Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 152 reacties

Een gebruiker van torrentsite The Pirate Bay heeft 18.592 wetenschappelijke artikelen gepubliceerd op de site. Greg Maxwell deed dit omdat het copyright inmiddels was verlopen, maar de publicaties alleen na betaling toegankelijk zijn.

De artikelen komen uit de Jstor-database, die publicaties bevat over veel verschillende onderzoeksgebieden in de wetenschap. De bewuste artikelen die door Maxwell zijn geupload werden gepubliceerd in het tijdschrift Philosophical Transactions of The Royal Society, maar zijn momenteel alleen nog maar via Jstor te benaderen. Omdat deze geld vraagt per artikel, besloot Maxwell de artikelen op The Pirate Bay te zetten, in een bestand met een grootte van 32,5GB. Daarbij laat hij in de torrentbeschrijving weten de artikelen op legale wijze te hebben verkregen.

Volgens Maxwell is zijn actie een aanklacht tegen het wetenschappelijke publicatiesysteem. Alhoewel wetenschappelijke artikelen voornamelijk het doel hebben om collega's in hetzelfde werkveld op de hoogte te stellen van nieuwe resultaten, moet er voor toegang tot deze artikelen vaak geld worden betaald. Zo vraagt het grote wetenschappelijke tijdschrift Nature 32 dollar per artikel. Er zijn echter ook tijdschriften die alle publicaties vrij toegankelijk maken.

Er is in de wetenschap een grote focus op het publiceren van artikelen: daar wordt vaak de status van een wetenschapper van afgeleid. Ook wordt bij veel aankomende onderzoekers het publiceren van een aantal artikelen verplicht gesteld, voordat zij kunnen promoveren.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (152)

soms regelt de faculteit of universiteit wel iets zodat studenten kostenloos artikels kunnen downloaden, volledige papers en niet enkel de abstracts. op de kuleuven merk ik dit dikwijls, dan staat er op de site "this service is brought to you by the kuleuven blablabla hier is de download link"

en als je niet op het kuleuven netwerk zit, is er nog altijd een handige proxy :)

voor de geinteresseerde kuleuven studenten: zoek maar eens wat artikelen op op deze site:
http://ieeexplore.ieee.org/Xplore/guesthome.jsp

en doe vervolgens hetzelfde na te hebben ingelogd via:
https://stuiterproxy.kuleuven.be
of voor de luierikken: https://stuiterproxy.kule...e.org,SSO=U+guesthome.jsp


maar jammer genoeg blijven er een aantal artikelen achter de paywall, dit ga je altijd hebben :(
in Maastricht (UM) kun je alle beschikbare databases in je eigen vakgebied gewoon bekijken en alles lezen zonder ervoor te betalen,
Voor mensen die problemen hebben met de torrent (404 error etc.), op btjunkie staat de zelfde torrent en die doet het wel!

Omdat het een legale publicatie betreft lijk het mij dat ik hier naar toe mag linken:

http://btjunkie.org/torre...b71518ec417ab3764965024a9

Mag dit niet, ga dan naar BTjunkie.org en zoek daar naar papers from philosophical transactions of the royal society en klik de 1e torrent aan :)
Als ik "open access" wil voor een paper dat ik schrijf, dan kost me dat 1000 tot 3000 dollar, plus de kosten voor kleur per diagram etc. Zie bijv. dit overzicht.

Daar staat tegenover dat je dan vaker wordt geciteerd.

Er moet wat gedaan worden, zie de Serials Crisis, maar ik zou niet weten wat!
Copyright en verkoopprijs hebben niet zoveel met elkaar te maken. Het copyright kan dan wel verlopen zijn, maar dat heeft geen betrekking op de wijze waarop het product wordt aangeboden. Indien de eigenaar/beheerder het na vervallen van de copyright nog steeds enkel tegen betaling wil verkopen, dan is dat zijn goed recht. Er is geen wet die hem daarin tegenhoudt.
Hetgeen waar het copyright betrekking op heeft is het intellectuele eigendom van de auteur(s).
De al bekende regel "niets uit deze uitgave mag.. etc etc" is dan niet meer echt van toepassing. Je mag het dus copieren, je mag er dus zonder toestemming te vragen passages uit gebruiken voor eigen ander werk.

Aan de andere kant ben je niet meer strafbaar voor de distributie van materiaal waarvan de copyright verstreken is. Het downloaden van dit soort materiaal is in Nederland niet strafbaar, ook niet als de copyright nog niet verstreken is, mits we natuurlijk wel onze bijdrage afstaan tbv de rechtshebbenden. Dat kun je doen door het materiaal op te slaan op media waar een thuiscopy heffing op zit (vanuit Stichting Thuiskopie). Distributie is een ander verhaal, maar dat gaat in deze situatie niet op.
Deze downloads via TPB zijn dus volstrekt legaal. Over het ethiek van deze downloads valt te discussiëren.
Tja, als het copyright verlopen is mag het natuurlijk.
Niet noodzakelijk. JSTOR is een database. Databases worden op zich ook beschermd, net tegen dit soort acties: men wil de investering beschermen van diegene die een database opstelt. Zelfs als iemand een database aanlegt van werken die niet auteursrechtelijk beschermd zijn (vb. telefoonnummers, kleuren, of zoals in dit geval, werken waarvan het auteursrecht verlopen is), wordt die databank (in Europa) alsnog beschermd tegen kopiëren van het geheel of delen ervan.

Zie de Database Directive: http://eur-lex.europa.eu/...i=CELEX:31996L0009:EN:NOT
Nederlandse wet: http://www.ivir.nl/wetten/nl/databankenwet.html
Belgische wet: http://bit.ly/nWgvNZ
In het artikel staat dat de artikelen uit de JSTOR database komen, maar in de torrent kan ik alleen vinden dat ze momenteel te vinden zijn bij JSTOR. Er staat het volgende:
Several years ago I came into possession, through rather boring and lawful means, of a large collection of JSTOR documents.
Hij is dus op één-of-andere wijze aan deze documenten gekomen, maar niet per se door ze vanaf JSTOR te downloaden. Als hij ze niet direct van JSTOR heeft (wat mogelijk is), dan kan hij ook niet het databankrecht van JSTOR schenden door ze aan te bieden.

Net als dat je niet het databankrecht van, bijvoorbeeld, PostNL op postcodes kunt schenden door zelf een nieuwe databank te maken, maar alleen door de bestaande te kopiëren of beschikbaar te stellen.
Je weet dat in de VS er geen database wet is? Weer zo'n rare europese proefballon.
Er is een duidelijk verschil tussen het beschermen van een databank (die beschermt de verzameling, dus indexen etc., niet de kennis die in de database is opgenomen) en copyright dat de daadwerkelijke inhoud (de artikelen zelf) beschermt.
Er staat nergens in de Copyright wet dat je deze daarna niet meer mag verkopen. Ik zie het probleem niet echt. Die bladen die de publicaties uitgeven hebben het recht er geld voor te vragen, en in een kapitalistische wereld waar ze winst moeten maken moet dit ook.
In der daad, het is simpel weg wat de gek er voor geeft... en als er mensen zijn die gek genoeg zijn om 1, 10, 32, of 100 euro te betalen voor een artikel dan is dat geheel an hen zelf.

Maar als het copyright eenmaal verlopen is dan zijn deze artikelen onderdeel van het publieke domein en dan kan de verkoper niet langer mensen aanklagen omdat ze deze artikelen publiekelijk toegankelijk maken.

Het is daar om zo triest dat de copyright wetgeving in middels een periode van 95 jaar bescherming bied voor de copyright houder. Dat houd in dat vindingen die nu gedaan worden en in een betaald artikel verschijnen pas publiek toegankelijk worden (zonder kosten) over bijna 100 jaar. In zo'n periode is erg veel onderzoek in middels zo ver achterhaald dat het de moeite niet meer waard is. Denk je maar eens in hoe de wereld er in 1911 uitzag... weinig onderzoek uit die tijd is nu nog echt relevant.

En ondertussen probeert de muziek en entertainment lobby de copyright wetgeving nog verder aan de passen en de tijd dat een copyright geldig is tot ver voorbij de 100 jaar op te rekken.
Het wordt dan ook hoog tijd dat de copyright wetgeving zo als deze nu bestaat geheel op de schop gaat en en wetenschappelijke artikelen een copyright van bijvoorbeeld niet meer dan 10 jaar krijgen om op die manier de wetenschap te helpen zich sneller te ontwikkelen. Ook zou er een clausule moeten zijn die eist dat de artikelen kosteloos publiek beschikbaar worden gesteld. Natuurlijk mag er nog wel geld voor gerekend worden als je bijvoorbeeld een betere prettigere manier van toegang tot de artikelen aanbied etc, maar in principe moet het werk gewoon beschikbaar worden gesteld.
Ik ziek hier een grote rol weg gelegd voor bijvoorbeeld de VN die deze artikelen beschikbaar kunnen stellen zo dat het nooit allemaal door een land gedaan hoeft te worden en we niet met honderd verschillende systemen moeten werken.
Het afschaffen van copyright lijkt me ook niet de oplossing. In de wetenschappelijke wereld is copyright ongeveer de enige vergoeding die je krijgt, en is uiteindelijk de erkenning die je krijgt van jouw werk hetgene wat je credits, citaten en dergelijke opleverd. Het gaat erom wat je met je copyright doet, en copyright houd ook zeker niet in dat er voor verspreiding van het werk betaald moet worden: maar dat je controle hebt over wat er met jouw werk mag gebeuren, in vele gevallen wordt er ook met behoud van copyright geen directe kosten gevraagd voor het materiaal.

Neem zoiets als JSTOR die nu als boeman wordt neergezet. Deze organisatie heeft vele papers gedigitaliseerd en publiek gemaakt. Hoewel sommig bronmateriaal gratis toegankelijk is en copyright vrij (en waarschijnlijk zijn velen ook gewoon te vinden in de betere academische bibiotheek), stoppen ze er een aanzienlijke moeite in om dit publiek toegankelijk te maken. Zelfs al zou je dit op servers van je eigen universiteit neerzetten: dat kost ook geld. Wellicht via indirecte geldstromen: maar de opslag, onderhoud en dergelijke is gewoon niet gratis. Moet degene die de boeken inscant dat in zijn vrije tijd gaan doen? Is het dan zo raar dat ze een vergoeding voor hun diensten vragen? Vind je het ook onterecht om voor je bibiotheek abonnement te moeten betalen?

Daarnaast: JSTOR heeft geen monopolie: het staat je vrij om zelf een bibiotheek van oude journals aan te schaffen in te scannen en gratis publiek te maken.

Verder over de toegankelijkheid van papers is natuurlijk onzin: je kan bij de meeste ook academische bibiotheken gewoon een abonnement afsluiten voor een paar tientjes per jaar waarbij je doorgaans ook toegang tot alle digitale bronnen krijgt. Waarom zou je 100 jaar willen wachten?
Je maakt hier een grote denkfout door te doen alsof publiek toegankelijk perse hetzelfde is als gratis.

Boeken en hun kennis in een openbare bibliotheek zijn publiek toegankelijk. Maar ze zijn niet gratis. En dat hoeft ook niet.

Er worden kosten gemaakt om boeken en tijdschriften te drukken. Het inscannen levert ook kosten, en ook het catagoriseren, website met zoekeninge beheren, etc etc. Daar mag best een kleine betaling tegenover staan.

Het is ook volstrekte onzin om te beweren dat de wetenschap hierdoor gehinderd word. Copyright is niet hetzelfde als een patent!!! Iedere wetenschapper heeft gewoon toegang tot de voor hem relevante tijdschriften en artikelen. Het is geen probleem dat daar een klein bedrag voor betaald moet worden. Zijn onderzoek kost per dag meer dan hij per jaar aan tijdschriften betaald. En alles wat hij leest mag hij gewoon gebruiken.

Sterker, zelfs zaken die in een patent beschreven staan, mag in onderzoek gebruikt worden! Je mag het alleen niet commercieel gebruiken. Maar eigen onderzoek is geen enkel probleem.
Je maakt hier een grote denkfout door te doen alsof publiek toegankelijk perse hetzelfde is als gratis.
Nee hoor, dat doet hij niet. Sterker nog, hij begint juist met uitleggen dat dat niet zo is. Hij zegt letterlijk in de eerste alinea dat er geld voor gevraagd mag worden en in de tweede legt hij uit waarom het technisch gezien niet zo hoeft te zijn dat er geld voor wordt gevraagd.

Daarnaast maak jij een cruciale denkfout door te praten over toegankelijkheid. Het gaat niet om toegankelijkheid, het gaat erom of een bepaald artikel in het publieke domein valt of niet. Dát bepaalt of iedereen het vrij mag verspreiden (al dan niet tegen betaling).
Boeken en hun kennis in een openbare bibliotheek zijn publiek toegankelijk. Maar ze zijn niet gratis. En dat hoeft ook niet.
Compleet irrelevant. Boeken in de bibliotheek bevinden zich veelal nog niet in het publieke domein. Je mag dus geen scan van het boek maken en deze op internet verspreiden.
Er worden kosten gemaakt om boeken en tijdschriften te drukken. Het inscannen levert ook kosten, en ook het catagoriseren, website met zoekeninge beheren, etc etc. Daar mag best een kleine betaling tegenover staan.
Het mag, maar het hoeft niet.
Het is ook volstrekte onzin om te beweren dat de wetenschap hierdoor gehinderd word. Copyright is niet hetzelfde als een patent!!! Iedere wetenschapper heeft gewoon toegang tot de voor hem relevante tijdschriften en artikelen.
Ja, tegen betaling. Budgetten zijn niet oneindig dus logischerwijs is het zo dat wanneer wetenschappelijke artikelen eerder in het publieke domein terechtkomen (en daardoor onherroepelijk gratis dan wel tegen een verwaarloosbare prijs zullen worden aangeboden) een wetenschapper toegang heeft tot meer relevante literatuur.
Het is geen probleem dat daar een klein bedrag voor betaald moet worden. Zijn onderzoek kost per dag meer dan hij per jaar aan tijdschriften betaald. En alles wat hij leest mag hij gewoon gebruiken.
Behalve dat je doet alsof die wetenschappers een abo op de Kijk! hebben klopt dit wel. Per wetenschapper gezien vallen de kosten best mee. Als je het grote plaatje bekijkt betalen alle wetenschappers samen een boel geld, waarvan ze maar een klein deel zelf opstrijken. De rest blijft hangen bij publishers die het hardst achter die copyrightregeltjes aanrennen (de wetenschappers zelf geven meer om de reputatie dan het geld dat zo'n werk oplevert).
Sterker, zelfs zaken die in een patent beschreven staan, mag in onderzoek gebruikt worden! Je mag het alleen niet commercieel gebruiken. Maar eigen onderzoek is geen enkel probleem.
Natuurlijk mag dat, maar zoals eerder gezegd gaat het om het geld

[Reactie gewijzigd door Patriot op 25 juli 2011 15:43]

Nou ja.... het probleem hierbij is dat een wetenschapper het artikel moet schrijven naar een journal, de editor van die journal (wetenschapper 2) stuurt dat ding door naar een wetenschapper 3,4 en 5 die dat ding reviewen. Wetenschapper 1 corrigeert de paper nog eens eens en dan maakt de publisher de lay-out en en drukt dat ding, waarna andere wetenschappers er tegen grof geld bij kunnen.

Wat is daar fout aan?
Wetenschapper 1-5 verdienen geen cent aan hun werk, de publisher die uiteindelijk het minste gedaan heeft strijkt de winst op. Beetje als in de muziekwereld, behalve dat daar de artiesten tenminste nog wat geld zien.

Oplossing:
Alles op het internet publiceren en via peer review laten beoordelen. Alleen lastig op te zetten, als de universiteiten eens serieus samenwerken is het snel afgelopen met die flauwekul.
Dit is inderdaad een groot probleem van de wetenschap op dit moment. De mensen die het werk doen worden betaald door universiteiten en andere onderzoeksinstellingen en de wetenschappelijke uitgever, die eigenlijk alleen wat boekjes hoeft te drukken (en door het internet steeds vaker dát zelfs niet meer) strijkt het geld op.

Er zijn wel wat initiatieven voor "open access" wetenschappelijke tijdschriften, waarbij alle artikelen gratis online worden gezet. Die komen echter nog niet erg van de grond. Niet-nadenkende politici en managers proberen namelijk de wetenschap zo veel mogelijk in cijfertjes te vatten. Daardoor moeten hoogleraren vaak zo veel mogelijk publiceren in zo vooraanstaand mogelijke tijdschriften om hun baan te behouden. En je raadt al, dat die vooraanstaande tijdschriften, waar dus de beste artikelen heen gestuurd worden, vooral oud en bekend zijn en niet nieuw en open access.

Zeer goed dus dat deze man probeert dit eens onder de aandacht te brengen. Als die vrijgegeven artikelen echt auteursrechtvrij zijn, dan zijn ze echter zo oud dat ze wetenschappelijk nauwelijks meer interessant zijn (behalve voor geschiedkundigen).
Ben nu zelf bezig met promotietraject (dat betekent in 4 jaar dus ongeveer 4 onderzoeksartikelen publiceren) en het wordt steeds meer aangemoedigd om open access te publiceren. Lijkt me ook niet meer dan logisch, aangezien het onderzoeksgeld vooral belastinggeld is, daarnaast helpt het ook een heleboel om meer transparant te zijn naar de samenleving toe. Op termijn zorgt het ook voor meer exposure van je werk (tenslotte kan iedereen het lezen), doordat het vrij toegankelijk is. Ook helpt het kleinere universiteiten om verder te komen: zij hebben niet het geld om de dure abonnementen af te nemen van de grote uitgevers.

Hier is het mooier verwoord:
http://www.mendeley.com/blog/academic-life/why-we-publish/

Over het niet van de grond komen van open-access tijdschriften: check vooral de tijdschriften van PloS. Deze hebben over het algemeen een groot aanzien: als ik tijdens mijn 4 jaar een artikel in PloS Pathogens (#1 qua impact in virologie) of PloS Biology (#1 qua impact in biologie) plaats knijp ik in mijn handjes. Zie ook dit nieuwsbericht: http://www.nature.com/news/2011/110621/full/474428a.html

Nu is zelfs de Nature publishing group begonnen met een open access tijdschrift (Scientific Reports). Dus het komt er aan, gelukkig!
Het probleem is niet alleen de bekendheid van die nieuwe open journals, maar ook dat ze door een gebrek aan geld niet geindexeerd worden door Thomson (dat is namelijk een "service" die geld kost en daarom zijn ze voor betere publicaties voor de wetenschapper niet interessant (omwille van de beleidsmakers die inderdaad gewoon tellen).
Het problem is dat de huidige vorm van publiceren in "artikkels" met een lijntje auteurs niet meer van deze tijd is , we hbben iets nieuws nodig , er worden nu teveel papers gepubliceerd er is teveel gezever rond auteur volgorde. de overdracht van kennis kan veel eficienter , enz. Alles is echter aan dit aspect verbonden , promoveren , impact factoren , citatie indexen , budgetten die universiteiten krijgen , beurzen , ... We hebben iets nieuw en beter nodig maar daar moet eens heel diep over worden nagedacht. Er is tegelijk een nood aan meer gedetaileerde data bij publicatie , en een snellere manier om deze te doorzoeken. Je kan het nu nog soms vergelijken met een database van grote plain text documenten. Wat we nodig hebben is een systeem waarbij je je hele labbook kan uplaoden wanneer het project af is en dat ook vele kleine bijdragen beter gewaardeerd kunnen worden. Maar ja , wetenschappers zijn zowat de meest conservatieve mensen die ik ken. Als je daar aan voorsteld om dingen te veranderen , zoals electronische labbo boeken dan stijgen ze allemaal. Bijna even erg als een arts die moet overstappen op een gestructureerd patienten dossier waar hij niet meer in kan kriebelen.
Alles op het internet publiceren en via peer review laten beoordelen. Alleen lastig op te zetten, als de universiteiten eens serieus samenwerken is het snel afgelopen met die flauwekul.
Papers kun je vaak ook wel op de website van de schrijver vinden.
Kwestie van een beetje goed googlen.
Ja en als dat niet lukt kun je de auteur ook e-mailen. Werkt ook vaak.
idd in veel gevalen zijn deze mensen erg blij als er interesse is in een van hun artikelen en als dat eventueel in een vervolg onderzoek gebruikt gaat worden, want dat geeft voor hun weer an dat ze echt iets hebben bijgedragen dat voor anderen ook relevant is. daarom is het zo jammer dat veel van de bladen zo egoistisch zijn en serieus 32 euro durven te vragen voor een artikel dat eigenlijk behoort tot kennis wat vrij verkrijgbaar en opvraagbaar zou moeten zijn. als ik wetenschapper zou zijn zou ik natuurlijk ook de maand rond willen komen, maar ik denk niet dat er van die 32 euro ook maar iets bij de auteur van het artikel waar het nou echt om gaat terecht komt. beetje jammer dus.
Het gaat hier over wetenschappelijke artikels, artikels waar research achter zit, peer review, publishing in een gekend vakblad. Dit is wat anders dan een bij elkaar gegooglede paper.
En ook dergelijke published papers kun je vaak nog wel vinden op de site(s) van de auteur/auteurs.
Volgens mij zijn dergelijke initatieven al ontplooid, geloof ook dat Springer (uitgever van veel wetenschappelijk materiaal) hiermee wat probeert (SpringOpen?). Veel staat/valt met reputatie (/impact factor) van journals: hoge impact factor leidt tot significante publicaties van 'toonaangevende' academici en vice versa. Gratis spul wordt toch met argwaan bekeken, is lastig om de betaalde journals te passeren.
En om zelfs maar opgenomen te worden in die citation indices (en dus een impactfactor te krijgen), moet een journal een bom geld betalen aan Thomson/Reuters betalen. En voor publicaties is de impactfactor van het journal belangrijk en daarom krijgen die open journals relatief weinig aandacht. Helaas.
Wat is daar fout aan?
Wetenschapper 1-5 verdienen geen cent aan hun werk, de publisher die uiteindelijk het minste gedaan heeft strijkt de winst op.
Dat "probleem" blijft bestaan bij de oplossing die je voorstelt.

Maar zo'n groot probleem is het niet want die wetenschappers krijgen wel een salaris, reviewen is deel van hun werk.
Oplossing:
Alles op het internet publiceren en via peer review laten beoordelen. Alleen lastig op te zetten, als de universiteiten eens serieus samenwerken is het snel afgelopen met die flauwekul.
zoals oa http://arxiv.org
Fout, reviewen is niet een deel van het werk van een wetenschapper. Het is iets wat men vrijwillig doet. Je kiest ervoor om een artikel te reviewen. In het huidige systeem is in mijn vakgebied (oncologie) een gebrek aan reviewers, hierdoor hebben mijn artikelen langer bij de editor gelegen.

Dus voordat je wat brult, check je feiten in alle vakgebieden, in de biomedische hoek is het vrijwillig! Soms dat een afdelinghoofd vraagt om bijv 3x je aantal gepubliceerde artikelen te reviewen (aangezien jij zoveel review werk maakt)
Fout. Reviewen is wel degelijke het werk van een wetenschapper. Dat het niet expliciet in je contract omschreven staat, doet daar niets aan af.

De gehele wetenschappelijke methode gaat er vanuit dat je je werk laat toetsen door andere wetenschappers. Kritiek op het werk is een fundamenteel en noodzakelijk onderdeel van de wetenschap. De kritiek van reviewers is een eerste schifting. Derhalve is reviewen een impliciet onderdeel van je werk als wetenschapper.
Dat klopt, bedrijven mogen geld vragen voor artikelen waar geen Copyright op zit.

De vraag is of films, artikelen en muziek waar geen auteursrecht of copyright op zit ook opgesloten moeten zitten. Van BluRay is bijvoorbeeld bekend dat door de verplichte encryptie op BluRay discs de inhoud ervan, zelfs als het public domain is, weer uit het public domain gehaald wordt: het is namelijk verboden de encryptie te breken en er een copie van te maken ondanks dat de film rechtenvrij is.

Het BitTorrent gebeuren is een uitermate effectief middel om grote hoeveelheden vrije informatie vrij te bewaren en door te geven, er zijn altijd wel weer mensen die energie willen steken in het onderhouden van een dergelijk bestand.

Artikelen zoals vermeld in het bericht zijn van grote waarde voor het publiek en niet alleen voor de weinigen die genoeg geld hebben om ze allemaal te kunnen huren of kopen. De man zegt zelf hobbyist te zijn, 32 dollar per artikel is ook voor een doorsnee hobbyist een hoop geld.. Informatie als dit zou per definitie gratis moeten zijn.
Informatie als dit zou per definitie gratis moeten zijn.
De meeste artikels kan je zonder problemen op de website van de onderzoeker of de onderzoeksgroep vinden (soms in een niet-journal layout omdat het journal een copyright heeft op zijn layout) en anders krijg je die zonder probleem doorgestuurd als je er om vraagt.

Wetenschappers hebben niet liever dan dat zo veel mogelijk mensen hun publicaties zien. De enige reden dat ze niet massaal voor open journals en andere open publicatiemethoden kiezen, is dat ze ook beoordeeld worden op de manier waarop ze hun werk gepubliceerd hebben (de impactfactor van de journals waar ze in verschenen zijn). Idealistisch zijn is fijn en goed, maar als je absoluut zeker weet dat je daardoor al je kansen op benoeming of promotie verspeelt, denk je wel twee keer na. In de wetenschappelijke wereld is werkzekerheid maar voor een heel klein aantal mensen weggelegd.

Ik heb zelf aan een universiteit over een periode van 6 jaar 14 verschillende arbeidscontracten gehad. Geen probleem, tenzij je een gezin hebt of een huis wil kopen: de meeste banken zijn niet echt happig op het geven van een lening aan iemand die zelden een contract van meer dan 3 maand heeft. Nu combineer ik een beetje onderzoek met veel lesgeven en wat meer werkzekerheid.
Inderdaad, ze hoeven ze niet opeens publiek toegankelijk te maken, maar als iemand anders ze openbaar wil maken mag dat wel.

Goede actie!
Je mag ze zeker verkopen! Maar omdat er geen copyright meer op zit mag je ze ook direct op het internet posten. Zodra het copyright verlopen is op een van deze bladen kan je ze dus eigenlijk maar 1x verkopen.
Nee er staat ook niks in deze wet dat je deze niet op TPB mag plaatsen. De maatschappij moet er eens mee stoppen te denken dat uitbuiting de normaalste zaak ter wereld is. Die mentaliteit stamt nog vanaf uit onze VOC tijd.

[Reactie gewijzigd door Domus von Dutch op 23 juli 2011 16:02]

Nee er staat ook niks in deze wet dat je deze niet op TPB mag plaatsen. De maatschappij moet er eens mee stoppen te denken dat uitbuiting de normaalste zaak ter wereld is. Die mentaliteit stamt nog vanaf uit onze VOC tijd.
De VOC mentaliteit daar vechte Bakelende voor :+
Ze hopen dat door het inscannen van een artikel-op-papier een derivatief werk onstaat (artikel in electronische vorm), dat "nieuw" is en dus weer een vers copyright krijgt.
Heb je daar toevallig ook een bron voor want dit klinkt niet bepaald geloofwaardig?
Op het originele werk rust dan nog steeds geen copyright meer, maar op het afgeleide werk (die scan of remake dus) wel. Waarom zou dat ongeloofwaardig zijn? Het is feitelijk een stuk toegevoegde waarde.
Een scan/omzetten naar een andere media heeft in tegenstelling tot een remake inhoudelijk gezien geen toegevoegde waarde, het kan alleen bijdragen aan de bereikbaarheid van bepaalde informatie.
Dat is niet waar; een scan kan bijvoorbeeld geretoucheerd zijn en zelfs in het maken van een goede kwaliteit scan kan veel werk gaan zitten.

Bovendien moet je bij het scannen keuzes maken hoe de paginaindeling het beste werkt, hoe je met een afwijkend paginaformaat omgaat, eventueel wat knippen en plakken, beslissen in welke resolutie en bitdiepte iets het beste in het definitieve formaat gegoten moet worden enzovoorts.

Ook ken ik scans die feitelijk bestempeld moeten worden als een abstract kunstwerk dat een goedbedoelde maar eventueel slecht uitpakkende interpretatie vormt van de oorspronkelijke documentatie...... Nou, als dat geen copyright-baar werk is, weet ik het ook niet meer.

En zelfs al steek je er alleen maar tijd in en zie je zelf de verschillen of keuzes die je maakt niet, dan nog heb je iets van jezelf toegevoegd. Toch net van een iets ander kaliber dan een digitaal bestand bitnauwkeurig kopieeren.

[Reactie gewijzigd door mae-t.net op 25 juli 2011 01:48]

Waar denk je dat die "digitaal gerestaureerde" Disney films vandaan komen?
Disney heeft een heel andere manier van beschermen van hun copyright. Elke keer dat de auteursrechten dreigen te verlopen "kopen" ze een paar jaar bij door de wet aan te laten passen.
Inderdaad dan mag het, leuke actie vind ik zelf: toch maar voor de lol even downloaden en kijken of er wat leuke artikelen te lezen zijn :D

@t hieronder jup met 18MB/s zo binnen :) en ik woon niet in belgie dus.. :P

[Reactie gewijzigd door 3DDude op 23 juli 2011 18:30]

18 megabyte per seconde? wauw is er een emoticon voor jaloers???

OT: Toch wel leuk, misschien als ik thuis kom kan ik ze ook ff downloaden. Maar schandalig dat ze daar nog 32$ per artikel voor durven vragen.
Sja, een HBO of WO opleiding is ook niet gratis. Ook niet voor als nederlands burger, aangezien de overheid een leuk deel meebetaald van collegegeld kosten.
Kennis = geld. 32$ is inderdaad beetje teveel van het goede, maar organisaties als IEEE hebben ook ton aan artikelen en vragen ook leuke bedragen per stuk voor. Abonnementen is goedkoper, maar die kosten ook 80 euro per half jaar en is niet ongelimiteerd.
Juist omdat de overheid (deels) - en dus de burger - heeft meebetaald aan het vergaren van de kennis is het niet de bedoeling dat de burger daar vervolgens nog eens voor gaat betalen - aan een privaat bedrijf - voor het opvragen van die kennis.
Veel universiteiten doen dit ook, bijvoorbeeld de TU Delft, waar veel van de ook commercieel verkrijgbare scripties en dissertaties vrij te downloaden zijn. Daarnaast zijn ze met terugwerkende kracht boeken die gepubliceerd zijn door de TU Delft aan het digitaliseren. Alle promovendi en afstudeerders zijn verplicht om bij afstuderen hun afstudeerwerk in dit repository te plaatsen. (zie http://repository.tudelft.nl/ )

Maar je moet ook oppassen met de nu zo populaire 'de burger betaald dus kom maar op' argumentatie. Het trieste feit is dat de overheid en universiteiten zich steeds meer terugtrekken als financierder van (fundamenteel) onderzoek, en promovendi (deels) betaald worden door het bedrijfsleven. Niets mee mis, maar deze bedrijven hebben logscherwijs ook hun eigen belangen.
Het trieste feit is dat de overheid en universiteiten zich steeds meer terugtrekken als financierder van (fundamenteel) onderzoek, en promovendi (deels) betaald worden door het bedrijfsleven. Niets mee mis, maar deze bedrijven hebben logscherwijs ook hun eigen belangen.
Je noemt het eerst triest, en daarna zeg je dat er niets mis mee is? Ik zou dat niet zo makkelijk zeggen. Wetenschappelijk onderzoek dat voornamelijk gedreven wordt door het bedrijfsleven kan gevaarlijke kanten hebben. Moeten bedrijven steeds meer gaan bepalen in welke richting de samenleving zich ontwikkelt? Bedrijven investeren in onderzoek om geld te kunnen blijven verdienen, niet in de eerste plaats om de samenleving beter te maken. Er is dus geen garantie dat deze twee zaken niet in conflict komen.

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 24 juli 2011 22:38]

Niets mee mis (ok, zitten ook negatieve kanten aan): naast dat bedrijven "enge commerciele belangen" hebben, is het ook vaak een krachtige samenwerking, omdat er specifieke kennis en mogelijkheden vanuit de bedrijven en organisaties (bijv. in delft veel ingenieursbureaus, TNO, shell, deltares, etc.) is dit ook een meerwaarde voor het onderzoek en universiteiten. Zeker voor Delft en Eindhoven, dat niet in theoretisch maar veelal toegepast onderzoek actief is.
Je slaat de spijker op de kop. :) Wat je benoemd is al heel lang aan de gang. Het is zo'n beetje een corporatocratie geworden, laatste decennia. Straks bepaald IBM of DuPont het meerendeel van de loop van je leven, i.p.v de overheid.
Het probleem van de onderzoeken waaraan je refereert (zoals bij de TU delft) is dat de overheid zijn financiën steeds vaker terugtrekt voor onderzoek. Het gevolg is dat de universiteiten dan moeten zoeken naar andere bronnen van inkomen om de onderzoeken te financieren. Vaak zal het bedrijfsleven daarvoor aangekeken worden.

Deze tendens is al enkele jaren bezig en het lijkt er niet op dat dit tij gaat keren.

* whizzy81 is werkzaam bij de TU Delft
Dat bedrijf maakt ook gewoon kosten voor het publiceren van de artikelen. Als jij een tijdschrift koopt dan is het doodnormaal dat je daarvoor betaald. En dan maakt het niet uit of het Science of Nature is, of de Playboy en Prive.

Het is misleidend om te schrijven dat sommige wetenschappelijke tijdschriften gratis publiceren. Bij dat soort tijdschriften moet je namelijk als auteur vele honderden euro's betalen om te publiceren. Bij de meeste wetenschappelijke tijdschriften komen de kosten voor de lezer.
Om in een blad als nature te kunnen publiceren moet je naast een wetenschappelijk relevant artikel ook geld neerleggen, daarnaast kost een hard copy van nature een euro of 5 en daar staat toch echt meer dan 1 artikel in. Je wilt niet gaan beweren dat het hosten van een artikel 32 euro per download kost. De "per artikel" kosten bij nature, en trouwens heel veel andere wetenschappelijke bladen zijn gewoon exorbitant, en naar mijn mening niet in overeenstemming met de wetenschappelijke gedachten van het delen van kennis.
Initiatieven als plosone.org zouden eigenlijk veel meer gestimuleerd moeten worden maar zolang wetenschappers vooral worden beoordeeld op basis van hun publicaties in "vooraanstaande" wetenschappelijke tijdschriften zal er niets snel iets veranderen.
Kennis moet wel gratis zijn voor iedereen. Alleen als je iets meer wilt dan kennis zoals extra uitleg dan moet je er voor betalen want dat is ook niet gratis te doen.
Maar gewoon kennis verspreiden moet gewoon gratis zijn.
Uitzondering daarop is natuurlijk kennis die beschermd is, bijvoorbeeld door copyright of een patent.
De kennis opzichzelf is gratis...

Maar er worden kosten gemaakt voor de verspreiding. Logisch dat die kosten betaald moeten worden. Maar het staat je vrij de auteur van het artikel uit te nodigen om je persoonlijk in te lichten...
Deze prijs van 32$ / stuk is inderdaad een normaal tarief dat ze vragen voor één los artikel. Via allerlei abonnementen en regelingen is het echter mogelijk om artikelen tegen een zwaar gereduceerd tarief te downloaden. Ik heb zelfs flat-fee toegang tot een aantal van die databases. Dus dat er 32$ / stuk betaald moet worden is wellicht een beetje overdreven. Ik vermoed dat de uploader van de torrent ook flat-fee toegang had, want het lijkt mij niet zo dat hij bij wijze van statement meer dan 18.000 artikelen gekocht heeft tegen 32$ per stuk.
Jij gaat voor de lol even 32,5 GB downloaden? OMG
Zelfs met een ADSL lijntje kan je dat in 8 uur binnen halen.
idd. dank u uploader :)
Ben ik de enige die het een beetje van de zotte vind dat er geld moet worden betaald voor iets waar het copyright verlopen is. Al helemaal als de artikelen bedoeld zijn om bevindingen met andere wetenschappers te delen.

Ik loop er tijdens mijn studie (HBO bio-informatica) vaak tegenaan dat alleen de abstracts van artikelen beschikbaar zijn, en er voor de hele artikelen dus geld betaald moet worden.
Hopelijk wordt de wetenschap hiermee een beetje wakkergeschud.
Ik weet niet waar je studeert, maar een beetje universiteit (en hogeschool?) betaalt een standaard bedrag per jaar om hun studenten en medewerkers vrij toegang te geven tot publicaties.

Als je vanaf het TU Delft netwerk naar dat soort publicatie-websites gaat (of gewoon via scholar.google.com) dan is automatisch de pdf-link aanwezig waarmee je het volledige artikel gratis kunt downloaden.
Ja, maar niet iedere universiteit heeft daarmee toegang tot ieder tijdschrift. Zo wordt er hier op de universiteit maar heel beperkt onderzoek gedaan op het gebied van vloeistof mechanica en heeft de universiteit dan ook geen toegang tot bladen als het Journal of Fluid Mechanics, Physics of Fluids, et cetera. Bij mijn 2e MSc-thesis liep ik veelvuldig tegen dit probleem aan.

Het vreemde is dat je inderdaad een fors bedrag moet neertellen voor één enkel artikel uit bijv. het Journal of Fluid Mechanics, maar deze artikelen vaak gewoon te downloaden zijn van de persoonlijke of professionele website van een van de auteurs. Volgens mij overtreden de auteurs hiermee de copyright overeenkomst die je bij het indienen van een artikel altijd moet ondertekenen (je mag bijv. ook niet zomaar content uit je eigen artikel opnieuw uitbrengen in bijv. een boek), maar doen de tijdschrijften zelf er weinig aan aangezien ze voor content toch vrij afhankelijk zijn van de (goede) auteurs..

Maar ter verdediging van de (wetenschappelijke) tijdschriften:
  • De meeste tijdschriften zijn niet commercieel; het doel is inderdaad kennis verspreiden.
  • Om het professioneel te houden staat er zelden reclame in dit soort wetenschappelijke tijdschriften
  • Als auteur betaal je over het algemeen een fors bedrag om het artikel gepubliceerd te krijgen, vaak enkele duizenden euro's of dollars
  • Willen ze artikelen gratis ter beschikking stellen dan zou er dus of meer reclame in de tijdschriften moeten, of zou het bedrag dat de auteur moet betalen omhoog (= onderzoek wordt duurder).
Naar mijn mening is het daarom maar al te normaal dat een wetenschappelijke instelling moet betalen om toegang te krijgen tot dit soort artikelen. Hetzelfde telt voor persoonlijk onderzoek, wil je de info dan is betalen heel normaal.

[Reactie gewijzigd door julby op 23 juli 2011 16:39]

Als auteur betaal je over het algemeen een fors bedrag om het artikel gepubliceerd te krijgen, vaak enkele duizenden euro's of dollars
Hier heb ik nog nooit van gehoord... heb je een voorbeeld daarvan?
Voorbeeld: American Meteorological Society:
Page charges
$140 per printed page
Color charges (for papers submitted before 1 October 2009, and for all papers receiving full or partial waivers)
$490 for first figure piece
$390 for second figure piece
$150 for every subsequent figure piece
Reduced Color charges (for fully-paid papers submitted 1 October 2009 or after)
$150 per figure piece

van: http://www.ametsoc.org/au_upload/pgchgrequirements.html

Voor een gemiddeld artikel (en ik spreek uit ervaring :/ ) zit je dan al snel op $2000-2500..

Zijn ook wel minder dure, bijv de American Geophysical Union: http://www.agu.org/pubs/pdf/AGU-fees-by-journal.pdf

Wil je dat het artikel voor iedereen toegankelijk is (open access) dan kan dat, betaal je vaak nog 2500-3500eu extra (bijv: http://www.agu.org/pubs/authors/pub_fees/)

Ik weet niet wat de kosten in andere vakgebieden zijn... Dit is natuurlijk veel geld, maar dit wordt gewoon gezien als deel van je onderzoekskosten..

[Reactie gewijzigd door julby op 24 juli 2011 13:50]

Dat gebeurt typisch bij tijdschriften die de artikelen gratis verspreiden. Bij de meeste tijdschriften zijn er geen kosten, maar dan kost het lezen van het tijdschrift een klein bedrag. Ergens moeten de kosten van het maken van het tijdschrift uit betaald worden!

Vroeger toen tijdschriften nog veel zwart-wit waren, was het vaak zo dat kleuren druk extra kostte... Tegenwoordig is dat veel minder het geval, omdat kleurendruk meer standaard is geworden.
Dat is niet zo typisch.. Zie ook hierboven, vaak betaal je:
  • Een bedrag voor het publiceren, meestal gebasseerd op het aantal pagina's/figuren (of per overschreiding van een x aantal pagina's
  • Een extra bedrag als je het open access wil publiceren. In sommige gevallen vervallen daarmee de publicatiekosten (puntje 1), maar netto betaal je altijd extra als je open acces wil..
Ook extra betalen voor kleurenfiguren is nog vrij standaard (naar mijn ervaring), alhoewel dat inderdaad langzaam wel minder begint te worden.

[Reactie gewijzigd door julby op 24 juli 2011 17:02]

Ik ben bang dat jouw ervaring als student niet bepaald breed genoeg is om algemene conclusies te trekken....

Ik heb onderhand als doctor genoeg gepubliceerd, en werk in een afdeling met een grote verscheidenheid aan onderwerpen, waar ik ook meekrijg wat anderen betalen.. In de biologie, chemie, en natuurkunde is het een uitzondering wanneer je zelf moet betalen. En dan hebben we toch een behoorlijk breed spectrum te pakken.

En in de duizenden loopt het nooit. Hoogste wat ik ooit ben tegengekomen was jaren geleden een 500 euro voor tal van kleuren foto's in Biophysical Journal.

Jouw voorbeeld is een grote uitzondering.
quote mijzelf:
"Ik weet niet wat de kosten in andere vakgebieden zijn..."

quote dr. AHBdV:
"En in de duizenden loopt het nooit."

quote mijzelf:
"van: http://www.ametsoc.org/au...chgrequirements.html"

--> $2000-2500 is dan heel normaal :)

Ik had het misschien in mijn laatste reactie ook nog moeten vermelden maar ik heb het inderdaad over mijn ervaring en kennis binnen ons kleine vakgebiedje. Binnen ons vakgebied zitten enkele van de beste tijdschriften bij de AMS en dan zijn dit soort bedragen dus normaal.

[Reactie gewijzigd door julby op 24 juli 2011 21:50]

En dat is een flink bedrag, per uitgever of tijdschrift. Je zult dan ook zien dat niet alle publicaties vrij toegankelijk zijn, want ook je universiteit moet daarin keuzes maken.

Ik mis ze wel een beetje, nu ik geen student op het VPN van mijn universiteit meer ben is google scholar een dead end geworden. Ik vraag me af of dat model van één lidmaatschap (of enkele) per universiteit of bedrijf per tijdschrift nog wel van deze tijd is: dat zijn prijzige lidmaatschappen, je sluit er niet even een tiental af als MKB bedrijfje of privépersoon en hoge prijzen per los artikel, je koopt er al bijna een boek voor. Daarmee blijven die publicaties ook relatief ontoegankelijk. In de latere jaren van mijn studie gebruikte ik ze. Nu ik aan het werk ben niet meer; kan gewoon niet uit. Zouden ze met een radicaal andere prijsstelling (of financiering d.m.v. advertenties) geen groter publiek trekken en daardoor toch nog dezelfde omzet?
Iedereen kan dacht ik gebruik maken van universitaire bibliotheken als ik mij niet vergis, zou je daar niet kunnen binnenlopen en dat vragen? Alternatief is gewoon de groep die t publiceert mailen met de vraag of je een kopietje mag, werkt vaak erg goed.

Voor commercieel gebruik van wetenschappelijke kennis gelden er vaak weer aparte regels.
Bij de TU kan je als bedrijf of particulier voor 20e per maand lid worden. Helaas geen VPN-deal daarbij, je moet even langskomen om de digitale bronnen te kunnen raadplegen.

http://www.library.tudelft.nl/lenen/lid-worden/
Ik studeer aan de HAN in Nijmegen.
Ook deze heeft een portaal op het netwerk waar je databases met publicaties kan doorzoeken. Maar veel databases staan daar niet bij, of het zoeken en downloaden van artikelen werkt heel omslachtig.
ja en voor wie denk jij dat de uiteindelijke rekening ervan komt? 8)7
Betalen om die documenten beschikbaar te stellen ok, geld vragen voor de server ok. maar 32 euro voor een pdf download van een paar mb dat gaat te ver.
Weet je zeker dat je in de bieb niet gewoon toegang hebt tot de meest gangbare tijdschriften?
Het vervelende is natuurlijk ook dat je vaak als onderzoeker het tijdschrift ook geld moet betalen om je artikel te publiceren. Terwijl de redacteuren en jezelf er vervolgens geen cent van ziet. Het is vaak één richtingsverkeer.
Waarom zou je als onderzoeker willen betalen om je artikel te publiceren?

Wat mij betreft ben je dan meer aan het adverteren. Als je echt iets nuttigs te melden hebt, kun je dat ook gewoon op je website neerzetten. Als het echt zo interessant is, zal je onderzoek zeer veel invloed kunnen hebben.
Omdat je graag wil dat jouw onderzoek in een tijdschrijft komt met een zo hoog mogelijke impact rate. Als jij je onderzoek alleen op je eigen website zou neerzetten zal praktisch niemand het ooit lezen. Ook regelen de tijdschriften het peer-review systeem om een soort van zekerheid van kwaliteit in te bouwen.

Goede uitgevers zijn belangrijk. Dat zie je maar als je nu weer ziet dat er een artikel uit Science terug gehaald is (artikel is een jaar oud) terwijl direct na publicatie het artikel al "geslacht" werd op verschillende blogs en publicaties. Stel je hebt helemaal geen uitgevers dan heb je helemaal niemand meer die de kwaliteit probeert de garanderen en dan zou een artikel zoals deze nooit offline gehaald zijn.

Als je meer zou willen zou je de blog post van Joe Pickrell in Genomes Unzipped kunnen lezen. Zit ook een aardig leuke discussie in de comments bij!
http://www.genomesunzippe...eer-reviewed-journals.php
Dat zeg je wel, maar dat is dus niet zo. Tegenwoordig indexeert Google je paper toch wel.

Bovendien ben je als je een beetje serieus wetenschapper bent, wel op de hoogte van wat anderen ongeveer aan het doen zijn (d.w.z. je hebt ten minste het adres van hun website). Dus op het moment dat het verschijnt krijg je dan een berichtje dat er iets nieuws is. Ik krijg via diverse kanalen zulke berichten en daardoor 'mis' ik eigenlijk niets.

In 70% van de gevallen zitten in gepubliceerd materiaal nog steeds fouten, dus dat hele 'peer-review' systeem is alleen daarom al nutteloos. Dan is het ook nog eens zo dat dingen die _wel_ interessant zijn, vanwege 'pagina-limieten' niet gepubliceerd worden. Of het is zo dat de 'reviewer' te dom is om te begrijpen dat het artikel waar hij naar zit te kijken wel degelijk interessant is. 'Peer-review' brengt alleen maar hierarchie en politiek naar wetenschap; precies dat wat je niet nodig hebt.

Een beter 'peer-review' systeem is gewoon een open forum waarop iedereen kan neerzetten wat hij wil. Dan kun je op basis van een web of trust zelf beslissen van wie je de mening interessant genoeg vind, zonder dat iemand anders dat al deels voor jou heeft gedaan.

Uiteindelijk is het gewoon zo dat die wetenschappers een 'naam' voor zichzelf willen maken, zodat ze meer geld krijgen of makkelijker de consulting in kunnen gaan als ze voor zichzelf beginnen. Uiteindelijk hebben die mensen helemaal niets meer met wetenschap te maken. De maker van ArXiv draagt wat mij betreft bijv. meer toe aan de wetenschap dan welke wetenschapper dan ook.
Dat Google je pagina indexeert betekent nog niet dat mensen je artikelen kunnen vinden en lezen. Ik weet niet in wat voor vakgebied jij werkzaam bent maar in mijn vakgebied is het al vrij lastig om op de hoogte te blijven wat er binnen de grote consortia gebeurt (1000 Genomes, ENCODE, WTCCC, etc) zelfs als je de websites weet of op de mailinglist staat en meeting bijwoont. Daarnaast is het zo dat doordat veel data in het publieke domein wordt gepubliceerd iedereen hiervan gebruik kan maken. Hierdoor krijg je dat groepen die niet direct in het verlengde van jouw onderzoek toch nuttige dingen publiceren (denk aan statistische methodes of performance reviews). Ook is het op dit moment makkelijker via deze peer-reviewed tijdschriften jezelf snel in te lezen op een onderwerp (denk aan de uitstekende kwaliteit van veel van de Nature reviews).

Ik vraag me trouwens af waar jij je 70% getal vandaan haalt. Ook vraag ik mij af hoe vaak het voorkomt dat door wat kleine fouten de algemene conclusie helemaal onderuit gehaald wordt. Zelfs de paper die van de week uit Science is gehaald (Longevity genetics study) is ondanks enkele grote fouten nog steeds niet geheel onderuit gehaald. Alleen het niveau van Science is door de fouten niet meer gehaald en daarom is het eruit gehaald.

Ik snap heel goed waarom een open forum leuk lijkt. Maar vind jij het dan nog steeds zo leuk als er per dag 100 slecht geschreven artikelen geplaatst worden? Heb jij wel eens mee gewerkt aan het reviewen van een paper en weet je wat voor gigantische verbeteringen worden doorgevoerd aan de hand van suggesties van de reviewers?

Je laatste stuk snap ik niet zo heel goed. Zelfs als ik veel publiceer op ArXiv hoop ik nog steeds op veel citaties en probeer ik nog steeds mijn eigen naam te verbeteren. Dit verandert niets aan waar je publiceert....
het meest idiote is nog dat gebleken is dat zorgen dat je jouw publicatie op wikipedia als referentie word gebruikt de grootste inpact factor heeft op de citatie index van je paper. Men zou beter enkel de esentie , het niewe van aan artikkel op wikipedia publiceren en dan referen naar een gespecialiseerde externe repository voor gestructureerde wetenschapelijke data (je labo book upload) maakt de overdracht van informatie eficienter en vollediger tegelijk. Enkel nog een goed systeem bedenken om bijdrage van wetenschappers te evalueren en iets om het traditionele peer reviewen te vervangen. Dit systeem zou ook toelaten om beter te comuniceren tussen geintresserde en slechte data te bekritiseren en eventueel te discrediteren.
Dat gebeurt tegenwoordig ook steeds meer, er zijn ook sites als ArXiv waar je gratis kunt publiceren en lezen. Maar veel mensen met invloed denken nog dat publicatie in peer reviewed papieren bladen het hoogste goed is en die houden dat circus draaiende.
Peer-reviewed tijdschriften zijn ook zeer belangrijk (papieren tijdschriften niet meer). Sites als arXiv.org zijn berucht omdat de goede artikelen nauwelijk te vinden zijn tussen de enorme hoeveelheid troep (kijk alleen maar even hoeveel P=NP en P!=NP bewijzen er op arXiv.org staan).

Er zijn wel grote namen die op arXiv publiceren, maar meestal zijn dat hoogleraren die met emiritaat zijn en geen zin meer hebben het volledige peer-review-proces te doorlopen (en vanwege hun emeritaat ook geen publicatie-druk meer hebben).
Niet alleen hoor, zo publiceert Gerard 't Hooft er ook en die is echt nog niet met emiraat. En je ziet ook in papieren tijdschriften steeds meer arXiv links opduiken bij de referenties.
Deze man is al 19 dagen met emiraat. Wat me trouwens opvalt aan zijn artikelen van de laatste jaren is dat het vaak 1 mans artikelen zijn. Is dit normaal in de Physics?
Oeps, ik loop blijkbaar achter.

Hoeveel mensen boven de publicatie staan hangt erg af van het vakgebied. Bij hele grote experimenten bij CERN en bv. kernfusie staan er veel namen boven (er is zelfs eens een artikel geweest waarvan de 1e 3 pagina's alleen de titel en de namenlijst bevatte), bij onderwerpen als quantumgravitatie zie je meer eenlingen. Bij mijn afstudeergroep was 2 tot 5 namen gebruikelijk.
Niet mee eens. Lees ook het verhaal van swtimmer hierboven eens, ben het daar geheel mee eens. Hoe beter het tijdschrift (impact factor, alhoewel dat wel een enigszins twijfelachtige index is aangezien artikelen in een tijdschrift met een hoge impact factor als goed worden gezien waardoor ze vaak worden geciteerd, waardoor de impact factor hoog blijft, etc.) hoe beter de editors en reviewers. En dit laatste staat gedeeltelijk wel los van de impact factor; binnen een vakgebied heb je altijd tijdschriften met een goede, betere en beste naam en de kwaliteit van de review is daar geheel aan gerelateerd. De review is daarmee een stevig stukje kwaliteitsbewaking wat gewoon goede artikelen garandeert, diezelfde garantie kan je niet geven in een niet-gereviewd tijdschrift.

[Reactie gewijzigd door julby op 23 juli 2011 17:26]

Pardon?
Zo grof heb ik hem nog niet gehoord. Ik zit zelf in de staalconstructie7windenergie (rotorbladen) kant der dingen, maar ken geen journals waar je moet betalen voor een publicatie, zou dat ook geen seconde overwegen!
Ik kan dit alleen maar toejuichen! Niet iedereen kan en wil geld uitgeven voor iets wat vrij toegankelijk moet zijn. Kennis MOET vrij toegankelijk zijn, als je het mij vraagt.
Maar deze toegang tot kennis is niet gratis. Iemand moet betalen voor de kosten van de uitgever. Of jij via extra fees voor Open Access of via library fees of als je maar 1 paper wil via de betaal per paper methode.
Academic publishing is an odd system, the authors are not paid for their writing, nor are the peer reviewers (they're just more unpaid academics), and in some fields even the journal editors are unpaid. Sometimes the authors must even pay the publishers.
Via: reddit
Kennis is in ieder geval gedeeltelijk toegankelijk. Je kunt altijd gratis de abstract lezen en van belangrijke innovatieve artikelen gaat er nagenoeg altijd een persbericht uit.

Dat de pers relatief vaak alleen die kennis eruit pikt die pageviews op hun site oplevert, is natuurlijk weer een andere discussie.
Denk niet dat het nieuws hier is dat deze documenten waar normaal betaald voor moet worden nu gratis zijn. Het is meer dat er op the Pirate Bay nu ook 'serieuze' documenten, anders dan film en muziek te vinden is.

Dat de uitgever er wel geld voor vraagt is zijn goed recht. Voor zo'n artikel geplubliceerd wordt is vaak een duur wetenschappelijk onderzoek vooraf gegaan.
Dat onderzoek wordt echt niet door de uitgevers betaald hoor. Het iseigenlijk schandalig dat die uitgevers zich zo erg kunnen verrijken met door belastinggeld betaald onderzoek. Die reshltaten zouden gratis beschikbaar moeten zijn in plaats van dt bedrijven daar grof aan verdienen.
Al het onderzoek dat door het NIH wordt gesponsord moet verplicht open verkrijgbaar zijn. Dus daar is het al wel zo ver, dus een deel van de publicaties zijn al vrij toegankelijk. Een blad als het New England Journal of Medicine heeft als policy alle artikelen ouder dan 6 maanden vrij toegankelijk te maken of direct als het artikel erg belangrijk is en direct consequenties kan hebben voor de praktijk.

Dus het is wel al steeds meer en meer toegankelijk.
Da's waar natuurlijk, maar worden die investeringen terugbetaald door een artikel achter een paywall te zetten? Ik geloof het zelf niet namelijk. Zeker niet als je het in wetenschappelijke kringen houdt, waarmee je het publiek beperkt.
ben ik de enige die het raar vind dat je voor wetenschappelijke publicaties uberhaupt moet betalen?
Nee, dat ben je niet.

Wetenschapspublicatie is een van de meest bizarre constructies. Als wetenschapper wordt je beoordeeld op het aantal publicaties die je krijgt. Als wetenschapper, doe je het werk, je submit het naar een journal. De journal's redactie en reviewers zijn andere wetenschappers, die allemaal niet in dienst zijn van de publisher. Vervolgens moeten de wetenschappers die hun paper submitten ook de copyright overdragen aan de journal. En om je eige paper te mogen lezen in de journal moet je er ook voor betalen. Dus, de wetenschappers doen al het werk, en de publisher krijgt het geld en de auteursrecht. Krommer kan haast niet.
Nee, hoor als 'wetenschapper' is dat helemaal niet zo. Dat is alleen zo als je een contract tekent waarin dat staat. Je kunt ook gewoon 'dikke vinger' roepen naar die journals of dat op een iets nettere manier brengen.
Maar dan krijg je problemen met je aanstelling omdat teveel fossielen publicaties in dat soort tijdschriften de belangrijkste graadmeter van je productiviteit vinden.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True