Door Jurian Ubachs

Redacteur

Age of Wonders: Planetfall Review

Klassiek '4X' in scifi-jasje

16-08-2019 • 06:00

28

Multipage-opmaak

Oud(erwets) genre

Age of Wonders: Planetfall

Van Age of Wonders: Planetfall kan absoluut worden gezegd dat het een ouderwetse strategiegame is, maar dat heeft zeker geen negatieve lading. Het '4X'-principe (explore, expand, exploit, exterminate) is een vaak beproefd en goed werkend concept, en ook de basis voor deze game. Met Planetfall springt de Age of Wonders-serie naar een futuristische scifisetting, wat verfrissend werkt. De game kent daarnaast heel veel diepgang, wat aanvankelijk wat overweldigend en onoverzichtelijk kan zijn, maar uiteindelijk zorgt voor veel opties, uitdaging en speeltijd. Langzaam ontwikkelt Planetfall zich dan meer en meer tot zo'n typische 'nog één beurt voor ik ga slapen'-game. Het spel weet zich niet in het rijtje absolute klassiekers te scharen die ook aan die omschrijving voldoen, maar vermakelijk is Age of Wonders: Planetfall zeker.

Guerrilla Games mag het vlaggenschip van de Nederlandse game-industrie zijn, maar ons land heeft natuurlijk meer getalenteerde studio's. Een van die studio's is het in Delft gevestigde Triumph Studio's, dat je kent van Age of Wonders en Overlord. In 2014 bespraken we op Tweakers Age of Wonders III, en we beschreven het daarbij als een klassieke turn-based strategiegame in zijn puurste vorm. Dat genre was stiekem een beetje uit de tijd, maar bediende nog altijd een aardige groep liefhebbers. In de ogen van Triumph is dat laatste anno 2019 nog niet veranderd, want Age of Wonders: Planetfall is van hetzelfde laken een pak. Alleen maak je in deze game een reuzensprong naar de verre toekomst.

Waar de vorige games in de Age of Wonders-serie altijd een klassieke fantasiesetting hadden, gaan we met Planetfall een paar duizend jaar de toekomst in. Wel blijft het een fantasiesetting. Sterker nog, wie een beetje door de aankleding en andere namen heen kijkt, kan klassieke archetypen herkennen in de verschillende rassen in het spel. Die rassen, en de verschillende groeperingen die eronder vallen, leven allemaal in een universum dat min of meer is 'gereset' door een catastrofale gebeurtenis. De ramp heeft een einde gemaakt aan een beschaving die op dat moment vergevorderd was. Je begint de game op het moment dat dit universum er langzaam klaar voor is om opnieuw te worden opgebouwd.

Dat dat laatste niet zo makkelijk zal gaan, blijkt al snel. Op elke planeet zijn kleine groeperingen te vinden die wisselende machtsposities hebben. Wanneer je als speler met een bepaalde factie op een planeet landt, krijg je met die facties te maken. Wat je er vervolgens mee doet, is aan jou. De campagnemodus van Age of Wonders: Planetfall is verdeeld over verschillende missies. Door je doelen op een bepaalde planeet te behalen, speel je een volgende missie vrij, enzovoort. Wat je het beste met andere facties op die planeet kunt doen, hangt af van je doelen en je speelstijl. Regelmatig is een pacifistische aanpak mogelijk waarbij je middels samenwerking je doelen kunt bereiken. Al te koppige heethoofden luisteren echter beter naar je wapens dan naar je woorden, wat een snelle militaire actie wellicht handiger maakt.

Ontwikkeling en manipulatie

De keuze tussen pacifisme en agressie is een wel heel simplistische omschrijving van wat er op de overzichtsmap tijdens een potje Age of Wonders: Planetfall gebeurt. Op dit punt laat de game zich in diepgang namelijk vergelijken met games als Civilization, waarin het diplomatieke spel minstens zo belangrijk is als het militaire. De facties die je tegenkomt, benaderen je op een bepaalde manier, en dat biedt mogelijkheden. Gedraagt een factie zich agressief, dan heb je redenen om hem de oorlog te verklaren. Hoe hoger de mate van agressie, oftewel de 'Casus Belli', hoe acceptabeler andere facties - en de kolonisten in je eigen factie - je beslissing zullen vinden. Val je zomaar een neutrale, vredige factie aan, dan jaag je iedereen op de planeet vrij snel tegen je in het harnas en wordt een potje Planetfall een stuk moeilijker.

De vijand van mijn vijand ...

De diepgang van dit systeem zit in wat je allemaal kunt doen om invloed uit te oefenen op de onderlinge relaties. Door andere leiders complimenten te maken, soms wat klusjes voor ze op te knappen en je te gedragen als een goede potentiële bondgenoot, kun je vriendschappen en allianties opbouwen. De regel 'de vijand van mijn vijand is mijn vriend' is daarbij handig om in het achterhoofd te houden. Door slim militaire partners te kiezen, zul je een planeet over het algemeen vrij makkelijk naar je hand kunnen zetten. De gekozen moeilijkheidsgraad zorgt daarbij natuurlijk voor extra of juist wat minder uitdaging.

Age of Wonders Planetfall (pc)

Echt interessant wordt het pas wanneer je je oog laat vallen op gebieden van facties die te boek staan als vrienden. Zo maakten we mee dat een van onze bevriende leiders een gebied controleerde dat wij nodig hadden om onze missiedoelen te behalen. Dat is lastig, want we hadden een defensieve alliantie met deze partij gesloten. Die moet je in zo'n geval eerst verbreken, maar dat levert uiteraard vragen op. Slimmer is het om gebruik te maken van de opties die er zijn op het gebied van spionage en 'covert ops'. Je kunt het er bijvoorbeeld op laten lijken alsof een bepaalde factie een spionageactie tegen jou heeft ingezet. Als je dat naar buiten brengt, geeft dat jou in de ogen van de rest van de wereld een reden om actie te ondernemen, zonder dat jij meteen de 'bad guy' bent. Handig, althans: als het werkt. Worden je spionnen gesnapt, dan draait alles om en moet je op je tellen passen.

Welke mogelijkheden je hebt op het gebied van manipulatie wordt bepaald door wat je hebt onderzocht via de Research-boom. Je onderzoeken laten zich onderverdelen in 'militair' en 'sociaal'. Research in de militaire boom levert je nieuwe mogelijkheden op tijdens gevechten. Ontwikkelingen in de sociale boom zorgen voor meer opties voor je nederzettingen, en geven je meer handige tools in je rol als leider van je factie, met daarbij dus ook spionage en counterspionage. Eventuele 'covert ops' in jouw gebieden kun je counteren door speciale operaties uit te voeren die eventuele snode plannen van je tegenstanders bloot kunnen leggen. Die operaties moet je echter ook eerst vrijspelen door de juiste Research uit te voeren. De keuzes in wat je onderzoekt en wanneer je dat doet, bepalen voor een deel of je succesvol kunt zijn, en op welke manier.

Invloed en reputatie

Dat succes zal te allen tijde gepaard moeten gaan met winst in je gevechten - daar komen we zo op - en dat zal zich vertalen in het veroveren van meer grondgebied. Je bouwt nederzettingen, die in de game Colonies heten, en vanaf die locaties schuif je de grenzen van je terrein steeds verder op. Elke kolonie die je plaatst kan daarnaast enkele omliggende sectoren aan zich verbinden die de kolonie een boost geven. Daarbij bepaal je meestal zelf om wat voor boost het gaat. Je moet genoeg energie hebben om units te kunnen maken, maar ook voedsel en productie- en onderzoekscapaciteit zijn belangrijk, want ze kunnen het een en ander behoorlijk voor je versnellen. Daarnaast heb je nog Influence en Reputation. Influence is het betaalmiddel waarmee je invloed uitoefent op andere facties, terwijl je Reputation mede bepaalt hoe succesvol die pogingen zijn en wat voor dealtjes je kunt sluiten. In zekere zin kun je die twee factoren dus ook als resources zien.

Veel diepgang in gevechten

Mocht je na de tekst op de vorige pagina het spoor een beetje bijster zijn, dan is dat niet vreemd. Er valt gewoon behoorlijk veel te managen in Planetfall, en zeker in het begin is het lastig om aan te voelen welke actie op welk moment handig is. Wat helpt, is om ervoor te zorgen dat je de verschillende facties en hun sterke en zwakke punten goed leert kennen. Leunt je factie veel op schieten van afstand, of zijn de strijders ervan juist dodelijk met melee-wapens? Dat is essentieel om te weten.

Geen symmetrie, wel balans

Daarmee komen we bij een van de sterke punten van Age of Wonders: Planetfall. De facties zijn namelijk niet symmetrisch, maar wel in balans. Althans, voor zover we dat op basis van pakweg twintig uur speeltijd kunnen beoordelen. We hebben gevechten gewonnen waarin we volgens de 'kracht-indicaties' die de game bij elk leger toont nooit hadden mogen winnen, maar het omgekeerde gebeurde zeker ook. Soms kan een leger een bepaalde kracht hebben en net een groep units tegenkomen waartegen het niet bestand is. We versloegen een sterker leger dat voor een belangrijk deel uit melee-units bestond, doordat we net één vliegende unit in leven hielden en alle tegenstanders met vuurwapens al hadden uitgeschakeld. De overgebleven meppers hadden geen manieren meer om onze gevleugelde strijders aan te vallen, dus dat leverde een vooraf onwaarschijnlijk geachte overwinning op.

Age of Wonders Planetfall (pc)

Het kan geen kwaad de krachtindicaties in de gaten te houden voor je aan een gevecht begint, maar het zegt dus niet alles. Dat komt vooral doordat de gevechten in Planetfall net zoveel diepgang laten zien als het strategische deel op de overzichtsmap. Zodra je in een gevecht verwikkeld raakt, verplaats je je naar een omgeving die is opgedeeld in tegels, zoals je dat gewend bent van vrijwel elke turn-based strategiegame. In die tegelomgeving zie je alle legers die op de overzichtsmap binnen één veld stonden van de plek waar het gevecht wordt gestart. Het is dus slim om ervoor te zorgen dat legers elkaar versterken, want zeker wat later in de missies ga je het vaak niet redden met één leger van maximaal zes units.

Overwatch

Tijdens het gevecht hebben alle units uiteraard sterke en zwakke punten, maar bepaalde regels gelden voor iedereen. Een van de belangrijkste mechanismen tijdens gevechten is het dekkingssysteem. Units kunnen achter objecten schuilen en zijn dan minder goed te raken. Daarnaast zijn er allerlei systemen waar je rekening mee moet houden, zoals 'overwatch'. Dit houdt in dat een unit een tegenaanval kan uitvoeren als aan bepaalde criteria wordt voldaan. Je kunt als speler zien welke vakjes onder iemands overwatch vallen. Vaak is het daarbij zo dat als je vanuit zo'n vakje aanvalt, de vijandelijke units een tegenaanval kunnen uitvoeren als jouw aanval geheel of gedeeltelijk is mislukt. Zeker tegen units met een sterke aanval is dat iets waar je goed op moet letten. Die dreiging valt te counteren door units te 'staggeren'. Sommige aanvallen zorgen niet alleen voor schade, maar brengen vijanden ook 'uit balans', waardoor voor hen de mogelijkheid wegvalt om een tegenaanval te plaatsen.

Daarnaast zijn er allerlei effecten om rekening mee te houden. Zo kunnen troepen vergiftigd raken of al bloedend extra gezondheid verliezen. Ook kunnen units aanvallen hebben die een 'area of effect' hebben doordat hun munitie meerdere groepen soldaten tegelijk kan raken, of omdat het om een explosie met veel impact gaat. Dat soort elementen is uiteraard niet nieuw voor deze game, maar het duurt wel even voor je alle varianten hebt gezien en bekend bent met wat de verschillende facties en hun units allemaal kunnen.

Age of Wonders Planetfall (pc)

Daar komt nog een extra element bij, in de vorm van Operations. Dit zijn speciale aanvallen of buffs die je tijdens gevechten kunt inroepen. Het gebruiken van zo'n operatie kost energie en een of enkele Operation Points. Hoeveel je er daarvan hebt, hangt af van hoeveel onderzoek met betrekking tot de Operations je al hebt gedaan. Aanvankelijk heb je maar twee punten, wat betekent dat je slechts een of twee keer per gevecht zo'n speciale aanval kunt uitvoeren, maar enkele uren later heb je er misschien wel tien en wordt het een ander verhaal. Een goed getimede aanval of Healing kan veel verschil maken.

Helden

Datzelfde geldt voor het aandeel van de Heroes binnen je troepen. Dit zijn speciale, extra sterke units die je kunt voorzien van bijzondere wapens en mods. Die kun je kopen, maar ook verdienen door missies te volbrengen en de bijzondere, sterke units te verslaan die je af en toe tegenkomt op de kaart. Daarnaast kun je de helden verbeteren door verdiende Skill Points uit te geven aan perks, die bijvoorbeeld zorgen voor een nauwkeurigheidsbonus, een grotere gezondheidsbalk en/of allerlei andere bonussen. Via de menu's in het spel zijn al die helden trouwens vrij uitgebreid aan te passen. Ben je het dus niet eens met het uiterlijk of de naam van een van deze personages, dan kun je dat naar eigen inzicht veranderen.

Gaat dit alles je nog niet diep genoeg? Bedenk dan dat je ook mods kunt aanbrengen bij normale units. Je kunt ze aanpassen, waardoor ze bijvoorbeeld op een andere manier schade toebrengen of andere sterke punten krijgen. Jouw aangepaste versies van de normale units kun je vervolgens ook opslaan, waardoor je ze makkelijk opnieuw kunt produceren. Hierdoor beschikt Age of Wonders: Planetfall in theorie over een ongekend aantal verschillende units. Dat houdt de game op de langere termijn natuurlijk wel zo spannend.

Kleine verbeterpuntjes

Als inmiddels iets duidelijk is geworden over Age of Wonders: Planetfall, dan is het dat het een flink uitgebreide, bij vlagen best gecompliceerde game is. Het is niet raar als je aardig wat potjes nodig hebt voordat je de game echt goed begrijpt en slimme keuzes kunt maken bij wat je ontwikkelt en aanpast. De menu's bieden veel opties en informatie, en dat is aanvankelijk best overweldigend. De game biedt wel een tutorial aan, maar die leert je alleen de basiselementen. Zelfs na tientallen uren spelen waren wij nog steeds bezig om allerlei zaken uit te vogelen. De onoverzichtelijkheid van sommige menu's en de werking van een aantal systemen draagt in dat kader niet bij aan het gewenste inzicht.

Besturing

Ook vielen ons tijdens het spelen enkele rariteiten in de besturing op, en merkwaardig is dat ze per platform licht van elkaar verschillen. Op de PlayStation 4 liepen we tegen het probleem aan dat we soms dingen per ongeluk te snel deden. De game heeft op de PS4 af en toe wat meer tijd nodig om handelingen te verwerken dan op de pc, waardoor een extra druk op een knop verleidelijk is. Die extra keer drukken resulteert dan al te vaak in een onbedoelde actie die niet kan worden teruggedraaid, tenzij je bereid bent terug te gaan naar een eerder opgeslagen punt. Op de pc liepen we tegen een net wat ander fenomeen aan: hier hadden we soms juist teveel klikjes nodig om bepaalde orders te geven.

Age of Wonders Planetfall (pc)

Op technisch vlak doet Planetfall het naar behoren. De verschillende willekeurig gegenereerde planeten hebben kleurrijke en afwisselende omgevingen. Ook zijn er gevechten mogelijk op water, wat een andere sfeer oplevert. In de audiovisuele presentatie valt vooral het geluid op. De positieve kant daarvan is dat er best veel stemgeluid in de game zit. Niet elk tekstballonnetje wordt hardop voorgelezen, maar het gebeurt wel aardig vaak. De wat minder geslaagde kant betreft de muziek. De achtergrondmuziek is prachtig, maar lijkt helemaal los te staan van wat er in het spel gebeurt. Soms zwelt de muziek ineens sterk aan terwijl je rustig rondkijkt op de strategische map. Die muziek haalt je op dat soort momenten als het ware 'uit de game', en dat is uiteraard niet de bedoeling.

Om deze overwegend positieve review af te sluiten met een positief punt mag de hoeveelheid content nog worden aangestipt. De campagne zorgt met zijn reeks missies voor een behoorlijke speelduur, die wij bij lange na niet volledig hebben kunnen ervaren. Naar de totale speeltijd kunnen we dus slechts gissen. Daarnaast biedt Planetfall uiteraard de mogelijkheid voor losse potjes waarbij je zelf kunt instellen op wat voor wereld je speelt en tegen wat voor tegenstanders. Ben je de kunstmatige intelligentie al te makkelijk de baas, dan is er ook nog een multiplayer-modus waarin je je strategische kunsten tegen andere gamers kunt testen.

Conclusie

Zoals we aan het begin van deze review al schreven, is Age of Wonders: Planetfall een game uit een genre dat je meeneemt naar het verleden. De turn-based aanpak van het spel blijft ouderwets lekker. De stap naar een heel andere setting werkt verfrissend binnen de Age of Wonders-serie. De game biedt daarbij flink veel diepgang. Dat maakt het lastig om hem al te snel te doorgronden, maar het zorgt tegelijkertijd voor uitdaging en een lange speelduur. Wanneer je de fijnere kneepjes van het managen van een factie in Planetfall eenmaal in de vingers hebt, kun je het spel heerlijk naar je hand zetten, waarbij er altijd meerdere wegen richting de overwinning zijn. Wie het aloude '4X'-principe in turn-based strategiespellen nog niet zat is, vindt in Age of Wonders: Planetfall tientallen uren spelplezier.

Reacties (28)

28
28
17
0
0
9
Wijzig sortering
Over de subtitel "Klassiek '4X' in scifi jasje", de term 4X werd voor het eerst gebruikt in een preview van Master of Orion (in 1993), een game met scifi setting. Dus vind ik het een wat vreemde uitdrukking, het is geen stijlbreuk van het 4X genre, alleen voor de Age of Wonders serie. Ik zou zelfs eerder zeggen dat men van het ene archetype in het andere verzeild is geraakt.

Sowieso ook tekenend dat Triumph het blijkbaar niet meer aandurft om deze game zijn eigen IP te geven, deze had net zo goed Planetfall kunnen noemen (zonder Age of Wonders). Maar het is bij Firaxis ook niet anders, vroeger had je Alpha Centauri, maar als ze 15 jaar later iets gelijkaardigs maken, moet het toch deel zijn van de Civilization serie (Beyond Earth).
Ik vind dit wel heel erg veel op age of wonders lijken, misschien wel zoveel dat ik me bekocht had gevoeld als ze hadden gedaan alsof het iets heel nieuws was.
Zo erg dat je een beetje het gevoel krijgt, dat het op een reskin in lijkt? Of meer de algemene principes die alleen aan Age of Wonders doen denken?
Lastig te zeggen. Er zitten voor mij wel genoeg dingen in die net anders zijn om wel te vinden dat het meer is dan een reskin maar minder dan echt een nieuw idee.

Laten we het zo zeggen: als ze het gewoon AOW4 hadden genoemd in de bekende fantasy setting had het ook gewoon een mooi nieuw deel in de serie geweest: herkenbaar als AOW maar wel met wat nieuwe elementen en verbeteringen.
Ok goed om te weten!
Uhm, het is zelfs deel van de titel. Driekwart zelfs ;)
Ja ik reageer op de stelling dat ze het allemaal age of wonders noemen en niet meer een eigen naam durven te geven.

Ik vind het in dit geval juist terecht dat ze het wel age of wonders noemen.

Even het hele draadje lezen de volgende keer ;)
Haha, my bad! Heb weekend nodig denk ik :+
Civilization: Beyond Earth lijkt ook wel meer op Civilization 5 dan op Alpha Centauri. Ik speel het spel (nog steeds) met veel plezier, ondanks de ruwe afwerking en bugs in de late game.
Hoewel MoO misschien het eerste spel is waarbij de beschrijving 4X gebruikt werd, bestaat het genre al aanzienlijk langer, zie bijvoorbeeld Reach for the Stars uit 1983 (ook sci-fi). Als je door de lijst aan 4X spellen heen gaat op Wikipedia dan staan daar ook spellen als Civilization in, wat absoluut geen sci-fi is, echter is meer dan de helft van de lijst wel sci-fi, dus inderdaad zou "klassiek 4X" voldoende zijn geweest.


Persoonlijk snap ik ook niet dat dit spel de naam Age of Wonders mee heeft gekregen, het is inderdaad een stijlbreuk qua thema, maar ook een breuk qua gameplay. Als ik de filmpjes zo bekijk dan lijkt dit een heel erg ander spel, eerder vergelijkbaar aan meer "standaard" 4X games (Civ, Endless, etc) gecombineerd met een X-Com achtige combat, terwijl ik persoonlijk AoW 1 en 2 (3 heb ik nooit gespeeld) veel meer vond lijken op Heroes of Might and Magic, dat toch een hele andere speelstijl had dan andere 4X games door een focus op het RPG element en singleplayer campaign met een verhaallijn en een hoop missies/levels. Nevermind, blijkbaar heeft Planetfall ook een singleplayer campaign.

De naam is waarschijnlijk gedaan vanwege de bekendheid van de serie, dit spel zou mij ook aan de aandacht ontslipt zijn als het alleen Planetfall geheten had.

[Reactie gewijzigd door knirfie244 op 22 juli 2024 14:04]

Moeten ze bij civimization ook kappen Sid Meier te noemen?

Of is civilization, colinization en alpha centauri hetzelfde 😋

Erg mooi om te zien dat we een paar redelijk leuke titels hebben weten te produceren hier.

Van Amsterdoomed en A2 racer, naar Killzone, Age Of Wonders.

Mogen toch wel een beetke trots zijn op onze kleine game industrie.
Het probleem met Triumph is dat de spellen vaak een heel mooie en solide basis hebben en een bijzonder goed uitgedacht concept maar de polish een beetje mist. Meestal zit je met ongemakkelijke en omslachtige besturing, een moeilijkheidsgraad die werkelijkwaar echt alle kanten op stuitert en soms teveel onnodige toevoegingen aan een spel met het idee van 'diepgang'. Ook zijn het doel en de mogelijkheden in spellen van Triumph vaak slecht of niet uitgelegd of bijna onmogelijk te ontdekken.

Het zou mooi zijn als ze hun spelletjes wat meer laten playtesten door een bredere variatie aan mensen.
Ik vind vooral de Interface redelijk chaotisch, dat had echt stukken gestroomlijnder gekund, en de database met item info is wel erg beknopt, word vaak niet eens vermeld wat de effecten van iets zijn, of wat ze precies doen, verder absoluut een leuk spel.
Ik heb behoorlijk wat uren in AoW3 zitten en als fan van fantasy en sci-fi lijkt me dit een heerlijk spel.
Dit is een instant buy voor mij, zodra er een native Linux versie van beschikbaar is (zoals ook bij AoW3 het geval was). Bij AoW3 was het echter ook niet direct beschikbaar, en ik begreep dat een Mac en Linux client op de wensenlijst van de ontwikkelaars staat.
Als AoW3 fan moet ik zeggen dat ik juist in dit deel een beetje het doel kwijt ben en een stuk sneller de interesse verlies. Ook de menus in menus in menus om daadwerkelijk er achter te komen wat bijv je bevolkingsgroei is of hoeveel je van een grondstof hebt vind ik wat onduidelijker dan in AoW3. Ik heb na een paar uur spelen toch weer AoW3 aangezet. Maar wie weet dat het beter wordt als ik er meer tijd in stop.
Yes herkenbaar. Het is niet alleen het genre wat anders is aan deze game. Ze zijn echt een stap terug gegaan als gaat om overzicht. Jammer! Ook had ik toch meer verwacht van de graphics (modeling ec).
Xcom meets Civilization gevoel krijg ik hierbij en dat is wat mij betreft alleen maar positief. :)
Heb al even een let's play zitten kijken om een iets beter idee van de game te krijgen. Perfecte setting voor een 4X game als je het mij vraagt.

[Reactie gewijzigd door ReVision. op 22 juli 2024 14:04]

Ik heb al een paar uurtjes zitten spelen. Speel 1-1(engine) op kleine planeet en doe de combats nog even op automatic en zelfs dan is er al genoeg te ontdekken! Heel veel verschillende boosts op de kaart. En als het (te) makkelijk lijkt te gaan dan ben je te snel aan het groeien en bijt het spel je in je staart.

Wat me ook opviel is dat gedurende je beurt je energie inkomen lijkt te dalen (tot negatief). Het spel laat zien wat je inkomen aan het eind van je beurt gaat zijn. Je begint flink in de plus omdat de game dan laat zien wat je inkomen is als al je colonies niks bouwen en alleen energie zouden produceren... duurde even voordat ik dat doorhad!
Ziet er wel weer leuk uit (heeel veel AOW2 gespeeld en best wat 1 en 3) maar krijg wel een beetje een “been there done that” gevoel...het is wel weer heel erg age of wonders.

Ik had liever gezien dat ze wat meer waren afgeweken van de standaard formule en dat we echt me ruimteschepen enzo aan de slag konden.

Oh well, zolang er maar studio’s leuke tbs games blijven maken blijf ik ze wel kopen ben Allang blij dat deze game er überhaupt is.
Heb er inmiddels ruim 30 uur in zitten op de Xbox. En ben er zeer content mee. Ik was al fan van de verschillende xcom games. En lang geleden op de Xbox civilacation gespeeld met veel plezier.

Dit is het beste van 2 werelden. En zeer veel content. Waarschijnlijk Neem ik beeld te veel tijd per missie in campaign ( zit nog maar in de 2e missie ) maar dat maakt me niet uit. Hoe langer ik van de game kan genieten. Ik vind het een aanrader.

Qua visuals vind ik m prima. Bij volledig inzoomen ziet het er niet echt mooi uit. Maar dat gebruik je in de praktijk niet. En 1 keer een vastloper gehad ( Xbox one x ).
Grappig, doet mij dan weer denken aan de totale war series. Influence, covert ops, verschillende facties. Nu alleen nog een Coop mode en ik ben verkocht
heeft coop mode maar een ding wat totaal anders is in AoW is dat het allemaal turnbased is (ook de battles).
Je kan in multiplayer teams instellen, zo krijg je co-op.
Wat mij vooral stoorde aan Age of Wonders 3, was dat de sieges, ALTIJD hetzelfde was, gewoon altijd, het was zo voorspelbaar en saai... (ook elke keer diezelfde siege muziek.. niet meer dan 1 soundtrack).

Is dit nog steeds zo in deze versie?
Die soundtrack doet me denken aan de opening van Stranger Things best wel leuk :P

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.