Atari wil met overname van retro-emulatormaker meer 32bit-games uitbrengen

Atari neemt emulatiestudio Implicit Conversions over. Daarmee wil de uitgever meer retrogames naar moderne consoles brengen. Implicit Conversions is bekend van vooral PlayStation-emulators. Die focus blijft volgens het bedrijf liggen, al zal er ook aandacht komen voor andere projecten.

Implicit Conversions zegt in een persbericht dat het onderdeel wordt van Atari. Volgens het bedrijf had Atari vooral interesse in hen vanwege hun werk aan PlayStation-emulators. "Hoewel we waarschijnlijk ons repertoire uit zullen breiden en projecten ondersteunen die in de breedte van Atari's langetermijnvisie vallen, blijft onze focus bij het ontwikkelen van onze eigen emulators", zegt Bill Litshauer van Implicit.

Implicit Conversions is vooral bekend vanwege zijn emulatiesoftware. Het bedrijf heeft een eigen engine, Syrup, en emulators voor de PlayStation 1 en PlayStation 2, Pancake en Waffle. Achter de schermen werkt het bedrijf ook aan Benedict, een emulator voor de PS3.

De twee bedrijven werkten in het verleden al eens samen, onder andere aan Mortal Kombat: Legacy Kollection. Atari zet ook al langer in op remakes en emulaties van retrogames. Het bedrijf nam in 2023 Digital Eclipse al over, dat remasters van oude games maakt. Het gaat dan wel om veel oudere 8- en 16bit-games, terwijl Implicit Conversions modernere retrogames emuleert.

Implicit Conversions

Door Tijs Hofmans

Nieuwscoördinator

26-04-2026 • 12:08

31

Reacties (31)

Sorteer op:

Weergave:

Wat wordt verstaan onder 32bit retrogames? Naar mijn gevoel is dat nog niet zo lang geleden om retro genoemd te kunnen worden.
Atari noemde hun Jaguar zelf “64 bit.” Een van de meest waardeloze consoles ooit, maar maakt wel duidelijk dat dat soort termen nietszeggend zijn en je met wat creatief rekenwerk alles wel x bit kunt noemen.
De Atari Jaguar was zeker niet waardeloos.Technisxh zijn tijd ver vooruit, maar wat ongebalanceert qua architectuur.
En helaas commercieel gezien wel een mislukking. Wat typisch is voor Atari producten uit die tijd.

Homebrow laat zien wat deze waardeloze console in zijn mars heeft.
Of een console waardeloos is of niet is persoonlijk.
De Jaguar was feitelijk gezien zeker geen succes.
De valse claim van 64bit (geen 64bit code, maar 2 32bit CPU's, die zelfs regelmatig alleen 16 bit code uitvoerde), een hele berg valse performance claims, veel te hoge introductie prijs. De console was eerder een technisch concurrent van de Sega MegaDrive (met 32x uitbreiding), dan dat het opgewassen was tegen de PlayStation en Saturn.

Dit samen met een game library, waarvan de aantal goede games amper op 1 hand te tellen zijn, was de console eigenlijk best teleurstellend.
Desondanks zijn er ook genoeg mensen die er wel goede herinneringen aan hebben, en de console zeker niet als waardeloos beschouwen.

Persoonlijk heb ik eigenlijk nooit echt plezier gehad van welk Atari product dan ook. Afgezien van de Colecovision was ik destijds meer voor de game producten uit Japan.
Eens met je analyse.

geen commercieel succes, typische atari marketing en o gebalanceerde architectuur.

Maar ook wel veel potentieel.

Persoonlijk wel veel plezier gehad aan de Atari ST en later de STE.
Wat de Jaguar 64-bits maakte was de databus, die is namelijk wel 64-bits.
De jaguar was juist niet waardeloos, in die tijd was het een hele goede console, technisch gezien, maar Atari was toen al zo goed als dood, als console fabrikant, en kon niet goed 3rd party developers naar hun console lokken.
Sega 32X en Saturn, Sony Playstation, Atari Jaguar (2x 32 bits). Toch echt wel een behoorlijke tijd geleden inmiddels en al echt wel retro te noemen.
Toch al weer ~25 jaar geleden. Meestal als iets 20+ jaar van de markt is wordt het retro.
Mijn definitie van 'retro' is alles voor het HD tijdperk. Dus tot en met de zesde generatie consoles: Dreamcast, Playstation 2, Gamecube, Game Boy Advance en Xbox.

Het populaire criterium waarmee men bepaalt wanneer iets 'retro' word genoemd, namelijk tijd, gaat voor mij niet op. Het is compleet onzinnig om bijvoorbeeld de Playstation 3 "retro" te noemen, het klopt gewoon niet.

Echter is die maatstaaf blijkbaar zo gevestigd dat iemand zoals ik die daar anders over denkt een buitenbeentje is. Toen ik mijn invulling van het begrip 'retro' bij een eerder artikel had gepost, vond een medetweaker het nodig om mij belachelijk te maken. Wat me meer steekt is dat hij nog een +1 kreeg ook. Misschien moet ik hem toch maar rapporteren, nu ik het er weer zo over heb zit het me toch nog steeds wel dwars.
Retro schuift met de tijd op lijkt me
"Het klopt gewoon niet" is natuurlijk niet echt een argument. Ik zie PS3 zeker wel als retro, niet alleen qua tijd maar ook qua 'feel'. Er zijn wel modern aanvoelende spellen, TLoU is natuurlijk een goed voorbeeld, maar dit aanbod is niet het merendeel, en er zijn zat titels in die generatie die echt wel een stuk meer old school voelen maar dan in 720p met net wat grotere werelden of hogere qualiteits assets (Gran Turismo 4 naar 5 is een minder grote sprong dan je zou verwachten).

Generatie 7 zie ik persoonlijk als de rand tussen retro en modern, al beginnen sommige Generatie 8 titels langzaam ook wat ouder aan te voelen. Zo gek is het dus niet om die generatie als retro te bestempelen.

Een andere manier om hier naar te kijken is door de vraag te stellen of het soort spellen voor die generatie vandaag nog gemaakt worden, en dan vind ik dat spellen sinds die tijd best wel veranderd zijn met enkele uitzonderingen daargelaten.

[Reactie gewijzigd door 24hourpartypal op 26 april 2026 18:43]

Wat mij betreft schuift retro niet zozeer op met de tijd, maar vooral met de generaties van mensen. Zo beschouw ik (net als jij) de PS3 & Xbox 360 ook nog niet als retro, grotendeels omdat dat de nieuwe consoles waren tijdens mijn tienerjaren.

Ik kan je verzekeren dat mijn dochter binnen enkele jaren (ze is nu 8 jaar oud) die consoles zeker als retro zal bestempelen, ik op dat moment waarschijnlijk nog steeds niet.

Langs de andere kant: Het verstrijken van de tijd zit natuurlijk wel in de definitie van wat "retro" is, dus het is best wat onzinning om dat geen criterium te laten zijn. :+
Die vraag had ik ook. De term “32-bit” verwijst vermoedelijk in console-context naar de generatie consoles uit de jaren ’90, de PlayStation 1, Sega Saturn en 3DO. Bekende titels van die generatie zijn Final Fantasy VII, Metal Gear Solid, Resident Evil, Tekken 3, Crash Bandicoot en Tomb Raider.

Bij PC-games gaat dan eerder over 32-bit over de software-architectuur, bij retro-consoles is het meer een marketingterm voor die specifieke hardware-generatie (na de 16-bit SNES/Mega Drive en vóór de 64-bit N64/Dreamcast).

Maar ook bij PC 32-bit zijn er wel knappe games zoals Half Life 1,2, Diablo II, The Sims, Warcraft III , GTA: Vice City en San Andreas, Deus Ex etc.

Die laatste zijn ook games die niet meer speelbaar zijn zonder emulator of aanpassingen.

Ik vermoed dat ze in principe met een atari-device met de kracht van een RPi5 + koeler heel wat retrogames kunnen ondersteunen. Zelfs tot in de jaren 2000. Zeker console games. PC games ook maar dan heb je en controllerconversie nodig en dat lijkt me eerder lastig omdat muis + keyboard iets helemaal anders is.

Btw, de titel staat 32-bit maar in het persbericht niet. Dusja, de vraag is of de titel doelt op de 32-bit console generatie of de 32-bit x86 games.
Hmmm, oude games uitmelken...
Software die niet meer onderhouden wordt zou eigenlijk na 30 jaar of zo vrijgegeven moeten worden, en niet nogmaals uitgemelkt...
(Ik bedoel niet de broncode maar gewoon de binaries)

[Reactie gewijzigd door Pmf1971 op 26 april 2026 12:18]

juist de broncode zou hieronder moeten vallen. helpt met community patches en ports.
Niet echt haalbaar om dat verplicht te stellen. De meeste game studios overleven geen 30 jaar.

Maar abandonware wettelijk regelen. Non-commercieel, gewoon oude games kunnen delen, zou tof zijn. Emulatie is vaak het enige dat die games nog speelbaar houd.

Hoewel in de praktijk niemand hier echt een probleem van maakt volgens mij. Niet met 30+ jaar oude games in ieder geval.
Was dat maar zo. De games van de Commodore Amiga zijn nog steeds niet open source, net zo min als de kernels. Cloanto zit als een kip op hun "gouden eieren" en weigert halsstarrig toe te geven dat het ruim 40 jaar oude zooi is. |:(
Terwijl de software maker juist wil dat jij overstapt op de nieuwe versie...Ik kan me voorstellen dat ze dat over het algemeen zullen weigeren uit eigenbelang.
Vaak zijn juist die oude spelletjes leuker om te spelen ipv die moderne. Waarom omdat toen speelbaarheid belangrijker was dan hoe het eruit zag. Nu is het vaak fantastisch om te zien maar speelbaar is het niet. Te ingewikkeld of tig buttons moeten bedienen om iets voor elkaar te krijgen. Dus als je nu de mogelijkheid krijgt om het visuele te upgraden dan heb je leuke games
Klopt helemaal. Ik ben nog steeds fan van de oude point-en-klik adventuregames die ik ooit had op de Commodore Amiga. Ik speel ze nu in een emulator, want een Amiga aanschaffen heb ik overwogen, maar ik zou niet weten waar ik die moet laten.
Ik verbaasde mij altijd over Atari. Op de bekende Chinese websites struikel je over de game consoles met tienduizenden games uit de goede oude tijd. Daar zou toch ook een "echte" Atari (emulator) bij kunnen staan, voor een schappelijke prijs wat er uit ziet als de iconische Atari.
Dat is er? https://atari.com/products/atari-vcs-onyx-all-in Speelt ook de originele cartridges af als ik het goed heb.
Retro noemen we het al snel tegenwoordig om de prijs te verhogen, net als Vintage.

Overal waar Vintage voor staat meent de verkoper dat er wel 200 euro bovenop kan.
Ze kunnen helaas ook wat vragen. De mensen die groot werden met deze spelcomputers zijn nu volwassenen met geld. Dat zag je ook met Nintendo-spullen. Rond 2000-2005 kon je op elke rommelmarkt wel een (S)NES of GameBoy kopen voor een habbekrats en nu zijn die dingen niet te betalen.
Ik zat hier laatst aan te denken, maar ik denk ook dat we niet moeten onderschatten dat veel van die dingen weggegooid zijn (zeker als ze kapot waren, niet iedereen liet het fixen) kijk wat er met crts tvs en monitoren is gebeurd: gros van de mensen heeft die dingen tussen pakweg 2005-2010 naar de mileustraat gebracht.
Eigenlijk zie je dat de mooiste producten uit liefde ontstaan zonder winstoogmerk en dat marketingafdelingen die winsten willen maximaliseren het vervolgens vaak verpesten voor een bedrijf.
Zo zijn er heel veel mooie dingen kapot gegaan inderdaad. Met name Microsoft het hier een handje van. Bedrijven met een mooi product overnemen, de directie afschepen met een grote zak geld en hoppekee. En na een tijdje blijkt het niet de gedroomde megawinsten op te leveren en gaat het de vuilnisbak in. Einde van een mooi product en een bevlogen bedrijf.
"Bekend" is nogal een groot woord. Waarvan zouden ze bekend zijn dan? Zo vlug gezien is het allemaal proprietary meuk wat ze vermarkten.
Sony, Apple, etc. vermarkten ook proprietary producten. Zullen ook wel niet bekend zijn, dan.
Want Sony en Apple opereren ook in een markt met veel grote open source alternatieven? Waarvan door hun proprietary aard geen enkele controle is op het hergebruik van broncode?

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn