Fictief universum
Samengevat
Boss Key Productions doet veel goed in LawBreakers. Het is een lekker snelle team-based shooter die past in het gat tussen Counter-Strike en Overwatch. Het heeft de classes van Overwatch, maar is veel meer een pure shooter zoals Counter-Strike. LawBreakers is echter wel veel sneller en is bovendien voorzien van unieke zones waar weinig zwaartekracht heerst. Dat is precies wat LawBreakers leuk maakt. De classes van LawBreakers zijn niet ontworpen rond het principe 'rock, paper, scissors'; het enige dat telt is pure skills. Het draait vooral om snelheid, coördinatie en nauwkeurigheid. De besturing is prima, net als de classes en hun skills, en de spelvormen zijn in ieder geval goed in balans. Er wordt niet in elke spelvorm even goed gebruikgemaakt van de zwaartekracht, maar dat mag de pret niet drukken. Het grootste minpunt is dat LawBreakers wat eigen karakter mist. Dat neemt niet weg dat het een prima game is, die uitdaagt om het uiterste uit je vaardigheden te halen.
Eindoordeel
Gespeeld op: Windows
Ook verkrijgbaar voor: PlayStation 4
Dat Arjan Brussee zijn leidinggevende positie bij het Amsterdamse Guerrilla Games opgaf, een bedrijf dat hij in 2003 mede heeft opgericht, was verrassend. Dat hij drie jaar geleden besloot om samen met Cliff Bleszinski een geheel nieuwe studio uit de grond te stampen, was nog veel verrassender. Brussee gaf de zekerheid van Nederland op en besloot met vrouw en kinderen te verhuizen naar de VS, waar hij in North Carolina is neergestreken. Gewaagd, maar wel een kans om weer helemaal opnieuw te beginnen en los te breken uit het gareel van een grote, door een multinational geleide studio. Inmiddels heeft het nieuwe Boss Key Productions zijn eerste product afgeleverd, in de vorm van LawBreakers. Het is een teambased shooter waarvan het concept werd bedacht door Bleszinski. Brussee is verantwoordelijk voor de technische kant van de zaak en heeft de dagelijkse leiding over de studio.
/i/2001610803.png?f=imagenormal)
Om het productieproces snel op stoom te krijgen, besloten Brussee en Bleszinski gebruik te maken van Unreal Engine 4, en niet, zoals Brussee bij Guerrilla gewend was, een volledig eigen engine te bouwen. Niet onbelangrijk daarbij is uiteraard dat Bleszinski veel ervaring met de Unreal Engine 4 heeft opgedaan. Toch hebben Brussee en consorten wel wat aan de engine gesleuteld. Vooral aan de netwerkcode is gewerkt, in een poging de game zo snel en stabiel mogelijk via internet te laten lopen. Wij hadden zowel vanaf Tweakers HQ als vanuit huis een stabiele ping van 30 ms op de Europese servers. Dat is veelbelovend.
Weinig verhaal
We zetten eerst een stapje terug. Waar draait LawBreakers om? Het is een multiplayer-shooter die zich afspeelt in een fictief universum. De game lijkt hierin, en ook in andere aspecten, enigszins op Overwatch. Ook dat is een multiplayer-shooter die zich afspeelt in een fictieve wereld. De overeenkomst is daarnaast dat in beide games een verhaal is verwerkt dat er eigenlijk niet toe doet. In LawBreakers strijden twee partijen tegen elkaar, de Law tegen de Breakers. Waarom en waarvoor ze strijden, wordt echter niet duidelijk als je de game speelt. Dat laatste maakt weinig uit, want ook zonder helder verhaal is het leuk genoeg om op een andere partij te schieten.
Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.
De Vanguard uit LawBreakers.
Je skills tellen
Dat is ook precies wat LawBreakers biedt, de kans om lekker online te knallen in een shooter waarin je jezelf volop kunt onderscheiden. Daarin zit ook het grootste verschil met Overwatch. In LawBreakers gaat het volledig om skills, om je vermogen om snel te bewegen, goed te coördineren en vooral nauwkeurig te mikken. Blizzard is daarin wat vergevingsgezinder, de verschillende classes van Overwatch bieden meer diversiteit. Ben je wat minder snel of wat minder precies, dan kun je in die game turrets bouwen, bommen gooien of als healer door het leven gaan.
Dat soort rollen biedt LawBreakers nauwelijks. Ook hier zijn er classes, negen in totaal, maar alleen de Battle Medic heeft een ondersteunende rol. Bij de andere acht draait het enkel en alleen om het uitschakelen van tegenstanders. In de meeste gevallen komen daar vuurwapens aan te pas, al heeft de Assassin twee korte zwaarden als hoofdwapen. Ook de Wraith en Juggernaut hebben een mes of zwaard, maar dan als secundair wapen. De Wraith gebruikt doorgaans een shotgun, de Juggernaut een machine gun. Kenmerkend voor LawBreakers is dat zelfs de Battle Medic voorop kan gaan in de strijd. De Medic is voorzien van een grenade launcher en energy pistol, hij kan dus veel schade aanrichten.
/i/2001610811.png?f=imagenormal)
Centrale zone
Een tweede kenmerkend onderdeel van LawBreakers is de rol die zwaartekracht speelt. In elke map is een centrale zone opgenomen waar beperkte zwaartekracht heerst. In de omliggende delen is alles normaal, maar in het centrale deel zweef je alsof je op de maan bent. Het hupje dat je normaal maakt als je springt brengt je in het centrale deel ineens hoog en ver. Het doet denken aan de low gravity-mod die Bleszinski ooit in Unreal Tournament introduceerde en die lange tijd zeer populair was op de Tweakers-redactie. Het levert in LawBreakers interessante gevechten op, waarbij de coördinatie van de spelers op de proef wordt gesteld. Je hebt immers een derde dimensie om rekening mee te houden.
Dat elke map een dergelijke zone in het midden heeft, maakt LawBreakers op een prettige manier spannend. De actie is snel, veel sneller dan in Overwatch, wat nog versterkt wordt doordat de meeste classes een manier hebben om zichzelf tijdelijk een flinke boost te geven. Dat maakt dat de strijd buiten de centrale zone snel verloopt, maar binnen die zone ineens een heel ander karakter krijgt. Daar zweeft iedereen traag door de lucht. Dat betekent overigens niet dat de gameplay er ook heel traag is. Er gebeurt genoeg om dat laatste te voorkomen.
Helaas!
De video die je probeert te bekijken is niet langer beschikbaar op Tweakers.net.
De Assassin uit LawBreakers.
Zwaartekracht
Hoe leuk het concept van die centrale zone ook is, het moet nog wel wat verder worden uitgewerkt. In bijna elke spelvorm wordt gestreden om een voorwerp of locatie, maar dat doelwit is niet altijd in het zwaartekrachtarme deel van de map gepositioneerd. In Occupy en Turf War moeten spelers een deel van de map bezet houden, en dat is lang niet altijd een locatie die zich in het centrale deel bevindt. Op zich prima, alleen speelt dat centrale, zwaartekrachtarme deel in die spelvormen dan ineens een veel minder prominente rol, waardoor het wat vreemd aandoet. In die gevallen houdt het gebrek aan zwaartekracht de boel eigenlijk wat op op, terwijl juist snelheid is geboden.
/i/2001610807.png?f=imagenormal)
Dat is jammer, want het spelen met de zwaartekracht geeft LawBreakers nu net een unieke twist die een game, en zeker een online shooter, nodig heeft. Er is immers genoeg concurrentie. Het gebrek aan zwaartekracht in de centrale zone van LawBreakers wordt overigens wel goed uitgebuit door individuele eigenschappen van de classes. Veel classes hebben een sprint die gekoppeld is aan een energiemeter die snel leegloopt als je de sprint inzet. Het maakt dat je hooguit een paar seconden kunt sprinten, maar juist met een lage zwaartekracht zijn daar leuke dingen mee te doen. Het maakt dat er ware luchtgevechten ontstaan, tussen spelers die hoog door de lucht zweven. Het leukste is daarbij de grappling hook van de Assassin, die zichzelf daarmee razendsnel kan verplaatsen, ook buiten de centrale zone. In maps als Grandview en Mammoth kun je op die manier zelfs buiten de bebouwing om naar de andere kant van de geheel symmetrische maps vliegen.
Karakterloos
De maps, de game bevat er een stuk of tien, zijn allemaal uit hetzelfde futuristische industriële hout gesneden. Mooi en functioneel, maar ook wat karakterloos. Boss Key heeft door de hele game strak vastgehouden aan symmetrie. De twee facties hebben precies dezelfde classes, die alleen in uiterlijk iets van elkaar verschillen. Met betrekking tot beschikbaar wapentuig en vaardigheden zijn ze identiek. Bij de maps is er dus ook perfecte symmetrie. Logisch, maar iets meer fantasie had de game goed gedaan. Dat geldt niet alleen voor de maps, maar ook voor de classes. In functioneel opzicht zitten ze prima in elkaar, met lekkere wapens en goede vaardigheden, maar het uiterlijk ervan is wat kleurloos. Niet letterlijk, want LawBreakers is een kleurrijke game, maar figuurlijk. De personages in de game zijn weinig aansprekend, zeker in vergelijking met die in Overwatch. Je hoeft de game van Blizzard maar vijf minuten te hebben gezien om te weten wie Reinhardt en Tracer zijn. Bij LawBreakers ontbreken zulke herkenbare personages, wat komt doordat Boss Key de verschillende types te weinig eigen karakter heeft meegegeven. Op dat terrein wint Overwatch het met groot verschil.
Classes
Belangrijker is natuurlijk dat de verschillende classes functioneel goed in elkaar steken. Hoewel de eigenschappen van de classes veel minder uiteenlopen dan bij Overwatch, zijn er toch flinke verschillen. Alle classes hebben twee wapens, een soort granaat en twee special abilities die aan een timer zijn gekoppeld. Elke class heeft bovendien een aan een beweging gekoppelde move, zoals Sprint, waar ook een timer aan vastzit. De snelle Assassin heeft zijn vlijmscherpe zwaarden die erg gevaarlijk zijn in combinatie met de grappling hook. De Assassin kan daarmee razendsnel bij zijn slachtoffer komen, vooral omdat hij de grappling hook niet alleen aan punten in de omgeving kan koppelen, maar ook aan tegenstanders. Je kunt ze dus naar je toe trekken, wat zeker in de centrale zone voor veel spektakel zal zorgen.
Daar tegenover staat de Titan, de logste class. Hij kan heerlijke rocket jumps uitvoeren om in de centrale zone hoogte te winnen. Het vergt wat precisie in de timing, maar dat geldt net zo goed voor de grappling hook van de Assassin, en eigenlijk voor alle skills in de game. De Titan heeft dus een rocket launcher. Dat lijkt nadelig, in een game waarin tegenstanders door de lucht vliegen. Een rocket launcher is immers vaak een wapen bij uitstek dat splash damage geeft. Bij tegenstanders die door de lucht vliegen, lijk je er daarom weinig aan te hebben. Daar heeft Boss Key gelukkig aan gedacht. Zoals veel wapens heeft de rocket launcher een soort alt fire. Je kunt je rockets gewoon op impact laten ontploffen, maar er ook voor kiezen om ze te laten ontploffen als ze vlak langs een tegenstander vliegen die door de lucht zweeft. Het is een mooi voorbeeld van een toevoeging waaruit de ervaring van Bleszinski spreekt, en waarbij de diepgang van LawBreakers naar voren komt.
/i/2001610815.png?f=imagenormal)
Alle 9 goed
Eigenlijk zijn alle classes in de game goed uitgewerkt. De Enforcer is het meest 'rechttoe-rechtaan' en daardoor misschien wat saai voor ervaren spelers, maar voor beginners juist geschikt om de game mee onder de knie te krijgen. Een class als de Harrier is echter een stuk uitdagender, en dat past uitstekend bij de game. De Harrier heeft een laserwapen met een flinke reikwijdte, en daarmee is het de class die het meest is gebaat bij het houden van afstand tot de tegenstander. Daar helpen de Raycasters bij, een paar laarzen met ingebouwde raketmotor die het mogelijk maken voor de Harrier om ook buiten de centrale zone het luchtruim te kiezen. De ideale manier om de laarzen te gebruiken, is door van een tegenstander af te bewegen. Daarbij fungeert de uitstoot van de motoren in de laarzen als een soort vlammenwerper. Het is een van de vele mechanismen in de game die wat oefening vergen maar na verloop van tijd erg nuttig blijken. Met die mechanismen toont LawBreakers zijn klasse. Op de Enforcer na heeft elke class wel zo'n middel dat oefening vergt, maar vechtkunst baart.
Boss Key heeft meer goede keuzes gemaakt. Zo verschilt het aantal health points per class, van 300 voor de Assassin tot 600 voor de Juggernaut. Het is goed dat de verschillen er zijn, en daarbij is het vooral mooi dat de verschillen ook weer niet al te groot zijn gemaakt, want nu is zelfs een Juggernaut door elke class makkelijk uit te schakelen. De extra Health Points zijn uiteraard welkom, maar maken classes als de Juggernaut en Titan zeker niet onoverwinnelijk. Ook de Assassin, Gunslinger en Vanguard, die het allemaal met ruwweg de helft moeten doen, hebben kans in een gevecht tegen de classes met meer gezondheid. De minder bedeelde classes leggen genoeg slagkracht in de weegschaal om partij te bieden, zeker in een game waarin skills en nauwkeurigheid zo belangrijk zijn. In LawBreakers geldt meer dan in sommige andere online shooters dat als je het aflegt, je de volgende keer gewoon beter moet mikken. Het is een belangrijk verschil met Overwatch, dat veel meer gebaseerd is op het 'rock, paper, scissors'-principe. Wat daarin ook meespeelt, is dat het aanvullen van je gezondheid goed is geregeld. In elke map zijn groene flesjes te vinden die je gezondheid een klein beetje aanvullen, en groene apparaten waar je even bij moet stilstaan om je gezondheid helemaal te laten herstellen. Die flesjes en apparaten zijn prima over de maps verspreid.
Nog zo'n kleine, maar erg leuke twist die prima in dat plaatje past, is dat als je door de centrale zone zweeft, het effect van de terugslag van je wapen verandert. De terugslag stuwt je achteruit. Als je in de juiste richting schiet, kan dat betekenen dat je lekker lang in de zone blijft zweven. Ook dit maakt van LawBreakers des te meer een game waarin slim gebruikmaken van de opties die je class - maar zeker ook de omgeving - biedt het verschil kan maken. Het is daarmee een game die je in de vingers moet krijgen, wat alleen maar positief is. De opzet is vrij simpel en de opties per class redelijk overzichtelijk, maar 'kennen' en 'beheersen' zijn in LawBreakers niet hetzelfde. Dat is precies zoals wij het graag zien.
Spelvormen
LawBreakers heeft een aardig arsenaal aan spelvormen waarin Boss Key speelt met bestaande conventies. Neem Turf War, een spelvorm waarin beide teams proberen om drie locaties op de map te bezetten. Wie een locatie bezet houdt, scoort een punt. De twist is hier dat een locatie die eenmaal bezet is, niet door het andere team kan worden terugveroverd. Als alle drie de locaties bezet zijn, worden ze weer vrijgegeven en begint de strijd opnieuw. Als je wilt winnen, zul je er dus voor moeten zorgen dat je steeds twee van de drie locaties bezet. Het leuke aan Turf War is dat het volop ruimte biedt om terug te komen in de strijd om de punten. Samen met Blitzball is het een van de leukere spelvormen.
In Blitzball ligt in het midden van de map een bal die kan worden opgepakt. Het is de bedoeling dat de bal wordt afgeleverd op een punt diep in de vijandige basis, vlakbij een plek waar gevallen tegenstanders spawnen. Er zijn nog twee andere spelvormen waarin teams strijden om een voorwerp dat meegenomen moet worden, al moet het voorwerp in zowel Overcharge als Uplink worden meegenomen naar de eigen basis. De twee lijken daarmee nogal op elkaar. Overcharge is wat meer een standaardspelvorm. De batterij die je in deze modus kunt bemachtigen, wordt langzaam opgeladen als hij eenmaal in je basis staat. Daarmee is Overcharge een soort Capture the Flag, met dat verschil dat je de vlag nog even moet verdedigen als hij eenmaal in je basis staat.
/i/2001610817.png?f=imagenormal)
Uplink
In Uplink moet je een satellietschotel naar je basis zien te brengen. Het doel is dat de schotel een bepaalde hoeveelheid data ontvangt zodra hij op zijn plek staat, waarna je hem nog een paar seconden veilig moet zien te houden. Uiteraard kan het vijandige team de schotel stelen, en de twist is dat de data die ontvangen zijn, bewaard blijven. Die data worden namelijk opgeslagen in je basis, niet in de schotel. Als je team de schotel in bezit heeft gehad en er data in je basis zijn opgeslagen, gaat de download van die data - zodra je de schotel opnieuw in bezit hebt - verder vanaf het punt waar hij de vorige keer is afgebroken. Daarmee is ook Uplink een spelvorm die het mindere team voldoende kansen biedt om terug te komen van een achterstand.
Tot slot is er Occupy, een spelvorm waarin je team punten scoort zolang het binnen een kleine cirkel staat die ergens in de map opduikt. Lang kun je de plek niet bezet houden. Na verloop van tijd verhuist de cirkel namelijk naar een andere locatie, dus zelfs als je lang stand weet te houden, zul je na verloop van tijd moeten verhuizen. Ook hier is er weer zo'n twist die maakt dat het team dat de overhand heeft niet zonder meer stand zal houden.
Misschien wordt dus niet in elke spelvorm even goed gebruikgemaakt van de kenmerkende zwaartekrachtarme zone, maar er is wel altijd een goede balans. Stuk voor stuk gaat het om spelvormen waarin kansen liggen voor de underdog, en dat is prettig. De gameplay is over het algemeen heerlijk snel, wat maakt dat kansen makkelijk kunnen keren. Spelvormen als Uplink en Overcharge lijken misschien iets te veel op elkaar, maar dat mag de pret niet drukken.
Besturing
Over de besturing van de game hebben we niets dan lof. Boss Key houdt zich op dit punt volledig aan de bestaande conventies. De snelle gameplay vol jumps en slides, de wapenwissels, het herladen van wapens, het voelt allemaal prima aan. De hud van de game is wat aan de grote kant, maar zeker voor beginnende spelers is dat eigenlijk wel prettig. Sommige elementen van de hud, zoals de markeringen van de locaties die teams moeten bezetten, ontnemen het zicht op je tegenstanders misschien iets te veel, maar het is een kniesoor die daar over valt.
/i/2001610809.png?f=imagenormal)
Boss Key heeft er goed aan gedaan om een Sandbox Mode in te bouwen waarin je kunt oefenen met elke class. Dat is in dit geval bijna onontbeerlijk. De spelvorm schijnt te ontbreken in de versie voor de PlayStation 4, en dat is jammer. Het is daarnaast ook jammer dat de game niet voor de Xbox One is uitgebracht. Een positief punt is wel dat LawBreakers een game is die je gewoon volledig koopt; er zijn geen microtransacties in de game. Dat was ooit wel de bedoeling, maar uitgever Nexon heeft die plannen geschrapt. Je kunt nu enkel wat grafische upgrades verdienen die niet heel veel verschil maken en die ook niet allemaal even geslaagd zijn. Wat je krijgt is vrij random. Zo krijg je net zo goed spullen voor classes waar je niet mee speelt. Misschien was een systeem waarmee je het uiterlijk van een specifieke class opwaardeert leuker geweest. In een game waarin de verschillende characters toch al niet veel persoonlijkheid hebben, doen uiterlijke aanpassingen er echter weinig toe.
Toekomst
Het is helaas iets te vroeg om de matchmaking in de game te beoordelen. Er moet doorgaans wat tijd verstrijken voordat blijkt of het systeem spelers van gelijk niveau aan elkaar weet te koppelen. Het zal een belangrijke factor worden voor het succes van LawBreakers, juist doordat de game zo veel vraagt van de vaardigheid van spelers. LawBreakers zal ongetwijfeld een game worden met een trouwe schare hardcore-spelers. De kwaliteit van de matchmaking zal wellicht bepalen of de game ook laagdrempelig genoeg is voor nieuwe, minder ervaren en minder goede spelers. Het is wel heel slim dat Boss Key alvast zaken zoals een spectator mode heeft ingebouwd, en de optie om zelf een match te hosten. Het zijn opties die niet zelden pas na verloop van tijd via een patch worden toegevoegd. LawBreakers is dus al direct in wedstrijdvorm te spelen, en dat is juist bij een game als deze erg slim.
Conclusie
Boss Key Productions doet veel goed in LawBreakers, de eerste game van de studio. Het is een team-based shooter, en daarmee begeeft Boss Key zich in een drukke markt. Het zal dus lastig worden een plekje te veroveren. Aan de kwaliteit van de game zal het niet liggen. LawBreakers past in het gat tussen Counter-Strike en Overwatch. Het heeft de classes van Overwatch, maar is veel meer een pure shooter zoals Counter-Strike. Gelukkig heeft LawBreakers ook genoeg eigen karaktertrekken. Zo is de gameplay veel sneller en heeft het spel de unieke zones waar weinig zwaartekracht heerst. Dat is ook precies wat LawBreakers leuk maakt: het is bijna een ouderwetse shooter zoals Quake en Unreal, maar dan in teamverband gespeeld. Boss Key heeft daarbij slim gekozen voor classes die niet zo uiteenlopen als die in Overwatch. Het draait hier niet om 'rock, paper, scissors', maar om pure skills, met name snelheid, coördinatie en nauwkeurigheid.
De besturing van de game is prima, net als de classes en hun skills, en de spelvormen zijn goed gebalanceerd. Er wordt niet in elke spelvorm even goed gebruikgemaakt van het zwaartekrachtloze veld, maar dat mag de pret niet drukken. Het grootste minpunt is dat LawBreakers wat karakter mist. Zeker in vergelijking met Overwatch heeft LawBreakers vrij anonieme personages, en ook de setting spreekt niet echt tot de verbeelding. Hij is mooi gemaakt, maar ook wat fantasieloos. Dat neemt niet weg dat LawBreakers een prima game is die uitdaagt om het uiterste uit je vaardigheden te halen. Dat is de grootste kracht van deze game.
Eindoordeel