antwoord" een ding of informatie kan zijn).

Wel leuk dat dit wetenschappelijk wordt bevestigd. @ DaSt1986: Ik begrijp alleen niet waar je heen wilt met je stelling over ongestructuurde informatie, misschien als je een voorbeeld geeft dat ik je begrijp?
Ik denk dat het wel zo is. De studie informatica draait hier deels zelfs om.

Je moet deels wel leren API's te gebruiken, maar als je kijkt dat je op tentamens gewoon internet en boeken mag gebruiken draait die studie eigenlijk alleen om het leren waar je wat kan vinden.

Het gaat daar ook niet alleen om het leren gebruiken van de API's maar ook een bepaald probleem waar je tegen aan kan lopen bij het ontwikkelen is vrijwel altijd al een keer langs geweest. Boeken heb ik daarom in drie kwart van de gevallen ook nooit gekocht.

De bijbelse uitspraak 'zoekt en gij zult vinden' is vandaag de dag wel om te vormen naar 'Googelt en gij zult vinden'.

[Reactie gewijzigd door jip_86 op 15 juli 2011 12:10]

Dat je internet/boeken mag gebruiken bij (Technische) Informatica tentamens is eigenlijk niet meer dan logisch. Je kan niet een hele taal compleet uit je hoofd leren, dat is gewoon onmogelijk.
Als je een goede basiskennis hebt kan je het grootste gedeelte zonder boeken/internet maken, maar soms loop je gewoon tegen een probleem aan dat je nog niet hebt gehad, of weet je even niet wat een bepaalde methode van die klasse doet. Als je dan even googled weet je het binnen een minuut en kan je verder.
Dat is natuurlijk afhankelijk van persoon tot persoon.

Ik had een examen Java. Hiervoor heb ik niet 1x de javadoc gebruikt (terwijl dit mocht).
Andere van mijn klas wel. Deze verliezen dan ook weer tijd met het zoeken naar informatie hier in.

Ik had op het einde van m'n examen 100% op mijn praktijk gedeelte.
Uw opmerking over het hebben van boeken/internet is enkel van toepassing als het "hogere" functies zijn, hiermee wil ik zeggen geen sort, while, for, etc dingen.

Een basis kennis is nodig, maar met een goede IDE en logisch nadenken kom je een heel stuk.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True