Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 67 reacties

De Britse overheid is van plan om een dienst op te zetten die wetenschappelijke documenten gratis beschikbaar maakt. De site zal aanvankelijk artikelen aanbieden waarvan het onderzoek is betaald door Brits belastinggeld.

Met het initiatief hoopt de Britse overheid op termijn ook wetenschappelijke artikelen aan te kunnen bieden die uit andere geldstromen zijn betaald. Volgens de Britse minister David Willetts, die wetenschap in zijn portefeuille heeft, kan een dergelijke dienst bestaan door geld te vragen aan onderzoekers die er publiceren. Het is aannemelijk dat de Britse overheid met het initiatief het opzetten van wetenschappelijke tijdschriften met gratis toegang wil stimuleren.

Critici zeggen dat onderzoekers al mogelijkheden hebben om hun artikelen te publiceren in wetenschappelijke tijdschriften die gratis beschikbaar zijn. Voorstanders van het plan menen echter dat dit in de praktijk niet zo makkelijk gaat, omdat veel hooggewaardeerde tijdschriften juist geen gratis toegang bevatten.

Eerder werden meer dan 18.000 wetenschappelijke artikelen online gezet waarvan het copyright was verlopen, maar waarvoor nog steeds geld werd gevraagd. Volgens de uploader is zijn actie een aanklacht tegen het wetenschappelijke publicatiesysteem.

Alhoewel wetenschappelijke artikelen voornamelijk het doel hebben om collega's in hetzelfde werkveld op de hoogte te stellen van nieuwe resultaten, moet er voor toegang tot deze artikelen vaak geld worden betaald. Zo vraagt onder andere het grote wetenschappelijke tijdschrift Nature 32 dollar per individueel artikel.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (67)

Er is al een langere tijd sprake van een beweging naar "Open Access" journals binnen de wetenschappelijke wereld. Het National Institute of Health in de VS heeft bijvoorbeeld in 2009 besloten al haar onderzoek Open Access te maken.

De website Directory of Open Access Journals heeft 67 tijdschriften in sterk uiteenlopende onderzoeksvelden opgenomen in hun database, waarin naar artikelen kan worden gezocht.
Daarnaast zijn er binnen de levenswetenschappen nog genoeg andere Open Access journals (of losse artikelen van 'betaalde' tijdschriften) zoals PLoS ONE.
Andere tijdschriften, zoals het RNA Journal hanteren een model waarbij de eerste 6 maanden de artikelen niet Open Access zijn, maar bijvoorbeeld na een periode van 6 maanden alles vrij toegankelijk wordt. PubMed Central, waarin op dit moment ruim 2 miljoen artikelen/editorials staan die vrij toegankelijk zijn, is toch wel de grootste verzameling van wetenschappelijke artikelen die zonder verdere kosten kunnen worden gelezen.

Hoewel het vaak inderdaad is dat de journals die Open Access zijn een lagere impact factor hebben dat de grote tijdschriften zoals Nature, Science en Cell, zie je toch dat ook steeds meer auteurs manuscripten na publicatie op hun persoonlijke homepage online zetten (weliswaar in een alternatieve opmaak, maar de informatie is er).

De Nature Publishing Group heeft onlangs een Open Access tijdschrift aangekondig, Scientific Reports, waarin ze streven naar (bijna) Nature kwaliteit, maar zonder kostprijs voor het lezen van de artikelen.

Ik denk dat er inmiddels dus voldoende werk wordt gemaakt van het gratis ter beschikking stellen van wetenschappelijke informatie. Mijn bezwaren tegenwoordig gaan dan ook niet meer uit naar open of closed access, maar naar de kosten per publicatie. Deze stijgen de afgelopen jaren steeds meer, onder druk van de Open Access beweging. Scientific Reports vraagt pakweg 1400 dollar voor een enkele publicatie, PLoS ONE zit op 1700 dollar. Wetenschap is duur, maar ik denk dat publicatiekosten op een gegeven moment ook een rol gaan spelen. Als Nature te duur is, publiceer je het maar in een minder gerenommeerd, maar goedkoper, tijdschrift. Hierdoor kan het voorkomen dat jouw onderzoek minder impact heeft en dat kan ook niet de bedoeling zijn.
Als Nature te duur is, publiceer je het maar in een minder gerenommeerd, maar goedkoper, tijdschrift. Hierdoor kan het voorkomen dat jouw onderzoek minder impact heeft en dat kan ook niet de bedoeling zijn.
Baant dat niet de weg voor alternatieven, concurrentie en een verandering van de formule voor de impact factor? Ik weet niet geheel het naadje van de kous van journals, maar als er een afsplitsing zou komen van Nature en die richt een eigen journal op met een even hoge kwaliteitseis en -controle voor de helft van het geld, zou dat niet gewoon het probleem oplossen?

Sowieso is het inderdaad niet goed dat geld of macht een rol spelen of een goed onderzoek geaccepteerd gaat worden, maar ja, dat speelt nu eenmaal óók een grote rol in de wetenschap helaas.
Baant dat niet de weg voor alternatieven, concurrentie en een verandering van de formule voor de impact factor? Ik weet niet geheel het naadje van de kous van journals, maar als er een afsplitsing zou komen van Nature en die richt een eigen journal op met een even hoge kwaliteitseis en -controle voor de helft van het geld, zou dat niet gewoon het probleem oplossen?
In theorie wel. In praktijk zijn wetenschappers ook maar mensen die drijven op hun onderbuikgevoelens. Net als bij grote kledingmerken spelen naam en reputatie een grote rol. Er zijn andere tijdschriften met een net zo hoge kwaliteit als Nature maar die hebben (nog) niet dezelfde status.

Het is ook maar moeilijk om de kwaliteit van wetenschappelijk onderzoek objectief te beoordelen. Onderzoek is per definitie nieuw en dus maar moeilijk te vergelijken. Vaak kan pas jaren later worden vastgesteld wat nu echt goed en belangrijk was. Daarom is reputatie zo belangrijk. Je kan niet van de ene op de andere dag een hoogwaardig tijdschrift beginnen. Je moet kunnen laten zien dat je de kennis en ervaring hebt om steeds weer goede keuzes te maken.
Als wetenschapper wordt je in eerste instantie beoordeeld op je publicaties en in tweede instantie op referenties. Veel publiceren in goede tijdschriften is mooi, maar als niemand anders ooit gebruik maakt van je resultaten heeft het weinig zin.
Wanneer je echter een artikel schrijft dat niet in een top-tijdschrift wordt gepubliceerd, maar wel enorm veel wordt geciteerd is dat goed voor je reputatie, uiteindelijk komen er referenties naar jouw artikel in die top-tijdschriften terecht.

Eigenlijk lijkt het wel op de muziekwereld. Als absolute topper krijg je toch wel alle aandacht die je wil. Voor de andere 99% is alle extra aandacht zeer welkom.
In theorie is dat waar, echter krijg je heel veel meer referenties als je in een top-journal publiceert. Dat lezen meer mensen, dat zal er niet inkomen als het niet nuttig is voor andere, en het wordt serieuser genomen.

Als jij een artikel publiceert in een top-journal, en hetzelfde in een slecht journal, dan zal ik toch bijzonder huiverig zijn om die van een slecht journal als een referentie te gebruiken. Uiteraard heb je ook nog de middenmoot waar je wel naar kan refereren, maar je zit toch liever in een top-journal, dat is toch een teken dat je op hoog niveau bezig bent.
Ik ben enkele jaren geleden begonnen met promoveren en nu beginnen enkele van mijn artikelen gepubliceerd te worden (deze week PLoS ONE :)). Ik kies er bewust voor om te publiceren in Open Access (gratis toegankelijke) tijdschriften.

Ik vind dat wetenschap vrij toegankelijk moet zijn voor iedereen. Ik doe (voor de meesten) vrij onbegrijpelijke dingen maar dat is geen reden om het maar achter gesloten deuren te houden. Kennis is om te delen en als iemand mij een mailtje stuurt met 'hé, ik las je artikel maar ik snap dit en dit niet' dan ben ik zeker bereid om uitleg te geven, op passend niveau. Ik heb zelf dit niveau bereikt door naar andere mensen te luisteren of vragen te stellen. Vrije kennis op internet kan het ideaal bereiken dat dit voor iedereen in principe beschikbaar is, niet alleen voor de relatief bevoorrechte ik in een luxe academische instelling. Ik heb collega's in bijv. Hongarije die het absoluut niet kunnen veroorloven om dure abonnementen op wetenschappelijke tijdschriften te nemen maar die zeker wetenschap op niveau bedrijven. Zij zouden dan uitgesloten zijn van kennis waar ze in principe heel veel mee zouden kunnen bereiken, wat ze vervolgens kunnen delen met mij waardoor ik weer verder kan. Wetenschap is geen solo-activiteit.

Er zijn op het moment verschillende manieren om Open Access te publiceren. De PLoS tijdschriften zijn de bekendste. PLoS ONE vroeg bijv. ¤1200 om mijn artikel te publiceren. Wel boden ze de mogelijkheid om gratis te publiceren als je dat bedrag niet kon veroorloven (No questions asked: editor en reviewers komen het niet te weten)! PLoS ONE is echter een relatief low impact journal. De NAR (een relatief high impact én Open Access journal in mijn veld) kost ¤2100. Dit zijn wel substantiële bedragen waar andere niet Open Acces tijdschriften veel minder vragen. Gelukkig heb ik een baas die mij steunt in mijn principes en dat soort bedragen wel wil betalen maar ik zou het zeker geen slecht idee vinden als hier vanuit de overheid een 'potje' beschikbaar wordt gesteld.

Overigens kun je als je een 'gesloten' artikel echt wilt lezen je de auteur wel een mailtje sturen. Deze behoudt in de meeste gevallen het recht om je een PDFje van het artikel kosteloos naar je te mailen.

[Reactie gewijzigd door Radiodurans op 10 december 2011 16:42]

Tuurlijk, ik kies ook voor Open Access wanneer mogelijk, maar in de hoge impact rates is dit gewoon tot op heden niet mogelijk. En dan kies ik toch persoonlijk voor mijn eigen carriere en een Nature/Science/Cell paper ipv een PloS ONE puur en alleen omdat een publicatie in de eerste 3 tijdschriften praktisch een vrijkaart zijn richting goede postdoc posities terwijl dit niet het geval is voor PloS ONE artikelen.

[Reactie gewijzigd door swtimmer op 10 december 2011 20:09]

Hah, maar dan noem je ook een drietal tijdschriften. Uiteraard zeg ik geen nee tegen een publicatie in één van deze tijdschriften; principes zijn er niet om voor te sterven ;)

Ook al hoef ik zelf niet in de toekomst m'n boterham te verdienen met wetenschap weet ik hoe moeilijk het is om na je PhD een goede post-doc positie te krijgen in NL. Toch denk ik niet dat alles richten op een publicatie in één van genoemde tijdschriften de enige manier is. Publicaties in één van deze 'Big Three' worden bovendien relatief zeldzamer door de steeds groter wordende scientific output wereldwijd met de opkomst van wetenschap uit bijv. China. Een paar goed getimede publicaties in wat low(er) impact maar high exposure (door Open Access) zal wel zorgen voor veel citaties en zullen je carrière geen kwaad doen. Weet je hoeveel werk er zit in één zo'n Nature/Science/Cell paper/letter? Genoeg voor meerdere papers in prima OA journals die je een mooie steady output geven als wetenschapper.

Soms moet je een gok wagen, persoonlijk denk ik dat het nieuwe Open Access tijdschrift van Nature 'Scientific Reports' in de toekomst nog wel eens een begerenswaardig tijdschrift wordt om in te publiceren. Nu zijn ze nog onbekend en accepteren ze wellicht je paper sneller, later heb je dan wel gewoon 'goed' gepubliceerd. Had jij in 2007 verwacht dat PLoS ONE een respectabele impact factor van 4.4 zou krijgen in 2010?
Om eerlijk te zijn snap ik niet wat de overheid probeert te bereiken. Onderzoekers die daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in dergelijke artikelen zijn vaak via hun (academische) instelling geabonneerd op dergelijke databases zoals pubmed, als voorbeeld voor biomedisch onderzoek.

Wat de "leek" hiermee kan is mij volkomen onduidelijk. Dit soort primaire artikelen, of zelfs de reviews zitten doorgaans vol vaktermen die onbegrijpbaar zijn voor het gewone publiek, maar ook voor onderzoekers van een ander vakgebied. Een natuurkundig onderzoek is misschien interessant voor een biomedisch wetenschapper, maar een biomedisch wetenschapper zal vrij weinig begrijpen van de paper zonder wat dieper in 'de stof' te ploeteren.

Wat je imho bereikt door deze artikelen (waar nog wél copyright op berust) gratis aan te bieden is dat wetenschappelijke uitgevers zoals Nature, American Journal of Medicine of zelfs een kleinere uitgevers een bron van inkomsten mislopen. Hierdoor kunnen zij dit geld minder spenderen in het controleren van opgestuurd werk (wat een proces is wat jaren kan duren) waardoor de kwaliteit van de artikelen zal worden geschaad en uitgevers een lagere impact factor krijgen.

Ten tweede zijn deze artikelen (met enige interpretatie) al op nu.nl of in de wetenschappelijke bijlagen van kranten te lezen, begrijpbaar voor het grote publiek. Misschien zou de Britse overheid ervoor moeten zorgen dat die gratis beschikbaar zijn ;).

Hiervan staat natuurlijk los dat ik het belachelijk vind dat er voor een oud artikel nog geld wordt gevraagd. De wetenschap ontkracht zichzelf continu, hetzelfde geldt voor deze papers.

[Reactie gewijzigd door APAF-1 op 10 december 2011 11:09]

Om eerlijk te zijn snap ik niet wat de overheid probeert te bereiken.[...]
Ik denk dat ik kan helpen. Het gaat erom dat de wetenschappelijke wereld en de overheden werkelijk ongeloofelijk klungelig onderhandelen met uitgevers over kosten van de diensten die zij leveren op het gebied van tijdschriften en vakliteratuur.

Ga maar na:
- het onderzoek dat aan een artikel ten grondslag ligt wordt voor 0% door de uitgevers bekostigd en door 100% door overheid en het bedrijfsleven dat zelf onderzoek doet
- van de tijd en kosten om het onderzoek in een artikel te beschrijven en het artikel op te maken wordt 0% door de uitgevers bekostigd
- als een artikel klaar is wordt het gratis opgestuurd naar een tijdschrift
- dat tijdschrift moet dan wel een bekwame redacteur hebben om een eerste schifting te maken. Dat kost zo'n 4 uur per artikel. Soms wordt die redacteur door de uitgever bekostigd, maar soms doen gevestigde wetenschappers dat er (gratis) bij. Als erebaantje en teken van erkenning. Zeg 50% van de kosten komen voor rekening van de uitgever.
- dan gaat het artikel de peer-review in; dat wordt gratis gedaan door wetenschappers op dat vakgebied. Kosten voor de uitgever: een email account, een rolodex, en een secretaresse.
- vervolgens besluit de redacteur het artikel te accepteren, te verwerpen, of aan te laten passen (kosten gemiddeld 50% van uurtje een hooggekwalificeerde kracht).
- als het artikel geaccepteerd wordt, dan wordt het soms nog grafisch opgemaakt afhankelijk van het tijdschrift en gecorrigeerd op taalfouten (dat kost inderdaad een dag of zo van een graficus en een proeflezer).
- vervolgens gaat het naar de drukker en de website, maar niet voordat de auteur gedwongen wordt te tekenen voor de overdracht van alle auteursrechten. De uitgever wordt daarmee monopolist voor wat betreft de toegang naar dat specifieke artikel.

Aan het eind van het liedje kan de uitgever aan een tig-tal universiteiten een abonnement slijten waarvoor ze een paar duizend euro per jaar moeten betalen. De meeste universiteitsbibliotheklen kunnen daar niet onderuit want het merendeel van de artikelen zit achter een copyright muur.

Ook als de overheid die het onderzoek betaald heeft dat artikel wil lezen, dan zullen ze moeten betalen. Leuk heh? Kan je je voorstellen dat een commercieel bedrijf zich op zo'n manier de kaas van het brood laat eten? Nee heh? Dat doen alleen de overheid en universiteiten.


Dat is natuurlijk heel erg aantrekkelijk voor uitgevers, en heel nadelig voor universiteiten en overheden (en wijzeld, de belastingbetalers). Over de gehele wereld zijn unversiteitsbibliotheken nu al gedwongen om het aantal titels dat zij aanbieden terug te dringen omdat de uitgevers daar steeds meer geld voor vragen.


De verklaring hiervoor zit 'm erin dat universiteiten over de gehele wereld niet samen onderhandelen met de uitgevers, maar ieder apart. En niemand kan het zich veroorloven om zijn onderzoekers geen toegang te bieden tot het archief van artikelen, en iedere uitgever is monopolist voor de artikelen waar zij copyright op hebben.


In feite hebben uitgevers het volgende te bieden:
- de troefkaart: een groot archief van artikelen waarvan zij alleen het copyright hebben
- een uiterst magere dienstverlening bij het publiceren van artikelen
- naamsbekendheid.

En verder niets.


Publicatie van artikelen kan voor een fractie van de prijs die tijdschriften rekenen verzorgd worden via een servertje op het internet. De peer-review deed de onderzoekswereld al zelf, en een goede redacteur en een secretaresse zijn wel te vinden. Betaald of niet betaald. Met andere woorden: uitgevers van wetenschappelijke tijdschriften leveren een erg geringe prestatie, en dat zou zijn weerslag moeten hebben op de prijs.

Wat de Britse regering nu doet is:
- een element van pressie in de onderhandelingen brengen,
- zorgen dat onderzoek dat zij financiert niet "teruggekocht" hoeft te worden door tig universiteiten en laboratoria (die zij ook financiert)
- de toegankelijkheid van door har gefinancierde kennis vergroot.
Wat denk je van mensen die afgestudeerd zijn maar werken in het bedrijfsleven?

Ik vind dat ze het in Nederland ook wel mogen invoeren omdat het allemaal met belasting geld is gefinancieerd.

En zo moelijk is het allemaal niet te begrijpen voor iedereen die Gymnasium gedaan heeft. Met basiskennis van de middelbare school kan je gewoon die wetenschappelijk artikelen lezen als je gewoon alles opzoekt wat alles betekent wat je niet snapt. Zo moeilijk is het niet. het kost alleen wat tijd.
Ik daag je uit om ook maar 1 primair artikel te vinden in pubmed waar je de conclusie en interpretatie van de resultaten volledig begrijpt. Besef je wel dat er titels tussen zitten zoals 'Insulin receptor substrate-2 gene variants in subjects with metabolic syndrome: Association with plasma monounsaturated and n-3 polyunsaturated fatty acid levels and insulin resistance.' En dit is niet een 'moeilijk' artikel maar gewoon een specifiek onderzoek. Je moet hier gewoon veel voorkennis voor hebben. Iets dat je met gymnasium of atheneum niet haalt. Mocht je dat wel halen kun je gelijk door naar je master ;).

Zo moeilijk is het inderdaad niet om alles te begrijpen, kost gewoon een studie van een jaartje of 4, motivatie daargelaten.

Moet er wel bij zeggen dat ik ook niet alles 100% begrijp. Zelfs een hoogleraar zal wat achtergrondinformatie moeten opzoeken om alles in detail te begrijpen.

[Reactie gewijzigd door APAF-1 op 10 december 2011 11:13]

En niemand heeft 4 jaar gestudeerd (bijv. hier op tweakers)?
Daarnaast...is het opleidings niveau een "voorwaarde" om deze stukken in te mogen zien?

Lekker arrogant....
Het is geen voorwaarde om het in te mogen zien, wel een voorwaarde om het te kunnen begrijpen..

Zie jij ook ergens dat ik zeg dat iemand dat niet heeft? Ik zeg alleen dat je het met VWO alleen niet redt en je een studie moet doen om dat soort artikelen te begrijpen.

Om nou gelijk mensen uit te gaan maken voor arrogant is erg, laag. Arrogant zelfs ;)
Honesty when lighting votive candles in church: an informal look.
An informal enquiry conducted over 6 yr. suggested a decline from 92% to 28% of people paying for lighting votive candles in a large Catholic church.
Ik denk dat ik de strekking van dit onderzoek wel redelijk kan volgen ;-).
Om eerlijk te zijn snap ik niet wat de overheid probeert te bereiken. Onderzoekers die daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in dergelijke artikelen zijn vaak via hun (academische) instelling geabonneerd op dergelijke databases zoals pubmed, als voorbeeld voor biomedisch onderzoek.
Toegang tot artikelen kost universiteiten bakken vol geld en geen enkele universiteit heeft toegang tot echt alle artikelen, daarvoor zijn er veel te veel uitgevers.
Laat ik mezelf als voorbeeld nemen. Ik heb een technische studie gedaan (Kunstmatige Intelligentie) aan een niet-technische universiteit (die van Maastricht). Die hebben geen toegang tot IEEE, dat is veel te duur als minder dan 1% van je studenten het nodig heeft.
Als techneut ben je dan zwaar de *$# want meer dan de helft van de technische artikelen valt onder IEEE.

Universiteiten betalen voor het onderzoek, betalen mee aan de publicatie, ze doen ook nog eens het peer-review werk waar die tijdschriften hun waarde aan ontlenen en dan moeten ze ook nog eens betalen om toegang te krijgen tot hun eigen werk.

Ik snap dat het geld ergens vandaan moet komen maar als je als land besluit om alle onderzoek openbaar te maken kan dat vast goedkoper door schaalvoordeel.
Er zijn echter niet zoveel uitgevers die dingen uitgeven van een beetje niveau. Met het IEEE haal je daar meteen een mooi voorbeeld erbij, sowieso moet het volgens mij ook best voor je universiteit te betalen zijn, een universiteit betaald een hoop minder en die kunnen ook gewoon een groot of klein paket inkopen.

Maar goed, het IEEE is een non-profit organisatie. Oftewel ze maken geen cent winst. Dan kan je alles van hun dus wel gratis beschikbaar willen hebben, maar wie gaat het dan betalen? De belastingbetaler? Prima, maar dan moet die belastingbetaler wel extra gaan dokken voor iets waar 99.99% van de bevolking niks aan heeft. Want het is makkelijk te zeggen dat een gedeelte van het onderzoek nu al door de belastingbetaler wordt gefinancierd, dat is niet voldoende om ook nog de publicatiekosten, en sowieso de kosten van een instituut als het IEEE, te betalen.

En dat het vast goedkoper kan is meer wishful thinking dan op enige vorm van onderbouwing gebaseerd. Waarom zou het goedkoper worden als je dingen van allerlei vakgebieden door elkaar gaat gooien? En bedenk vooral dat goedkoper niet hetzelfde is als beter.

Twee opties, als eerste, het wordt achteraf daar op gezet. Van IEEE mag je met wat voorwaarden waar je probleemloos aan kan voldoen een kopie op je eigen site zetten, dat is wat anders dan het artikel in een centrale database dumpen -> je overtreedt de regels. Waarschijnlijk ben je dan niet meer echt welkom bij de IEEE, en dus kan je het wel vergeten te publiceren op een plek die iemand leest.

Of optie B, je zet het als eerste daar op, en IEEE accepteerd het simpelweg niet omdat het geen nieuw werk is, staat daar immers al. En dus heb je het niet gepeerreviewed en gewoon op een dumpplaats gegooid.


TL;DR, de IEEE is een non-profit organisatie. Leuk dat je hun inkomsten onderuit wilt halen, maar wie gaat dan hun werk doen en wie gaat dat betalen? Oftewel, dat kan niet voor de kosten die de belastingbetaler nu aan het onderzoek kwijt is.
IEEE is niet te betalen als slechts een klein deel van je studenten er gebruik van maakt, je moet toch voor iedereen betalen, althans zo is het mij uitgelegd. Verder niks tegen IEEE ofzo.
Ik wil dan ook niet van IEEE af, of van welke andere wetenschappelijk organisatie dan ook.

Een deel van de kosten heeft echter niks met wetenschap te maken. Het runnen van een website kost ook geld. Als je vele gigabytes aan onderzoeksdata hebt die je wil publiceren kost het heel veel geld. Hier valt vast een hoop te winnen.
Een grote database met onderzoeksgegevens kan veel goedkoper zijn dan dat iedere wetenschapper z'n eigen website runt of het (tegen betaling) overlaat aan de tijdschriften.

Ik vind het ook prima als artikelen pas na een kleine (commerciele) vertraging beschikbaar komen, zoals IEEE inderdaad toestaat, maar iemand zal de moeite moeten nemen om het online te zetten en daar de kosten van dragen.

Ik ben het overigens niet eens met je stelling dat 99.9% van de bevolking niks heeft aan wetenschappelijk onderzoek, op lange termijn profiteert iedereen mee. Natuurlijk is er ook een hoop onderzoek waar je uiteindelijk niks aan hebt, maar dat risico loop je bij iedere investering.

Je zou het ook kunnen omdraaien en stellen dat er een hoop belastinggeld verspild wordt door 90% van het onderzoek te betalen maar vervolgens geen toegang te krijgen tot de resultaten. Betaal dan die laatste 10% ook maar.

[Reactie gewijzigd door CAPSLOCK2000 op 10 december 2011 13:34]

Voor de duidelijkheid, ik zei dat 99.99% van de bevolking er niks aan heeft om al het wetenschappelijke onderzoek gratis beschikbaar te maken. Dat ze niks hebben aan wetenschappelijk onderzoek is natuurlijk niet het geval, vooral bij iets als de IEEE die toch redelijk praktisch bezig zijn, heel veel dingen die daar gepubliceerd worden vinden al snel hun weg naar commerciele producten.


En uiteraard is er wel toegang tot de resultaten, alleen niet voor de complete bevolking. Als je het onderzoek betaald en dan de resultaten niet mag inzien, ja dan zou het nogal nutteloos zijn. Bij ons wordt veel onderzoek bijvoorbeeld door het STW gefinancierd, en die zullen dan ook gewoon toegang tot de resultaten krijgen, en dat gaat heel erg veel verder dan wat in een publicatie komt te staan! Daar staat maar een fractie in van wat er gedaan is, zal natuurlijk van het vakgebied afhangen, maar iig bij het meeste wat in de IEEE wordt gepubliceerd is het zo. Terwijl STW toegang zal krijgen tot alle informatie.

Ik ben PhD student op een project dat door een consortium wordt gefinancierd, waar ook de overheid in zit. En daar zijn gewoon rapportages van wat we aan het doen zijn, waarom, hoe, etc. Die krijgen echt wel de resultaten van het onderzoek. De vraag is dus niet of de overheid de resultaten krijgt, het is de vraag of de complete bevolking gratis het moet kunnen inzien. Dat klinkt in theorie leuk, maar als ik dan kijk naar praktische problemen en dat het eigenlijk nagenoeg geen enkel voordeel oplevert, dan vraag ik me af of je het moet doen.

Over IEEE, ik weet dat de utwente ook gewoon een maximum aantal sloten heeft dat tegelijk mag worden gebruikt op de IEEE site voor inzien van publicaties (en gezien dat we er al een tijd niet op zijn gekomen denk ik dat het verhoogd is). Dus lijkt mij als er minder studenten zijn die het nodig hebben ze gewoon een abbo kunnen afsluiten dat minder plaatsen levert.

[Reactie gewijzigd door Sissors op 10 december 2011 14:25]

De artikelen zijn inderdaad wel beschikbaar in het bedrijfsleven en op de universiteiten. Echter daar wordt veel geld voor betaald. in ieder geval vanuit het bedrijfsleven. Ik weet niet of universiteiten een speciale deal hebben met de publishers. Het gaat hier om het principe dat die publishers veel geld verdienen aan publicaties van onderzoeken die gedaan zijn met publiek geld.

Het reviewen is inderdaad een zeer waardevolle extra functionaliteit. Echter aan het reviewen doen ze zelf weinig. Ze faciliteren het alleen. Het reviewen doen andere onderzoekers zelf.

Ik kan me een soort compromis voorstellen. De publishers mogen de artikelen publiceren. Maar na 1 jaar moeten ze digitaal openbaar beschikbaar zijn.
HET grote probleem in het huidige publicatie gedreven systeem is dat een onderzoeker beoordeeld word aan de hand van hoeveel en vooral in welk tijdschrift.(impact factor)
De imarct factor van een tijdschrift word bepaald door hoeveel alle papers in dat tijdschift (alle edities van het vorige jaar) geciteerd zijn. Dit systeem is stiulaan achterhaald en ook niet snel en duidelijk genoeg om dat er teveel veralgemeent wordt. Artikkels worden geselecteer om in een goed tijdschrift te worden gepubliceert als het HOT is dus als het als intressant beschouwd wordt. er is du er bias op deselectie van papers. Ook het review process is vaar maar een mager beestje , heb het zelf al meegemaakt dat een journal iets reviewed in jouw naam omdat je niet snel genoieg reageert of omdat je opmerkingen de editor niet aanstonden.
Veel beter is zoals het grootse open access journal plosone, waar papers enkel op wetenschappelijke kwaliteit beoordeeld worden, dus of het juist is, of je resultaten credible zijn. De beoordelijng naar de waarde van het werk , de relevantie enzo word na de publicatie uitgevoerd door een vele grotere groep van wetenschappers , een beetje alle imbd , trip adviser and such. Ook de aantal citaties van de paper in kwestie is nu van groter belang.
Nu zegt met , wow een paper in nature of cancer research , in de toekomst zal dat wow een paper met 5 sterren of met 420 citaties.
Het probleem met dit nieuwe systeem is dat er geen prestige meer is voor de journal omdat deze geen selectie meer kunnen maken om een hoge impact te maken en dus veel geld kunnen vragen, dus moet er betaald worden om te publiceren, daarom dat een overheids bedrijf mischien een beter oplossing is omzo dit om te vormen tot een publieke dienst.

[Reactie gewijzigd door FluoDude op 10 december 2011 13:34]

Je hebt gelijk dat het reviewen van artikelen ook niet heilig is. Dat is ook maar afhankelijk van wie gevraagd wordt. Hoewel het anoniem moet zijn is dat niet altijd zo. Maar het is beter dan niets.

Citatie indexen zijn ook goed, maar die werken zeer traag. Het duurt meerdere jaren voordat een goed artikel boven komt drijven, omdat publiceren een lange tijd duurt.
Voor de gewone leek is dit natuurlijk een beetje onnuttig. Maar een site zoals tomshardware is ook onnuttig voor de meeste leken.

Ikzelf zou dit bijvoorbeeld prachtig vinden in mijn branche. Toen ik studeerde, had ik via mijn universiteit toegang tot papers en artikels. Nu dat ik afgestudeerd ben, en geen student meer ben, heb ik hier geen toegang meer voor.

Niet dat ik een dagelijkse behoefte heb om de crème de la crème over bijvoorbeeld software product lines te lezen, maar ik vind dit wel interessant. En door mijn achtergrond, weet ik wel wat de meeste "volkomen onbegrijpbare termen" betekenen.

Dus voor de gewone leek is dit inderdaad niet nuttig, maar voor de geïnteresseerde professional kan dit wel interessant zijn. Ik zeg niet dat iedereen mee moet gaan onderzoeken, maar je zou geen onderzoeker moeten zijn om publicaties te kunnen lezen.
Een tussenoplossing zou zijn: betaalbare abonnementen op dat soort databases met de artikelen waar jij in geïnteresseerd bent ;)?
Ja, maar dat is nu juist echt het probleem. Toen ik tijdelijk tussen Msc en PhD inzat en geen toegang had tot VPNs enzo is het toch best lullig dat een simpel artikel zomaar 40$ kan kosten terwijl het best nog weleens voorkomt dat ik ahv abstract denk dat een artikel iets voor mij is maar na een paar minuten al zoiets heb van mwha.
Onderzoekers die daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in dergelijke artikelen zijn vaak via hun (academische) instelling geabonneerd op dergelijke databases zoals pubmed, als voorbeeld voor biomedisch onderzoek.
Je hebt gelijk als je zegt dat iedereen die de artikelen nodig heeft, toch wel toegang heeft.

Maar ik kan me een meer principiële houding voorstellen: Als onderzoek wordt gedaan met publiek geld, de belastingbetaler, dan zouden de resultaten vrij beschikbaar moeten zijn. De belastingbetaler heeft er immers voor betaald. Dat is anders voor niet publiek gefinancierd onderzoek.
Goed initiatief.
Tegenwoordig gaat het met het grootste deel van wetenschappelijke puplicaties zo: Een onderzoeksgroep (auteurs) schrijft een artikel over hun resultaten/bevindingen, deze sturen ze naar een vakblad (liefst eentje met een grote impact factor). De redactie van het vakblad wederom stuurt het artikel naar andere wetenschappers van het zelfde vakgebied om de inhoud te beoordelen. Pas als deze het artikel publiceerbaar vinden kan het verschijnen.
Er wordt dus enorm veel werk verzet door onderzoekers, namelijk:
1) vergaren van onderzoeksresultaten
2) schrijven van een publicatie
3) beoordelen van dezelfde publicatie (door andere onderzoekers)
Vervolgens gaan alle commerciele rechten over aan de uitgever die het artikel publiceert en iedereen, vaak ook de auteurs zelf, moeten betalen om zo'n publicatie te downloaden. Er is al langer kritiek aan dit systeem waarbij commerciele uitgevers grof geld verdienen aan werk dat grotendeels door belastinggeld (universiteiten...) wordt bekostigd. Het lastige is dat de vakbladen met de hoogste "impact factor" nu eenmaal volgens dit principe werken. Als je als wetenschapper op een ander manier publiceert dan loop je dus grote kans dat niemand jouw artikelen leest.
Op zich een aardig idee, alleen gaat het zijn doel wel wat voorbij denk ik. Wetenschappelijke artikelen zijn er van goede tot zeer goede kwaliteit en van middelmatige tot slechte kwaliteit. Wat je nu dus nog meer zal krijgen dan al het geval is, is het focussen van, zeg, een Nu.nl op 1 artikel met een ietwat sensationele titel/conclusie. Van mij mag iedereen wetenschappelijke artikelen lezen natuurlijk, maar ze zijn eigen bedoeld voor wetenschappers onderling om dan tot een consensus te komen en uiteindelijk daarmee het publiek te informeren, het kunnen scheiden van goede en slechte publicaties is iets wat de meeste mensen gewoon niet kunnen omdat ze de kennis missen. Wat je er dan dus aan hebt is mij wat vaag.
Alleen voor wetenschappers? Hoe elitair. Je gaat er schijnbaar van uit dat niet-wetenschappers te dom zijn om dergelijke publicaties te kunnen snappen. Het is echter niet gek dat je komt met deze mening, immers, wetenschap wordt in onze cultuur verheerlijkt en verafgood. En ze presenteren zichzelf als de ultieme autoriteit op wat echt is en wat niet.
Een derde van het onderzoek in Nederland wordt betaald door de belastingbetaler. Daarmee hebben wij als volk het recht om dergelijke publicaties te kunnen bestuderen.
En dat is dan ook zo, dat niet-wetenschappers te dom zijn om het te begrijpen, ervan uitgaande dat we het hebben over een publicatie van een beetje niveau. Uiteraard klinkt niet leuk want tegenwoordig moeten we net doen alsof iedereen alles moet kunnen, en anders het niveau voldoende verlagen zodat iedereen alles kan, maar het is wel zo.

Oké het is niet compleet waar, het meerendeel zal inderdaad de intelligentie missen om het te snappen. Kan je heel moeilijk over gaan doen dat het niet aardig is om dat te zeggen, verandert niet de feiten, sommige mensen zijn slimmer dan andere, en wetenschappers zijn meestal nou niet de domste.

Uiteraard is intelligentie echter lang niet het enige probleem. Het nog grotere probleem is gewoon kennis. Ik ben slim genoeg om een publicatie te kunnen begrijpen, en ik begrijp die dan ook op mijn vakgebied. Maar ik ga ook echt niet net doen alsof ik publicaties van een scheikundig iets zomaar kan begrijpen. Als dat zo was hadden ze die studie wel wat kunnen inkorten. Ik mis gewoon een hele hoop achtergrond kennis op dat gebied dat nodig is om een publicatie te kunnen begrijpen.
Ik weet niet waar je het nu over hebt, maar dat is totale onzin. Wetenschappers, op wellicht wat professoren her en der, na gedragen zich totaal niet elitair. Wetenschappelijke artikelen zijn niet meer dan vakliteratuur. Natuurlijk zitten er onder niet-wetenschappers ook mensen die het kunnen begrijpen, maar denk je nu werkelijk dat dat de algemene populatie zal zijn? Ik zeg niet dat mensen het niet mogen lezen, ik zeg alleen maar dat het bedoelt is voor wetenschappers om elkaar te controleren en samen verder te komen in onderzoek naar een bepaald doel.

Als je wilt zou jij gewoon een abbonnement kunnen nemen op Nature of Science of "insert zeer gespecialiseerd tijdschrift". Doe je dat? Ga je dat doen als het gratis is? Er is voor de meeste mensen echt niks aan, het is niet spannend, het is droge stof. Stof over 1 schakeltje in een groot proces wat ooit tot een beter beeld gaat leiden in dat onderwerp. Wat heeft de niet-wetenschapper die daar verder geen interesse in heeft nu precies aan? Wat de meeste mensen alleen maar interessant vinden is een onderzoek waar zuiver naar de conclusie kijkend van kan worden gesmuld... mobieltjes zijn slecht, mobieltjes zijn niet slecht, aaaah straling!? Etc. etc. dat is wat je in de media altijd voorbij ziet komen, echter dat is nu juist het probleem, niemand die even goed kijkt of het onderzoek wel goed was. En de meeste onderzoeken gaan over totaal andere zaken, veel minde smeuig.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 10 december 2011 11:23]

Het onderzoek kan wel betaald worden door de belastingbetaler maar dat betekent nog niet dat de belastingbetaler snapt waar het over gaat... Iets van 10% van de bevolking gaat naar de universiteit en dat is natuurlijk niet zonder reden.

Ook voor wetenschappers kunnen wetenschappelijke artikelen nog best pittig zijn, dus ik vrees toch echt dat lager opgeleiden er weinig van zullen snappen.

Neemt niet weg dat ze het van mij best mogen lezen hoor, natuurlijk wel. Ik zou het niet voor mijn lol doen in ieder geval.
Er zijn zat mensen die geen wetenschapper zijn of een hoge opleiding hebben genoten maar in een bepaald gebied wel veel kennis hebben, voor die mensen is het meer dan leuk dat ze gratis wetenschappelijke artikelen over dat vakgebied kunnen lezen.
Een derde van het onderzoek in Nederland wordt betaald door de belastingbetaler. Daarmee hebben wij als volk het recht om dergelijke publicaties te kunnen bestuderen.
Het leger wordt ook door de belastingbetaler betaald, maar je hebt toch echt niet het recht om elke basis op te stappen en even in een tank rond te gaan rijden.

Niettemin staat het je vrij publicaties te lezen hoor. Je kan ook gewoon naar de conferenties komen zelfs. Sommige dingen kosten wel geld. Ik snap niet helemaal waar je die donkere visie over de wetenschap vandaan haalt.
Alleen voor wetenschappers? Hoe elitair. Je gaat er schijnbaar van uit dat niet-wetenschappers te dom zijn om dergelijke publicaties te kunnen snappen.
Leuk voorbeeld; "iedereen" verwijst Einstein's relativiteitstheorie (en de speciale) naar de prullenbak als het weer eens over nutrino's gaat die sneller dan het licht gaan..

Maar hoeveel van "iedereen" heeft ooit iets meer gelezen dan alleen die E=MC2?
Alle (wiskundige) bewijzen proberen te snappen? (Of uberhaubt de bewijzen en gedachtegangen van Albert proberen te snappen?)

Laten we het dan helemaal niet meer hebben over kwanta's in de qwantumfysica.

Iemand de "origin of spieces" al eens helemaal gelezen?

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 10 december 2011 12:39]

Iemand de "origin of spieces" al eens helemaal gelezen?
yep, staat ook gewoon gratis in ibooks, t is nogal saaaaaai
Maar meer on topic, dit is weer een goed voorbeeld van onzinnige verheide projecten. Er zijn al voldoende open access tijdschriften die goed gereviewed worden en door iedereen te lezen zijn.

En dan nog,maakt publicatie in b.v. Nature, niks uit voor de toegankelijkheid omdat per definitie ook deze artikelen te vinden zijn in elke universiteits bibliotheek, die weer openbaar toegankelijk zijn. Met een beetje moeite is alles dus ook voor 'Jan met de pet' te lezen

[Reactie gewijzigd door divvid op 10 december 2011 16:02]

Dat vind ik wel een erg aristocratische houding. De "verheven" wetenschappelijke gemeenschap zal het "gepeupel" wel informeren als ze het nodig vinden. Natuurlijk zijn er mensen die moeite zullen hebben de juiste conclusies te trekken. Maar er zijn ook genoeg mensen die prima in staat zijn de artikelen, waar zij middels belastinggeld zelf aan mee hebben betaald, te interpreteren, en daar ook in geïnteresseerd zijn.
Ik betwijfel of er veel mensen geïnteresseerd zijn in wetenschappelijke artikels. Op een aantal review papers na, gaan de meeste artikels over een zeer klein deeltje van een zeer gespecialiseerd onderwerp. Als je geïnteresseerd bent in een bepaald onderwerp heb je vaak veel meer aan een wetenschappelijk handboek waar iemand uit het vakgebied de inzichten uit tientallen of honderden artikels bundelt en vergelijkt.

De enigen die iets kunnen doen met het gros van de wetenschappelijke artikels zijn onderzoekers in het vakgebied (en dat is heel nauw te nemen, ik snapte vaak al maar de grote lijnen van de artikels van mijn eigen bureaugenoten/onderzoeksgroepcollega's). Dat kunnen academische onderzoekers zijn, maar ook mensen in de industrie die dat naar toepassingen vertalen.

Als je iets beschikbaar wil maken voor iedereen, denk ik dat doctoraatsproefschriften vaak interessanter zijn omdat daar veel meer gevraagd wordt om onderzoek ook te situeren (en dat dus een stuk ruimer is dan het gemiddelde artikel). En vermits het overgrote deel van de doctoraten behoorlijk gesponsord zijn door de overheid, zou dat wel moeten kunnen.

En als je toch écht artikels wil lezen, kan je ze met sciencedirect of google scholar wel vinden en als je een mailtje stuurt aan de auteur, krijg je ze ook zonder meer. Wetenschappelijke auteurs krijgen namelijk toch geen geld voor hun artikels en ze hebben niet liever dan dat anderen hen citeren. Ik heb zelf al vaak naar auteurs gemaild als een bepaald artikel niet in ons abonnement zat en heb dat artikel altijd gekregen en heb ook altijd op dergelijke mailtjes geantwoord.
Natuurlijk zijn er mensen die moeite zullen hebben de juiste conclusies te trekken. Maar er zijn ook genoeg mensen die prima in staat zijn de artikelen, waar zij middels belastinggeld zelf aan mee hebben betaald, te interpreteren, en daar ook in geïnteresseerd zijn.
En al diegenen die dat doen, snappen een klein deel en krijgen dus allemaal het gevoel van "we worden belazerd" en gaan de bijbehorende conclusies trekken (die dus niet kloppen) en daardoor ook nog eventuele complotten gaan bedenken.

Kijk alleen maar naar de complotten over vrije energie (wet van behoud van energie nooit écht begrepen), chemtrails (contrails die lang blijven hangen, maar totaal niet weten wat een spectraal analyse is), kwik in vaccins (en dan denken aan (giftig)metallisch kwik) enz enz.

En die gaan "schreeuwen" op diverse media en trekken alle aandacht, vertellen ook het halve verhaal zoals zij dat intrepreteren en "de argeloze internetter / TV kijker / krantenlezer" krijgt het in nog meer versimpelde taal te consumeren omdat het "catchy" moet zijn in die media.
Tijdje geleden ook nog een "verontrust" berichtje gelezen over vaccins. Er zou DNA in zitten! Schandelijk! 8)7

Ik weet niet of we daar écht blij van moeten worden.

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 10 december 2011 12:10]

En al diegenen die dat doen, snappen een klein deel en krijgen dus allemaal het gevoel van "we worden belazerd" en gaan de bijbehorende conclusies trekken (die dus niet kloppen) en daardoor ook nog eventuele complotten gaan bedenken.
Complottheorieen worden nu ook al verzonnen maar voor 99% van de vakgebieden/onderzoeken speelt dat totaal niet. Als jij een complot weet te verzinnen bij een artikel dat een nieuw sorteeralgoritme beschrijft wens ik je veel succes in deze wereld.
Complottheorieen worden nu ook al verzonnen maar voor 99% van de vakgebieden/onderzoeken speelt dat totaal niet.
Eens. Maar waar komen die dan vandaan? 99% is gewoon onkunde / niet weten.
En dan de (oneindige) menselijke fantasie (en de uitstekende aanleg om verbanden te zien, ookal zijn die er niet)... Tel uit je complotten ;).
Als jij een complot weet te verzinnen bij een artikel dat een nieuw sorteeralgoritme beschrijft wens ik je veel succes in deze wereld.
Maar dat is niet spannend ;)

Spannender is iemand te vertellen dat 'de industrie' metalen en giftige gassen verwerkt in ons dagelijkse voedsel... (Natruim en Chloorgas)

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 10 december 2011 15:27]

Men betaald geld omdat men het belangrijk vindt dat er onderzoek naar een bepaald onderwerp wordt gedaan. Persoonlijk zie ik dan graag dat dat geld wordt gebruikt door onderzoekers die van wanten weten, meestal hebben die een universitaire opleiding genoten en dan heb je het over maximaal 10% van de bevolking. En wat is daar nu precies elitair aan? Laat jij je buurman die normaal gesproken ook mooi werk doet als politieagent (ik noem maar wat) je huis bouwen? Ik niet, tenzij die buurman even een opleiding volgt om daar goed in te worden. Een wetenschapper is niet zomaar een verheven persoon, die heeft jaren nodig gehad zich te specialiseren... zoiemand schrijft vervolgens een artikel en dan verwacht jij dat er genoeg mensen rondlopen zonder die opleiding die dat wel even snappen? Natuurlijk bestaan ze wel, maar laat dat hooguit een 2% zijn.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 10 december 2011 11:30]

Beter gemakkelijk toegang tot informatie hebben dan helemaal geen informatie krijgen? Nu kan men zelf ook eens een onderzoek lezen in plaats van af te moeten gaan op de sensationele conclusies van de media, die vaak ook niet de kunde hebben om onderscheid te maken tussen goede en slechte publicaties.

[Reactie gewijzigd door Bilderbeek op 10 december 2011 10:39]

Heb je wel eens een wetenschappelijk artikel gelezen? Voor de normale mensen die ze voor het eerst lezen worden zodanig afgeschrikt door het moeilijke engelse taalgebruik, bron gebruik en statistieken dat ze het na een paar seconden weer weg klikken.

Je kan dus niet verwachten dat opeens de "gewone" mens opeens onderzoeken gaat lezen "voor de lol".

Dit is meer voor getrainde lezers (studenten en hoogleraren etc.) die nu beperkt worden door de licenties van hun universiteit.
Heb je wel eens een wetenschappelijk artikel gelezen?
Ik lees ze regelmatig en proof read/verbeter er af en toe ook nog eens een. En ook nog eens in andere talen dan engels of Nederlands. Mijn ervaring is in ieder geval dat het sterk afhangt van het vakgebied, of het theoretische wetenschap betreft en of de persoon die het zelf schreef het allemaal wel machtig was.

En wat blijkt, vaak de papers die redelijk te lezen zijn, zijn vaak ook de betere papers. Ook worden nieuwere papers afhankelijk van het vak gebied en of ze daarbinnen erg conservatief zijn, minder 'oud' engels gebruikt.

Ja, wel bevestigde termen worden niet uitgelegd maar dan moet je maar in de bijgevoegde referentie kijken. Dit is overigens niet anders bij gemeentelijke besluiten, contracten of wetboeken, waarbij de laatst genoemde vaak een stuk onduidelijker zijn. Deze moet de man met de blauwe pet ook gewoon kennen, en de meeste zelfstandige lezen doorgaans ook gewoon contracten.

Het hele alleen voor wetenschappers verhaal en afgeschermde databases is nu precies waarom er zo'n kloof tussen onderzoek en praktijk zit. Iedereen die ook maar iets ontwerpt en bouwt zou in mijn ogen papers moeten lezen, HBO instellingen zouden vaker dit moeten aanreiken aan hun studenten zo niet altijd. Ik bedoel bij Nederlands moet iedereen ook een paar boeken van voor de oorlog lezen - náu of die zo lekker leesbaar zijn.

En natuurlijk gratis, in ieder geval voor het hoger onderwijs het is natuurlijk belagelijk dat we eerst betalen om het te produceren en dan nog om het in te kunnen zien en dan ook nog eens jaarlijks. En tijdschriften die voor kwaliteit controle moeten zorgen - daar zijn echt wel andere business modellen voor te verzinnen die wél passen bij de geleverde dienst. Ook kan je als iemand die het toepast of bekend is met het vakgebied zelf tot bepaalde hoogte bepalen of iets van kwaliteit is of niet, als de ontwikkelingen zich snel opvolgen word toch ook niet altijd gewacht tot iets officieel gepubliceerd is.

p.s. alhoewel ik op de middelbare school meer aan het sleutelen was aan mijn pc zijn er ook zat studenten welke gewoon op de havo er ook een paper bij pakken. En met een beetje hulp halen ze vaak gewoon nog de informatie er uit waar ze op zoek naar waren. - laat alleen nu juist de gemiddelde middelbare school geen abonnement kunnen veroorloven.

[Reactie gewijzigd door Mr_Light op 10 december 2011 12:35]

Ik ben werkzaam bij een wetenschappelijke uitgever en het grootste probleem met deze initiatieven zijn in mijn ogen de auteurs. De ego's zijn groot in de wetenschappelijke wereld waar het niet draait om het hoogste inkomen maar om het meest geciteerde artikel in het tijdschrift met de hoogste impact rating van WoS of Scopus (dit is wat gecharcheerd, maar het is wel een belangrijk element).
Tegelijkertijd worden grants ook toegekend aan de universiteiten en prof's met de meeste belangrijke publicaties... (het systeen heeft dus ook nog wat meer problemen)

Het open-access model kan werken als een (Britse) overheid er ook voldoende geld in steekt. Uitgeven kost gewoon veel geld (en is buitengewoon winstgevend), maar als ze zonder winstoogmerk wel goede peer-reviews kunnen regelen, auteurs en editors kunnen feteren etc dan kan het een wetenschappelijke voorruitgang worden. Doen ze dit niet en moeten auteurs betalen, of word er niet goed gereviewed (er word erg veel rommel (ook overheid gesponsord) afgekeurd voor top tijdschriften als Cell, Science, Lancet etc) dan bloed dit dood.

Of een verplichting werkt? ik betwijfel het, veel onderzoek is internationaal en heel veel (potentieel praktijk gericht) onderzoek word (deels) betaald door bedrijven. Ik denk dat de top wetenschappers meer naar bedrijfs gesponsord onderzoek zullen neigen waar ze zelf kunnen bepalen waar er gepubliceerd word.
Moeilijke Engelse woorden en vaktaal.... Het is ook een wetenschappelijk document, geen Pietje Puk hedendaagse roman.

Wetenschap is er niet voor lol, maar voor kennis en vooruitgang. Mensen die er in geïnteresseerd zijn kunnen het lezen. Tot nu toe waren het, in het algemeen, alleen wetenschappers. Maar nu kunnen ook hobbyisten er mee aan de slag.

Misschien verminderd dit alle pseudo-wetenschappen wel omdat ze nu daadwerkelijk een document in kunnen zien in plaats van wetenschappen te doen op basis van een media hype.

Dit is dus een goed idee, niet alleen omdat er meerdere mensen ermee aan de slag kunnen, maar ook om te bewijzen dat informatie, en vooral wetenschappelijk, gewoon open hoort te zijn voor de mens(heid) en niet exclusief voor een selectief klein groepje.
Je kan dus niet verwachten dat opeens de "gewone" mens opeens onderzoeken gaat lezen "voor de lol".
Is dat dan een reden om helemaal af te zien van gratis publicatie?
Het is beter vrij toegang te geven dan niet. Het individu (de "gewone" mens, zoals je noemt) kan zelf wel bepalen wanneer hij/zij iets noodzakelijk vindt om te lezen. Daar ligt namelijk de drempel: hoe noodzakelijk iemand het vindt om iets te weten te komen. Niet voor de lol, inderdaad.

Ik kan overigens deze stap van de Britse overheid alleen maar toejuichen. Wetenschap -en zeker betaald met belastinggeld- dient toegankelijk te zijn voor iedereen, en niet alleen voor degenen met geld. Die 32 dollar is nog laag vergeleken met wat er soms gevraagd wordt.
Bijna al het (astro)fysisch/mathematisch relevant werk wordt naast Journals ook vrij beschikbaar op arXiv.org gesteld. Hetzelfde geldt voor de meeste data gebruikt/gegenereert bij deze experimenten/artikelen. Dit omdat de meeste fysici/mathematici ervan overtuigd zijn dat deze kennis vrij beschikbaar moet zijn.
In de meer biologische/medische setting heeft daarom (onder andere) het BGI meegewerkt aan het opzetten van GigaScience wat Open Access is en vooral voor het publiceren van data. Een goede perk van dit tijdschrift vind ik persoonlijk dat ze ook willen dat je al je source code mee submit. Als je ziet hoeveel tijd mensen overal kwijt zijn met het nadoen van onderzoek om te zien of ze tot de zelfde resultaten kunnen komen (gewoon om te zien hoe en wat voor methode er gebruikt is) bied dit zeker toekomst.
@vgroenewold: goede en slechte onderzoeken heb je overal, ook in NL, Kijk maar naar Diederik Stapel cs. Ook nu zijn een deel van de wetenschappelijke artikelen al via o.a. Google Scholar te bereiken/zoeken, alhoewel een groot deel nog via mediabedrijven financiëel uitgebaat wordt (o.a. Elesvier. VNU). Die bedrijven zullen dit dan ook als eerste gaan voelen in hun revenue-stream.
Ik vermoed dat de Britse overheid het niet kies vindt dat, met belastinggeld gefinancierd onderzoek als revenuestream gebruikt wordt door deze bedrijven. Maar inderdaad is te bezien wat het nut van zo'n excercitie is, zoals ook AFAP-1 aangeeft. Als ze meer onderzoek gaan publiceren, gaat de Britse overheid de rol van de Elseviers overnemen, iets wat in mijn ogen onwenselijk is.
Marcel Lücht
Twitter: @marcel_lucht
ik vind dat er teveel databases zijn voor de diverse vakgebieden en toegang vaak gelimiteerd is. liever een grote database/zoekmachine met meer selectiecriteria en gratis of toegankelijk via een vpn verbinding van uni/school (dus een licentie kopen)
Op zich wel een leuk idee, maar in mijn gebied (informatica) is eigenlijk alles wel te vinden via, bijvoorbeeld, citeseer.ist.psu.edu . Plus dat het instituut inderdaad subscriptions heeft op de meeste grote databases.

Overigens, wat ik er van begrijp is de overheid niet van plan om te gaan publiceren; i.e., ze willen niet zelf een soort journal opzetten; ze willen gewoon gepubliceerde papers beschikbaar maken. Ik vraag me een beetje af hoe dat met rechten zit. Meestal doen ze niet moeilijk als de auteur een eigen kopie op zijn website zet, maar in principe draag je de publicatierechten over aan het journal. Dat is ook wel logisch: ze zorgen voor reviewers, editors en zetten het artikel. Dat proces duurt vaak maanden.
Dit is al veel langer aan de gang met veel grote funding bodies.

In de UK is de Wellcome Trust een van de grote sponsors van veel onderzoek (meerdere instituten en onderdelen van 1000 Genomes, Human Genome, UK10k, WTCCC, etc) funding geeft. Al het onderzoek wat hier funding van krijgt moet zijn onderzoek in Open Access (wanneer mogelijk) publiceren. Iets wat gelukkig binnen de grote groepen steeds meer de standaard is. Ik ben blij dat binnen onze groep de prof zelf heel veel meerwaarde ziet in Open Access en dus ook zodoende wanneer mogelijk Open Access gaat.

[Reactie gewijzigd door swtimmer op 10 december 2011 10:58]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True