Hoofdcategorieën

KDE 4 ziet het levenslicht

Door Harm Hilvers, vrijdag 11 januari 2008 13:13
Submitter: ATS, views: 58.821

Na enkele jaren van noeste arbeid hebben de ontwikkelaars van KDE versie 4.0 van de desktopomgeving gepubliceerd. Deze release is een opstapje naar meer zichtbare veranderingen in de komende releases van KDE.

KDE logoIn KDE 4 zijn verschillende grote veranderingen doorgevoerd ten opzichte van de 3-serie. Sommige daarvan zijn direct zichtbaar voor de gebruiker van de software; een voorbeeld hiervan is de vernieuwde visuele stijl die met KDE 4 zijn intrede doet. Andere veranderingen bevinden zich dieper in de software en maken verbeteringen mogelijk die pas later daadwerkelijk doorgevoerd zullen worden. Deze eerste release uit de KDE 4-serie is gepositioneerd als basis voor toekomstige verbeteringen.

Waar de KDE 3-serie nog gebruikmaakte van de grafische Qt 3-toolkit, maakt KDE 4 gebruik van Qt 4. Deze nieuwe versie van de toolkit is aanzienlijk sneller dan voorgaande versies en bevat een groot aantal nieuwe functies, waarmee het bouwen van Qt 4- en KDE 4-appplicaties eenvoudiger wordt. Qt 4 is beschikbaar voor Linux, Mac OS X en Windows, waardoor het porten van KDE 4-programma's naar een ander platform dan Linux gemakkelijker moet worden.

KDE 4 - Plasma (klein)KDE 4 - Dolphin en Konqueror (klein)
Links: Plasma in actie | Rechts: Dolphin en Konqueror | Klik op de afbeeldingen voor een grotere versie

Op api-gebied is KDE 4 onder andere voorzien van Phonon en Solid. Dat zijn libraries die respectievelijk het werken met multimediabestanden en hardware in het algemeen makkelijker moeten maken. Verder is er een nieuw scriptingframework ontwikkeld. Ook nieuw is het Akonadi-framework, dat het werken met bijvoorbeeld contactpersonen en kalenders moet vereenvoudigen en centraliseren. Akonadi zal overigens pas in KDE 4.1 aanwezig zijn.

De veranderingen op visueel gebied in KDE 4 zijn het meest in het oog springend. De ontwikkelaars zijn afgestapt van de cartooneske look van de KDE 3-iconen en maakt nu gebruik van de meer fotorealistische iconen van het Oxygen-project. Verder zijn er nieuwe geluiden ontwikkeld en is het desktopthema van een grondige update voorzien. De window manager van KDE 4 beschikt nu zelf over de mogelijkheid om compositing-effecten op het scherm te tonen, zodat hiervoor geen gebruik meer gemaakt hoeft te worden van Compiz. Tot slot is de Plasma-software aanwezig, waarmee het naar wens aanpassen van de desktop met behulp van bijvoorbeeld widgets eenvoudiger wordt.

KDE 4 - Applicatie (klein)KDE 4 - Kickoff menu (klein)
Links: Nieuwe thema | Rechts: Kickoff menu | Klik op de afbeeldingen voor een grotere versie

Alle belangrijke applicaties uit de KDE-bundel zijn voorzien van een update naar Qt 4 en de KDE 4-api's. Verder bevat KDE 4 een eenvoudiger programma voor bestandsbeheer, dat Dolphin is genoemd. Konqueror is overigens ook nog aanwezig. Het programma Okular is toegevoegd om diverse andere document viewers te vervangen. De nieuwe zoektool in KDE 4 heet Strigi, en deze software vormt de basis voor het gebruik van door gebruikers aanpasbare metadata. Verder zijn Amarok, K3b, digiKam en KOffice nog steeds van de partij.

In totaal zijn er twee alpha's, vier bèta's en twee release candidates verschenen sinds de ontwikkeling van KDE 4 startte. Inmiddels wordt er al volop aan KDE 4.1 gewerkt. In eerste instantie worden er vooral bugs gefixt en features toegevoegd die vanwege tijdgebrek niet meer in KDE 4.0 konden worden opgenomen. De komende maanden zullen applicatiebouwers steeds meer nieuwe features uit Qt 4 en de vernieuwde KDE 4-library's in hun software gaan verwerken. Naar verwachting zal KDE 4.1 later dit jaar verschijnen.

Volgende 14:08
Vorige 12:48

Reacties

«  1  2  3  4  »

Nice :)
Ik ben niet zo goed op de hoogte van linuxgerelateerde ontwikkelingen maar dit lijkt een mooi stap vooruit qua gebruiksvriendelijke interfaces

Dit was niet zo slecht bij linux, de interfaces zijn redelijk gebruiksvriendelijk, ook KDE3. Het grootste probleem bij linux is nog steeds driverondersteuning en een standaard voor pakketbeheer. Het komt maar het blijft iet of wat mager heb ik de indruk...

Welk OS heeft dan een beter pakketbeheer dan linux? :S Ik bedoel dan voornamelijk APT, van Debian-afstammelingen.

[Reactie gewijzigd door MBV]


Welk OS heeft dan een beter pakketbeheer dan linux? :S
Windows. Ik kom op een website, download de executable installer (of MSI) en start de gebruiksvriendelijke (vaak wizard-gebaseerde) installer in een grafische omgeving. Er is ook een centraal scherm waarbij je meerdere pakketten zo kan verwijderen.

Voor Linux kan het nauwelijks dat je een website opzoekt, 1 executable download en 'gewoon' direct kan starten, direct in een grafische omgeving. Eerst moet je kijken -of- de software in je lokale package-repository zit. Zoniet, moet je kijken of de auteur van de software een pakket aanbiedt in het formaat van je package management systeem (.DEB, .RPM, etc.). Vervolgens moet je erop letten dat het betreffende pakkket inderdaad voor je distributie, versie en architectuur is. En wat blijkt? Het pakket is afhankelijk van software die reeds in je repository niet meer beschikbaar is.

Dat is één van de punten waar gebruiksvriendelijkheid in Linux (nog?) faalt. Een ander punt is het gemis van één centraal en gestandaardiseerd 'Control Panel', waarmee je praktisch alle instellingen (inclusief drivers) van het OS kan wijzigen en kan toevoegen op een gemakkelijke manier.

Wat Windows zo gebruiksvriendelijk maakt voor een eindgebruiker is dat ze nooit een shell hoeven te openen of een tekstbestandje hoeven te bewerken. Een voorbeeld zijn de verschillende netwerk-managers die beschikbaar zijn voor Linux. Geen van allen kan alle opties van wpa_supplicant configureren. Zo mist 'de' KDE Network Manager ondersteuning voor 802.11x over WEP met MSCHAPv2 authenticatie. Een gewone gebruiker wilt dan niet opzoeken op internet hoe hij dit moet toevoegen aan het configuratiebestand van wpa_supplicant. Linux ondersteund het grootste deel van alle protocollen en hardware wel, maar de configuratie laat vaak de wensen over.

Ik ben een beetje uitgelopen op je vraag. Het 'softwarebeheer' in Linux kan nog steeds een stuk beter (=gebruiksvriendelijker).

De komst van tools als apt en de grafische omgeving daarvoor (Synaptic) is echter wel een grote stap in de goede richting. Vroegah, tenminste bij mijn eerste pogingen tot het gebruik van Linux was je uren bezig met het installeren van een programma. Had je het programma en wou je het installeren, kreeg je meldingen van het ontbreken van libraries met nogal vage namen. Met Apt worden dat soort dependencies tenminste automatisch gevonden en geinstalleerd.

Voor de rest ben ik het eens: voor elke mogelijke taak die nu nog met de commandline uitgevoerd moet worden moet een grafische interface komen. Het grootste deel van de voor de gebruiker belangrijke zaken is al zover, maar het zijn de kleine dingen die het hem doen.

voor elke mogelijke taak die nu nog met de commandline uitgevoerd moet worden moet een grafische interface komen.
Grappig: waar Microsoft altijd afgeschoten werd omdat zij op de servers altijd onnodige grafische meuk draaien en dat in Windows2008 ook eindelijk begint te begrijpen, beginnen er nu mensen te roepen dat er meer grafische progjes voor Linux moeten komen... :)

Daar heb je het dus over software voor servers. Denk dat er vrij weinig mensen zullen zijn die KDE op hun server zetten, of niet soms? Als het gaat om gebruikersvriendelijkheid voor een 'gewone' consument is windows nog steeds top wat dat betreft.

edit: @pietervs dus.

[Reactie gewijzigd door ath92]


@pietervs:
Het vrschil zit m in het feit dat in Linux zelfs met de gui frontend je nog altijd met de cli kan werken als je dat wil, in windows heb je die keus niet. En de cli is weldegelijk handig, bij batch processing om maar eens een voorbeeldje te noemen.

Tuurlijk heb je die keus wel. Je hebt zelfs meer keus onder windows! Je kan de command.com (of wel cmd) gebruiken maar je kan ook PowerShell gebruiken.

dat is natuurlijk om het gebruiksvriendelijker te maken voor de gemiddelde gebruiker.

ik neem aan dat er niemand zo dom is om te roepen dat de CLI ook echt weg moet, want die CLI en dat je met de cmd ook ALLES kan doen (en configgen en whatever) is juist DE kracht van linux en consorten.

ik kan trouwens niet wachten tot QT4 voor windows uitkomt :)
eindelijk een paar goede apps onder windows
en ik wil graag de KDE Mahjongg game ook onder windows spelen :P

Het gaat er maar net om waar je je systeem voor gebruikt, een commandline is voor tweakers,systeembeheerders, etc. net zo goed of misschien beter als een grafische omgeving.
Iemand die een klein beetje overweg kan met linux kan met bv apt-get in ubuntu prima software installeren.

Maar er zijn ook mensen die gewoon alleen *klik* willen doen en dan moet het werken, en dat is waar linux tekort schiet.

Ik heb zelf absoluut geen problemen om met de terminal te werken, sterker nog, ik doe het liever dan met een GUI installer omdat het wat sneller gaat.
Maar ik kan me goed voorstellen dat iemand waar alles een beetje fool proof en simpel voor moet zijn liever een klikerdeklik installer heeft.

het gaat over desktop systemen voor mensen die de pc meer casual gebruiken...

Windows. Ik kom op een website, download de executable installer (of MSI) en start de gebruiksvriendelijke (vaak wizard-gebaseerde) installer in een grafische omgeving. Er is ook een centraal scherm waarbij je meerdere pakketten zo kan verwijderen.
In Linux open je je pakketmanager, selecteert het gewenste pakket en het wordt geinstalleerd. In datzelfde scherm kan je ook programma's deinstalleren. Een keer in de zoveel tijd klik je een keer op "update" en dan wordt alle software, dus niet alleen die van je OS-leverancier, geupdate.
Voor Linux kan het nauwelijks dat je een website opzoekt, 1 executable download en 'gewoon' direct kan starten, direct in een grafische omgeving. Eerst moet je kijken -of- de software in je lokale package-repository zit. Zoniet, moet je kijken of de auteur van de software een pakket aanbiedt in het formaat van je package management systeem (.DEB, .RPM, etc.). Vervolgens moet je erop letten dat het betreffende pakkket inderdaad voor je distributie, versie en architectuur is. En wat blijkt? Het pakket is afhankelijk van software die reeds in je repository niet meer beschikbaar is.
Als je een van de "grote" distro's gebruikt is veel software gewoon beschikbaar via de repository, waardoor dependencies automatisch worden geresolved en geinstalleerd. Ik heb diverse computers onder Linux draaien en ik heb in totaal misschien 5 programma's die ik buiten mijn repository om geinstalleerd heb.
Dat is één van de punten waar gebruiksvriendelijkheid in Linux (nog?) faalt.
M.i. is het juist een van de punten waar Linux mijlenver voor is op Windows.
Een ander punt is het gemis van één centraal en gestandaardiseerd 'Control Panel', waarmee je praktisch alle instellingen (inclusief drivers) van het OS kan wijzigen en kan toevoegen op een gemakkelijke manier.
How about kcontrol?
Wat Windows zo gebruiksvriendelijk maakt voor een eindgebruiker is dat ze nooit een shell hoeven te openen of een tekstbestandje hoeven te bewerken.
Nee, regedit is gebruiksvriendelijk?
Een voorbeeld zijn de verschillende netwerk-managers die beschikbaar zijn voor Linux. Geen van allen kan alle opties van wpa_supplicant configureren. Zo mist 'de' KDE Network Manager ondersteuning voor 802.11x over WEP met MSCHAPv2 authenticatie. Een gewone gebruiker wilt dan niet opzoeken op internet hoe hij dit moet toevoegen aan het configuratiebestand van wpa_supplicant. Linux ondersteund het grootste deel van alle protocollen en hardware wel, maar de configuratie laat vaak de wensen over.
wpa is inderdaad een van de dingen die niet echt gebruiksvriendelijk te configureren zijn. Maar dat heeft te maken met de ontwikkelfilosofie achter veel Open Source producten: eerst goed werken, dan stabiel werken en dan pas aan grafische poespas gaan beginnen. Waarschijnlijk dus een kwestie van tijd voordat ook WPA met een next-next-finish interface in te stellen is.
Ik ben een beetje uitgelopen op je vraag. Het 'softwarebeheer' in Linux kan nog steeds een stuk beter (=gebruiksvriendelijker).
Dat ben ik dus niet met je eens.

Ik ben een beetje uitgelopen op je vraag. Het 'softwarebeheer' in Linux kan nog steeds een stuk beter (=gebruiksvriendelijker).
Dat ben ik dus niet met je eens.
Ik wel. Ik zit al een tijdje na te denken over een uitbreiding op APT:
  • "APT 2" zou betere ondersteuning moeten hebben voor overlappende repositories. Dat wil zeggen: het selecteren van twee repositories waarin in beide een andere versie van een package zit zou goed opgelost moeten worden.
  • "APT 2" repositories moeten dependancies kunnen leggen tussen repositories onderling. Mijn repository is bedoeld als aanvulling op de Debian-repository, en wanneer je de mijne aanvinkt mag mijn repos-manager ook meteen (eventueel na bevestiging te hebben gevraagd aan de gebruiker) de Debian-repository aanvinken.
  • "APT 2" repositories moeten hun vertrouwen kunnen stellen in andere repositories. Dit maakt het mogelijk om "thrust chains" aan te leggen van mijn repository tot aan een of andere repos die ik al vertrouw, zoals die van Debian. Antivirus-achtige instanties kunnen op deze manier grote whitelists aanleggen van "bekend veilige" repositories.
  • Er zou een bestandsformaat moeten zijn die als het ware een pointer naar een package vormt: zo'n bestand bestaat ongeveer uit een combinatie reposnaam/packagenaam.
Met deze uitbreiding is het volgende scenario mogelijk:
Ik ben op internet aan het browsen en zie een mooi programma staan. Het mooie programma in kwestie heeft een "APT 2"-link (een link naar zo'n pointerbestand als download), en ik klik er op.
Mijn packagemanager opent met een schermpje:

"U probeert package foo uit repository bar te installeren. Dit package bevindt zich in een vertrouwde softwareverzameling. Klik op de shiny install-knop om te installeren, of cancel om toch maar niet te installeren."

Of, alternatief:

"U probeert package foo uit repository bar te installeren. Dit package bevindt zich NIET in een vertrouwde softwareverzameling, maar ook niet in een als "gevaarlijk" gemerkte softwareverzameling. Klik op de "install, eenmalig" knop om het package te installeren, de "install en voeg repos toe" knop om het package te installeren en de repos als vertrouwd te selecteren, of op "cancel" om toch maar niet te installeren."

Met een architectuur als deze kan je alle software probleemloos in apt-repositories stoppen, met alle mooie voordelen (auto-update, betrekkelijke veiligheid richting virussen, makkelijk package management, etc) van dien.

Disclaimer: het hierboven beschreven idee is nog lang niet uitgekristalliseerd of op een andere manier "af". Het is vooralsnog puur een idee.

[Reactie gewijzigd door RedLizard]


De meeste dingen die je noemt, lijken me eerder een punt voor de repositorybeheerders dan voor de gebruiker. Als jij een repos op de standaard Debian wil bouwen, dan moet jouw site kunnen verwijzen naar "de rest" als het ware. Dit is waarschijnlijk zelfs al wel haalbaar, met wat leuke .htaccess regels.

Verder wordt het dependency-probleem in Windows natuurlijk nogal met de botte bijl opgelost. Alle dependencies krijg je er in principe gewoon bij in je zipje, en als er shared dingen worden gebruikt, wordt niet bijgehouden door wie. Weet je nog die schermpjes als je de-installeert met "about to delete whatever.dll, do not delete it if not used by another program" Yes/No/Cancel. Wat? Hoe moet ik dat nou weten?

Bovendien moet ik op Windows inderdaad op allerlei vage websites zoeken naar downloadlinks, zien alle installers er weer anders uit, werkt de uninstaller niet (er blijft ALTIJD iets achter), is het voor de installer volledig optioneel om het programma toe te voegen aan het lijstje met software wat in je control panel verschijnt.

Het nadeel aan apt is dat er veel software in staat en dat je niet heel snel kan zien wat wat is. Aan de andere kant, als je weet wat je hebben moet is het een regel tiepen en 2 tellen wachten: klaar. Geen websites, alles met alle dependencies helemaal klaar. En als je niet van tiepen houdt, kun je ook klikken.

Het is in de drie jaar dat ik nu Ubuntu gebruik maar een paar keer voorgekomen dat ik iets nodig had wat niet in de repositories zat. Ik kan vier voorbeelden geven:

- rtorrent (was te verkrijgen, samen met libtorrent, in een nieuwere, wel werkende versie: .deb)
- vmware server (die moest (deels?) gecompileerd worden)
- zend studio (java: geen probleem)
- eclipse (nieuwere versie dan in de repositories, ook java dus geen punt)

Kortom, ik zie het voordeel van de Windows installer niet zo heel erg.

De meeste dingen die je noemt, lijken me eerder een punt voor de repositorybeheerders dan voor de gebruiker.
Dat klopt. Als het namelijk makkelijk is voor de repositorybeheerders, wordt het aantrekkelijker om alle software in een of andere repository te stoppen. En alle software in een repository is een voordeel voor de gebruiker.
Het nadeel aan apt is dat er veel software in staat en dat je niet heel snel kan zien wat wat is. Aan de andere kant, als je weet wat je hebben moet is het een regel tiepen en 2 tellen wachten: klaar. Geen websites, alles met alle dependencies helemaal klaar. En als je niet van tiepen houdt, kun je ook klikken.
De grap is dat je met puntje 4 van mijn idee het beste van twee werelden hebt. Je kan nog steeds synaptic gebruiken, alleen kan je nu als bonus ook packages downloaden.
Het is in de drie jaar dat ik nu Ubuntu gebruik maar een paar keer voorgekomen dat ik iets nodig had wat niet in de repositories zat. Ik kan vier voorbeelden geven:

- rtorrent (was te verkrijgen, samen met libtorrent, in een nieuwere, wel werkende versie: .deb)
- vmware server (die moest (deels?) gecompileerd worden)
- zend studio (java: geen probleem)
- eclipse (nieuwere versie dan in de repositories, ook java dus geen punt)
Maar zou het niet nog makkelijker geweest zijn als je die packages uit de vmware repos, eclipse repos, etc had kunnen trekken?
Kortom, ik zie het voordeel van de Windows installer niet zo heel erg.
Wie heeft het over de Windows installer? :?

Dus als ik het goed begrijp heb je liever dat elke opensource ontwikelaar zich gaat bezig houden met packages te maken voor elke distro out there? Terwijl dit de taak is van de packagemaintainers van de distro? Er zijn te veel distros om voor packages te voorzien, ook al werken die met hetzelfde packaging systeem (niet elke #buntu package is compatibel met debian of omgekeerd bvb). Dit heeft verschillende technische redenen en heeft weinig met ideologie te maken.

Daarbij is het toch echt wel gemakkelijker om packages uit je adept/synaptic te zoeken en te installeren dan ongure sites te bezoeken, en de helft van de tijd dan nog met software opgezadelt zitten datje niet wilt hebben (itunes al eens proberen installeren zonder na te denken... oops, quicktime staat er ook op, google desktop... oops goole bar is ook ineens geinstalleerd, divx player, oops yahoo is meegeinstalleerd. Geef mij dan maar de methode die het minste rommel op uw systeem zet dat ge niet moet hebben: centrale repositories. En aangezien de distrobouwers niet de makers zijn van de meeste software hebben ze er dus ook geen belang bij om u nog andere software op te solferen die ge niet moet hebben.

Ik hoop er gewoon op dat deze KDE win installer uitgebreid gaat worden en later ook voor andere projecten gaat dienen als centrale package manager, zodat je maar 2 keer op update moet drukken om je systeem te updaten: 1 maal voor MS brol en 1 maal voor de programma's die ge echt wil gebruiken.

ik ben maar een leek wat betreft linux, maar als ik zo lees over jouw idee met een link op een website en daarna deze vraag:
"U probeert package foo uit repository bar te installeren. Dit package bevindt zich NIET in een vertrouwde softwareverzameling, maar ook niet in een als "gevaarlijk" gemerkte softwareverzameling. Klik op de "install, eenmalig" knop om het package te installeren, de "install en voeg repos toe" knop om het package te installeren en de repos als vertrouwd te selecteren, of op "cancel" om toch maar niet te installeren."
Dan denk ik gelijk aan spyware en malware, wat linux dan gelijk een minder stabiel OS zal maken. Want mensen die echt helemaal geen verstand hebben van computers, die gaan echt niet over zo een vraag nadenken. "Gewoon ja hoor, zet er maar op." Net als in windows, velen alleen klikken in die next-next-next-schermen, zonder te lezen.

[Reactie gewijzigd door Julian_H]


@RedLizard
Ik vind je idee een goede opzet al.
Je noemt daarbij een aantal punten die bij mij in Linux juist ook irriteren.
Het minder universeel zijn van programma's en voornamelijk de installers hiervan.

@jeroenr:
Over wpa: van kde weet ik niet, maar voor de network manager van gnome onder Ubuntu kan je gewoon een wpa supplicant downloaden, waarna je wpa weldegelijk kan configureren. Er zijn zelfs plannen vanuit Canonical omdeze in Ubuntu 8.04 zelfs standaard mee te installeren.

In Linux open je je pakketmanager, selecteert het gewenste pakket en het wordt geinstalleerd. In datzelfde scherm kan je ook programma's deinstalleren. Een keer in de zoveel tijd klik je een keer op "update" en dan wordt alle software, dus niet alleen die van je OS-leverancier, geupdate.
Dat werkt voor de pakketten die de package manager kent, de problemen beginnen op het moment dat de package manager het pakket niet kent. Dan krijg je inderdaad de problemen die "The Zep Man" aankaart, of erger.

Als je pech hebt moet je de software zelf compileren. Vervolgens kom je tot de conclusie dat autoconfig, of make niet werken omdat jouw linux distributie net iets anders is dan die van de auteur, je de verkeerde versie van een library of je hebt de library in het geheel niet en zul 'm ergens vandaan moeten zien te halen. Voor je het weet heb je de hele avond zitten pielen om de software aan de gang te krijgen, en dan is het nog maar te hopen dat het de moeite waard was. Veel mensen zonder IT achtergrond zullen echter nooit zover komen.

Als een package manager een pakket wel kent dan is het installeren inderdaad iets eenvoudiger, en ook het up-to-date houden kan eenvoudiger zijn (veel Windows programma's houden tegenwoordige zichzelf up-to-date). Echter zelfs met pakketten die de package manager wel kent, heb ik het te vaak meegemaakt dat het installeren niet lukt of dat het programma na installeren niet werkt omdat niet de juiste versies van libraries op het systeem aanwezig zijn (zou niet mogen kunnen...en toch gebeurt het weleens).

Overigens ben zeker niet anti-Linux, integendeel. Maar door je ogen te sluiten voor de minder sterke kanten van Linux (denk eens vanuit het perspectief van een normale gebruiker) zal je Linux nooit verbeteren of vooruit helpen.

Nou, ik zelf ben maar een af-en-toe gebruiker van Linux - en heb enkele maanden geleden voor het eerst een eigen install op een partitie gezet (Kubuntu)... en al gebruik ik het maar een uurtje of zo om de enkele weken kon ik echt heel makkelijk Opera installeren, bijvoorbeeld: download, dubbelklik, klaar.

Niet alleen dat, maar de auto-updating van zo'n beetje alles op het systeem is ook erg makkelijk (beter dan Windows).

Voor mij is deze install een eerste stapje naar Windows onafhankelijkheid geweest - en waar het niet voor het feit dat spelletjes en veel kleine apps Windows nodig hebben zou ik nu durven om te slaan. Voor Internet en media is Linux beter dan Windows in mijn ervaring (filmpjes draaien echt een stuk vloeiender - de oude PIII hapert als ik iets anders dan VLC gebruik onder Windows, en zelfs die heeft af en toe een beetje moeite), OpenOffice is meer dan voldoende, en alles lijkt sneller te zijn.

Als ik uit kan puzzelen hoe ik op de home network mijn mail, chat-logs etc. kan delen op de server zoals ik dat nu doe onder Windows (bijvoorbeeld dat Opera op Linux op de tweede PC identiek draait als onder Windows op de server) kan ik Linux zo de default boot maken op de tweede PC.

Op de server zit ik vast aan een ADSL winmodem die niet onder Linux aan de praat te krijgen is. :(


Jammer dat bovenstaande post naar beneden gemodereerd wordt - waarschijnlijk heeft dat een beetje te maken met de manier waarop hij het opschrijft. Dus, hieronder nogmaals wat daft_dutch schrijft, maar dan iets anders geformuleert (en met mijn toevoegingen)
Gebruikers vriendelijkheid is gebruiker afhankelijk.
Gebruiksvriendelijkheid is niet iets universeels, elke gebruiker heeft zijn eigen idee van gebruiksvriendelijkheid.
Zielig. Dat je nog naar een website moet gaan om een willekeurige applicatie te downloaden. En dan is het weer niet wat je wilt. of het is een versie die maar 30 dagen werkt. ik vind dat ZEEEER gebruikers onvriendelijk
Waarom zoeken naar een website om een nieuw programma te downloaden als je een in je OS geintegreerd programma kunt krijgen om je programmatuur te installeren? Wat je bovendien om Windows vaak tegenkomt is dat gedownloade software preview-versies zijn, die bijvoorbeeld maar 30 dagen werkt.
>Wat Windows zo gebruiksvriendelijk maakt voor een eindgebruiker is dat ze nooit een >shell hoeven te openen of een tekstbestandje hoeven te bewerken.
regedit????? is dat klikbaar?? weet je wat er staat.
Ga eens in de MS-knowledgebase kijken: bij een heel groot deel van de artikelen wordt er verwezen naar regedit om een configuratiewijziging, regedit is veel gebruiksonvriendelijker dan een tekstfile. Veel tekstfiles zijn 'self-documenting' door het gebruik van commentaarregels, iets wat met regedit niet mogelijk is.
wpa_supplicant is zeer gebruikers vriendelijk zeer goede documentatie. (tja lezen) En wpa is zeer roamable. Geen geklik of gedoe. (daarbij zijn er genoeg keren geweest dat ik een knoppix cdtje in mijn pa's laptop stopte omdat windows geen wifi verbinding maakte)
Dat wpa_supplicant niet grafisch is, betekent niet dat het niet gebruiksvriendelijk is, het is uitstekend gedocumenteerd! Daarnaast is het eenvoudig om de config van de ene naar de andere PC te kopieeren.
Windows heeft geen Cups support als enige OS TERWERELD!!!!!!!!!!!!!!
Printerbeheer onder Linux is ook een voorbeeld van gebruiksvriendelijkheid: door gebruik van CUPS hoef je niet meer op elke PC printerdrivers te installeren, dat doe je alleen op de printserver of de computer waar de printer aan gekoppeld is, alle andere PC's verwijs je alleen naar de CUPS server. Ook handig voor mobiele gebruikers: je kunt CUPS laten broadcasten op het netwerk, zodat een laptop met CUPS support automatisch de lokale printer installeert. Een als je de volgende week weer op een ander kantoor zit, hoef je dat dus niet weer terug te veranderen. Vele malen gebruiksvriendelijker dan printbeheer onder Windows.
WIndows heeft geen ssh ondersteuning.
Of scp
in kde fish://<user>@<server> en je hebt een remote netwerk verbinding. voor bijna elk OS behalve windows.
Ook erg handig is file-sharing via ssh (scp) waardoor je over een insecure netwerk (zoals Internet) files kan openen zonder het gevaar dat half 14-jarig Internet mee kan kijken, zonder dat je een VPN hoeft te configureren!

Voor mij is een os gebruiksvriendelijk als een leek het kan gebruiken en begrip kan opbrengen voor de handelingen die nodig zijn.
Dat wpa_supplicant niet grafisch is, betekent niet dat het niet gebruiksvriendelijk is, het is uitstekend gedocumenteerd!
Als je een leek wil doen overschakelen van windows naar linux is dit gewoon NOT done.
Printerbeheer onder Linux is ook een voorbeeld van gebruiksvriendelijkheid: door gebruik van CUPS hoef je niet meer op elke PC printerdrivers te installeren, dat doe je alleen op de printserver of de computer waar de printer aan gekoppeld is, alle andere PC's verwijs je alleen naar de CUPS server.
Mijn spiksplinter nieuwe printer heeft een hele fancy feature in de driver (automatisch detecteren van papiersoort oid), maar ik kan hem niet vanop andere computers gebruiken omdat cups het niet ondersteund. Hoi.

Windows kan heus wel sshen als je de moeite doet om het te installeren. Standaard zit het er inderdaad niet op. De grafische tools waren er zelfs eerder op win.

Voor mij is een os gebruiksvriendelijk als een leek het kan gebruiken en begrip kan opbrengen voor de handelingen die nodig zijn.
Mijn vrouw en 2 zusjes gebruiken Linux. Alledrie geen techneuten.
Als je een leek wil doen overschakelen van windows naar linux is dit gewoon NOT done.
Kan die leek op Windows wel WPA installeren dan?
Mijn spiksplinter nieuwe printer heeft een hele fancy feature in de driver (automatisch detecteren van papiersoort oid), maar ik kan hem niet vanop andere computers gebruiken omdat cups het niet ondersteund. Hoi.
Dat is geen CUPS-issue, dat is een driver-issue. Met de introductie van Vista zijn er ook honderden oude printers waar geen drivers meer voor zijn (ironisch genoeg, zijn dat vooral Winprinters, oftewel printers die het altijd alleen maar op Windows deden, omdat een deel van de firmware in Windows draaide). Verschil tussen CUPS en Vista: voor CUPS kan je er in ieder geval nog op hopen dat er iemand een driver maakt, voor Vista, kan je dat rustig op je buik printen, eh schrijven.

Ik heb toen ik mijn printer kocht (een Epson C1100) er ook expliciet op gelet of er Linux-support was. hier bijvoorbeeld (waar ik overigens nu zie, dat ze de Epson C1100 ook een Winprinter noemen, terwijl Epson notabene zelf een GPL driver biedt)

ik betwijfel of je in windows gewoon over ssh/ftp/... je bestand on the fly kan editten, wat je met koffice/kate/whatever kde program wel kan doen via kioslaves...

Het leuke is dat dit soort dingen onder een default linux installatie ook niet altijd even makkelijk gaan of uberhaubt mogelijk zijn. Vaak zijn daar extra packages etc voor nodig. Men verwacht echter bij Windows dat het in het OS ingebakken zit. Wil je de vergelijking eerlijk maken dan moet je alle niet standaard geïnstalleerde packages strippen.

Wil je de vergelijking eerlijk maken dan moet je alle niet standaard geïnstalleerde packages strippen.
Die vergelijking is dus niet te maken, want dat is voor elke distro verschillend. Mijn favoriet, Gentoo, kan na het doorlopen van de installatieprocedure booten, en dat is het wel zo'n beetje. Terwijl Ubuntu bijvoorbeeld standaard een hele vracht aan applicaties meeneemt. Installeer ik op Gentoo vervolgens XFCE, dan heb ik een desktop, zou ik echter KDE installeren, heb ik een desktop met een karrevracht aan standaard applicaties.

[Reactie gewijzigd door jeroenr]


Windows. Ik kom op een website, download de executable installer (of MSI) en start de gebruiksvriendelijke (vaak wizard-gebaseerde) installer in een grafische omgeving. Er is ook een centraal scherm waarbij je meerdere pakketten zo kan verwijderen.

Voor Linux kan het nauwelijks dat je een website opzoekt, 1 executable download en 'gewoon' direct kan starten, direct in een grafische omgeving.
Bij de meeste distro's kun je 4000 of zelfs meer van de meest voorkomende pakketten zo installeren vanuit je standaard package manager. Bij openSuSE via YaST. Doe zo iets maar eens in windows, je moet weer zoeken en installeren wat vaak ook nog een keer illegaal gebruikt. Onder Linux zijn het allemaal pakketten die je gratis mag gebruiken. Terwijl een hoop windows pakketten die mogelijk door sommige mensen als gratis gezien worden, niet zonder officiële licentie gebruikt mogen worden (Microsoft Office/ Photoshop etc).

Installeren van programma's vind ik anders v'e'el makkelijker op linux. Op internet kan je kant en klare bestanden vinden waarin dan gemarkeerde paketten staan. (Dat bestand laat je dan in in Synaptic en je klikt install.) Of je select de packages zelf
Of je gebruikt een service zoals cnr... one click installs. Ik weet echt niet hoe je het nog makkelijker wilt. In windows daarentegen moet je een executable downloaden, daarna praktisch altijd een license lezen, want dat is blijkbaar normaal in msi. Daarna de install directory selecteren, daarna een scherm krijgen of je echt wilt instaleren en nadat de installatie is gefinished moet je praktisch bijna altijd show readme.txt afvinken en ook nog op finish klikken. En dat heet makkelijk? 'k Geef toe dat linux even wennen was, maar nu ik er gewend aan ben vind ik het vreselijk saai om een nieuw systeem in te richten in windows.


adept manager openen of
synaptic openen

in het zoekveld de naam va de package invullen
en dan krijg je een lijs van mogelijke packetten, de pakketten die je moet hebben aanvinken om te installern
klikken op: install
en het spul zijn werk laten doen.

of je hebt een .deb package
in konqueror: rechter muisknop ==> install package
en alle dependencies worden geinstalleerd net zoals de package...
moeilijk...

Dan heb je zeker nooit Mac OS (X) gezien! :) Als iets gebruiksvriendelijk is is Mac het wel... Wizards, Installers heb je allemaal niet eens nodig.. alles zit in 1 executable bestand die open je en je programma opent.. Verwijder je dat bestand dat is dat programma ook helemaal weg... zonder dat er ergens nog bestandjes staan verspreid die bij windows wel zijjn, en dat klote register etc.... Mac is dan ook dan wel natuulijk gebaseerd op Unix

Windows. Ik kom op een website, download de executable installer (of MSI) en start de gebruiksvriendelijke (vaak wizard-gebaseerde) installer in een grafische omgeving.
Hoho, dat is reclamepraat! In de praktijk houden die twee zinnetjes in:
1)Ik moet weten hoe het programma wat moet gaan doen wat ik wil heet,
2)Ik moet uitvinden of het gratis is of niet, en of het een demo is of niet,
3)Ik moet het zoeken op internet,
4)Ik moet nagaan of de plek waar ik het vind betrouwbaar is of niet,
5)Ik moet eerst zoeken _of_ er uberhaupt een .msi is!
6)Ik moet meestal zes keer een hele webpagina doorzoeken en op een link klikken voordat ik bij het uiteindelijke te downloaden bestand kom,
7)Vaak moet ik zelf nog een mirror uitkiezen ook
8)Voor zover ik weet is er geen manier om te weten of er fouten zijn gemaakt bij het downloaden of niet,
9)Ik kan meestal niet met een vingerafdruk nagaan of het bestand dat ik heb inderdaad het bestand is dat ik wilde,
10)Aangezien bijna alle EULA's voor Windows software verschillend zijn, zal ik er waarschijnlijk niet mee bekend zijn, dus moet ik ze lezen
11)Ik moet onthouden waar ik het ding op de harde schijf wegplemp,
12)Ik moet _zelf_ uitzoeken of dit de recentste versie is of niet,
13)Ik moet _zelf_ uitzoeken of deze versie bugvrij / aangeraden is of niet
14)Als er dependencies zijn, wordt er waarscijnlijk gevraagd of ik die ook wil installeren, en moet ik 'ja' zeggen, en hopen dat die dependencies nog steeds op internet staan,
15)Nadat het programma geinstalleerd is moet ik kijken hoe ik het opstart, dus waar het gebleven is.

Kijk ik naar Linux, dan gaat het als volgt: Ik doe stap 1, stap 2 n.v.t. want altijd volledige versie (eigen ervaring), 3-6 automatisch, 7 eenmalig ingesteld voor alle software, 8 en 9 automatisch, 10 meestal n.v.t. omdat er enkele bekende licenties zijn die ik ken, 11-14 automatisch, 15 n.v.t., gewoon naam intypen en klaar.

Dus persoonlijk snap ik niet dat iemand programma's installeren in Windows gebruiksvriendelijker vind dan in Linux; voor Linux hoef ik namelijk veel minder te doen. Over het algemeen zijn mensen die denken dat het in Linux moeilijker is zo vastgeroest aan de Windows-methode, dat ze zelfs meer geautomatiseerde methoden die minder werk vergen en veiliger zijn als moeilijker zien heb ik in de praktijk gemerkt. Leg dan maar eens uit dat ze altijd bovenstaande stap 1 tot 15 (horen te) zetten zonder dat ze er eigenlijk zelf bij nadenken!
Voor Linux kan het nauwelijks dat je een website opzoekt, 1 executable download en 'gewoon' direct kan starten, direct in een grafische omgeving.
Kan wel - al is deze methode nog niet veel gebruikt - dan moet je Klik gebruiken. Het idee van Klik is: 1 programma is 1 bestand, alle dependencies zitten ook in dat bestand, wil je het programma verwijderen gooi je gewoon het bestand weg en je hebt geen adminrechten nodig om programma's te installeren / weg te gooien.
Klik heeft zo z'n foutjes en onhandigheden, daarom is men bezig aan Klik2.

Al die stappen (en wees eerlijk een aantal stappen zijn nogal gezocht, en nogal vanuit Linux perspectief bedacht), en meer moet je ook bij Linux doorlopen op het moment dat de package manager de door jou gewenste software niet kent.

Zo'n package manager heeft zeker z'n voordelen, maar ook zwakheden. De belangrijkste is dat het niet zo maar elk willekeurig pakket kan installeren. Daarnaast zou de wereld te klein zijn als Microsoft een vergelijkbaar concept als package manager op Windows zou invoeren; Microsoft zou dan bepalen welke software jij wel of niet op jouw PC gaat draaien, of in ieder geval bepaalde software bevoordelen. Je hoeft geen rechten gestudeerd te hebben om te snappen dat tot een anti-thrust zaak gaat leiden.

Discussies of welk systeem beter is zijn bij voorbaat kansloos zonder een scherp afgebakende context. De vraag is immers voor wie is het beter (nerd, noob....etc) is en waarvoor is het beter?

en wees eerlijk een aantal stappen zijn nogal gezocht
Vertel me maar welke, voor ieder stap kan ik namelijk voorbeelden geven waar ze in Windows tot in het minst erge geval ergenissen/problemen/fouten en het ergste geval tot mal/spyware of virussen kunnen leiden als ze overgelslagen worden! En dat gebeurt ook; dat dit voor Windows gewoon _niet_ geregeld is, is een van de belangrijkste oorzaken dat mensen die Windows draaien zoveel troep o.a. malware op hun computer hebben.
Daarnaast zou de wereld te klein zijn als Microsoft een vergelijkbaar concept als package manager op Windows zou invoeren; Microsoft zou dan bepalen welke software jij wel of niet op jouw PC gaat draaien
Dan heb ik een verassing voor je; Dat bestaat gewoon, heet Windows Market Place, en bepaalt inderdaad welke software jij wel en niet draait; OpenOffice vind je er bijvoorbeeld niet, maar FireFox weer wel. En de wereld is niet te klein geworden, niemand klaagt erover. Niemand gebruikt het namelijk, omdat het gewoon ultra-slecht gekloond is, malware bevat, onstabiele software er niet uit wordt gekieperd en omdat het vol staat met 30-dagen demo's.

[Reactie gewijzigd door kidde]


Al die stappen (en wees eerlijk een aantal stappen zijn nogal gezocht, en nogal vanuit Linux perspectief bedacht), en meer moet je ook bij Linux doorlopen op het moment dat de package manager de door jou gewenste software niet kent.
Dus: bij Windows is het altijd nodig. Bij Linux is het heel soms nodig. Conclusie: Windows(-packagemanagement) is net zo goed als Linux?

Zoals hier boven al door verschillende mensen aangegeven: bij de meeste distro's is het zelden nodig om een pakket handmatig te installeren. Gentoo heeft meer dan 12000 verschillende programma's in Portage zitten (goed, een deel daarvan is libraries, die gewoon geinstalleerd worden op het moment dat een programma ze nodig heeft).

@Zeester
Ik begrijp niet helemaal waarom iedereen het hier alleen over de APT packetmanager heeft icm synaptic (de GUI). Zover ik weet gebruikt de APT 1 of meerdere repositories waarin zich *.deb bestanden bevinden. Deze *.deb bestanden worden dan vervolgens door het programma dpkg geinstalleerd. dpkg houd een lokale repositorie bij die niet direct gekoppeld is aan de remote repositorie. Dit betekend dus dat je op het internet kunt gaan zoeken naar software voor linux die in de vorm *.deb worden aangeboden en gewoon kunt installeren. De *.deb bestanden lijken w.m.b. dus gewoon op MSI bestanden (alleen werkt het deinstalleren bij *.deb in de meeste gevallen beter als bij *.msi bestanden). Kortom de normale weg om software te installeren is: 1. zoeken met APT of synaptic. Is de software hier aanwezig dan installeren. of: 2. zoeken op het internet naar een *.deb van de betreffende software en deze zelf installeren.

@RedLizard
APT 2 zou wat mij betreft ook met scenarios moeten kunnen omgaan waarbij de betreffende software alleen voor een x86 beschikbaar is, maar je de x86_64 bits versie hebt geinstalleerd. Nu moet je enorm gaan k**ten om de 32 bits versie aan de praat te krijgen

dit is natuurlijk een niet heel erg slimme opmerking.

in linux ga je NIET naar een website om daar een progje vandaan te halem maar dat gaat allemaal via je pakketmanager.
dit is zo mooi geregeld. je komt nooit op ste's waar je je af moet vragen of het wel legaal is en of er geen vreemde dingen op je pc geinstalleerd worden. dit alels gebeurd wel in windows. komt bij dat als je in windows iets installeerd je hele pc vervolgens allemaal mapjes aanmaakt en dingen op plaatsen zet waar je het nooit meer weg krijgt.

dus gezien dat loopt windows natuurlijk een beetje achter.

@The Zap Man
Windows. Ik kom op een website, download de executable installer (of MSI) en start de gebruiksvriendelijke (vaak wizard-gebaseerde) installer in een grafische omgeving. Er is ook een centraal scherm waarbij je meerdere pakketten zo kan verwijderen.
Verrassend dat je dit neerzet als een voordeel. Als het bij Windows ergens iets aan ontbreekt, dan is het wel package management. Afgezien van het feit dat je wel inderdaad makkelijk software kan uninstalleren, is het installeren hele andere koek: verschillende software gebruiken verschillende installatie tools, waardoor je elke keer vertrouwd moet raken met de install wizard. Ok, het is wel 3x next klikken, daarna op finish klikken, maar het is niet echt uniform.

Daarnaast kan je bij de diverse package management tools eenvoudiger zien voor welke software er updates beschikbaar zijn en kun je de software via de console of GUI eenvoudig updaten. Ten slotte kan je via de package management tools eenvoudig zoeken naar software en als je de software die je zocht gevonden hebt, kun je met een enkele klik de complete installatie in gang zetten.

Het uninstalleren gaat via Windows dus wel eenvoudig, maar het updaten, zoeken en installeren niet.

[Reactie gewijzigd door onox]


Dan vind ik linux beter. Ik druk op het icoon synaptic. Vink alle software aan die ik wil hebben en druk op systeem bijwerken.

Bij windows moet je voor elk programma zitten googelen, downloaden, op het pictogram dubbelklikken en een hele wizzard doorlopen. En de helft van de tijd wil het programma dat je de pro-versie koopt en zevert het bij de start-up.

Ok, niet alle software zit in repositories. Het gebeurt zo'n twee maal per jaar dat ik eens andere software nodig heb. Dan is het idd hopen dat de fabrikant slim genoeg is geweest om een versie voor mijn distro te maken. Anders kan het idd ongebruiksvriendelijk worden. Maar dit is dan puur de fout van het desbetreffende programma...

Voor Linux kan het nauwelijks dat je een website opzoekt, 1 executable download en 'gewoon' direct kan starten, direct in een grafische omgeving. Eerst moet je kijken -of- de software in je lokale package-repository zit. Zoniet, moet je kijken of de auteur van de software een pakket aanbiedt in het formaat van je package management systeem (.DEB, .RPM, etc.). Vervolgens moet je erop letten dat het betreffende pakkket inderdaad voor je distributie, versie en architectuur is.
Geldt ook voor Windows. Niet iedere applicatie wordt in de vorm van een MSI aangeboden. Dat hangt van de maker van de applicatie af. Er zijn ook applicaties die bijvoorbeeld alleen op Windows Vista werken, en niet op XP (of andersom, of met andere Windows versies).
En wat blijkt? Het pakket is afhankelijk van software die reeds in je repository niet meer beschikbaar is.
En Windows applicaties zijn nooit afhankelijk van andere software? Wel eens van "DLL hell" gehoord?
Een ander punt is het gemis van één centraal en gestandaardiseerd 'Control Panel', waarmee je praktisch alle instellingen (inclusief drivers) van het OS kan wijzigen en kan toevoegen op een gemakkelijke manier.
Kon je maar praktisch alle instellingen via het control panel wijzigen. Dan waren er niet zoveel "registry hacks" in omloop.

Inderdaad. Eens iemand je uitlegt wat APT is, of wat RPM's zijn (met bv. urpmi bij Mandriva) dan ben je er heel snel mee weg. Maar ik denk dat Nille.NET een standaard voor ALLE Linux distributies bedoeld. Maar dat is moeilijk aangezien de folder structuur van de verschillende distro's vaak een beetje verschilt. Daardoor kunnen RPM's voor een distro vaak niet geïnstalleerd worden op een andere distro, net omdat bepaalde bestanden in de juiste directory belanden.µ

Er gaat meteen ook een wereld open op vlak van open (en vrije) software. Mijn ervaring is dat voor bijna elk commercieel pakket bestaat een open alternatief.

Qua drivers heeft Nille.NET meer gelijk: maar dat is ook een kwestie van bewust kopen, en je te informeren over de Linux-ondersteuning voor je een producent je euro's geeft.

OS/X je download een .dmg pakt die uit en sleept het programma naar die plek op je harde schijf (meestal de map applicaties) waar je hem wilt hebben.

OS/X je download een .dmg pakt die uit en sleept het programma naar die plek op je harde schijf (meestal de map applicaties) waar je hem wilt hebben.
Debian: je downloadt een .deb bestand, dubbelklikt, voert wachtwoord in, en klikt op OK.
Ubuntu: je downloadt een .deb bestand, dubbelklikt, voert wachtwoord in, en klikt op OK.
Fedora: je downloadt een .rpm bestand, dubbelklikt, voert wachtwoord in, en klikt op OK.
Suse: je downloadt een .rpm bestand, dubbelklikt, voert wachtwoord in, en klikt op OK.
Vista: je downloadt een .msi bestand, dubbelklikt, voert wachtwoord in, en klikt op OK.

Beetje saai he? ;)

Bij Ubuntu kan je via een zoekmethode in je Applications-menu programma's toevoegen, maar je kan gewoon de .deb downloaden. En er is genoeg te downloaden: http://www.getdeb.net/ Als Ubuntu dan zelf een nieuwere versie beschikbaar heeft, vraagt-ie je of je die wilt installeren.

Het verschil is dat in OS X de applicatie meestal één zelfstandige unit is. Dit is een map voor het filesysteem, maar in Finder zie je het als icoontje. Dat is je programma. Geen DLLs in de rest van je systeem, geen dependencies, en verwijderen is een kwestie van de map wegmikken.

KLIK (bepaalde packet manager voor Linux): Je klikt op het programma vanaf de internetpagina en het start! Downloaden gaat vanzelf, uitpakken en slepen hoeft niet eens. Makkelijker dan Mac OS X dus!

Uitpakken gaat bij Mac OS ook automatisch trouwens. Wanneer je een dmg download, mount de Finder de dmg automatisch en hoef je alleen nog maar het programma ergens naar toe te verslepen.

Het grootste probleem bij linux is nog steeds driverondersteuning en een standaard voor pakketbeheer.
Volgens mij valt het best mee met de driver ondersteuning. Het verschil met vista is bijvoorbeeld oude hardware word ondersteund en de meeste nieuwe hardware. Alleen voor scanners kan het nog een probleem zijn. Voor de rest word het overgrote deel ondersteund. Als AMD doorgaat met het vrijgeven van de GPU specs, hopelijk volgt NVidia ook, hoef je dadelijk niet eens meer de AMD video drivers te installeren, zal out of the box werken.

Waarom standaard pakket beheer? Voor het overgrote deel zul je onder je eigen distro de meest populaire pakketten vinden. En kan meestal ook met de andere pakkage systemen omgaan. Meestal kun je ook een tgz binary file gebruiken, die werkt. (RPM en apt werken perfect).

De belastingdienst gebruikt bijvoorbeeld autopackage of een tgz binary file is ook wel een grappig package systeem. http://www.belastingdienst.nl/download/1706.html

dingen als dualscreen aan de praat krijgen en geluidskaarten laten werken (bijvoorbeeld de club3d theatron DTS) is een ramp en uiteindelijk ook de reden dat ik geen linux kan/wil draaien. het is gewoon te veel gedoe om aan de praat te krijgen.
als je een mooie laptop oid met standaardhardware hebt die al een jaartje op de markt is, is linux best leuk, dan zijn de drivers te vinden en werkt het prima.

dingen als dualscreen aan de praat krijgen en geluidskaarten laten werken (bijvoorbeeld de club3d theatron DTS) is een ramp
Dit is weer een gevalletje onwil van de fabrikant, ze kunnen zelfs een close source driver maken in het ergste geval. Ik oriënteer me eerst voordat ik iets koop. En vermijd zo'n product/fabrikant en het liefst ook in de toekomst.

Wat me opvalt is dat meer en meer hardware gewoon werken.

Eigenlijk zou er een soort ik koop niet database gemaakt moeten worden van Linux of andere gebruikers zodat een fabrikant ziet hoeveel business hij verliest door Linux niet te ondersteunen, nu denken ze het valt wel mee, maar ze hebben geen concrete getallen.

Over dualscreen kan ik zeggen dat het met nvidia kaarten zeker geen probleem is; er zit een GUI bij die automatisch xorg.conf aanpast volgens je noden. Even eenvoudig als onder bv Windows.

Als je 'the latest and greatest' wil kun je overal tegen driverproblemen aanlopen. Dat is niet OS afhankelijk. Voor Vista waren in het begin ook weinig drivers. Ook durven drivers doorheen de tijd beter te worden (bugfixes en zo; performance verbetering van graka's bv).

ik heb het een half jaar geleden geprobeerd, met 3 verschillende distros, maar ik kwam bij allemaal tegen het probleem aan dat de nvidia driver een mooi textbestand maakt, maar dit vervolgens niet wegschrijft en het systeem na opstarten dus weer terug bij af is. ook het installeren van de nvidia driver zelf vondt ik geen pretje. na een aantal avonden prutsen heb ik toen maar besloten om het op te geven, ik heb geen weken de tijd om een pc werkende te krijgen, als het met windows in een kwartiertje lukt moet het in linux ook binnen een paar uur lukken, ook als je niet helemaal thuis bent in het OS

Onder Ubuntu was dualscreen op mijn laptop met nVidia-videokaart een ramp. En dan had ik het eindelijk werkend, na een reboot kon ik weer van voor af aan beginnen...

Die gui van nvidia om je xorg te wijzigen vind ik anders super irritant. Die verwijderde bij mij allerlei dingen die in mijn xorg.conf stonden. Om het daarna leuk te overschrijven met zelfbedachte zooi, gevolg was dat mijn hele xorg niet meer op wilde starten zodat ik alles weer ongedaan kon maken.
Volgens mij maakt die nvidia gui ook geen backup van de .conf voordat die hem wijzigt.

Vind je? Mag je bij mij Linux komen installeren op mijn RAID0. Gaat niet, want de ICH9R is nog steeds niet ondersteund en dat is toch al even een mainstream chipset.

Geen grafische versnelling. Geen probleem, even de nVidia drivers installeren. Kan Ubuntu zelf in de GUI. Super! Even rebooten als ie klaar is (hoefde in Linux toch nooit?) en voila: geen f* GUI meer.

Programmatje installeren. Hmmz. zit niet in de Ubuntu repos. Package downloaden. Hmmz werkt niet, dependancies kloppen niet voor mijn versie van het OS. Source dan maar. Naar de shell, uitpakken, configure, make... f* Weer zo iemand die niet fatsoenlijk kan programmeren, zonder dat je moet gaan debuggen.

Nou werk ik al sinds 1993 met Linux, dus ik kom er wel uit hoor. Geen probleem. Maar begin nou niet dwaanideeen te verspreiden alsof het allemaal zo super en zo makkelijk is met Linux. Dat is simpelweg gewoon niet zo en iedereen die anders beweert staat gewoon de boel te besodemieteren. Elke boerenlul kan met Windows of OSX werken, maar Linux vereist nog steeds een redelijke hoeveelheid kennis om overal uit te komen, soms zelfs voor de meest banale dingen.

Geen grafische versnelling. Geen probleem, even de nVidia drivers installeren. Kan Ubuntu zelf in de GUI. Super! Even rebooten als ie klaar is (hoefde in Linux toch nooit?) en voila: geen f* GUI meer.
Strikt genomen hoeft rebooten ook niet, maar niet elke jan modaal weet hoe je kernel modules moet reloaden en X moet restarten ;)

Ik ben het overigens wel met je eens dat Linux nog lang niet overal perfect gebruiksvriendelijk in is. Aan de andere kant is Windows dat ook niet overal, denk bijv. aan het Office SP laatst die importfilters uitschakelde.

Linux groeit hard; ik ben Kubuntu gebruiker vanaf vrijwel het begin, en als ik vergelijk hoe het er toen voor stond en hoe het er nu voor staat is er in die ~3 jaar ontzettend veel gebeurd aan gebruikersvriendelijkheid. De komst van KDE 4 nu, en later dit jaar 4.1, is imo een grote stap naar een fatsoenlijke desktop; in mijn ogen zijn zowel KDE 3 als GNOME het net niet voor de grote markt. Als KDE 4 straks met release 4.1 of 4.2 een echt fatsoenlijk product is geworden en de verschillende distributies ook nog een stap verder zijn is Linux in mijn ogen een redelijk eind klaar voor het grote publiek.

Driver probs zijn niet de schuld van linux developers of de gemeenschap maar van de hardware leveranciers, deze weigeren stelselmatig om de specs vrij te geven of zelf voor goed werkende drivers te zorgen.

Video drivers vormen over het algemeen geen probleem meer, zeker niet als ze in de repo zitten, maar af en toe worden ook daar fouten in gemaakt. Maar ook MS maakt zulke fouten dat een update ineens het volledige systeem kan verknallen. In linux kan men dan nog terugvallen op die console, in windows kan je dan direct maar aan een nieuwe install of recovery beginnen. En rebooten voor het installeren van grafische drivers is niet nodig, gewoon de X server herstarten.

Weet je voor welke doelgroep ik Linux een pracht OS vind? Mensen die nog nooit met een PC gewerkt hebben. Al wat zij willen doen is wat surfen, mailen en af en toe eens een briefje of zo schrijven en printen. Voor hen is Linux prachtig. In feite even gebruiksvriendelijk als windows (ze moeten het toch van 0 af aan leren) en ze hebben een update manager die alle geïnstalleerde software in 1 keer update.

Even rebooten als ie klaar is (hoefde in Linux toch nooit?)
Hoeft ook niet... soms is het alleen makkelijk... maar voor zo'n driver installeren zou ik niet gaan rebooten, ligt meer aan het feit of je weet wat je daarna moet doen.

Verder heb je redelijk gelijk... Maar onder windows heb ik ook weleens applicaties meegemaakt waar de setup niet van werkt... Om maar niet te spreken over het installeren van printer drivers, die geven ook vaak genoeg foutmeldingen, alleen dan heb je een groter probleem want je kan niet debuggen omdat alles closed source is.

Je moet niet doen alsof alleen onder linux software weleens problemen opleverd, ik heb dat onder windows ook vaak genoeg meegemaakt. Jij loopt nu de boel te besodemieteren door te verkondigen dat op windows alle software zo goed werkt, niet helemaal eerlijk vind ik.

[Reactie gewijzigd door gsmurf]


ctrl-alt-backspace, hoef je niet te rebooten ;)

het gaat ook niet perfect, het gaat beter op de meeste punten. En ja dat is subjectief. :)

Een echt debiele gebruiker die alleen internet en mailt is met Linux beter af dan met Windows. Het probleem zit hem voor de mensen die wel eens wat installeert en configureert. Het is anders, dus moeilijk, want niet zoals ze gewend zijn.

Hardwareondersteuning moet je niet mee aankomen, want Windows (Vista, maar XP ook nog steeds) is out-of-the-box helemaal een drama. Niks werkt zonder drivers te downloaden met dbieuse 'hulp'-pogrammatjes.