Assassin's Creed II

Met de diverse verhalen en het opsporen van symbolen om 'The Truth' vol te spelen, ben je al lang genoeg bezig. Ubisoft bedenkt zich echter wel twee keer om nog eens een spel uit te brengen waarin niet genoeg te doen is. Assassin's Creed was fantastisch, maar ging gebukt onder een chronisch gebrek aan variatie. Voor elke missie deed je dezelfde taakjes, telkens opnieuw: dé reden dat Assassin's Creed niet de klassieker werd die het had kunnen zijn. Dit was dan ook een van de voornaamste punten die Ubisoft wilde aanpakken voor Assassin's Creed II.

Veel te doen

We wisten het eigenlijk al sinds de E3-gamebeurs, maar we kunnen nu definitief concluderen dat Ubisoft erin is geslaagd het gebrek aan variatie compleet weg te nemen. De saaie, vaste side-missions zijn verdwenen. Het spel laat je vrij soepeltjes en zonder onderbrekingen door het verhaal heen wandelen, maar als je er zin in hebt is er buiten het verhaal om genoeg te doen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan wat freelance moord-missies, races over de daken, het opsporen van Codex-pagina's en het links en rechts wat verlenen van hand- en spandiensten, bijvoorbeeld het in elkaar meppen van iemand.

Het leukste niet-verplichte onderdeel, waar tevens de lekkerste beloning aan vast zit, is het doorspelen van de zogenaamde Assassin's Tombs. Dit zijn afgesloten gedeeltes van de spelwereld, waarin het ontwikkelteam de nadruk kon leggen op het platform-element. Ezio moet in deze gedeeltes dus flink klimmen en klauteren. Vaak gaat dat ook nog tegen tijdsdruk, waardoor je flink tempo moet maken, hetgeen het hele proces wat bemoeilijkt. Lukt het je echter alle Assassin's Tombs te vinden en af te sluiten, dan wacht je een zeer fijne beloning: de armor van Altaïr, dat tevens de sterkste armor in het spel is.

Economisch systeem

Die armor ligt op je te wachten in je persoonlijke villa. Villa? Ja. De Auditore-familie bezit een grote villa in het dorpje Monteriggioni, waar je daardoor automatisch ook min of meer de burgemeester van bent. Hierin ligt een economisch systeem verscholen. Je kunt het geld dat je verzamelt namelijk investeren in Monteriggioni. Hoe meer je het dorpje renoveert en opbouwt, des te meer centjes je er zelf aan overhoudt. Elke twintig minuten draagt Montereggioni een bedrag aan Ezio af, afhankelijk van hoe welvarend het dorpje is. Een beetje jammer is wel dat het spel last heeft van het Fable 2-probleempje; na een tijd stroomt het geld zo hard binnen dat je meer verzamelt dan wat je nog kunt uitgeven. Dat haalt het economisch systeem een beetje onderuit, maar erg storend is het niet.