Met het oog op Halo-fans
In het najaar van 2007 completeerde Microsoft de Halo-trilogie met Halo 3, dat in Nederland met een grote première in Pathé Tuschinski werd gelanceerd. Hoewel de trilogie daarmee werd voltooid, betekende het absoluut niet het einde van de franchise. Zo was er al sprake van een Halo-film, er was een massively multiplayer online-game in ontwikkeling en ondertussen werd het achtergrondverhaal in verschillende boeken uitgediept. Met betrekking tot dat laatste doet de game die Microsoft deze week uitbrengt ook een duit in het zakje. Halo Wars speelt zich namelijk twintig jaar voor de gebeurtenissen in Halo af.
Getest op: Xbox 360 (exclusieve titel)
Anders dan de games in de Halo-trilogie is Halo Wars geen schietspel, maar een strategiegame. De ingrediënten voor een succesnummer zijn aanwezig; het spel werd gemaakt door Ensemble Studios, dat ooit verantwoordelijk was voor de Age of Empires-serie, en kan putten uit de rijke setting van het Halo-universum. Bovendien is het genre waarin het spel uitkomt - strategiegames op consoles - nog weinig gecultiveerd. Microsoft heeft dus alle kans om te scoren met Halo Wars.
Om dat te doen richt de uitgever zich met name op de Halo-fan. "We hebben niet de illusie de hardcore rts-gamer weg te trekken achter de pc om Halo Wars te gaan spelen", stelt Paul Naber, algemeen manager van Xbox Nederland. "Met Halo Wars mikken we allereerst op de Halo-speler. Heb je Halo-games in huis, dan is Halo Wars in onze ogen een must-have. Daarnaast is er ook een segment gamers dat de gemiddelde rts door de jaren heen te ingewikkeld is gaan vinden. Tot die groep behoor ik zelf ook. Voor die gamers is een wat simpeler strategiegame zeer welkom, en Halo Wars is die rts."
Gemaakt voor de 360
Die gamers moeten dan wel een Xbox 360 in huis hebben, want het spel verschijnt exclusief voor de console van Microsoft en niet op de pc, hoewel niet valt uit te sluiten dat het spel ooit alsnog naar de pc wordt overgezet. In de keuze voor de Xbox 360 ligt meteen de grootste uitdaging; hoe bestuur je immers een strategiespel, zonder gebruik te maken van toetsenbord en muis? Spellen als Red Alert 3 en Battle for Middle-Earth II kwamen al in de buurt, maar Ensemble Studios beloofde meerdere keren dat Halo Wars in dat opzicht een nieuw hoofdstuk zou betekenen. Die andere strategiegames kennen een pc-versie waar de consoleversies van zijn overgezet, terwijl Halo Wars specifiek voor een console is ontworpen, zo redeneerde Ensemble.
Wel toegankelijk, niet diepgaand
Helemaal gelogen hebben de heren ontwikkelaars niet: Halo Wars schuift de speler een prima besturingssysteem voor, dat snelle handelingen toelaat zodra je de instellingen van de controller in je hoofd hebt. Toch wijkt de besturing in de basis niet veel af van hoe dat op een pc gaat. Halo Wars beschikt wel over de nodige shortcuts, waarmee je bijvoorbeeld snel tussen je legers en je basis heen en weer kunt schakelen, maar vertrouwt voor een groot deel nog steeds op het navigeren met een crosshair, die normaal met de muis zou worden aangestuurd.
Shortcuts in de besturing
Dit heeft tot gevolg dat de snelheid waarmee je Halo Wars aanstuurt altijd lager zal blijven dan die bij een rts op de pc. Dat betekent echter niet dat de besturing van Halo Wars direct een minpunt is. Binnen enkele missies hadden we de besturing in de vingers en het was geen enkel probleem meer om door de speelvelden te navigeren en bij te houden waar onze legers zich bevonden. Het spel herkent een groep units samen als een leger en stelt je in staat om met één druk op de knop van leger naar leger te springen. Zo kun je dus alsnog snel orders geven waar dat nodig is. Het lijkt een beetje op het systeem waarbij je - op de pc - units aan een bepaald nummer hangt, om ze snel terug te kunnen vinden.

Age of Empires
Daarmee is de eerste overeenkomst met Age of Empires zichtbaar, en wie oplet ontdekt al snel veel meer gelijkenissen tussen Halo Wars en Ensemble's meest succesvolle strategieserie. Zo is het camerastandpunt gelijk aan dat van Age of Empires, al kan er worden gedraaid en licht in- en uit worden gezoomd. Ook de manier waarop spelers een basis opbouwen is gebaseerd op een bekende formule. Elke basis heeft, afhankelijk van hoe ontwikkeld hij is, een bepaald aantal plaatsen voor gebouwen. Met een druk op de knop worden die gebouwen automatisch neergezet, waardoor de speler zich alleen nog druk hoeft te maken over wat voor gebouwen hij wil hebben en hoeveel.
Een simpele aanpak dus, die - zoals Microsoft zelf terecht inschat - hardcore rts-fans niet zal aanspreken. De nadruk ligt op de actie, op het vechten. Ook daarin komt die simpele aanpak tot uiting. Gevechten verlopen zeer overzichtelijk: grondvoertuigen winnen van infanterie, infanterie wint van vliegende voertuigen en die winnen op hun beurt weer van grondvoertuigen. Een simpel spelletje 'papier, steen, schaar' dus. Uiteraard zit er variatie in de units, maar wie zich houdt aan de verhoudingen en de gevechten op die manier aangaat, zal daar zeker profijt van hebben.

Weinig tactiek
Toch moeten we concluderen dat er niet op alle fronten aandacht is voor tactiek in Halo Wars. Een simpele opzet met enige tactische inbreng eindigt, zeker in skirmish-potjes, vaak in één, tamelijk gangbare, uitvoering: zorg dat je zo snel mogelijk wat units uit de grond stampt en wals je tegenstander plat. Halo Wars lijkt in skirmish, zowel tegen de computer als online, de rushers in de hand te spelen. De ervaring die wij hadden bij het 'turtlen' - het rustig opbouwen van een basis en een leger voordat je denkt aan aanvallen - is dat je onder de voet wordt gelopen door rushers. Hun legers zijn bescheiden, maar de aanvallen volgen elkaar in hoog tempo op. Dat werkt zo beperkend op de ontwikkeling van je leger en je basis, dat je tegenstanders uiteindelijk sneller klaar zijn met de bouw van eenheden, die vervolgens het pleit kunnen beslechten.
Daarmee ondermijnt Halo Wars zichzelf een beetje; een strategiegame waarin de ene strategie aanwijsbaar beter werkt dan de andere, blijft immers niet lang leuk. Toch biedt de gameplay genoeg mogelijkheden om, ook zonder al te veel tactisch nadenkwerk, je tegenstander te kunnen overklassen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de samenstelling van je legers, het gebruik van speciale aanvallen en het opzetten van meerdere bases, waardoor het verzamelen van resources sneller gaat en je leger sneller wordt aangevuld, als het even niet loopt zoals gewenst.
Twintig jaar voor de trilogie
Die mogelijkheden worden in de campagnemodus van het spel stap voor stap uit de doeken gedaan. De campagne geldt, zeker in de beginfase, dan ook als een groot leerproces. Zo leert het spel je wat je kunt doen met je basis, hoe je speciale aanvallen gebruikt en hoe je de aanvallen van het ruimteschip Spirit of Fire in kunt roepen. Veel uitleg behoeft dit allemaal niet, maar als je op Halo-spelers en een bepaalde groep mainstream rts-spelers mikt, moeten ook spelers met weinig strategische spelervaring op weg worden geholpen.

Halo-kennis vereist
De vraag rijst dan ook wat voor Halo Wars eigenlijk belangrijker is: gevoel voor het strategiegenre, of kennis van het verhaal van de Halo-trilogie? Gezien de eenvoudige opzet en de lage instapdrempel, is ervaring met het genre zeker geen vereiste. Kennis van de trilogie is ook niet vereist, maar het verhaal is een stuk minder interessant als je helemaal niets van Halo weet. Nog los van het feit dat je de talloze lijntjes naar de Halo-trilogie dan niet begrijpt of herkent, word je minder gegrepen door de wereld.
Zoals gezegd speelt het verhaal zich twintig jaar voor de gebeurtenissen uit de Halo-trilogie af. Het spel biedt spelers een in-game tijdlijn, zodat iedereen de setting duidelijk voor zich heeft en weet hoe gebeurtenissen in Halo Wars zich verhouden tot gebeurtenissen in de trilogie. Halo Wars draait om de crew van de Spirit of Fire, die zich bezighoudt met de herrovering van de verwoeste planeet Harvest, waar de Covenant bezig zijn een belangrijke Relic op te blazen. Hierna verplaatst het verhaal zich nog naar de planeet Arcadia, waar de Covenant veel schade kunnen aanrichten, omdat de planeet nog nauwelijks door de oorlog is aangetast.

Stoere soldaten
Sergeant John Forge leidt de troepen van de United Nations Space Command op de grond. De aanwezigheid van John Forge is meteen een voorbeeld van een van de Hero-units in het spel. Behalve de personages in het spel gelden ook de Spartan-soldaten als Hero units. Vergeet immers niet dat Master Chief, het hoofdpersonage van de Halo-trilogie, tot die klasse behoorde. De topsoldaat komt zelf niet voor in Halo Wars, maar je krijgt dus wel andere Spartan-soldaten onder je hoede. Deze soldaten hebben een aantal van dezelfde kwaliteiten als Master Chief, zoals het overnemen van een vijandig voertuig. Dat laatste is best handig, als je een Wraith-tank tegenkomt die je op dat moment even niet zo snel kunt vernietigen.
Uiteraard hebben de Covenant ook de nodig Hero-units, zoals het stamhoofd van de Brutes en The Arbiter. In de campagne zul je echter niets met de Covenant kunnen doen; Halo Wars is in die modus alleen speelbaar met de UNSC. Het is overigens niet ondenkbaar dat er middels downloadable content ooit nog een campagne met de Covenant komt. De Covenant is nu wel al speelbaar in de skirmish-modus en in online potjes. Hoewel het opbouwen van een leger en de manier van spelen met de Covenant eigenlijk niet anders aanvoelt dan het spelen met de UNSC, is het voor Halo-fans leuk om een leger te kunnen opbouwen met Jackals, Brutes en Elites.
Multiplayer en tussenfilmpjes
Niet alleen de aanwezige units en de setting doen denken aan de Halo-trilogie. Ensemble heeft zijn uiterste best gedaan om ook de sfeer in het spel in een Halo-vorm te gieten. Zo hoor je af en toe de bekende Halo-deuntjes door je speakers en de grafische stijl van het spel is ook 'typisch Halo', wat goed past bij de richting die Microsoft met deze game op wil.
Mooie tussenfilmpjes
Behalve de muziekstijl en de graphics heeft Halo Wars ook een haast filmische inslag. Tussen de missies door kun je vaak genieten van een tussenfilmpje waarin meer over het verhaal duidelijk wordt. Daarin wordt niet alleen de kant van de UNSC belicht, maar zie je ook waar de Covenant mee bezig zijn. Deze scènes zien er zeer goed uit en zijn dan ook een lust voor het oog. Het lijkt een trend te worden om bijzonder fraaie tussenfilmpjes in te voegen in de campagnemodus van een rts. Denk bijvoorbeeld aan de live action-filmpjes in Red Alert 3. Dat niveau haalt Halo Wars misschien niet, maar de tussenfilmpjes voegen zeker iets toe.
Datzelfde kan worden gezegd van de multiplayer-modus. Multiplayer is altijd een belangrijk onderdeel van de Halo-trilogie geweest en Halo Wars past ook op dit punt goed in de franchise. Het spel ondersteunt online-multiplayerpotjes voor maximaal zes spelers tegelijk. De online gameplay doet ons een beetje denken aan de online multiplayermodus van Age of Empires II. Er zijn geen al te lastige tactische elementen in opgenomen, en winnen doe je vooral door slim samenspel van aanvallen en verdedigen. Naast de competitieve multiplayermodus kent Halo Wars ook nog een coöperatieve spelmodus, waarin de singleplayer van het spel samen met een vriend via Xbox Live kan worden doorgespeeld.
Korte campagne
De toevoeging van de multiplayermodus en de coöperatieve spelmodus is niet alleen goed omdat spelen met en tegen anderen nu eenmaal het leukst is, maar hij is ook nodig. Zonder deze modi zou Halo Wars maar een karig product zijn. De campagne kent een aardig verhaal en de herkenbare punten zijn leuk, maar de campagne is wel vrij kort. Zie je de campagne als een hulpmiddel om het spel te leren en houd je meer van multiplayer, dan is dat niet zo erg. Maar spelers die vooral voor een singleplayermodus gaan, kunnen van een koude kermis thuiskomen, zeker als het je niet aanspreekt om het spel nog eens door te spelen op een hoger niveau, of om alle missies af te sluiten met een gouden medaille.
Conclusie