Review: Empire - Total War

De campagnemap is het centrum van elke Total War-game. In de meest uitgebreide spelmodus, de Grand Campaign, kies je een factie en neem je het op tegen de rest van de wereld, op een manier die je verder zelf kunt invullen. De speelbare facties zijn uiteraard een afspiegeling van hoe de wereld er voor stond in de achttiende eeuw. Dat houdt in dat Spanje, Frankrijk en Engeland groot zijn in West-Europa, maar ook dat de Nederlanden - ofwel de 'United Provinces' - een belangrijke rol spelen als het gaat over de handel op zee.

Neerlands trots

Daarmee is direct een voor Nederlandse gamers interessant pluspunt genoemd, want Empire: Total War biedt de kans de teloorgang van het Nederlandse imperium in de achttiende eeuw te voorkomen. Na de gouden zeventiende eeuw raakte de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden al snel haar positie als wereldmacht kwijt aan de Engelsen en Fransen. Aan jou de taak om dat, gebruikmakend van de traditioneel sterke positie als zeemacht en handelsnatie, te voorkomen. Het leuke aan de drie verschillende gebieden waar je actief kunt zijn, is dat je als de Nederlanden zijnde dus ook in alle drie de gebieden bent vertegenwoordigd. Speel je met de United Provinces, dan start je met regio's in de Nederlanden, Curaçao, Suriname en Sri Lanka in je bezit. Het is lastig dat die gebieden zo ver uit elkaar liggen en dat maakt de campagne met de United Provinces er niet gemakkelijker op - maar wel een stuk interessanter.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat een speelsessie met een andere factie een volstrekt ander soort campagne oplevert. Hoewel de United Provinces niet veel gebieden bezitten, hebben ze ook weinig vijanden. Het Ottomaanse rijk is machtig, met wel twaalf startgebieden, maar het kent veel vijanden en heeft bovendien geen voet aan de grond in Amerika of India. Ook is het leger van de Ottomanen verouderd in vergelijking met dat van de West-Europese naties. Zo heeft elke factie zijn eigen uitdagingen en mogelijkheden. In het begin van het spel zijn er elf speelbare facties voor de Grand Campaign. Deze facties worden in het spel aangevuld met zogenaamde 'Minor factions' - landen of volken die te klein zijn om als speelbare factie te dienen, maar die toch hun rol in de geschiedenis hebben gespeeld. Denk daarbij aan de Indianenstammen, maar ook aan Hamburg, Bavaria en de Republiek van Genoa.

Road to Independence

Tenslotte is er nog een op zichzelf staande factie die niet direct speelbaar is in de Grand Campaign, om de logische reden dat die natie nog niet bestond in 1700: de Verenigde Staten. Toch is het mogelijk om met de VS te spelen, en wel via de speciale Road to Independence-modus. Deze modus vertelt het verhaal van de eerste Britse nederzetting Jamestown, tot aan de problemen waar de net onafhankelijk geworden Verenigde Staten mee te maken kregen. Pas hierna kun je in de Grand Campaign met de Amerikanen spelen. In de Road to Independence komen diverse historische gebeurtenissen aan bod, waaronder de Boston Tea Party en de gevechten die daarop volgden. De aanwezigheid van deze, meer op missies gebaseerde manier van spelen is leuk, en het is een lekker opwarmertje voordat je in de Grand Campaign stapt. Zonder deze opwarmer kan die wat massaal overkomen.

Dat laatste is een gevolg van het feit dat er weer nieuwe mogelijkheden zijn en  dat de campagnemap groter is dan ooit tevoren: het is niet moeilijk om het overzicht even kwijt te raken. Gelukkig hebben de ontwikkelaars dit voorzien en de campagne op verschillende manieren versimpeld, door handigheidjes in te bouwen. Zo kun je het optrekken van gebouwen en het innen van belastinggeld automatisch laten regelen. Een andere handige mogelijkheid is om units direct bij een leger te rekruteren. Een unit wordt dan automatisch in een stad in de buurt getrained, en zal zich vanzelf bij het leger voegen waar jij hem hebt besteld.

Een andere verandering die op de campagnemap snel zal opvallen, is dat gebouwen zich niet langer allemaal binnen een stad bevinden. Per regio heb je weliswaar een hoofdstad, en wie die stad controleert heeft de controle over de regio, maar daar omheen vind je ook kleine dorpjes, boerderijen en andere gebouwen. Dit zorgt ervoor dat je individuele voorzieningen kunt uitschakelen. Het aanvallen van een school zorgt er bijvoorbeeld voor dat de research van technologie aan de kant van je vijand wat langzamer zal verlopen. Handig is verder dat er een icoontje verschijnt boven een gebouw, zodra je de volgende upgrade kunt toepassen. Zo hoef je niet langer elke stad apart te bekijken, maar zie je snel waar je zaken kunt opwaarderen.

Diplomatie

Een andere belangrijke wijziging in de campagnemap is de manier waarop je om kunt gaan met andere naties. Diplomatie speelde altijd al een voorname rol in Total War, maar in Empire is goed contact met andere landen nog belangrijker. In grote lijnen heb je twee dingen waar je op moet letten. Ten eerste is het zaak om zoveel mogelijk handelspartners te hebben. Hoe meer je er hebt, hoe meer geld je verdient. Daarbij komen nog allianties, die worden beïnvloed door de manier waarop landen over je denken, en dat wordt dan weer bepaald door hoe jij tegenover hun andere vrienden staat en door de staatsgodsdienst die je hebt. Het belang van allianties wordt pas duidelijk als er oorlog uitbreekt. Op het moment dat een land van een alliantie in oorlog raakt, worden de bondgenoten automatisch gevraagd mee te doen. Het weigeren van dat verzoek leidt er toe dat de alliantie direct wordt verbroken, met alle gevolgen van dien. Het is dus zaak niet zomaar elk land aan je zijde te dulden, maar je militaire partners strategisch te kiezen.