Onderzoekers hebben een methode ontwikkeld waarmee patiënten met het zogeheten locked-in syndroom toch kunnen communiceren met de buitenwereld. Een in de hersenen geïmplanteerde elektrode geeft spraaksignalen door aan een computer.
Na een herseninfarct kan een patiënt in een pseudocomateuze toestand raken, waarbij deze nog wel bij bewustzijn is, maar niet kan spreken of bewegen. Hoewel mensen vaak nog met oogbewegingen kunnen communiceren, zijn de patiënten vrijwel volledig van de buitenwereld afgesloten. Een groep onderzoekers van de Boston-universiteit en het MIT heeft echter een hersenimplantaat ontwikkeld dat elektrische signalen uit de spraakmotorcortex oppikt en deze via een fm-signaal naar een ontvanger stuurt.
De medewerkers van de onderzoeksinstituten implanteerden de elektrode vijf jaar geleden bij een toen 21-jarige patient met het locked-in syndroom. Uitlopers van hersencellen groeiden langzaam de elektrode in en produceerden daar elektrische signalen. Die signalen worden omgezet in een fm-signaal dat naar twee antenne-spoelen op het hoofd wordt gestuurd. Een derde spoel voorziet het implantaat via inductie van stroom. Daarmee is de brein-computer-interface geschikt voor langdurig gebruik en wordt de gebruiker niet gehinderd door bovenmatig veel externe hardware.
Drie elektrodes vangen de signalen van de neuronen op: deze zogenoemde formanten-frequenties, die coderen voor klinkers, worden door software geïnterpreteerd. Gedurende enkele maanden leerde de patiënt op basis van audio-feedback het systeem te gebruiken en hij haalt inmiddels een accuratesse van bijna negentig procent. Bovendien heeft het systeem slechts 50 milliseconde nodig om de signalen van de neuronen op te pikken, te versturen en te vertalen in spraak. Daarmee is het systeem ongeveer even snel als een persoon met intacte neurale paden.
Met meer elektrode-implantaten op meer dan één plaats in de motor-cortex zou het systeem ook in staat moeten zijn medeklinkers op te vangen en te synthetiseren. De onderzoekers denken met een volgende versie van het Neuralynx System, zoals het geheel van implantaat en externe hardware genoemd wordt, tenminste tien maal zoveel neuronen uit te kunnen lezen, wat het klankbereik moet verbeteren. Bovendien biedt het direct relateren van neuronale impulsen aan spraak mogelijkheden voor toekomstig onderzoek.

[Reactie gewijzigd door sjanssen15 op woensdag 23 december 2009 13:33]
Het gaat hier enkel dus om spraaksignalen, de signalen die je ook verstuurd wanneer je praat.geeft spraaksignalen door aan een computer.
[Reactie gewijzigd door HotFix op woensdag 23 december 2009 14:10]
[Reactie gewijzigd door freaq op donderdag 24 december 2009 10:42]
dat filtertje zit al in je hersenen, alleen dan op een andere plek.Dat wordt dus een filter installeren ;-)
ik denk dat de echtgenoot niet geïnteresseerd is in die functieEn sinds een 'mute' commando ook opgepikt wordt als de speaker uitstaat, kan de patiënt zo net zo makkelijk weer un-muten
Grappig dat bij artikelen over draadloze stroom half tweakers komt vertellen hoe gevaarlijk dat wel niet is / zal zijn, terwijl ze hier dus de inductie stroom bron OP het hoofd monteren en de ontvanger IN het hoofd. Als inductie echt zo gevaarlijk zou zijn... zou deze patient zich daar dan geen zorgen over moeten maken?Een derde spoel [...] het implantaat via inductie van stroom [voorziet]
Dat zou wel erg zijn ja, mooie nieuwe ondervragings techniek voor de fbi/cia.Nee, dergelijke gedachten worden niet doorgegeven:
geeft spraaksignalen door aan een computer.
Het gaat hier enkel dus om spraaksignalen, de signalen die je ook verstuurd wanneer je praat.
Gedachten opvangen (zelfs gedachten die je woordelijk denkt) kunnen we nog lang niet, dat gebeurt immers ook in de prefrontale cortex en niet in het spraakcentrum.Dat zou wel erg zijn ja, mooie nieuwe ondervragings techniek voor de fbi/cia.
[Reactie gewijzigd door watercoolertje op woensdag 23 december 2009 12:43]
Dan moeten we naar de platenmaarschappijen stappen en DRM op onze dromen af gaan dwingen. Wat zal Tim Kuik een field-day gaan hebben!Ik eis dan wel de nodige encryptie, want oei wat zouden daar een beelden kunnen verschijnen
[Reactie gewijzigd door DLGandalf op woensdag 23 december 2009 13:07]
Dit systeem hangt rechtstreeks aan het spraakcentrum. Waar jij je stembanden hebt zitten, zitten bij dit systeem de elektroden, dus als de patiënt gewoon iets zegt, dan wordt dat op een normale manier verwerkt. Vooral met mensen die een acute variant hiervan hebben (en dus vóór verlamming nog vrolijk spraakzaam waren) is dit een prima oplossing.Ik denk dat je het meer moet zien als het laten bewegen van je oor of je kleine teen. Iets dat je normaal gesproken niet doet, maar als je je goed genoeg concentreert en veel oefent kan je na een tijdje makkelijker op commando die spiertjes commanderen. Zo is het met deze electroden ook. Na een tijdje oefenen kom je erachter wat je moet doen/denken om een bepaald geluid te produceren.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Microsoft Sony Games Politiek en recht Galaxy S
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True