Eerste indruk: Sony Ericsson 12-megapixelsmartphone

S60

De Satio draait op Symbian S60v5, en dus nog niet op de opensourceversie Symbian^2. Het is de eerste keer dat Sony Ericsson zich aan een S60-toestel waagt: eerder maakte de Zweeds-Japanse fabrikant alleen toestellen met Symbian UIQ, maar vorig jaar liet Sony Ericsson het noodlijdende bedrijf achter UIQ failliet gaan.

Het is niet alleen het eerste, maar waarschijnlijk ook het laatste toestel van Sony Ericsson op basis van S60. De Zweeds-Japanse joint-venture steunt de Symbian Foundation, die later dit jaar een opensourceversie van het OS wil uitbrengen.

Vijf bureaubladen

Het homescreen van de Satio heeft raakvlakken met de Panel-interface van de Xperia X1, maar verschilt daar toch op enkele belangrijke punten van. Terwijl het bij de X1 de bedoeling was dat, door het uitbrengen van een api, ontwikkelaars enthousiast aan de slag zouden gaan om bureaubladen te maken, heeft Sony Ericsson zelf voor de Satio vijf vaste bureaubladen gemaakt. Die zijn niet via een hardwareknop aan te roepen, maar door het aantikken van een tabje in de tabbalk die onder de tijdsaanduiding staat.

De derde en middelste tab is de startpagina: daarop staan de tijd, statusmeldingen en snelkoppelingen naar de telefoon- en berichtenfunctie van het toestel. Ook staat er standaard een widget op om de muziekspeler te bedienen.

De meest linkse van de vijf tabs bevat favoriete contacten. De tweede tab is bedoeld voor favorieten van de Webkit-browser. De vierde toont recent gemaakte foto's en op de vijfde kan de gebruiker zelf snelkoppelingen toevoegen. Het gebruik van de tabs heeft een groot voordeel: gebruikers zullen niet zo vaak meer de neiging hebben om zich in de Symbian-menu's te begeven.

Net zoals op de 5800 XpressMusic van Nokia werkt het scrollen door menu's en het selecteren van items niet intuïtief: scrollen gaat door de selectiebalk naar beneden te bewegen. Sony Ericcsson heeft hier dus afgezien van het kinetisch scrollen zoals dat op veel andere telefoons gebeurt. Selecteren gebeurt in het hoofdmenu met een enkele druk op het scherm, maar in submenu's door dubbelklikken. Overigens is dat een manier van bedienen die na verloop van tijd wel went.

De software van het Satio-testexemplaar was overigens nog niet final: de fabrikant sleutelt er nog altijd aan, waardoor de software zoals die hier wordt besproken, kan afwijken van het product zoals dat straks in de schappen ligt.

Menu

Het werken met het menu lijkt voor een Symbian-smartphone opvallend snel te gaan: waar S60-telefoons als de N73 en N95 nog bekend stonden om hun traagheid, lijkt de Satio daar vrijwel geen last van te hebben. Menu's en applicaties openen zonder noemenswaardige vertraging. Het is overigens onduidelijk of de processor of het werkgeheugen groter zijn dan bij andere S60-telefoons.

Wie overigens in de interface de weg kwijtraakt, heeft altijd nog de noodknop: op het thuisscherm staat een snelkoppeling naar een zoekfunctie, die vrijwel alle onderdelen van de telefoon doorzoekt. Ook die functie werkt snel; het zoeken door onder meer contactpersonen, sms-berichten, e-mails en kalenderitems duurt over het algemeen hoogstens een seconde of vijf.

Media

De software bevat, naast de tabs op het homescreen, nog een andere, door Sony Ericsson aangepaste interface: direct vanaf het thuisscherm kan de gebruiker het Media-menu bereiken. De fabrikant gebruikte al een tijdje de crossbar-interface, vooral bekend van de Sony Playstation en de PSP, en die is voor de Satio weer een beetje aangepast. Jammer is de overdaad aan grafische effecten: de icoontjes slepen zich over het scherm, terwijl de snelheid bij gebruik van de media-interface merkbaar lager ligt dan bij de rest van het OS.

De Satio beschikt over een redelijk goede muziekspeler. De interface laat zich via het scherm goed bedienen en de menu's komen overeen met die van eerdere modellen van Sony Ericsson.

Tekstinvoer

Omdat de Satio geen fysiek toetsenbord heeft, is de gebruiker voor tekstinvoer volledig afhankelijk van het touchscreen. Het toestel heeft twee toetsenborden aan boord. In portrait-modus komt een numeriek toetsenbord tevoorschijn, waarbij getypt kan worden met T9. Er is echter ook een optie om standaard het qwerty-toetsenbord tevoorschijn te toveren, dat alleen in landscape werkt.

Bij beide toetsenborden wilde Sony Ericsson niet het risico lopen dat mensen naar de stylus moeten grijpen om te typen. De toetsenborden nemen veel ruimte in beslag; het qwerty-toetsenbord zelfs ongeveer driekwart van het scherm. Het typen van tekst op de Satio valt niet tegen; na enig oefenen is het vooral met het qwerty-toetsenbordje best goed werken.

Een irritatiepunt van de software is dat je niet rechtstreeks in een invulveld kan typen: de software opent altijd een eigen venster voor tekstinvoer, om de tekst vervolgens in te vullen in een invulveld bij bijvoorbeeld het toevoegen van contacten of op een website.

Daardoor zie je niet meer waar je was: dat is bijvoorbeeld vervelend bij het invullen van contactgegevens, terwijl je misschien vergeten bent of je een mobiel- of thuisnummer aan het invullen was. Overigens is dat vooral in het begin hinderlijk: binnen een kwartier zullen veel gebruikers zichzelf hebben aangeleerd om te onthouden wat ze wilden invullen.