Instagram waarschuwt ouders direct als kinderen zoeken naar zelfdoding

Instagram gaat ouders meldingen sturen als hun kinderen vaak zoeken naar content over zelfdoding en zelfbeschadiging. De nieuwe functie komt eerst in enkele landen buiten Europa uit en moet later wereldwijd worden uitgerold. Wanneer precies is niet bekend. Sociale media liggen de laatste tijd onder vuur vanwege de schadelijke effecten op jongeren.

Bron: Matt Cardy/Getty Images

Meta stelt dat het beleid erop is gericht om tieners die naar dergelijke content zoeken te helpen door ze door te verwijzen naar hulplijnen en andere hulpmiddelen. Volgens de techgigant is het daarnaast belangrijk dat ouders weten wat er speelt.

Daarom stuurt Instagram in die situatie binnenkort ook een notificatie naar de ouders. In de notificatie staat niet alleen de reden voor het sturen van de notificatie, maar ook informatie over hoe ouders hun kind kunnen helpen.

De functie is bedoeld voor ouders die gebruikmaken van de bredere mogelijkheden van de ouderlijktoezichtfuncties. Tieners met een Instagram-account staan dan ter bescherming onder toezicht van hun ouders. Tieneraccounts hebben verschillende beperkingen om overmatig gebruik en schadelijke effecten van sociale media tegen te gaan.

Reactie op kritiek op sociale media

Sociale media en AI-chatbots liggen de laatste tijd veelvuldig onder vuur vanwege schadelijke effecten en mogelijke ernstige gevolgen, zoals zelfbeschadiging. Zo loopt er een rechtszaak tegen OpenAI na de zelfdoding van een tiener na gesprekken met de chatbot ChatGPT. Ook worden sociale media in steeds meer landen verboden voor jongeren. Daarom treffen deze platforms steeds meer maatregelen om problemen en aansprakelijkheid bij incidenten te voorkomen.

Denk je aan zelfdoding? Bel dan 24/7 gratis en anoniem 113 of chat op 113.nl. In België kun je terecht bij de Zelfmoordlijn op het nummer 1813 of via zelfmoord1813.be.

Reacties (58)

[the_leonater]

Zoals ik uit eigen ervaring weet (mijn broer is op zijn 19e uit het leven gestapt en ben toen in contact gekomen met vele nabestaanden van zelfdoding en we onze ervaringen delen) is zelfdoding meestal een weloverwogen keuze.
Hoeveel gesprekken mijn broer ook heeft gehad en hoeveel trajecten hij ook heeft doorlopen met hulpverleners sinds hij 17 was, het hielp allemaal niet.
Hoe triest en verdrietig het voor nabestaanden ook is, het leven is voor sommige mensen helaas te zwaar en niemand die hier iets aan kan doen.

Dit neemt uiteraard niet weg dat de vele vrijwilligers van 113 en de professionele hulpverleners fantastisch werk doen, vooral voor mensen die twijfelen en 'even' het leven niet meer zien zitten door een tegenslag en/of een luisterend oor willen.
Wat je vaak ziet is dat nieuwsberichten (zoals dit) en nieuwsberichten van beroemde personen die overlijden aan zelfdoding soms een trigger kan zijn om tot die daad over te gaan.
Daarom ben ik ook zeer blij dat tegenwoordig info voor hulp ook onder dit soort artikelen staat.

De natuurlijke reactie is als buitenstaanders natuurlijk juist altijd 'zoek hulp', maar dat is in sommige gevallen te makkelijk gezegd en het is dan voor sommigen alleen maar uitstel en extra onnodig lijden.
Soms is liefde voor iemand ook loslaten, hoe moeilijk en pijnlijk dit ook is.

[Taipau666]

Heb je als kind geen recht op privacy. Lastig hoor.

Ik snap dat er een hele grote groep overbezorgde ouders zijn die zelfs hun kind tracken en willen dat ze 100% bereikbaar zijn. En als je 1 kind red van zelfmoord is het dat niet al waard geweest.

Maar ergens moet je kinderen ook een mate van vrijheid geven, vind ik zelf.

[Heaget]

Ik zal proberen om hier heel voorzichtig op te reageren. Maar als je zoekt naar zelfdoding dan is de kans dat je niet goed in je vel zit en problemen ervaart groot. Dit als ouder weten kan het verschil maken tussen (samen) hulp zoeken of een gesprek aangaan, of te laat zijn.

Zelfs al blijkt het simpelweg nieuwsgierigheid, dan is het nog goed om hierover te praten.

Persoonlijk had ik het graag willen weten voordat ik mijn dierbare verloor..

[Gekke Rafael]

Ben het helemaal eens dat als je een kindaccount hebt op een platform, en dus als het ware al accepteert dat het kind niet volledige bewegingsvrijheid heeft op een platform, dat het dan alleen maar een positieve toevoeging heeft om dit soort veiligheidsfuncties in te bouwen.

Mogelijk bedoelde @Taipau666 dat een kind een mate van privacy moet hebben, en dat dit soort functionaliteit bijdraagt aan het idee dat kinderen volledig gecontroleerd moeten worden, wat (zover ik begrijp) al het doel is van een kinderaccount op Instagram. In dat geval zit daar ook wel wat in. Er zijn genoeg redenen om een puber wat ruimte te geven voor ontwikkeling buiten het volledige toezicht van de ouder.

[vanstra]

Dit als ouder weten kan het verschil maken tussen (samen) hulp zoeken of een gesprek aangaan, of te laat zijn.

Tenzij een ouder juist de oorzaak is van het zoeken naar zelfdoding, bijvoorbeeld bij kindermisbruik.

[m.z]

Nou, dat niet alleen. Ik zie het zo: vroeger stond je veel meer onder toezicht bij je ouders, want ja je was veel minder in een “andere wereld” bezig.

Genoeg ouders, voogden, enzovoort hadden ook regels op computer gebruik, zoals x aantal uren per dag/week en ook vroeger bestonden er applicaties om apparaten te monitoren.

Nu hebben we allemaal, inclusief kinderen meer schermen en meer schermtijd. Er is minder ouderlijke “handhaving”, want ja genoeg van deze zijn zelf ook verslaafd. (Vooralsnog zullen deze in algemeen wel betere inzicht hebben en keuzes maken). Vroeger had je een vaste computer en nog maar weinig apparaten die internet hebben. Nu zijn de consoles, smartphones, tablets enzovoort erbij gekomen.

Dus ja, vroeger had je al op sommige momenten minder privacy, maar nu (nou ja, vanaf de opkomst van internet) zijn de risico’s en impact vele malen groter, door invloeden, meer platformen waarop iedereen benaderd kan worden en algoritmes die beïnvloed wordt, maar ook beïnvloeden.

[Daoka]

Ik snap je punt op zich heel goed hoor. Maar ik zie het ook van de andere kant. Sommige dingen wil je niet dat je omgeving weet. Nu ben/was ik bijvoorbeeld licht tot matig depressief. Ik kon dit goed verbergen voor mijn omgeving en had ook zo iets van:
1: Het gaat ze niets aan hoe ik me van binnen echt voel. Ik wilde het gewoon voor mezelf houden.

2: Ze kunnen toch niets voor mij doen dus waarom zou ik hun lastig vallen en misschien zelfs slecht laten voelen (zoals een ouder die misschien dan gaat twijfelen of ze wel goed opgevoed hebben terwijl het niet hun schuld is). Ik denk dat ik hierdoor zelf ook slechter zou voelen.

3: Ik wil niet dat er iets veranderd. Dit gevoel had ik gewoon ondanks dat depressie wel gewoon slecht voelde. Ik wist wat ik op dat moment had en een onbekende toekomst was eng, vooral omdat ik gewoon niet wist wat een gelukkige toekomst zou zijn. Maar ook de omgeving waarvan ik niet zou willen dat ze me anders behandelen (niet niet dat ze me behandelen als iets wat snel kapot gaat en dus voorzichtig met me om gaan).

4: Het gevoel dat ze het toch niet echt snappen omdat ze het niet echt kennen. Ja natuurlijk zullen ze wel snappen dat het niet leuk is maar waarschijnlijk niet echt snappen. Zo zeggen mensen meestal dat ze me snappen dat ik bijvoorbeeld niet goed tegen druktes kan. Maar iemand kreeg een burnout. Die persoon zei toen eerlijk van "Ergens vond ik het moeilijk te begrijpen maar nu met die burnout kan ik ook niet tegen druktes en NU snap ik het".

5: Angst dat mensen verkeerd reageren. Dit kan zijn dat iemand het dus bijvoorbeeld onderschat wat ik voelde omdat het van buiten af misschien leek alsof ik een makkelijke leven heb. Of dus te overdreven reageren. Door mijn onzekerheid / problemen heb ik even goed al het gevoel dat ik anders ben als "normaal" (ja normaal bestaat niet al zie ik toch gewoon een ongeschreven definitie van normaal). En dit zie ik vaak soms ook terug in anderen hoe ze reageren wat tegen mijn gevoel gaat (ondanks dat ze het goed kunnen bedoelen) . Zoals een compliment die ik wel krijg maar bij een ander zou het dom voelen om te zeggen. Maar ook bijvoorbeeld zeggen dat hun denken dat ik ergens goed in ben (terwijl ik het niet ben of er anders over denk) en dat ik dus negatief over mezelf denk door de onzekerheid of dat ze denken dat ik zo voel doordat iets 1 keer voorgekomen is. Dat maakt open zijn dus gewoon ook lastiger bij bekende mensen (naast natuurlijk de rest wat ik opgenoemd hebt).

Op Reddit heb ik kunnen zien dat ik niet de enigste ben en dat er mensen zijn die het erger hebben. En ik heb me anoniem kunnen luchten (zonder vooroordelen omdat ze me dus niet kennen). Zou ik weten dat dit naar mijn ouders gaat dan had ik dit niet gedaan. De anonimiteit / privacy heeft dus ervoor gezorgd dat ik me wel even iets beter kon voelen. Maar dus ook de veiligheid dat dus niemand in mijn omgeving op een andere manier over mij zal denken. Of ook gewoon iets op bijvoorbeeld YouTube zien over depressie kon me anders laten voelen. Soms deed het niets, soms positief en soms negatief maar ik had wel het gevoel dat het moest en (nogmaals) kon door anonimiteit / zekerheid van geen verandering bij anderen.

En ja natuurlijk is zelfmoord zwaarder dan depressie maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen dezelfde redenen hebben om te kijken / posten op internet zonder bijvoorbeeld het echt te doen. Het kunnen kijken zonder angst voor de omgeving zou voor hun ook kunnen helpen.

[Reactie gewijzigd door Daoka op 27 februari 2026 12:00]

[Dhrax]

Hele dikke +2

[Rickardur]

Wat nou als de ouder er voor zorgt dat het kind niet lekker in zijn vel zit? Dan krijgt deze een melding en dan zit ie nog meer gestrest in zijn vel

[iAR]

Ik zal ook proberen heel voorzichtig te reageren... ik vind het dood eng dat er een situatie ontstaat dat big tech als klikspaan tussen ouder en kind zit. De maatschappij is meer en meer individualistisch en gesprekken worden lastiger. De jongere generatie kan amper nog een conversatie voeren.

En wat is de volgende stap? Kind deelt (halve) naaktfoto? Kind zoekt op drugs?

[Schway]

Zeker moet je een mate van vrijheid geven, maar niet onbegrensd. Dit is een van die grenzen.

Net als dat volwassene ook grenzen hebben aan hun vrijheid moeten kinderen dit ook hebben.

[Ablaze]

Vind ik zelf niet.

Het is de taak van de ouders om een vertrouwde omgeving te creëren waarin kinderen open en zonder drempel hun zorgen kunnen uiten.

Als je ze moet surveilleren (nu op zelfdoding, maar door Zuck uit te breiden naar nog veel meer termen) dan verzwak je die vertrouwensrelatie juist. En ja, er zijn uitzonderingen, maar uitzonderingen zijn niet de norm.

Overigens wordt het gebruik van social media geassocieerd met een verhoogde kans op depressie. Dat is al een hele mooie om het eens over te hebben met je kind.

[Daoka]

Het is de taak van de ouders om een vertrouwde omgeving te creëren waarin kinderen open en zonder drempel hun zorgen kunnen uiten.

Dit is heel mooi gezegd maar toch niet realistisch. Het zeggen is echt niet makkelijk zelfs als je de beste ouders hebt. Het heeft grote gevolgen wat moeilijk te overzien is in zo een situatie. En de meeste mensen in zo een situatie denken negatief.

Als voorbeeld. Waarschijnlijk zit is al zo diep in de put dat je het gevoel heb dat je nooit meer gered kan worden. Als je het zegt is de kans aanwezig dat je dan anders behandelt gaat worden en waarschijnlijk voor jouw gevoel niet de goede manier. Of angst dat je je ouders slecht laat voelen. Dat ze denken van eat hebben we verkeerd gedaan terwijl het niet aan hun ligt.

Er zullen dingen kunnen gebeuren wat je waarschijnlijk niet wil. Bijvoorbeeld een psychiater of psycholoog. Maar dit kan voelen als een extra verplichting waar je niet op zit te wachten omdat je misschien net je hoofd boven water houdt of omdat je denkt dat het toch zinloos is aangezien je denkt dat je niet gered kan worden wat dus voelt als een domme tijdverspilling. Ook kan zijn dat je als ouder dus bijvoorbeeld bewijs wil zien dat je de pillen echt genomen hebt. Het is een klein ding maar kan wel weer irritant (en dus zwaar) aanvoelen.

Je wilt waarschijnlijk ook geen last zijn voor anderen (ondanks dat ze het voor je over hebben) want het is zinloos. Het kan zijn dat je ouders dus mee willen naarv de psycholoog.

Of misschien dat je bang bent om opgenomen te worden. Of onder (zware) controle komt zoals nooit alleen zijn in een kamer of elke uur een signaal moeten geven dat je nog leeft.

Je zal waarschijnlijk ook het gevoel hebben dat als je het zegt dat ze misschien je plannen kunnen dwarsbomen als je het uiteindelijk wil doen. Natuurlijk zal er vast wel een manier zijn maar de risico kan wel groot voelen.

Natuurlijk zal het met goede ouders iets makkelijker zijn maar zelfs dan is de drempel om het te doen gewoon groot.

[PdeBie]

Och verschrikkelijk dat soort ouders. Op het kinderfeestje van m'n dochter ook. Liep er een vriendinnetje met een horloge waarmee mama en papa precies konden zien waar ze was. Bij terugkomst van het kinderfeestje zegt mama: oh je bent bij monkeytown geweest, leuk! Kind kreeg zelf de kans nog niet om het te vertellen

[Reactie gewijzigd door PdeBie op 26 februari 2026 14:53]

[The Zep Man]

Is het probleem in dit geval het horloge of de houding van de moeder?

[PdeBie]

De manier hoe panisch sommige ouders kunnen zijn en hoe ze er mee omgaan inderdaad.

[SgtElPotato]

Wat fijn dat iedereen zelf zijn kind op kan en mag voeden! Vroeger had je ook vriendjes die om 17:00 thuis moesten zijn en andere vriendjes die zelf mochten bepalen wanneer ze thuis kwamen etc. Verschil moet er zijn, er is gelukkig geen goed of fout.

[PdeBie]

Ik zeg ook niet dat het fout is wat die ouders doen, maar gezond is het niet te noemen. Voor zowel ouders als kind niet. Maar puntje bij paaltje moeten ze het zelf weten.

[Reactie gewijzigd door PdeBie op 26 februari 2026 20:27]

[Prozpect]

Mijn kinderen hebben ook zo'n horloge gehad toen ze jonger waren. Niet om te tracken, maar om te bellen. Geen smartphone, maar wel bereikbaar. Prima oplossing.

Ja, ik kon zien waar ze waren, maar ik heb bewust nooit gekeken. Mijn ouders konden ook niet zien waar ik rondhing, die privacy gun ik m'n kinderen ook.

[logix147]

Technisch weet mijn partner ook altijd waar ik ben - toch kijken we dit nauwelijks van elkaar na.

Hooguit als we elkaar thuis verwachten en er ruimschoots een uurtje verstreken zonder enige communicatie is dat er dan eens gecheckt wordt.

Ik zie ook wie hier in en uit loopt, ik ga mijn schoonfamilie niet appen hoor als ze hier binnen zijn geweest. A ze weten dat het gelogd wordt, want slim huis B er zal vast een reden voor zijn C mijn sleutelhouders (bekende en schoonfamilie) kunnen naar binnen. Ik kan dat blokkeren als ik wil, maar ik vind het wel prettig dat deze mensen altijd naar binnen kunnen. In principe weten ze dat als er geen autos staan dat wij weg zijn dus help jezelf voor naar binnen als het moet, ik mag dat daar ook.

Beide is een kwestie van vertrouwen. Als je kind op zelfmoord zoekt, dan mag je dat 'wantrouwen' zeker op sociale media of zoekmachines. Je bent tot slot ouder, in mijn ogen.

[Reactie gewijzigd door logix147 op 26 februari 2026 15:08]

[iew]

Dat is toch wel een enorm contrast met mijn eigen kindertijd, onze ouders wisten toen vaak niet eens waar we uithingen, er waren veel sleutelkinderen en we moesten alles zelf maar een beetje uitzoeken.

Ondanks heb ik een geweldige kindertijd gehad, ik vraag mij af of dit soort overdreven controle door ouders waar jij nu over schrijft wel gezond is voor kinderen, de hele dag het gevoel hebben dat je ouders over je schouder meekijken lijkt mij persoonlijk niet zo'n fijn gevoel.

Pas op voor kinderlokkers ! en denk erom niet met vreemden mee gaan ! Dat soort dingen kregen wij wel vaak genoeg te horen. Tijden zijn erg veranderd.

[PdeBie]

Mja, ik kom ook uit de tijd dat je als kind gewoon buiten ging spelen en dat je op tijd thuis moest zijn voor het eten of voordat het donker was. Voor de rest? Zoek het maar uit.

En volgens mij ben ik prima terecht gekomen.

Ik heb zelf nu ook kinderen (7 en 4 jaar oud), maar ik heb echt niet de behoefte om van elk moment te willen weten waar ze zijn. En ja, als ze een keer niet op de plek zijn waar ik verwacht had (bijvoorbeeld ze zijn niet in een speelhoek in een grote winkel waar ze van mij mochten spelen) is dat even spannend, maar uiteindelijk komt het altijd wel goed.

[iew]

Wij zijn het dus in principe eens op dit punt, kinderen zijn slimmer en weerbaarder dan sommige ouders denken, niet ieder kind loopt in 7 sloten tegelijk.

Hoe dan ook is er best veel veranderd in vergelijking met mijn eigen kindertijd, mijn dochter is nu 27 en is nog in een tijdperk opgegroeid waar ze rustiger mee kon groeien v.w.b. internet etc. Ik heb haar best vrij gelaten in veel dingen en dat is altijd wel goed gegaan, ja soms maken ze een foutje en dat geeft niet, als ze er maar van leren.

Zorgen dat ze over alles met je kunnen praten en laten weten dat no matter what je er altijd voor ze zal zijn maakt vaak al een enorm verschil, ze zullen echt niet altijd alles direct vertellen maar bij twijfel komen ze dan vaak toch wel naar je toe, en gaat er een keer iets fout houden ze het ook niet verborgen maar omdat ze weten dat je er voor ze bent komen ze ook dan wel om er over te praten, tenminste dat is mijn ervaring.

Ik denk dat wanneer je ze te veel wantrouwt en controlerend bent dat ze dan juist verder van je af dwalen veel meer stiekem gaan doen en vaak niet willen praten, afspraken maken en ze vertrouwen geven werkte bij mijn dochter het beste, ieder kind is anders en een ouder(s) kent hun kind het beste, tenminste wanneer je er ook genoeg tijd en aandacht aan besteed, sturing en advies hebben ze wel een beetje nodig. Toch moet je ze niet te veel achter de vodden aanzitten op een manier die onplezierig voor ze is.

Veel gaat dan ook wel vanzelf. Ik heb mijn dochter van baby af aan in mijn eentje groot moeten brengen en heb een enorm goede band met haar, bij grote beslissingen ben ik nog steeds degene waar ze toch eerst nog even advies komt vragen. meestal zie ik dat al aan het appje dat luid: Pappaaaa ! (dan heeft ze een vraag, wil advies of heeft iets te vertellen)

[ffha]

Stel, we gaan een paar honderd jaar terug in de tijd. Geef jij jouw kind de vrijheid om zonder toezicht in een gebied met leeuwen te spelen?

Social media en dergelijken zijn de nieuwe leeuwen. En in tegenstelling tot de leeuwen zoals wij ze vanouds kennen, zitten ze tegenwoordig overal, en zijn ze 24/7 actief.

Is het nog steeds lastig?

[gimbal]

Rechten krijg je niet gratis, ze komen met verwachtingen en verplichtingen. Het is prima mogelijk om een recht op privacy te hebben, dat ook echt te krijgen. De plicht die bij dat recht komt is dat je er geen misbruik van maakt en contact zoekt of accepteert met anderen wanneer dat nodig is.

Net als dat die plicht niet altijd nagekomen wordt, zijn er ook uitzonderingen op wanneer het recht genegeerd kan worden. Dat is de Yin en de Yang van het verhaal.

Alhoewel ik helemaal mee ga in dat technologie misbruikt wordt om privacy te breken... dit vind ik nou net een voorbeeld van hoe het wel moet. Dit is geen privacy schenden, dit is technologie inzetten als een stuk gereedschap enkel en alleen als het echt zin heeft en niet "omdat het kan".

[Morress]

Je zegt precies niks terwijl je wel heel veel ouders in een hokje duwt.

[copywizard]

Ik ben het eens met Heaget, kinderen zijn kinderen en ja die hebben recht op privacy maar tot hun 18e vindt ik dat kinderen ook moeten worden beschermt tegen dit soort denken en dat daarbij hun privacy enigszins in geding komt maar er wel levens mee worden gered zeker jonge levens! dan ben ik voor.

En de opmerking "Je zegt precies niks" vindt ik dan ook zeer pijnlijk terwijl deze gebruiker aangeeft een dierbare op vergelijkbare wijze te zijn verloren.

[Milo44]

Even los van de nogal directe opmerking; Morress reageerde op Taipau666 en niet op Heaget.

[biomechanical]

Waarom dan stoppen bij hun 18e? Waarom niet iedereen 100% van de tijd controleren, als dat levens redt?

Kinderen, jeugd, volwassenen, ouderen, vanaf geboorte tot de dood 24/7 controleren om hun te beschermen!

Nee, het is triest dat mensen suïcide plegen. Maar net zoals de controle op 18+ sites, is het onzin. Niet omdat dit levens redt. Maar omdat het alle andere mensen negatief beïnvloed.

En dat zeg ik, als iemand die in zijn jeugd, meerdere malen zeer dicht bij suïcide zat. (zelfs met mes op pols) en mijn ouders zouden mij nooit tegen hebben kunnen houden als ik dit echt zou willen.

100% controle om levens te redden is 100% controle over iemands leven hebben.

Als iemand zoekt naar suïcide, dan helpt het niets als de ouders dit weten. Die hebben de tekenen toch niet gezien. Mijn ouders zagen het ook niet. En de paniek nadat ze er achter kwamen!

De enige die er echt iets aan kan doen zijn de hulpverleners. Welke door de ouders, het kind, of door de school. In mijn geval had o.a. de school zijn taak niet moeten verzaken om met mij of al degene die mij dagelijks aan het pesten waren te praten.

[Toet3r]

@Taipau666 heeft gewoon goed punt. Natuurlijk is het belangrijk dat ouders weten hoe het met hun kind gaat en of er zaken spelen die invloed hebben op hun gezondheid. Een kind moet ook vrij zijn om dit zelf bij ouders of iemand anders die ze vertrouwen te melden. Als ze in de gaten worden gehouden kan er juist voor zorgen dat ze dingen niet naar buiten brengen.

Het is een lastig dillema voor beide kanten is wel wat te zeggen.

[phoenix2149]

Ja, kinderen hebben recht op privacy, ook voor ouders/voogd. Dat betekent dus dat ouders niet zomaar de privacy van hun kind mogen schenden. Bijvoorbeeld, als je dochter/zoon zichzelf aan het ontdekken is en niet wil dat je binnen komt dat moet je dat in het beginsel respecteren.

Daarnaast hebben ouders/voogd ook zorgplicht, wat inhoud dat zij eigenlijk alles mogen weten van het kind betreffende persoonlijke, medische en social media informatie. Binnen all redelijkheid en gebaseerd op concrete zorgen over het welzijn van het kind.

Dat betekent volgens mij niet dat daarmee niet gesuperviseerd zelfbeschikking in medische zin hebben. Dit wordt gradueel (volgens de wetgeving) vanaf 12 jaar geloof ik.

Dus als "social media" merkt dat je kind suïcidale neigingen lijkt te hebben of interesse hierin en ze zijn <12 dan is het best redelijk dat ouders/voogd daarover geïnformeerd worden om zo de zorg voor hun kind te kunnen organiseren. Ik vind dat dus best een goede ontwikkeling.

In onze situatie, wij tracken, monitoren en time-managen de telefoon van onze dochter (11) en als onze zoon (8, bijna 9) er op uit gaat moet zijn GPS horloge mee. Social media wordt geblokkeerd en Youtube heeft screentime en shorts zijn uit gezet (plugin/app). Ze zijn ervan bewust dat we dit kunnen en bespreken dat ook met ze. We zitten ook niet 24-7 te kijken natuurlijk.

Willen ze dat niet, dat is prima. Dit heeft dan wel directe gevolgen voor de vrijheid die ze van ons krijgen buiten huis.

[Reactie gewijzigd door phoenix2149 op 26 februari 2026 15:09]

[pven]

Hoe weet Meta wie de ouders van mijn kind zijn?

[The Zep Man]

De functie is bedoeld voor ouders die gebruikmaken van de bredere mogelijkheden van de ouderlijktoezichtfuncties. Tieners met een Instagram-account staan dan ter bescherming onder toezicht van hun ouders. Tieneraccounts hebben verschillende beperkingen om overmatig gebruik en schadelijke effecten van sociale media tegen te gaan.

Dus als je daar niet onder valt, dan weet Instagram het niet en zal deze functionaliteit niet aangeboden worden.

[Reactie gewijzigd door The Zep Man op 26 februari 2026 14:53]

[marco-ruijter]

Ik denk dat Instagram het wel weet hoor, maar de functionaliteit zal niet aangeboden worden

[freaq]

Ze zullen wss een goed idee hebben, maar stel je voor dat het niet de ouders zijn…

Krijg je een bericht als oom/huisvriend oid want de ouders hebben geen account, kan heelmslordig zijn. De privacy daarvan is dan ook erg tricky

Ergends ja boeie iemand moet het weten, maar die kans kunnen ze wettelijk niet nemen.

[FicoF]

Tieners zijn echt wel slim genoeg om dan even een tweede account aan te maken zonder deze functie.

[wildhagen]

De accounts van die kinderen zijn gekoppeld aan de Parental Controls van hun ouders:

De functie is bedoeld voor ouders die gebruikmaken van de bredere mogelijkheden van de ouderlijktoezichtfuncties.

Dit werkt dus ook alleen voor accounts die die Parental Controls gebruiken

[Franckey]

Hoe weet Meta wie de ouders van mijn kind zijn?

Meta/Facebook weet alles van je, dus dat weten ze vast ook. 😉

[NEK]

Wanneer ouderlijk toezicht is ingeschakeld, beschikt het platform al over de relevante koppeling tussen tiener- en ouderaccount. Vanuit technisch perspectief lijkt het dan een relatief eenvoudige uitbreiding om bij herhaald zoeken op zelfdoding-gerelateerde termen een signaal naar ouders te sturen....... toch?

[JohanNL]

Op zich goed plan, zo kan er sneller hulp geboden worden. Het recht op privacy is in dit geval wat mij betreft ook ondergeschikt. Maar ik vraag mij dan wel af of men dan ook al bezig is dit verder uit te breiden. Social media platformen weten namelijk veel en veel meer over hun gebruikers en/of kunnen dit inschatten. Zoals wat de geaardheid is, dit kunnen zij denk ik goed herkennen of zelfs voorspellen, wellicht zelfs al voordat het kind het zelf weet. Het kan ongewenste effecten hebben als dit stiekem wordt doorgespeeld aan de ouders, als het kind daar nog niet aan toe is bijvoorbeeld of in meer gelovige omgevingen. Tenslotte nog de accuraatheid en het trigger-point. Het klinkt allemaal mooi van Meta, maar als zij zo'n melding versturen naar de ouders terwijl er in werkelijkheid niets van blijkt te kloppen, wat dan?

[oompieiserweer]

Niemand zoekt op instagram naar zelfdoding.

Is het het platform niet voor.

Kunnen ze beter bij telegram aankloppen.

[Triblade_8472]

Leuk als er een foutje in het systeem zit. Ouders overstuur, kind-relatie naar de knoppen.

Bedankt Meta.


En voor wat? We moeten gewoon eens stoppen met dat betuttelen. Het is niet zo alsof of nou zoveel anders is dan vroeger. Niet leuk natuurlijk, maar om dit nou in te gaan voeren... Privacy wordt al meer dan genoeg geschonden, ga daar eens aan werken!

Het gaat om ~2,7 PER 100.000 10-20 jarigen, in Nederland

https://www.nji.nl/databanken/cijfers/cijfers-over-zelfdoding
De afgelopen 10 jaar nauwelijks veranderd. Wat ups-and-downs.


In Amerika is dit ~5,7 per 100.000 van 12-17 jarigen.
https://www.kff.org/mental-health/suicide-deaths-national-trends-and-variation-by-demographics-and-states/


Edit:

Zou social media niet hier uberhaupt iets mee te maken hebben? Proberen ze hier niet mee de aandacht af te leiden?

[Reactie gewijzigd door Triblade_8472 op 26 februari 2026 14:56]

[lenwar]

Die cijfers betreffen geslaagde pogingen. Niet over de mislukte pogingen (met al dan niet permanente fysieke gevolgen.)

De serieuze gedachten op zich, kunnen al voor voldoende problemen op zich zorgen, of zijn minimaal een symptoom voor een, misschien onzichtbaar, onderliggend probleem (pesten/onzekerheden over zaken, enz.), of een probleem dat bij anderen is, dat nu misschien naar voren komt. Denk bijvoorbeeld aan dat een (beste) 'vriendin' iets in vertrouwen heeft genomen met jouw kind, die er ook niet weet wat hen ermee moet.

Het kan ook dus ook als trigger zijn voor een serieus gesprek.

[Triblade_8472]

Dat klopt! Maar het gaat dus om deze gevallen te voorkomen. En mijn punt is dat je potentieel duizenden malen privacy gaat schenden èn ouder-kind relatieproblemen creëert zonder dat het waarschijnlijk nut heeft, gezien de stats uitwijzen dat dit al 10 jaar nagenoeg onveranderd is.

Men moet de oorzaken aanpakken, waaronder Meta zelf.

[lenwar]

En mijn punt is dat je potentieel duizenden malen privacy gaat schenden èn ouder-kind relatieproblemen creëert

zonder dat het waarschijnlijk nut heeft

Waar baseer je die dingen op?

Hoe ik dit lees, is dat als je (in Instagram geregistreerde) kind naar zelfmoorddingen (en zelfmutilatie) zoekt, dat je dan een berichtje krijgt. Ik heb geen inzicht in hoeveel ouder-kind registraties in Instagram verkeerd staan, en hoe vaak kinderen 'zonder dat er zorgen voor zijn', in de breedste vorm (dus zowel het kind zelf, als de omgeving van het kind) naar zelfmoord-zaken wordt gezocht. Gevoelsmatig zal er wel een concrete reden voor zijn, als een kind daar naar zoekt?

En nogmaals. Je kijkt nu puur naar 'geslaagde pogingen'. Ik kijk hier veel breder naar. Als er middels dit mechanisme ook andere problemen sneller ontdekt worden en daarmee sneller gedeëscaleerd kunnen worden, dan kan ik dat, als ouder, toch als iets positiefs zien. Het is soms erg lastig te peilen of er (grootse) dingen aan de hand zijn.

[com2,1ghz]

Je hoeft niet bij Meta te zijn als het gaat om privacy. Onderzoek door Meta zelf heeft aangetoond dat social media negatieve effecten heeft op jongeren. Dan is het ook niet heel vreemd dat ze dit hebben bedacht.

[Triblade_8472]

Dat was ook precies wat ik bedoelde in mn edit. Het is gewoon een afleidingsmanoeuvre om te kunnen roepen dat ze geweldig en goed bezig zijn ipv het échte probleem aan te pakken: zijzelf.

[com2,1ghz]

Gevalletje als een bedrijf komt met zelfregulering dan weet je dat ze bang zijn dat het ze geld gaat kosten.

Dus ja ze weten dondersgoed dat zij oorzaak zijn van het probleem, maar het hiermee verzachten.

[multikoe]

En voor wat? We moeten gewoon eens stoppen met dat betuttelen. Het is niet zo alsof of nou zoveel anders is dan vroeger.

Uhm, alles is juist volstrekt anders dan vroeger, mede dankzij diezelfde social media. Vroeger werd ik misschien door vier of vijf klasgenoten gepest met mijn korte pootjes, tegenwoordig krijg je er een paar honderd over je heen als er foto's van je korte pootjes via social media worden verspreid.

Het is daarnaast raar om te verwijzen naar zelfdodingen die gelukt zijn. Dat zijn er inderdaad maar relatief weinig. Het gaat nu juist om de geestelijke status van de kinderen die daar tegenaan hikken. Mensen die op zoek gaan naar informatie over zelfdoding hebben hulp nodig, want ze zijn kennelijk depressief, brengen zichzelf schade toe, komen terecht in tehuizen of klinieken. Ze gaan niet dood en komen dus niet in jouw cijfers voor.

Voor context

[Maurice v/d Zwaan]

Ik luister regelmatig naar de band 'Suicidal Tendencies', is al een hele tijd dat je bij zoeken daarnaar op Youtube elke keer weer een tussenscherm krijgt met bel 0800-0113.

[lowg]

Stoppen met social media is de oplossing.

[Dlsruptor]

Kudos

[marco-ruijter]

Nu al vier maanden van instagram af (Facebook al twee jaar) en echt oprecht....ik voel me echt zoveel beter, concentratie, algemene positieve mood is echt verbeterd.

Ons brein is niet gemaakt voor dit soort gefragmenteerde informatie, daarom heet het ook daadwerkelijk brainrot. Zoveel mensen om me heen die geeneens meer echt goed een video kunnen volgen van 15+ min zonder af te dwalen en onbewust toch een betere 'hit' krijgen van de gefragmenteerde algoritme geperfectioneerde content.

Tuurlijk zullen er altijd mensen zijn die hier een enorm goed en bewust balans in hebben gevonden. Maar ik denk dat het een ontzettend klein deel is.

Het probleem met dit geheel is dat het pas pijnlijk zichtbaar wordt zodra je er zelf mee bent gestopt.

[Reactie gewijzigd door marco-ruijter op 26 februari 2026 15:47]

[MeneerGroot]

"Social Media", dat je om de 3 posts lekker reclame krijgt is niets "socials" meer. En dat Big-Tech bedrijven kinderen moeten opvoeden vandaag de dag.

Waar zijn de ouders die in contact staan met hun kinderen? Ohja die zitten ook de godganse dag op Instagram te liken en 100 filters over 1 foto te plakken. Wat zijn we afgegleden als maatschappij.

Ouders wees een ouder voor je kind. Niet een of andere trekpop die maar snel ja roept om het gezeik niet aan te hoeven horen.

[Azenomei]

Waar zijn de ouders die in contact staan met hun kinderen?

Die zijn aan het werk om alles te betalen.

[macaidwin]

Meta heeft weer een manier gevonden om ouders te laten denken dat hun apps wél een goed idee zijn voor kinderen? Misschien zijn hun apps er wel mede oorzaak van dat kinderen slechter in hun vel komen te zitten? Ipv. kinderen te weren komen ze nu hiermee. Symptoom bestrijding.