Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 75 reacties

De Nature Publishing Group, die onder andere het gezaghebbende wetenschappelijke tijdschrift Nature uitgeeft, heeft besloten al zijn publicaties gratis toegankelijk te maken. Wel blijft dat beperkt tot lezen: voor het downloaden van artikelen blijft een abonnement noodzakelijk.

De veranderingen werden door de uitgever uiteengezet op zijn nieuwspagina. Alle artikelen die door de Nature Publishing Group, waaronder die van het toptijdschrift Nature, zijn gepubliceerd kunnen binnenkort gratis worden gelezen. Hiervoor is de software van Readcube nodig, waar het moederbedrijf van Nature Publishing Group een meerderheidsbelang in heeft. Readcube kan read-only-versies van wetenschappelijke publicaties tonen, waarbij het onder andere mogelijk is om aantekeningen te maken.

Een van de beperkingen van het leessysteem is dat het niet mogelijk is om artikelen te downloaden. Wie bijvoorbeeld een pdf-versie van een artikel wil krijgen heeft nog steeds een abonnement nodig. Ook is beveiliging ingebouwd tegen het printen van artikelen. Veel universiteiten en wetenschappelijke instellingen hebben al abonnementen op de tijdschriften die de Nature Publishing Group uitgeeft.

Het gratis lezen van wetenschappelijke artikelen wordt door de uitgever gezien als een pilot. Het bedrijf achter de vaktijdschriften hoopt dat wetenschappers en universiteiten abonnementen blijven nemen, ondanks de mogelijkheid om gratis te lezen. Het komende jaar wordt het nieuwe beleid geëvalueerd, aldus de uitgever.

Nature Publishing Group is eigenaar van veel wetenschappelijke tijdschriften, vooral in de natuur- en medische wetenschappen. Het blad Nature is het meest bekend, en is een van de meest gezaghebbende wetenschappelijke tijdschriften. Voor toegang tot individuele artikelen moeten bedragen worden betaald die rond de 30 euro liggen.

Met gratis lezen hoopt Nature Publishing Group tegemoet te komen aan de roep om wetenschappelijke content gratis beschikbaar te maken. Het gratis toegankelijk maken van publicaties is in de afgelopen jaren steeds populairder geworden met de opkomst van zogenaamde open access journals. Daarnaast ageren wetenschappers tegen het verdienmodel van 'gesloten' tijdschriften, die geld vragen aan universiteiten voor toegang tot publicaties terwijl wetenschappers voor publicatie vaak hun copyright moeten overdragen aan het tijdschrift en moeten bijdragen in de publicatiekosten.

De Nederlandse overheid wil dat toegang tot wetenschappelijke publicaties over tien jaar voor iedereen gratis is. Recentelijk werd met een andere grote uitgever, Springer, een akkoord bereikt dat voor open access moet zorgen. Met uitgever Elsevier is het echter niet gelukt een akkoord te sluiten.

Nature

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (75)

Goed nieuws! Open access van wetenschap is best groot momenteel. De Bill & Melinda Gates-foundation pusht vanaf volgend jaar ook open access en CERN gaf onlangs data van de Large Hadron Collider vrij, om maar wat te noemen.

[Reactie gewijzigd door Rafe op 2 december 2014 18:31]

De Bill & Melinda Gates-foundation betaalt de (reasonable) fees aan de uitgevers als een wetenschapper gaat publiceren (zie punt 3 van je eerste link). Ideaal zou een systeem zijn waarbij er geen fees in rekening worden gebracht: het systeem wordt dan beter toegankelijk voor wetenschappers met weinig budget.
De kosten van publicatie moeten wel ergens van betaald worden. Hetzij door degene die publiceert, hetzij door de gene die het consumeert. Er worden wel degelijk kosten gemaakt door een journal, en die moeten ergens van betaald worden!
Uiteraard maakt men kosten, de vraag is alleen hoeveel. Op dit moment lijkt het dat de vraagprijs veel hoger is dan de gemaakte kosten, en daar wordt nu in gesneden. Ik denk dat een nette prijs zorgt voor een goed voortbestaan van een aantal toonaangevende bladen, maar hoe hoger je de prijs legt, hoe groter de kans dat alternatieven je werk overnemen.
Niemand hier heeft een flauw benul van de gemaakte kosten, en of die in verhouding staan met de abonnements prijs van Nature. Dan moet je daar ook geen uitspraken over doen.
Extreem goede zaak dit. Als grote namen als Springer en Nature hier aan mee werken kunnen anderen (Elsevier!) niet achterblijven.
Eens! Uiteindelijk is open access met kwaliteitsgarantie door peer review de toekomst. Het gaat wat mij betreft ook tegen het idee van de wetenschap in: onderzoeksresultaten zouden voor iedereen toegankelijk moeten zijn, zodat mensen over de meest recente informatie kunnen beschikken. Dan siert het niet dat je door een pay-wall heen moet om tot die nieuwe publicaties te komen.

Kijk ik snap natuurlijk wel dat die tijdschriften ook financieel moeten overleven en ik heb ook niet het antwoord op hoe ze dan anders geld zouden moeten verdienen, maar het huidige model gaat wel tegen het wetenschapsideaal in.
Vroegah, toen je nog geen interwebz had, was een uitgever een bittere noodzaak om je berichten de wereld in te slingeren. Immers, hoe kon je anders die boekenplank van die amerikaanse collega's bereiken? Zelf iets af laten drukken, per scheepspost op laten sturen en zelf contacten onderhouden met alle grote universiteiten ter wereld? Dat gaat niet, als wetenschapper in de jaren 70 / 80. Vandaar de grote toegevoegde meerwaarde van uitgevers. Maar op dit moment is alle digitale informatie vrij en wereldwijd binnen een muisklik toegankelijk. Elke wetenschapper kan zijn pdf-je waar dan ook neerkwakken en delen met wie hij maar wil, vrijwel gratis. Tsja, wat moet je dan nog met een uitgever? Artikelen reviewen? Dat deden de wetenschappers altijd al zelf - zonder daarvoor betaald te krijgen. Logisch dat veel wetenschappers op dit moment zich afvragen waarom die grote uitgeverijen er tussen zitten. En veel wetenschappers kiezen ervoor om in open-access journals te gaan publiceren. De belangrijkste reden om dat niet te doen ligt in de reputatie van een tijdschrift. Als er nu een open-access groep vrij snel een goede reputatie opbouwt (goed georganiseerd reviewsysteem, snelle makkelijke website, goeie support, etc) dan kunnen Elsevier een enorme leegloop verwachten. Dat ze nu hun artikelen gratis opvraagbaar maken is een poging dit te voorkomen. Lijkt mij.
Helemaal mee eens Znorkus. Ik hekel al jaren die wetenschappelijke tijdschriften waar je je artikel "mag" publiceren. er is nauwelijks toegevoegde waarde meer. Het onderzoek doet de wetenschapper, het schrijven van het artikel, de peer review. Het enige wat het tijdschrift doet is een beetje layouten en de zooi op de server mikken (zeker als het digital only is). En daarvoor mag je als wetenschapper dan wel eerst een contractje ondertekenen waarbij het copyright van je eigen werk volledig uit handen geeft en je niet eens meer een pdf op je eigen website mag zetten. Het enige wat ze bieden is een makkelijke manier om gerelateerde artikelen te vinden en daar vragen ze goed geld voor aan universiteiten. Maar hebben ze daar nu exclusiviteit voor nodig? En waarom mag de belastingbetaler, die het hele onderzoek feitelijk gesponsord heeft, geen inzage hebben?

Open Access lijkt daarom een mooie oplossing maar het is in veel gevallen een beetje een wassen neus. Grote tijdschriften gaan mee in de Open Access beweging maar achter de schermen verandert er niet zo veel. Als ik nu een artikel naar een prominent tijdschrift stuur en ik wil het als Open Access publiceren dan wordt ik doodleuk 2500 pond in rekening gebracht als ze het artikel accepteren. En dat is dus meer dan ze er ooit aan zouden verdienen met hun huidige verdienmodel want wetenschappelijke publicaties zijn nu eenmaal niet erg populair.

Het kwalijke hieraan is dat je als onderzoeker hier rekening mee moet houden in je onderzoeksbudget. Je gaat dus meer subsidie aanvragen om de kosten van je Open Access publicatie te kunnen dekken (in GB is het verplicht vanuit de overheid vanaf 2014 om alles Open Access te publiceren). Per saldo betaalt de belastingbetaler nu dus ineens op voorhand voor een artikel wat hij nog niet eens gelezen heeft (of zelfs niet eens zou willen lezen).

En omdat je als wetenschapper uiteindelijk wordt afgerekend op publicaties in goede "venues" (conferenties en tijdschriften met een goede reputatie) kom je er ook ontzettend moeilijk onderuit. Nieuwe tijdschriften worden nauwelijks voor vol aangezien.

En dat terwijl het eigenlijk relatief eenvoudig is op te lossen. Al die tijdschriften moeten van hun verdienmodel afstappen en realiseren dat hun rol is veranderd. Ze voorzien nu louter de service van digitale bibliotheek en het samenbrengen van onderzoekers. Daar mogen ze van mij best geld voor rekenen, maar uniek copyright hebben is wat mij betreft absoluut niet meer van deze tijd.
Misschien wordt het tijd dat open access met een goede reputatie gratis wordt. Als je als wetenschapper al zelf onderzoekt, schrijft en peer-reviewt dan kun je ook prima zelf digitaal publiceren. Universiteiten, faculteiten of onderzoeksinstituten zouden daar samenwerkingsverbanden voor kunnen opzetten. Als dat netjes en transparant wordt aangepakt dan wordt het vanzelf serieus genomen en staan de oude tijdschriften vanzelf buitenspel.
Denk je dat peer reviews georganiseerd door de auteur(s) zelf nog even betrouwbaar zijn als peer reviews georganiseerd door een journal met een goede reputatie? Zelfs deze laatsten zijn al niet waterdicht, maar in het eerste geval gaan de auteur(s) volgens mij veel te veel in de eigen kring feedback vragen. En dan krijg je weer andere belangen die meespelen.

Ik zeg niet dat er geen mogelijkheden zijn om zelf materiaal te publiceren. Maar zonder externe peer reviews gaat er (nog) veel meer onzin "gepubliceerd" worden vrees ik.
Check www.peerj.com , 99$ , lifetime subscription.
Mooie site en mooi initiatief (al is het niet mijn vakgebied). Op dit moment alleen geen haalbare kaart. Ik word elke vijf jaar beoordeeld op de impact van mijn gepubliceerde artikelen en daarbij kijken ze naar de gemiddelde impact van het tijdschrift of de conferentie waar ik publiceer.

Concreet betekent dit dat als ik promotie wil maken, ik minimaal elk jaar een tijdschrift artikel moet publiceren met wereldwijde impact (klinkt makkelijker dan het is, je moet ook het onderzoek doen om iets te vertellen te hebben). En die impact wordt bepaald aan de hand van de referenties en impact factor van het tijdschrift of conferentie.

Kort door de bocht, hoe groter de reputatie van het tijdschrift of de conferentie, hoe hoger de impact and hoe beter de kans dat ik aan mijn promotie voorwaarden voldoe. En daarbij moet je ook rekening houden met het feit dat wetenschappelijk onderzoek werkt met "up or out", maw danwel je voldoet aan je voorwaarden en je krijgt promotie, danwel je voldoet niet en je verliest je aanstelling als onderzoeker. In deze situatie ga ik dan toch echt voor het hoge impact tijdschrift, ik moet ook aan mijn gezin denken.
The times , they are changing, science 2.0 , www.impactstory.org
Zal de overheid er op wijzen bij de eerstvolgende beoordelingsronde aangezien zij bepalen wat impact heeft, niet de wetenschapper. Zal met de tijd misschien best kunnen veranderen door als wetenschappers massaal over te stappen, maar dat zal niet zonder slag of stoot gaan. De kans is groot dat dan eerstr vele wetenschappers hun posities kwijt raken, en ik vind het niet acceptabel dat onderzoekers dan maar dit offer moeten brengen om een misplaatst verdienmodel ten val te brengen.
er is nog een groot verschil tussen peering voor publicatie door het tijdschrift en erna. Het is trouwens niet omdat je een wereldwijd medium hebt, dat je ook je doelgroep bereikt. Ik kan mij perfect voorstellen dat een fysicus in Z-Amerika zich niet te pletter gaat zoeken naar een proefschrift van een Kazach op diens blog. Je hebt dus wel eerst exposure nodig en die krijg je vaak enkel nog maar als je gebacked wordt door gevestigde waarden zoals gezaghebbende profs/doctorandi of media.
Klopt, maar iets als Google Scholar geeft heel snel nieuwe onderwerpen aan, en over het algemeen heb je een aardig idee van welke collegas er relevant zijn in jouw vakgebied. De tamtam werkt uitstekend tussen profs (dankzij conferenties, prive-mails en inderdaad, bladen), dus daar maak ik me niet druk om.
Tsja, wat moet je dan nog met een uitgever?
Alle overige zaken van het publiceren, die niet door de peer reviewers gedaan worden. En dat is best heel erg veel. O.a. bijvoorbeeld zorgen dan de layout goed gedaan wordt, en dan je niet 10x verbeteringen in de proof-read moet aanbregen, omdat de editor geen tijd en kennis heeft dat zelf goed te doen.

Bij Nature verlopen de zaken i.h.a. heel soepel. Bij andere journals is het soms een drama om iets correct gepubliceerd te krijgen. Toevallig deze week nog weer eens een voorbeeld van gezien.... Je wordt er niet vrolijk van als je als wetenschapper meerdere dagen bezig bent met puin ruimen in de proofs... Dat kost óók geld.
Waarom niet direct beschikbaar maken in pdf? Als je echt wil dat de informatie gratis en toegankelijk is voor iedereen, maak het dan ook echt toegankelijk zodat iedereen zijn eigen bibliotheekje kan aanleggen. Zo kun je in het vervolg weer makkelijk bij de informatie en heb je er veel meer aan, dan als je het alleen maar kunt lezen.

Overigens kan ik dit soort initiatieven alleen maar toejuichen, het is al een flinke stap! :)
En wie betaald dan de boterham van de redacteurs etc?
Daar zal dan een ander verdien model voor gevonden moeten worden. De tijdschriften zijn nu eigenlijk alleen maar een (betaald) podium voor de artikelen. Als deze artikelen op een andere manier aan het publiek worden getoond, is het podium eigenlijk overbodig. Ik heb hier geen verstand van, maar zoiets lijkt mij niet totaal onmogelijk toch?
Er moet toch iemand betalen...
Dat zal de auteur zijn als ie een degelijke peer review wil hebben, of voor de publicatie ergens. Echter mag nu de auteur betalen, z'n auteursrechten overdragen, en daarnaast moet de lezer ook nog eens een niet misselijk bedrag neerleggen om het te mogen lezen. Dat alles is een miljardenindustrie die vooral academici uitzuigt. Als dat voor een paar partijen gratis kan (en ja dat kan) vind ik dat vooruitgang.

Iemand moet betalen, maar de grote vraag is wie, en hoe veel. Gezien de geluiden op dit moment betalen we nu te veel.
Het is altijd een stuk makkelijker te schreeuwen dat alles te duur is, en alles gratis moet zijn, dan een daadwerkelijk alternatief verdien model te verzinnen.

Er is een reden dan Nature en Science duur zijn. Dat is omdat het gros wat er naar toe gezonden wordt, NIET gepubliceerd wordt. Maar ondertussen hebben zij wél de kosten van al die artikele door te lezen, en te beoordelen of het uberhaupt waard is om het door het peer-review process te sturen. En daar valt dan nog eens de helft af.

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 3 december 2014 15:47]

Altijd leuk dit soort discussies. Totdat het gaat om een bedrijf dat IT-ers gaat ontslaan omdat die overbodig zijn geworden. En die kunnen dan toch ook gewoon een ander verdienmodel gaan zoeken?
Dat doen bedrijven aan de lopende band, maar gelukkig huren ze daarna ook weer consultants in (tegen dubbele prijs) want iemand moet toch zorgen dat de updates erdoor komen, en Miep van de receptie vertellen dat ze rustig op OK kan klikken...
Bedrijven wel, maar mensen op fora als dit niet. Die vinden dat ontslagen onder IT-ers (als gevolg van gewijzigde omstandigheden) onbegrijpelijk zijn, terwijl iedere ander beroep zich maar moet aanpassen.
Mij ook de tijdschriften zijn niet veel meer dan een bundeling van artikelen die door anderen zijn geschreven.
Toch wel, er wordt flink gereviewed, en als de critici het er niet mee eens zijn komt een artikel er niet in. Hoe exact de standaarden worden gehandhaafd varieert pr blad, maar hoe beter het blad bekendstaat, hoe beter je artikel gemotiveerd moet zijn om een kans te maken. Onzin komt er niet (snel) in.
Maar dat reviewen wordt weer door andere wetenschappers gedaan.
Uiteraard, en geloof maar dat die kritisch zijn... Hun carriere hangt ervan af, als je achteraf gerelateerd blijkt te zijn aan een onzin-artikel wordt dat je jarenlang nagedragen. Het punt is nou net dat je door collegas en gelijken beoordeeld wordt, die zijn het beste op de hoogte van wat er in het veld gebeurt, en zullen heel gericht vragen kunnen stellen als iets niet duidelijk is. Meestal mogen artikelen ook nog een paar keer terug voor verbeteringen. Ik zou zo gauw geen beter systeem kunnen bedenken ;)
Klopt allemaal maar wat ik dus bedoel te zeggen is dat dat allemaal niet veel hoeft te kosten.
Bij Nature worden de artikelen éérst door de editor gereviewed. Zij maken de eerste schifting, en daarbij valt 90% af. Pas dáárna komt het peer-review process op gang, waar collega wetenschappers reviewen. De selectie en aansturing daarvan moet wederom door de editor gedaan worden. (En iedereen die met professoren te doen heeft gehad, weet wat voor probleem het is om te zorgen dat die op tijd hun reviews inleveren...) Bij het peer-review process valt nog eens 50% af. En daarna kan het layouten dan gebeuren.

Werkelijk, wanneer je eens daadwerkelijk WEET wat de mensen van Nature allemaal doen, dan weet je:
1. Waarom zij zo'n hoge impact score hebben.
2. Waarom zij duur zijn.
Redacteurs? Dat werk wordt voor een groot gedeelte gedaan door de academici zelf, waardoor wij daar indirect zelf voor betalen.

Dat open access zo lang heeft geduurd om van de grond te komen is dan ook absoluut schandalig, en vooral het resultaat van de dogmatische en egocentrische cultuur binnen het wetenschapswereldje; niemand durft zich af te zetten tegen de grote uitgevers, omdat ze dan minder faam, bragging rights en impact hebben.
Er moet ook rekening mee gehouden worden dat er nou eenmaal hoge kosten zijn. Waaraan precies? Geen idee. Maar IEEE bijvoorbeeld is non-profit, en daar kan je het nou ook niet bepaald gratis inzien.

Wel mag je daar, maar overigens ook bij veel andere uitgevers tegenwoordig, het ingezonden materiaal op je eigen site zetten, dus dan is er al de mogelijkheid voor iedereen om het in te zien. Open access publiceren is echter duur. Kan je doen, maar wie publiceren er voornamelijk? Universiteiten. Wie lezen meer dan ze publiceren? Bedrijven? Oftewel het idee vind ik lovenswaardig, maar ik denk dat in de praktijk het betekend dat degene die publiceren simpelweg meer moeten betalen, en dat is dan dus de belastingbetaler, en dat dat winst is voor bedrijven die nu gratis alles kunnen inzien.
Op dit moment betaalt de belastingbetaler al voor de toegang tot wetenschappelijke tijdschriften. Universiteiten sluiten jaarlijkse contracten af met uitgevers waarbij het gaat om enorme bedragen, en zoals je weet wordt onderwijs gefinancierd door de overheid.

De uitgevers harken fikse winsten binnen, wat doet vermoeden dat de belastingbetaler op dit moment te veel betaalt, en overmatig de kas spekt van een aantal welvermogende aandeelhouders, wat toch niet de bedoeling kan zijn.
Dat zeg ik toch ook? Punt is dat nu zowel bedrijven als universiteiten die contracten afsluiten (en volgens mij universiteiten met hoge kortingen). Als alles gratis in te zien is, moet dat geld dus bij degene die publiceren vandaan komen (wat uberhaupt natuurlijk als een heel vreemd model is). En gezien universiteiten (relatief) veel meer publiceren dan bedrijven, moet er dan gewoon meer door de overheid gedokt worden.
Je stelt nu dat het enige alternatieve model is dat je fors dient te betalen voor een publicatie, maar er zijn toch nog wel andere modellen te bedenken?
Zowel Wolters Kluwer als Reed-Elsevier tikken gewoon 10-20% marge binnen na alle overhead en dividendjes... Wetenschappelijke bladen zijn daar nog steeds een flink deel van. Waar rook is... enzo. Hoe hard ze schreeuwen is mij worst, ik kijk naar de worst die ze de aandeelhouder voorhouden...
Reed Elsevier: ¤ 2,064 miljard winst, ¤ 7,121 miljard omzet in 2013.

http://www.reedelsevier.c...lsevier-2013-results.aspx
bruto winst... Daar moet nog belasting e.d. vanaf. Als je even verder kijkt, dan blijft er nog de helft van over. En gezien de omzet 5% daalde, dat zijn gewoon normale gewenste marges. (Die ook nog gebruikt moeten worden om te investeren in nieuwe ontwikkelingen, zoals bijvoorbeeld dit 'gratis lezen' concept.
De winst marge is véél en veel lager dan de marges van bijvoorbeeld Apple. En daarvan hoor in niemand roepen dat ze allemaal maar gratis moeten werken, of dat je rustig iPhones mag stelen, omdat ze teveel winst maken.
Het product waarmee Reed Elsevier geld verdient is voor het grootste deel gefinancierd door de belastingbetaler. Als iPhones in elkaar zouden worden gezet door mensen die betaald worden door de staat (zoals wetenschappers), dan zou hier wel wat over worden geroepen.

Wetenschappelijk onderzoek dient verder een maatschappelijk belang: des te vrijer de toegang tot dit onderzoek, des te meer voortgang je kan verwachten. Ikzelf kan bijvoorbeeld een hoop psychologie literatuur vanuit de TU Delft niet inzien, terwijl dat wel wenselijk zou zijn gezien het interdisciplinaire karakter van mijn onderzoek. Ik doe er dan langer over, wellicht is het uiteindelijk ook van mindere kwaliteit.

Een dure iPhone heb ik voor onderzoek al helemaal niet nodig, maar zelfs als consument kan ik nog kiezen voor Android of Windows Phone. Als ik echter net een bepaald wetenschappelijk artikel nodig heb, dat alleen achter één paywall staat, dan heb ik geen keus.

Overigens net profit margin 2013 van Apple: 21.6%
Reed Elsevier: 18.1%

Apple is nou niet echt een gemiddeld bedrijf wat betreft winstgevendheid, en Reed Elsevier ligt er niet ver vanaf.

http://markets.ft.com/res...eets/Financials?s=REL:LSE
http://markets.ft.com/res...ets/Financials?s=AAPL:NSQ
Zeg niet niemand, zat publicaties die botweg door de auteur op z'n eigen site gezet worden, of door anderen op een publiek stuk omdat ze ze nuttig vinden, gebruiken als collegemateriaal of gewoon omdat het niet goed afgeschermd is. Ik kan een heel eind komen met artikelen zonder tegen de beruchte paywall op te lopen. Vraagt soms wat zoekwerk, maar het kan.
Nou nou dat is wel heel erg simplistisch gesteld.

Als je een beetje wetenschappelijke carrière wil volgen, zul je je toch aan het systeem moeten aanpassen. Dat betekent echter ook dat je afgerekend wordt op het aantal publicaties, citaties en impact, wat een ingewikkelde maat voor de kwaliteit voor de eerstgenoemden is. Heel belangrijk voor die impact is wederom de impact van het journal waarin je publiceert, wat een maat is die slechts langzaam aangepast wordt. De wereld draait nou eenmaal niet zo snel, en journal publicaties duren vaak meerdere jaren tot ze eindelijk gepubliceerd zijn, om niet te vergeten dat veel journals bijvoorbeeld maat een keer per kwartaal uitkomen.

Dat alles zorgt voor een directe incentive om bij de bestaande journals te blijven, dat is immers goed voor je carrière. En zo zat de wetenschap lang in een vicieuze cirkel.

Gelukkig komt daar nu steeds sneller een einde aan, nu overheden en subsidiegevers steeds meer open access eisen en de uitgevers langzaam om gaan, waardoor de vicieuze cirkel nu definitief doorbroken wordt. Maar om de individuele onderzoeker de schuld te geven dat dat zo lang duurde is erg kortzichtig gedacht.
Voor zover ik weet, betalen onderzoekers al voor hun publicatie.
Zij betalen om te mogen worden gepubliceerd.
Me dunkt dat dat al een aardig verdienmodel kan zijn.
Hangt van het tijdschrift af. Meestal bestaal je óf voor publicatie, waarbij men gratis kan lezen, óf voor abonnement, waarbij je gratis kunt publiceren.

Nature heeft het model waarbij publicatie gratis is, maar het abonnement niet. Dat zij het lezen gratis maken, is dus best bijzonder, gezien zij een grote staff van editors hebben. Logisch dat downloads betaald blijven, want anders kunnen ze de editors niet meer betalen.

[Reactie gewijzigd door AHBdV op 4 december 2014 10:21]

Degene die het artikel instuurt.
Helaas krijgen de peer reviewers (=zijn andere wetenschappers) niet veel voor het maken van de review.
Ik denk dat niemand er een probleem mee heeft dat redacteurs een boterham verdienen. Maar dat de eigenaren van uitgevers als Reed Elsevier stinkend rijk worden over de rug van belastingbetalers en wetenschappers is een ander verhaal. Met geld verdienen is niets mis, maar in de huidige situatie is mijns inziens de balans te ver doorgeschoten naar privaat voordeel wat niet in het maatschappelijk belang is.
Goed begin. Jammer dat het alleen zwaar ge-DRM'ed beschikbaar is. Dat readcube ziet er best mooi uit, maar zo'n gesloten platform gaat naar mijn mening wenig verandering in de zaak brengen.
Het is bijvoorbeeld alleen voor mac en windows beschikbaar en ik geloof dat de gratis versie enigszins cripled is en dat je voor alle functies al de pro functie moet hebben.

Ik zie persoonlijk meer brood in de plannen van de nederlandse overheid wat betreft open-access.
Het is vooruitgang, en nu kun je in elk geval de artikelen lezen, citeren, en gebruiken. Dat dat niet ideaal is geef ik toe, maar het kan wel.
Zwaar ge-DRM'd? Valt in de praktijk mee, in elk geval is het systeem verre van waterdicht.

Je installeert gewoon de mobiele Android app (ReadCube Lite), importeert via de ReadCube-webreader een document* in je library, synchroniseert je mobiele library, en je kunt op je telefoon zo de PDF openen (en opslaan, doorsturen, …). Deze PDF's zijn onbeveiligd en van volledige kwaliteit.

* documenten worden beschikbaar gemaakt als link in de vorm van http://rdcu.be/[een stuk of vier karakters], hierover kan je eenvoudig itereren (niet zoals bij YouTube dat maar een fractie van de mogelijke links een geldige link is). Knullig, als je het mij vraagt.
Volgens de readcube site is het ios only, naar er staat een readcube lite app in de google play store (van readcube zelf), hopelijk werkt dat ook in dit geval.

[Reactie gewijzigd door Fly-guy op 2 december 2014 18:31]

Er is ook een Windows versie. Als researcher zal je voornamelijk een desktop of laptop gebruiken.

Overigens is het een stap in de goede richting dat je nu gratis artikelen kan lezen, maar in de praktijk wil een wetenschapper toch ook wel graag relevante artikelen opslaan om makkelijk te kunnen doorzoeken en referenties te managen met software zoals EndNote, Mendeley of Zotero. Als elke publisher met z'n eigen beveiligde reader komt, wordt de workflow van literatuuronderzoek verre van ideaal.
Het is geen probleem om die paar relevante artikelen dan gewoon te betalen. De editors van Nature zullen toch ergens van betaald moeten worden.
Dank voor de link! Ik werd al een beetje bedroefd toen ik alleen een Apple app zag.

Als het werkt gaat dit me vele, vele uren kosten, maar wel plezierige.
Heb het zelf nog niet geprobeerd, dus weet niet of dit werkt. Wel triest inderdaad dat de site alleen ios aangeeft..
"Readcube kan read-only-versies van wetenschappelijke publicaties tonen"

Dat is niet waar en kan natuurlijk ook helemaal niet. Immers, de webbrowser kan niet magisch op je scherm tonen, maar heeft inhoud nodig. ReadCube biedt die inhoud alleen ingewikkeld aan: het gebruikt obfuscatie, zoals uit sommige uitgeverijen doen om inhoud uit PDF documenten te halen moeilijk hebben gemaakt. Bijvoorbeeld, door elk woord een apart rendering commando te maken. ReadCube gaat behoorlijk ver, en er lijkt zelf opmaak te zitten in dynamisch genereerde JavaScript. Dat gezegt, het is wel een mooi staaltje moderne techniek, maar wel belachelijk omslachtig.
...en dus gedoemd om te mislukken.
Occam's Razor voorspelt dat dit uiteindelijk gaat leiden naar gratis toegang voor iedereen (of de oblivion into obscurity van Nature).
:*)
Mooi! Onhoudbaar ook, die positie van uitgevers.
Ze hadden dit nieuws eigenlijk met kerst naar buiten moeten brengen. :+
En nu met een screenshotapp screentjes aan elkaar plakken en pdf van maken :(
Goeie timing. Readcube heeft net een android app uitgebracht. https://play.google.com/s...ls?id=com.readcube.mobile
Thanks, die zag ik niet staan op de ReadCube website.
Dit is een geweldige ontwikkeling. Restricties zoals moeten betalen om een wetenschappelijk artikel te kunnen lezen gaat tegen alles waar de wetenschap voor staat in. De wetenschap hoort open en transparant te zijn. Zaken zoals copyright en paywalls zijn voor commerciële diensten, niet voor de wetenschap. Een dergelijke situatie zal nooit bereikt worden, zo zit de wereld niet in elkaar, maar dit is in elk geval een stap in de goede richting. Erg blij mee.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True