Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 68 reacties
Submitter: Mig29

Canon is bezig met de ontwikkeling van een optisch beeldstabilisatiesysteem dat zowel trillingen in horizontale en verticale richting als camerarotaties kan tegengaan. Een lens met de nieuwe technologie wordt nog dit jaar gepresenteerd.

Canon logoHet nieuwe Hybrid Image Stabilization-systeem maakt gebruik van twee sensoren. Een ervan meet de draaisnelheid van de camera met lens, terwijl een tweede, nieuwe sensor de versnelling in horizontale en verticale richting registreert. Informatie van beide sensoren wordt gebruikt om de positie van lenselementen aan te passen, zodat de invloed van camerabeweging kan worden geminimaliseerd. Het nieuwe systeem biedt volgens Canon vooral voordeel bij macrofotografie uit de hand.

De nieuwe technologie zal nog dit jaar worden toegepast in een nieuwe Canon-lens. Het is niet bekend om welke lens het gaat, al lijkt het waarschijnlijk dat de technologie eerst in de duurdere lenzen wordt toegepast. Geruchten over enkele nieuwe macrolenzen doen al langer de ronde, maar er zijn ook verhalen over een gestabiliseerde 24-70L en over enkele teleprimes.

De naam van Canons nieuwe systeem is wat verwarrend, omdat hij doet denken aan de term 'dual image stabilisation', die door een aantal camerafabrikanten wordt gebruikt om de combinatie van mechanische en digitale beeldstabilisatie in compactcamera's aan te geven.

Ook Pentax innoveert op het gebied van beeldstabilisatie. Bij de nieuwe Pentax K7 wordt niet een lenselement, maar de beeldsensor bewogen om bewegingsonscherpte tegen te gaan. De sensor van de K7 kan niet alleen horizontaal en verticaal verschuiven, maar ook een paar graden gedraaid worden waardoor een kantelbeweging van de camera, bijvoorbeeld door het indrukken van de sluiterknop, kan worden geneutraliseerd.

Update, 17:51 uur: We hebben enerzijds rotatie en anderzijds horizontale en verticale bewegingen verwisseld, zoals AHBdV in de reacties uitlegt. Dit is nu aangepast.

Canon Hybrid IS

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (68)

Prachtig hoe het verhaal precies verkeerd om verteld wordt.

Het compenseren van de objectief rotatie is juist datgene wat er al wel bestond. Bij normale werkafstanden heeft rotatie van het objectief echter gewoon een verplaatsing van het beeld op de sensor tot gevolg.

Een verschuiving van het objectief compenseren bestond nog niet, en is datgene wat bij macro belangrijk is.

De reden is simpel... T.o.v. een berg op de achtergrond die kilometers breed is, is een verschuiving van een millimeter van de camera totaal onzichtbaar op de foto. Maar een verschuiving van een millimeter van de camera t.o.v. een onderwerp van een millimeter groot, is extreem.

Rotatie is overheersend voor zaken die veraf zijn, en verschuiving voor zaken die (extreem) dichtbij zijn.


Ben trouwens benieuwd hoe ze verschuiving lens willen compenseren... Ik vraag me af of ze dan twee lensgroepen gaan verschuiven?


update: De fout zit in de vertaling van Tweakers. Het orginele artikel van Canon geeft duidelijk aan dat de rotatie compensatie al bestaat, en de verschuiving nieuw is:
The new Hybrid IS technology incorporates an angular velocity sensor that detects the extent of angular camera shake which is found in all previous optical Image Stabilizer mechanisms, as well as a new acceleration sensor that determines the amount of shift-based camera shake
(http://www.canonrumors.co...age-stabilization-system/)

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 22 juli 2009 21:13]

Volgens mij snap jij het niet helemaal :P

Lees eerst dit maar eens door http://en.wikipedia.org/wiki/Image_stabilization

Bij dit filmpje valt ook duidelijk op dat de bewegingen van het objectief in verticale en horizontale richting gecompenseerd word http://en.wikipedia.org/w...o_image_stabilization.ogv

[Reactie gewijzigd door Crim op 22 juli 2009 15:52]

Als je nou eerste eens ging lezen wat ik opschreef: Een rotatie van de lens, heeft een verschuiving van het beeld tot gevolg.

Niets in je Wikipedia links gaat in op wat er optisch gebeurt, dus die links zijn totaal nutteloos.

Je kunt beter naar website van professionals kijken, als je een uitleg van IS wilt hebben... Bijvoorbeeld Canon zelf: http://www.canon.com/bctv/faq/optis.html

Zie je onmiddelijk dat het bij de huidige stabilisatie wel degelijk om een rotatie van het objectief gaat. (En dat dat een verschuiving van het beeld tot gevold heeft).

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 22 juli 2009 16:17]

Maar een link naar Canon zelf dan maar? http://www.canon.nl/For_H...nses/Image_Stabilizer.asp

Er draait of roteert helemaal niets in de lens er zit gewoon een lenselement in de lens dat een stukje verschuift.

De beweging die je op de animatie ziet heet ook geen rotatie, de rotatie die hier bedoelt word is een draaiing van de lens in de lengte-as.

De link die jij geeft gaat over professionele videocamera lenzen, een hele andere markt dus.

[Reactie gewijzigd door Crim op 22 juli 2009 16:49]

De links die jij en AHBdV geven beschrijven beide het zelfde stabilisatiesysteem. Of dat nou toegepast wordt in een videocamera of fotocamera is voor de discussie totaal irrelevant.

Beide links illustreren hoe een rotatie van de camera gecorrigeerd wordt door een verschuiving van een lenselement.

AHBdV had dus helemaal gelijk toen hij zei dat de "normal" IS al voor rotatie corrigeert en dat het vernieuwende aan het nieuwe systeem dus is dat hij ook voor laterale verplaatsingen van de camera kan corrigeren.
Crim je hebt het verkeerd begrepen doordat de T.net redactie het ook verkeerd begrepen heeft en suggereerd dat het om een rotatie om de lengte-as gaat met hun opmerking over de shutter.

Maar het gaat dus niet om een rotatie om de lengte as.
Canon heeft een systeem dat een rotatie om de breedte as corrigeert en een translatie

De plaatjes zijn niet meteen de duidelijkste. Je kijkt vanaf de zijkant naar een camera met lens. De rotatie zorgt er voor dat je beeld omhoog of omlaag gaat.
Dat compenseren ze door een lens element in vertikale richting te bewegen.


Een rotatie in de lengte as van de lens kun je helemaal niet optisch corrigeren.
Maar het is tegelijkertijd ook totaal niet boeiend om te corrigeren aangezien het geen onscherpte veroorzaakt. Het brandpunt blijft keurig op de sensor liggen, en die paar graden dat je scheef zit kun je corrigeren in photoshop.
(uit de vrije hand kan niemand waterpas schieten dus dat moet je toch wel doen)

[Reactie gewijzigd door mjtdevries op 24 juli 2009 10:24]

Ik snap alleen het argument van Canon niet mbt macro fotografie. Tegengaan van camera rotatie heeft geen invloed op het scherptevlak, dat blijft waar het is. Onscherpte bij (m.n. macro-) fotografie komt juist door het miniem vooruit/achteruit bewegen, en dat wordt niet tegengegaan door deze technologie.
Heeft er niks mee te maken, bij macro is de foto gewoon veel sneller bewogen door trillingen van de camera (in alle richtingen). Volgens jouw redenering zou horizontale en verticale stabilisatie ook geen nut hebben.

[Reactie gewijzigd door Crim op 22 juli 2009 15:35]

De normale stabilisatie zoals die nu in alle cameras zit heeft bij Macro inderdaad vrijwel geen nut.
Zowel Canon als Nikon geven dat ook duidelijk aan in de paar macro lenzen die ook stabilsatie hebben. Daar is het bedoelt voor situaties waarin je lichtsterke macro lens als portret lens gebeurd.

Rotatie om de breedteas heeft maar weinig invloed op het beeld bij een macro opname omdat je zo dicht bij zit. Vandaar dat IS daarvoor ook weinig invloed heeft.

Daarentegen hebben translatie verschuivingen op zowel de lengte as breedte as wel heel veel impact. Je scherptediepte is zo klein. (enkele milimeters) dan een paar milimeter verschuiven ook meteen tot gevolg heeft dat je voorwerp onscherp is.
Dat effect is vele malen groter dan het effect van een rotatie om de breedteas.
Niet door bewegingsonscherpte maar doordat je onderwerp dus gewoon niet meer in focus is.
Dat is dus iets waar deze IS methode op gericht is.

Dan de rotatie om de lengte as waarvan jij en tweakers dachten dat hier sprake was.
In dat geval verandert het focus vlak niet, zoals JivZ al aangeeft. Dus die rotatie zal er voor zorgen dat je in photoshop je beeld weer recht moet zetten, maar dat is bij macro niet spannend. (meestal crop je toch nog wel verder)
Wederom is een eventuele bewegingsonscherpte door rotatie verreweg van ondergeschikt belang tov de problemen met translatie verschuivingen.

Ook al omdat je in macro eigenlijk maar in twee modes werkt:
Mode 1. Met een flits, zodat je vrij korte sluitertijden kunt gebruiken zodat die bewegingonscherpte geen probleem is. Maar die flits helpt je NIETS tegen translaties, omdat je onderwerp dan gewoon out-of-focus is.
Mode 2. Met een statief, zodat je lange sluitertijden kunt gebruiken. En dan is IS al helemaal niet meer van belang.
Ik ben bang dat het nieuwe van deze IS mij toch ontgaat. Zowel hier als in de GR heb je het over verschuiving langs de breedte-as (interpreteer ik als van links naar rechts bewegen en v v) en verschuiving langs de lengte-as (voor naar achter bewegen en v v).

In het artikel wordt echter alleen gesproken (en de plaatjes onderbouwen dat) beweging parallel aan het object (dus links-rechts en boven-onder). Het naar en van het object bewegen (dat is toch niet parallel?) zit er dus niet bij.
Canon’s newly developed Hybrid IS technology optimally compensates for angular camera shake (rotational) and shift camera shake (linear). Sudden changes in camera angle can cause significant blur in images taken during standard shooting, whereas blur caused by shift-based shaking, when a camera moves parallel to the subject, is more pronounced in macro and other close-up photography.
Het "oude" IS systemen en het VR-systeem van Nikon (die met VR II nog onderscheid maakt tussen horizontaal en verticaal in de active mode) voorzagen toch ook al in dit soort bewegingen?

Het intrigeert mij dat ik de clou van het nieuwe systeem niet te pakken krijg, dus wie wat licht in mijn duisternis kan werpen..... graag.
Ok... nieuwe poging. :)

Eerst maar eens alle bewegingen goed definieren, want daar schijnt verwarring over te bestaan. Rotatie is wat je in het artikel in het linker plaatje ziet. Dus de lens naar boven en beneden kantelen, of naar links en rechts kantelen. Je roteert hier de optische as van de lens t.o.v. de lijn van camera naar onderwerp. Verschuiving is het tweede plaatje. De lens+camera bewegen op en neer, of van links naar rechts. De optische as van van de lens verschuift, en blijft parallel t.o.v. de lijn van camera naar onderwerp. (In principe zou ook inclusief voorwaarts en achterwaartse verschuiving kunnen zijn, maar ik denk niet dat dat hier bedoeld wordt...)

Dat waren de bewegingen van de lens. Nu kijken we wat voor invloed dat heeft op het beeld op de camera. Ga er even van uit dat we een grote berg aan de horizon fotograferen. We houden de lens horizontaal, en dan staat de horizon in het midden, en de berg erboven. Dat is niet zo mooi, dus we willen de horizon lager, zodat we alleen de berg zien. Wat doen we dan? We kantelen de lens een beetje. Een rotatie van de as van de lens dus. Het effect op de sensor is dat de horizon naar beneden schuift. Een rotatie van de lens, levert een verschuiving van het beeld op!
Wat niet werkt, is om een lens horizontaal te houden, en dan op een grote steen te gaan staan. Je zult wat betreft de horizon en de berg geen enkel verschil merken in de foto. Om op die manier de horizon te verschuiven zou je honderden meters omhoog moeten gaan staan.

Voor grote afstanden is het dus de rotatie van de lens+camera die alles bepalend is, en niet de verschuiving. Zelfs al zou je op en neer springen, dan nog zou de berg scherp blijven. (Als je het voor elkaar zou krijgen te springen zonder de lens te roteren. ;) )

Uit dit voorbeeld kun je gelijk halen hoe IS werkt. Alle IS systemen corrigeren een onbedoelde rotatie van de lens. Dat kun je doen door het optische pad door de lens aan te passen of door de sensor te verschuiven. Immers, een rotatie van de lens heeft een verschuiving van het beeld op de sensor tot gevolg.
Grappig genoeg, wordt ook de rotatie van de lens in een lens-IS systeem weer gecorrigeerd met een verschuiving van een lensgroep, waarmee dan de stralen worden afgebogen. (zie ook: http://www.canon.com/bctv/faq/optis.html )

Ok... dat ging alleen over onderwerpen heel ver af. De vraag is nu natuurlijk of dit ook blijft gelden voor onderwerpen dicht bij. En het antwoord is nee. Eigenlijk is het trouwens niet de afstand die er toe doet, maar de grootte van je onderwerp. Maar aangezien we altijd het onderwerp enigzins beeldvullend hebben, maakt dat ook gelijk de afstand kleiner. Hoe kleiner het onderwerp wordt, hoe belangrijker verschuiving wordt.

En dat is ook weer goed in te zien. Om d.m.v. lens-camera verschuiving, de afbeelding van de berg over de sensor te verschuiven, moesten we honderden meters schuiven. Eigenlijk moesten we om de complete berg over de sensor te verschuiven, de camera ook net zo ver opschuiven als de berg groot is. En die relatie blijft bestaan. Wanneer we een piano beeldvullend fotograferen, dan moeten we (als we de lens weer keurig horizontaal blijven houden) verschuivingen maken in de orde van grootte van de piano, om de afbeelding van de piano compleet op en neer over de sensor te verschuiven.

Kijken we even wat trillingen voor bewegings onscherpte veroorzaken. Een piano is pak 'm beet 1,50m breed. Dus 1500mm. Stel dat neemt 3000 pixels in beslag op de sensor, dan is dat 2 pixels per mm. Om via lens+camera verschuiving 1 pixel bewegingsonscherpte te veroorzaken, moet je dan dus tijdens de belichtingstijd een halve mm bewegen. Dat is echt een enorme afstand... Alleen bij belichtingstijden van een seconde o.i.d. krijg je dat voor elkaar.

Maar gaan we nu naar daadwerkelijke macro opnamen, dan heb je een onderwerp van misschien 30mm op 3000 pixels. Dat betekent dat 1 mm verschuiving een beweingsonscherpte van 100 pixels oplevert... 1 pixel bewegingsonscherpte krijg je al bij bewegingen van 0,01mm En dat wordt wel lastig uit de hand te schieten!

En dit close-up/macro bereik is dus waar dit nieuwe IS systeem voor bedoeld is. Dit moet een lens verschuiving gaan corrigeren. Hoe doe je dat? Eigenlijk zijn er maar twee methoden. Bij een lens-IS systeem moet je tweemaal de lichtstralen afbuigen. Je zet dus twee IS lensgroepen achter elkaar. De ene buigt de bundel af, en de tweede doet precies het omgekeerde. Het resultaat is dat de stralenbundel verplaatst is, maar niet afgebogen. En de combinatie met traditionale IS is dan simpel... Namelijk wanneer de afbuiging van de eerste groep niet helemaal ongedaan wordt gemaakt door de tweede groep.

Met alleen een body-IS systeem is het onmogelijk om dit te bereiken. Je zult onherroepelijk ook een lens groep moeten verschuiven. De body-IS neemt dan de taak van de tweede lensgroep in Canon's systeem over.


Even samenvattend:
- lens+camera rotaties zijn de primaire reden voor bewegings onscherpte, en zijn altijd significant.
- lens+camera verschuivingen zijn alleen significant bij close-up en macro opnamen.
- alle IS systemen compenseren alleen lens rotaties. En dat kun je doen door een lensgroep te verschuiven, of door de sensor te verschuiven.
- dit nieuwe systeem is uniek, omdat het ook lensverschuivingen kan compenseren.

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 23 juli 2009 22:32]

Het artikel is dan ook gewoon fout. Ze hebben rotatie en verschuiving omgewisseld. Zie mijn opmerkingen hieronder.

In principe is het trouwens prima mogelijk om onscherpte van vooruit/achteruit te compenseren... Een rear-focus ontwerp nemen, en dan die lens group naar voren en achter bewegen.

Of dat ook economisch haalbaar is, is lastig voor mij te beoordelen...

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 22 juli 2009 21:13]

Je bedoelt... autofocus?
Inderdaad, lijkt heel erg op autofocus, maar heeft toch wat andere eigenschappen...

Ten eerste de snelheid van de beweging... die is bij IS veel sneller dan bij AF. Dat zouden de meeste AF systemen niet voor elkaar krijgen. Van de andere kant... deze beweging is waarschijnlijk ook stukken langzamer dan de rotatie en verschuiving. Dus misschien dat je het met een ring-USM op sommige lenzen toch nog voor elkaar krijgt...

Verder is je referentie anders... De autofocus gebruikt het beeld als referentie. Dit zou een bewegingssensor als referentie gebruiken.

Het verschil zit 'm dan in de manier van gebruiken... Bij macro wordt door de meeste mensen met de hand scherp gesteld. Simpelweg omdat de DoF zo klein is, dat je je onderwerp daar precies in wilt plaatsen, en een simpele AF op één punt niet voldoende is.

Echter, als je dan klaar bent met je DoF plaatsing, dan kun je alsnog per ongeluk een beetje verplaatsen bij het afdrukken. Met een bewegingssensor zou je dat kunnen tegengaan, ondanks dat er handmatig wordt scherpgesteld.


In weze zou je kunnen proberen of het met de huidige AF ook al werkt, door Servo in te stellen, en dan daarmee macro's te maken. Probleem is dan alleen dat je de nauwkeurige plaatsing van je DoF kwijt raakt. Zou je eventueel eens met A-dep kunnen proberen. Zou wel een leuk experiment zijn.


De meesten hebben trouwens niet zo veel moeite met vooruit/achteruit beweging... Die bewegen langzaam vooruit, en drukken af wanneer het beeld goed is.
een autofocus met een nauwkeurig corrigerende autofocus
Het is economischer om de sensor te bewegen dan de lenzen, weegt minder. Kwestie van 4 piezo stacks.

[Reactie gewijzigd door Pinkys Brain op 23 juli 2009 08:06]

Je beseft wel dat je dan de sensor net zoveel naar voren en achteren moet bewegen als dat de camera beweegt?

m.a.w. een veel grotere beweging dan dat die sensors nu maken naar de zijkant....
De normale AF doet het nog steeds, het is alleen maar voor aanpassingen waar die niet snel genoeg is (en de camera hoeft niet te wachten tot de lensen compleet stabiel zijn tijdens AF). Een paar mm moet wel genoeg zijn.

Maar ik overschatte het bereik van een piezo stack een beetje.
Nee, de sensor beweegt precies de andere kant op, en in een verhouding die recht evenredig is met de afbeeldingsmaatstaf. Op macro, dus bijvoorbeeld rond 1:1 wordt het dan wel moeilijk.
Zelf heb ik het meeste last van onscherpte door het bewegen van het onderwerp in de wind. Daar helpt geen een stabilisatiesysteem tegen.
Al 6 jaren op rij ben ik verbaasd over de hoeveelheid onzin die hier geschreven wordt in betrekking tot fotografie, voor 99% opgemerkt door mensen die nog nooit een echte kamera in handen gehad hebben.

Ik fotografeer sinds 1994 en heb in die periode voornamelijk in het bereik macro en studio fotografie gewerkt.

Onafhankelijk daarvan of een lens nou voor fotografie of video gebruikt wordt, een lens of beter gezegd objektief is een verzameling van geslepen stukken glas (of kunststof)en een vatting die enige verstellingsmethoden mogelijk maakt die resulteren in focussering en/of zoom en/of VR/IS.

Omdat bij IS/VR (Canon/Nikon) niets anders gebeurt dan dat een lensgroep verschoven wordt ten opzichte van de resterende lensconstructie wordt de stralengang die het licht door het objektief aflegt verschoven wat resulteerd in een compensatie van een lichte draaing van camera en objektief wat het best werkt als het middelpunt van deze draaing dicht bij de beeldsensor ligt.

Op zich ben ik benieuwd hoe Canon deze nieuwe beeldstabilisatie compensatie gerealiseerd heeft. Theoretisch zou voor deze soort van compensatie een overgrote sensor aanwezig moten zijn die slechts gedeeltelijk belicht wordt, en zou de complete optische as van de lens verlegd moeten worden om een dergelijke beweging op te vangen. Iedere andere oplossing resulteerd in het verschuiven van het komplete motief wat betekent dat compositie van de foto door de IS/VR aangetast wordt.

Voor mensen die willen weten hoe wijzigingen in lenzen ten opzichte van een opnamevlak functioneren en welke uitwerking een beweging van een lens ten opzichte van het opnamevlak werkelijk heeft zou ik adviseren een handboek voor een Cambo of Linhoff te nemen en deze uitvoerig te bestuderen.

Daar ik persoonlijk voor aquarium fotografie met flits werk heb ik mijn verzameling statieven nodig voor de benodigde flits apparatuur. Gefotografeerd wordt dan uit de hand met 55mm, 105mm of 200mm micro Nikkor lenzen waarvan de 105mm een beeldstabilisator heeft.

Ik kan uit ervaring bevestigen hoe inadequaat de huidige beeldstabilisatie is voor dit soort van fotografie. Daar echter mijn onderwerpen in de regel sowieso snel genoeg bewegen om sluitertijden onder 1/250 als volledig nutteloos af te doen, heeft een beeldstabilisatie voor mij weinig zin en wordt ook gedeaktiveerd.

Voor fieldwork waar een flits installatie niet opgesteld kan worden en natuurlijk licht belangrijk is (lees een ringflitser dus onbruikbaar is) is afgezien van een goed statief met een minimale belastbaarheid van 5 kilo en mogelijkheid tot stabilisatie van het statief een nauwkeurig IS/VR systeem doorgaans bruikbaar daar sluitertijden hier met gemak, afhankelijk daarvan of het onderwerp dit toestaat, 1/4 seconden of langer kunnen zijn.

Het Nikon VR systeem is momenteel doorgaans in staat de terugslag van de spiegel te compenseren. Voor al het andere zie ik persoonlijk IS/VR als ongeschikt en vertrouw meer in ruisvrije hoge lichtgevoeligheid door volformaat CMOS/CCD sensoren met 10-12 megapixel zoals bij de Nikon D700/D3 voorhanden daar hiermee de kern van het probleem tegengegaan wordt, de sluitertijden worden in een bereik verschoven waar bij een juist toegepaste techniek van fotograferen geen bewegingsonscherpte ontstaat.

Verdere eigenschappen die hiertoe bijdragen (tamelijk schizofreen) zijn lichte en bij voorkeur korte objektieven (voordeel voor crop sensoren), cameras met een gewicht van rond 1 kilo (voordeel bij spiegelterugslag), hoge lichtgevoeligheid (voordeel voor volformaat, maakt objektieven zwaar daar grotere lensconstructies benodigd zijn).
Wanneer jij flitslicht gebruikt, is het niet meer nodig beweging te bevriezen met korte sluitertijden of IS. Daarom begrijp ik niet waarom je dit voorbeeld aanhaalt.

Daarnaast heeft FF geen voordeel t.o.v. kleinere chips omdat de lichtsterkte van objectieven (uitgedrukt in f-getal) afneemt bij toenemende grootte van de chip.
Waarom stopt Canon nou niet eens een stabilisator in de body zelf? Dan heb je in 1 klap IS op al je objectieven.
Heel simpel, 'inbody' stabilisatie werkt alleen met korte telelenzen en standaard objectieven. Sony probeert dat leuk te verkopen aan de standaard consument, maar een pro wil dit absoluut niet in zijn body hebben.

Voor bijvoorbeeld een 400 mm lens met een grote lichtsterkte zou de motor in de body gewoon te zwak zijn om het geheel goed te kunnen stabilizeren.

De motor bij een stabilisatie systeem in het objectief ligt mooi in het midden zodat een lichte motor voldoende kracht kan leveren om ook zware en lichtsterke objectieven te stabilizeren. (hefboomwerking).

Probeer bijvoorbeeld maar eens een potloot vanuit de punt te stabiliseren. Lukt bijna niet.
Doe nu eens hetzelfde door het potloot op het midden van je vinger te leggen. Dat gaat een stuk makkelijker. Daarom is een stabilizatiesysteem in de lens altijd beter dan in de body.

[Reactie gewijzigd door p0pster op 22 juli 2009 16:37]

In-body stabilisatie werkt met elke lens die je erop zet. Dat Canon je laat geloven dat een sensor niet ver genoeg kan bewegen om een lange lens te compenseren is allang achterhaald. De Sony Alpha bodies hebben een ongeveer even groot compensatievermogen als Canon IS lenzen. De sensor weegt een paar gram en kan even snel bewogen worden als een lenselement. De camera leest de brandpuntsafstand van de lens uit en stemt de compensatie daarop af.

Er zijn trouwens pro's die met een Sony Alpha 900 schieten, en daar behoorlijk tevreden over zijn. De A900 wordt omschreven als een bridge camera naar middenformaat, voor een fractie van de prijs van een middenformaat digitale body.

Het nadeel van in-body is dat de viewfinder niet gestabiliseerd is, wat een probleem is bij supertele lenzen. Sommigen dragen aan dat elk nadeel z'n voordeel heeft, en dat je door het niet-gestabiliseerde beeld een betere indicatie krijgt van hoeveel onstabiliteit er ECHT is (want het geniet nog altijd de voorkeur om gewoon de lens goed stil te houden), en dat je je ,al dan niet, vaste hand traint.

Er is één ENORM voordeel van in-body stabilisatie, en het is ook de enige reden dat ik het Minolta/Sony systeem heb aangeschaft: gestabiliseerde primes. Canon heeft die gewoon niet. Het is onbeschrijflijk wat je met een gestabiliseerde snelle prime in een concertzaal voor elkaar kunt krijgen. 135 mm f/2.8 uit de hand op 1/30 s. 50 mm f/2 uit de hand op 1/10 s. 28 mm f/2 uit de hand op 1/4 seconde.
Het probleem van in-body stabilisatie is niet het gewicht van de sensor, maar de afstand waarover die bewogen moet worden. Die afstand neemt toe met de lengte van de lens. En dat betekent dat sensor-IS slechter wordt naarmate de lens langer wordt. Lens-IS heeft daar geen last van, aangezien daarbij de stralengang afgebogen wordt. Voor een bepaalde hoek verdraaing, wordt bij een langere lens automatisch de beeldverschuiving groter. Je hoeft daarom niet bij langere lenzen ook grote zijwaartse verplaatsingen van je IS lens-groep te produceren.

Dat een niet-gestabiliseerde zoeker een betere indicatie zou zijn over de onstabliteit is grote onzin. Lens-IS geeft gewoon het effect van een kortere lens. En die kun je ook stil houden. Sowieso is wat je ziet door een lens-IS systeem ook precies de onstabiliteit die de sensor ziet! Dat 'trainen' van de vaste hand gebeurt daarbij net zo goed.

Het grote voordeel van body-IS is inderdaad dat je korte niet-IS lenzen ook gestabiliseerd worden. En ja, dat levert inderdaad zeer interessante mogelijkheden op. Dat kan ik uit eerste hand beamen, ondanks dat ik Canon gebruik.... Er bestaan ook nog lenzen als de EF-S 17-55 f/2.8 IS. Dus zo verloren ben je op dat punt nou ook weer niet zonder body-IS. Maar inderdaad zou het best prettig zijn wanneer je dat ook op primes kon toepassen.
Heel simpel, 'inbody' stabilisatie werkt alleen met korte telelenzen en standaard objectieven.
Dat is niet waar. Dat het in-lens IS systeem m.n. bij langere lenzen beter werkt klopt denk ik wel, maar ook daar heeft een in-body stabilisatie zin.
Sony probeert dat leuk te verkopen aan de standaard consument, maar een pro wil dit absoluut niet in zijn body hebben.
Dat een pro dat niet wilt (mocht dat zo zijn), kan ik inkomen.
Enerzijds omdat met IS in de lens, ook de zoeker is gestabiliseerd.
Anderzijds omdat de merken met in-body stabilisatie ook geen echt professionele (ruwe behandeling-bestendige) camera's bouwen.
Minolta's XM-Motor is geflopt (>10 jaar te vroeg geïntroduceerd, professionals wilden nog niet aan niet-mechanische camera's) , Pentax LX was niet het verkoopkanon dat de F3 was (ondanks dat deze in sommige opzichten superieur was) en ook Olympus OM4, OM3, OM2sp en OM2 zijn nooit het succes geworden dat de mechanische OM1 was. Iedere volgende generatie verkocht minder.
Voor bijvoorbeeld een 400 mm lens met een grote lichtsterkte zou de motor in de body gewoon te zwak zijn om het geheel goed te kunnen stabilizeren.
Flauwekul. Bij AF gaat een dergelijk argument mischien wel op (alhoewel Pentax ook een 600/4.0 en 250-600/5.6 uitbracht met AF), maar met stabilisatie niet. Bij in-body stabilisatie worden er geen lensdelen (die bij grote lenzen inderdaad zwaarder kunnen zijn) verschoven maar de sensor.
maar een pro wil dit absoluut niet in zijn body hebben.
Een echte pro heeft natuurlijk een getrainde vaste hand, wil niks automatisch en heeft gewoon een statief in z'n rugzak.
Ah, vandaar dus dat er IS systemen zitten op lenzen van 12.000 euro.
Oh wacht, dat zijn dus wel degelijk lenzen voor pro's....
Twee redenen:

1. patenten
2. IS op de lens is verreweg superieur over IS in de body.

Namelijk:
- Met IS in de lens, is je zoeker ook gestabiliseerd. (Enorm nuttig bij 400mm, maar ook bij deze nieuwe macro variant)
- lens IS levert ook in de praktijk makkelijk 3 stops. Camera IS heb ik in praktijk test nog niet beter dan 1,5 stops zien doen.

En meer specifiek wat betreft deze variant:
- sensor IS kan zuidelingse bewegingen van body+lens simpelweg niet compenseren. Het kan alleen rotatie compenseren.
Ik kan met mijn K20D met gemak 2 tot 3 stops halen met de body SR.
Bij de K7 gaat dit nog beter omdat daar ook de rotatie meegenomen wordt.

Rotatie is pas bij de K7 geintroduceerd, dus jouw verhaal over dat Sensor IS alleen rotatie kan compenseren is onzin. Kom maar met bewijs dat het wel zo is.
Geef jij maar aan hoe een sensor de zijdelingse verschuiving van de camera kan compenseren...

Dat kan gewoon niet!!! Sensor opschuiven doet dat niet... Immers, omdat de lens op zijn plek blijft, zorgt een verschuiven van de sensor effectief voor een rotatie van je optische as. Rotatie van je objectief dus.

Sensor verschuiving compenseert dus een rotatie van het objectief!!!

Je zou de complete lens tegelijk met de sensor moeten verschuiven, om een zijdelingse verschuiving van de camera te compenseren. Hetgeen een redelijk absurd concept is.

edit: rotatie van de optische as, niet om de optische as.

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 22 juli 2009 23:31]

Sensor opschuiven doet juist NIETS met rotatie om de lens-as.

Sensor draaien doet iets met rotatie.

Daarnaast kun je met 2 sensoren niet 3 vrijheidsgraden meten (panning links/rechts onder/boven en rotatie).

Eigenlijk zou je minstens 6 sensoren nodig hebben. Panning horizontaal, Panning verticaal, Rotatie en Afstand.

Nb, bij rotatie bedoel ik het draaien om de as van zeg maar chip naar object ( film naar bv bloemmetje). Wellicht dat jij een ander begrip van rotatie hebt, en is dat is bij mij panning.

[Reactie gewijzigd door Luno op 22 juli 2009 19:48]

En hoeveel honderden fotos heb je genomen om dat in de praktijk te testen?

Dat je ooit een scherpe foto hebt gemaakt met 3 stops onder de 1/f regel betekent niet dat je een 3 stops Is hebt.
Daarvoor moet je bij 95% van de foto's 3 stops onder de 1/f regel komen. En dat test je dus niet zomaar eventjes.

Op het moment dat mensen dat wel testen (gebeurd helaas veel te weinig bij review sites) dan kom je inderdaad op 1 tot 1.5 stops uit bij in-body systemen. En Canon is de enige die dan inderdaad 4 stops haalt op de nieuwste IS systemen.
Ik denk dat de reden voor het beter werken van stabillisatie in de lens is dat de sensor (en misschien het mechaniek zelf) verder van het draaipunt afzit.

Het draaipunt bevindt zich natuurlijk in de body, en hoe verder je daar vanaf zit, hoe duidelijker een beweging is.

Verder is het voordeel van IS in de lens dat het systeem kan worden geoptimaliseerd voor die ene lens.

[Reactie gewijzigd door Martin-S op 22 juli 2009 16:17]

Hoezo zit het draaipunt natuurlijk in de body?
Als jij een lange telelens vasthoudt dan zit het draaipunt waarschijnlijk helemaal niet in de body.
Eerder op de plek waar jij die telelens vast hebt.

Optimalisatie van IS voor die ene lens is inderdaad een punt dat meespeelt.
1. patenten
Patenten zijn inderdaad een zeer belangerijke reden. Inkopen kan mischien wel maar zal al snel te duur zijn.
2. IS op de lens is verreweg superieur over IS in de body.
Dit zal in vele gevallen juist zijn maar niet altijd, en bij sommige lenzen is het gewoon niet mogelijk.

Zo gek is een in-body stabilisatie (als aanvulling op in-lens stabilisatie) niet.
Omgekeerd, denk ik dat Pentax, Olympus en Sony mischien ook nog wel eens met in-lens stabilisatie komen. In het begin had alleen Canon AF-motoren in de lens en Chinon (Cp-9-AF) en Sigma kozen hier ook voor. Nikon en Pentax* kozen voor het andere systeem: motor in body maar schakelen ook over. (* De ME-F met 35-70/2.8 AF had motor en sensor in de lens)
- Met IS in de lens, is je zoeker ook gestabiliseerd.
Dat is inderdaad een behoorlijk voordeel.

De rest van je verhaal klopt niet. Bij verschuiven van camera+lens naar links (met bv 1 cm), compenseer je door de sensor in de camera ook naar links (bv 1mm, afhankelijk van brandpunt*) te verschuiven.

* Daarom moet je bij Pentax voor oudere lenzen zonder chip juist de brandpuntsafstand invoeren voor de SR.

[Reactie gewijzigd door BeosBeing op 23 juli 2009 13:57]

Canon is van mening dat IS in de lens de betere manier is. Voor een camera met IS in de body kan je ook een Sony DSLR kopen.
Canon is van mening dat IS in de lens de betere manier is.
En waarschijnlijk hebben ze daar ook gelijk in, in ieder geval voor sommige objectieven (lange (zware) tele's en zo). Een in-body systeem zal nooit even goed werken met zowel een 300mm of langer objectief, als met een standaard-zoompje.

Van de andere kant, kan een sensor-shift/tilt weer andere dingen.
Voordeel van het laatste is dat je een perfect gerekend (en gemonteerd) objectief kunt hebben. Het kantelen en verschuiven van lenselementen ((naast dat voor het focussen) zal in principe altijd een afwijking van het optimale ontwerp betekenen.

Daarom moet je de IS ook uit zetten als je gebruik maakt van een statief (oid) en heeft de IS twee standen, nl voor alleen horizontaal compenseren (bij gebruik op een eenbeenstatief) en voor zowel horizontaal als verticaal compenseren.

Bij de keus tussen theoretisch haalbare afbeedlingskwaliteit verminderd met trillingsonscherpte of een iets mindere afbeeldingskwaliteit met minder of geen trillingsonscherpte is de keus natuurlijk snel gemaakt, maar het blijft een compromis.

Beide vanaf statief geschoten met IS of SR (of hoe het heten mag) uitgeschakeld, zal in theorie de niet-IS lens, door een beter ontwerp scherper kunnen zijn. Uiteraard alleen als men de best haalbare optische kwaliteit nastreeft. In de praktijk is dat afhankelijk van vele factoren, waaronder fabricage-nauwkeurigheid en de keuzes die de lensontwerper maakt (gewicht, formaat, kostprijs, haalbare oplage als gevolg van die prijs) zodat dat wel eens heel anders kan uitpakken.

Canon is heel groot zodat zij hogere oplages kunnen realiseren en dus meer onderzoek kunnen doen naar de optimalisaties voor één lensontwerp.

Zoals ik al heb laten doorschemeren hierboven denk ik dat een combinatie van beide systemen (in-lens, en in-body), ook niet zo gek is, zodat de camera-processor één van beide kan uitschakelen en alleen het bij die combinatie beste systeem gebruikt.

Daarnaast heeft niet alleen Sony stabilisatie in de body maar ook de echte camera&objectieven-merken zoals Olympus en Pentax. Sony is ook door de overname van Minolta niet in één keer een echt camera&objectieven-merk geworden.

Daarbij is het Sony-systeem gebaseerd op patenten van Pentax.

[Reactie gewijzigd door BeosBeing op 23 juli 2009 14:12]

Van de andere kant, kan een sensor-shift/tilt weer andere dingen.
Voordeel van het laatste is dat je een perfect gerekend (en gemonteerd) objectief kunt hebben. Het kantelen en verschuiven van lenselementen ((naast dat voor het focussen) zal in principe altijd een afwijking van het optimale ontwerp betekenen.
Die afwijking van het optimale ontwerp geldt echter minstens net zo hard voor een sensor-IS systemen. Immers, in dat geval gaat de complete stralenbundel scheef door de lens! Dat is dus zeer zeker niet het optimale ontwerp. (Niet voor niets dat je foto i.h.a. onscherper wordt naar de randen.)

Bij een lens-IS systeem, gaat de stralenbundel scheef door het eerste gedeelte van de lens, maar (meer) gecentreerd door het tweede gedeelte van de lens. En dan is het dus best mogelijke dat betere centrering opweegt tegen een minder geoptimaliseerd bewegend element.

Je kunt hierbij dus zeker niet zomaar uitspraken doen over wat het beste is.


Sommige van de modernere Canon telelenzen hebben trouwens een IS die je wel op een statief mag gebruiken. Het probleem van IS op statief is dan ook meer van eletronische dan van optische aard.
Mooi, het zit op de lens, dus kan een "oud model" camera er ook gebruik van maken.
Ja, maar aangezien je dit systeem bij iedere lens opnieuw koopt betaal je die meerdere keren. Als je wilt profiteren van de nieuwe techniek moet je al je lenzen vervangen en betaal je dus 6 of 7 keer.
Voorbeeldje:
1 macro-lens (90mm)
1 standaard zoom (18-55 of FF 28-80)
1 telezoom (55-200 of FF 70-210)
1 ultra-wide (prime 15mm of FF 24 of zoom 12-24 of FF 18-35)
1 langer objectief 300mm (landschappen)
1 echt lang objectief (400mm of meer, voor vogels enzo)
1 lichtsterk portret-lensje (FF 85mm 1.4 of zoiets)
1 lichtsterk groothoekje (FF 35mm 2.0 of APS-C 24mm 1.8)
Totaal 8 objectieven te vervangen
Voor het geld dat daarmee gemoeid is kun je dus 2 tot 3 nieuwe bodies kopen met verbetert stabilisatiesysteem.
(Vooral nr 6 en 7 kosten al meer als menig body en dan heb ik het nof niet over de voor sportfotografen verplichte 400/2.8 en 600.4.0 lenzen van vele duizenden euro's)

Bij mij zit stabilisatie in de body en werkt met ieder "oud model" lens en aangezien men toen nog wel lood mochten gebruiken in het glas zijn die vaak beter, ondanks dat deze nog niet met computers zijn doorgerekend. Tevens zijn dat vaak primes waarmee je meestal bewuster en dus beter fotografeert (maar dat is een ander verhaal).

Uiteraard heeft het Canon systeem ook voordelen. Daarom is het het beste om beide (alle 3) systemen te gebruiken: stabilisatie in de lens (optisch) en stabilisatie in de body (sensor) (eventueel in combinatie met digitale stabilisatietechniek (achteraf) Maar wie wordt de eerste die beide mechanische systemen samenvoegt?

[Reactie gewijzigd door BeosBeing op 23 juli 2009 13:03]

Het samenvoegen van twee van dergelijke systemen is ongelooflijk lastig. Mensen denken daar veel te lichtzinnig over.

Als je twee feedback systemen bij elkaar zet, dan kun je heel gemakkelijk instabiliteit produceren, waarbij de systemen elkaar tegenwerken, en je juist alles verergert. NB: ook de mens zelf is al zo'n feedback systeem, en kan op die manier werken... In de luchtvaart kennen ze het begrip 'Pilot Induced Oscillation' waarbij de piloot en de vliegtuigcomputer in een dergelijke instabliele feedback loop terecht komen. (Lukt trouwens ook al met gewone analoge instrumenten, wanneer je probeert de stijg/daal indicator op nul te houden, i.p.v. de hoogte meter op een vaste waarde te houden. Ook dan krijg je via de piloot een meerde-orde terugkoppeling die slecht gedempt is, en oscillaties veroorzaakt)

De enige manier waarop je dit stabiliteits probleem kunt oplossen, is wanneer je lens-IS en body-IS feitelijk één geintegreerd feedback systeem vormen, met twee actuatoren. Dat is natuurlijk wel mogelijk, maar het vergt heel veel communicatie tussen lens en body. En dát betekent, dat Canon een volkomen nieuwe lens-mount moet gaan maken. En dat zie ik ze niet zomaar doen...

De vraag is ook of je wel daadwerkelijk zoveel voordeel hebt... Want het is maar de vraag of de actuatoren wel het grote probleem zijn. Je hebt ook nog de kwestie van de bewegings sensors. Dat zijn versnellings sensoren, en geen positie sensoren. En je kunt uit versnellingen niet exact positite terugrekenen. En dat betekent dat je feedback systeem de neiging heeft te driften. Dat kun je nu soms al merken wanneer je je IS een beetje te ver pushed....
Dat lijkt mij niet zeker... De lens wordt toch (in ieder geval deels) aangestuurd via de camera zelf? Lijkt mij dat er dan wel sprake moet zijn van enige compatibiliteit.
Neen, de lens moet gewoon voldoen aan de EOS mount specificaties en deze kan dan weer verder communiceren met de Body. De beeldstabilisatie wordt uitgevoerd door de lens zelf en deze zal aan de hand van de interne sensoren aanpassingen doen aan de lens elementen.

het enige wat er kan gebeuren is dat er een firmware update wordt vrijgegeven voor het gebruik van de nieuwe lenzen indien er al interactie zou zijn buiten de standaard informatie die al passeert via de EOS mount connectors

Indien het wel is zoals je dat niet zeker lijkt dan moet iedereen over naar een nieuwe body om deze lenzen te gebruiken en dat zou pas te gek zijn niet?
Image stabilisation draait ook onafhankelijk van je camera. De knoppen voor activering/deactivering IS zitten ook op je lens.

Enige wat je camera ermee doet is weten dat er stabilisatie is toegepast voor je EXIF informatie. Of dat nu type, a, b, c of d is doet er niet toe. Je ziet ook niet de verschillen terug qua stabilisatie tussen een 70-200mm L IS en een 24-105mm L IS, het is gewoon wel of niet gestabiliseerd.
Zaken als het diafragma en focussing worden door de camera aangestuurd, maar de IS niet. De body heeft ook geen nuttige informatie voor de IS, dus er is ook geen reden om iets door te geven.
Enige wat de Body naar de lens qua IS aangeeft is "aan" en "uit" maar dat kan best eens aan de "start_AF" - "stop AF" command(s) zitten ...

Nu hopen dat het een nieuwe 100mm macro wordt, kan m'n oude non-usm de deur uit.

Maar een vernieuwde 100-400 lijkt me ook niet gek, daar zit zo onderhand nog de oudste IS in die Canon in huis heeft.... *zucht* maar vast gaan sparen....

[Reactie gewijzigd door mjl op 22 juli 2009 16:58]

Het gerucht van een vernieuwde 100-400 zie ik al minstens 4 jaar op de verschillende forums voorbij komen.

Ik zie dat nog niet zo snel gebeuren. Ten eerste is deze nieuwe IS specifiek voor macro fotografie, en niet voor telelenzen. Nou is de 100-400 met een 500D voorzetlens wel een uitmuntende macro lens, maar Canon zal liever de 180L macro lens verkopen.

Verder is de 100-400 typisch een birder's lens, en daarbij wil je toch bij relatief hoge sluitertijden blijven. Een 4-stops IS is niet zo nuttig voor de typische toepassingen van die lens.

Ik denk daarom dat een nieuwe 100-400 niet erg hoog op de prioriteiten lijst staat...
Eerst zal canon zijn Macro lenzen er wel mee uitrusten maar de 100-400 dateert al van 1998 en is wel aan een update toe ook is deze zeer breed gebruikt. In een bos rijke omgeving is 4stops IS toch wel erg prettig wild en vogels staan ook wel eens stil en dan is 1/50 of zelfs minder genoeg om een plaat te schieten op 400mm. Verder is de 100-400 ook erg populair onder vliegtuig spotters en hobby sport fotografen (auto motor voetbal enz). Voor mee trekken is dit ook een erg welkome verbetering en dit is weer toe te passen in alle eerder genoemde gevallen. Verder zijn Canons primes van 300mm t/m 600mm ook aardig op leeftijd (1999) en ook daar is een verbeterd IS zeer welkom. En dan niet te vergeten. Er zijn een hoop mensen die inderdaad de 24-70 wel eens met IS willen zien. En de 70-200L F2.8 ook niet misstaat met een 4 stops IS. En beter IS is altijd welkom. :*)

[Reactie gewijzigd door vavoem op 23 juli 2009 10:07]

Dat moet denk ik eerder zijn:

Jammer, het zit niet in de body, dus een "oud model" lens kan er geen gebruik van maken.
Die redenatie zou je kunnen inderdaad gebruiken, als stabilisatie in de body net zo efficient zou werken als in de lens.
In de prakijk is de stabilisatie in de lens echter VEEEEL efficienter.
(2 tot 3 stops beter)
In de praktijk blijkt dat nieuwe, dure lenzen ongeveer net zoveel of soms een kwart tot een halve stop beter werken dan nieuwe body's met stabilisatie. Oudere en goedkope lenzen werken minder, of weer net zoveel als oude body's.

Maar ieder merk is verbonden aan een systeem, dus zullen ze allemaal aan hun eigen systeem blijven sleutelen. Nu nog overstappen op de andere methode is niet meer te doen, tenzij je als merk nog moet beginnen.
Dat zijn de theoretische cijfers van de fabrikanten ja.

Maar helaas wordt zelden getest of die ook kloppen. (omdat het erg veel werk is)
Als het dan wel wordt gedaan, dan blijken ze meestal niet te kloppen.

Zo is de in-body stabilisatie in de praktijk gewoon niet erg efficient. 1 tot 1.5 stop.
De specificatie die Canon op hun lenzen opgeeft klopt wel. 2 stops bij oude lenzen. 4 stops bij nieuwste.
Sigma is ook een beetje optimistisch bij hun lenzen. Als ze opgeven tot 3 stops, dan is het in werkelijkheid eerder 2 stops.
Goed idee ! Canon is daar al innovatief in. Zullen ze dit ook op compactcamera's toepassen ?
Ik lees al in het beginzeker alleen de L lenzen met rode ring.

Maar als je flitst kun je ook zeer scherpe macro foto's uit de hand nemen ik heb t geprobeerd met de EOS 40 met de popup flitser en de 2.5/50mm macro lens (ook in omgekeerde stand waarmee je 1:1 haalt).

[Reactie gewijzigd door skatebiker op 22 juli 2009 15:26]

Zullen ze dit ook op compactcamera's toepassen ?
Ik lees al in het beginzeker alleen de L lenzen met rode ring.
Zolas zoveel nieuwe technologieën zal het waarschijnlijk geintroduceerd worden voor de topmodellen en de duurdere lenzen. Het duurt misschien even, maar dit soort dingen vind zijn weg vaak ook wel naar de mainstream/budget modellen.
In dit geval zal dat wellicht niet zo lang duren.

Het licht er aan wat de nieuwe feature precies inhoudt.
Als er een extra lensgroep toegevoegd moet worden dan moet je zomaar rekenen dat het 300 euro extra kost, en dat ga je dus niet op een budget of midrange lens doen.

Als ze het in principe met dezelfde lensgroep kunnen doen, maar dan met een slimmer detectie mechanisme dan is de meerprijs tov de huidige IS systemen wellicht niet zo erg hoog.

Maar ik ben bang dat er toch een lens toegevoegd moet worden, want volgens mij moet je een lens kantelen om die translaties te corrigeren. En de huidige IS groep kantelen lijkt me niet iets simpels.

AHBdV, jij bent meer thuis in optica dan ik, wat denk jij hierover?
De enige manier die ik op dit moment zie, is om twee lensgroepen te verschuiven. De eerst groep buigt de stralenbundel af (zoals normale IS) en de tweede groep, buigt het dan weer terug. Het eindresultaat is dan dat je de stralenbundel zijdelings verschoven hebt, parallel aan de optische as.

Lenzen kantelen lijkt me constructief gezien verschrikkelijk onhandig, en levert ook snel astigmatisma op.

Hoeveel zo'n dubbel IS systeem moet kosten, vindt ik lastig uitspraken over te doen. Als je Canon's prijslijst bekijkt, is daar weinig systeem in te ontdekken aangaande de prijs van IS. Vooral niet met die spotgoedkope 18-55 en 55-250 budget IS lenzen. (Hoewel ik me wel kan voorstellen dat ze daar heel kleine marges hanteren, om concurrend te blijven t.o.v. body-IS systemen...)

Als ik zou moeten gokken, dan zou ik verwachten dat een dergelijk dubbel IS systeem op de EF 180mm f/3.5L macro in eerste instantie ergens rond de €1800 zou moeten opbrengen.
Rotatie uitsluitend in de zin van pitch (dwars-as) dus, niet om de lengteas (roll) of de vertikale as (yaw). :P

(althans, als ik de tekst en de illustraties zo goed interpreteer)

Flight dynamics

[Reactie gewijzigd door Ramzzz op 22 juli 2009 15:43]

Toen ik rotatie las dacht ik zelf aan "roll" en ik kon me niet voorstellen hoe je daarvoor corrigeert. Het is dus inderdaad pitch (waarschijnlijk ook yaw, lijkt me technisch geen verschil maken).

Voor objecten die ver weg zijn is er eigenlijk nauwelijks verschil tussen onscherpte door een laterale beweging of rotatie van de camera, vandaar waarschijnlijk ook de link naar macro-fotografie.

Wat mij betreft dus niet zo fantastisch als het in eerste instantie klonk.
Het is een oplossing voor een probleem dat niet bestaat. Verschuiving leidt alleen in extreme gevallen (object dichtbij) tot onscherpte. Daarbij komt, als het object stilzit gebruik je een statief, als het object niet stilzit is IS niet zinvol.
Het probleem bestaat wel degelijk. Maar inderdaad juist bij macro opnamen. Dat wordt dan ook keurig door Canon aangegeven. Er zijn wel degelijk stapels macroopnamen waarbij IS gigantische nuttig zou zijn. Ik heb een 500D voorzetlens op mijn 70-200 f/4 IS, en heb al vaak gewenst dat de IS ook goed zou werken voor macro opnamen.

De suggestie dat het niet nuttig is, omdat je altijd wel statief gebruikt, of perse een langere sluitertijd nodig zou hebben, snijdt net zo weinig hout, als het bij normale IS doet. Minder zelfs nog... Want juist bij macro is een statief vaak verschrikkelijk onhandig.. en vanwege het uiterst kleine diafragma zit je altijd begrensd qua licht.
Als ik uit de hand (zonder IS) bracket opnames maak voor HDR dan kan je gemakkelijk de alignment corrigeren, maar het blijkt dat zelfs bij 6,5 beeldje per minuut er nog wel eens rotatie is tussen de verschillende opnames. Dat is vrij lastig te corrigeren met de standaard HDR software. Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik me zeer goed kan voorstellen dat er naast stabilisatie van verschuiving een grote verbetering is te maken door ook die rotatie te stabiliseren.
Ik ben erg benieuwd naar deze nieuwe ontwikkeling van Canon.
Gebruiker nr 1, dat zijn nou precies de opmerkingen die ik bedoel.
Indien ik met flistlicht werk is mijn onderwerp door het flitslicht voor ongeveer 1/1000 sec verlicht. Indien echter een groot genoeg contrast bestaat tussen onderwerp en achtergrond en de sluitertijd dusdanig lang gekozen wordt dat de beweging van het onderwerp na de flits nog waarneembaar is veroorzaakt dit een bewegingsonscherpte die net zo goed duidelijk waarneembaar is, in het bijzonder als de lichtverhoudingen bijvoorbeeld een opname met 1/15 of 1/30 sec. mogelijk zouden maken bij gekozen lichtgevoeligheid en de opname bijvoorbeeld met 1/60 of 1/125 sec gemaakt wordt. Dit bereik ligt binnen het maximale dynamisch bereik van mijn beeldsensor daar moderne beeldsensoren een dynamisch bereik hebben van 11-13 stops, het verschil tussen 1/15 en 1/250 4 stops bedraagt wat nog niet eens de helft van dit dynamisch bereik is.

Bij een brandpuntafstand van 200mm is een sluitertijd van 1/125 of 1/250 net voldoende om door de spiegelterugslag of beweging van de fotograaf een bewegingsonscherpte te veroorzaken die eventueel door een IS/VR tegengegaan zou kunnen worden indien VR in macro bereik zou werken.
Mijn onderwerpen bevinden zich +/- 30cm van de voorkant van de lens verwijderd.

Het tweede misverstand, de lichtsterkte van een objectief neemt niet af afhankelijk van op welke chip je dit objectief monteerd daar lichtsterkte berekend wordt met een formule die slechts rekening houdt met brandpunt en afmeting van de gebruikte diafragma opening, vooruitgezet dat voor de gebruikte beeldhoek de opgevangen hoeveelheid licht deze diafragma opening ook uitbaat d.m.v. de gebruikte optische constructie (voorbeeld, Nikon 50mm f1:0,9 TV nikkor waar diafragma in open toestand een doorsnede van meer dan 50mm heeft en deze ook optisch uitbaat). Dit zijn 2 eigenschappen die niets met sensorgrootte te maken hebben.
Wat wel gebeurt is dat bij een kleinere sensor slechts een gedeelte van de lichtstralen welke door het objectief geleid worden op de sensor vallen wat daarin resulteerd dat omdat DOF voor het objectief niet wijzigt de relatieve DOF voor het door de sensor opgenomen beeldveld groter wordt in vergelijking met gebruik van het zelfde opbjectief bij een grotere sensor.

[Reactie gewijzigd door the solitaire op 24 juli 2009 10:32]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True