Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 90 reacties
Submitter: vhartong

Studenten van de TU Delft willen donderdagmiddag een raket lanceren waarvan zij de onderdelen zelf hebben gebouwd. De studenten willen een hoogte bereiken van vijftig kilometer, de grootste hoogte waarop een amateurraket tot nu toe kwam.

De raket heet Stratos II+ en is een aangepaste versie van de Stratos II die de studenten van DARE vorig jaar wilden lanceren. Op alle data waarop DARE had willen lanceren, ging het uiteindelijk niet door. De lancering was gepland voor rond half twee, maar is uitgesteld. De countdown loopt nu af naar half vijf.

DARE bestaat uit ongeveer 130 studenten die zelf raketten ontwerpen en bouwen om uiteindelijk de ruimte te bereiken. Hoewel de Stratos II+ een hoogte moet bereiken van vijftig kilometer, is het werk aan de Stratos III al gestart. Uiteindelijk wil de studentenvereniging met een raket een hoogte bereiken van honderd kilometer. Dat is de Kármán-lijn, die geldt als de grens tussen de atmosfeer van de aarde en de ruimte.

De raket gebruikt lachgas, N2O, als oxidator, terwijl de brandstof voor de hybride motor is gemaakt van sorbitol, parafine en aluminium. De eentrapsraket is zeven meter lang. De lancering vindt plaats in Spanje en is te volgen via een livestream.

Update, 20:20: De raket wilde niet van de grond komen tijdens de lancering donderdagmiddag. Vrijdagmiddag volgt een nieuwe poging.

Moderatie-faq Wijzig weergave

Reacties (90)

Misschien leuk om te melden dat ze voor de brandstof naast lachgas zeer herkenbare huis, tuin en keuken spullen gebruiken. Namelijk: kaarsvet en koffiezoetjes.

"Suiker en kaarsvet bevatten veel energie en branden schoon. Het lachgas levert zuurstof, terwijl aluminiumpoeder de verbrandingstemperatuur en verbrandingssnelheid verhoogt", zegt teamlid Christ Akkermans. Het is de eerste keer dat er op deze manier brandstof wordt gebruikt voor een raket. "Wat wij maken, is heel veilig, niet giftig en kan bij wijze van spreken gewoon in een pan gemaakt worden."

bron

[Reactie gewijzigd door Jasphur op 15 oktober 2015 14:25]

"brandstof" "heel veilig" "in een pan maken". Nooit gedacht die dingen samen te zien, en al helemaal niet in een serieus wetenschappelijk artikel.

Alleena ls ik mijn studentenleven een beetje goed herinner (sommige delen zijn wat wazig)... Laten we zeggen, dat het werkt is mooi, vraag me alleen af of we WILLEN weten hoe ze hierop zijn gekomen :P
Ik denk dat ze zijn gaan zoeken naar die juiste brandSTOFFEN, en dan kijken waar deze inzitten om het op die manier zo goedkoop mogelijk in te slaan? Tenminste dat zou ik doen in mijn studententijd. haha
flight failed ... no launch
Alles is relatief ;)
Suiker (sucrose) word dan ook vaak gebruik als amateur raket brandstof, meestal in combi met KNO3 als oxidator.
Misschien leuk om te melden dat ze voor de brandstof naast lachgas zeer herkenbare huis, tuin en keuken spullen gebruiken. Namelijk: kaarsvet en koffiezoetjes.
Zou eigenlijk met een disclaimer moeten staan "Do not try this at home"
Erg simpel te maken, zoek maar eens op minihybrid rocket engine.
Heb er zelf ook wel eens een gemaakt, alleen deze schaal is wel erg groot en een stuk moeilijker dan de kleine exemplaren.
Maar zeker niet de eerste keer dat zoiets wordt gebruikt.
Volgens mij zit er een lek in de raket want ze zitten zo te giechelen = D
Heeft het ding nog een specifieke functie of is het puur: 'kijken of we de 50km kunnen halen?'

@ xzaz hieronder, ja ik kan ook lezen, maar ik vraag me dus af of het nog een andere functie heeft dan alleen de hoogte

[Reactie gewijzigd door Bartske op 15 oktober 2015 14:24]

Het is niet alleen voor de vet, maar vliegen er ook enkele experimenten mee. Zo is er volgens het AD een experiment van de Radboud Universiteit aan boord en doen ze tests met een live video verbinding en een Interial Measurement Unit (IMU). Het experiment van de Radboud Universiteit is een test voor het bouwen van een radiotelescoop voor in de ruimte.

Daarnaast leer je als student gigantisch veel van zulk soort projecten. Je moet problemen oplossen waarvoor geen kant en klare oplossingen of 'juiste' antwoorden zijn. Ontwerp, test en bouw maar eens zo een raketmotor. Ik denk dat je daar oprecht een beter ingenieur van wordt.

Daar blijft natuurlijk bij dat het super vet is om zelf een apparaat te bouwen dat 3000 km/h kan halen en halverwege de ruimte kan vliegen.

[Reactie gewijzigd door actionhenk op 15 oktober 2015 15:12]

Wij moesten vroeger een elektrische bromfietsen en hoovercrafts in groepsverband maken. Opzich wel leuk ja, theorie tot de praktijk laten verhouden, of andersom:P
Ja, want in theorie is de praktijk gelijk aan de theorie, maar in de praktijk valt dat meestal tegen :P
Het idee erachter is om aan te tonen dat er ook niet-fosiele brandstoffen gebruikt kunnen worden om dergelijke hoogte te bereiken. Dit is zeg maar de prius onder de raketten :D
Paraffine, het "kaarsvet" is de voornamelijke bron van energie in deze raket, en is in tegenstelling tot wat je hier zeg wel een fossiele brandstof.
Sorbitol is de voornaamste bron van energie in de raket, en dat is inderdaad niet-fossiel.
De samenstelling is: 80% sorbitol, 10% paraffine, 10% aluminium particles (bron)
Het brand schoner, en is niet giftig zoals bijvoorbeeld hydrazine, dat vaak als raket brandstof wordt gebruikt. (hydrazine is ook geen fossiele brandstof)

[Reactie gewijzigd door Joren90 op 15 oktober 2015 15:03]

De energie zit niet alleen in de brandstof, de oxidator zelf is ook energierijk.

Hydrazine is geen goede vergelijking, omdat het meestal niet als brandstof (reductor) gebruikt wordt maar als monopropellant. Als brandstof is UMDH veel gangbaarder, want stabieler.
Er zijn al genoeg raketten de ruimte in geschoten die niet fossiele brandstoffen gebruiken, bijvoorbeeld de spaceshuttle gebruikte een LOx/LH2 combinatie.
https://en.wikipedia.org/..._propellant#Current_Types
En het probleem op grote hoogte is zuurstof, daarom worden oxidators meegenomen die de zuurstof aanleveren.
De raket gebruikt lachgas, N2O, als oxidator, terwijl de brandstof voor de hybride motor is gemaakt van sorbitol, parafine en aluminium.
Er wordt toch duidelijk parafine genoemd, wat gemaakt wordt uit koolwaterstoffen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Paraffine
Het is ook bekend als kerosene: https://en.wikipedia.org/wiki/Kerosene

En om het nou een prius onder de raketten te noemen vind ik niet gepast, want hij gebruikt geen elektrisch voorstuwing.
Zuurstof is ook op lage hoogte een probleem. De hoeveelheid zuurstof die een raket nodig heeft is zo groot dat je die simpelweg niet uit de lucht kunt halen.
Ja daar heb je ook wel gelijk in. :)
Ja.. zat ik me ook af te vragen.

Bedoel.. zal vast goed zijn voor algemene kennis.. maar lachgas als oxidator.. had ik het idee, dat het in ieder geval niet innoverend is.
Brandstof van de hybride motor weet ik dan verder te weinig van.

Vind het eerlijk gezegd ook maar eng, als studenten raketten gaan afvuren.
Neem aan dat de nodige veiligheid risico's zijn onderzocht.. of zitten we daarom juist in Spanje ;)

Eentrapsraket.. mja.. zou het geweldig vinden om eraan mee te werken, maar het nut?
Tis een grote vuurpijl
Ik weet niet waar je het idee vandaan haalt dat lachgas niet innovatief is. Dit is een hybride raket, en dat is zeker innovatief. De meeste raketten hebben vloeibare brandstoffen in combinatie met vloeibare oxidatoren, of juist allebei vast. Dit is een hybride want het combineert een vaste brandstof (sorbitol) met een niet-vaste oxidator (N2O).

Het praktische voordeel van hybride raketten is dat ze goedkoper kunnen zijn dan vloeibare brandstofmodellen, en dat het toch mogelijk is om het vermogen te regelen (door de N2O toevoer af te knijpen). Dat laatste maakt het dus precies geen " vuurpijl" - vaste brandstoffen zijn niet te regelen.
Ja.. in alle eerlijkheid bedacht ik me later dat solid fuels wel bijzonder zijn.
Omdat solid fuels niet geregeld kunnen worden (die grote ondingen, als je ze aan zet, ze aan blijven).. Daar kwam ik, volgens mij, pas achter, toen ik op de website ging lezen.

Waarschijnlijk heb ik er overheen gelezen op tweakers.

Geen idee verder hoe efficient deze constructie is in verhouding tot de 'reguliere' solid fuel boosters.
Er zijn safety officers van de INTA, de Spaanse ruimtevaartorganisatie, aanwezig. Zij zijn degene die uiteindelijk bepalen of alles veilig genoeg is om te lanceren.
Zij richten dat ding gewoon richting Gibraltar ;)
Ik denk dat die hoogte meet apparatuur aan boord heeft (soort van GPS ) anders gaan ze ook niet weten welke hoogte deze raket heeft bereikt en hier en daar wat camera's.
Zullen in order geval geen gewone GPS gebruiken, welke niet werken op die hoogtes als veiligheidsmaatregel.
Als je een goede maar gewone GPS gebruikt, dan werkt het wel voor de hoogtemeting. De ICBM-bescherming checkt de combinatie van hoog en snel. Op het toppunt van je vlucht vlieg je echter per definitie traag.
Aangenomen dat de nummers in de video kloppen, dan werkt de GPS niet boven 60000 feet en 1200 mph, of omgerekend 18,3 km en 536.4 m/s. Als ze een GPS hebben die niet werkt als beide condities waar zijn, dan zal die waarschijnlijk een deel van de vlucht niet werken, maar op de piek wel. Namelijk als je aanneemt dat ze precies 50 km zouden halen, dan zouden ze op zijn minst op een hoogte van 18,3 km een snelheid moeten hebben, als je aanneemt dat luchtweerstand en horizontale snelheid verwaarloosd kunnen worden, van 800 m/s en een hoogte als ze 536,4 m/s gaan van 40 km. Dus dat is wel een redelijk deel van de vlucht, dus ik neem aan dat ze ook andere instrumenten gebruiken om hoogte te bepalen, waarschijnlijk zal een luchtdruk sensor namelijk op die hoogste ook een redelijk goede hoogte indicator zijn, want daar zal je niet veel fluctuaties hebben aan de hand van het weer dus zal redelijk voorspelbaar met hoogte afnemen.

[Reactie gewijzigd door kwinvdv op 16 oktober 2015 13:38]

En hoe hoger je komt hoe meer payloads je mee kan nemen en functioneler de raket is. Dit is ideaal voor metingen aan de atmosfeer nu al maar als ze rond de 200 kilometer komen kan je al beta satelliet onderdelen gaan testen zonder de hele apparatuur in orbit te krijgen met een dure lancering. En gezien Delftse studenten satellieten bouwen waarvan er nu al 2 zijn gelanceerd is dat erg interessant.

Voor veel studenten is het echter een combinatie van cool en leerzaam gok ik :p
Tof, succes aan de mannen van tu delft. Ik vraag me ook af of er een wetenschappelijk doel is.

lol de live : "let's do the good old, put it on/off"
Ik kan met voorstellen dat de bouw en het verbeteren van een racket veel vraagt van de kennis en kunde van de studenten. Zij zullen er dus in elk geval veel van leren.
Ik kan met voorstellen dat de bouw en het verbeteren van een racket veel vraagt van de kennis en kunde van de studenten. Zij zullen er dus in elk geval veel van leren.
Eigenlijk werken de meeste opdrachten op een universiteit/school op die manier.
Tof, succes aan de mannen van tu delft. Ik vraag me ook af of er een wetenschappelijk doel is.
Mij lijkt onderzoek en kennisvergaring, iets dat op het lijf van een universiteit geschreven is.
Een universiteit is IMO geen commerciŽle instantie die alleen zaken doet die (direct) iets opleveren.
Leuk om te weten: voor vliegen op 100 km hoogte moet je harder gaan dan om in een baan om de Aarde te draaien op ~150 km.

Erg leuk dat de TU hun eigen raket heeft kunnen realiseren, ik ben benieuwd wat het oplevert!
Wat bedoel je precies met "vliegen op 100 km hoogte"? Als je bedoelt om op 100 km hoogte in orbit te zijn, dan moet je inderdaad sneller gaan dan op 150 km hoogte (al is je totale energie op 100 km minder, E = -GM/(2r) en V = sqrt(GM/r), voor cirkelvormige banen).
Als je bedoelt dat je meer snelheid nodig hebt om 100 km te bereiken dan om op 150 km in een baan te zijn, ga ik om wat bewijs vragen...
Als je een excentriciteit van 0 wilt bereiken op een hoogte van 100 km, moet je harder gaan dan op een hoogte van 150 km (waar nog nauwelijks luchtwrijving hebt), omdat de dichtheid van de atmosfeer op 100 km dikker is dan op 150 km.
Als je bij je totale energie nog de luchtweerstand gooit, kom je bij 150 km op een hoger getal uit dan op 100 km.

[Reactie gewijzigd door nolife op 15 oktober 2015 18:59]

Op zowel 100 km als 150 km zijn banen niet praktisch. Op 150 km heb je (afhankelijk van je ballistic coefficient en de solar intensity) ongeveer een orbital lifetime van maximaal een halve dag, aldus het boek Orbit & Constellation Design & Management van Wertz . Mijn verhaal ging over simpele Kepler banen, dus zonder luchtweerstand, waarbij je een snelheid van 7844 m/s op 100 km en 7814 m/s op 150 km moet hebben.
Overigens zal de Stratos bij lange na niet in een baan om de Aarde komen, maar dat is ook totaal niet het doel van DARE.
helaas de lancering om 16.20 is mislukt :-(
hopen nu dat de raket niet onherstelbaar beschadigd is en dat het snel gefixed kan worden!
Lachgas hadden de studenten nog over van wat weekendjes..

OT: altijd leuk om te zien, en dat ze zelfs al "hogere" plannen hebben. succes over 2uur!
hebben we ook highress fotos van de opstelling etc? en wat meer technische details?
bericht is verder beetje karig..

de website van tudelft ligt ook plat..
en de streaming is ook plat haha.

[Reactie gewijzigd door Sharkoon op 15 oktober 2015 14:32]

leuke toevoeging de live-stream (nog 30 min)
Spannend hoor, zo moet Wernher von Braun zich ook gevoeld hebben doen hij zijn eerste V2 succesvol de lucht in schoot
Wat is er nu precies mis gegaan waardoor de raket niet opsteeg?
Helaas, mislukt. Ze gaan onderzoeken wat er fout is :'(

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iOS 10 Google Pixel Apple iPhone 7 Sony PlayStation VR AMD Radeon RX 480 4GB Battlefield 1 Google Android Nougat Watch Dogs 2

© 1998 - 2016 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Carsom.nl de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True