Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 44 reacties

Wetenschappers van de Universiteit van Pittsburgh hebben een productiemethode bedacht voor een molecuulbrede koolstofdraad gefabriceerd uit fullereen. De techniek werkt met alle organische materialen.

De eendimensionale nanobedrading wordt gevormd uit duizenden fullereen-moleculen, die beter bekend zijn onder de naam buckyballs en nanotubes. Alleen organische stoffen zijn geschikt om dergelijke 1D-netwerken te vormen, omdat anorganische stoffen van nature de neiging hebben om 3D-structuren te vormen.

Fullereen nanobedradingOm koolstof nanobedrading te maken, wordt een flinterdun laagje koperdioxide aangebracht op een kristallijn koper-110-oppervlak. De zuurstofatomen gaan een verbinding aan met de kristallijne koperlaag en laten een koperatoom per rij vrij. Hierdoor ontstaan groeven op het oppervlak dat als mal moet dienen voor de koolstof nanobedrading. De fullereenmoleculen die in de groeven worden aangebracht vormen uit zichzelf lange ketens onder toevoeging van warmte.

Met dit productieproces is het momenteel mogelijk om 100nm-lange fullereenketens te maken, die op dit moment echter nog niet verwijderd kunnen worden uit de matrijs. De verliezen in dergelijke elektrische bedrading zijn volgens de onderzoekers bijzonder laag, omdat elektronen maar één kant op kunnen, namelijk in de richting van de keten.

Volgens de wetenschappers is de productietechniek niet alleen geschikt voor het maken van bedrading op nanoschaal, maar ook om andere bouwstenen van piepklein formaat te maken uit andere organische materialen. Hierbij kan onder andere gedacht worden aan nano-isolatie of -staafjes. De resultaten van het onderzoek werden afgelopen woensdag gepresenteerd in het Journal of the American Chemical Society.

Koper-koperdioxide nanomal voor fullereen-nanobedrading
Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (44)

Als ik het goed begrijp is juist de vervaardiging van de mal de grootste sprong voorwaarts. Men weet dan blijkbaar zeer dunne groeven te maken waartussen de fulleren (C60) deeltjes zich ophopen.
De C60-deeltje (Fullerenen ofwel een soort voetbal van koolstof) nemen dan plaats in de mal en worden dan goed verhit. Ze kunnen geen kant uit, dus gaan ze andere dingen doen onder de warme condities.... ze worden slapper. En als het hele rijtje voetballen zich net als zeep gaat gedragen, gaan de ballen (bellen) zich samenvoegen waarna een nieuwe bal/bel ontstaat. De mal zorgt echter dat het slechts in 1 dimensie kan plaatsvinden en daardoor ontstaat dus 1 langgerekte bal... een koolstofvezel. En dat is inderdaad uiteindelijk wat zo'n koolstof nanotube uiteindelijk is. Jammer dat ze dan nog niet uit de mal te halen zijn.

De extra eigenschappen van koolstofvezels zijn trouwens niet besproken. De vezels zijn namelijk in feite opgerolde aromaten. En van aromaten kent iedereen Benzeen wel, met een klassieke aromatische ring. Deze ringen hebben onderling ook aantrekkingskracht, dus als je ze op elkaar stapelt dan zullen ze aan elkaar blijven plakken (da's geen chemische verbinding). De koolstofvezels hebben erg veel van die aromaten en zullen allemaal aan elkaar blijven plakken, zodat er een erg sterke draad ontstaan. In Dynema/Kevlar wordt ook dat extra efeect gebruikt om de beroemde stevigheid van die vezels op te leveren.

Dan resten toch enkele vragen (JACS doet het hier niet meer).
Waarom zou men die mallen willen maken met koper-110 ? Moet dat perse isotoopzuiver zijn want voor chemische reacties doet een isotoop niet echt ter zake. En zou in theorie niet iedere mal geschikt zijn om koolstof in vast te houden? Toegeven, grafiet-oppervlakken zijn veruit het meest populair voor atomaire oppervlakken wegens makkelijke bewerking, maar deze zijn dus ook van koolstof. Goud misschien?

Of nog beter, wanneer men van keramische materialen zo'n oppervlak weet te maken (robust, niet geleidend, warmtebestendig) kan je in dat oppervlak de koolstofzeepbellen laten versmelten. Je hoeft dan niet perse een draad te maken, je zou ook een drie-dimensionaal netwerk kunnen aanleggen... en iedere draad als transsistor laten werken. Dan kan je op niet geleidend materiaal je geleidende draden aanleggen.

Aan de eerste post: het kan uiteraard niet nog kleiner. Je werkt hier al met atomen die in clusters voorkomen. De nanobuis is al een ring van koolstofatomen en dit is al een minimum. Misschien dat je met microatomen kan werken, maar professor Farnswoth vindt deze veel te duur.
Ik denk niet dat het om ketens van C60 gaat.
Ze spreken namelijk over organische molecuulen.
Ik denk dat het om ketens van hexagonale ringen gaat die zich in een zigzag patroon in de groeve vormen.
Er wordt overigens nergens gesproken over C60.
C60 is dan ook niet hetzelfde als fullereen... C60 is slechts 1 vorm van fullereen!
Ook wordt er gesproken van organische molecuulen.
Zowel C60 als fullereen zijn niet organisch.

"en daardoor ontstaat dus 1 langgerekte bal... een koolstofvezel."
correctie, een koolstof buis!

"het kan uiteraard niet nog kleiner. Je werkt hier al met atomen die in clusters voorkomen. De nanobuis is al een ring van koolstofatomen en dit is al een minimum."

Een nanobuis is geen ring, maar bestaat gewoon uit heel veel ringen.
De kleinste structuur in een willekeurige fullereen molecuul (buis, bal, etc) is een ring.
Je kunt je voorstellen dat je een nanobuis in de lengte openpelt.
Dan zie je een patroon van hexagonale koolstofringen.
Daar neem je een strip van 2 rijen koolstofringen uit.
Als voorbeeld kun je de 2 meest linkse rijen nemen van dit plaatje:
http://www.nanotech-now.com/images/nanotube-chiral-large.jpg
Dan zul je de zijkanten nog moeten stabiliseren (wat het molecuul organisch maakt en dus niet meer fullereen).


En het is FarnswoRth ;)

[Reactie gewijzigd door koelpasta op 29 september 2007 15:09]

Het gaat niet om ketens van C60 nee. C60 (of beter C60 zijn moleculen gemaakt uit 60 koolstofdeeltjes. Deze zijn mooi rond en komen veruit het meeste voor. En het is een fullereen. Nou maak je fullerenen heel makkelijk door boogontladingen op grafiet toe te passen en dan ontstaat een heel mengsel. Zuiver C60 is heet duur, maar in het mengsel zit toch 80% C60 en de overige zijn de wat exotischere fullerenen. Rugbyballen gemaakt van 78 koolstofatomen of 80, als het maar past. En het zijn allemaal organische verbindingen, want koolstofchemie.

Een nanobuis is in feite een hele worst. Wiskundig gezien kan je deze in 3 delen opdelen: kop, buis, staart. De buis zelf is het interessante, da's namelijk gewoon een opgerold vlak van waarbij de wanden 1 atoom dik zijn. De kop en staart zijn dan afsluitende bolletjes, net zoals een worst een uiteinde heeft. 2 halve bollen vormen 1 hele, een fullereen. En wat hier gebeurt is vermoedelijk een hele serie bolletjes die naast elkaar liggen in de mal en vervolgens samensmelten door de verhitting.
(en als het een open einde is bij de buis, dan maakt dat niet gek veel uit voor de eigenschappen)

Strikt genomen kan een nanobuis in verschillende mate voorkomen. Het gaat erom dat de grafietlaag namelijk opgerold wordt en dit hoeft namelijk niet superstrak te gebeuren. Er zijn verschillende maten nanobuizen bekend, maar ook hier is de meest voorkomende ook een vrij strak opgerolde buis. In dit experiment zal ook de strak opgerolde variant aanwezig zijn gezien de manier waarop deze gemaakt worden. Het basismateriaal (de zeepbel) heeft namelijk wel de krapste mogelijke opbouw.

Je plaatje laat dus allereerst de grafieflaag zien maar de oprolmethode is niet correct. Voor nanobuizen is deze veel te los en dat klopt ook, je plaatje gaat namelijk ook over iets anders, iets chiraals.

http://www.photon.t.u-tok...uyama/fticr/fullerene.gif

* ecteinascidin gewerkt aan CEA op afdeling nanobuizen als postdoc organische chemie

[Reactie gewijzigd door Delerium op 29 september 2007 14:30]

"het zijn allemaal organische verbindingen, want koolstofchemie."

Organische verbindingen zijn die van koolstof met andere elementen.
Een rij van koolstofbolletjes die met elkaar versmelten blijft koolstof = anorganisch!.
(http://en.wikipedia.org/wiki/Inorganic_chemistry_of_carbon)

"En het is een fullereen."
Ik zag nergens staan dat het eindresultaat ook een fullereen is.
Er wordt wel gesproken over een dikte van 1 molecuul.
Maar 1 molecuul fullereen kan vele diktes hebben (gelijk aan de doorsnede van de structuur).
Om dit in context te kunnen plaatsen denk ik dat je moet denken aan 1 koolstofring, dat op zich een bouwsteen-molecuul is van fullereen.
Ik ga er dus van uit dat ze met 1-molecuul dikte gewoon de doorsnee van een koolstofring bedoelen.
Dat zou betekenen dat het eindresultaat nooit in een vorm van nanobuis zou kunnen zijn aangezien die nooit een diameter (of dikte) van 1 koolstofring kunnen aannemen.

Uit het artiekel kon ik niet opmaken of de wetenschappers buckyballs als basismateriaal gebruiken.
Ze hebben het over assemblage op een gedopeerde onderlaag van koper. Dit klinkt eerder als een opgedampte vorm van koolstof (dus niet versmolten uit buckyballs ofzo).

Ik denk dat als jij gelijk zou hebben dat het artiekel iets van: "Cheap and easy way of producing nanotubes." had geheten.


"je plaatje gaat namelijk ook over iets anders, iets chiraals."

Chiraliteit is in mijn voorbeeld niet van belang.
Daarom voldoet dit plaatje prima :)
De chiraliteit wordt gevormd door de manier waarop de uiteinden van de koolstof 'plaat' aan zichzelf binden (zie de schuine streep onderin de plaat).
Waar het mij om ging is dat de grafietplaat zelf bestaat uit stroken van hexagonale koolstofringen.
Verder is er niets incorrects aan deze oprolmethode. Het bestaat gewoon, de uiteindes kunnen ook chiraal termineren waardoor de hele structuur uit hexagonale verbindingen kan bestaan (er zijn dan aan de uiteindes dus geen pentagonale verbindingen nodig!). Maar dit begint dan weer een beetje offtopic te geraken

[Reactie gewijzigd door koelpasta op 29 september 2007 16:32]

Dan resten toch enkele vragen (JACS doet het hier niet meer).
Waarom zou men die mallen willen maken met koper-110 ? Moet dat perse isotoopzuiver zijn want voor chemische reacties doet een isotoop niet echt ter zake.
Dat koper-110 slaat niet op het isotoop. Het is een schrijfwijze die aangeeft hoe het kristalrooster geordend is. Deze schrijfwijze noemt men de Miller indices. Deze ordening is van belang voor het maken van een specifiek soort mal.
110 heeft niets met isotopen te maken. Het is het 110 oppervlak. Bij kristallijne materialen is het van belang te weten met welk oppervlak te maken hebt. Niet ieder oppervlak heeft dezelfde eigenschappen.
http://en.wikipedia.org/wiki/Miller_indices
nm, had de reactie van Mad Mantis niet gezien

[Reactie gewijzigd door Prut op 29 september 2007 21:10]

Nevermind..
http://pubs.acs.org/cgi-b...t/asap/abs/ja075239v.html

Het blijken dus draden uit C60 te zijn!
De C60 molecuulen versmelten niet tot een superfullereen ofzo maar binden zich aan elkaar!

:)
Een reeks aan elkaar geregen fullereenmoleculen is niet eendimensionaal (in de zin dat het één koolstofatoom breed is), dus heeft de schrijver zich vergist in de aard van de nanostructuur (is het een draad of een buisje?) of in de samenstelling hiervan.

Een koolstofnanobuisje is een buckyball-achtige structuur als in deze afbeelding: http://news.uky.edu/news/Media/H8kIWI.jpeg
Deze worden zeker al tien jaar gemaakt.

Een koolstofnanodraad is simpelweg een reeks koolstofatomen (dus wel eendimensionaal), omsloten in een nanobuisje. Deze stammen volgens een snel gevonden bron uit 2003: http://www.aip.org/enews/physnews/2003/split/635-3.html

Ik vraag me dus af over welke van de twee dit verhaal nou precies hoort te gaan.

In ieder geval zijn ze allebei al een tijd bekend, dus vermoed ik dat de nieuwswaardigheid moet komen uit dat het productieproces dat ze hebben verzonnen erg handig is. Maar de titel luidt "Wetenschappers ontwikkelen nanokoolstofdraad" in plaats van iets als "Wetenschappers ontwikkelen nieuwe productiemethode nanokoolstofdraad".

Wel jammer van de 'ontwikkelen'-woordgrap natuurlijk. :P
Ik vraag me dus af over welke van de twee dit verhaal nou precies hoort te gaan.
In de bron wordt gesproken van 1D omdat de draad nergens vertakt of breder is dan de molekuulbreedte. Het gaat dus om de eerste structuur, maar worden die ook al zeker 10 jaar in deze lengte gemaakt met dit "gemak"?
Stel je voor, een nanodraad dat bestaat uit hexagonale koolstofringen die om en om aan elkaar zitten. De zijkanten zijn afgedopt.
Dan is die draad nooit breder dan ongeveer 1.5 keer de breedte van een koolstofring (vanwege het zigzagpatroon) en is het 1 atoom hoog (dus niet 2 atomen zoals in een 'geplette' nanobuis).

Zo heb je een structuur die je bij benadering 1D kunt noemen. :)

Edit:
Na wat zoekwerk begrijp ik het.
(en wat ik hierboven allemaal zeg blijkt onzin te zijn :) )
Deze nanodraad bestaat uit aan elkaar 'geplakte' C60 molecuulen.
het is een "1-D supramolecular assembly"

Dit betekent dat je de C60 molecuul moet vergelijken met 1 koolstofatoom uit jouw 'reeks van koolstofatomen' .
Dus als je de C60 als eenheid neemt i.p.v. een atoom dan kun je deze 'supramolecular assembly' als 1D beschouwen.

[Reactie gewijzigd door koelpasta op 29 september 2007 17:01]

Dan zit je er goed naast vriend, jij wilt niet weten wat voor technologie FBI, Area 51 etc. allemaal tot zijn beschikking heeft. Herinner je nog dat electrische vliegje wat een of andere universiteit had "uitgevonden"? De CIA had al zo'n vliegje in de jaren 80, moet je nagaan wat voor "vliegjes" ze nu hebben ;)
Ja, dat is maar hetgeen je zelf gelooft.
Als ze nu eenmaal die vliegen in de jaren 80 hadden uitgevonden, dan hadden ze 9/11 toch kunnen voorkomen en moesten er niet zoveel doden gevallen zijn in Irak.
Het bestaat vandaag de dag misschien, maar reken maar niet op HD-beelden die worden verzonden door een elektronische vlieg over een straal van 5km.
De huidige informatie die ze verkrijgen wordt nog steeds grotendeels door spionnen verworven (die uiteraard met state-of-the-art materiaal werken, maar niets dat wij nog niet kennen, hooguit een iets doorgedreven vorm ervan).

Ook de CIA, FBI, Area 51, ... wordt ook allemaal ondersteund door de huidige technologie hoor. Uiteraard zullen zij wat sneller gebruik maken van de technologieën die reeds zijn uitgevonden (laten we zeggen aan de MIT universiteit ofzo). Kijk naar het internet, dat was al geweten onder het volk, maar gewoon nog niet publiek toegankelijk. Hetzelfde met GPS.

De dingen die te vinden zijn op het net en speculaties erond is ofwel werk van mensen met een grote fantasie, ofwel is het misschien een strategie om de vijand bang te maken. Het is allemaal een beetje wisful thinking.
Waarom zou je denken dat wetenschappers in Area-51 (als deze er al zijn, het lijkt mij een gewoon vliegveld met wat test-piloten) zoveel verder zijn dan al die instituten op de wereld die onafhankelijk onderzoek doen naar allerlei mooi technisch spul...
Bron? Bewijs?

En dan niet van die docu's wiens enige draagvlak "ooggetuigen" en "geheime documenten" zijn, want die kan ik op mn inkjet printer ook namaken.
Kan het nog kleiner en beter?
Toch goede ontwikkeling voor de bouw maar als ze hiermee doorgaan kunnen die mensen uit pittburgs nog veel verwachten kwa geld dat ze dan kunnen krijgen!
Het kan altijd kleiner, een molucuul is altijd nog groter dan een enkel atoom en zelfs atomen blijken niet de kleinste deeltjes te zijn. Alleen snap ik de term eendimensionale niet helemaal, want als ik op het plaatje kijk zie ik toch echt draden met 2 dimensies en de derde zal er ook wel zijn.
Inderdaad, fullereenen vormen in werkelijkheid per definitie 3D structuren.
Lokaal kun je een 2D gebied van fullereen beschouwen, 1D is onzin.

Ook is fullereen geen organisch molecuul, het is gewoon een vorm van koolstof.

De draden zoals bedoeld in het artiekel bestaan dus niet alleen maar uit fullereen (kopersubstraat niet meegerekend) want ze zijn organisch.
Het zijn , voor zover ik het begrijp, structuren van ongeveer 1.5 x de breedte van een fullereenring en worden aan de zijkanten 'afgedop(e)t' met 1 of ander stofje (wat de molecuul organisch maakt en dus geen fullereen).
Het zijn, denk ik, een soort zig-zag patronen van hexagonale koolstofringen.
Deze structuur zie je ook als je een nanotube 'openpelt'.

Omdat de breedte van het molecuul vele malen kleiner is dan de lengte wordt er bij benadering gesproken van 1D.
In werkelijkheid zijn dit 3D structuuren met een dikte van 1 atoom; de koolstof ringen staan om en om onder een hoek met elkaar.
De truuk was om het substraat (de koperatomen) zo te dopen dat deze hoek in de ondergrond al aanwezig was waardoor de koolstofringen zich makkelijker in die vorm konden binden.

EDIT:
En natuurlijk blijkt mijn verhaaltje onzin te zijn :)
zie ook: http://pubs.acs.org/cgi-b...t/asap/abs/ja075239v.html

[Reactie gewijzigd door koelpasta op 29 september 2007 17:02]

Ook is fullereen geen organisch molecuul, het is gewoon een vorm van koolstof.
Koolstof-chemie wordt nog steeds ook organische chemie genoemd. Ik geef direct toe dat deze heel oude benaming de lading niet (meer) volledig dekt, maar gewoontes zijn nu eenmaal lastig te veranderen. Om het verhaaltje compleet te maken, alle chemie waar geen koolstofketens bij betrokken zijn wordt nog steeds anorganische chemie genoemd.
niemand bang dat ze met zo'n experiment ineens een nieuw super dodelijk virus creeeren? of een stof maken die middels een ketting reactie een super grote vervuiling op de aarde achterlaat en/of die niet op een natuurlijke manier afbreekt slechts groeit. een soort schimmel ofzo? of stoffen die in je DNA gaan zitten en pas na 10 tallen generaties dood en verderf gaat zaaien?

Ik vind het maar allemaal gevaarlijk dat geklooi met die nano tubes ed.
ze bedoelen 1-dimensioneel als je het molecuul als eenheid neemt ;)
Rare benadering dan, een molecuul is nog altijd 3-dimensionaal.

* Gepetto gaat verder met spelen met zijnhypercube
_____________________________________________________________

[Reactie gewijzigd door Gepetto op 29 september 2007 13:10]

dat doet er niet toe in deze context. je zou een tekening dan ook 3D kunnen noemen, omdat het blaadje papier een bepaalde dikte heeft...
En juist dat is een slechte vergelijking! een scheet atoom kun je ook 1 dimensionaal noemen, toch als je dat ding pakt is het bijvoorbeeld een ring of tak. neem propaan nou. Is dat 1 dimensionaal?
H H H
| | |
H-C-C-C-H
| | |
H H H

Ik zie er 2 als je even niet rekent dat een atoom afmetingen heeft. en een atoom heeft afmetingen. Steek je vinger maar eens in't stopcontact, voel je welke afmetingen je niet zo goed ziet.. De afstand tussen het electron en de kern van een atoom. Juist deeltjes versnellers toveren heel wat afstanden naar voren met elektriciteit. In duitsland hebben ze er een van 80 kilometer lang!

Ja, als je zo klein denkt vergeet je wel eens dat je met reeele dingen te maken hebt. daardoor heeft de quantum theorie dan ook flink bloei gekend door die steeds groter wordende verkleinering. Maar juist die quantum theorie laat zien dat het heel belangrijk is toch niet te vergeten waar je werkelijk mee te maken hebt en hoe groot die micro eigenschappen kunnen verschillen van de macro eigenschappen.
propaan is geen atoom, maar een molucuul.
Ja die term heb ik ook altijd vaag gevonden. Wat als we nou hetzelfde weten te doen met nog kleinere deeltjes (protonen en anti-protonen? ach, ik weet er ook niet genoeg vanaf), zou een draad daarvan minder dan 1D zijn? Want blijkbaar beschouwen ze atomen als punt..
De eerste stap is gezet maar zo te zien zijn ze er nog lang niet. Voor dat dit commercieel kan worden gebruikt zijn we wel 10 jaar verder of meer denk ik. vooral het verwijderen uit de mal is natuurlijk heel vervelend, maar daarnaast moet het proces ook ontzettend betrouwbaar zijn om gebruikt te kunnen worden en moeten er toepassingen voor worden bedacht..

[Reactie gewijzigd door reb65 op 29 september 2007 09:41]

Mmmm, ik weet het niet. Voor wetenschap wat zich bezighoudt met ontwikkeling van vaccins e.d. duurt het zeker minimaal 10 jaar, echter gaat de techniek zoveel sneller dat ik dit best binnen 10 jaar kan verwachten. Bovendien heeft het zoveel mogelijke toepassingen dat men in de industrie er wel flink wat geld tegenaan zal gooien.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 29 september 2007 09:50]

hoe weet jij dat ze niet al zover zijn?

vaak hebben bedrijven dingen al jaren in de onderzoeksstal staan, werkend voordat ze het naar buiten brengen met een patent e.d. In feite wat jij nu gebruikt is oude technologie. Het duurt alleen even voordat ze de nieuwe technologie op de markt gooien.
Eerder omgekeerd. Ze ontwikkelen dingen en vragen patent nog voor er ook maar iets van een prototype is. Daarvoor heb je namelijk helemaal geen werkend ding nodig. Dan als de donder een produkt op de markt brengen. Een uitvinding jarenlang in het lab laten staan is verloren geld.
Patenten aanvragen houdt in dat je concurrentie ook gelijk weet hoe het moet. Patenten zijn openbaar. Het kan voor iets wat echt nieuw is (en het maken van draden van Buckminster Fulerene is echt nieuw) en wat je commercieel wilt exploiteren dus slimmer zijn om geen patent aan te vragen, omdat je concurrenten dan gelijk weten hoever jij bent.
Nou, dat vraag ik mij af hoor. Zeker voor dit soort technieken, bedrijven zijn nu ook weer niet zo geweldig goed dat men allerlei sci-fi stuff in de kelder heeft klaarstaan. Op onderzoeks-centra e.d. daar staat zeker wel het een en ander. Merendeel komt nooit op de markt, maar gedeelte zeker wel, zoals 3D televisie e.d. bestaat ook al lang. Of de eerste muis, die werd al gebruik in de jaren 70.... in een lab.
Ergens veel geld tegen aan gooien is niet altijd een oplossing (Irak, Microsoft Windows Vista, Spykercars en andere projecten waar heel veel geld in zit met tegenvallende resultaat, om maar wat voorbeelden te noemen). Gezien het feit dat wetenschappers iets zeldzamer zijn dan ICTers kun je met geld smijten wat je wil, resultaten zul je er niet veel sneller mee op tafel krijgen. Sommige dingen hebben gewoon tijd nodig.

[Reactie gewijzigd door pixelgenerator op 29 september 2007 11:14]

Er zal nooit succes zijn zonder falende zaken. Dat betekent echter niet dat geld ergens tegenaan gooien nooit wat oplevert. Research wordt vaak gezien als geld-weggooierij, terwijl de paar ideeen die wel succes hebben, financieel vooral, de hele industrie dubbel en dwars terug betaald.
ik zou es willen weten wat de geheime diensten van bijv. de USA aan technologie achter de hand heeft?
Zou je aardig van verbaasd kunnen staan. ;)

[Reactie gewijzigd door guido09 op 29 september 2007 11:10]

Ik denk het eerlijk gezegd niet, de technologie die ze hebben wordt ontwikkeld door grote firma's (IBM, Intel, ...) ... uiteraard zullen ze wel "beter" stuff hebben als er beschikbaar is voor de consument maar ik denk niet dat het buitengewoon is, als dat dan zo zou zijn zouden ze het zelf moeten ontwikkelen en dat lijkt mij volgens mij op bepaalde niveau's te duur voor het wat het maar opbrengt ... :)
Vanochtend hierover nog een reportage gezien op Discovery Channel ("Future Weapons").

Men heeft momenteel al een heel resem werkende AI vliegtuigjes die in team kunnen samenwerken zonder tussenkomst van mensen. Ze brengen een heel gebied in kaart, beschikken over 3 raketkoppen waarmee ze doelen ongelofelijk precies kunnen raken en vanop de grond zie je het verschil niet met een vogel.

Het is natuurlijk heel wat anders dan deze buckytubes en buckyballs.
Het kan even duren maar er zit zeker toekomst in deze dingen. Op school zijn we vrij diep op dit onderwerp ingegaan. (Neen het zit niet in het leerplan van de middelbare school maar op onze school zien we vaak zo 'extra' leerstof.)
Inderdaad, men denkt altijd dat geheime diensten ik weet niet wat in huis hebben, maar dit valt behoorlijk tegen. Ze hebben natuurlijk wel wat leuke zaken, maar echt geen phasers, beam-me-up apparaten en wat dan ook nog meer. Het is vaak gewoon wat we in het allerdaagse leven ook al hebben, maar dan wat kleiner of op een slimme manier toegepast.
Dat deze technologie mij boven de pet blijkt al wel uit het feit dat het volgens mij theoretisch onmogelijk is om een 1D netwerk te maken, maar zelfs daar zijn deze wetenschappers al in geslaagd. Petje af hoor!
Monowire anyone? Leuk om te zien dat de wetenschap begint in te lopen op de science fiction.
Alleen zal dit op macroschaal nogal fragiel zijn...
Geen afgehakte ledematen vrees ik.,,. :P
Vraag me toch af hoe stevig dit is, en in combinatie hiermee hoe gezond. Veel soorten asbest (niet allemaal even gevaarlijk!) en (in mindere mate) glaswol zijn ook niet echt goed gezond voor de mens, juist door de 'scherven' die hier af komen. Maar ook daar was onderzoek naar. Mocht dit net zo uitpakken, dan zie ik in ieder geval geen toepassing in bvb de bouw...
Maar blijft knap natuurlijk, mogelijk is er ander nut welke geen kans op gezondheidsschade geeft.

[Reactie gewijzigd door Savantas op 29 september 2007 15:04]

Ik heb een tijdje terug een serie colleges over dit probleem gehad en er zijn idd koolstof nanotubes die min of meer dezelfde problemen geven als asbest. Het hangt af van de lengte en de flexibiliteit. Lange stugge deeltjes zijn schadelijker dan korte flexibele. Ze kunnen vrij ver komen in de luchtwegen omdat ze als het ware als een speer bewegen. De lengte maakt het niet mogelijk voor macrofagen om ze op te eten en af te voeren. Het onderzoek hiernaar staat echter nog redelijk in de kinderschoenen. Ik heb helaas geen bron alleen wat aantekeningen.
zouden die draden niet verwijderd kunne worden met 1 of andere terahertz frequentie?

wel opletten dat de keten niet resoneert en afbreekt.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True