Ah, de voorbeeldfunctie / schandpaal. Wat viel er van te leren? Spieken is, net als kattenkwaad, van alle tijden. Doe het niet. Je kunt er beter voor zorgen dat de stof je interesseert, of erdoorheen bijten.
Als je het doet, zorg er dan voor dat je niet gepakt wordt. Maar dat was en is allang duidelijk. Ik vond deze leraar altijd op de hand van meisjes. Je had ook leraren die waren op de hand van jongens. Ik denk dat ze zich niet bewust zijn van hun eigen bias. Daarnaast had hij andere tijden meegemaakt in zijn vak (oude rot).
De leraar voelde zich uitgelachen; dat was niet zo. Ik vond de situatie ontzettend geestig. Het betrof het pakken op een specifieke casus van spieken (details daarover zijn niet van belang), waarna meneer mij publiekelijk te kakken zette / ridiculiseerde vanwege een handicap. Dat ik daarna nog eens op dezelfde wijze doorging, werd hem teveel, en dat ik toen moest lachen (omdat ik dacht dat hij het OK vond omdat hij mij verder niet strafte, of dat hij achteraf mijn werkje pas zou vernietigen), deed hem doen ontploffen.
Ga me niet vertellen dat Frans of Duits belangrijke vakken zijn voor het WO; in de branche waar ik werk spreekt men louter Engels. Toevallig ook de taal die mij wel interesseerde op school. Dat inzicht had ik in de jaren '90 al. Helaas was ik behoorlijk
ahead of the curve in dit opzicht.
Het spijt mij zeer, maar ik mag toch hopen als ik één of andere terrorist was à la Anders Breivik of zo, dat niet zou moeten rekenen op onvoorwaardelijke liefde van mijn ouders. Ik begrijp dat dit een extreem voorbeeld is, maar dit is om het principe aan te tonen.
Toch wel; sterker nog, uitstekend voorbeeld; Breivik
had al een lastige band met zijn vader, en zijn vaders reactie was precies die van een harteloze vader (al zal het sommigen die het lazen genoegdoening hebben gegeven, getuigd het wat mij betreft van slecht vaderschap). Hij heeft weinig vaderliefde genoten. Een gebrek aan vaderliefde is de oorzaak van veel ellende in deze wereld.
Neem de Noorse koning Haakon. Hij praat het gedrag van (niet biologische) zoon Marius niet goed, maar steunt hem wel. Dat is wat een goede vader doet. Sociaal contact met je kind: luisteren naar het verhaal. Je inleven, het meebeleven, het begrijpen, en waar mogelijk proberen ouderlijk advies te geven. Emotioneel dichtbij je houden. Niet stroop op de mond smeren of het goedpraten / bagatelliseren of zelfs meewerken aan strafbare feiten, maar zoals
goede vrienden er voor elkaar zijn.
Goede vrienden wordt je; een
goede vader idem, maar vader/zoon/leerling ben je. Wat je ervan maakt is aan jullie.
Ondanks bovenstaande, vond ik de leraar onder de streep wel degelijk goed. Ik doorzag zijn kwetsbare kanten, maar had wel degelijk respect voor hem. Ik vond zijn vak simpelweg saai en zag het nut er niet van in. Nu weet ik waar de oorzaak daarvan ligt: mijn hyperfocus autisme. Destijds wist ik dat niet. Ik wilde niet eens naar VWO; ik wilde naar HAVO; helaas luisterde niemand naar mij. Leraren niet, ouders niet, niemand. Want HAVO was 'onder mijn niveau'. Wat ik na falen op VWO ben gaan doen mag je raden

[...] Hoe je als maatschappij ongewenst gedrag bestraft (maar ook beloont) is volgens mij te belangrijk om daar vrijwel religieus in te staan.
Het is niet religieus, maar wetenschappelijk. Een organisatie als Veilig Thuis acteert op dit gedrag vanwege wetenschappelijk onderbouwt onderzoek.
Heb ik mijn zoon of dochter nooit met een tengel aangeraakt? Jazeker wel. Waar ik met name niet van gediend ben is wanneer ik geslagen wordt. Dan kunnen ze er vrij snel eentje terug verwachten. De context is wel altijd hoogoplopende emotie; het is beter dat voor te zijn, en te de-escaleren. Vaak lukt dat; mijn vrouw is er beter in dan ik. Ik heb ze ook enkele keren te hard aangepakt. Achteraf reflecteer ik daar dan op, dan heb ik er spijt van. Het is eigenlijk altijd mijn eigen onmacht geweest. Qua stemverheffing is dat ook zo, maar de complicatie is dat kinderen op het spectrum hyperfocus hebben. Eigenlijk hebben ze dan wat meer begeleiding nodig.
Het is ook heus niet zo dat er
zero tolerance is bij Veilig Thuis voor fysiek geweld. Maar er is niet veel ruimte, nee. Want wij lossen in onze samenleving problemen op door erover te praten, eventueel met passende straffen; maar niet met (grof) geweld. Zo geciviliseerd zijn wij in Nederland in de 21e eeuw. Voor Duitsland (waar dit is voorgevallen) geldt hetzelfde. Dus als iemand zegt: 'vader ram deze zoon bont en blauw dan leert hij het', of 'geef aantal zweepslagen op basis van de leeftijd', dan zeg ik neen want dat gaat mij te ver,
en is bovendien (niet geheel onbelangrijk) aanzetten tot een strafbaar feit.