Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Astronomen zien enorme zonnevlam afkomstig van ster Proxima Centauri

Astronomen van het Carnegie Institution for Science hebben een enorme zonnevlam gedetecteerd die afkomstig is van dwergster Proxima Centauri. Deze ontdekking versterkt de hypothese dat de nabijgelegen exoplaneet Proxima b vermoedelijk ongeschikt is voor eventueel leven.

De piekhelderheid van de zonnevlam, die op 24 maart 2017 werd waargenomen, bleek tien keer helderder te zijn dan de grootste zonnevlammen afkomstig van de zon, waargenomen op vergelijkbare golflengten. De zonnevlam zorgde ervoor dat de nabijgelegen exoplaneet Proxima b gedurende tien seconden zo'n 1000 keer helderder werd dan normaal. Voorafgaand aan de grote zonnevlam was er nog een kleinere zonnevlam.

Volgens onderzoeker Meredith MacGregor is het hierdoor waarschijnlijk dat Proxima b tijdens de enorme zonnevlam is gebombardeerd met hoogenergetische straling. De onderzoeker stelt dat het al bekend was dat Proxima Centauri vaker kleinere zonnevlammen veroorzaakte, maar volgens haar kunnen eventuele eerdere soortgelijke enorme zonnevlammen ervoor hebben gezorgd dat de eventuele aanwezige atmosfeer en oceaan van Proxima b zijn weggeblazen en verdampt.

De zonnevlam vond plaats in maart vorig jaar en is ontdekt door het heranalyseren van observatiedata afkomstig van de Atacama large millimetre/submillimetre array, een grote radiotelescoop in Chili die uit 66 antennes bestaat. Volgens de onderzoekers zijn zonnevlammen van andere sterren dan de zon nog niet goed onderzocht op de golflengten waarop ze door de Alma-telescoop zijn gedetecteerd. Zonnevlammen komen ook bij de zon voor en zijn explosies aan de oppervlakte van een ster waarmee een enorme hoeveelheid straling de ruimte in wordt geslingerd.

Exoplaneet Proxima b werd in 2016 ontdekt en bevindt zich op een afstand van 'slechts' 4,24 lichtjaar van de aarde. Er werd al aangenomen dat het geen goede kandidaat is voor eventueel buitenaards leven, omdat de nabijgelegen rode dwergster Proxima Centauri erg actief is. De planeet staat in vergelijking met de aarde ongeveer twintig keer zo dicht bij zijn ster.

Volgens MacGregor toont het nieuwe onderzoek ook aan dat er geen meerdere schijven van stof om Proxima Centauri heen cirkelen, zoals in een eerdere paper werd beweerd. Volgens de onderzoekers van deze paper kon de aanwezigheid van het stof betekenen dat er zich meer planeten in het stelsel van Proxima Centauri moeten bevinden. Voor de aanwezigheid van meer exoplaneten zijn volgens MacGregor echter geen indicaties.

Het onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift The Astrophysical Journal Letters onder de titel Detection of a Millimeter Flare From Proxima Centauri.

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

28-02-2018 • 09:33

66 Linkedin Google+

Reacties (66)

Wijzig sortering
Ik mis een bijschrift bij de afbeelding:

Een artistieke impressie van Proxima Centauri en Proxima b. De planeet staat zo’n twintig keer dichter bij zijn moederster dan de aarde bij de zon staat. Afbeelding: Roberto Molar Candanosa / Carnegie Institution for Science, NASA / SDO, NASA / JPL. (bron)

[Reactie gewijzigd door Octopuz op 28 februari 2018 10:43]

Enkele maanden geleden hadden ze het in de podcast 'Nerdland' van Lieven Scheire ook over zonnevlammen, maar dan van onze zon. Die zonnevlammen zorgen er o.a. voor dat het Noorderlicht veel zuidelijker waargenomen kan worden. Af en toe is er één zo krachtig dat die een (tijdellijke) storing in de communicatie veroorzaakt. En om de 100 - 200 jaar is er één zo krachtig dat die het elektriciteitsnet echt volledig zou kunnen laten uitvallen.

Er is echter een vertraging tussen het waarnemen en het aankomen van de deeltjes. Het licht reist aan c (ca. 300 000 km/s) en de plasmawolk aan 1 000 km/s. We zouden dus bij het waarnemen van een zeer sterke uitbarsting de energiecentrales kunnen stil leggen zodat ze nadien terug kunnen opstarten.
Wat ik kan herinneren van wat ik gelezen heb over het uit kunnen vallen van elektriciteit is dat iets wat (in het verleden) in bijvoorbeeld de VS zou kunnen spelen. Dat met name vanwege de duizenden kilometers lange hoogspanningskabels. In Europa zou dat met het meer fijnmazige netwerk mee vallen.
Klopt, er waren in 1859 waarnemingen van brandende telegraaflijnen en operatoren kregen een schok als gevolg van de uitbarsting.

In 2012 was er trouwens een uitbarsting die even krachtig was als die van 1859 maar die golf miste de aarde.

Nog een aanvulling:
- In 1882 was er nog een zonnevlam die ervoor zorgde dat er brand uitbrak in het schakelcentrum van Chicago.
- In 1903 zorgde de zonnevlam ervoor dat naast het uitvallen van de telegraaflijn ook de trans-Atlantische kabel uitviel.
- In 1940 brandden er heel wat zekeringen door.
- In 1989 was er een kortsluiting in het stroomnetwerk van Quebec en waren er storingen in o.a. het VK en New York. De missie van de Space Shuttle werd toen bijna geannuleerd omdat er vreemde waarnemingen waren.
- In 2003 schakelde een zonnevlam verschillende satellieten uit, waarvan één niet meer te gebruiken was achteraf. Ook de astronauten in het IS moesten schuilen en namen een verhoogde straling waar.
- In 2005 zorgde een zonnevlam voor het uitvallen van het GPS-systeem gedurende 10 minuten.

De grootste mogelijke gevolgen:
- stroomuitval in meerdere landen/steden;
- verstoring van de communicatie (draadloos, GPS, ...)
- Schade aan kabels een elektrische onderdelen.
- Schade aan ondergrondse kabels. Dit zou maanden duren om allemaal te repareren.

Bron: https://owlcation.com/stem/massive-solar-flare-1859

[Reactie gewijzigd door Aegir81 op 28 februari 2018 10:04]

Binnenkort dan ook rondrijdende autos (indien afhankelijk van gps)
Zal wel meevallen. GPS is slechts één van de sensoren die ze gebruiken voor plaatsbepaling.
Inertia kan je meten (acceleratie, en door die twee keer te integreren naar tijd weet je de afgelegde afstand), of met Lidar/radar je positie inmeten tov je omgeving. Snelheid weet je ook door de omloopsneilheid van je banden, dus je positie kan je extrapoleren vanaf je laatst bekende positie.
Als een referentie systeem uitvalt, of de nauwkeurigheid terugloopt, dan schakel je die uit voor je plaatsbepaling en vertrouw je meer op locale systemen.
Je zal wel een grotere foutmarge moeten accepteren en als die boven een acceptable waarde uitkomt, de auto gecontroleerd laten stoppen of met lagere snelheid rijden.

In de Offshore industrie werken grote constructie schepen met Dynamic Positioning, vaak klasse DP2. Dat betekend meerdere GPS systemen, maar ook lokale referentie systemen (aucoustiek, acceleratie, stroming, sleepankers). Dit om juist tijdens kritische operatie bij verlies van één systeem niet meteen hulpeloos te zijn.

[Reactie gewijzigd door Faab de nde op 28 februari 2018 11:53]

Het punt waar we bang voor zijn is dat een echt grote zonnevlam GPS niet tijdelijk verstoort, maar langdurig plat gooit (totdat nieuwe satellieten gelanceerd kunnen worden om de defecte satellieten te vervangen). In zo'n situatie is het aannemelijk dat niet alleen GPS zelf onbruikbaar wordt, maar dat dit geldt voor alle GPS-achtige systemen (GPS, Glonass, Galileo, dat Chinese systeem waarvan de naam niet met een "G" begint, ...). Ik ben er helemaal niet van overtuigd dat lokale systemen (zoals de tweede integraal van je versnellingssensor) dat op kunnen vangen.
Tja als het écht zo erg is dat alles afbrand, zijn de gevolgen van die hoeveelheid straling dan voor de mens niet al dodelijk genoeg om je dáár geen zorgen over te moeten maken in plaats van dat eventueel een auto of fiets die afhankelijk is van GPS niet meer zou kunnen functioneren?
De mens heeft het miljoenen jaren zonder GPS kunnen doen, dus een paar jaar erbij zal geen onoverkomelijke ramp zijn. En als we allemaal worden gekookt als garnalen door de straling dan is dat helemaal wel het minste waar we ons zorgen over moeten maken...
Tja als het écht zo erg is dat alles afbrand, zijn de gevolgen van die hoeveelheid straling dan voor de mens niet al dodelijk genoeg
Als het zo erg is dat apparatuur buiten de dampkring eraan gaat, dan hoeven we hier beneden, veilig schuilend onder de dampkring, zelfs nergens last van te hebben. De atmosfeer geeft ons niet alleen iets om te ademen, het is ook een prachtige bescherming tegen allerlei spul uit de ruimte (zowel massief als electromagnetisch).
De mens heeft het miljoenen jaren zonder GPS kunnen doen, dus een paar jaar erbij zal geen onoverkomelijke ramp zijn.
Da's wel heel makkelijk gedacht; biologische evolutie mag dan een traag proces zijn, technologisch en sociaal zijn we zelfs in de afgelopen paar eeuw bijna een andere soort geworden. Er lopen vandaag de dag erg weinig mensen rond die je met een tijdmachine 100.000 jaar terug kunt sturen en het überhaupt een week uit zouden houden.

Als "we" denken dat er een realistische kans is dat een zonnevlam GPS en co uit kan schakelen (en ik weet niet of dat ook echt zo is, vandaar de "als"!), dan lijkt het me geen verkeerd plan om eens te inventariseren wat er dan allemaal uitvalt omdat het indirect van GPS afhankelijk is en hoe we daar het beste mee om kunnen gaan.
Als het zo erg is dat apparatuur buiten de dampkring eraan gaat, dan hoeven we hier beneden, veilig schuilend onder de dampkring, zelfs nergens last van te hebben. De atmosfeer geeft ons niet alleen iets om te ademen, het is ook een prachtige bescherming tegen allerlei spul uit de ruimte (zowel massief als electromagnetisch).
Maar om GPS volledig plat te gooien zodat je weer nieuwe satellieten moet gaan lanceren moet het een dusdanig groot event zijn dat het de Aarde volledig moet omvatten, anders zouden satellieten in de "schaduw" van de planeet het hoogstwaarschijnlijk wel overleven. En hoewel met minder werkende satellieten de nauwkeurigheid afneemt, blijft het systeem wel redelijk overeind als niet alles in een keer wordt weggevaagd.

Als je daarnaast bedekt dat onder normale omstandigheden onze atmosfeer al onvoldoende bescherming biedt tegen de straling afkomstig van de zon denk ik echt dat er bij een dergelijk catastrofaal event dusdanig veel radiatie op ons wordt afgevuurd dat die satellieten het minste probleem zullen blijken. De gevolgen die een dergelijk event op de atmosfeer zelf hebben zullen waarschijnlijk veel erger zijn voor ons dan het verlies van die "duizend" satellieten.

Voor wat betreft je slot opmerking, dat ben ik met je eens, en om eerlijk te zijn denk ik dat de "knappe koppen" zich dat al lang al eens hebben afgevraagd en die inventarisatie is waarschijnlijk al lang gemaakt.
Ik denk dat vandaag de dag er verbazend weinig is dat daadwerkelijk dusdanig afhankelijk is van GPS dat het niet meer zou functioneren, geen cruciale infra die van levensbelang voor de mensheid is in ieder geval.
En daarnaast zoals Faab al opmerkte zijn er vele andere (moderne) methodes die we kunnen toepassen om plaatsbepaling te doen zonder GPS. Misschien dat je tom tom het niet meer doet, maar een beetje recente android telefoon zal automatisch switchen naar plaatsbepaling door gebruik te maken van zendmasten in de omgeving, niet met dezelfde acuratie, maar ruim voldoende om met je auto van Amsterdam naar Antwerpen te komen..

Ik denk eerlijk gezegd dat het uitvallen van communicatie satellieten een veel groter probleem zal blijken te zijn. Hoewel ook daar plenty alternatieven voor zijn, denk ik dat we daar een veel grotere afhankelijkheid van hebben dan van GPS.
GPS is pas echt breed geaccepteerd sinds eens jaartje of 20. In de vliegtuigindustrie volgen ze al ruim voor die tijd zonder een satelliet gebaseerd plaatsbepalings systeem.

Maar Je zou ook kunnen vertrouwen op radiobakens. De telefoon zendmasten kunnen die dubbelfunctie hebben.
Ze zou zelfs op de radiobakens van de luchtvaart kunnen inhaken.

Er zijn veel meer manieren om plaatsbepaling te doen. En de grootste uitdaging hierin blijft de systemen tegen elkaar afzetten om je foutmarge te bepalen. Hoe meer systemen, hoe groter de zekerheid over de foutmarge.
Wat ik kan herinneren van wat ik gelezen heb over het uit kunnen vallen van elektriciteit is dat iets wat (in het verleden) in bijvoorbeeld de VS zou kunnen spelen. Dat met name vanwege de duizenden kilometers lange hoogspanningskabels. In Europa zou dat met het meer fijnmazige netwerk mee vallen.
In Europa heb je ook zat landen waar duizenden kilometers lange hoogspanningskabels zijn, ga maar is naar Frankrijk, Spanje of Portugal, heel veel gebergte en dus steen, en dan gaan de hoogspanningskabels boven de grond.
ca. 300 000 km/s
Enigszins offtopic, maar ik snap niet waarom ze, toen ze de meter gingen herdefiniëren aan de hand van c, ze gekozen hebben voor 299.792.458 m/s en niet gewoon voor 300.000.000 m/s. Het zou slechts een ~0,69mm kortere meter opleveren.
Enigszins offtopic, maar ik snap niet waarom ze, toen ze de meter gingen herdefiniëren aan de hand van c, ze gekozen hebben voor 299.792.458 m/s en niet gewoon voor 300.000.000 m/s. Het zou slechts een ~0,69mm kortere meter opleveren.
Omdat dan alle afstanden gemeten voor het vaststellen van de nieuwe definitie opeens niet meer kloppen. De omrekening is natuurlijk simpel, maar dan moet je wel weten of de omrekening nodig is; oftewel, je moet alles vastleggen in "nieuwe meters" (die je niet kunt afkorten tot "nm" omdat dat al nanometer betekent). Hetzelfde geldt voor alle constanten die op de meter zijn gebaseerd; niet alleen de lichtsnelheid maar ook bijvoorbeeld de gravitatieconstante (6,674 * 10-11 m3 kg-1 s-2) krijgt opeens een nieuwe waarde. Het zou tientallen jaren duren voordat alles aangepast is, en het is heel makkelijk om ergens iets over het hoofd te zien. En dit is zelfs geen eenmalig probleem; elke keer dat we leren om nog nauwkeuriger te meten komt dit probleem terug...

En... wat winnen we er precies mee!? Zoals je (terecht) opmerkt maakt het slechts een miniem verschil, dus op de snelweg kan de bewegwijzering hetzelfde blijven en ook de liniaal, de ruitjes op ruitjespapier en het papier zelf (A4 is gedefinieerd aan de hand van de meter) veranderen toch niet. De enige plaats waar het uitmaakt is in de wetenschap zelf en die heeft er geen voordeel bij; overal waar echt veel met de lichtsnelheid wordt gewerkt rekenen ze toch in fracties van c (dus "het deeltje beweegt met 0,99 c") in plaats van m/s.
Lees eens goed wat ik zeg. Ik heb het over het moment dat de meter geherdefinieerd werd in termen van lichtsnelheid. Deze nieuwe definitie is als standaard aangenomen in 1983. De meter is door de jaren heen meerdere keren opnieuw gedefinieerd, elke keer is de lengte dus iets gewijzigd. Over het algemeen was dat ook niet zo erg, want metingen waren doorgaans niet zo precies. En ja, bij elke herdefinitie zijn bestaande constanten dus ook aangepast. Dat is nou eenmaal de aard van het beestje, en helemaal niet zo'n groot probleem als je nu doet overkomen.

De gravitatieconstante is overigens empirisch vastgesteld en niet gedefinieerd, dus die kan sowieso nog wijzigen (lees: nog preciezer worden gedefinieerd). Het is zelfs een notoir slecht voorbeeld aangezien de waarde ervan sinds 1983 meer is gewijzigd dan de wijziging die je krijgt door c te definiëren als 300.000.000m/s. ;)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 28 februari 2018 17:22]

Ik heb het over het moment dat de meter geherdefinieerd werd in termen van lichtsnelheid.
Op dat moment is veranderd wat de definitie is, maar niet de daadwerkelijke lengte. Dat is nou juist waarom dat "rare" getal eruit kwam, in plaats van een mooi rond getal; de nieuwe manier van definiëren moest (zo nauwkeurig mogelijk) dezelfde grootheid vastleggen.
De meter is door de jaren heen meerdere keren opnieuw gedefinieerd, elke keer is de lengte dus iets gewijzigd.
Nee, bij elke nieuwe definitie was de lengte die uiteindelijke werd vastgesteld (binnen de meet-onnauwkeurigheid, die je nooit helemaal uit kunt sluiten, alleen zo klein mogelijk maken) gelijk aan de lengte vastgesteld door de (op dat moment) huidige definitie.
De gravitatieconstante is overigens empirisch vastgesteld en niet gedefinieerd, dus die kan sowieso nog wijzigen (lees: nog preciezer worden gedefinieerd). Het is zelfs een notoir slecht voorbeeld aangezien de waarde ervan sinds 1983 meer is gewijzigd dan de wijziging die je krijgt door c te definiëren als 300.000.000m/s. ;)
Oh, dat heb ik niet teruggezocht. Het was gewoon de eerste die in me op kwam. Ook al was het een ongelukkig voorbeeld, ik neem aan dat het punt dat ik wilde maken wel duidelijk is?
Op dat moment is veranderd wat de definitie is, maar niet de daadwerkelijke lengte. Dat is nou juist waarom dat "rare" getal eruit kwam, in plaats van een mooi rond getal; de nieuwe manier van definiëren moest (zo nauwkeurig mogelijk) dezelfde grootheid vastleggen.
Dat klopt niet, om het simpele feit dat de oude definitie (1.650.763,73 golflengten in vacuüm van de straling overeenkomend met de ongestoorde overgang tussen de toestanden 2p10 en 5d5 van het atoom krypton-86) niet exact 299.792.458m/s oplevert. Het ligt er natuurlijk wel in de buurt, maar het gedeelte achter de komma is weggelaten.
Offtopic:
Als je alles zuiver zou willen houden en de meter 0,69mm korter maakt, dan zou dat vervolgens weer betekenen dat alle waarden welke gebaseerd zijn op een afstand/oppervlak/volume/etc. opnieuw gedefinieerd moeten worden. Je kunt de snelheid beter exact definiëren zoals het gemeten is, want voor je het weet denkt men dat een neutrinobundel sneller gaat dan licht ;)

Ontopic; Het blijft gaaf om te zien dat de ruimte zo intensief gemonitord wordt, en dat hierdoor dergelijk ruimte-vuurwerk opgepikt wordt. Voor de liefhebbers nog een leuk achtergrondartikel van een amateur astronoom die "als eerste" een supernova zag: https://www.ad.nl/wetensc...schap-nooit-zag~a1abbfb9/

Edit: oops,.. ik las over het herdefiniëren van de meter heen, mijn excuus oisyn

[Reactie gewijzigd door Drumatiko op 28 februari 2018 11:49]

Een maandje geleden was er op de Weather & Climate Summit ook een presentatie over, daarin kwamen ook wel wat interessante voorbeelden naar voren:

https://www.youtube.com/watch?v=pwPZkScOEr0
Aangezien de zon op 8 lichtminuten staat hebben we dan dus bijna 40 uur om maatregelen te nemen.
((300 -1) × 8 minuten) ÷ 60

Ben benieuwd of hier dan al scenario's voor klaarliggen...
Het is best bijzonder dat een kleine ster als Proxima Centauri ( ook wel bekend als Alpha Centauri C, de 3e en kleinste van het stel ) zulke ontladingen vertoont.
Voor het beeld, de leefbare zone rond de ster is ~0,06 AU. gezien de Omgekeerde kwadratenwet is het duidelijk dat de ster meerdere ordes van grotes minder energie produceert dan onze zon.
Conventionele wetenschap zou dan ook niet voorspellen dat een dergelijke uitbarsting van zo'n ster mogelijk is.

Maar goed er zijn wel meer dingen die conventionele wetenschap niet voor mogelijk houd. Sterren die meerdere keren Nova gaan, binnenste lagen van de zon significant kouder dan de buitenste lagen.

Check "top 10 reasons the universe is electric" op YouTube om een andere Hypothese te horen die deze fenomenen verklaart en vaak voorspelt. ( Ik zeg met recht Hypothese, aangezien de bewijsvoering doch sterk nog niet helemaal rond is, en extraordinary claims ask for extraordinary proof. )
De conventionele wetenschap kan juist perfect verklaren waarom kleinere sterren veel sterkere uitbarstingen kunnen hebben dan zwaardere sterren zoals de zon (wat er nog niet bekend is waarom sommige rode dwergen hier geen last van hebben), hoe zonnevlammen in grote lijnen werken (hoe ze ontstaan, hoe ze zich ontwikkelen, de kracht in orde van grote) en ook de reactie van aToMac (hier beneden) waarom de corona veel heter is dan de photosfeer.

Wat er nog niet bekend is is hoe het zonne magnetisch veld in zijn geheel werkt door de hele zon, iets wat nodig is om te begrijpen hoe de magnetische activiteit van de Zon te voorspellen is en hoe bijvoorbeeld de 11 jaarlijkse cyclus van zonne activiteit in elkaar steekt. Alsmede hoe de energie overdracht exact werkt tussen het magnetisch veld en de deeltjes erin (https://en.wikipedia.org/wiki/Solar_flare)

Voor de corona: https://en.wikipedia.org/wiki/Corona

En rode dwergen hebben sterkere flares in verhouding tot hun helderheid/massa dan de zon omdat hun magnetisch veld ter vergelijking met de Zon dezelfde orde van grote heeft en hun convectie zone's dieper zijn dan de Zon.
Volgens de electric universe wetenschappers, is het magnetisch veld het gevolg van een elektrisch veld. Wat betreft de corona schrijven zij:
The Sun's corona is visible only during solar eclipses (or via sophisticated instruments developed for that specific purpose). It is a vast luminous plasma glow that changes shape with time - always remaining fairly smooth and distributed in its inner regions, and showing filamentary spikes and points in its outer fringes. It is a 'glow' mode plasma discharge. If the Sun were not electrical in nature this corona would not exist. If the Sun is simply a (non-electrical) nuclear furnace, the corona has no business being there at all. So one of the most basic questions that ought to arise in any discussion of the Sun is: Why does our Sun have a corona? Why is it there? It serves no purpose in a fusion-only model nor can such models explain its existence.
Ik heb niet de kennis om exact de materie te kunnen beoordelen. Als passieve volger, lijkt het er wel op dat de conventionele wetenschap steeds meer met een schuin oog op plasma en magnetische verklaringen uitkomt.
Klopt: https://nl.wikipedia.org/wiki/Magnetisch_veld

Kijk hier eens: https://nl.wikipedia.org/wiki/Elektromagnetisme

Je kan ook de wetten van Maxwell erbij pakken.

Een plasma krijg je wanneer je van een gas de elektonen een voor een afstript (met bijvoorbeeld een laser) deze elektonen zijn bewegende lading dus zowel elektrisch als magnetisch.

Voor een normale ster is het hebben van een Corona trouwens een gegeven.
Daar aansluitend heb je ook nog de plasma cosmology: https://en.wikipedia.org/wiki/Plasma_cosmology

Ook hier weer Alfvèn.
Check "top 10 reasons the universe is electric" op YouTube om een andere Hypothese te horen die deze fenomenen verklaart en vaak voorspelt. ( Ik zeg met recht Hypothese, aangezien de bewijsvoering doch sterk nog niet helemaal rond is, en extraordinary claims ask for extraordinary proof. )
Populaire 'fringe'-theorieën op YouTube zijn een interessant fenomeen en leuk als een soort mentaal entertainment, maar eigenlijk moet je ook noemen dat de 'echte' wetenschap diverse mogelijke verklaringen heeft voor de verhoudingsgewijs hete corona, waarvan die van de "nanoflares" vrij recent door observaties is onderbouwd.
In 2015 was het nog 'resonant absorption': https://phys.org/news/201...terui-cooperate-year.html

Alfvèn is wel een gerespecteerde wetenschapper die altijd de elektrische aard heeft benadrukt en warvan zijn theorieën ook de laatste tijd bewezen worden.
Ik vind het jammer dat je "not a true scotsman" toe past.
Zeker als je ziet dat de wetenschappelijk getrainde mensen die onder de EU noemer vallen wel degelijk de Scientific Method gebruiken om de theorie te testen.
De geschiedenis is vol van mensen die een status-quo in twijfel trekken. Dit maakt ze misschien niet populair, maar niet per definitie fout.
Uiteindelijk zal blijken of hun theorie correct of incorrect is, hoe dan ook wij profiteren van de kennis. Al was het alleen maar, als het antwoord nee dat was het toch niet is.

Ik ben het wel met je eens dat er in het algemeen op het internet een hoop mensen te vinden zijn die claims maken die ze onderbouwen met methoden die op zijn minst twijfelachtig te noemen zijn.
Flat Earthers worden niet voor niets voor gek verklaard, het is toch al onomstotelijk bewezen dat de aarde rond is.
Shit in de middel eeuwen was dit ook geen onbekend gegeven ( al is dit tijdens de Verlichting wel geclaimd over die periode ).

Right or wrong, time will tel.
I'm betting on right.
En ik verwacht dat als je hun "introductie" een kans geeft https://www.thunderbolts.info/wp/2011/08/18/10609/ je in elk geval overtuigd bent dat je met 'echte' wetenschap te maken hebt. Ongeacht hoe edgy hun theorie is.
Conventionele wetenschap kan veel waarnemingen van onze zon niet verklaren. Bijvoorbeeld de hetere corona, dan oppervlak.
Daarom volg ik de vorderingen van The Safire Project ( http://safireproject.com ).
Helaas gaat dat erg traag, maar ow man het hele project is wel iets om volledig "get your Nerd on" op te gaan. :9~
De meest recente updates en de geschiedenis van het project zijn in de volgende presentatie te vinden: https://youtu.be/-K_GBBspZjs
Het is alleen al erg cool om een "Star in a Jar" te zien.

[Reactie gewijzigd door Sir Guinhill op 28 februari 2018 12:46]

Interessant stuk! Echter als Proxima Centauri 4.25 lichtjaar ver weg ligt, hoe kan het dat deze zonnevlam in maart 2017 heeft plaatsgevonden maar wij deze nu al waargenomen hebben?

Of zou er bedoelt worden dat het vorig jaar maart werd waargenomen?
Goede vraag! Ik interpreteer hem als:
De zonnevlam observatie vond plaats in maart vorig jaar en is ontdekt door het heranalyseren van observatiedata afkomstig van de...bla bla bla. :-)
dat laatste moet het wel tenzij de waarneming via een wormhole is gedaan ;)
Nice catch maar dit is hoe je het officieel verwoord. Het is namelijk onmogelijk om exact te bepalen wat de afstand tot een object in de ruimte is (uitzonderingen in ons zonnestelsel daargelaten) en dus hoe lang het licht er over gedaan heeft om hier te komen.

Nu zal er bij Proxima Centauri niet al te veel afwijking zijn maar als je een paar miljoen lichtjaar terug kijkt dan worden de foutjes snel significant
Thanks, weer wat geleerd!
Daarnaast zijn volgens Einstein in principe beide termen juist; het hangt af van het "reference frame" ;)
Natuurlijk een mooie render op die afbeelding, maar hoe groot was de zonnevlam ongeveer? Ik ben niet echt thuis in de astrofysieka(astrofysica?) dus ga me niet wagen aan deze publicatie.
Een zonnevlam waargenomen in 1999 had de diameter van ongeveer 35 keer onze planeet. Aangezien het hier gaat over zonnevlammen die veel groter zijn dan die van onze zon, zal de diameter nog een stuk groter zijn.
"Deze ontdekking versterkt de hypothese dat de nabijgelegen exoplaneet Proxima b vermoedelijk ongeschikt is voor eventueel leven."

ik neem aan dat hier bedoeld wordt "Deze ontdekking versterkt de hypothese dat de nabijgelegen exoplaneet Proxima b vermoedelijk ongeschikt is voor eventueel leven zoals wij dat kennen."
Na de in het artikel vermelde zonnevlam is het bijzonder onwaarschijnlijk dat er nog water of atmosfeer is op deze kleine planeet, voor zover die er al was. Dus mocht de exoplaneet al geschikt zijn geweest voor bepaalde levensvormen, dan is dat na deze zonnevlam niet meer zo gezien de planeet nu een grote stof-vlakte is.
De vraag blijft of er geen leven bestaat in andere vormen dan wij dat kennen van de aarde, hier zijn alle levende wezens “carbon based”. Maar is geen enkel bewijs dat leven niet op gebouwd kan worden op basis van andere elementen, er is daarentegen ook geen bewijs dat dit wel kan.

Wij ademen zuurstof en gedijen niet bepaald goed in stralingsrijke omgevingen maar het kan zomaar zijn dat er in het gehele universum (micro)organismen zijn die die gedijen op methaan en hoge straling. Zelfs op onze aarde leven microorganismen in extreem zure, extreem hete en omgevingen met extreem hoge atmosferische druk. Zonder dat wij dat kunnen direct kunnen verklaren.

Daarom blijven zulke hypotheses ook tot op heden altijd hypotheses omdat het tegendeel lastig tot niet te bewijzen is.
Deze ontdekking versterkt de hypothese dat de nabijgelegen exoplaneet Proxima b vermoedelijk ongeschikt is voor eventueel leven.
Of... ongeveer 5 jaar geleden is er een duizenden jaren oude beschaving aan z'n einde gekomen in een snelle flits. Zou bij ons ook kunnen gebeuren; dan is onze duizenden jaren van beschaving, geschiedenis, cultuur, wetenschap, discussies, oorlogen allemaal voor niks geweest en gaan we op als een zwak lichtpuntje in de ondenkbare tijdspan van het universum. Een ontnuchterende gedachte.
"De onderzoeker stelt dat het al bekend was dat Proxima Centauri vaker kleinere zonnevlammen veroorzaakte, maar volgens hem kunnen eventuele eerdere soortgelijke enorme zonnevlammen ervoor hebben gezorgd dat de eventuele aanwezige atmosfeer en oceaan van Proxima b zijn weggeblazen en verdampt."
Dit vind ik dus zo enorm indrukwekkend en lastig voor te stellen he, een oceaan op een planeet die groter is dan de aarde die even verdampt..... wat een gigantische hoeveelheid energie is daarvoor wel niet nodig geweest.
Interessante ontdekking, dit lijkt mijn vrees voor het volgende scenerio te bevestigen:

1. Een groot brok koolstof is in die zon terecht gekomen.
2. Deze koolstof werkt als katalysator voor nucliere fusie.
3. Met als resultaat een grote zonnevlam dat het leven van die planeet in moeilijkheden heeft gebracht.

Dit zou kunnen betekenen dat als onze zon ook geraakt wordt door een brok koolstof dat het einde van ons zou kunnen betekenen ! :):):)
excuus, belgisch-nederlands.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Belgisch-Nederlands

maar mijn vraag was meer of het verkeerde woord werd gekozen dan wel dat de auteur bedoelde dat door de warmte van de zonnevlam het oppervlakte van de planeet verboog, aangezien bomberen zoiets betekent als het buigen van een oppervlakte als ik het goed begrijp.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Call of Duty: Black Ops 4 HTC U12+ dual sim LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6 Battlefield V Samsung Galaxy S9 Dual Sim Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V. © 1998 - 2018 Hosting door True