Google betaalt 15-jarige in VS om rechtszaak YouTube af te wenden

YouTube heeft een schikking getroffen met een Amerikaanse tiener. De videosite van Google betaalt om niet mee te hoeven doen in een rechtszaak over de schadelijke effecten van sociale media. Meta, TikTok en Snapchat zitten nog wel in de zaak.

De 15-jarige jongen spande de rechtszaak aan nadat hij op jonge leeftijd behandeling nodig had voor onder meer depressie en een angststoornis. Die zouden mede te wijten zijn aan sociale media, die hij sinds zijn achtste gebruikt, meldt Courthouse News. De zaak gaat onder meer over functies als autoplay en oneindig scrollen.

Deze rechtszaak lijkt op die van een 20-jarige vrouw eerder dit jaar. Diverse techbedrijven verloren die en moesten betalen, omdat de jury bewezen achtte dat zij bewust hun apps verslavend hadden gebouwd. De huidige zaak is de tweede rond dit onderwerp. Hierna volgen er mogelijk nog duizenden, alleen al in de VS. De rechtszaak dient in dezelfde rechtbank.

Meta is het enige bedrijf dat nog bij beide zaken betrokken is. In de vorige zaak schikten enkele andere bedrijven, waaronder Snapchat-eigenaar Snap. Het is onbekend wanneer de zaak precies zal dienen.

YouTube. Bron: NurPhoto/Getty Images

Door Arnoud Wokke

Redacteur Tweakers

24-06-2026 • 09:24

165

Reacties (165)

Sorteer op:

Weergave:

Die zouden mede te wijten zijn aan sociale media, die hij sinds zijn achtste gebruikt
Nou ben ik als ouder zeker niet roomser dan de paus maar waarom zit een 8-jarige op social media? Waar zijn de ouders/verzorgers in dit verhaal?

Zeker niet dat ik de social media bedrijven wil vrijspreken hoor maar dit is weer erg Amerikaans, sue them!
Waar zijn de ouders/verzorgers in dit verhaal?
Victim-blaming :) https://survivors.org/the-perfect-victim-myth/
Zijn ouders het slachtoffer hier dan?
Het gros van de volwassenen is al niet bestand tegen de macht en kracht van de algoritmes waar ze mee te maken krijgen. Ik denk dat teveel mensen onderschatten hoe vreselijk goed de dopamine gecontroleerd wordt door algoritmes, en wat daar de effecten van zijn. Ik schrik als ik zie hoe _volwassenen_ vaak al niet meer in staat zijn ècht te kunnen concentreren op één ding. En als je denkt dat ik overdrijf nodig ik je van harte uit om zelf eens een boek te gaan lezen, een album te gaan luisteren, of voor mijn part een film te gaan kijken zonder dat je een tweede en/of derde input bij pakt of gaat pakken terwijl je het één doet.

Bottom line: wanneer volwassenen niet opgewassen zijn tegen algoritmes en dark patterns, leveren ze automatisch niet het goede voorbeeld aan kinderen en zijn ze slechter in staat om dit in goede banen te leiden.

En nu zal ik vast bedolven worden onder reacties van mensen bij wie dit wèl allemaal goed gaat: more power to you, maar jij bent dus niet het probleem. Het gaat niet over jou. Het gaat over teveel mensen die dit níet geregeld krijgen en waarbij je niet zomaar kunt zeggen "eigen schuld dikke bult". Dat is de gemakzuchtige easy way out waar Big Tech dolgelukkig mee is. Roken is ook geen eigen keuze van volwassenen en al helemaal niet van kinderen (en als je denkt van wel, net zoals Yesilgöz, dan heb ik heel slecht nieuws voor je).
Ik zie dit in mijn omgeving zowel goed als fout gaan.

Vrienden hebben een dochter van 9. Die speelt buiten, gaat paardrijden en speelt met speelgoed. Ze heeft pas net een mobieltje gekregen maar die is door haar vader (IT-er) helemaal dichtgetimmerd. Alleen foto's maken, bellen met ouders of chatten met ouders en wat naaste familie kan. Ze vindt haar mobieltje ook voornamelijk leuk als fotocamera maar meestal ligt ie gewoon in de kast.

Mijn schoonzus heeft er een van 5 en een van 7. Die zitten bij de andere oma al regelmatig onbeheerd op youtube en zijn dus nu vaak naar influencers aan het kijken. Nu thuis op de tablet willen ze dat natuurlijk ook regelmatig doen. De ouders kunnen ze met moeite van Roblox af houden, want al die influencers verkopen dat natuurlijk als ontzettend gaaf.

Kennisen (via-via) hebben hun dochtertje al op haar 6e een mobieltje gegeven en die zit al onbeschermd los op socials. Vreselijk.

[Reactie gewijzigd door Tassadar32 op 24 juni 2026 10:38]

Je moet echt wel een IT-er zijn om dat voor elkaar te krijgen, om een smartphone foolproof dicht te krijgen. Voor normale ouders een kansloze zaak (zie ik in mijn omgeving).
Klopt, mijn neefje van 6 heeft een compleet dichtgetimmerde tablet en zn vader is een goede IT-er. Die kon via de help functie van een app, op zijn tablet, door een linkje naar een instructie video en daarna door naar YouTube . Daar zou je toch gewoon niet aan denken. Maar die kids zijn zo verdomd handig.

Uiteindelijk heeft pa YouTube maar hard in de router geblokkeerd

[Reactie gewijzigd door remcheese op 24 juni 2026 16:19]

echt niet... Google Family maakt dit voor een leek zelfs eenvoudig.
Het werk redelijk, maar eenvoudig is het niet te noemen. Zeker niet als je meerdere apparaten wil beheren.

Laat staan dat er 0 ontwikkeling in is. En s je youtube blokkeert, dan kunnen ze prima (zoals hierboven ook genoemd) via alternatieve manieren hier nog komen. Je zou verwachten dat Google hier wel een oplossing voor heeft. Dat kunnen ze vast ook, maar die willen dat helemaal niet - puur uiterlijk vertoon.

En je kan er ook nooit meer vanaf tot je de hele telefoon factory reset.... Slechte software.
Dat is idd het principe... je kan het er niet zomaar van krijgen tenzij met een reset :-) Anders zou het ook niet goed zijn en te omzeilen ;-)
Wat jij beschrijft is een omweg via de browser: als je de browser blokkeert werkt dit niet. Je kan volgens mij ook specifieke websites blacklisten of whitelisten, dan lukt het zo dus ook niet.

Maar kinderen zijn inventief ja... ik zag onlangs dat mijn zoon een spelletje speelde op Roblox waar van die domme youtube filmpjes in waren geïntegreerd ofzo. Moet dit nog eens verder onderzoeken...
Roblox is pas een slecht programma, daar kan je niet whitelisten, enkel blacklisten.
Het is gewoon nodeloos ingewikkeld. Google had er simpel een (web)app based block van moeten maken, die info hebben ze toch... Nu moet je moeilijk en lastig doen om alles te blokkeren.

Spotify zonder videos, geen Meta-apps, geen YouTube, geen alles eigenlijk met social en videos. Best veel met alle subdomeinen enzo.

En een factory reset vindt Ik totaal overdreven. Er zal vast een minder draconische oplossing te verzinnen zijn lijkt mij. Apple kan dat wel bijv.
Kan ik alles weer opnieuw gaan inregelen, installeren, migreren enz... Pfff, tijdverspilling.
Android (Google) is ook helemaal niet gebaat bij een dichtgetimmerde telefoon.
Ouders kunnen hun kind ook van heel jong (3-5 jaar) weerbaar maken door monitoring en bespreken.

Bijvoorbeeld beginnen met een desktop in de woonkamer en er zelf naast zitten met een eigen of werk computer. Zodra je merkt dat je kind angstig - verslaafd - boos - nerveus - ander negatief gedrag vertoont een time out inlassen.

Luisteren vragen hoe het kind zich daarbij voelt en wanneer nodig samen opnieuw kijken - beleven. Daarbij duidelijk aangeven wat waarom niet wenselijk is en een harde grens trekken tussen virtueel (wat op het schermpje komt) en werkelijkheid (gesprekken - activiteiten) met personen waarbij dat laatste prioriteit verdient.

Dat is een zware investering in tijd en geduld maar het resultaat is dat het de vatbaarheid voor reclame bijvoorbeeld ook vermindert
Ah paardrijden, de betaalbaarste hobby voor paupers en anderen die het goede voorbeeld kunnen geven... /s
Ik snap je punt en ben het er ook grotendeels mee eens hoor, maar ik denk dat de kinderen de voornaamste slachtoffers zijn door de social media techbros en ouders die het geen reet kunnen interesseren. Genoeg vrienden van mijn kinderen (tussen de 5 en 12) hebben ongelimiteerd toegang tot YouTube, Netflix, TikTok, enzovoorts. Dit terwijl wij dit gewoon niet aanbieden, juist omdat we de risico's kennen en als zij iets op de tv willen kijken, dan gaat dit over dingen als Klokhuis en andere NPO kinderprogramma's.

Ik zie ouders dan ook meer als onbewust onbekwaam dan daadwerkelijk een slachtoffer. Het feit blijft dat mensen kinderlijk eenvoudig te manipuleren zijn - precies wat je zegt omtrent roken - en dat mensen helemaal niet de keuze zelf kunnen maken als ze er niet volledig bewust van zijn. Het is sneu dat deze mensen vervolgens kinderen opvoeden met onvoldoende begrenzing, met alle gevolgen van dien.
Ik probeer mezelf een beetje "ouderwets mens" te houden en hou de telefoon dan ook liever in mijn zak. Ondanks die houding merkte ik ook bij mezelf dat het lezen uit mijn systeem was geraakt; het was ooit een favoriet stuk tijdverdrijf. Gewoon totaal geen zin meer in, als ik dacht aan lezen dan werd ik al moe.

Totdat ik uit experiment weer eens terug ging naar papieren boeken, want ik had uiteraard een e-reader gekocht "want dat is zo makkelijk". En verhip, voor het eerst in jaren verdween de wereld om mee heen weer eens en zat ik er helemaal in. Lang niet meer meegemaakt. Het is iets met het aanraken van en de geur van het papier dat het plaatje compleet maakt.

En die lijn kan ik door heel mijn leven heen trekken. Dankzij computer games is mijn interesse in bordspellen en woordpuzzels naar een dieptepunt gezakt en dat was altijd een leuke familie bezigheid. Video games zijn erg eenzaam, ook als je ze met andere mensen speelt. Dankzij streaming ervaar ik films absoluut niet meer zoals ik dat vroeger deed. Een film was ooit een klein feestje, nu is het een stuk gemakzucht wat nog maar matig de interesse kan wekken.

Omdat ik niet permanent een koptelefoon op heb en niet met mijn neus in een telefoon gedoken zit spreken mensen mij specifiek aan om vragen te stellen op straat; ik heb het meegemaakt dat mensen dozijnen anderen passeerden om direct naar mij toe te lopen. Dat is echt de wereld op zijn kop voor mij, voor het merendeel van mijn leven liepen mensen met een boog om mij heen dankzij mijn uiterlijk en stem. Maar ik ben tenminste niet compleet afgesloten van de buitenwereld. Als je mij aanspreekt dan hoor en zie ik je. Positief voor mij dat ik iets meer aanspraak heb op deze manier, maar het is wel om zeer verontrustende redenen.

Preventief blijf ik dan ook ver uit de buurt bij alle pseudo-AI, want ik kan echt nog niet inschatten hoeveel schade dat aanricht aan de menselijke psyche. Maar ik hou het voorlopig op "heel veel". Hoeveel digitalisering en gemakzucht kun je toelaten in je leven voordat je zelf in een set saaie bits verandert.
Wat goed verwoord en naar mijn mening heb je (helaas) gelijk.

helaas zijn ‘telefoon-‘ en ‘social media’ zombies aan de orde van de dag en overal waar je komt zie je mensen die vrijwel alleen in hun eigen wereldje lezen. Of: de wereld die hen online door reclame, influencers en social media (of een combinatie daarvan) voorgeschoteld word.

in de trein, in de wachtrij voor de kassa, tijdens het afrekenen bij diezelfde kassa, op verjaardagen, hell zelfs schooljeugd die met zijn tweeën of zelfs drieën op de fiets of fatbike zitten terwijl ze mij voorbij rijdend alle twee of drie naar hun telefoon aan het staren zijn.

we gaan m.i. steeds meer naar een ‘ik’ en ‘online’ wereld toe. Ik zie het met de jeugd om me heen: veel minder samen iets doen, veel minder buiten etc etc. De nieuwste tiktoks, dát is waarom het draait.

Jammer. Mensen zijn veel minder begaan met elkaar, hebben vooral een flinke mening over anderen, kennelijk zonder ook maar enig inlevingsvermogen te bezitten.

gelukkig woon ik tegenwoordig in een klein dorpje waar het nog wel gaat. Daar zegt men elkaar vaak gewoon gedag en helpt elkaar waar ze kunnen. Maar ik kom uit een zeer grote stad en daar is het heel anders. En mensen die daar nu nog wonen zullen me - vrees ik - wel niet begrijpen.

Grappig detail is dat er nu stilaan telkens een paar ‘import’ mensen in het dorp komen wonen en vooral degenen die uit een grote stad komen isoleren zichzelf, zeggen alleen gedag als het echt moet en hebben echt de ‘ik’ i.p.v. ‘wij’ mentaliteit.

En de jeugd al helemaal. Al zie je dat in ons dorp ook wel steeds meer. Gedag zeggen ho maar tenzij ze je kennen (en mogen 😉) en helpen? Hoezo?

Ik kijk met lede ogen naar al die smart glasses en dan vooral die van meta. Nog onpersoonlijker en nog ongevraagder in je privé sfeer gestoord worden. Peuter je een keer in je neus, heeft gebruiker zgn)€2678-551! je al op allerlei social media + dumpert gezet.
Ik heb vorige week 7 boeken gelezen. Zo moeilijk is het niet. Ik ben midden 40.

Het helpt wel mee dat ik geen Facebook meer gebruik, niet op Twitter zit, geen Instagram gebruik, geen idee heb wat Snappen is en me ook niets aantrek van wat anderen van mijn manier van leven vinden.
Ik schreef eerder al: er gaan vast ladingen mensen reageren bij wie dit allemaal geen probleem is en more power to you. Het gaat dan dus ook niet om jou. Het gaat om mensen die hier wèl issues mee hebben (gekregen) en die zijn er legio. Daar doet jouw succesverhaal niets aan af.
Tja, dus geen sociale media gebruiken is mijn succes ?
Mijn succes is mijn bedrijf verkopen toen ik 39 was zodat ik met pensioen kon. Die paar boeken die ik lees, is puur om mijn hypofyse op peil te houden.
Man, je hebt gelijk, als ik een voetbalwedstrijd kijk pak ik vaak m'n telefoon om de zoveel minuten even op. Even kijken of er nog iets is...

Stap 1 is gezet "bewustwording"
Het is leuk dat je kijkt naar de jeugd / de huidige tijd. Maar zullen we eens kijken naar onze levens vroeger? Hoe veel auto ritten heb jij, je vader, moeder, ect gedaan met en radio aan of praten met de mede passagiers? Tijdens krant of boek lezen een muziekje of terwijl iemand tv kijkt dat je ook half mee kijkt (genoeg ieder geval om te kunnen zeggen waar het over ging). Tijdens huiswerk dat mensen muziek aan hadden, huiswerk niet deden omdat andere dingen leuker waren zoals buiten spelen, achter de computer spelen of op internet en chatten (vooral bij huiswerk op de computer) en dan op het laatste moment even snel gehaast doen of in de problemen komen omdat het niet gedaan is. Ik denk dat men vroeger tijdens koken ook vaak genoeg de radio aan had. Op het werk (ja niet overal) heb je vaak ook een radio of muziek. Puzzel leggen muziek of gewoon praten met iemand. Daarnaast heb ik bijvoorbeeld vroeger tijdens games ook wel de televisie op de achtergrond aan gehad (voor echt leuke dingen ging ik wel gewoon kijken maar wie weet als mijn kamer anders ingedeeld was dat ik de tv vanaf de computer bureau kon zien dat dit ook minder was).

De afleiding is verschoven van muziek naar telefoon dus laten we niet doen alsof we vroeger veel beter waren. Muziek ernaast voelde voor ons alleen normaal waar dus de telefoon gewoon nu normaal voelt. Ja het zal vast wel iets erger zijn dan vroeger. Mede omdat het toegankelijker is (zoals vroeger hadden mensen minder vaak de mogelijkheid tot muziek buiten maar die het wel hadden zaten ook eigenlijk alleen met een koptelefoon op). Ook omdat het persoonlijker te gebruiken is (wil je op internet, video's kijken, muziek luisteren, gamen, ect). Dus wij hadden er vroeger ook al last van alleen in een andere vorm. Daarnaast verwacht als wij de mogelijkheiden gehad zouden hebben die de jeugd nu heeft dat vele even slecht zouden doen als de jeugd nu. Dus ik vind niet dat wij het recht hebben om te zeggen dat wij dit niet deden (in de mate dat we het nu doen) omdat we vooral/mede de mogelijkheden van nu niet zo tot onze beschikking hadden.

Ik denk wel dat wij 1 voordeel hadden. Toen was er veel minder content waardoor dingen als films en games veel sneller nieuw aanvoelde. Nu voelen veel dingen gewoon sneller hetzelfde omdat we het al vaker in vergelijkbare vorm gezien hebben. Vroeger waren keken we met verbazing hoe het elke paar jaar steeds mooier werd maar nu zijn we verwend met 4k kwaliteit beeld waardoor een hoop gewoon niet leuk kijkt tenzij het nostalgie is. Ook zijn we verwend door goede films waardoor matige acteerwerk gelijk als saai of stom voelt.
Er zijn nog andere mogelijkheden dan alles maar dicht timmeren 🙂

Je kunt als ouder je kind(eren) weerbaar maken maar dat gaat ervan uit dat je er zelf al bewust mee omgaat.

Wanneer je er zelf helemaal in opgaat kan dat op termijn ook weerstand veroorzaken bij je kind(eren) want ouder heeft nooit tijd voor mij omdat die altijd met smartphone bezig is.

Edit - toevoeging niet elk IT probleem heeft een IT oplossing nodig

[Reactie gewijzigd door UUasmont op 24 juni 2026 22:50]

Dit is juist geen vicim blaming. Je bent als ouder gewoon in hoge mate verantwoordelijk voor je kinderen en daarbij zeg ik zelfs letterlijk "Dat pleit de bedrijven uiteraard niet vrij".

Zeker een 8-jarige kun je gewoon bepaalde verantwoordelijkheden niet zelf geven, dat is je taak als ouder. Dat er wel eens dingen misgaan hoort er bij je kunt namelijk niet altijd alles en overal controleren als ouder maar dit gaat over langdurig social media gebruik.

Je geeft een 8-jarige toch ook niet jaren lang onbeperkt toegang tot grote hoeveelheden snoep en dan klagen dat de fabrikant het te verslavend gemaakt heeft (ja suiker is verslavend). Nee je houd daar grip op als ouder en geeft je kind dat in beperkte mate.
Dit is perfect de definitie van victim blaming:
Slachtoffers krijgen vaak te maken met opmerkingen vanuit hun omgeving die hen het gevoel geven dat de situatie waarin ze terecht zijn gekomen hun eigen schuld was. Dit wordt victim blaming genoemd. Daardoor krijgen ze soms zelf ook het gevoel dat ze zichzelf iets te verwijten hebben. Waar komt victim blaming vandaan, hoe kun je ermee omgaan en hoe kun je het voorkomen?
https://www.nji.nl/kennis/seksueel-grensoverschrijdend-gedrag/wat-is-victim-blaming-en-hoe-ga-ik-ermee-om
Je geeft een 8-jarige toch ook niet jaren lang onbeperkt toegang tot grote hoeveelheden snoep en dan klagen dat de fabrikant het te verslavend gemaakt heeft (ja suiker is verslavend).
Dat kan zeker wel. Wat denk je waarom er zoveel wetgeving is rondom verslavende zaken? Alcohol, Suiker, Gokken - allemaal gereguleerd.

[Reactie gewijzigd door Gamebuster op 24 juni 2026 10:02]

Je argument over suiker slaat kant noch wal. Het is gereguleerd maar niemand die me tegenhoud als ik 30kg suiker wil halen hoor. Zelfde geldt eigenlijk ook voor alcohol. Gokken en de coffeeshop worden beter gereguleerd.
Alcoholgebruik heeft wel veel overeenkomsten met de problematiek uit het artikel.
Je wordt continu geconfronteerd met allerlei promotie van alcohol, en dan heb ik het niet over reclame. In allerlei films en series wordt er "I need a drink" geroepen, waarna er een flinke plens whisky in het keelgat wordt gedonderd, en dan heel bevredigend gezucht wordt. Alsof een dosis alcohol ook maar iets oplost. Continu wordt er naar de drank gegrepen, zelfs in een gezapige BBC detective is het eerste wat de hoofdpersoon doet als hij thuiskomt zich een flink glas wijn inschenken.
En dan de sociale druk rondom. "Zonder alcohol is geen feestje", of "is het niet gezellig", dat is waar het op neerkomt. Geen bier in huis? Dan komt er niemand.
Er is een minimumleeftijd in de TOS, maar zelfs eerder dan dat en volledig los daarvan: ouders zijn verantwoordelijk voor waar ze hun kind toegang toe geven, in dit geval een smartphone of computer met vrije toegang tot alles wat er te vinden is, hoe legaal of illegaal het ook is. Als je je kind alleen de stad in stuurt en er gebeurt iets, dan ben jij als éérste aansprakelijk voor de verwaarlozing van het toezicht op een veilige omgeving.
Victim blaming is het plaatsen van de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer. Dus het is per definitie juist niet victim blaming. Dat kind is immers het slachtoffer, niet z'n ouders, Google, Meta of wie dan ook eromheen die heeft gefaald in het beschermen dan wel zorgdragen voor dit kind.

Als jij op straat in elkaar wordt geslagen en ik heb kritiek op alle mensen die eromheen stonden die niks deden, dan is dat toch ook geen victim blaming?

Als een kind jaren lang op school wordt gepest en daar psychische problemen aan overhoudt. Dan is kritiek op de ouders toch ook geen victim blaming?

Wat is dit voor rare `concept creep` woke wereld waarin we leven waarin we alles zo ver oprekken totdat werkelijk alles en iedereen een slachtoffer is, behalve het slachtoffer zelf.
Wat is er dan precies 'gereguleerd' aan suiker? Kan niet iedereen zoveel suiker kopen in de winkel als die maar wil? Inclusief kinderen? En ouders die kinderen teveel snoep geven, krijg toch gewoon kinderen met obesitas? We zien die kinderen toch gewoon regelmatig op straat en op de scholen?

Ouders zijn verantwoordelijk hoeveel suiker hun kind per dag binnen krijgt. Net zoals ouders verantwoordelijk zijn hoeveel schermtijd hun kinderen per dag krijgen. Is allemaal super makkelijk in te stellen.
De voedingsmiddelensector heeft de code rondom reclame gericht op kinderen aangescherpt. Kinderen tot 13 jaar krijgen helemaal geen spotjes over eten te zien. Bij jongeren tot 16 jaar mag er alleen worden geadverteerd met gezonde producten.
En dan krijg je commentaar van een NGO:
Volgens voedselwaakhond Foodwatch is de aanscherping ‘vooral schijnbeleid om wetgeving te ontlopen’. „Dat de industrie nu ineens ‘strengere regels’ presenteert, terwijl in Den Haag ook wordt gewerkt aan een wet Kindermarketing, voelt vooral als een cosmetische ingreep om er naar buiten toe beter op te staan”, stelt een campagnevoerder.
Uiteindelijk is het ook hier aan de ouders. Kinderen opvoeden, leren gezond te eten en reguleren hoeveel vrij geld een kind kan besteden. Daar kom je echt heel ver mee.
Het kind is het slachtoffer, ouders hebben verantwoordelijkheid - naast een andere mogelijke verantwoordelijkheid die een bedrijf heeft.
Een kind van 8 koopt niet zelf een telefoon. Dus ja, de ouders mag je hier wel voor verantwoordelijk houden. Victim blaming is dan wel erg kort door de bocht.

Zelfs als ouders zelf niet (voldoende) in staat zijn om het goede voorbeeld te geven, desondanks zijn ouders tot de 18e verjaardag van het kind verantwoordelijk. Het is niet voor niets dat ook in NL (en in andere landen) de oproep om een smartphone te geven uitgesteld moet worden (welke leeftijd dan, dat is dan nog een keuze van de ouders).

De taak van big-tech is dan niet meer/minder dan een deugdelijke leeftijdsverificatie en - maar dat zal niet gaan gebeuren - schadelijke algoritmes weren. Omdat daar centen mee gemoeid zijn, zullen ze dat voor volwassenen niet snel willen, tenzij dat in EU verband dwingende regels opgelegd zullen worden (wat deels dus al loopt).

Noch een bedrijf, noch de overheid kan de opvoedkundige taak van de ouders afnemen (al denkt daar in de politiek niet iedereen hetzelfde over, maar dat is een andere discussie).

Uiteraard is het wel bijzonder dat een 15-jarige een proces kan aanspannen. Dat is weer typisch Amerikaans.
[...]

Nou ben ik als ouder zeker niet roomser dan de paus maar waarom zit een 8-jarige op social media? Waar zijn de ouders/verzorgers in dit verhaal?
Het gaat hier om YouTube. Dat schuiven we onder de noemer social-media, maar je zou het ook non-lineaire televisie kunnen noemen. Je zou de kleuters de kost moeten geven die uren per dag voor de TV worden (of werden?) gezet.

“Voordeel” van YT t.o.v. lineair is dat je nu alleen voorgeschoteld krijgt wat het algoritme denk dat “het beste” voor jou is, en dat is nu precies waar deze zaak om draait.
Ik, en vele anderen, zaten vroegâh ook uren voor de linreare TV dus dat opzicht is niet veel anders dan nu.

Die algoritme bubbel heb je zeker wel een punt maar daar heb je wat mij betreft als ouder ook een verantwoordelijkheid in, mijn kinderen zitten ook op Youtube.maar dat is zeker niet onbeperkt en zonder regels/toezicht. Regelmatig discussie over omdat ze dingen niet mogen kijken, tijdsduur, etc. en praten we over de dingen die ze zien/kijken maarja dat hoort bij mijn taak als ouder vind ik.
Dat pleit de bedrijven uiteraard niet vrij maar ik blijf het een enorm Amerikaans ding vinden om (een deel van de) eigen verantwoordelijkheid en gezond verstand bij een bedrijf neer te leggen en als het mis gaat ze aan te klagen.
Ik heb toen al mijn verantwoording gedragen, media wil je laten denken dat reclame heeeeel belangrijk is en dat je daar het meest van de dag naar moet kijken, dus tv de deur uit. Pc tijdperk heb ik blokkers en andere software weer gebruikt, om al het gepush van al die bedrijven, buiten te houden.

Mijn kinderen geleerd dat als hun uitgaan, de mobiel in de zak of tas blijft en er voor noodzaken en vervoer is, niet om bij je etentje/bioscoop/zwembad even je mobiel boven te halen en foto`s te schieten :F

Het normale sociale contact is in mijn ogen belangrijker, dan je vriendjes bedienen met aandacht en kijk waar ik ben situaties.
Het sociale contract is zeker belangrijk.

Maar de technologische verleidingen die Big Tech inbouwt zijn doortrapt.
Apps die je doelbewust zolang mogelijk willen laten doemscrollen. WhatsApp dat buiten berichten ook kanalen heeft om maar in de app te blijven. Spotify dat 'video podcasts' (aka YouTube filmpjes) heeft zodat je kinderen toch weer extra verslavende content krijgen buiten 'gewoon muziek') zij net zoiets als tegen je kinderen zeggen dat ze met mate moeten roken en drinken.

De verleidingen kunnen zomaar groter zijn dan het sociale contract. Als je kind dan ook nog ADHD heeft (een tekort aan dopamine, iets wat die apps je nou lekker net wel geven) staat je sociale contract al helemaal met 2-0 achter.

Voor mijn gezin moet ik bij 1 kind echt 'family control' instellen. Telefoon gaat vanaf tijdstip X in de avond op slot. Maximum tijd voor Whatsapp. Geen TikTok. Geen Spotify (maar Apple Music waar ik videos wel kan blokkeren). Geen YouTube. Want zonder beperkingen zit mijn kind 4-5 uur op een telefoon. Sociaal contract of niet.

En blijven monitoren, in gesprek blijven, ook belangrijk natuurlijk.

[Reactie gewijzigd door Stpan op 24 juni 2026 11:23]

Je geeft het zelf al aan, gewoon 'family control' instellen. Tablets en telefoons kan je als ouder prima beheren. De maximale schermtijd per dag kan je heel eenvoudig instellen.
Het punt is natuurlijk juist dat a) je dusdanig in een bubbel wordt getrokken dat je daar moeilijk uitkomt en b) dat die bubbel niet alleen is wat je leuk vindt, maar ook een rabbit hole is waar je alleen maar dingen ziet die je afstompen en in een neerwaartse spiraal gaat. Zoals ophef altijd beter verloopt dan goed nieuws
Een beetje zoals de lineaire tv dus?
Totaal niet, zoals jij ook weet. Lineaire tv wordt niet afgestemd op het programma wat je daarvoor hebt bekeken. je hebt elke keer zelf de keuze naar welk programma je kijkt, of welke omroephuizen niet bij je past. Elke keer dat je de tv aan doet maak je de keuze opnieuw. Dat bij NOS ingestorte gebouwen grotere nieuwswaarde heeft, dan dat de boom in de storm is blijven staan, is logisch. Maar ook daar heb je de keus.
Voor jongere mensen is dat zo. De oudere bevolking zet de tv aan op nr 1 en dat is het.
Mijn kinderen worden op school ook bijna verplicht naar Karrewiet te kijken. En daar merk ik ook duidelijk bepaalde beïnvloeding.
Er zijn voldoende mensen die NPO1 op de achtergrond aanzetten, dat is niet zo bij social media. Karrewiet ken ik niet persoonlijk, maar ik zie dat het een jeugdjournaal van VRT is.

Hoor en wederhoor zal daar in ieder geval plaatsvinden en je mag erop vertrouwen dat journalistieke waarden daar ook toegepast worden. Dat dat wellicht niet overeenkomt met jouw denkbeelden en wantrouwen tov de overheid, zou natuurlijk kunnen. Maar dat is iets wat los staat van deze discussie.
Met normale TV of series kijken heb ik op een gegeven moment wel genoeg. En dan zet ik niet om 10 uur 's avonds nog een andere serie of film op.

Met YouTube kijk je iets, en dan zie je 5 aanbevelingen die ook leuk zijn, en voor je het weet is het middernacht.
Alleen kijkt bijna niemand meer naar lineaire televisie. We streamen. En dan krijg je ook aanbevelingen op basis van je opgebouwde profiel.Ook dan kan je blijven kijken totdat je letterlijk in slaap valt voor de televisie.

Het hele probleem is en blijft de ouders. Het is zo simpel om een maximale schermtijd in te stellen op de tablet of telefoon. Alleen doet nog altijd niet elke ouder dat.
Bij een kind van 4 heb je gelijk. Maar als je kind 16 is, is dat anders. En dan nog. Kinderen van tegenwoordig zijn heel tech savy. Die vinden manieren om dat te omzeilen, zoals wij (gen x) dat vroeger ook deden. Lang niet elke ouder is techsavy genoeg om alles dicht te regelen.
bwa, tijdens elk programma zie je 10 keer reclame voor een programma dat erna of lader die week komt. Komt deels op hetzelfde neer, enkel niet gepersonaliseerd.
Het gaat niet om de ouders. Het gaat om het kind.

Als kind kun je moeilijk kiezen voor goede ouders.
Lineaire TV schotelt jou geen content vanuit dark patterns. Nou zitten mijn kinderen amper op youtube maar meer op Netflix, maar die keren dat ze op youtube gaan hoef ik maar 1 video niet meekijken en zitten ze al in de brainrot hoek.
"dark patterns" is nou eenmaal de term voor dat soort dingen. En met lineaire niet interactieve TV zijn die maar veel beperkter mogelijk.
Ik geloof niet dat je goed begrijpt wat de dingen zijn, die jij "afleidingen" noemt. Dark patterns is een containerbegrip voor tools die ingezet kunnen worden om waarde uit consumenten te trekken. Waarde is hoofdzakelijk tijd/aandacht en geld. Doomscrollen en autoplay zijn daar gevolgen van, omdat ze in die toolbox zitten. Die toolbox is gevuld met technieken en methodes die zich door de tijd bewezen hebben en je ook en masse terugvindt in de gaming/gacha-industrie. Dit wordt trouwens behoorlijk goed uitgelegd in deze docu. Maar goed, algoritmes die aan de hand van data over jou data voor jou genereren, komt dus uit dezelfde doos van Pandora.
'Doos van Pandora', 'dark patterns'.
Het wordt steeds mystieker...

Beste, het is geen doos van Panora en het zijn geen 'dark' patterns. Het is zo simpel en transparant als maar kan zijn. Het heet gewoon 'marketing' en is zo oud als de weg naar Kralingen.
Het wordt overal toegepast. Bij elk medium, bij elk reclame-bericht. Elke filmmaatschappij, uitgeverij van boeken, tijdschriften, games. Die 'toolbox' wordt letterlijk overal toegepast.

Ook Tweakers meet exact hoeveel interacties bij welk type artikel voorkomen en probeert dat te optimaliseren.

Maar gelukkig is straks het probleem opgelost:
Er komt namelijk een vinkje bij Youtube waarmee je autoplay en 'oneindig scrollen' kunt uitzetten.
: )

Oh ja: er komt ook een vinkje: wilt u nieuwe voorstellen krijgen op basis van uw kijkgeschiedenis? Persoonlijk wil ik dat, aangezien ik meer wil zien over AI en IT onderwerpen en niet geinsteresseerd ben in kattenfilmpjes. Of is dat slecht van mij en zit ik te diep in de wereld van 'dark patterns'?
Het wordt helemaal niet mystieker, het wordt een beetje pijnlijk als je zo reageert als jij doet. Ik heb je uitgelegd wat het is, en je een docu aangereikt die het kristalhelder uitlegt. En nog ga je op 't orgel dat het nonsense is..? Mijn zegen heb je, maar je zet jezelf toch wel een beetje te kijk hoor. Je hebt trouwens ook nog een Wiki-pagina te bewerken, zie ik.
Ik trigger op het woord 'dark patterns'.
Ik moet daar dwangmatig op reageren en elke keer krijg ik diezelfde docu aangerijkt.

Ik weet precies wat het is. En heb ook lang als dataanalist gewerkt. 'Dark Patterns' is in mijn ogen een frame die valselijk wordt gebruikt en in discussies uitsluitend wordt gerelateerd aan 'social media'.

Het probleem is veel groter en breder. In mijn ogen.

Door het gebruik van 'dark patterns' wordt ten onterechte gefocusd op 1 probleem en 1 oplossing. En daardoor zie ik het als afleiding. Het raakt wellicht 1 klein aspect van 1 onderdeel van de veel grotere problemen die over dit onderwerp gaan.

We focussen ons op de 'autoplay' functie van Youtube, wetende dat er 30.000 mensen in NL rondlopen met zelfmoordgedachten. In mijn ogen is dat verdrietig. Wellicht dient het een doel: de ellende in de wereld ligt aan gemene IT bedrijven die met dark-patterns ons verleiden. Zoals vroeger christenen zeiden: the devil made me do it... Heerlijk om verantwoordelijkheden af te schuiven. En heerlijk om een oplossing te hebben: als de autoplay verdwijnt zou die 15-jarige jongen niet meer depressief worden....

Deze reactie is niet bedoeld om pijnlijk te zijn. Excuus voor mijn ietwat scherpe bewoordingen met hier en daar wat sarcasme.
[...]

Het gaat hier om YouTube. Dat schuiven we onder de noemer social-media, maar je zou het ook non-lineaire televisie kunnen noemen. Je zou de kleuters de kost moeten geven die uren per dag voor de TV worden (of werden?) gezet.
En dus ook hier weer de vraag: waar zijn de ouders?

Mijn kinderen (8 en 4) zitten hoogstens 20 minuutjes per dag voor de TV. Kunnen ze 1 á 2 filmpjes kijken van Paw Patrol, Bluey of iets dergelijks.

Af en toe in het weekend of vrije dag spelen we "bioscoopje" en kijken we een hele film. Dan zitten ze dus max. 2 uur voor de TV en de rest van de dag niet meer.

Het gemak waarmee kinderen voor de buis worden gezet door ouders is echt absurd.
Op het schoolplein zie ik soms zelfs ouders met een kinderwagen/buggy met een tablethouder waar het kind in de wagen dan naar zit te kijken. Ik bedoel... je kan ook gewoon af en toe even babbelen met je kindje. Leert het ook nog wat van wat het ziet in de omgeving en dergelijke.
[...]

Het gemak waarmee kinderen voor de buis worden gezet door ouders is echt absurd.
Op het schoolplein zie ik soms zelfs ouders met een kinderwagen/buggy met een tablethouder waar het kind in de wagen dan naar zit te kijken. Ik bedoel... je kan ook gewoon af en toe even babbelen met je kindje. Leert het ook nog wat van wat het ziet in de omgeving en dergelijke.
Ik moet zeggen dat ik thuis ook vaker de TV als oppas gebruikt, ik heb 3 kinderen onder de 3 jaar en soms kom ik gewoon handen te kort. Een tablet, hebben ze niet en krijgen ze ook nog niet. Buiten zijn vinden ze heerlijk trouwens en dat proberen we ook ook te stimuleren.
Handen tekort herken ik helemaal met 2 jonge kinderen (met 3 onder de 3 kan ik mij dat helemaal voorstellen! Mijn hemel :D ). Maar er zijn zoveel alternatieven dan de TV.

Speelgoed, (kleur)boekjes, spelletjes. Zeker op jonge leeftijd kan je ze met zoveel alternatieven wel vermaken.

Natuurlijk heb ik "vroeger" ook wel eens een kort filmpje van 10 minuten aangezet, zodat ik even snel zelf de wasmachine boven kon vullen en de vorige was kon ophangen terwijl de kinderen beneden voor de buis zaten. Maar dan was het daarna over voor de rest van de dag. Geen beeld meer.
Heb een tweeling, spelen gaat vaak lang goed tot ze ruzie met elkaar gaan maken. Vaak hebben ze ook in de gaten wanneer ik even naar boven ga om de was te doen, dan lijkt het soms net alsof de try-out voor de nieuwe Jackass film is begonnen.
Ow ja dat herken ik maar al te goed. Of juist dat het ineens TE stil is beneden. Dan maak ik mij nog veel meer zorgen :+
Mijn kinderen hebben nogal de neiging om bij (kleur)boekjes en spelletjes al snel weer de aandacht van vader of moeder te vragen. Bij een filmpje hebben ze dat nooit. Ik snap het "gemak" van een filmpje dus prima voor ouders. Maar tegelijkertijd zie ik de nadelen ook wel degelijk. Het is extreem verslavingsgevoelig om maar iets te noemen.

Mijn kinderen zitten ook regelmatig op de tablet om spelletjes te spelen en dat vind ik zelf eigenlijk beter dan filmpjes kijken. Bij een spelletje wordt er tenminste nog iets van ze gevraagd qua activiteit.
Je zou eens kunnen kijken naar manieren om het zelfstandig spelen te stimuleren. Wij hebben hier echt maanden structureel aan moeten werken, maar het levert ontzettend veel op.

Twee spoilers:
  1. Kleinste deel van de oplossing zit in het gedrag van het kind.
  2. Verveling is gezond voor "het proces".
Jij denkt dat tv-omroepen geen algoritmes hebben waarmee onderzocht wordt welke programma's het best worden bekeken (om vervolgens daarop hun programmering aan te passen)?

Elk professioneel medium kijkt hoe ze het bereik kunnen verhogen. Van Tweakers tot Facebook en van RTL4 tot de Volkskrant.
Doet me denken aan hyperstimulerende programma's als "Cocomelon". Gelukkig is de oplossing nog altijd een drukknop verwijderd.
Jij denkt dat tv-omroepen geen algoritmes hebben waarmee onderzocht wordt welke programma's het best worden bekeken (om vervolgens daarop hun programmering aan te passen)?
Zeker wel.

Al zal dat vroeger wat minder fanatiek zijn geweest als tegenwoordig.

Wij hadden de Freggels. Dat waren zelf feitelijk al een stel parasieten, zelfs zonder commercials. 🤪
Wat dacht je van de Teletubbies?!

Als je denkt dat daar geen grondig onderzoek naar is gedaan, dan vergis je je.

Teletubbies was uitvoerig ontwikkeld op basis van observaties van jonge kinderen, focusgroepen, logopedische kennis en onderzoek naar vroege cognitieve en taalontwikkeling
https://current.org/wp-content/uploads/archive-site/ch/ch803t.html

Natuurlijk volledig gericht op cognitieve ontwikkeling van de peuters en alle goede bedoelingen. En die £1 miljard aan Teletubbies-producten die werden verdiend... da's natuurlijk bijzaak.

:|
Ik denk dat de term social media ook niet meer relevant is. Volgens mij kunnen we het beter hebben over algoritmische media en endless content. Want dat is de boosdoener. Niet alleen voor brainwashing maar dus ook voor het endless.

Want wees eerlijk, al die algoritmes zijn gewoon kut. Althans, voor mij. En op Youtube is dat zo veel shit dat ik mijn kanalen nu gewoon download en ze binnen JellyFin gewoon kan kijken zonder rommel die YouTube voor mij verzint.
Algoritme is inderdaad wat sterker en persoonlijker maar ik heb wel het gevoel dat tv vroeger het ook niet verkeerd deed hoor met hun content. Ja iedereen kreeg hetzelfde voorgeschoteld maar er waren genoeg kanalen tv zien dus was de ene niets voor jou had de andere wel iets voor wat je misschien wilde zien. Fox Kids was speciaal bedoeld voor kinderen. En ondanks dat natuurlijk niet iedereen alles leuk vond was het wel content waar vele dus wel naar keken anders zou het wel weggehaald worden. Ik wist precies op welke momenten ik dus de tv moest aanzetten voor mijn shows te bekijken. En als je op de schoolplein luisterde hoorde je genoeg mensen die dit ook leuk vonden. Maar ook vele gameshows zoals Lingo waren gewoon populair, films en series werden vaak ook gekozen omdat verwachten dat veel mensen het waard vonden om te kijken en ze werden ook wel op de goede tijden uitgezonden. Het was dus echt niet zo dat de meeste mensen alleen maar keken uit verveling ofzo. Nogmaals nee niet persoonlijke content maar wel dus content gebaseerd op de mensen en genoeg tegelijkertijd uitgezonden waardoor je dus vaak wel wat kon vinden.
In principe mee eens maar het is wel zo dat er een stuk verantwoordelijkheid ligt bij dit soort bedrijven. Althans zo denken toch de meesten ook, lijkt het.
Dus nu dat aandeel aangestipt is, er veranderingen op weg zijn mbt. leeftijdchecks en hopelijk ook de toepassing, is het trouwens ook heel Amerikaans om nu nog dik te cashen tot zij die verantwoordelijkheid ook nemen.
En eerlijk, als zij zich zo predatory opstellen, mogen ze wat mij betreft ook dat soort class action en judjitsu (pun intended) predators verwachten.
Iets met "wie het zwaard" of "oog om oog"...

Denk dat het algemeen bekend is ondertussen dat ze namelijk héél goed weten wie zij targeten en hoe dit maximaal te benutten. Dat is de core business van Google toch ook.

[Reactie gewijzigd door lariekoek op 24 juni 2026 10:51]

[qoute]In principe mee eens maar het is wel zo dat er een stuk verantwoordelijkheid ligt bij dit soort bedrijven. Althans zo denken toch de meesten ook, lijkt het.[/quote]

In principe werkt dit ongeveer hetzelfde als big tobacco: een bedrijf zorgt willens en wetens ervoor dat hun 'klant' hen zoveel mogelijk geld oplevert en denkt niet na over hun gezondheid en het maatschappelijke effect.

Ja, ouders hebben een bijdrage in de verantwoordelijkheid om je kind niet te laten starten met roken, maar als je zelf ook niet bestand bent tegen verleiding of gewoon niet genoeg capaciteiten in huis hebt om je kind daarin goed te begeleiden, dan ben je als kind 'het kind van de rekening'. Daarin hebben die big [tobacco/tech] ook hun maatschappelijke en ethische verantwoordelijkheid.
Ik wil absoluut niet overkomen als “de strenge of slechte ouder”. Integendeel: mijn vrouw en ik proberen heel bewust keuzes te maken in de opvoeding van onze dochter van 4 jaar.

Wij beperken schermtijd zoveel mogelijk helemaal niet eigenlijk en stimuleren in plaats daarvan activiteiten zoals lezen en spelen. Daarnaast krijgt ze uitsluitend water te drinken. Tot voor kort ging dat heel natuurlijk: ze vroeg zelf nooit om limonade of andere zoete dranken.

De uitdaging ontstaat echter door de omgeving waarin zij zich begeeft. In de crèche komt ze steeds vaker in aanraking met andere gewoontes. Ze hoort over cola, kinderdrankjes en limonade, en begint daar nu ook zelf naar te vragen. Dit brengt ons in een lastige positie: wij blijven consequent in onze visie dat dit niet gezond is, maar zij begrijpt nog niet waarom zij andere regels heeft dan sommige leeftijdsgenoten.

Wat het complex maakt, is dat een kind van deze leeftijd nog niet echt de capaciteit heeft om zelf kritisch te kiezen. Zij observeert en imiteert haar omgeving. Daardoor voelt het soms alsof onze inspanningen worden ondermijnd door externe invloeden waar we geen controle over hebben.

Hetzelfde geldt voor schermgebruik: waar wij proberen dit te beperken en alternatieven aan te bieden, lijkt het elders vaak als vanzelfsprekend gezien te worden.

Mijn zorg ligt vooral bij de toekomst. Hoe ontwikkelt dit zich naarmate ze ouder wordt en steeds meer blootgesteld wordt aan verschillende normen en gewoontes? Hoe behoud je als ouder een consistente lijn, zonder dat het kind zich buitengesloten voelt of het idee krijgt “anders” te zijn?
De uitdaging ontstaat echter door de omgeving waarin zij zich begeeft. In de crèche komt ze steeds vaker in aanraking met andere gewoontes. Ze hoort over cola, kinderdrankjes en limonade, en begint daar nu ook zelf naar te vragen. Dit brengt ons in een lastige positie: wij blijven consequent in onze visie dat dit niet gezond is, maar zij begrijpt nog niet waarom zij andere regels heeft dan sommige leeftijdsgenoten.
Logisch want ze is pas 4 en ziet 'het grote plaatje' die jullie als ouders hebben niet en daarin ligt dus precies je rol als ouder. Ze kan op dit abstracte niveau namelijk nog helemaal niet denken en jullie wel :)
Wat het complex maakt, is dat een kind van deze leeftijd nog niet echt de capaciteit heeft om zelf kritisch te kiezen. Zij observeert en imiteert haar omgeving. Daardoor voelt het soms alsof onze inspanningen worden ondermijnd door externe invloeden waar we geen controle over hebben.
Dat voelt niet alleen zo dat is ook gewoon zo. Kinderen leren deels door observeren en imiteren daarom ben je als ouder ook een rolmodel op die leeftijd. Mij word regelmatig op die manier een spiegel voorgehouden door mijn kinderen en dat is soms best confronterend :+

En niet ieder kind is het zelfde dus dat is ook een leuk spanningsveld. Mijn oudste drinkt ook altijd water, hij mag ook limonade maar drinkt gewoon liever water, eet ook best gezond maar is weer een echte schermtijger dus daarover meer strijd met hem.
Zijn broertje drinkt alleen water als het niet anders kan, liefst groene limonade van 1 specifiek merk, eet vrij ongezond (weigert gewoon groente te eten :?) en daar zit de 'strijd' met hem. Qua scherm gebruik als je vraagt om het uit te zetten is het scherm al uit voor je de zin afgemaakt hebt of hij legt hem zelf aan de kant om even buiten te gaan paalklimmen ofzo :+
En onze dochter zit er weer helemaal tussen in dus allemaal hebben ze een andere 'aanpak' nodig.

Blijft uitdagend dat ouder zijn :|
Deels de omgeving maar deels ook de leeftijd. Vanaf 4 krijgen ze heel goed door dat ze sommige dingen wel/niet leuk vinden, wel/niet lekker vinden en daar wat over te zeggen hebben. 1 van de dingen waar een kind van 4 relatief veel controle over heeft is wat hij/zij wel of niet in zijn mond stopt. Natuurlijk maakt het daarbij uit wat je aanbiedt maar verzet tegen wat de ouders willen hoort er hoe dan ook bij.

Je zorg deel ik overigens volledig, als ik kijk naar het zombiegedrag van tieners en hun telefoon word ik nou niet bepaald vrolijk. Laatst in de gym heb ik een paar tieners naar hun schermtijd gevraagd, dat kwam bij de meesten uit op 10 tot 14 uur per dag. Dat was in de gym wel te merken: tussen elke set door, soms tijdens sets, rustpauzes van 20 minuten om maar te blijven scrollen, niet meer met elkaar praten, samen trainen maar beide een koptelefoon op etc. Dieptriest.

Thuis proberen we mbt de telefoon er in te masseren dat het voor ons soms een noodzakelijk kwaad is. En we gebruiken de telefoon bijna nooit met hem in de buurt. Vooralsnog lijkt dat te werken, maar of dat zo blijft.
Daar zijn tegenwoordig in België zeer veel speciale scholen voor. zal in NL wel niet anders zijn toch?
Eens met het feit dat een 8-jarige niet op social media hoort. Maar het is ook niet 100% op de ouders te schuiven. Kinderen horen op school van vriendjes en vriendinnetjes dat zij wel tiktok of weet ik wat hebben, en voelen zich dan buitengesloten. En dan worden ze creatief. Als ouder kun je je uiterste best doen, maar ergens houdt het wel op helaas.

Dit verhaal gaat voor mij nog niet op bij 8 jaar, die horen nog niet eens een mobiele telefoon te hebben namelijk, maar vanaf het moment dat ze dat wel hebben, heb je als ouder domweg een achterstand op dit gebied.

En laten we eerlijk zijn: vroeger zagen wij ook wel bepaalde boekjes die we niet mochten zien van onze ouders. Het is niet specifiek van deze tijd, het is alleen dat de huidige technologie het wel makkelijk maakt.
Klopt de 9 jarige hier heeft alleen een Tablet op de Wifi thuis, voor YouTube Kids en spelletjes die rated naar age zijn - beschermd via Family Link. En de (bijna) 12 jarige heeft dan wel een simpele smartphone met apps - maar ook via Family Link. Zij fietst ook verder en heeft het redelijkerwijs al nodig om naar huis te kunnen bellen.
En zolang ze de autoriteiten nog niet in twijfel trekken houden we het daar op. Ja, op een dag zal ze haar eigen mailaccount en device kopen, maar 'not today Satan' ;)

Maar kortom, tegenwoordig is er door datzelfde Google dus aardig wat mogelijk gemaakt aan ouderlijk toezicht.
Als Family Link er op zit heeft ze toch al een eigen email account? :-)
Nee, dan heeft ze het door pappa en mamma beheerde mailaccount.
Euh ja... mijn 2 zonen hebben een email account voor de family link op hun smartphone. Maar weten vermoedelijk niet eens zelf dat ze dat hebben :-)
Als ze dit dus ooit nodig hebben, geen probleem jongens: je hebt dat al :-) Voordeel is dat ik een normale naam kon kiezen en het niet is zoals velen uit onze jeugd hotboy007@hotmail.com ofzo
Nou ben ik als ouder zeker niet roomser dan de paus maar waarom zit een 8-jarige op social media? Waar zijn de ouders/verzorgers in dit verhaal?

Zeker niet dat ik de social media bedrijven wil vrijspreken hoor maar dit is weer erg Amerikaans, sue them!
Als we dan toch op de "Amerikaans!"-tour zitten... De ouders zijn heen en weer aan het pendelen tussen hun drie baantjes onder het minimumloon omdat ze anders de lening voor hun enorme auto niet kunnen afbetalen en zonder auto kunnen ze niet naar de McDrive voor een betaalbare maaltijd en verhongert hun kind...

De maatschappij daar is keihard en een hoop mensen zitten enorm klem. Mensen beschermen en opvangen voor ze in de problemen komen wordt daar veel minder gedaan dan hier (en zo geweldig gaat het hier ook niet). Achteraf naar de rechter gaan om een schadevergoeding te eisen is soms de enige optie die mensen hebben.

Laten we aannemen dat de ouders het beste voor hebben met hun kinderen en binnen hun mogelijkheden alles hebben gedaan om goed voor ze te zorgen. Misschien dat ze op een bepaalde manier te kort zijn geschoten, niemand is perfect, maar dat betekent niet dat hun kinderen dan maar vogelvrij moeten zijn. Of zij zelf, want volwassen zijn betekent nog niet dat je bestend bent tegen alle reclame, sociale druk en dark patterns.
Ik ga niet zeggen dat ouderschap makkelijk is. Zeker in de huidige maatschappij lijkt mij het zeer moeilijk. En nee ik heb geen kinderen dus mogelijk is het nog zwaarder dan dat ik verwacht. Maar om dit ook als excuus om je kind te "verwaarlozen" (misschien overdreven gezegd voor deze situatie aangezien de details niet weten) vind ik dan ook niet goed. Als je kind zijn arm breekt mag je dan ook zo maar zeggen "we gaan vandaag niet naar het ziekenhuis want wij (de ouders) zijn moe door de 3 banen die we hebben" en dat het allemaal goed maakt? Waarom zou dit dan anders zijn? Ja dit komt niet op een dag aan maar in de 7 jaar dat dit speelt hebben de ouders dan nooit eens vakantie ofzo gehad om dit uit te zoeken? Laten we zelfs maar de laatste 3 jaar aanhouden aangezien het daarvoor toch veel minder bekend was. Ik denk dus zeker wel dat de ouders genoeg tijd hebben gehad om een keer iets uit te zoeken om het te beperken. Zelfs al kunnen ze het zelf niet dan kennen ze vast wel iemand die dit kan (uitzoeken) of je gaat naar een telefoon winkel / computer winkel en dan kunnen hun het doen. En zelfs al was de verslaving niet bekend bij hun dan zouden ze evengoed nog wel moeten weten dat veel schermtijd ook niet gezond is. Ik vind dus zeker wel dat de ouders een gedeelte schuld hebben.

[Reactie gewijzigd door Daoka op 25 juni 2026 01:11]

We kennen de situatie inderdaad niet, dus het is moeilijk om op losse "wat als"jes te reageren.

Ik zie het zo: je kan als ouder maar beperkt controle hebben over je kind. Opvoeden is al niet makkelijk, maar als je dan ook nog moet vechten tegen een bedrijf dat miljoenen uitgeeft om jouw opvoeding te ondermijnen dan wordt het wel heel lastig. Als ouder ben je met z'n twee amateurs, aan de andere kant staan Google, Meta en co met duizenden gespecialiseerde psychologen en techneuten die 40 per week werken om je kind te beïnvloeden. (En niet alleen de kinderen, ook ouders staan continu bloot aan de boodschap dat je altijd online moet zijn en alle videos zien, etc).
Met zo een redenatie kan je ook zeggen dat als je kind steelt niet erg is want bedrijven stoppen veel in marketing en dus beïnvloeden je kind te veel dat die iets wil hebben. Of alleen maar bij McDonald's eten want ze geven ook meer geld uit aan reclames (en hebben speelgoed in de happy meal) dan de pot met spinazie of een banaan. Of je kind zijn gang maar laten gaan met oneindig lootboxes / skins kopen. Geef je kind dan alleen maar een dak boven zijn hoofd, eten en drinken, geld, een telefoon en wens hem succes want we kunnen niet op tegen bedrijven.
Je koopt/gebruikt een product die moet voldoen aan de regels. Die zijn geschonden blijkt uit rechtspraak.
Die ouders zaten op social media natuurlijk! Eindeloze tiktok filmpjes kijken over kinderen die totaal gestoorde dingen doen met social media.
En als de ouders aan de Meth zitten is het aanvaardbaar dat hun kinderen ook beginnen?
Ik denk dat het effect wat hij ervaarde ook kan plaatsvinden als zijn ouders hadden gezegd "je mag het niet gebruiken" terwijl al zijn vrienden dit wel doen.
Had hij het vermeende effect ook gehad als zijn ouders de schermtijd van zijn tablet en telefoon beperkt had tot maximaal een half uurtje per dag?
Hoezo is dit erg Amerikaans? Hier in Nederland raken hordes kinderen ook vanaf piepjonge leeftijd verslaafd aan social media. Mijn 14-jarige neefje is dat al zo lang als ik me kan herinneren. Hun ouders zijn er ook verslaafd aan.

Ik vind het juist wel goed dat deze rechtszaken aangespannen worden en dat die grote tech bedrijven eens flink aangepakt worden door het rechtssysteem.

Die techbedrijven daar in Sillicon Valley moeten niet denken dat ze ons zomaar alles kunnen flikken.

Eerst dringen ze zich aan alle kanten aan ons op en vervolgens verleiden ze ons tot van alles en nog wat.

Dat gedrag niet aanpakken is gewoon dom.

[Reactie gewijzigd door Uruk-Hai op 24 juni 2026 10:07]

Dat is een trend dat we helaas vaker zien.

En natuurlijk grijpen overheden deze kans aan om meer te surveilleren sorry, onze "kinderen" te beschermen.
Waarom kan het bedrijfsleven onze kinderen niet beter beschermen?
Dat doen ze al op heel veel manieren maar ze hebben dan medewerking van de ouders nodig. /als die gewoon de schermtijd instellen, dan heb je dit hele probleem niet. Als die kiezen voor een kinderfilter, zoals kliksafe.nl dan scheelt het al behoorlijk. En als ouders dan ook nog een zelf de profielen aanmaken bij YiouTube e.d. voor hun kind en daarbij de correcte leeftijd invullen, dan lost echt al heel veel op.
Omdat we keer als een excuus wordt gebruikt invasieve massa-surveillance a la China tot stand te brengen
Het antwoord krijgt je met het nieuws: het kan heel waardevol zijn te verwachten dat anderen maar verantwoordelijkheid hebben en zelf voor gemak te gaan. Die ouders/verzorgers kiezen er voor hun kind youtube telaten gebruiken en kiezen voor de schikking, het kind is het excuus.

[Reactie gewijzigd door kodak op 24 juni 2026 10:56]

Helemaal gelijk.

Die oneindige websites zijn zo geestdodend, tijd verslindend en geniepig met hun algoritmes die je engaged houden dat die bedrijven écht hard aangepakt moeten worden, inclusief hun leidinggevende op persoonlijke titel.

De hoeveelheid breinrot die er op te vinden zijn (lees: je hersenen ingepompt worden) is ongelooflijk en wordt alleen maar ongelooflijker nu ai gebruikt wordt

Het afschuiven van verantwoordelijkheid zou natuurlijk ook zeker mee moeten tellen en eigenlijk zou hij z’n ouders ook moeten aanklagen, want ik vind dit vergelijkbaar met kindermishandeling. Maar daar wordt die jongen natuurlijk ook weer niet beter van. Moeilijk hoor om daar een goed oordeel over te vellen met een geschikte straf.
Geen onterechte vraag natuurlijk, maar dat ontslaat de betreffende bedrijven niet van hun verantwoordelijkheid. Zelfs voor veel volwassenen is social media bewust verslavend gemaakt.
Deze techbedrijven zijn helemaal niet bezig met ons welzijn, sterker ze zijn bewust en zeer doeltreffend bezig de maatschappij kapot te maken en het interesseert ze werkelijk helemaal niets welke bagger erop hun medium verschijnt zolang het ons maar langer in hun app gevangen houdt. Dat levert namelijk geld op.
Tja wij doen het met verzekeringen voor alles. Amerikanen zijn typisch niet (voldoende) voor zorg verzekerd. De manier om dan uitgekeerd te krijgen is een rechtszaak. Duur en duurt lang. Maar dat is nou eenmaal wat Amerikanen doen. Hun systeem. Ik heb liever het onze.

En ik vind je vraag terecht. Waar waren de ouders in dit verhaal. Die hebben wat mij betreft ook verantwoording over hun kinderen op die leeftijd. Maar tegelijk wil een kind meekomen met leeftijdsgenootjes, niemand wil een buitenbeentje zijn. En dan is het moeilijk om de schade soms te balanceren. Zeker als mega bedrijven de apps express zo verslavend mogelijk maken. Daar onderzoekers voor in dienst hebben die kijken hoe hoog ze "engagement" kunnen krijgen.

Dus zowel ouders als bedrijven hebben zich wat mij betreft te verantwoorden in deze. Niets is altijd zwart wit.
Nou ben ik als ouder zeker niet roomser dan de paus maar waarom zit een 8-jarige op social media? Waar zijn de ouders/verzorgers in dit verhaal?
Het lijkt vrij gebruikelijk te zijn. Ik zelf zat toen ik een jaar of 9-10 was ook al op MSN.
Bron: KennisbankOnderzoek naar Mediagebruik Nederland 7-12 jaar
Echt ook alsof je drugsdealer vrij pleit, en de ouders de schuld krijgen.
Typisch Amerika. In plaats van de problemen oplossen en de wereld verbeteren, gaan ze vol in op de aanklachten. Wat alleen maar een hoop tijd en geld kost, maar uiteindelijk niets oplevert.
Als een bedrijf teveel kosten heeft aan het schadelijke verdienmodel, meer kosten dan baten, dan moeten ze wel veranderen.
Plus je denkt als bedrijf wel twee keer na om dan hetzelfde business-model te nemen.

Dit werkte heel goed bij Ford, lees je anders eens in over de geschiedenis van de Ford Pinto:

Aanklachten / problemen:

De Ford Pinto (jaren 70) had een ontwerpfout: de benzinetank zat kwetsbaar achterin.
Bij een aanrijding van achteren kon de tank scheuren → brand/explosie.
Ford wist hiervan tijdens de ontwikkeling.
Interne kosten-batenanalyse: het was goedkoper om schadeclaims (doden/gewonden) te betalen dan het ontwerp aan te passen (≈ $11 per auto fix).
Beschuldiging: nalatigheid en het willens en wetens accepteren van gevaar voor consumenten.

Gevolgen:

Meerdere doden en gewonden door brand na botsingen.
Grote publieke verontwaardiging en reputatieschade voor Ford.
Rechtszaken, waaronder een bekende strafzaak (Indiana, 1978–1980).
In één civiele zaak werden forse schadevergoedingen toegekend.
Ford moest miljoenen auto’s terugroepen en aanpassen (recall).
Het leidde tot strengere veiligheidsregels en meer aandacht voor productaansprakelijkheid.


Dus zonder dit soort rechtzaken zouden we nog steeds in ford pinto-achtige auto's rijden omdat een paar C-suites graag een paar centjes besparen en dan berekenen dat het goedkoper is jou uit te betalen als je partner doodgaat hieraan.
Maar; zou controle vooraf door onafhankelijke instanties (zoals we nu in de EU hebben) dit niet totaal hebben kunnen voorkomen? Nu heb je een systeem waarbij eerst schade toegebracht moet worden (doden, gewonden) voordat een bedrijf een koerscorrectie krijgt. Door bepaalde zaken vooraf te beperken had je dat dus kunnen voorkomen.
Ik denk niet dat controle vooraf ooit alles gaat voorkomen. Je kunt niet alle scenario’s testen: hoeveel auto’s moet je vernietigen per land voordat je iets “veilig genoeg” noemt? Ga je botsingen simuleren vanuit elke mogelijke hoek, snelheid en situatie? De realiteit is simpelweg te complex — ongelukken ontstaan juist uit onverwachte combinaties die je niet vooraf bedenkt.

Daarnaast werk je altijd met aannames. Wat als een bepaalde productiebatch toevallig afwijkt, bijvoorbeeld een dikkere tank heeft, en je tests daardoor een te rooskleurig beeld geven? Dan test je iets dat niet volledig representatief is voor wat er uiteindelijk op de weg komt.

Meer testen betekent ook fors hogere kosten, zowel voor bedrijven als voor toezicht. En zelfs dan is het niet waterdicht, zie bijvoorbeeld dieselgate, waar systemen specifiek ontworpen waren om tests te doorstaan zonder dat ze in de praktijk voldeden.

Daarom zijn die rechtzaken essentieel. Als een product eenmaal is goedgekeurd door de overheid, kan een fabrikant zich dan achter die goedkeuring verschuilen? Stel dat een risico bekend was, maar niet werd ontdekt in de tests, is er dan geen verantwoordelijkheid meer?

Maar wij doen ook tests van te voren? RDW goedkeuring enzo? Zit daar geen tests bij? Daar weet ik het mijne niet van hoor.
De RDW doet uitgebreide tests voor goedkeuring van auto's. Laatst nog met de goedkeuring van Tesla's FSD systeem zijn er heel veel kilometers (zowel op test track als in stedelijke omgeving) gemaakt door de testers van de RDW om het systeem te beoordelen. Ook doet de RDW botsproeven voordat auto's de weg op mogen. Wat we wel hebben in de EU is dat validatie in een land door alle andere landen overgenomen kan worden, dus een autofabrikant hoeft maar in een land te testen om in de hele EU te mogen verkopen. De RDW en TÜV zijn daarin de twee grootste in de EU.

Ik zeg ook zeker niet dat met controle vooraf alles opgelost is, maar ondertussen weten we wel hoe schadelijk socials zijn voor kinderen en tieners, daar had ondertussen wel een instantie voor mogen zijn die dit soort software controleert op goede leeftijdsverificatie en kritisch is op verslavende UX en dark patterns.
Zeker eens dat we er wat aan moeten doen, maar onze overheidsgroepen hebben niet echt de ballen om er iets aan te doen. Dat zie je met het ACM e.d.
Zou hij ook zijn ouders aanklagen?
Deze zijn wat mij betreft net zo, zo niet veel schuldiger.
Right, want alle ouders snappen de korte- en langetermijn gevolgen van sociale media.

Ik ben het met je eens dat ouders een belangrijkr rol hebben maar daar mist heel vaak de nodige kennis. En het feit dat Meta en vrienden altijd weer met nieuwe, nóg verslavender algoritmes en truukjes komen, gekoppeld aan FOMO waar een jeugdig brein sowieso al supergevoelig voor is denk ik dat de grootste schuldvraag écht bij (gebrek aan regulatie van) de social media bedrijven zelf ligt.
Right, want alle ouders snappen de korte- en langetermijn gevolgen van sociale media.
Als je als ouder niet weet dat sociale media verslavend is dan leef je wel erg onder een steen. YouTube hanteert in officiële stukken (ja, ik weet het: de praktijk is anders) zelf niet voor niets al een ondergrens van 13 jaar tenzij de ouders zelf de verantwoording nemen Die leeftijdsgrens moet je als ouder ook aan het denken zetten. Dus ja, daar ligt óók een verantwoordelijkheid.

Door dit soort rechtszaken gaan we leeftijdschecks afdwingen, en dat botst weer met het ideaal van de anonimiteit op het internet. Ik vind het jammer dat Google tot een schikking is gekomen. Een rechtszaak die helemaal tot het einde is gelopen zou duidelijkheid verschaffen waar we heen gaan met het internet.
Niet helemaal met je eens,

Als ouder weet je dat je kind gevoelig is voor prikkels, en hoor je voor voldoende afwisseling van activiteiten te zorgen en te waarborgen dat je kind veilig is bij deze activiteiten.

Ik werd vroeger ook gewoon naar buiten gestuurd na een uur TV kijken, hoe graag ik ook nog een aflevering van de thunderbirds wilde kijken.

Het klopt er zit geen handboek bij een baby, maar als ze hem wel op de bank kunnen zetten met een device, dan kunnen ze op dat zelfde device ook opzoeken wat een kind van 8 hoort te doen op een dag, maar ja ze zijn zo lekker rustig zo...
Dat zou hij oprecht natuurlijk wel kunnen doen.
De kans dat hij een rechtzaak tegen zijn ouders wint is echter veel kleiner tenzij het mogen gebruiken van social media telt als extreme mishandeling.
Deze rechtzaak is kansrijk, omdat de social media de effecten van hun verslavende gedrag wisten en ze alsnog bewust gebruikten.
De ouders kunnen claimen dat ze niet wisten van de effecten en de kans is dan erg groot dat ze daarmee wegkomen.
Als jij er een depressie en een angststoornis aan overhoud dan schuurt het wel tegen mishandeling aan,
"Die zouden mede te wijten zijn aan sociale media, die hij sinds zijn achtste gebruikt"

En waar waren zijn ouders/opvoeders? Tuurlijk, social media is een nieuwe harddrug, maar de opvoeding heeft hier ook schuld aan.
Zowel een bedrijf als de ouders kunnen een mate van schuld hebben. Het een heft niet het andere op.
Zowel een bedrijf als de ouders kunnen een mate van schuld hebben.
Heb je zijn reactie wel gelezen? Hij legt de schuld toch ook gewoon bij beide? Waar het artikel (en de aanklager) enkel focus heeft voor de bedrijven/social media...

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 24 juni 2026 10:12]

Zeker! Het is logisch dat het in het artikel alleen om Youtube gaat, omdat daar de zaak over gaat. Anders gaat alles door elkaar heen lopen.
YouTube heeft een schikking getroffen met een Amerikaanse tiener. De videosite van Google betaalt om niet mee te hoeven doen in een rechtszaak over de schadelijke effecten van sociale media.
Dus eigenlijk kopen ze hun verantwoordelijkheid hiermee af en gaat de jongen hiermee akkoord. Lekkere principes heb je dan (beide partijen in dit geval).

Als de jongen echt achter zijn zaak stond had hij de schikking niet geaccepteerd. Maar ja.... een paar miljoen (dat zal het wel zijn) is wel lekker natuurlijk, zal hij wel gedacht hebben.
Wat dacht je van de advocaatkosten, YouTube zal daar iets meer budget voor hebben.
Het is gelukkig niet dat degene met de dikste portefeuille altijd wint.
Ah yes, big tech en de dubbele standaard.

https://fortune.com/2026/02/21/peter-thiel-bill-gates-steve-jobs-steve-chen-tech-billionaires-publicly-shielding-their-children-from-tech-products-social-media/

Verantwoordelijk gebruik van schermen is blijkbaar alleen weggelegd voor degenen die hun nageslacht outsourcen naar personeel dat ze in de gaten houdt.

Waarom staat de CEO Air nog in dit rijtje overigens?
Ik vindt dit toch wel typisch van die amerikaanse rechtzaken zeg.
Er zijn ondertussen zoveel mogelijkheden voor ouders om te limiteren wat je kind wel en niet kan doen op zowel IOS als Android.

Tuurlijk is een deel hiervan te verwijten aan alle social media platforms die er alles aan doen om zolang mogelijk de aandacht van de gebruiker te behouden maar als ouder youtube/google aanwijzen voor de mentale problemen van je kind gaat er bij mij niet in.
Wij als doorgewinterde tweakers zijn op de hoogte van veel mogelijkheden en instelling en toezicht houdende apps, maar een aanzienlijk deel van de bevolking is om uiteenlopende redenen daar niet van op de hoogte. Dyslectisch, moeite met leren, nooit of zeer beperkt blootgesteld zijn geweest aan de mogelijkheden van computers/programma's/apps, het WWW. Ik heb als hovenier genoeg collega's gekend die al moeite hadden met het gebruik van hun smartphone voor meer dan alleen bellen. En allebei mijn ouders zijn functioneel digibeet en mijn broer is dyslectisch. Daar kan je niet van verwachten dat die van alle gevaren van social media op de hoogte zijn of waren. De kritiek op sociale media is pas de laatste jaren goed losgekomen en in de media ter sprake gekomen. En zelfs dan is het de vraag of je van deze mensen kan verwachten dat ze hiervan af wisten en passende maatregelen konden nemen. Mijn moeder bijvoorbeeld slaat per definitie artikelen in de media over computers en andere IT-gerelateerde onderwerpen over omdat het haar niet interesseert.
Het niet weten van social media kan. Maar zelfs 20 jaar geleden was te veel scherm tijd al niet goed dus daar zijn ze waarschijnlijk wel fout. En mensen kunnen hulp vragen. Mijn ouders zijn ook digibeten en toch worden hun problemen opgelost door het aan mij te vragen. In dit geval zouden ze ook naar een computer of telefoon winkel kunnen gaan. Of de telefoon afpakken. Ja de kind zal dit niet leuk vinden maar vroeger zeiden onze ouders ook nee tegen ons en wij hebben het ook overleefd
Tja, geef ze eens ongelijk, maar dit is wel weer echt typisch Amerikaans om daar voor een rechtzaak te starten. Rechtzaak omdat niet in de handleiding staat dat je je kat niet in een werkende magnetron moet stoppen, rechtzaak omdat je je hoofd stoot aan te laag hangende zonwering. En nu rechtzaken omdat ze vinden dat ze verslaafd zijn geraakt aan of in het leven hebben gefaald door social media.

De individuen zijn 'settled for life' en ondertussen krijg je verzwarende privacy beperkende maatregelen als een zware vorm van identificatie om dergelijk apps te kunnen gebruiken. Jezelf als bedrijf beschermen tegen de 0,001% van de maatschappij om daarmee vervolgens de overige 99,999% tot last te zijn met extra maatregelen.
Ik hoop dat ze morgen direct door iemand anders voor precies hetzelfde worden aangeklaagd. Volgens mij speelt er een maatschappelijk belang bij het verschijnen van een uitspraak.
Goed nieuws, opdat ze allemaal kapot geprocedeerd mogen worden. De wereld als hun proeftuin. De slachtoffers zijn telkens hetzelfde, zwakkeren en kinderen. Maar de aandeelhouders zijn tevreden dus whatever. In een wereld waar alles gereguleerd is komen software bedrijven met ontzetten veel weg, die tijd moet maar eens gauw afgelopen zijn.
Goed nieuws,
Niet echt. Dit is een schikking. Jurisprudentie is beter, want dat dwingt bedrijven om gedrag aan te passen in plaats van individuele gevallen af te kopen.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 24 juni 2026 10:11]

Dit. Schikken is geen schuldbekentenis.
ik zou het het beste nieuws vinden als die tiener het bod geweigerd had/niet izjn ziel had verkocht en door had gezet met de rechtszaak, maar dit is de next best thing, want zo komen er mogelijk nog meer tieners met dezelfde klacht
Goed nieuws, opdat ze allemaal kapot geprocedeerd mogen worden. De wereld als hun proeftuin. De slachtoffers zijn telkens hetzelfde, zwakkeren en kinderen. Maar de aandeelhouders zijn tevreden dus whatever. In een wereld waar alles gereguleerd is komen software bedrijven met ontzetten veel weg, die tijd moet maar eens gauw afgelopen zijn.
Volledig eens
Tsja... Autoplay en 'oneindig scrollen' van youtube. Als mensen werkelijk denken dat je daar angststoornissen en depressies van krijgt... dan is er weinig hoop meer.
Kan jij aantonen dat dit niet kan? Depressies lijken mij heel goed te kunnen komen hierdoor. Continu blootgesteld worden aan videos van "succesvolle" influencers in luxe hotels, zwembaden dure auto's en weet ik wat nog meer, terwijl je zelf een simpel burgerlijk bestaantje hebt (wat overigens mij als muziek in de oren klinkt, maar soit). Als je dan jezelf gaat vergelijken kan je in een aardige depressie komen.
Aantonen dat iets niet kan.... dat is uitermate lastig. Hoe kun je aantonen dat er geen zwarte zwanen bestaan?

Maar meestal is het bij rechtzaken zo dat de bewijslast omgekeerd is: Aantonen dat het iig een zeer belangrijke oorzaak is, voordat je het gaat verbieden.

Roken is extreem slecht. Maar ook daarvoor geldt dat het niet de enige reden is dat iemand longkanker krijgt. Veel muzikanten krijgen gehoorschade. Maar is hun gitaar de oorzaak? Of zijn muzikanten muziekliefhebbers die vaak naar concerten gaan? En is de werkelijke oorzaak niet gelegen in het feit dat ze oordopjes niet cool vinden. Of is de concert-organisator verantwoordelijk?

Natuurlijk kun je depressief worden van youtube, zoals dat ook kan door gamen en gepest worden op school. Of het hebben van ouders die jou als kind de halve dag voor youtube zetten omdat beide ouders drukke banen hebben en in het weekend geen gezeur aan hun hoofd willen. M.a.w. youtube kan 1 van de vele triggers zijn die een depressie tot gevolg heeft. Maar ik twijfel bijzonder sterk of het de belangrijkste oorzaak is. Zoals velen vroeger ook een direct verband probeerde te ontdekken tussen gamen en agressie.

Sociale media, Netflixen, porno, Online gokken zijn een probleem. Echtscheidingen hebben desastreuze gevolgen.... De wereld is 1 groot mijnenveld aan ellende. En van alle ellende is 'autoplay' en 'oneindig scrollen' m.i. het minst grote probleem. Ouders die een kind een tablet voor hun neus duwen... is een veel groter probleem...

"WHO: kleuters niet meer dan een uur per dag achter een scherm"

Kleuters! Het is ok volgens de WHO dat ze 1 uur per dag achter een scherm zitten!! Weet je hoevel kleuters (en babies!) al uren per dag achter zo'n ding zitten?!
Maar Youtube moet kapot geprocedeerd worden vanwege autoplay..........
: )
Jij praat over content en voor content zijn ze niet verantwoordelijk. Er zijn al meerdere rechtzaken geweest waarbij ze gewonnen hebben. Daarnaast hoe groot is de kans dat als iemand die verslaafd is dus niet handmatig de volgende video zou starten. De functie zelf is niet verslavend het versnelt alleen de volgende verslavende / deprimerende video laden. Als jij drugs gaat halen met een auto is jouw auto dan ook verslavend / deprimerend of is het alleen een manier om sneller bij de drugs te komen? Ja door autoplay en scrollen zal er potentieel meer en langer gekeken worden en dus meer verslaving zijn. Maar men krijgt geen boost / angsten omdat de volgende video automatisch geladen wordt (zoiets als: Yes heerlijk / knudde de autoplay heeft weer gewerkt) of omdat scrollen zo geweldig is want dan ze de filmpje niet belangrijk zijn of kijken en alleen maar scrollen, scrollen, scrollen.....

Daarnaast voor autoplay kan je je ook afvragen hoe lang zit deze functie er al in. Zover ik mij kan herinneren al heel lang al was het misschien in een andere vorm. Is dit dus een functie voor functionaliteit dan of is dit een functie van verslaving? Ik zeg het eerste. De video's die misschien door de algoritme gekozen worden is een andere verhaal. Zeg je de tweede dan mag elke muziek player hun autoplay (en repeat) functies er ook uithalen. En uiteindelijk zou je de meeste functies kunnen zien als langer op de site houden. Door subscribe knop ben je sneller geïnformeerd en kom je dus weer snellen, reacties houdt je ook langer op de platform, door de algoritme zie je potentieel sneller wat je leuk zou vinden in plaats van willekeurige video's waarvan je dan denkt waarom laten ze deze domme dingen zien. Waar ligt dan de grens van functionaliteit en verslaving / op de site houden? Want uiteindelijk krijgt bijvoorbeeld Tweakers ook meer geld van reclame / meer content doordat wij hier dingen typen. Ze hebben al potentieel 2 keer verdient doordat jij het getypt hebt (als je geen abonnement hebt), ik nu typ en potentieel dus de extra reacties (of beter gezegd als potentieel 150 keer aangezien er 150 reacties zijn). Functie of verslaving / op de site houden en geld verdienen?

[Reactie gewijzigd door Daoka op 25 juni 2026 02:50]


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn