Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 75 reacties

Zwitserse onderzoekers ontwikkelen een concept dat moet leiden tot een touchscreen dat zichzelf kan herstellen van krassen. De techniek werkt met een polymeerlaag over het scherm. De moleculen zetten uit onder ultraviolet licht.

De polymeerlaag, een kunststof, zit als vaste stof op een touchscreen, maar wordt vloeibaar als ultraviolet licht op het touchscreen wordt geschenen. Daardoor gaat het materiaal in de kras zitten. Vervolgens wordt de stof weer vast als het ultraviolette licht weer wordt uitgeschakeld, waarna de kras gerepareerd is.

Het onderzoek wordt gedaan door de Universiteit van Freiburg en het Adolph Merckle Instituut. Daarnaast verstrekt het Amerikaanse leger geld voor het onderzoek naar de zelfherstellende materialen. Er zijn volgens de wetenschappers niet alleen militaire toepassingen, maar ook touchscreens van smartphones kunnen profiteren van de techniek.

Het idee om een vaste stof vloeibaar te maken voor zelfhelende eigenschappen is niet nieuw. Al enkele jaren geleden presenteerde chemiebedrijf Bayer een verf die zichzelf kan herstellen op basis van hetzelfde principe. Dat kon niet worden toegepast op touchscreens, maar wel op autolak en muurverf.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (75)

Mooi verhaal en op dit moment een hot-topic in wetenschappelijk onderzoek. Een collega van me heeft hier net een mooi review over geschreven in Nature - link.

Allereerst, het filmpje laat heel goed zien waar het om gaat, als je tenminste weet wat je ziet. De bolletjes (o) met staafjes ( >-----< ) eraan die uit elkaar vallen en weer bij elkaar komen, stellen eigenlijk een 'metallo-polymeer' voor: het bevat metaal atomen (bolletjes) en de staafjes een complex organisch molekuul (staafjes) dat aan beide kanten een functionele groep ( '>' en '<' ) heeft, die het metaalatoom kan 'fixeren'. Dit is geen covalente verbinding, zoals die in het organische molekuul, maar een zwakkere (coordinatie) verbinding, en daarmee dan ook een reversiebele binding. Met een zekere hoeveelheid UV energie kan je de verbinding verbreken. De covalente verbinding in het organisch molekuul heeft veel meer energie (en/of tijd) nodig om verbroken te worden.
Als het metaal atoom lost komt, kan het reorganizeren en weer fixeren... wat ze in dit geval het self-healing effect noemen.

Een aantal reacties die hier genoemd worden, zijn dan ook niet helemaal waar. Het materiaal wordt ten eerste niet vloeibaar en smelt ook niet, immers de stof komt niet boven zijn kookpunt. De UV straling is er dus alleen voor, om de metaalcentra los te koppelen en het polymeer in kleine(re) stukjes (~monomeer) te hebben, zodat ze kunnen recombineren op de plaats waar een scheur of kras zit.
Het feit dat een monomeer een lagere viscositeit heeft dan het polymeer doet erop lijken dat de stof vloeibaar wordt en zichzelf vult. Nogmaals vloeibaar is in dit geval niet gesmolten.

Ten tweede, de hoeveelheid UV straling die nodig is: dit onderzoek is op labschaal gedaan en daarbij is gebruik gemaakt van sterke UV lampen, denk aan een aantal Joule per vierkante centimeter, bij een golflengte van 365 nm. Deze golflengte zit inderdaad ook in het zonnespectrum, maar de intensiteit is vele order lager. (dank voor de foto @ SteroiD) De lady in the back heeft niet voor niets die zonnebril op... daarmee zie je de zon nauwelijks als je hem buiten op zet.
Dus een dagje zwembad doet je phone echt niet smelten @supersnathan94 :)
Waarschijnlijk een domme vraag, maar zijn krasvrije materialen dan moeilijker te maken dan deze technologie?
Er zijn geen krasvrije materialen, er zijn materialen die harder zijn zodat ze niet zo gemakkelijk te bekrassen zijn (zoals het gorilla glass op m'n defy).
Zodra je iets krasvrij maakt kan het niet meer gebogen worden, zoals het touchscreen op een resistief scherm, want dan is het zo hard dat het ook niet meer flexibel is.
Met deze techniek kun je een plexiglas achtig scherm weer krasvrij maken. Met scherm zal wel een consistentie van stroop krijgen onder UV licht, waardoor de krassen gevuld worden met de rest van het scherm.

Ik denk dat het krasvrij maken van deze dingen niet gaat gebeuren door de consument zelf, maar dat het bijvoorbeeld in de telefoonwinkel gedaan wordt. Je scherm moet namelijke perfect waterpas liggen, anders krijg je er aan de onder/bovenkant een bult in omdat het materiaal naar beneden zakt. Ook denk ik dat zonlicht bij lange na niet genoeg UV licht meegeeft om het materiaal zacht te maken. Ik denk dat er in de winkel dan een apparaat komt te staan waar je je telefoon in legt, een euro in duwt, waarna je telefoon waterpas wordt gelegd en er een bepaalde tijd UV licht op wordt geprojecteerd.

Maar ik vind het een interessante ontwikkeling!
Er zijn geen "krasvaste" materialen, eigenlijk.
Je scherm moet namelijke perfect waterpas liggen, anders krijg je er aan de onder/bovenkant een bult in omdat het materiaal naar beneden zakt.
Dat lijkt mij pure speculatie.
Met een diamanten scherm ben je van dat gezeur af maarja. Nou hebben we al spul als Gorillaglass wat erg moeilijk te bekrassen is dus dat lijkt mij gewoon afdoende, maar een beetje innovatie kan nooit kwaad!
Zelfs diamant is nog te bekrassen, anders zouden ze diamanten nooit in een bepaalde vorm kunnen slijpen.
Nou dan moet je met een diamant op je scherm gaan krassen.. Dat gebeurd denk ik niet zoveel. Diamanten worden namelijk ook geslepen door middel van diamanten.
8)7 nee dat is lekker goedkoop hea? een diamanten scherm, maak dan gelijk een processor van Platina |:( opzich zou het de prijs van sommige smartphones wel rechtvaardigen, maar toch is het makkelijker en beter om het zo te doen.
kunstmatig diamant is niet eens zo duur, dus ik denk wel dat dat haalbaar is. Alleen is het verwerken wat lastig.
Krasvast bestaat niet. Je kunt het nog zo hard maken, de mensen gaan er dan ook ruwer mee om en krijg je alsnog krassen.
Ik denk juist dat mensen hun telefoon blijven gebruiken op de manier dat ze deden, en er dus minder krassen op je scherm komen, uitzonderingen daargelaten.
Denk het wel, want als een puntig object (bijvoorbeeld een scherp randje van een sleutel) op een oppervlak van plastic komt, is de oppervlakte druk extreem hoog en kan bijna niets daartegen (misschien als je het hele scherm van diamant zou maken oid)

Onze huid is bijvoorbeeld ook zacht, maar kan zichzelf repareren.
Krasvast gaat niet lukken, zelfs het diamant scherm wat hierboven wordt genoemd kan gekrast worden door een andere diamant met genoeg kracht.

Maar over het algemeen lopen we niet met diamanten rond in onze broekzak en is het hardste wat er te vinden is een sleutelbos. De meeste smartphones tegenwoordig hebben een speciaal soort glas, ik geloof dat ze het gorillaglass noemen. Dit is erg stevig en mijn ervaring is dat het scherm met dit glas het meest krasvaste is van de hele telefoon.

Zo heb ik een HTC Hero, met dat glas voorop, een kunststof cover achterop en een metalen body. Welgeteld zitten in de metalen body 4 krassen, in het kunststof 3 en op het scherm is maar n putje te zien als je het onder precies de goede hoek in het licht houdt. Ik heb het apparaat al 2 jaar. De techniek die we nu hebben is dus in de praktijk zo goed als krasvast. Deze coating zal voor smartphoens dan ook niet nodig zijn, denk ik.
Hoe zit het dan met de zon?
Deze bevat ook UV licht (A,B,C). Zal je scherm dan niet smelten als je in de zon bent?
Ik wil wel graag wat meer informatie weten hoe ze dit willen aanpakken...
Toch even een kleine correctie: Het basisspectrum van zonlicht mag dan inderdaad UV-C bevatten, dit wordt door de atmosfeer gefilterd en bereikt dus nooit het aardoppervlak. Het overgrote deel van UV-straling dat toch het aardoppervlak bereikt, is UV-A (een dikke 98% als ik mij niet vergis), de rest is UV-B.

Als je stof dus enkel zou reageren op UV-B of UV-C, is dat wel ok denk ik. Dit bemoeilijkt wel de praktische toepassing, want dit soort UV-straling is (zeer) schadelijk.
Maar als je een kras hebt verlies je toch ook materiaal? Dat ben je toch gewoon kwijt?
Dat is minimaal. Een kras ontstaat meestal doordat het materiaal uit elkaar wordt geduwd door iets harders (scherpers) dan het scherm...

[Reactie gewijzigd door Swerfer op 23 april 2011 12:17]

idd, het is net als kaarsvet. als je met een mes er door heen gaat, dan heb je een snede. door de belichting smelt het en wordt het vloeibaar en stroomt het weer terug en dan is het weer glad.
Ja, na elke behandeling is je scherm ietsje dunner. En na een paar jaar misschien zelfs merkbaar.

[Reactie gewijzigd door FerdinandW op 23 april 2011 12:19]

Ik denk eerder dat er na elke keer dat je je scherm aan zonlicht blootstelt dat het scherm druip-neigingen gaat vertonen.
Net zoals oud vensterglas was na al die jaren een patroon vertoont wat lijkt op druipend water.
Hey mooie opmerking, druipeffect in vensterglas!
Ik heb het zelf nog nooit gezien, dit effect maar ben benieuwd hoe dit er dan uitziet.
(ff googlen hierna)

Glas is in weze een visceuze/viscoze vloeistof, dat eigenlijk heel langzaam afstroopt- omdat het echter zo traag gaat, zal je het als mens bijna nooit zien, dat dit gebeurt.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Viscositeit

In principe is glas op een smartphone ook onderhevig aan deze eigenschap, zij het niet dat je dit niet zal zien druipen, maar net als een kamerraam (dat geluidstrilling tot een bepaalde hoogte op kan vangen- is ook goed zichtbaar vaak, onder een bepaalde hoek overdag bij een geluidspiek), zal het ook flexibel moeten zijn- waarschijnlijk nog wel tot in hoge mate, i.v.m. de touch-eigenschappen (waar dat bij een capacitief scherm misschien weer minder noodzakelijk wordt geacht.)

Het mooiste zou zijn als je een scherm hebt, dat je met een indicator thuis (op een los stripje met een bepaalde kleur voor de juiste temp.) en een haardoger/fhn of verfbrander kunt verwarmen, waarna het scherm zichzelf corrigeert als het ware. :)

Edit: Ook al is vensterglas iets anders danwel door een andere oorzaak aan zijn uiterlijk gekomen- ik heb niet alleen geleerd dat glas een extreem visceuze vloeistof is, ik sta er ook achter. De reden is namelijk dat je imo vooral moet kijken naar de echte inherente eigenschappen van een materiaal en niet naar een specifieke vorm.
IJs kun je ook beschouwen als "vaste stof", maar bestaat toch echt nog steeds uit watermoleculen. Je kunt goed naar de basisvorm van een materiaal kijken, door de temp. te wijzigen- je ziet dan direct of er sprake is van een smeltpunt of smelttraject en wat dit met de moleculen doet (s.punt of s.traject is niet belangrijk voor die eigenschap/samenstelling vd stof)

Stel je voor dat er een atoombom neervalt, dan zie je door de intense hittegolf die ook meekomt, alle glas wegsmelten- ergo; vloeibaar worden, net als het ijs dat ineens weer veranderd in water, het zijn dus beiden vloeistoffen- het feit dat er door invloed van de temp. een andere aggregratietoestand sprake is, doet daar niks aan af.
Metaal zul je ook zien smelten, maar daar is toch sprake van een kristalrooster, m.b.t. de rangschikken vd atomen, in glas is dit niet- daarom kun je toch dit onderscheid maken en uitspreken dat metaal geen vloeistof is, de rest vd stoffen kun je zelf invullen (als je alle eigenschappen bekijk, zoals o.a. de rangschikking vd atomen.)
Daarnaast -Joost- als je de wetenschappelijke consensus erbij haalt, verwacht ik ook een wetenschappelijk bron en geen WikiP (en al helemaal geen Nederlandse WikiP!!!) ;)

[Reactie gewijzigd door johncheese002 op 23 april 2011 22:55]

Als ik het goed begrijp is het welbekende druipen van ramen een mythe en komt het eigenlijk gewoon door het productieproces. (Ramen zijn dan dus al dikker aan de onderkant vanaf het begin)

http://www.volkskrant.nl/...as-stroomt-te-traag.dhtml
http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Glas#section_7 inderdaad, glas is geen vloeistof. En naast wikipedia zijn hier ook nog andere bronnen die de algemene populaire consensus tegenspreken. De wetenschappelijke consensus is dat het een vaste stof is op kamertemperatuur!

Ontopic: de precieze toepassing van het zelfherstellende proces is me niet helemaal duidelijk; is dit voor reparatiecentra die er bepaalde apparatuur voor moeten hebbe, of is het voor thuisgebruik? In het laatste geval lijkt het me nog vrij storingsgevoelig, omdat het scherm wel echt precies plat moet liggen, anders krijg je geen effen scherm meer terug.
Glas is wel vloeibaar, want ik heb met eigen ogen gezien dat een raam 2 deuken had op een plek waar jaren een ladder tegen aangestaan heeft.
offtopic:
Want iets dat je een keer waargenomen hebt maakt meteen wetenschappelijk onderzoek onwaar. En verder dat is geen argument voor de vloeibaarheid van een stof. Als ik een deuk in een auto sla is de deur ook gemaakt van een vloeibaar metaal?


Een goede ontwikkeling ik vraag me idd wel af hoe het gaat wat betreft de gevoeligheid met zonlicht.
Hey mooie opmerking, druipeffect in vensterglas!
Ik heb het zelf nog nooit gezien, dit effect maar ben benieuwd hoe dit er dan uitziet.
(ff googlen hierna)

Glas is in weze een visceuze/viscoze vloeistof, dat eigenlijk heel langzaam afstroopt- omdat het echter zo traag gaat, zal je het als mens bijna nooit zien, dat dit gebeurt.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Viscositeit

In principe is glas op een smartphone ook onderhevig aan deze eigenschap, zij het niet dat je dit niet zal zien druipen, maar net als een kamerraam (dat geluidstrilling tot een bepaalde hoogte op kan vangen- is ook goed zichtbaar vaak, onder een bepaalde hoek overdag bij een geluidspiek), zal het ook flexibel moeten zijn- waarschijnlijk nog wel tot in hoge mate, i.v.m. de touch-eigenschappen (waar dat bij een capacitief scherm misschien weer minder noodzakelijk wordt geacht.)

Het mooiste zou zijn als je een scherm hebt, dat je met een indicator thuis (op een los stripje met een bepaalde kleur voor de juiste temp.) en een haardoger/fhn of verfbrander kunt verwarmen, waarna het scherm zichzelf corrigeert als het ware. :)

Edit: Ook al is vensterglas iets anders danwel door een andere oorzaak aan zijn uiterlijk gekomen- ik heb niet alleen geleerd dat glas een extreem visceuze vloeistof is, ik sta er ook achter. De reden is namelijk dat je imo vooral moet kijken naar de echte inherente eigenschappen van een materiaal en niet naar een specifieke vorm.
IJs kun je ook beschouwen als "vaste stof", maar bestaat toch echt nog steeds uit watermoleculen. Je kunt goed naar de basisvorm van een materiaal kijken, door de temp. te wijzigen- je ziet dan direct of er sprake is van een smeltpunt of smelttraject en wat dit met de moleculen doet (s.punt of s.traject is niet belangrijk voor die eigenschap/samenstelling vd stof)

Stel je voor dat er een atoombom neervalt, dan zie je door de intense hittegolf die ook meekomt, alle glas wegsmelten- ergo; vloeibaar worden, net als het ijs dat ineens weer veranderd in water, het zijn dus beiden vloeistoffen- het feit dat er door invloed van de temp. een andere aggregratietoestand sprake is, doet daar niks aan af.
Metaal zul je ook zien smelten, maar daar is toch sprake van een kristalrooster, m.b.t. de rangschikken vd atomen, in glas is dit niet- daarom kun je toch dit onderscheid maken en uitspreken dat metaal geen vloeistof is, de rest vd stoffen kun je zelf invullen (als je alle eigenschappen bekijk, zoals o.a. de rangschikking vd atomen.)
Daarnaast -Joost- als je de wetenschappelijke consensus erbij haalt, verwacht ik ook een wetenschappelijk bron en geen WikiP (en al helemaal geen Nederlandse WikiP!!!) ;)
Je edit slaat echt nergens op.
Een stof is geen vaste stof, vloeistof of gas. Het bevindt zich gewoon in deze toestand bij deze druk en temperatuur.
Ligt eraan hoeveel uv-licht nodig is. Maar in het midden-oosten kan het nog wel een probleem zijn.
Dat slaat dus nergens op, je gaat nooit lang met je smartphone of iets dergelijks in de zon zitten, o.a. omdat je het scherm minder ziet.
stel dat je naar het zwembad gaat op een mooie dag en je telefoon naast je neer legt voor muziek doeleinden. wat gebeurt er dan? juist precies dat wat er voor zorgt dat je huid bruin wordt. ook de telefoon word met uv licht bestraald en dat kan in de loop van de tijd best veel zijn. het kan dus zomaar zijn dat je telefoon bij een bepaalde hoeveelheid zonlicht smelt.

het lijkt mij dus verstandig als deze onderzoekers er even kijken naar de maximale hoeveelheid uvlicht die de zon uitstraald en daar dan een flink eind boven gaan zitten. (is natuurlijk niet zo eenvoudig als dat ik het stel, maar het kan wel.) een telefoonwinkel kan dan m.b.v een speciaal apparaatje dat 5 keer de "dagelijkse hoeveelheid" uitstraald de toplaag smelten en het scherm repareren voor een klein bedrag. het is namelijk niet zo dat je bij een kras gelijk veel materiaal kwijt bent. het is net als bij een pakje boter waar je een mes inzet. er kan een deel blijven plakken aan het mes, maar het overgrote deel blijft gewoon in het pakje zitten en gaat allen iets aan de kant.
Ja en dan kan het in plaats van gratis door de zon weer 10 euro gaan kosten bij de telefoon zaak.
het kan ook zijn dat de UV-straling hoger moet zijn dan die standaard door de zon kan worden geleverd bij bvb 40 of 55 (wat voor de meeste elektronica sowieso al de grenzen van het gebruik zijn). Als je dan bvb met een vergrootglas de stralen kan concentreren werkt een low-tech oplossing toch goed genoeg om zelf je scherm te kunnen herstellen.

In een winkel kunnen ze dan een UV-lamp zoals bvb in de zonnebank gebruiken om het wat sneller te doen
UV straling sterkte heeft niets met de zon temperatuur te maken.
Kom op man, denk je nou echt dat ze dit op de markt gaan brengen voordat de techniek ver genoeg is om zonlicht te kunnen weerstaan? Tuurlijk kampt deze, en elke nieuwe, techniek met kinderziektes, maar die zijn er echt wel uit op het moment dat het op telefoons wordt toegepast.
iPhone 4 in de volle zon is nog prima leesbaar, de ambient light correctie zet de helderheid van het scherm dan op standje bouwlamp.

In de zon ermee pielen valt onder normaal gebruik, ook als je dat de hele dag doet... dus de 'smelt-threshold' zal gewoon een stuk hoger moeten zijn dan wat de zon kan uitstralen op een snikhete dag in de tropen.

Dat zal dus met een speciaal UV apparaat moeten gebeuren welke instant-huidkanker hoeveelheden erop laat schijnen. Maar dat is prima in een gecontroleerde omgeving.
Gewoon het soort apparaatje dat elke tandarts heeft dus. Die uv lichtbronnen kunnen nooit erg duur zijn, gezien de vele toepassingen die er al zijn. Goed idee dat zelfherstellende scherm en lijkt me heel haalbaar en praktisch toepasbaar.
Simpele oplossing!

Je neemt een velletje wat Uvlicht weerkaatst(of blokkeert weet niet exact hoe dit werkt.
Je plakt het op je scherm, met van dat smeersel wat niks achterlaat, en eenvoudig te
verwijderen is met van dat vloeibare spul. en het algehele probleem is opgelost.

Je, kan het velletje naderhand ook weer makkelijk terug brengen!

Oftopic: Roflmao.. lekker veel comma's <3!
dan kun je net zo goed een zo'n anti kras velletje die ej nu koopt erover leggen
Misschien, maar bij een fietstocht met GPS kan dit probleem wel degelijk optreden.
Dat van dat zonlicht zou ik me inderdaad ook druk om maken. Zal echter wel met een sterkere UV lamp dan de zonnesterkte gedaan moeten worden, want anders is het idd n zonnig dagje en je hebt touchscreen op je vingers...
Het zou dan ook niet zo vloeibaar worden dat het er gelijkt afstroomt zoals hete olie uit een pan, maar meer om een beetje uit te zakken waardoor de kras minder zichtbaar wordt.
Dat vensterglasverhaal heeft te maken met de constructie van dit glas, en niets met de vloeibare eigenschappen van glas. Daarvoor heb je een veel langere tijd nodig.
Net zoals oud vensterglas was na al die jaren een patroon vertoont wat lijkt op druipend water.
Dat glas druipneigingen zou hebben is een urban myth. Oud vensterglas vertoont dat patroon omdat men vroeger minder goed echt vlak glas kon maken. De moderne methode om perfect vlak vensterglas te maken gebeurt m.b.v. een bad van (gesmolten) tin waar de glasplaat op drijft. Het heet in het Engels "float glass": http://en.wikipedia.org/wiki/Float_glass
Dat van het vensterglas is een sprookje.

OK, een van de nadelen van leven in een andere tijdzone :-(

[Reactie gewijzigd door J.J.J. Bokma op 23 april 2011 21:55]

Als je niet voor ieder klain krasje naar de winkel wilt, waarom koop je dan niet zo'n stickertje over je scherm? Dat bestaat al jaren en je kunt het zelf op maat snijden. Gebruik ik zelf ook. Als er na een tijdje te veel krassen opzitten, haal ik het stickertje eraf, nieuw stickertje erop en hij is weer z.g.a.n., voor een zaxht prijsje (lager dan een duur smeletend scherm) Daarom denk ik, dat deze technologie vooral voor andere doeleinden wordt ontwikkeld, anders had het leger van de USA er niet in genvesteerd....
wie zegt er dat zo'n scherm duur is? Ik vind het eigenlijk altijd jammer dat je je apparaat helemaal onder het plastic moet plakken. Er is wel ontwikkeling in als ik kijk naar bijvoorbeeld mijn iPod touch dan is een screenprotector niet nodig, maar juist weer een bescherming voor de achterkant.
Mijn ervaring met die stickers is dat het praktisch onvermijdelijk is dat er lucht of vuil onder gaat zitten, en dat de zo lekker gladde touch-ervaring opeens stroef wordt (het glas van bv. de iPhone 4 is superglad).

Bijna al m'n collega's met iPhone 4 gebruiken het ding helemaal zonder bescherming, krasvrij... ik heb er zelf zo'n leren hoesje voor waar ie precies in past (dus nauwelijks dikker), maar dat is al niet eens echt nodig.
Een dagje je met je touchscreen in de zon en je touchlaag spoelt van je touschscreen af...

Zal wel niet zo'n vaart lopen.

Vraag me wel af hoe het in de praktijk gaat? Iedereen een UV lamp thuis, of met je touchscreen lang een speciaal ingericht punt in een electronica winkel of zo? En hoe lang duurt een herstel behandeling dan?
Als je deze foto bekijkt op de bronpagina, lijkt het me dat momenteel nog een vrij stevige UV-lamp nodig is. Als dat zo blijft, lijkt mij een servicepunt in een elektronicawinkel een goede optie (ook omwille van de veiligheid).

Als ze het zo krijgen dat de sterkte ook wat minder kan zijn, kan je evengoed je mobiel eens onder de zonnebank leggen.

Zeker een leuke ontwikkeling, het scherm van mijn werkmobiel krast namelijk enorm snel/veel (nadeel van meestal wat grof zand/kleine steentjes in de zakken van je werkbroek te hebben zitten). En keer in de maand zo'n UV behandeling en dan kan ik na een jaar teminste mijn scherm nog aflezen ...

[Reactie gewijzigd door SteroiD op 23 april 2011 12:39]

als je krasjes hebt ga je gewoon lekker een dag zonnebanken, echter neem je 2 kaartjes 1 voor jezelf en 1 voor je telefoon :)

Aan het einde van de sessie ben je bruin en is je telefoon weer gefixt ^_^
is de reclame van hollands nieuwe toch wel een beetje toepasselijk XD. moet je iig wel optijd dat ding uitzetten.
dit nieuws zie ik vaker verschijen,
ze zijn er al jaren mee bezig (meer dan 2)

ik heb het dan over zelf herstellende plastic's

en ze zullen er nog wel even mee bezig zijn,
want ik zie ze nog niet op mobieltjes verschijnen (of er zijn betere alternatieven)

maar het lijkt me idd beter om geharde materialen te gebruiken dan zachte plastics....
Ik ben heel benieuwd hoe dit gaat werken.

Op welke manier moet het scherm van UV-licht worden voorzien? Een UV-lamp, de zon? Wat gebeurd er met mijn scherm als ik mijn telefoon in de zon heb liggen en ik ga over mijn scherm heen? Krijg ik dan een vreemde ophoping van dit spul ergens op mijn scherm? Of als mijn vingers vies zijn maakt dit het scherm dan ook permanent vies?
Wat gebeurd er als er vuil in de krasjes zit en ik na een jaar behoorlijk wat krassen heb hersteld? Wordt mijn scherm dan troebel?

Verder heb ik eigenlijk nog nooit last gehad van krassen op mijn scherm,stof onder het scherm is bij mij een boosdoener, mogen ze toch eens aan gaan werken bij Nokia!
Het is ook niet de bedoeling dat je na iedere onzinnige kras of krasje je beeldscherm gaat herstellen dat doe je pas na je dat nodig vind als er veel krassen op zitten niet om dat ding te laten shinen ;)
Mijn ervaring met de screenprotectors is tot nog toe zeer goed. Ik heb al 1,5 jaar een Samsung Star, waarop ik een protector had geplakt. Er zit na al die tijd nog niet een bubbeltje onder en de randjes laten ook nog niet los. Maar misschien dat dit voor de protectors van de iPhones anders is. Misschien heb ik wel gewoon geluk :)
Ik heb er een op m'n iPod Touch zitten. Dat is heel gelijkend aan de screenprotector van een iPhone. De screenprotector doet al 2 jaar zijn werk zeer goed, laat ook bij mij aan geen randje los en nog nooit een bubbeltje lucht gezien. Er zitten een paar fijne krasjes op, maar dat is niet eens heel goed waarneembaar. En dat voor nog geen tientje (inclusief backcover).

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True