Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Paul Hulsebosch en Jurian Ubachs

Round-up games begin 2020

Rip-offs, remasters en een vleugje horror

Kunai

Guerrilla Games kennen we allemaal wel, maar er zijn in Nederland ook veel kleine studio's die aan minder grootschalige projecten dan Horizon: Zero Dawn werken. Waar Guerrilla de marketingkracht van Sony achter zich heeft, is het voor die kleine studio's vaak zoeken naar manieren om aandacht te trekken voor hun creaties. Dat lukt het kleine TurtleBlaze aardig. Kunai, de meest recente game van deze studio, is op behoorlijk wat sites besproken, ook in het buitenland. Niet gek, voor een indiegame die door drie man en wat hulp van een stagiair in elkaar is gezet.

Titel Kunai Score
Platform Windows, Switch
Prijs € 17,-

Hoe zo'n klein team dat voor elkaar krijgt? Vooral door een game te maken die appelleert aan de goede herinneringen die veel gamers hebben aan vroeger. Kunai is een game die met een vette retrosaus is overgoten. Zowel in uiterlijk als gameplay doet hij denken aan oude tijden, toen we allemaal een Commodore 64 of Gameboy hadden. Op zich is dat natuurlijk niet genoeg. Er zijn immers veel nieuwe games in een oud jasje. Sterker nog, Kunai hoort bij de zogenaamde Metroidvania, een genre dat de laatste tijd weer behoorlijk populair is. Waarin onderscheidt Kunai zich dan van de rest? Dat doet de game vooral met de kunai waar hij zijn titel aan ontleent. Voor wie minder goed bekend is met Japanse vechtkunst: een kunai is een steekwapen zoals ninja's dat bij zich droegen. Een soort dolk, met aan het handvat vaak een ring waar een touw aan kan worden gebonden.

Aan de twee kunai die je vroeg in de game oppikt zit inderdaad een touw. Ze fungeren eigenlijk als grappling hook. Je hebt er dus twee, één in elke hand. Je gebruikt ze vooral om je snel te verplaatsen, zowel in horizontale als verticale richting. Als je tussen twee hoge muren staat kun je heel snel en makkelijk om beurten je linker- en rechter-kunai afschieten en jezelf zo omhoog trekken. Slingeren aan het touw van je kunai voelt bovendien goed aan. Het is een mechanisme dat wordt uitgebuit in de vele platformdelen van de game. Niet dat Kunai daarmee een volwaardige platformer is. In sommige delen van de game komen wat meer platformpuzzels voor, maar er zijn net zo goed delen waarin het meer op knokken aankomt. In het overgrote deel van de game draait het om het combineren van die twee. De nadruk verschilt per hoofdstuk van de game, en dat geldt overigens ook voor het uiterlijk.

Pastelkleuren

Dat uiterlijk is net zo goed een attractief onderdeel van de game. Kunai is kleurrijk, maar wel binnen een strak afgebakend en vrij beperkt palet dat veelal bestaat uit pastelkleuren. Alleen al aan het kleurgebruik is Kunai direct herkenbaar, al is de stijl van het tweedimensionale uiterlijk ook kenmerkend. De spelwereld lijkt volledig uit met pen getekende figuren en constructies te bestaan. Het oogt mooi, en straalt een duidelijke retro-look uit. Het is een stijl die past bij de oude Metroid-games, maar dan met een net iets modernere insteek en vooral moderner kleurgebruik. Ook knap is daarbij dat het beeld regelmatig wordt gevuld met rondvliegend puin, stof, rook, lichtflitsen en andere gevolgen van het geweld dat plaatsvindt. Dat ziet er indrukwekkend uit, maar het zit nooit in de weg. Het beeld blijft helder, zodat je altijd duidelijk blijft zien wat er zich afspeelt. De game draait ook soepel. Dat geldt voor zowel de Windows- als de Switch-versie. De Switch is bij deze game ons favoriete platform, omdat de gameplay zich uitstekend leent voor een draagbaar medium met fysieke knoppen. Ook het uiterlijk van de game komt op de Switch goed tot zijn recht.

De kunai zijn niet je enige uitrustingsstukken. Je begint met een katana die als prettige extra functie heeft dat je er kogels mee kunt afweren en zelfs terug kunt kaatsen naar de afzender. Je krijgt nog wel krachtiger wapens dan de katana, maar het zwaard blijft gedurende de hele game nuttig. Niet alleen omdat je er kogels mee af kunt weren, maar ook omdat je naar beneden kunt slaan. Je kunt dus op een tegenstander springen en bij de landing naar beneden uithalen zonder zelf geraakt te worden. Dat is leuk en nuttig tegelijk. Bovendien onttrekt de katana energie aan je tegenstanders. Als je een kill maakt met de katana, krijg je een klein beetje van je eigen gezondheid terug. Het is de enige manier om tijdens het vechten te herstellen. Verder kan het alleen bij de verschillende savepoints in de game.

Lekkere wapens

Later in de game kun je wapens bemachtigen zoals shuriken, een snel vurende SMG en een Rocket Launcher. Die hebben toffe extra's. De shuriken verlammen je tegenstanders kortstondig, zodat je tijd hebt om je katana tevoorschijn te halen. De SMG's zijn niet alleen krachtig, je kunt ze ook naar beneden richten waardoor je bij een salvo even boven de grond zweeft. De Rocket Launcher heeft geen extra's, maar is gewoon lekker krachtig. Al die wapens zijn dodelijker dan de katana, maar herstellen niet je gezondheid. Dat is precies wat vechten in Kunai leuk en spannend houdt: het herstellende vermogen maakt dat je terug blijft grijpen naar je zwaard. Daardoor blijft het knokken afwisselend en uitdagend.
De gevechten zijn prima, althans voor zover ze in een kleine arena plaatsvinden. Ze vragen dat je een bepaald patroon leert waarin het meest recent verkregen wapen doorgaans de hoofdrol speelt. Er zijn ook bossfights waarin de platformkant van de game centraal staat. Die zijn wat minder geslaagd.

Waar het knokken dus een sterk aspect van de game is, laat het leveldesign wat te wensen over. Kunai lijkt in eerste instantie een echte Metroidvania. Je verwacht dus dat het flink zoeken is naar de juiste route, dat er voorwerpen zijn die je daarbij kunnen helpen en dat er de nodige geheime doorgangen en shortcuts zijn te ontdekken. Dat is in Kunai echter nauwelijks het geval. De spelwereld is over het algemeen behoorlijk lineair en ook wat leeg. Je moet veel lopen en relatief weinig te knokken. Er zijn ook delen die minder lineair zijn, maar daar vind je altijd wel een personage dat vertelt waar je naartoe moet. Daarnaast zijn er geen sluiproutes en zijn er weinig geheimen te ontdekken. Voor zover dat al mogelijk is, heeft het dus weinig zin om nog eens terug te gaan op een afgelegde route. Dat is niet perse erg. Maar juist doordat Kunai zo nadrukkelijk lijkt op een Metroidvania en door de makers ook als zodanig wordt aangeprezen, zou je anders verwachten.

Samengevat

Kunai speelt op zich lekker weg, maar heeft als grootste nadeel dat het erg veel weg heeft van een Metroidvania terwijl het toch niet helemaal in dat genre past. Daarvoor zijn de levels te lineair en ook wat leeg. Dat maakt de game echter niet minder leuk om te spelen. Daar zorgt vooral de uitrusting voor. De twee kunai uit de titel maken dat je prettig beweeglijk bent. Het geeft het geheel iets van een platformgame. Verder word je op een slimme manier gestimuleerd om al je wapens te gebruiken, wat gevechten gevarieerd en spannend houdt. Kunai is niet heel lang, maar daar is de prijs ook naar. Leuk op Steam, en nog leuker op de Switch.


Apple iPhone 11 Microsoft Xbox Series X LG OLED C9 Google Pixel 4 CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True