Als je niet beseft dat er mensen zijn die het met een pak minder moeten doen, dan leef je idd onder een steen.
Precies de bewering waar ik tegenin ging. Al besef ik ook wel dat die bewering gechargeerd was.
Mijn punt is dat de interacties met die mensen meestal heel kort zijn. Ga jij naar een café met de schoonmaak(st)er?
Nee, niet naar het café natuurlijk, maar als ze komt zitten we zo een halfuur te praten over "het leven". Daarvoor hoef ik niet naar het café :)
En op het werk, als er op een avond afgesproken wordt om iets te gaan drinken, zijn dat dan echt sociaal gemengde groepen? In een klein bedrijf misschien wel, in grote bedrijven meestal niet.
Ik merk dat sommigen inderdaad hun directe collega's opzoeken en daar blijven staan, ik vind het zelf fijner om wat rond te lopen en overal even te praten. Ik ben gewoon snel uitgepraat denk ik :P
Geen contact is ver gezocht, maar beperkt contact, daar ben ik ook schuldig aan.
Ik durf me ook uit te spreken tegen racisme en dan krijg ik soms als antwoord: wonen ze bij jou in de buurt, en wanneer zat je op een bus tussen een meerderheid van 'buitenlanders', of mensen die er zo uit zien. Dan moet ik toch toegeven in een bubbel te zitten.
Maar wat bedoelt iemand die zo reageert daarmee dan? Moet je tussen allochtonen in de bus zitten om te zien dat er racisme heerst in ons land? Of kun je dat ook in de krant of op het journaal zien, of horen van iemand met een "ander uiterlijk" of "andere religie" als je ze spreekt? Dat hoeft geen dagelijkse interactie of hechte band te zijn. Ik sprak een Turkse man bij een bandenzaak, waar we allebei even moesten wachten op het monteren van zomerbanden. Hij op zijn auto om (jawel) helemaal naar Turkije te rijden met een auto vol cadeautjes voor z'n kleinkinderen, ik omdat ik klaar wilde zijn voor de zomervakantie in Frankrijk. We hebben een kwartiertje gepraat ofzo? Dat is toch vrij normaal sociaal gedrag?
Zo had ik in mijn studententijd een Marokaanse buurjongen. Ontzettend aardige jongen, maar toen hij vertelde dat het hem opviel hoe blanke Nederlanders de deuren van de auto op slot doen als hij voorbij komt lopen, kom je er wel achter hoe wij ons al dan niet onbewust racistisch gedragen en hem het gevoel geven dat hij er nooit echt bij gaat horen. Een jaartje woonde daar ook een Iraaks meisje, gevlucht tijdens de oorlog, redelijk verwesterd. Zij vertelde ook over hoe haar nichtjes heel anders waren, onderdanig aan hun vriend, van hoofd tot enkels bedekt, etc.
Ik kan nog heel wat alinea's met voorbeelden schrijven, maar dit is wat ik bedoel: op die manier kom je toch automatisch in contact met mensen die anders zijn dan jij op een manier die je online nooit zou gebeuren? Ik begrijp best dat je in een bubble kunt zitten, ook IRL, maar er zijn gewoon momenten dat je daar buiten komt die je online niet of nauwelijks zult tegenkomen. Online zorgen filters en algoritmes ervoor dat ik die mensen nooit zal spreken, omdat het algoritme voor mij beslist dat ik niet in ze geïnteresseerd ben.
[Reactie gewijzigd door Grrrrrene op 15 juli 2026 09:51]