Marstek heeft met de Venus E 3.0 een thuisbatterij die gezien mag worden. Je geeft de batterij dankzij zijn fraaie, platte ontwerp makkelijk een plekje in je huis. Hij is wel behoorlijk zwaar en niet uit te breiden met extra batterijmodules: daarvoor heb je complete units nodig. De prestaties zijn in orde, maar de batterij kan wel traag reageren. Het rendement of de rte is dan wel weer erg hoog, zelfs op laag vermogen. De app is wat eenvoudig en de verbinding kan soms wat wispelturig zijn. Maar het is een van de goedkoopste batterijen per kWh en misschien moet je wat beperkingen dan maar voor lief nemen.
De Marstek Venus E 3.0-batterij is misschien bekend om zijn afwijkende vorm, maar nog meer om zijn prijs. Dit is een van de goedkoopste modellen die we getest hebben. Marstek is sinds 2020 actief en werd opgericht in Shenzhen, China. Het heeft ook in Nederland een kantoor/distributeur, dus je kunt altijd lokaal terecht.
De Venus E 3.0-thuisbatterij van Marstek valt op door zijn vormgeving. De batterij is plat en hoog, waardoor hij mooi tegen een muur kan staan en relatief weinig vloerruimte in beslag neemt. De behuizing is gemaakt van aluminium, maar de Venus heeft een frontje van gehard glas, wat de batterij een luxe uitstraling geeft.
Afmetingen
De Venus thuisbatterij staat op metalen voetjes en neemt een vloeroppervlak van 48 bij 15 centimeter in beslag. Hij is met 62 centimeter wel vrij hoog en weegt 60kg. Aan de zijkanten zitten handgrepen om hem te tillen. Achter het glas zit een display verwerkt. Dat laat de status van de thuisbatterij zien via ledjes die vaste icoontjes verlichten. Een grafisch display is het dus niet, maar het geeft wel informatie over verbinding, State of Charge (SoC) en eventuele storingen.
De Venus 3.0 is een complete thuisbatterij, die niet uitbreidbaar is. Je kunt wel meerdere Venus-batterijen combineren, maar ze hebben allemaal een eigen aansluiting nodig. Per fase van je huis kun je drie Venus-batterijen aansluiten. Als je een driefasenaansluiting hebt, kun je dat drie keer doen voor een totaal van negen Marstek-thuisbatterijen. De totale capaciteit die daarmee mogelijk is, is dus 9 * 5,12kWh op drie fases, dus 46kWh. Met een enkelfasige aansluiting is dat 22,5kWh.
Poorten
De Marstek werkt met zijn eigen meter, de P1-meter van HomeWizard of via Shelly-meters. Naast de stekker heeft de batterij nog een poort voor bedraad netwerk en een CAN/RS485-poort. De batterij is ook gewoon draadloos aan te sturen via wifi (alleen 2,4GHz) en bluetooth voor configuratie. Handig: via de app kun je bluetooth uitschakelen, zodat niemand je instellingen kan aanpassen. Bluetooth wordt pas bij een herstart weer ingeschakeld. Dat is wel zo handig als je de batterij buiten plaatst.
Er is nog een laatste poort aanwezig: de noodstroomvoorziening. Dat stopcontact (of batterijcontactdoos?) zit achter hetzelfde klepje als de hoofdstroomaansluiting, dus het klepje heeft vrij weinig zin. Dat geldt ook voor eenzelfde klepje aan de andere kant, dat de RS485- en lanpoort afdekt. Achter dat klepje zit ook de aan-uitknop van de batterij.
'Klepje' is hier een groot woord. In theorie zou het de IP65-beschermingsgraad moeten waarborgen, maar het klepje is verschrikkelijk slap en sluit slecht. Een rubberen stop dicht de noodstroompoort gelukkig nog af. Via de app kun je de poort volledig uitschakelen.
Installatie
Aangezien de Marstek een plug-inthuisbatterij is, valt de installatie heel erg mee. Een kleine waarschuwing is misschien wel op zijn plaats. Omdat het een vrij hoog, ondiep model is, kun je hem in theorie iets makkelijker omstoten dan een lage, diepe batterij.
Voor extra veiligheid levert Marstek dan ook een beugel mee waarmee je de batterij aan de muur kunt zekeren. Die bestaat uit twee delen: een helft die je tegen de muur schroeft en een helft die je aan de Venus bevestigt. Als je je muur en pluggen vertrouwt, zou je je Marstek via deze beugels misschien kunnen ophangen.
Je sluit de Venus aan met de meegeleverde kabel: dat is een exemplaar met 1,5mm²-aders en een heel lastige connector. Aangezien het afdekklepje altijd openstaat als de aansluit(stroom)kabel in de batterij zit, is de handgreep aan die kant erg lastig te gebruiken. De openhangende klep zit dan in de weg. Dat is des te vervelender omdat de kabel moeilijk uit de aansluiting te verwijderen is. Marstek levert behalve die kabel en de eerdergenoemde beugels geen verdere accessoires mee.
Marstek Venus E 3.0: het klepje met de stekkerconnector en de handgreep verstopt onder het klepje
Je kunt nog wel een accessoire kopen: de Marstek Smartbox. Dat is een kastje dat je tussen je hoofdaansluiting en de rest van je groepenkast installeert. Daarop kun je tot drie Venus-batterijen aansluiten. Marstek heeft een driefasenvariant in ontwikkeling, waarop je zelfs negen batterijen kunt aansluiten. De Smartbox schakelt bij stroomuitval je hele huis over op je Venus-batterij(en), zodat je een echte noodstroomvoorziening hebt.
Volgens Marstek kun je de enkelfasige Smartbox ook inzetten als je huis een driefasenaansluiting heeft. Dan 'bescherm' je uiteraard maar een van de drie fasen. Wil je alle fasen beschikbaar houden bij stroomuitval, dan zul je moeten wachten op de uitgebreidere Smartbox. Concurrent Anker heeft een soortgelijke schakelaar ontwikkeld en geeft uitdrukkelijk aan dat die alleen voor enkelfasige aansluitingen geschikt is.
Praktijk: de app en smarthome
Als je de Venus eenmaal hebt aangezet via het knopje aan de linkerkant (achter het mooie klepje), kun je de batterij met de app verbinden en instellen.
Je moet dan eerst toestemming geven voor locatiegebruik en apparaten in de buurt zoeken, zodat de app je batterij kan vinden. Vervolgens voeg je de batterij toe en stel je in op welke stand je hem wilt gebruiken.
Daar heb je vier opties voor. Wij gebruiken de modus Zelfconsumptie om nul op de meter te houden. Leuk detail: volgens de Nederlandse vertaling gebruikt het systeem dan energie uit een geïnstalleerd zonnestelsel. En over vertalingen gesproken: het was even zoeken waar je de taal van de app instelt. Dat doe je dus bij je accountinstellingen.
Als je doorklikt op je geïnstalleerde thuisbatterij, krijg je een 3d-huisje te zien met bijbehorende energiestromen. In dat scherm zie je de State of Charge, hoe snel je de batterij oplaadt of ontlaadt en hoeveel euro je bespaard hebt (als je stroomprijzen hebt ingevoerd). Ook de modus is zichtbaar.
De eerste van de drie andere gebruiksmodi is AI-optimalisatie. Die werkt met dynamische energieprijzen om de batterij op te laden of juist te ontladen. Ook is er een optie Handmatig, waarbij je kunt werken met tijdvensters voor ont- en opladen. Ten slotte is er een modus voor gebruik als uninterruptible power supply (ups), die de batterij gewoon vollaadt voor het geval de stroom uitvalt.
Je kunt ook overkoepelend nog Peak Shaving aanzetten: dat voorkomt dat je hoge vermogens aan het net levert of van het net afneemt.
Verder kun je de back-upstroom, ofwel de noodstroomvoorziening, aan- en uitzetten. Ook de eerdergenoemde bluetoothtoggle is beschikbaar in de instellingen. Verder kun je nog de ledjes aan- en uitzetten.
Dan is er nog de limiet voor de stekker: die kun je van 800W verhogen naar 2500W, zowel voor laden als ontladen. Daarvoor zijn alleen die twee keuzes beschikbaar: je kunt je vermogen niet fijnmaziger instellen.
Conservatieve reserves
Een wat conservatieve instelling kom je tegen bij de ontladingsdiepte of depth of discharge (dod). Die heeft een instelbereik van 30 tot 88 procent. Je kunt dus maar 88 procent van je 5,12kWh gebruiken. De resterende 12 procent is wat Marstek de Back-upreserve noemt. In de praktijk houdt de batterij zich niet heel strikt aan deze instelling: we hebben regelmatig diepere ontladingen dan die 12 procent gezien.
Hoewel de app redelijk voldoet, kun je weinig fijnmazig instellen. Een heel vervelende eigenschap is dat de app steeds opnieuw initialiseert nadat je telefoon in slaapstand gaat. Je moet dan weer locatietoestemming geven (tenzij je dat op 'altijd toestaan' zet natuurlijk) en opnieuw klikken op je batterij om de status te zien. Er is nog wel wat ruimte voor verbetering.
Zo was het bms af en toe compleet de weg kwijt en rapporteerde het 0 procent capaciteit. Ook ondervonden we tijdens het testen regelmatig verbindingsproblemen met de Venus. Mogelijk zijn er nog enkele software- en appupdates nodig om het systeem stabiel te laten werken.
Home Assistant-integratie
Er was een actief ontwikkelde Marstek-integratie via Home Assistant Community Store (HACS) voor Home Assistant, maar die wordt sinds enkele maanden niet meer verder ontwikkeld. De ontwikkelaar van Marstek Venus Energy Manager for Home Assistant is verdergegaan met een overkoepelende thuisbatterijintegratie genaamd Omnibattery. Naast de Marstek-batterijen ondersteunt die ook andere thuisbatterijen, onder andere van Anker, Hoymiles, Sessy en Zendure.
Als je je Venus 3 via Modbus hebt aangesloten, kun je ook kiezen voor de Marstek Modbus Suite. Let wel: dat werkt niet via wifi, maar alleen bekabeld.
Voor een korte test werkt de api prima om de Venus in Home Assistant (HA) uit te lezen. Die activeer je via de instellingen in de app. Zo kun je de accustatus uitlezen en de batterij opnemen in je Energiedashboards. Maar voor echte aansturing via HA raden we aan de Venus bekabeld aan te sluiten, zodat je de batterij via Modbus kunt bedienen.
Testresultaten
We testen de thuisbatterijen op verschillende eigenschappen. In je huis stuurt je P1-meter of een Shelly de thuisbatterij aan. Als de P1-meter een overschot rapporteert, kan de batterij opladen. Bij stroomvraag van je huis kan de batterij ontladen.
We stellen de thuisbatterijen in om nul op de meter te houden. Dan proberen ze zoveel mogelijk zonne-energie op te slaan en zo min mogelijk energie van het energienet te importeren. Om controle over dat P1-signaal te hebben, gebruiken we een testopstelling waarbij we het signaal kunnen programmeren.
Zo sturen we de thuisbatterijen altijd hetzelfde aan. Daardoor kunnen we eerlijke vergelijkingen maken. In een huis zijn nu eenmaal geen twee dagen hetzelfde. Voor meer details over onze testmethode klik je hier.
De belangrijkste cijfers
De rte is een van de hoogste die we bij thuisbatterijen hebben gemeten. Bovendien is dat rendement met zowel hoge als lage vermogens nooit onder de 75 procent.
De Marstek volgt het P1-signaal redelijk goed om nul op de meter te houden. Hij laat wel duidelijk wat meer liggen dan de Anker en EcoFlow.
De totale bruikbare capaciteit is wat lager, omdat Marstek 12 procent reserveert: de depth of discharge is 88 procent, dus er blijft altijd een dikke halve kilowattuur in de batterij achter.
Rendementen of rte's
We testen allereerst de rendementen, of roundtripefficiëntie (rte) van de thuisbatterijen. Dat doen we eerst met het maximale vermogen waarmee de batterij kan opladen en ontladen. Vervolgens testen we met het vermogen dat zonder aparte groep toegestaan is: 800W dus. Tot slot testen we de rendementen met lagere vermogens van 500W en 200W.
De curve bereikt bij 800W opnieuw het hoogste rendement, maar ook de andere rendementen blijven hoog. Vooral indrukwekkend is de rte bij 200W: bij veel batterijen zakt die flink omlaag, maar de Venus behoudt een rendement van 77 procent. Ook vergeleken met andere thuisbatterijen presteert de Venus goed. Hij behaalt bij de gemeten vermogens een van de hoogste rendementen.
De bruikbare capaciteit van de Marstek is door die eerdergenoemde reserve van 12 procent wat lager dan sommige andere 5kWh-batterijen. Toch is die niet zoveel lager als we zouden verwachten, want uit de metingen blijkt dat de batterij verder ontlaadt dan de 12-procentgrens. De goede efficiëntie compenseert eventuele verliezen door de ontladingsbeperking voor een groot deel. Door de iets lagere rte op het volle vermogen van 2500W houd je iets minder capaciteit over als je de batterij snel oplaadt of ontlaadt.
De omvormer en overige elektronica van de thuisbatterij gebruiken natuurlijk ook energie. We meten tijdens perioden van inactiviteit het gemiddelde eigenverbruik van de thuisbatterij. Dat doen we als de batterij halfvol is en als hij leeg is. We zien namelijk soms een mix van verbruik van het net en uit de eigen opslag. Zeker als de batterij bijna leeg is, zal de batterij eerder vanuit het net laden om te diepe zelfontlading te voorkomen.
Bij het eigenverbruik zien we een van de redenen waarom de Marstek zijn hoge rendement haalt. Zowel halfvol als bijna leeg verbruikt de Venus ongeveer 10 tot 12W.
In deze grafiek is het eerste cijfer het verbruik uit de eigen accucellen, het tweede is het vermogen uit het stroomnet, en het derde het totaal.
Warmtetest
Met de warmtetest kijken we hoe de koeling van de thuisbatterijen werkt. We laden en ontladen hem zes uur lang met 800W en loggen de temperaturen en de vermogens. Datzelfde doen we bij het maximaal ondersteunde vermogen van de thuisbatterij. We wisselen laden en ontladen af om de batterij langer dan twee uur te kunnen testen. Met alleen laden (of ontladen) zouden we de zes uur nooit halen.
Het maximale vermogen van de Marstek is 'slechts' 2500W en dat is te zien aan de temperaturen. Waarschijnlijk helpt ook de vorm van de batterij, met zijn grote oppervlak aan de achterkant. Dat fungeert als grote heatsink voor de accucellen. Daarbij valt wel op dat onze FLIR-camera een veel hogere temperatuur aan de buitenkant meet (bijna 71 graden) dan de celtemperatuur (48 graden) die we doorkrijgen.
De batterij houdt opladen en ontladen bij 2500W prima vol. Er is even een hapering in het log te zien, maar we meten geen structurele afname van het vermogen als de Venus warmer wordt.
We meten de geluidsproductie van de thuisbatterijen met onze Brüel & Kjær 2238-geluidsmeter op 50cm afstand. Dat doen we tijdens de warmtetest, wanneer de batterijen maximaal opgewarmd zijn. De Marstek produceert geen hoorbaar geluid. De EcoFlow is een beetje hoorbaar met 41dB(A), terwijl de Anker met 46dB(A) het meeste geluid maakt.
Met onze trackingtest meten we hoe goed de thuisbatterij het P1-signaal volgt. Daarvoor spelen we een trace af – een opname dus – van een dag met afwisselend energievraag en energieoverschot.
In een perfecte wereld volgt je thuisbatterij exact de vermogens die gevraagd of geleverd worden om zo keurig nul op de meter te houden. In de praktijk zal het apparaat vaak hier en daar een paar watt missen, omdat hij niet op de seconde nauwkeurig en met het exacte vermogen reageert.
Om in te zien wat dat je zou kosten aan te veel en te weinig gevolgd vermogen, hebben we de de absolute afwijking berekend. Deze cumulatieve absolute deviatie (cad) telt elke watt op die de batterij te veel of te weinig volgt. Hoe hoger dat getal, hoe meer het vermogen afwijkt van de trace.
De Venus volgt onze trace niet bepaald nauwgezet. Bij 800W is de afwijking een stuk hoger dan die van EcoFlow en Anker en bij 2500W gaat het om een van de hoogste afwijkingen. Ook bij vol vermogen is de afwijking hoog: de batterij mist bijna 1,2kWh.
De drempelwaardetest zoomt in op de afwijkingen die we in de traces zien. Met de drempelwaardetest zoeken we naar de vermogens waarbij de thuisbatterij begint op te laden (bij overschot) of te ontladen (bij vraag). We loggen hoe goed de thuisbatterij de gevraagde (of aangeboden) vermogens volgt. We stellen de P1-meter in op stappen van 2W, die we dertig seconden vasthouden.
Tot 10W gebeurt er zowel bij opladen als ontladen weinig. Pas als we een paar seconden 10W vragen, begint de batterij energie te leveren. Ook voor het opladen geldt die 10W-grens.
Grenswaarde opwek
Grenswaarde verbruik
Reactietijdtest
Bij de drempelwaardetest zagen we bij hoeveel overschot of vraag de thuisbatterij reageert. In de reactietijdtest meten we hoe snel de batterij in actie komt. Dat is vooral bij wisselende belasting relevant. Als de batterij traag reageert, laat je veel energie 'liggen' door te laat te beginnen met opladen of ontladen. Dan lever je kostbare zonnestroom terug (met eventuele terugleverboetes), of je betaalt voor afname van stroom in plaats van die vraag uit je batterij te leveren.
We houden bij deze test een basisverbruik van 50W aan. Dat doen we om te voorkomen dat de batterij trager reageert doordat hij mogelijk in slaapstand staat. We meten de reactietijden bij 2500W, 800W, 500W en 200W om te zien hoe de batterij reageert op verschillende vermogens.
Bij grotere vermogens duurt het maar liefst 10 tot 12 seconden voor de Marstek reageert op een wisseling. Bij 500W- en 200W-wisselingen duurt dat met 9 tot 11 seconden vergelijkbaar lang. Voor de 800W-test meten we zelfs 16 seconden: dat is wel erg lang.
De Marstek Venus E 3.0 is een van de goedkoopste 5kWh-thuisbatterijen en alleen daarom al een van de interessantste modellen. Als je van plan bent je thuisbatterij in het zicht te zetten, is het ook een van de modellen die je best mag zien. Door het superplatte ontwerp heb je ook nog eens weinig vloerruimte nodig om hem kwijt te kunnen.
De prestaties zijn prima. Vooral de uitstekende rendementen vallen op: ook bij lage vermogens is de roundtripefficiëntie hoog. De Marstek scoort daarnaast goed op temperatuur en vermogen. Hij wordt niet al te warm en daardoor kan hij zonder al te veel problemen ontladen en opladen op zijn volle vermogen van 2,5kW.
Daar staat tegenover dat we flink wat gedoe hadden om de Venus onze tests correct te laten doorlopen. Het batterijmanagementsysteem was wat nukkig en er waren veel resets en updates nodig om hem aan de praat te krijgen. De app is ook wat eenvoudig en mag nog wel wat meer controle bieden. Maar als je de batterij gewoon wilt neerzetten en er weinig omkijken naar wilt hebben, is het goed genoeg.
Nog een klein minpuntje is de capaciteit. Hoewel hij op papier 5,12kWh heeft, is de flinke reserve van 12 procent zonde. De meeste batterijen zijn instelbaar op een minimale SoC van 0 tot 5 procent. Je verliest dus bijna een halve kilowattuur. De lage prijs compenseert dat ruimschoots, waardoor de Marstek alsnog een Great Value-award krijgt.
Feedback?
We hebben de afgelopen maanden hard gesleuteld aan een manier om thuisbatterijen uitgebreid en vooral reproduceerbaar en onderling vergelijkbaar te testen. We hopen jullie op deze manier van waardevolle informatie te kunnen voorzien, maar we staan zoals altijd open voor suggesties! Laat jouw vragen en feedback achter bij het achtergrondartikel over de testprocedure.
Reviews op Tweakers zijn onafhankelijk. Meestal krijgen wij producten in bruikleen van fabrikanten of winkels. Als dat niet kan, kopen we ze zelf. Fabrikanten hebben vooraf geen inzicht in onze reviews en geen invloed op de inhoud en ons oordeel.
Ik heb er zelf 3 thuis staan en kan aanvullen dat ze snachts constant elkaar laten pieken en elkaars energie opslaan.
Met een handmatig schema waarbij 1 uitstaat of constant minimale stroom draw geeft, werken de systemen weer prettig. Gedurende de dag zijn de 3 systemen eigenlijk nooit in elkaars vaarwater bezig.
Binnenkort moet ik de kabel regelen of een wijze verzinnen waarop ze denken dat ze bekabeld zijn, zodat omnibatterij werkt, de app werkt fijn enkel is niet ideaal.
Ik vind de conclusie wel heel positief als ik de ervaring lees
Trage reactie batterij
Wisselvallige app
Onbetrouwbare verbinding
Kwaliteit klepjes (Waterdichtheid?)
Niet respecteren ondergrens (12%)
BMS dat af en toe 0% rapporteert
Een BMS zorgt ervoor dat je systeem uiteindelijk niet in brand vliegt. Als dit in het begin al onbetrouwbaar is vraag ik me af hoe dit goedgekeurd is kunnen worden voor de Europese markt.
Ik heb zelf een 9.8kWh thuisbatterij waar ik heel tevreden van ben, maar in dit geval kon de conclusie ook zijn: Voordeel goedkope batterij, nadeel sommige kopers zullen een nieuwe woning moeten zoeken.
Ja. Persoonlijk gebruik ik die OmniBattery integratie. Die staat vermeld in het artikel. Dit is echt gewoon de doorontwikkeling van de oude (onofficiële) Marstek integratie. Hou je ze naast elkaar dan zie je het verschil gewoon niet.
Die integratie werkt echt zo veel beter dan de app. Echt een verschil van dag en nacht. De batterijen reageren veel sneller, de status kan je veel betrouwbaarder opvolgen en je hebt functies om bijvoorbeeld het gebruik van je laadpaal niet te compenseren (of net wel, wanneer jij dat wil), peak shaving pas aan te zetten onder een bepaalde capaciteit, je max (ont)laad capaciteit nauwkeurig instellen, en nog een aantal andere zaken.
Ik heb 2 batterijen en hij is dus ook slim genoeg om te kiezen om slechts 1 batterij per keer te op/ontladen als er maar een beperkt vermogen nodig of beschikbaar is. Buiten die onnozele klepjes lost het eigenlijk alle problemen op dit in deze review staan.
Ik deel wel grotendeels de ervaringen uit deze review. Wellicht goed voor jullie opstelling om meer dan 1 accu te testen (van hetzelfde merk, type). Ik lees online dat meer mensen met verschillende merken problemen hebben zodra het er meer dan 1 is.
-
Zelf heb ik 3x Venus E3. Begonnen met 1x en er toen 2 bij gekocht. Mijn ervaring met Marstek out of the box:
De software van Marstek = drama. Je moet via de app om een update vragen, updaten werkt vaak niet en moet je vaak drie keer of meer proberen voordat het lukt.
1 accu bedraad aangesloten op de Marstek P1-meter: matig. Zoals in de review ook te zien is, is de aansturing relatief traag.
1 accu bedraad aangesloten op Home Assistant-plugin B2500-meter (Home Assistant krijgt de waardes van een P1-USB-dongle): iets beter dan punt 1, maar alsnog relatief traag. Ik was er wel blij mee, ondanks de niet-perfecte opstelling (met name aan de Marstek-softwarekant).
3 accu's bedraad aangesloten met B2500: slecht. Vaak ging een accu offline of weer op wifi, ondanks dat er een ethernetkabel aangesloten was (netwerk: Ubiquiti met UDM Pro Max en 16-poorts switch).
3 accu's bedraad aangesloten met Marstek P1-meter: DRAMA. Na klagen bij Marstek 3x geupdate (ik moest dagen wachten op antwoorden/fixes). Na 10 minuten met 3 accu's aan: 7500W naar het net en de seconde daarna 7500W van het net.
1 accu bedraad met destijds de Marstek Energy Manager HACS-integratie en P1-USB-meter: OK! De aansturing ging veel sneller en ik had het idee dat mijn "nul op de meter" ook beter uitkwam. Het rendement was oké, niet geweldig. Je kunt zelf de deadband / hysteresis instellen en dus bepalen hoe snel de accu reageert.
Ik vond dat de HACS-integratie te veel was toegespitst op de situatie van de maker zelf en niet op wat ik wilde. Dit was een maand voordat hij overging van Marstek Energy Manager naar Omni Battery Manager.
Mijn huidige opstelling: Ik lees heel wat negativiteit rondom AI in de comments, maar hier komt het: ik heb met behulp van AI een ESPHome-custom-integratie geschreven. Ik heb een ESP32-P4 in mijn meterkast en daar zit van alles op aangesloten. Ik heb een P1-splitter (passief) gekocht en mijn ESP aangesloten op de P1-poort. De ESP32 verbindt, net als de Omni Battery-integratie, via Modbus met mijn 3x Marstek Venus 3.0. De ESP32 stuurt mijn accu's aan en mijn rendement is nu over de afgelopen 5 maanden 84%. Diezelfde ESP32 is ook aangesloten op de kWh-meter van mijn laadpaal en warmtepomp. De software zorgt ervoor dat mijn 3x25A-aansluiting er nooit uit vliegt. Met deze opstelling is de reactietijd rond de seconde voordat de accu inspringt. Ik doe niets meer met de Marstek-software en zit volgens mij nog steeds op versie 147 of 149. Nu de donkere tijden zijn begonnen, heb ik een Home Assistant-plugin geschreven (lees: door AI laten maken); die regelt of we moeten laden uit het net en welke kosten daaraan verbonden zijn, inclusief het rekening houden met het rendement van de accu.
Zelf ben ik ontwikkelaar dus weet wel wat ik moet prompten/controleren. Wellicht een extra reden waarom het gelukt is met AI.
Ik heb er zelf thuis ook eentje en bij mij vallen ook wat dingen op:
Hij lijkt sneller te reageren op een via HA ge-emuleerde Shelly dan op de onderliggende P1 meter zelf
Hij is nu voor modbus aangesloten en draait nu behoorlijk stabiel, behalve bij firmware updates, dan kost het me soms een half uur om de verbindingen weer te herstellen. Aangezien er iets met account lijkt te zijn moet ik hem dan overnemen met een ander account eerst, heb vreemd
Als je de local api aanzet verloor ik regelmatig alle instellingen, heel random.
Maar gegeven de prijs, dat hij nu stabiel via modbus werkt kan hij nog steeds interessant zijn voor een tweakers doelgroep, maar zo heb zeker niet bij mijn ouders neerzetten!
Ik heb er 1 bij mijn ouders en schoonouders neer laten zetten. Eenmaal geïnstalleerd werkt het prima, geen gedoe en ze level tot op vandaag bijna elke dag met nul op de meter (ze hadden dan ook met de helft aan capaciteit toe gekund).
Dat is inderdaad raar. Fysisch kan dit eigenlijk niet bij passieve koeling / transmissie.
Het kan ook zomaar door onkundig gebruik van de warmtebeeldcamera zijn. De meeste camera's hebben een instelwaarde voor de emissiecoëfficiënt. Die moet wel kloppen met het materiaal wat je meet. Wij gebruiken dergelijke camera's in de bouw en een mooie overall gemiddelde is 0,9 voor de gangbare bouwmaterialen. Echter, sterk reflecterend metaal heeft bijvoorbeeld juist een hele lage waarde (lage waarde = minder warmteoverdracht door straling, dat is bijvoorbeeld het principe van radiatorfolies). En bij glas moet je oppassen dat je niet de reflectie aan het meten bent ipv het glas zelf.
Bij dergelijke warmtecamera's staat over het algemeen ook een disclaimer dat je deze niet moet gebruiken voor het bepalen van absolute temperaturen, maar voor het in kaart brengen van onderlinge verschillen.
Heeft iemand ervaring hoe het werkt als er geen stroom wordt geleverd van het net?
Er wordt gesproken van vertraging bij leveren, wat opgevangen wordt door stroom van het net te gebruiken. Dat lijkt in tegenspraak met een goede werking tijdens een periode “off-grid”?