Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 136 reacties

Onderzoekers hebben een verband gevonden tussen het kijken van 3d-video en vermoeidheid, fysiek ongemak en problemen met het zicht. Zowel van dichtbij als veraf zouden 3d-kijkers problemen ervaren. Het onderzoek was beperkt van opzet.

De wetenschappers lieten 24 mensen kijken naar 2d- en 3d-beelden, waarna via een aantal vragen werd bepaald wat de fysieke ongemakken waren. Daarbij werden de symptomen bij het bekijken van 2d- en 3d-beeld met elkaar vergeleken. Uit de resultaten blijkt dat de proefpersonen gemiddeld meer ongemakken ervaren als zij naar een 3d-beeld kijken. Bij een korte afstand tot het scherm zorgen objecten die voor het scherm zijn geplaatst voor meer oogproblemen dan wanneer het 3d-object achter het scherm werd geplaatst. Opvallend genoeg is dat bij lange afstanden andersom.

In het onderzoek keken participanten naar een scherm waar bolletjes op werden getoond. Daarbij werd de afstand tot het scherm gevarieerd, en werd er in de helft van de experimentele condities een 3d-beeld weergegeven met behulp van een lens die de optische afstand kan manipuleren. Daarbij wisten de onderzoekers vantevoren wat het verschil is tussen de daadwerkelijke afstand van de gebruiker tot het scherm, en de gemanipuleerde optische afstand die een 3d-beeld moest creeëren. Het oog moet bij 3d-beeld op verschillende afstanden worden gefocust met het oog: de afstand tot het scherm, en de afstand waarop het 3d-beeld voor de gebruiker werd getoond.

Het is de vraag in hoeverre het onderzoek representatief is voor het bekijken van 3d-video. Er werden slechts 24 mensen gebruikt voor het onderzoek, en daarnaast wijkt de experimentele procedure af van hoe mensen normaal naar 3d-video kijken. Alhoewel het onderzoek wetenschappelijk heeft aangetoond dat er een verband is tussen 3d en oogproblemen, lijkt meer onderzoek nodig om te bepalen in hoeverre dit in de dagelijkse praktijk een probleem is.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (136)

1 2 3 ... 6
Het oog moet bij 3d-beeld op verschillende afstanden worden gefocust met het oog
Dit is dus niet waar. Je ogen moeten juist NIET focussen op verschillende afstanden, terwijl je hersenen denken dat dat wel moet. De afstand tot het beeldscherm blijft gelijk. Er is geen diepte, zoals in de echte wereld. Dat maakt 3d tv zo vermoeiend voor je hersenen.
Ja dat is volgens mij ook het hele punt!
Als je naar en 2D film kijkt maken ze de achtergrond bijvoorbeeld onscherp om de voorgrond (personage) te benadrukken.
Nu doen ze dat met 3D ook maar dat is irl juist de functie van je ogen...
Je wil de achtergrond ook scherp krijgen met je ogen maar dat kan dus niet want het beeld is niet scherp opgenomen...
Ze zijn daar wel mee bezig volgens mij, ik had met Transformers 3 in de Imax minder last dan de voorgaande 3D films. Nu was TR3 hoofdzakelijk 3D in de zin dat het dieper het beeld in ging dan dat het uit het scherm kwam zetten en dat werkt (bij mij) beter.
Voorgaande films had ik wel last van mijn ogen (animatiefilms minder dan normale...)
Als ik naar 3D films kijk dan moet ik ergens een soort van klik maken zodat mijn ogen niet meer constant proberen te focussen. Als je die klik kan maken dan is 3D echt aangenaam. Het is wel een halve minuut raar als je uit de film komt maar opzich zie ik niet echt een probleem als je 1 of 2x in de week een 3D film bekijkt. Het is een reflex die je onderdukt dus het is belangrijk dat je niet constant onderdrukt.
Ik denk zeker wel dat je de resultaten van dit onderzoek kunt doortrekken naar de massa. Ik ben over het algemeen progressief/vooruitstrevend ingesteld, maar we hebben nu al zovaak geleerd, 3D films zijn niet meer dan een hype, een gimmick, welke techniek je ook gebruikt, hoeveel diepte-verschillen je programmeert, dat maakt niets uit. Het is leuk voor een paar minuten, daarna wordt het ergerend. Ik kies zoals zovelen standaard voor de 2D film, ik heb mijn vertrouwen in 3D films compleet verloren. Of de diepte-verschillen zijn zo groot dat het teveel vraagt van je ogen/ hoofd, of het ziet er te kijkdoos-3D achtig uit, of de diepte verschillen zijn zo klein dat ik net zo goed naar de 2D versie had kunnen kijken. Elke keer ben ik teleurgesteld. Een vergelijking:

Welke film vraagt meer van je ogen en hersenen qua verwerking? De 3D film. Je moet meer scherpstellen op verschillende dieptes, meer dan je in de praktijk gewend bent. In de meeste films van 90 minuten gebeurt namelijk zeker 10 keer meer dan in een heel mensenleven. We zijn niet gewend zoveel te moeten scherpstellen en zoveel te verwerken. Hierdoor is een 3D film simpelweg minder comfortabel om te bekijken. De 2D film vraagt minder van je ogen en is dus comfortabeler om te bekijken. Voegt het 3D element veel toe aan de film als geheel? Wordt je bijvoorbeeld meer in het verhaal getrokken? In mijn ogen, nauwelijks. De eerste 5 tot 15 minuten denk je "oh gaaf, diepte!" maar na een tijdje zit je in het verhaal en verandert de 3D modus eigenlijk in niets meer dan een hindernis. Waarom doen we het dan? "Omdat het kan". Het is hot en hip, maar ik durf te stellen voor de zoveelste keer, 3D films een hype van een een paar jaar.

Elke 5 tot 15 jaar herhaalt de hype zich weer met een nieuwe 3D techniek. Elke 5 tot 15 jaar komen we er ook weer achter dat we niet zitten te wachten op 3D films, want welke techniek we ook gebruiken, de voordelen ('echte' diepte) wegen niet op tegen het nadeel (minder kijk-comfort). Het verhaal, de acteurs, het drama etc. wordt er niets beter op, maar het kijk-comfort wordt wel lager. Simpel. Alleen sommige scenes met landschappen enz. zien er interessanter uit, maar dan heb je het voornamelijk over documentaires over natuur, geografie enzovoort. De standaard blockbuster film (het grootste bios-aanbod) heeft gewoon weinig baat bij 3D weergave wanneer je kijkt naar de aantrekkelijkheid van de film als geheel.

Wil je het kijkcomfort niet teveel benvloeden, dan zul je de diepte verschillen extreem subtiel moeten houden, zo subtiel dat het makkelijker, sneller en goedkoper is gewoon een 2D-only film uit te brengen. 2D films zullen dus hoogstwaarschijnlijk de standaard blijven, welke nieuwe techniek we ook verzinnen. Mark my words.

[Reactie gewijzigd door Yokozuna op 24 juli 2011 19:03]

Pff als dit echt zo is zou het wel een enorme domper zijn voor de 3D verkopen.
Maar geldt dit alleen voor de actieve 3d of ook de passieve etc?
Pff als dit echt zo is zou het wel een enorme domper zijn voor de 3D verkopen.
Maar geldt dit alleen voor de actieve 3d of ook de passieve etc?
Wat ik me afvraag is of dit wel een dubbelblinde test is geweest. De proefpersonen wisten dat ze 3D voorgeschoteld kregen, dus zou het goed kunnen dat ze daarom psychisch al vermoeidheidsklachten verwachtten, ongeacht of het zo is.

Je hebt het over de perceptie van iemand en dus ook de perceptie van iemands vermoeidheid. Je moet dus op je proefpersoon afgaan als die zegt dat ie vermoeid is of niet, en het kan goed zijn dat ze zich vermoeider voelen (maar niet waren) omdat ze wisten dat het een 3D-film was.

Om hier meer duidelijkheid uit te krijgen zou je minstens een ABX test moeten doen, waar de proefpersonen dus niet weten of de film 2D of 3D is.
er staat dat de subjecten zich niet bewust waren van de hypothese. Dubbelblind is daarvoor niet eens nodig, je kunt de relevante items bijv. ook gewoon "verstoppen" tussen een lange lijst van andere vragen die zo als afleiding fungeren.
Dubbelblind? Er staat wetenschappelijk, dus ik neem aan dat het inderdaad dubbelblind is, of dat er in het onderzoek een heel goede reden staat waarom niet.
Het meeste wetenschappelijk onderzoek is niet dubbelblind.

In principe is het natuurlijk wel gewenst, maar het is ook erg lastig en onhandig. En in veel situaties is het ook helemaal niet nodig. Daarom dat het meestal niet gebeurd.

Het is vooral belangrijk in situaties waarbij mensen iets moeten inschatten of interpreteren. Dit hier is inderdaad een onderzoek waarbij dubbelblind gewenst is... maar ook een situatie waarbij het lastig is te implementeren.

Ik durf er rustig op te gokken dat dit onderzoek niet dubbelblind was.
Het meeste wetenschappelijk onderzoek is niet dubbelblind.

In principe is het natuurlijk wel gewenst, maar het is ook erg lastig en onhandig. En in veel situaties is het ook helemaal niet nodig. Daarom dat het meestal niet gebeurd.

Het is vooral belangrijk in situaties waarbij mensen iets moeten inschatten of interpreteren. Dit hier is inderdaad een onderzoek waarbij dubbelblind gewenst is... maar ook een situatie waarbij het lastig is te implementeren.

Ik durf er rustig op te gokken dat dit onderzoek niet dubbelblind was.
+1. Lang niet altijd nodig en het zou grote onderzoeken ook veel duurder maken.
Dubbelblind is soms ook niet mogelijk, zoals hier (3D).
Tenminste, voor gezonde mensen die goed met beide ogen zien.
een ABX test moeten doen, waar de proefpersonen dus niet weten of de film 2D of 3D is

lol cursus gedaan. Dit is net zo iets als de test personen niet vertellen of het +30 graden is of - 2o graden. Dit werkt alleen als de proefpersonen dood zijn lol.
een ABX test moeten doen, waar de proefpersonen dus niet weten of de film 2D of 3D is

lol cursus gedaan. Dit is net zo iets als de test personen niet vertellen of het +30 graden is of - 2o graden. Dit werkt alleen als de proefpersonen dood zijn lol.
Niet voor iedereen en niet voor alle content is het zo dead-obvious hoor.

Je kan natuurlijk prima een fop-controle maken door een 2D film te laten zien met een brilletje op en wl de sluiters laten flipperen zoals ze dat bij een 3D film doen. Dan haal je ook de factor 'vermoeidheid door flipperende sluiters' uit de vergelijking en kun je bepalen of het echt alleen 2D/3D is wat de effecten veroorzaakt.

Een mono- of een stereo-opname hoor je ook niet altijd direct, dit ligt er maar net aan hoe die stereo-opname is gemixt. En als het een voor jou bekende opname is, zul je uit je geheugen al de plaatsing van sommige instrumenten oppikken, en zelfs ervaren dat je naar een stereo-opname luistert terwijl je een mono-opname voorgeschoteld krijgt.
alsof het niet opvalt dat je naar 3D zit te kijken ?
alsof het niet opvalt dat je naar 3D zit te kijken ?
Dat ligt maar helemaal aan het soort film. Ik heb een aantal 3D films gezien (o.a. Ice Age 3) waar het 3D-effect zo subtiel is dat je niet in de gaten hebt dat het 3D was, maar je gewoon door een groot raam zat te kijken.

Omgekeerd, als je een film hebt met breed blikveld en veel beweging (bv. Star Trek in IMAX) dan reageert je lijf net zoals het zou doen als er wl 3D in zou zitten.

Het wordt alleen pas t duidelijk als je films hebt met voorwerpen en plassen bloed die in je gezicht vliegen. ;)
het verschil in deze films is waarschijnlijk of ze in 3d gemaakt zijn of later naar 3d geconverteerd zijn.
De nieuwste harry potter is bijvoorbeeld (naar de informatie die ik heb) van 2d naar 3d geconverteerd maar niet echt in 3d opgenomen. Hierdoor krijg je dus wel diepte maar is het wat rustiger kijken.
Drive Angry daarentegen is in 3d opgenomen waardoor de hele film intenser wordt om te kijken omdat alles op je af lijkt te komen, bij dit soort films kan ik me voorstellen dat er vermoeidheid optreedt.
Drive Angry daarentegen is in 3d opgenomen waardoor de hele film intenser wordt om te kijken omdat alles op je af lijkt te komen, bij dit soort films kan ik me voorstellen dat er vermoeidheid optreedt.
En je zou er niet vermoeid van worden als er in het echt constant auto's, lichaamsdelen, bloedspatten en kogels recht op je af komen voor je neus voorbij razen op 3 centimeter afstand? :Y)

Ik denk dat we wel geconcludeerd hebben dat het vooral aan de film ligt, niet aan het wel of niet 3D zijn ervan. :+

[Reactie gewijzigd door Stoney3K op 23 juli 2011 18:21]

Ik denk dat het probleem vooral is dat wanneer een object vr het scherm komt te hangen maar afgesneden word door de randen van het scherm. Irritant om naar te kijken en pijnlijk voor je ogen.

Helaas doen ze dit nog veel te veel - bij transformers 3 bijvoorbeeld. Je ziet ruimteschepen/constructies richting de kijker vliegen en vervolgens bij de rand van het scherm uit beeld vliegen. Heel irritant.
nope content van een film heeft er helemaal niks mee te maken.

Het gaat om het aantal hertz per oog. Als zij dit hele test hebben uit gevoerd met een 120 hertz 3D systeem dan weet je precies waar het probleem ligt.
Dat een mens 60 hertz kan zien als een stil staand beeld wil niet zeggen dat je er geen last van krijgt. Feit blijft gewoon dat mensen die naar 100hertz of hoger kijken geen vermoeidheid krijgen (of VEEL minder).

Het probleem met 3D is vooral het geforceerde kijkhoek van de ogen omdat deze niet altijd 100% gelijk is aan natuurlijke kijkhoeken om slecht afgestelde 3D beelden te compenseren en als je dan ook nog eens naar 60 hertz per oog aan het kijken bent zou iedereen koppijn krijgen.

Wat we nodig hebben is een minimum standaard waar 3D aan moet voldoen die gebaseerd is op de lichamelijke beperking van de mens. En niet elk bedrijf die maar wat doet om nieuw te zijn.
ik heb persoonlijk veel meer moeite met het kijken naar converteerde films van 2d naar 3d omdat deze alleen maar diepte voor schotelen. bij echt 3d komt is er ook 3d pop out.
er is trouwens ook niet echt 1 3d standaard.

kijken naar fims die van 2d naar 3d zijn geconverteerd
kijken naar echte 3d films

dan heb je nog de technieken :

3d kijken met een 2 kleuren lenzen
3d kijken met een active shutter bril ( op batterijen )
3d kijken met een passive bril ( zonder batterijen )
zonder bril bv de 3ds

dan van verschillende bronnen

lcd/led schermen
plasma schermen

Ik heb ze allemaal persoonlijk getest en voor mij is er maar 1 winnaar op het moment :

- plasma, echte 3d content met een active shutter bril
En ook daarbij is het verschil groot. Ik denk dat 3d nog enorm in de kinderschoenen staat. Als het wil doorbreken zal er sowieso verandering moeten komen in de techniek. De komende generatie 3d tv's bestaat voornamelijk uit passieve brillen, maar ik verwacht dat autostereoscopische tv's ook telkens meer zullen komen en hopelijk de techniek hierachter dusdanig verbeteren dat 3d effecten zichtbaar zijn onder grote hoek.

Een van de punten die ik zelf irritant vond aan 3d films is dat het een stuk minder rustig is aan je ogen. Misschien worden je hersens ook wel verward o.i.d., want je ziet wel diepte, dus je hersenen denken dat de objecten ver van elkaar af staan. Maar als je ogen dan proberen te focussen op een voorwerp lukt dat niet. de focus kun je niet zelf bepalen. Dat maakt het lijkt mij vermoeiender.

En tja, persoonlijk denk ik niet dat 3d de nieuwe doorbraak wordt na hd televisie of breedbeeld.

Ik denk dat het eerder een ding is voor de consoles. En dat wel veel tv's het standaard gaan aankunnen maar dan zonder dat er brillen meegeleverd worden. Mensen met een console kunnen die brilletjes dan gewoon aanschaffen. Dit begint ook al zo te komen, veel nieuwe lijn tv's kunnen dit (Sony EX720 bijv.).
De techniek maakt voor dit onderzoek minder uit. Het gaat om het principe dat je ogen op het scherm moeten scherpstellen en niet op de objecten, die dichterbij of verder weg lijken, zoals je IRL zou doen.
En dan is het scherm in de bios weer anders!
En ik was bij HP al vermoeid, ik vond het een hele ervaring in ieder geval. Was mijn eerste 3D-film en dan ook nog in de bios, yihaa. :+
Haha een 3d beeld test waarbij de proefpersonen niet weten dat het 3d is, lijkt me moeilijk teverwezenlijken.. Sta hier niet van te kijken, bijna iedereen die ik ken geeft aan dat na eeen bioscoop film in 3d of een potje nintendo 3DS ze koppijn en zere ogen hebben.
Een persoon die naar een film kijkt heeft toch door dat deze in 3D is. Dat kan je toch zien?
Ja en als je het van tevoren zegt dat ze gaan kijken of je je slechter voelt ga je daar op letten.....

Is er ooit weleens tegen jou gezegt dat je NIET AAN ROZE OLIFANTJES moet denken...

en waar dacht je aan? O-)
De natuurwetenschappelijke methode is jou niet bekend?
Om hier meer duidelijkheid uit te krijgen zou je minstens een ABX test moeten doen, waar de proefpersonen dus niet weten of de film 2D of 3D is.
Als jij een manier vind om dat voor elkaar te krijgen, zou ik zeggen doen! :D
Wij wisten dit al eind jaren '80 toen de eerste 3D films uitkwamen.

Mensen kwamen kotsend de bioscoop uit na het zien van Jaws 3D, ik inclusief. Als je dat meerdere keren ziet en meemaakt laat je het vanzelf uit je hoofd.

3D is een trucje om je hersens te foppen, mensen kijken niet in 3D, wij kijken in 2D, daar zijn wij aan gewend. Vergelijk het met Kevin Costner die aan het einde van de film Waterworld zich onprettig voelt op het vaste land, hij is per slot van rekening op zee geboren..

Wat kunnen de gevolgen zijn als je te lang naar 3D zit te kijken en je gaat er aan wennen? Je hersens passen zich doorgaans aan aan nieuwe omstandigheden, neem als voorbeeld de bril die je gezichtsveld volledig omdraaien, na een aantal dagen draaien je hersens het beeld om zodat je weer 'recht' kijkt. het duurt daarna ook weer dagen om wederom het beeld weer te corrigeren.

Ik ben zelf prima tevreden met 2D beeld, een keertje is leuk maar daar houdt het voor mij mee op.
3D is een trucje om je hersens te foppen, mensen kijken niet in 3D, wij kijken in 2D, daar zijn wij aan gewend.
Natuurlijk niet. Als mensen in 2D keken hadden ze echt geen '3D decoding module'. Wanneer je bij een peuter tijdens een cruciaal tijdslot van een paar maanden een oog afplakt, wordt die module niet ontwikkeld/getraind, en kan die persoon nooit 3D kijken.

De reden dat mensen ziek worden van 3D films, komt denk ik door slechte kanaalscheiding of door sterk overdreven 3D effect. Verder is ordinaire bewegingsziekte een mogelijkheid. Je ogen zeggen dat je beweegt, je evenwichtsorganen zeggen van niet. Gevolg: zeeziek.
Natuurlijk niet. Als mensen in 2D keken hadden ze echt geen '3D decoding module'. Wanneer je bij een peuter tijdens een cruciaal tijdslot van een paar maanden een oog afplakt, wordt die module niet ontwikkeld/getraind, en kan die persoon nooit 3D kijken.
Dat is onzin. Sommige zijn inderdaad stereoblind, maar dat betekent niet dat je geen diepte ziet. Stereo vision is slechts 1 van de 7 (als ik het me goed herinner) manieren voor diepte perceptie. Het is tevens n van de zwakkere.

Maar voor die groep mensen (ik geloof 10-15% van de samenleving) werken 3D films niet of minder goed.
Inderdaad, dat is precies bij mij het geval.
Natuurlijk niet. Als mensen in 2D keken hadden ze echt geen '3D decoding module'. Wanneer je bij een peuter tijdens een cruciaal tijdslot van een paar maanden een oog afplakt, wordt die module niet ontwikkeld/getraind, en kan die persoon nooit 3D kijken.
Leuk dat je dit aanhaalt. Na mijn oogoperatie is mij verteld dat ik nooit goed diepte zou kunnen zien. In de praktijk weet je echter niet wat je mist. Een 3D film kijken biedt amper meerwaarde voor mij. Ik zie amper verschil met een gewone film. Behalve de geforceerde focus die op dat moment enkel vervelend is. Pas wanneer ze 3D als gimmick gaan gebruiken (objecten die naar de kijken worden toegegooid bv.), dan wordt het zichtbaar voor mensen zoals ik.

Een test om te kunnen inschatten hoe goed je diepte kunt zien kun je trouwens doen met twee potloden. Zonder te steunen op je ellebogen probeer je de twee punten naar elkaar te brengen. Om jezelf te controleren doe je het daarna met n dichtgeknepen oog.*

* deze test werkt overigens niet voor Parkinson-patienten :)
Je hebt helemaal gelijk. In 3D in de bioscoop word je gewoon getriggerd om een dieptegevoel(in dit geval met brilletje) te ervaren.. Zowel met Avatar, Tron, en Thor kreeg ik idd kotsneigingen en had de neiging gewoon uit de bios te willen lopen..

Met een IMAX theater zoals in brussel had ik dergelijke dingen niet. Met de 3DFX(midden jaren 90) trouwens ook niet.
Ik heb 2 ogen en ik kan diepte zien, dus ik kijk 3d (altijd). En met mij 95% van de wereldbevolking.

Het probleem met 3d beelden is dat het beeld niet meebeweegt als je je hoofd draait. Dat kan idd klachten geven omdat het onnatuurlijk is. Bij 2d kijken zijn we idd gewend dat we dat nie kunnen.

[Reactie gewijzigd door Gosat op 23 juli 2011 15:05]

Er zijn een hoop meer problemen met 3D.
Scherpte wordt niet meer door je oog bepaald, de afmetingen van het 3D beeld zijn veel kleiner dan de diepte suggereert, de afstand tussen de ogen klopt niet met het opgenomen beeld, etc etc etc.
Eigenlijk moeten we niet naar een scherm kijken, maar gewoon theater.
Megafull-hd, alle kleuren, geen gezeur met backlight en geen duizeligheid van 3D terwijl je wel alles 3D ziet!

Alleen kan je dat weer niet downloaden :D.
dat is 4D want je kan het ook nog eens ruiken
leuk dat jij met je ogen kan ruiken
We zien natuurlijk wel diepte, dus wel in 3 dimensies alleen is het effect in 3D films enorm versterkt zodat het enorm opvalt. In werkelijk is het veel subtieler, kijk gewoon maar eens naar buiten en je ziet dat je wel diepte waarneemt maar dat het een heel subtiel verschil is.

Polarisatie 3D kan ik goed hebben, bij shutterglasses heb ik het na 5 minuten wel gezien... Het ergste zijn de huidige autostereoscopische schermen zoals op de Nintendo 3DS en ik heb er ook een fototoestel mee gezien. Bij dat soort schermen heb ik binnen een minuut een heel vervelend gevoel aan m'n ogen en daarna heb ik een minuut of 5 nodig om weer bij te komen.
Electronica industrie weet wel wat goed voor ons is. (met andere woorden we krijgen, ook als 3D schadelijk is, het gewoon door onze strot gedrukt)
Dit onderzoek zegt helemaal niet dat het schadelijk is, het zegt enkel dat er klachten zijn.
"Pff als dit echt zo is ..."

Ooh, dus het was jou niet opgevallen dat er massa's mensen begonnen te klagen toen 3D groots werdt geintroduceert?

De gangbare 3D technieken schotelen een verre van natuurlijk beeld voor.
Veel visuele systemen in je oog en hersenen moeten voor de vervorming compenseren en dat gaat niet altijd goed.
Dit kan tot een hele rits van klachten lijden, zoals hoofdpijn, duizeligheid en kramp.
ligt ook aan de techniek die gebruikt wordt. ik ga het niet nog is een keer opsommen maar uit jouw woorden blijkt gewoon dat je niet weet waar de klepel hangt.

wordt zo moe van al die broodjes na vertel aap verhaaltjes op het internet over 3d..
wordt zo moe van al die broodjes na vertel aap verhaaltjes op het internet over 3d..
Wat zijn die verhaaltjes dan? Ik heb alleen klachten gehoord van bioscoopgangers maar geen enkele verklaring die deze mensen op het internet gelezen zouden hebben (wat dan een broodje aap verhaal zou moeten zijn).

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 24 juli 2011 13:41]

Dit kan tot een hele rits van klachten lijden, zoals hoofdpijn, duizeligheid en kramp.
Vroeger zei men wel eens dat je niet te dicht bij de TV mocht gaan zitten omdat dat slecht was voor je ogen. Ook dat is gewoon onzin gebleken.
Dat je lichamelijke klachten krijgt door 3D te kijken kan goed zijn, maar dat krijg je ook door te veel koffie te drinken of te weinig slapen. Zo lang het niet vastgesteld is dat het slecht is voor je gezondheid dan moet ieder voor zich uitmaken of ze het doen of niet.
Persoonlijk vind ik het erg vervelend dat meeste A-titel alleen in 3d worden getoond in bioscopen. Je moet wachten tot de film uit roteerd naar de kleinere zalen om zonder 3d te kunnen kijken. Ik heb nu stuk of 5 films in 3d gezien, en alleen bij Avatar vond ik het toegevoegde waarde hebben. Die film is immers gemaakt met 3d in gedachte. Andere films zijn meer zo van "ohja we moeten ook nog een 3d versie hebben" en dan wordt het een en ander geconverteerd. Ik zie het 3d effect wel, maar het boeit niet.

Netto resultaat: Duurder kaartje, vermoeide ogen, geen multimedia meerwaarde.

Dan voel ik me gewoon genaaid, omdat ik geen keus heb (buitenom verder de reizen naar een grotere bioscoop die wel keus biedt).
Ik ben het helemaal met je eens.
Misschien kun je die 3D film niet bekijken met een afgeplakt glas? Dan zie je 'm in 2D :)
Je blijft wel genaaid met het duurdere kaartje, maar je loopt het risico niet dat de film niet in de kleinere 2D-zalen uitkomt.

[Reactie gewijzigd door Fireshade op 25 juli 2011 11:42]

Weinig zeggend onderzoek met maar 24 personen en voor mijn gevoel dan ook van nul en generlei waarde.
Er zijn al eerder berichten geweest dat 3D tv vermoeiender of minder goed voor je ogen zou zijn:

http://www.foxnews.com/he...14/d-tv-hazardous-health/

Een tv fabrikant waarschuwt kennelijk openlijk beperkt voor 3D:

"Pregnant women, the elderly, sufferers of serious medical conditions, those who are sleep deprived or under the influence of alcohol should avoid utilizing the unit's 3D functionality," it reads.
"Pregnant women, the elderly, sufferers of serious medical conditions, those who are sleep deprived or under the influence of alcohol should avoid utilizing the unit's 3D functionality," it reads.
Vergeet alleen niet dat dat waarschijnlijk in America is, waar je sowieso wordt doodgegooid door de disclaimers over van alles en nog wat, al is het maar om te voorkomen dat ze aangeklaagd kunnen worden.

Ik wacht op gedegen wetenschappelijk onderzoek, niet een TVfabrikant die zich indekt.
Er is allang bewezen dat kinderen onder 6 jaar hier zelf tijdelijke schade aan over houden. Waar wacht je nog meer op. Oh BTW dit is wetenschappelijk onderzocht in opdracht van SONY. Die gaan dat echt niet naar buiten brengen als het de verkoop zou schaden.
Ik heb voor een amerikaans bedrijf werkinstructies geschreven en als er in de verste verte ook maar een laboratoriummier mank is gaan lopen en je meld het niet in de papieren heb je echt een enorm probleem.
Mocht er iets gebeuren is er altijd wel een 400 kilo zware rukker die claimt dat je "het had kunnen weten en ervoor had moeten waarschuwen". En die rukker krijgt daar nog gelijk ook:(
Het probleem is gewoon dat het nep 3D is. Je kan zelf niet scherpstellen op bijvoorbeeld de background (die vaak onscherp gemaakt is) of foreground, maar je hersenen denken dat dit wel kan omdat het gewoon echt 3D lijkt. Dit zorgt dus voor een conflict. Het lijkt me ook echt niet gezond voor kinderen. Door alleen naar de scherpe delen te kijken, heb je er geen last van, maar vertel dat maar is aan een kind.
Onscherp maken in films en games is vaak juist om aan te geven dat iets ver weg is. Met 3D hoeft dat niet omdat als je gewoon op bijvoorbeeld een persoon focust en niet de achtergrond de achtergrond cht onscherp is. Games op de 3DS (tenminste die ik heb gespeeld) hebben bijvoorbeeld geen DoF.
Ik ben een tijdje terug naar Tron 3D geweest in Imax. Met 3D halen ze die truuk nog steeds uit.

Echter omdat je hersenen het door de 3D als "echte" beelden intrepreteren, denk je dat je dat je ook op andere beelden kan focussen bv. de achtergrond.

Ik merk dat ik zelf dus heel passief moet kijken naar een 3D film. Anders krijg ik hoofdpijn.
Op mijn 3DS kan ik wel gewoon spellen spelen, goddank. Lijkt me inderdaad heel vervelend om depth of field te hebben in een 3D film. Bad Respawn heeft ook een punt, maar ik heb er zelf geen last van.
Onscherp maken in films en games is vaak juist om aan te geven dat iets ver weg is. Met 3D hoeft dat niet omdat als je gewoon op bijvoorbeeld een persoon focust en niet de achtergrond de achtergrond cht onscherp is.
Dat is juist niet zo, omdat de afstand tussen je ogen en de achtergrond hetzelfde is als de afstand tussen je ogen en de voorgrond. Er zit namelijk net echt diepte in het beeld.

Maar je ogen/hersenen denken wel dat er diepte is en dat het nodig is om scherp te stellen op verschillende afstanden. Dat is dus onnatuurlijk en daardoor voor veel mensen vermoeiend..
Naast de beperkte en zeer kleine opzet van dit onderzoek, is ook nog maar eens de vraag of in deze onderzoeksgroep niet toevalligerwijs een grotere groep mensen zit die niet goed tegen 3D kunnen.
Daar schijnen dan weer wiskundige (kans *ahem*)berekeningen voor te moeten zijn die dan zogenaamd garant moeten staan voor zo mogelijk de gehele wereldbevolking. Dus men neme een handjevol dit en dan komt eruit een percentage dat.

Helaas vindt ik zulke statistieken altijd theoretisch leuk klinken wanneer de praktijk leert dat er zoveel unieke individuelen zijn en we hebben de menselijke natuur (lees: hoe wij perciperen, zoals dit item) bij lange na nog niet doorgrond. Hoe kan je dan stellen dat dergelijke berekening zelfs ook maar een slag in de buurt komt bij een exorbitant hoeveelheid aan variabelen.

[Reactie gewijzigd door SkyStreaker op 23 juli 2011 14:16]

Daar schijnen dan weer wiskundige (kans *ahem*)berekeningen voor te moeten zijn die dan zogenaamd garant moeten staan voor zo mogelijk de gehele wereldbevolking. Dus men neme een handjevol dit en dan komt eruit een percentage dat.

Helaas vindt ik zulke statistieken altijd theoretisch leuk klinken wanneer de praktijk leert dat er zoveel unieke individuelen zijn en we hebben de menselijke natuur (lees: hoe wij perciperen, zoals dit item) bij lange na nog niet doorgrond. Hoe kan je dan stellen dat dergelijke berekening zelfs ook maar een slag in de buurt komt bij een exorbitant hoeveelheid aan variabelen.
Het probleem is dat leken (incl. media) de conclusies altijd verdraaien. Kansberekeningen geven enkel een inschatting van een bepaald verband onder bepaalde omstandigheden. Leuke illustratie van hoe dit altijd verkeerd begrepen wordt (en waarom die stomme grap "you've got lies, damned lies etc." altijd weer aangehaald wordt): http://www.phdcomics.com/comics.php?f=1174

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 24 juli 2011 13:47]

Heb laatst een 3D-film gezien, maar moest daarna wel 3-4 uur ontwennen. 1 oog was helemaal onscherp geworden, wat na een halve dag weer bijtrok. Tijdens het film kijken voelde ik gewoon dat mijn ogen steeds wanhopig aan het scherpstellen waren wat nu het optimale kijkdiepte was. Dat was erg vermoeiend. Waarschijnlijk lag het aan mijn ogen, want mijn vrouw had er minder last van. Al had ze wel een milde hoofdpijn na de film.

Al met al was het best een leuke ervaring, maar voor de 'rust' zou ik toch denk ik weer naar een 2d-film gaan kijken. De uitkomst van dit onderzoekje verbaast me daarom ook niet. Het ligt in de lijn met mijn eigen ervaring.
Klopt! Bij Pirates of the caribean had ik daar ook last van. Me ogen deden zelfs zeer van vermoeidheid na een tijdje. Niet leuk.
Echter ging ik later naar HP 7 deel 2 in 3D en daar had ik niks geen last van deze vermoeidheid. Het was weliswaar een andere bioscoop maar ze hadden dezelfde brillen dus ik neem aan dezelfde techniek (van real D 3D).
Dus of die bioscoop de opstelling beter had geregeld of dat de tweede beter is opgenomen kan ik niet zeggen maar ik zeg wel dat je 3D niet na 1 film al af kan keuren.
De eerste is beter opgenomen. De tweede is een 2D film met 3D effecten er aan toegevoegd.
Ik vind het kijken van 3D mooi (indien ook echt mooi is gemaakt en niet half om half wat je nu in veel films ziet). Maar ook al weten de personen dat ze 3d gaan bekijken dan nog zie ik erg veel gelijkenissen met wat ik zelf ervaar. Vermoeidheid heb ik zelf ook meer en dat je ogen onscherp worden even heb ik ook wel eens gehad. Als ik dan oko tegenwoordig naar een film ga is dit geen 3d film meer. Ik hoor ook veel klachten over 3d films dat het 3d effect vaak erg tegenviel.

Laatst was ik naar Harry Potter (2d) en iemand anders naar de 3d versie. Op het einde zit een mooi 3d effect erin hoorde ik maar voor de rest was het een beetje tegenvaller.

Kan hier niet een poll komen hoe kijk jij het liefst je film? en dan 2 keuzes namelijk 2d en 3d.
3d is een effect. Het lijkt 3d, maar is het niet echt. Kan me voorstellen dat de hersenen hiervan in de war kunnen raken. Er zijn verschillende manieren om het 3d effect te bewerkstelligen. Lijkt me handig dat er een grootschaliger onderzoek wordt uitgevoerd naar de effecten van de verschillende 3d-technieken. Zo kom je ook meer te weten over hoe onze hersenen beelden verwerken. Uiteindelijk zal dat leiden tot betere technieken.
niet iedereen ios er even gevoelig vooor natuurlijk.
maar wat er gebeurt is dat je ogen focussen op de "diepte" terwijl je naar een scherm kijkt.
daardoor zijn je hersenen in de war, en dat veroorzaakt hoofdpijn enz enz.
Konden alle proefpersonen wel stereo zien? Vaak komt vermoeidheid juist doordat mensen al een oogafwijking hebben waardoor ze niet (goed) stereoscopisch kunnen zien, maar dit niet weten omdat je hersenen nog een hele hoop andere manieren gebruiken om diepte te zien.
als veel mensen zo'n afwijking hebben (zoals ik, heb vroeger lui oog gehad, en is blijkbaar nooit helemaal goed geworden) dan is het juist goed dat die mensen ook in de proef zitten, je wilt immers kijken hoe de gemiddelde consument 3D ervaart. Dus ook brildragers, lensdragers en mensen met oogafwijking.
misschien kan iemand een zo'n filmpje hier linken?
Ik heb er persoonlijk een hekel aan om naar bolletjes te kijken, zeker als deze 3D zouden zijn.
Kijk maar eens naar bepaalde optische illusies, daar wordt je heel snel knetter gek van (zere ogen enz.)
1 2 3 ... 6

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True