Een smartphonecamera biedt veel gemak en de fotokwaliteit is flink gestegen sinds de eerste modellen. Maar maken goede camerasmartphones inmiddels ook betere foto's dan een compactcamera? Dat vraagt om een grondige vergelijking.
De markt voor compactcamera's lijkt morsdood. Fabrikanten brengen al jaren geen nieuwe modellen binnen de populairste series meer uit. Daardoor hebben de twee meest geliefde series, de Canon PowerShot- en de Sony RX100-lijn, inmiddels een leeftijd bereikt die je niet meer op één hand kunt tellen. Telefooncamera's zijn nu zo goed, dat de grootste namen geen heil lijken te zien in het ontwikkelen en uitbrengen van een nieuwe compactcamera. Zo'n model dat – net als een telefoon – in je zak past.
Maar is dat wel zo? Hoewel het een op video gerichte camera is, bracht Canon vorig jaar de PowerShot V1 uit. Daarnaast blijft Ricoh een extreem populaire fabrikant onder straatfotografen en zijn nieuwste model, de GR IV, was tijdens de release eind 2025 niet aan te slepen. Ook Panasonic deed mee en kondigde de TZ300 aan.
Niet alleen verschijnen er her en der nieuwe modellen, ook is de summiere resterende voorraad kleine camera's van Sony en Canon die ergens in een vergeten magazijn ligt te verstoffen goud waard. Nu veel (jong)volwassenen op nostalgie jagen, zijn compactcamera's een gewilde productgroep. Sterker nog, high-end modellen veranderen op tweedehandswebsites soms van eigenaar voor meer dan de oorspronkelijke adviesprijs van jaren geleden.
Canon slingerde daarom de lopende banden weer aan en bracht een van zijn succesvolste kleine camera's opnieuw uit: de Canon G7 X Mark III, nu als 30th Anniversary Edition. Dat is precies hetzelfde model als voorheen, maar zo ontstaat er nieuwe voorraad. Ondertussen kwamen in de afgelopen weken meerdere 'ultieme' cameraphones uit, waaronder de Xiaomi 17 Ultra en de OPPO Find X9 Ultra. Volgens OPPO is die laatste niet your next phone, maar your next camera.
Hoog tijd om daar eens in te duiken. Zijn compactcamera's nog steeds onvervangbaar, of laten we ons te makkelijk verblinden door nostalgie? In dit artikel bespreek ik de stand van zaken en mijn ervaring.
De race om megapixels lijkt voorbij
Het is alweer jaren geleden dat smartphonefabrikanten een strijd om de hoogste resolutie leken te voeren. Xiaomi en Samsung brachten een tijd terug een telefoon met een 108-megapixelcamera uit. Het jaar daarop deed de Zuid-Koreaanse fabrikant er nog een schepje bovenop met zijn Isocell HP1-sensor, goed voor een resolutie van 200 megapixel.
Hartstikke leuk, al die megapixels, maar in de praktijk voegt de software ze samen tot grotere pixels. Dat heet pixel binning en is al een behoorlijke tijd de standaard. Zo schiet een telefoon met een 200-megapixelcamera meestal plaatjes met een resolutie van 12,5 megapixel. Dat komt de lichtsterkte, het dynamisch bereik en de hoeveelheid ruis ten goede – stuk voor stuk zwakke punten van kleine telefooncameraatjes.
Inmiddels lijken de meeste telefoonmerken genoegen te nemen met een resolutie van om en nabij 50 megapixel op de primaire camera. Dat is al enkele jaren de standaard op veel smartphones die op de markt verschijnen.
De volgende stap: sensorformaten
Tegenwoordig kijkt niemand meer op van een opvallend hoge resolutie en lijkt de 'hype' om de grootste te hebben voorbij te zijn. Nou ja, eigenlijk zet die trend zich voort, maar deze keer voor de camerasensoren: hoe groter, hoe beter.
Zo legde Apple eind vorig jaar weinig nadruk op hogere resoluties tijdens de aankondiging van de nieuwe iPhones. Wel benadrukte het bedrijf de grotere sensoren van de selfie- en telecamera. Xiaomi maakt sinds een paar jaar 'cameraphones' met een 1"-sensor. Dat is hetzelfde formaat dat je in high-end compactcamera's terugziet. Bij welke fabrikant je ook kijkt, je moet tegenwoordig goed je best doen om in high-end telefoons nog hoofdcamera's aan te treffen met een sensorformaat van 1/1,56" of kleiner, Samsungs S26 en S26+ even uitgezonderd.
Visualisatie camerasensorformaten in telefoons
De grootste winst op dat gebied zien we terug bij de zoomcamera's, ook wel telecamera's genoemd. Niet al te lang geleden was het nog bijzonder als een telecamera een 1/2"-sensor aan boord had. In 2026 zien we Chinese telefoons met zoomcamera's die een groter sensoroppervlak hebben dan de meeste telefoons voor hun hoofdcamera gebruiken.
Zo heeft de Xiaomi 17 Ultra – net als de vivo X300 Ultra – een telesensor met een optisch formaat van 1/1,4". De OPPO Find X9 Ultra gaat nog verder met 1/1,28". Die laatste is bijna vier keer zo groot als de sensor die de iPhone 17 Pro (Max) en Pixel 10 Pro (XL) aan boord hebben.
Nabootsing van het echte werk
"Is dat een lens in je broekzak, of ben je gewoon blij om me te zien?", zei ik ooit voor de camera toen we een clipje opnamen voor sociale media. De reden daarachter was de belachelijk grote lens die we een uurtje daarvoor van OPPO hadden ontvangen. Zonder die lens paste de telefoon comfortabel in je broekzak, maar mét lens was het een compleet ander verhaal.
OPPO Earth Explorer Kit-lens
Dat was niet de eerste of laatste keer dat we zo'n excentriek smartphoneaccessoire tegenkwamen. Fabrikanten die hun toestellen tot cameraphone kronen, brengen steeds vaker opvallende (en prijzige) producten uit voor de echte liefhebbers.
Bedrijven refereren dan maar al te graag aan hun samenwerking met gerenommeerde camerafabrikanten. Xiaomi's accessoires (en camera-eilanden) zijn vaak te herkennen aan een Leica-opschrift, terwijl die van OPPO zich onderscheiden met Hasselblad-opsmuk. Vivo, een andere producent van imposante cameratelefoons, doet hetzelfde met Zeiss. Die extra's zijn er veelal in twee smaken: accessoires die de gebruikservaring van fotografie extra kracht moeten bijzetten en aanvullingen die de kwaliteit van je shots moeten verbeteren.
Het cameragevoel dichterbij halen
Als ik 'gevoel' schrijf, dan doel ik vooral op de ervaring die camera's – met al hun knoppen, draaiwieltjes en bewegende onderdelen – wél bieden, maar telefoons níet. Denk aan iets basaals als een fysieke sluiterknop, een draaiwiel om de belichting mee aan te passen of zelfs het geluid van de sluiter.
Xiaomi Photography Kit Pro (links) en vivo Ultra Photography Kit
Telefoons hebben een touchscreen, twee speakertjes en een trilmotortje tot hun beschikking om die ervaring na te bootsen. Bij enkele modellen, zoals de iPhone en Find X9 Ultra, komt daar nog een cameraknop op het frame bij. Dat is echter niet genoeg om helemaal te overtuigen. Xiaomi, OPPO en vivo bieden daarvoor speciale camerahoesjes aan. Zo voeg je in één klap zaken als een sluiterknop, draaiwieltje, zoomhendel, extra knopjes of een duimsteun toe aan je telefoon.
Dat smartphonefabrikanten die geen cameraphones uitbrengen zulke accessoires niet zelf maken, wil niet zeggen dat ze niet bestaan voor bijvoorbeeld een Samsung, Pixel of iPhone. Zo levert een snelle zoekopdracht op AliExpress ontzettend veel resultaten op.
Een MagSafe-cameragrip van AliExpress
Dat soort accessoires zijn leuk speelgoed en voegen daadwerkelijk meerwaarde toe, maar slagen er naar mijn mening nog steeds niet helemaal in om het 'gevoel' van een echte camera te evenaren – zelfs niet dat van compactcamera's die doorgaans beschikken over minder uitgebreide fysieke besturingselementen.
Fotokwaliteit verbeteren
Andere accessoires zijn bedoeld om de fotokwaliteit te verbeteren. Zulke toevoegingen bestaan al jaren in de vorm van bijvoorbeeld ND-filters. Tegenwoordig experimenteren de fabrikanten volop met add-ons die nog veel verder gaan. Zo verkopen OPPO en vivo lijvige teleconverters, waardoor de fotokwaliteit van ingezoomde beelden drastisch verbetert.
De ontwikkeling op dit gebied lijkt nog lang niet te stagneren, liet Xiaomi vorig jaar op het Mobile World Congress in Barcelona zien. Daar toonde de Chinese fabrikant een prototype van een externe M43-camerasensor en -lens in één, die magnetisch achter op een Xiaomi-telefoon te klikken is. Het resultaat was een camerasysteem dat aanzienlijk beter leek te presteren dan tot nu toe mogelijk was bij een telefoon.
Xiaomi 15 met externe cameralens en -sensor
Je zou over al die gadgets kunnen zeggen dat ze nog steeds min of meer hetzelfde doen als ruim tien jaar geleden. In essentie klopt dat ook wel, maar de kwaliteit ligt flink hoger dan toen. Zo was de gebruikservaring van Sony's externe lenzen niet fantastisch door een trage verbinding tussen het accessoire en de telefoon.
Point-and-shoot
Verreweg de meeste mensen gebruiken hun telefoon als point-and-shootcamera. Je richt de camera op wat je wilt vastleggen en drukt simpelweg op de sluiterknop. De camerasensor, isp en de digitale fotopijplijn doen hun werk en er verschijnt een kant-en-klare foto op het scherm.
De fabrikant bepaalt in dit geval voor een deel hoe je foto's eruitzien. Denk daarbij aan de verzadiging van de kleuren en de hoeveelheid contrast. Ook gaat het om de felheid van highlights, hoeveel ruis (en daarmee ook details) de software wegpoetst en hoeveel details die daarna kunstmatig weer toevoegt. Niet elke fabrikant is daar even goed, subtiel of vergevorderd in. Gelukkig zijn er steeds uitgebreidere opties in de software om deels zelf te bepalen wat voor karakter je foto's meekrijgen.
Natuurlijk is dit artikel niets waard als we het alleen bij theorie houden. Daarom heb ik na veel wikken en wegen telefoons geselecteerd om het tegen de Canon PowerShot G7 X III op te nemen. In eerste instantie wilde ik alleen de Xiaomi 17 Ultra en Find X9 Ultra meenemen. De vivo X300 Ultra is niet uitgebracht in onze markt en deze konden we niet binnen een redelijke termijn bemachtigen.
Er zijn echter genoeg mensen die zweren bij de cameraprestaties van Googles topmodellen, dus mocht een Pixel 10 Pro ook niet ontbreken. Om de Apple-liefhebbers tegemoet te komen, ging er ook een iPhone 17 Pro mee. De Galaxy S26 Ultra doet niet mee, omdat het camerasysteem daarvan de afgelopen jaren een beetje heeft stilgestaan. Daarnaast passen de resultaten van een zesde toestel niet mooi binnen de kaders van de galerijfunctie van de website.
Met welke instellingen maakten we de foto's?
Om het speelveld eerlijk te houden, maakten we de foto's met alle apparaten op zoveel mogelijk standaardinstellingen. Daarnaast maakten we de zoomfoto's van de telefoons op de vaste brandpuntsafstand van de telelens, voor de hoogst mogelijke kwaliteit. Die brandpuntsafstand (uitgedrukt in mm) is niet voor elke telefoon hetzelfde.
Bij de Xiaomi 17 Ultra kozen we voor het Leica Authentic-profiel, omdat dit op het internet op iets meer lof kan rekenen dan de Vibrant-optie. Bij de Find X9 Ultra maakten we foto's met het standaardprofiel en de Master-modus, opnieuw omdat er veel positieve geluiden over de Master-modus te vinden zijn. Daaruit koos ik steeds de beste foto van de twee voor de vergelijking. Op alle telefoons stond de fotokwaliteit in de instellingen op de hoogste stand.
De compactcamera stond op de Aperture Priority-instelling, waarbij we de isowaarde zo laag mogelijk hielden.
Scherpte en bokeh
Misschien valt je op dat de bovenste foto, afkomstig van de compactcamera, minder scherp lijkt. Dat ligt niet aan jou of het beeldscherm waarop je dit leest: die foto is daadwerkelijk het minst scherp. Doorgewinterde fotografen zagen dit al aankomen, maar het is simpelweg wat er gebeurt wanneer je een lens met variabel diafragma op zijn grootste diafragma instelt. Bij de PowerShot-compactcamera is dat f/1.8, vergelijkbaar met de lensopening van veel hedendaagse telefoons.
Zo'n grotere lensopening komt de lichtsterkte ten goede (lees: betere foto's in het donker en een mooiere scherptediepte), maar gaat bijna altijd ten koste van de scherpte. Aangezien de compactcamera een variabel diafragma heeft, zou je dit op kunnen lossen door over te schakelen naar f/4.0. Daarbij is de lensopening kleiner.
In de vergelijking hierboven zie je wat er dan gebeurt. De scherpte komt terug en is nu ongeveer op het niveau van een van de smartphonefoto's. Er is ook een keerzijde: dat doet die mooie bokeh teniet. Dat is juist iets waarmee de doorsnee consument al snel een 'goede camera' associeert.
De zoomfoto's hieronder zijn gemaakt met de telecamera. Deze keer kan de compactcamera aardig meekomen op het gebied van scherpte, ook op het grootst mogelijke diafragma. Bovendien ziet de bokeh er iets mooier en natuurlijker uit.
Bij deze foto's zie je ook grote verschillen tussen de modi die de beeldverwerking wat minder agressief moeten maken: de Pro-modus van Xiaomi en de Master-modus van OPPO. Hoewel de standaardmodi af en toe zorgen voor artefacten of andere minder mooie elementen, kun je goed zien waarom de telefoons standaard zoveel beeldverwerking toepassen. Foto's in de 'speciale' modi zijn regelmatig stukken minder scherp. Het heeft echter wel een gunstig effect op de vervaagde achtergrond, die dan wat rustiger oogt.
Dynamisch bereik
De volgende foto is een mooi voorbeeld van een ander voordeel dat telefoons bieden. De fotopijplijn waar elke foto doorheen gaat, doet verschillende dingen. Een daarvan is stiekem meerdere foto's maken en deze over elkaar heen leggen. Dat heet bracketing en komt het dynamisch bereik ten goede. Let vooral op de sliertige lampen bovenin en het raamwerk, ook boven in de foto.
De telefoons slagen er opnieuw in om mooiere beelden vast te leggen. Camera's kunnen dit ook, maar je moet de 'bracket' veelal handmatig instellen en de losse afbeeldingen daarna zelf samenvoegen in een fotobewerkingsprogramma zoals Adobe Lightroom.
In extremere hdr-situaties wordt het nog eens extra duidelijk. Op de bovenste foto zijn zowel de donkere als de lichte delen volledig opgeblazen: er is geen enkel detail meer zichtbaar. Hoewel geen van de telefooncamera's voldoende dynamisch bereik heeft om dat verschijnsel helemaal te voorkomen, doen ze het opnieuw een stuk beter.
Kleurweergave en contrast
Niets is zo subjectief als de kleuren van een foto of de juiste hoeveelheid contrast. We kunnen echter wel kijken naar opvallende uitschieters die het vermelden waard zijn.
Op de bovenstaande foto's vallen twee dingen op. Allereerst valt de kleurtemperatuur op de foto van de compactcamera een beetje koel uit. Zo lijkt de zwarte ondergrond iets blauwer dan de bedoeling is. Daarnaast is ook een nadeel van de beeldverwerking van een van de telefoons zichtbaar: de Pixel is nogal terughoudend met het contrast, waardoor de foto wat minder in het oog springt. Ook de compactcamera legt het contrast er minder dik bovenop.
Bij deze foto, genomen met de telecamera's, zien we weer hetzelfde gebeuren. De meeste telefoons fixeren zich een beetje op de stoffen zonnebloemen en geven deze lekker fel weer, terwijl de compactcamera en de Pixel de oranje kleur minder aanzetten. De Pixel schetst de scène wel te warm. Je hoeft daarnaast geen pixelpeeper te zijn om te zien dat de foto van de compactcamera weer het minst scherp is. Het diafragma verkleinen hielp deze keer niet om de scherpte terug te krijgen.
Om de bovenstaande artefacten te zien, moet je wél een pixelpeeper zijn. Als je op de foto klikt en inzoomt, zie je dat de Master-modus van de Find X9 Ultra kleine zwarte puntjes aan de foto toevoegt. Het valt waarschijnlijk alleen een kniesoor op. Wel toont het aan dat de speciale modi gericht op minder beeldverwerking soms juist op dat gebied de mist ingaan.
Donkere scènes
In het donker leunen de telefoons nog sterker op de digitale beeldverwerking. De compactcamera (zeker gelet op de leeftijd van de meeste compactcamera's) heeft een minder uitgebreide digitale trukendoos. Deze zou in theorie vooral een voordeel moeten hebben bij het maken van zoomfoto's. We beginnen met een aantal foto's gemaakt met de hoofdcamera's van de smartphones.
De beelden liegen er niet om: hoewel de Canon PowerShot prima foto's oplevert, doet bijna elke telefoon het beter. Zo wijkt de witbalans behoorlijk af op de foto met de kleurpotloden. Als je inzoomt op die foto's, blijven daarnaast enkele details van de potloden beter overeind op de smartphonefoto's.
Als we de primaire sensor croppen voor een 2x-zoomfoto (de LEGO-plantjes), lopen de resultaten wat meer uiteen bij de telefoons. Ook hier bewaren de telefoons nog steeds meer detail, mede doordat het shot van de Canon redelijk wat ruis bevat. De bokeh van de compactcamera is daarentegen mooier.
Bij de zoomfoto's in slechte lichtomstandigheden toont de PowerShot zijn spierballen. Ook kunnen we goed zien waarom de Pixel en iPhone momenteel niet de titel 'camerakoning' dragen. De Xiaomi en OPPO maken betere, scherpere foto's. In vergelijking met de compactcamera zullen de meningen waarschijnlijk uiteenlopen. De compactcamera maakt natuurlijkere foto's met wat meer ruis. De twee Chinese cameraphones mikken op heldere foto's met zoveel mogelijk detail, scherpte en kleur.
Andere stijlen: macro- en portretfotografie
Laten we ook even stilstaan bij modi die je misschien wat minder vaak gebruikt, zoals macro- en portretfotografie. De meeste compactcamera's bevatten een vaste zoomlens met korte minimale scherpstelafstand. Dat maakt ze geschikt om kleine objecten van erg dichtbij vast te leggen. De meeste telefoons hebben daar een speciale functie voor, evenals een portretfunctie.
Er zijn maar kleine verschillen tussen de beste macro- en portretfoto's van de camera en telefoons. Sterker nog: wanneer het donker wordt, blazen de Xiaomi 17 Ultra en OPPO Find X9 Ultra de rest omver – inclusief de Canon PowerShot.
Alleen als je heel ver inzoomt (en dan nog wat verder) zul je waarschijnlijk kleine verschillen in de portretfoto zien in het voordeel van de compactcamera. Nu maakt de Xiaomi-telefoon zulke goede portretfoto's, dat het bijna oneerlijk is tegenover andere smartphonefabrikanten. Wel laat het zien hoever sommige telefoons inmiddels zijn.
Dus, wie doet het beter?
In mijn optiek maken de telefoons in de meeste scenario's betere foto's wanneer je het houdt bij de standaardinstellingen. De foto's zijn regelmatig scherper, hebben een betere witbalans en bovendien is het dynamisch bereik vele malen beter.
Alleen in specifieke situaties waarbij je wilt zoomen maakt de compactcamera indruk. Wie natuurlijk ogende foto's waardeert, geeft waarschijnlijk nog steeds de voorkeur aan een kleine camera. De foto's daarvan zien er vele malen minder bewerkt uit, als je weet waarop je moet letten.
Een stapje verder met raw
Wil je het maximale uit elk shot halen en zelf de teugels in handen nemen, dan schiet je natuurlijk geen foto's in JPEG. Dat doe je dan in raw mode. Op deze manier past de software – als het goed is – geen beeldverwerking toe op de foto. Dat levert in eerste instantie vaak fletsere en minder scherpe kiekjes op, maar geeft jou volledige controle over het uiteindelijke resultaat. De camera leest de volledige, onbewerkte sensordata uit, waardoor de bestanden logischerwijs ook wat groter zijn.
In de vorige alinea schreef ik nadrukkelijk 'als het goed is' over de beeldverwerking. Hoewel telefoonfabrikanten af en toe mooie beloftes doen over hun rawpijplijn, komt er in de meeste gevallen wel degelijk de nodige bewerking aan te pas. Dat is soms makkelijk te herkennen. Zo is er zelden nog sprake van ruis: de software poetst die alvast weg wanneer je op de (digitale) sluiterknop drukt.
Alles openenKlik hier om alle onbewerkte rawexports te bekijken
Er zijn een stuk meer mitsen en maren wanneer je gaat fotograferen in raw mode. Dat ligt voor de hand, maar wanneer je dit met een telefoon doet, komen daar nog wat bijzonderheden bij. Een makkelijk voorbeeld is de Pixel: die levert raw foto's af die zo zacht zijn, dat ze als kussen zouden kunnen dienstdoen. De clarity omhoogtrekken is dus bij elke foto wenselijk.
Elke vorm van scherpte en detail ontbreekt, tot je aan de sliders begint te trekken.
Er vallen meer dingen op. Zo kan de Xiaomi 17 Ultra geen foto's met hogere resolutie maken wanneer je kiest voor het Leica Authentic-profiel. Dat profiel gebruik ik in deze vergelijking alsnog, omdat het Vibrant-profiel zelfs in de 'ultrarawmodus' een grotere mate van fotoverwerking lijkt te bevatten. Daarnaast zijn Xiaomi's raw bestanden standaard erg overbelicht wanneer je ze inlaadt in Lightroom.
Een onbewerkte rawfoto van de Xiaomi 17 Ultra (de slider staat standaard inderdaad op +15 wit)
Ook OPPO blijkt niet perfect: de fabrikant beloofde tijdens de release van de Find X9 Ultra dat er een speciaal Adobe Lightroom-profiel beschikbaar zou zijn. Dat is op het moment van schrijven niet het geval. Bij de iPhone lijkt de software de ruis op het ene moment behoorlijk en andere keren nauwelijks weg te poetsen. Dat werkt toch iets minder lekker dan wanneer je weet wat je kunt verwachten.
iPhone 17 Pro (Max)
Pixel 10 Pro (XL)
Xiaomi 17 Ultra
OPPO Find X9 Ultra
Lightroom-profiel
Apple ProRaw
Google Pixel
Color
Color
In de tabel hierboven staan de telefoons van links naar rechts op dezelfde volgorde zoals ze ook in de galerij terug te zien zijn. De eerste (grotere) afbeelding is steeds die van de compactcamera.
Nabewerkte raw foto's (overdag)
Eerst kijken we naar enkele shots die bij voldoende omgevingslicht zijn gemaakt. Als ze eenmaal (licht) zijn nabewerkt, levert de compactcamera veelal de beste shots af. Bovendien zijn de raw bestanden krachtiger na te bewerken dan die van de telefoons – ook die met een eigen Lightroom-profiel.
Alles openenKlik hier om alle foto's te bekijken
De verschillen op de brandpuntsafstand van ongeveer 24mm – oftewel 1x zoom op de telefoons – vallen relatief mee. Dat ligt vaak net even anders wanneer je bent aangewezen op de telecamera van je telefoon. Hoeveel tijd je ook besteedt in een fotobewerkingsprogramma naar keuze: de compactcamera wint het bijna altijd van de smartphone.
Zoals op enkele foto's te zien is, maken de telefoons in scènes met zowel erg felle als donkere gebieden alsnog de betere kiekjes. Zelfs in raw mode kun je sommige hooglichten op de compactcamera niet onder controle krijgen. Een oplossing daarvoor is een exposure bracket te maken met de camera. Dat vergt wel weer een extra stap in het nabewerkingsproces.
Nabewerkte rawfoto's (weinig licht)
Alles openenKlik hier om alle foto's te bekijken
Bij minder licht zet de compactcamera de smartphones opnieuw op hun plek. Wanneer je de hoofdcamera van de telefoons gebruikt, valt het relatief gezien nog mee. Ga je inzoomen, dan legt de PowerShot keer op keer de fijnste beelden vast.
Wie doet het beter in raw mode?
Het mag duidelijk zijn dat de compactcamera meestal betere resultaten oplevert als je fotografeert in raw mode. De telefoons leveren veelal geen 'echte' raw bestanden af: de software heeft stiekem al de nodige aanpassingen gemaakt, voordat je de kans krijgt om er zelf mee aan de slag te gaan.
Bovendien zijn er bij de smartphones nog wat kanttekeningen die het bewerkingsproces wat minder geraffineerd maken. Daar komt bij dat de uiteindelijke fotokwaliteit van de compactcamera meestal superieur is.
Praktische voor- en nadelen
Een smartphone is in essentie een ander apparaat dan een camera. Dat voelt overbodig om te benoemen, maar de voor- en nadelen die daarmee gepaard gaan, liggen misschien minder voor de hand. Zo kan een telefoon ongeveer onbeperkt veel meer, maar heeft dat op mij niet altijd een positieve uitwerking. Hard- en software gaan op dat vlak hand in hand.
Aan de slag zonder afleiding
Stel, je maakt op vakantie een wandeltocht. Je komt een prachtig uitzicht tegen en wilt daarvan een foto maken: je pakt je telefoon, opent de camera-app, drukt op de digitale sluiterknop en doet hem weer in je broekzak.
Of je houdt hem in je hand en bekijkt de kakelverse foto om deze lichtjes aan te passen. Vervolgens plaats je deze in je Instagram-verhaal. Nu je toch op die app zit, beantwoord je ook even een bericht van een vriend. Zou deze route nog andere mooie uitkijkpunten hebben? Even checken op Google Maps. Hoeveel stappen heb je eigenlijk al gezet tijdens deze wandeling en hoelang ben je al bezig? Voor je het vergeet: je moet ook nog even in het groepsgesprek van de familie een update geven over je reis.
Het zal voor iedereen anders zijn, maar ik ben simpelweg minder gefocust op mijn vakantieactiviteiten als ik mijn camera probeer te vervangen door een telefoon – zelfs al heeft deze er een fancy fotografiekit omheen zitten. Je zou de 'domheid' van een camera dus kunnen aanmerken als groot pluspunt, want het haalt je minder weg uit het hier en nu.
Tegelijkertijd bieden de talloze mogelijkheden van telefoons ook iets fijns: je hebt meer keuzevrijheid bij de camera-interface of fotobewerkingsmogelijkheden.
De ene interface is de andere niet
Telefoons bieden een reusachtig aantal camera-apps. Staat bijvoorbeeld de erg basale standaardcamera-app van Apple je niet aan, dan heb je de keuze uit Project Indigo, Halide of andere populaire opties.
V.l.n.r.: Standaardapp, Halide, Project Indigo
Als we ons even beperken tot de meegeleverde camera-apps – anders zou dit artikel bestaan uit tientallen pagina's – biedt Xiaomi waarschijnlijk de fijnste en geavanceerdste camera-interface aan. Deze bevat eigenlijk alle functies die je van een cameraphone verwacht en die op elke (compact)camera aanwezig zijn.
Standaardcamera-app van de Xiaomi 17 Ultra
Hoewel niet elke camera-app al deze opties biedt, kunnen ze wel allemaal foto's maken in raw mode en verschillende resoluties. Het is dus niet zo dat minder uitgebreide apps onbruikbaar zijn, maar ze kunnen je beoogde eindresultaat af en toe een beetje in de weg zitten. Gelukkig is het installeren van een andere variant zo gepiept.
Je hoeft het niet slechts oppervlakkerig te houden. Al jaren installeren enthousiastelingen Gcam op hun telefoons, waardoor de fotoverwerking – en dus de uiteindelijke foto – drastisch verandert. Hoewel Gcam waarschijnlijk het bekendste voorbeeld is, bieden iPhone-apps zoals Halide ook alternatieve fotopijplijnen.
Binnen enkele minuten aan het schitteren
De grootste open deur is de snelheid waarmee je gemaakte foto's gereed zijn. Wanneer je een telefoon gebruikt, kunnen je zojuist geschoten kiekjes binnen enkele minuten – het raw bestand nabewerkt en al – dienstdoen als je nieuwe achtergrond of schitteren op sociale media.
Bij een camera ligt dat anders. Elke fabrikant heeft tegenwoordig wel een app waarmee je foto's draadloos kunt overzetten naar je telefoon om ze daarop snel te bewerken. De overdrachtssnelheid van deze apps laat regelmatig te wensen over. Wanneer je meerdere foto's wilt versturen, blijft de SD-kaart daarom de logische keuze.
Prutsen met SD-kaartjes
Een hindernis is dan opeens dat niet elk apparaat een geheugenkaartslot heeft en je misschien dus nog een adapter bij de hand moet hebben. Vervolgens ben je waarschijnlijk even zoet met het uitzoeken en nabewerken van al het materiaal. Dat je er gedwongen meer tijd aan moet besteden, heeft misschien toch nog een pluspuntje: het voelt authentieker.
Loeren door de zoeker
Camera's hebben nog een groot voordeel in huis. Naast draaiwieltjes, knopjes en andere bewegende onderdelen zit er vaak ook een zoeker op. Met zo'n elektronische viewfinder heb je stukken minder last van fel omgevingslicht, waardoor je het beoogde shot duidelijker kunt zien.
De zoeker van een Sony RX100-compactcamera / Bron: Wikipedia
Daarnaast draagt het ook weer bij aan dat stukje authenticiteit. Wanneer je één oog dichtknijpt en de zoeker naar je oog brengt, zie je enkel nog wat er binnen je kader valt op dat moment. Wat er verder om je heen gebeurt is dan even niet belangrijk. Alle afleidende apps op je smartphone zijn dan verder weg dan ooit. Niet elke compactcamera heeft overigens zo'n viewfinder aan boord.
Kiezen tussen kwaliteit
Wanneer je een 'echte' camera pakt en wilt zoomen, kun je ervan op aan dat de beeldkwaliteit over het hele zoombereik goed is. Natuurlijk is het in de praktijk niet écht zo zwart-wit als ik hier nu stel, maar de kwaliteitsverschillen zijn zeker niet zo groot als bij telefoons. Daar moet je soms kiezen: maak ik de foto met de beste camera, de iets minder goede of het nog minder goede exemplaar?
Pixel 10 Pro: 4,9x- versus 5x-zoom
Dat komt doordat bijna geen enkele telefoon een mechanische zoomlens bevat. Heb je het perfecte kader gevonden op een 4,9x-vergroting, maar beschikt je telefoon alleen over een 5x-telecamera, dan zie je dat duidelijk terug aan de kwaliteit. Op bovenstaande foto komt dat goed naar voren.
Tot slot
Zijn high-end telefoons inmiddels zover dat ze volwaardige vervangers voor je compactcamera kunnen zijn? Dat hangt ervan af aan wie je het vraagt. Schiet je alleen jpg's waar je wellicht nog een filter overheen plakt, dan is het antwoord zeer waarschijnlijk 'ja'. Sterker nog: in verschillende situaties maken telefoons simpelweg betere foto's.
Daarbij komt dat een telefoon bijna alles kan; een camera kan alleen foto's en video's maken. De foto's van een smartphone verschijnen direct in je galerij – zonder gedoe met SD-kaartlezers of trage bluetoothverbindingen – klaar om nabewerkt te worden. Bevalt de camera-interface van je smartphone niet, dan kun je een alternatief installeren. Ook zijn er talloze apps beschikbaar om raw bestanden tot in den treure na te bewerken, waaronder inmiddels ook het populaire Lightroom.
Ook is er het verschil in sensoren en lenzen. Een (compact)camera gebruikt één sensor, wat per definitie de best mogelijke kwaliteit bij elk zoombereik oplevert. Bij een telefoon is dat anders geregeld. Afhankelijk van het gewenste bereik kies je voor de beste, iets mindere of nog mindere sensor om een foto te maken. Met een beetje pech zitten er grote stappen tussen die afstanden, wat beperkend werkt.
Beleving van fotograferen
Dat een telefoon zoveel kan, zal voor sommige mensen juist een reden zijn om toch een kleine camera mee op pad te nemen. Deze verplicht je om doelbewust foto's te maken, zonder afgeleid te worden door dat beetje dopamine dat zich verschuilt in een van de apps die niet de camera-app is.
Daarnaast is er de ervaring zelf. Hoe serieus je ook met smartphonefotografie bezig bent, het zal waarschijnlijk nooit het gevoel van fotograferen met een camera vervangen, hoe eenvoudig die camera ook is. De analoge feedback van de draaiwieltjes, hendeltjes en knopjes blijft superieur aan de digitale beleving die een telefoonscherm kan bieden.
Vraag me over tien jaar eens om dit artikel nog een keer te schrijven. Wie weet heb ik tegen die tijd mijn camera's en lenzen wel de deur uitgedaan en zweer ik bij de camera van mijn telefoon. Tot die dag komt, blijf ik een compactcamera in mijn zak stoppen of een van mijn 'echte' camera's aan mijn tas bevestigen als ik op reis ga. De beste camera is immers de camera die je bij je hebt.
Ik vraag me wel af waarom er in deze vergelijking is gewerkt met de inmiddels 7 jaar oude Canon Powershot G7X mark III, en niet met de Canon Powershot V1 die vorig jaar is uitgekomen en ongeveer even duur is.
OK, de V1 is een stukkie groter en heeft een beperkter zoombereik (16-50mm), maar ook een grotere sensor en (niet onbelangrijk) een veel nieuwere beeldbewerkingsprocessor.
Andere meer recente kandidaten voor een vergelijking als deze zijn de Ricoh GR IV (of GR III of GR III X als het budget een factor is) en de Panasonic Lumix L10, hoewel Tweakers waarschijnlijk al aan het testen was toen die laatste uitgebracht werd.
Ik snap dat je je dat afvraagt en de keuze was dan ook niet makkelijk. Ik was op zoek naar een toestel dat zoveel mogelijk vergelijkbare shots kon maken.
De PowerShot V1 heeft minder zoombereik (zoals je zegt) maar ook een kleiner diafragma. Dat zou zoveel mogelijk overeenkomende instellingen gebruiken lastig maken. Daarnaast is het inderdaad een wat groter apparaat, waardoor je je dan af zou kunnen vragen waarom er geen M43-camera is gekozen.
De Ricoh is het niet geworden omdat deze geen zoomlens bevat. Ik wilde per se de telecamera’s van de telefoons ook meenemen, omdat juist daar grote stappen worden gemaakt.
De LX10 werd inderdaad uitgebracht terwijl ik hiermee bezig was.
Het idee voor dit artikel had ik al een tijdje. De PowerShot en RX100-lijn waren de meest voor de hand liggende kandidaten. De nieuwere (die inmiddels ook jaren oud zijn) compactcamera’s van Sony hebben echter een minder vergelijkbaar diafragma. Toen Canon de 30th Anniversy Edition aankondigde was voor mij de keuze dan ook gemaakt — ondanks dat het in essentie hetzelfde model is als jaren geleden.
[Reactie gewijzigd door Dennis de Vries op 14 juni 2026 13:17]
Ik snap je afweging, en vermoedde inderdaad al zoiets. Maar waarom is er dan niet gekozen voor meerdere modellen compactcamera's? Dat is meer werk, maar je zet nu 4 smartphones van de laatste generatie tegenover één camera met behoorlijk verouderde techniek.
Vergelijkbare diafragma's en brandpuntsafstanden zijn maar tot op zekere hoogte relevant; uiteindelijk fotografeer je tenslotte met dat wat je hebt.
Toevallig verscheen deze week deze video van Gordon Laing die een aantal compactcamera's vergelijkt en daarbij (o.a.) gebrek aan zoombereik compenseert door de afbeelding te croppen en dat resultaat te beoordelen.
Overigens verder niets dan lof voor deze vergelijking hoor, ik stel dit soort artikelen altijd zeer op prijs. En het zal altijd zo zijn dat jullie andere afwegingen maken dan de lezers van de artikelen.
Het is vanuit het perspectief van een gewone klant, een prof of semi-prof zou toch zoiezo geen smartphone gebruiken om "boké" foto's te maken. Dus stop maar met je 5 buzzwords die je onthouden hebt uit een of ander youtube filmpje.
Het is weer vakantietijd, en een collega boekt een reis naar Japan, hij vraagt aan de collega's advies voor een goede compact camera. Ik zou de g7xiii zeker aanbevelen, maar nu zal een andere collega refereren naar dit artikel dat de een smartphone (of iPhone) even goede foto's maakt als een premium compact camera.
Dan is het zo jammer dat tweakers wordt gebruikt als autoriteit, maar ik toch zelf kan vaststellen dat de compact camera beter is. De 1" bsi sensor van Sony is evenwaardig. Maar de lens maakt het hele verschil, hij resolved veel meer detail. De g5xii heeft dan zelfs zoom tot 120mm wat je ook kan gebruiken voor mooie background compression. Voor wideview gebruik ik soms inderdaad de smartphone (bijna fish eye) omdat de compact camera maar gaat tot 24mm. Het is zeker niet zo dat ik alle foto's in Aperture stand ga maken, enkel als er zich een situatie voordoet samen met 120mm op inderdaad subject séparation te krijgen. Maar het artikel slaat dit punt toch echt door elkaar. Iets als focus bracketing trouwens ook op de camera voor meer depth of field net als exposurebracketing voor HDR, naast de hdr-scene die een mooie jpg maakt.
De smartphone is geweldig, ik ben niet tegen smartphone foto's. Ik zit ook in groepen met de vivo 100 en andere, het is fantastisch wat daarin soms wordt gepost, als alle omstandigheden juist zijn kan dat inderdaad. Voor meer flexibiliteit en creativiteit is een premium compact toch beter, zelfs als deze nog is uit 2019.
Mijn oude Nikon d750 overtreft mijn splinternieuwe fuji S10 in pure fotografie, die eerste heeft ook een veel betere logica voor auto ISO, Fuji snap ik niet echt
[Reactie gewijzigd door g4wx3 op 16 juni 2026 07:46]
Het is weer vakantietijd, en een collega boekt een reis naar Japan, hij vraagt aan de collega's advies voor een goede compact camera.
College komt terug van vakantie, en heeft 50 foto's geschoten, standje automatisch, op het strand, aan de bar en in de disco. 34 foto's zijn mislukte selfies, op de overige 16 foto's staan de meer dan doorsnee markt, het strand en een tourist-traps
en de foto's met de leukste herinneringen staan op zijn mobiel omdat hij die dagen vergeten was zijn compact camera uit het kluisje van het hotel te halen
Ik schiet mijn vakantiefoto's met de DSLR (Nikon D7200, tijd oms weer eens te upgraden...), maar de laatste jaren maken ik en mijn vrouw ook steeds meer foto's met de telefoon.
Als ik aan het eind van de vakantie de foto's wil selecteren (want we hebben met die drie toestellen alles 5 keer dubbel), wordt het steeds lastiger om te bepalen welke foto's te bewaren. De foto's uit de telefoons zijn al gepimpt door de software op de telefoons en zien er op het eerste gezicht vaak aantrekkelijker uit. Ik moet dan vaak een inschatting maken van het potentieel van een onbewerkte DSLR-foto vs een automatisch bewerkte telefoonfoto.
Eigenlijk zou ik eerst al mijn DSLR foto's door Lightroom moeten halen, voordat ik de selectie doe, maar dat is me dan weer net te veel werk.
Ik gebruik inderdaad een 'echte' camera, ook al geven de moderne smartphones hele behoorlijke foto's (ja de mijne ook).
Een Sony RX100M6 heb ik, wat een makkelijk en handzaam cameraatje die ik al 7 jar heb. Als ik mijn Canon R6 (eerste versie 2021) niet te lomp vind om mee te nemen is dat een idele camera. Foto's en video's zet ik zo met een USB-stick waar ik het sd kaartje insteek in mijn telefoon of laptop.
Mijn oude Nikon d750 overtreft mijn splinternieuwe fuji S10 in pure fotografie, die eerste heeft ook een veel betere logica voor auto ISO, Fuji snap ik niet echt
Je moet een DSLR ook niet vergelijken met een systeemcamera. Dat werkt simpelweg anders.
Een oprechte vraag: waarom is er niet voor een M43-camera gekozen?
Toen ik een jaar of 10 geleden begon met fotografie, wou ik geen spiegelreflex omdat die te groot is. Een compactcamera had naar mijn gevoel niet veel voordelen tegenover een smartphone. Een M43-camera is voor mij de sweetspot qua grootte en kwaliteit.
Het artikel lijkt een vergelijking te zijn tussen 'echte' camera's en smartphone camera's, waarbij de meest high end smartphone camera's zijn vergeleken met de meest basic dedicated camera.
Ik heb ook de Fujinon 23mm f/2.8 pancake lens bijn mijn X-E5 genomen, maar in de jaszak van mijn leren jack moet ik echt wel wat wroeten om hem erin te krijgen. Binnenzak van wollen mantel zou ik niet eens proberen.
Maar in de sidepocket van een kloeke outdoor jas zal het inderdaad geen probleem zijn!
Straatfotografie is idd een van de zaken waar ik hem voor wil gaan gebruiken.
Supermooi speelgoed. Ik heb net de Fuji X-E5 gekocht omdat ik toch lensen wilde kunnen wisselen, op termijn. Erg blij mee.
Maar hoewel compact voor wat hij kan, die past niet in mijn broekzak hoor. Jaszak met moeite. Als dat echt belangrijk is, check ook even de Rico GR IV.
Geen geweldige video, maar hij toont wel goed het verschil in formaat.
De Ricoh is inderdaad eigenlijk de enige echte camera die in je broekzak past, en ook echt hoogwaardige kwaliteit biedt. Anders hebben we het over 'standaard' compact camera's, en los van dat die echt wel meer kunnen dan een telefoon, zijn ze naar mijn idee het niet waard. Dat voelt dan als een te kleine stap vooruit.
Ook die Canon Powershot vind ik voor het mooie al te groot, maar een eerder genoemde Lumix L10 of iets als een Fujifilm X100 model is gewoon echt te groot voor een broekzak. En als je dan in het segment jaszak enz kom, dan vraag ik met ook wel af hoeveel waard dit soort camera's nog hebben.
Ik heb hier een X-T50 en tevens ook een oude X-M1, en met kleine lensjes, ik heb bijvoorbeeld de TTArtisan 27mm F2.8, en dan heb je een geheel die in ieder geval prima in mijn jaszak past (ik heb wel aardige jaszakken), maarja ik kan er ook een 85mm f1.8 op doen.
Tevens heb ik de X-M1 bijna altijd bij me met een Viltrox 28mm F4.5, dit is volgens mij de kleinste serieuze lens. (dus rare oreo achtige koekie lenzen e.d. niet meegenomen)
En hier ging het dus mis. Je koos dus voor de Canon omdat die een 1.8 lens heeft. Maar dat is wel 1.8 op een veel grotere sensor. Maw de scherpte diepte van die 1.8 op de Canon is vele malen kleiner dan van een 1.8 op een 1/1.52” sensor. Je had juist wel voor de V1 moeten gaan om het eerlijk te houden qua diafragma. De telefoons zijn met 1.8 meer afgestopt.
En een hele oude sensor vergelijken met nieuwste generatie is ook unfair. Dat gezegd hebbende, ik ben wel van mening dat telefoons in perfect sunny 16 net zulke mooie plaatjes kunnen maken als compact camera’s. Je gaat het verschil pas merken in het donker of als de omstandigheden lastig worden qua licht en focus. En dan gaat een Canon gx7 ook het verschil niet maken. Pas bij compact camera met aps-c als de Ricoh GR3 (+). Heel misschien de L10 met vernieuwde laatste generatie m43 sensor.
Gewoon ter info: Dpreview over compact zoom camera's: Updated July 9, 2025
It's sad to say, but the golden age of compact cameras is pretty much over, thanks to the rise of smartphone cameras that are, in many cases, good enough for most people. Manufacturers seem to realize this, too; the major players have only released a small handful of compact zooms in the past few years, and most were very minor updates on old designs. The ones that remain can be difficult to find in stock, even when the companies that make them promise they're still a part of their lineups.
However, that doesn't mean the category is completely dead. Even today, there are several types of compact cameras, and some have capabilities that pretty much no phone can match. This list calls out the few that are still available and looks at what they're good for – because there are still cases where a compact camera is a great option.
--> Dus we hebben wel te maken met een dode categorie terwijl smartphones zeer levendig zijn.
Ik zou persoonlijk niet teveel de nadruk leggen op zoom. Zoom is wat mij betreft overrated. Er zijn sowieso weinig omstandigheden waar je een hele sterke zoom echt nodig hebt omdat je zelf niet dichterbij wil of kan komen. De Canon PowerShot V1 is zoveel beter dan mijn Iphone 16 dat je nog zou kunnen overwegen om voor de V1 te gaan. Ik maak bijvoorbeeld graag mooie fotoalbums en ik crop vaak dus native resolutie is ook een dingetje als je wil 'zoomen' in foto's en dat heeft de V1 wel.
Die nieuwe L10 van Panasonic is wel behoorlijk fors om nog als echte compactcamera te classificeren, zeker in vergelijking met de Canon Powershot G7 X II (niet hetzelfde als de III, maar toch): https://camerasize.com/compare/#661,964
De meest gangbare definitie van 'compactcamera' slaat niet zozeer op het formaat, maar om het feit dat het een fotocamera is met niet-verwisselbare lens. Dit stamt nog uit de tijd dat je een filmrolletje in je camera moest doen, en toen waren dit soort camera's aanzienlijk compacter dan spiegelreflex camera's.
Dat de L10 een fors ding is weet ik. Ik heb hier de voorganger liggen (de LX100) die nog een stukje kleiner is, Als de L10 niet zo'n beetje even groot was als de Fuji X-T30 die ik ook heb, was ik inmiddels behoorlijk in de verleiding gekomen die in huis te halen... De rendering van de Leica lens in de LX100 (en die zit ook in de L10) is namelijk ongelofelijk fraai, maar ook de LX100 is niet een camera die je zo maar even in je jaszak stopt.
De G7 X II en G7 X III zijn vrijwel even groot (de III is 0,6mm dunner, andere afmetingen zijn gelijk), de grootste verschillen tussen die twee zijn de sensor en de processor, met bijbehorende upgrades in foto- en videomogelijkheden..
De L10 belooft bijna even groot te worden als de S9. Die S9 is voor een fullframe camera vrij compact, en de L10 is voor een 'compact'camera dus niet erg compact. Maar dat is bijvoorbeeld een Leica Q3 ook niet, en toch heet dat compact. Inderdaad is het tegenwoordig meer een categorie dan dat het daadwerkelijk compact is. De smartphone heeft de rol van de compacte compactcamera wel overgenomen, het sensorformaat is vaak ook vergelijkbaar.
Ik heb nog steeds spijt dat ik mijn LX100 heb verkocht. Ik heb nu een Leica D-LUX 7, die is technisch bijna hetzelfde als de LX100 II. Gek genoeg vind ik de kleuren van de LX100 vaak toch mooier, en de prestaties bij weinig licht zijn bij de LX100 en de D-LUX 7 vergelijkbaar. Ik heb wel hoge verwachtingen van de L10. Zodra de Titanium Gold editie verkrijgbaar is in Nederland, ga ik er meteen eentje kopen.
Rondom de G7X was/is een hele hype. Onze dochter heeft de eerste versie voor meer verkocht na een aantal jaren dan dat er voor betaald was. Die gingen voor 400-700€ van de hand. Bizar.
Dat is ook bij camera's zoals de Sony RX100. Een paar jaar geleden kocht ik die 2e hands (MKI trouwens) voor € 100. Voor die prijs kan ik het nergens meer vinden (aangezien die van mij helaas kapot is gegaan). Ze gaan verwisselen allemaal voor veel meer geld van eigenaar
Eens. Ik heb ook zo'n G7X III en de reden dat die zo populair is komt juist omdat 'ie alle automatische slimmigheden om een 'platte' foto te maken niet aan boord heeft.
Ik vind dat zelf wel een toffe look; modern genoeg om rond te sturen als leuke foto's maar net 'lofi' genoeg voor karakter.
Ik snap eigenlijk niet waarom de PowerShot G5X II zo weinig aandacht krijgt. Die heeft een betere lens (check bvb de maximale vergroting) en een zoeker. Wat mij betreft dus veel beter geschikt voor fotografie dan de G7X serie.
edit: ah, de G5X II wordt niet meer gemaakt. Misschien dat dat de reden is. Toch hoef je alleen maar naar de prijzen van tweedehands exemplaren te kijken om een idee te krijgen van hoe gewild die camera nog steeds is. Zelfs met de niet-zo-hele-beste autofocus.
[Reactie gewijzigd door cashewnut op 14 juni 2026 10:55]
Grootste verschil is, mobiel is geoptimaliseerd met Ai waar de normale camera dat niet doet. Feit is dat de telefoon te dun is voor zijn doel en met Ai de foto gecorrigeerd wordt. Maw bras, geen echte foto's. Buiten gaat het vaak nog maar binnen is hopeloos slecht (vind ik). Maar ja heb dan ook een shutter camera (voorheen spiegel reflex). Dus mijn standaard is ook anders dan het gemiddelde.
Waarom alle foto's op Aperture-stand? Waarom wordt 90% van de camera-functies genegeerd?
Waarom niet een complete ervaring, spelen met sluitertijd, ND-filter, flash, 2de gordijn, scene, zoals HDR, of nacht, portret, etc? Op zoveel manieren kan je iets op een artistieke manier in beeld brengen.
En waarom niet ingaan op wifi-synchronisatie, dat werkt prima, is stabiel.
Tenminste de camera instellen op auto-stand als je niet snapt van camera's. Dan zelfs heb je onmiddelijk het voordeel van fysieke zoom, en flash, mechanische shutter, (plots niet meer belangrijk) (BTW: Bokeh is het soort bellen dat je kan krijgen als je een groot diafragma instelt omdat je juist achtergrondwazigheid wilt bereiken, om nadruk te leggen op het onderwerp.)
Ik heb de De G5xII (de G7xIII is nagenoeg hetzelfde) Deze camera blaast alles weg wat met smarthone is gemaakt. Ik kies bewust voor een grote aperture, als ik de achtergrond wazig wil, als dat niet de prioriteit is gebruik ik de S-stand, voor shuttersnelheid, dat kan varieren van snel 1/100s tot 1/4000s (achtergrond = donker), of juist motion blur (panning) bv 1/10s, eventueel combineren et flash (2de gordijn).
ik val in herhaling. artikel is flut. Smartphone leggen momenten vast, met camera's kan je artistiek aan de slag.
Het artikel is geschreven voor de smartphonefotograaf, die misschien wil weten of en waarom een 'echte' compactcamera beter is. Het is niet geschreven voor de fotograaf die precies weet hoe de belichtingsdriehoek werkt, waarom witbalans belangrijk is en hoe je met flits of filters kunt werken. Vanuit dat perspectief schiet dit artikel inderdaad tekort. Een dergelijke fotograaf heeft echter waarschijnlijk al een 'echte' mirrorless camera, al dan niet met fullframe sensor.
Overigens is er niks mis met de A-modus van een camera. Zolang je maar weet wanneer je het prima kunt gebruiken, en wanneer je beter iets anders kiest. Zolang je de A-stand maar niet verwart met de Automatisch-stand, want dan kun je beter met een smartphone gaan werken.
Met smartphones kun je ook artistiek aan de slag, zij het beperkt. De meer high-end smartphones ondersteunen ook handmatig diafragma, sluiter, ISO en witbalans en kunnen raw-foto's maken. Het geeft je niet dezelfde kwaliteit als een dedicated (compact)camera, behalve wanneer de sensor van die camera net zo groot is als die van een smartphone. Als je puur naar technische beeldkwaliteit kijkt, dan is een raw-foto van een smartphone met 1 inch sensor vergelijkbaar met de raws van de 1 inch sensor van een Sony RX100. Op alle andere vlakken is de RX100 uiteraard superieur, met meer mogelijkheden en flexibiliteit voor handmatig werk.
Als je puur naar technische beeldkwaliteit kijkt, dan is een raw-foto van een smartphone met 1 inch sensor vergelijkbaar met de raws van de 1 inch sensor van een Sony RX100.
Daar valt nogal wat op af te dingen denk ik - behalve de sensor is de lens die ervoor hangt namelijk minstens even belangrijk. En voor glaswerk is in smartphones nu eenmaal verdomd weinig ruimte. Ik weet dat in high-end smartphones vaak best complexe objectieven worden gebruikt, maar het kan haast niet anders dan dat die lenzen relatief veel last hebben van vervorming en lichtafval. Dat soort lensfouten corrigeren gaat natuurlijk prima, maar heeft onherroepelijk kwaliteitsverlies tot gevolg. En daarbij komt dan ook nog eens dat je met een camera als de RX100 maar ook de Canon G7 X gewoon met het diafragma kan spelen om in ieder geval die lichtafval te beperken.
In de RAW bestanden van de telefoons zie je dat niet terug, die zijn niet zo RAW als beloofd. Niet alleen is ruis weggepoest zoals de schrijver van het artikel al opmerkte, ook lensfouten zijn opgepoetst - en zelfs de resolutie is teruggebracht. Twee van de vier smartphones produceren RAW bestanden van 12 MP terwijl ze resoluties van minimaal 50 MP hebben... Geen idee dus wat ze verder nog gesleuteld hebben.
De lens speelt inderdaad een onzettend belangrijke rol, maar dat is vooral op de aspecten scherpte, contrast en kleurreproductie. Lenzen van smartphones zijn veel kleiner, dus die zullen van zichzelf een minder scherp en minder contrastrijk beeld geven. Vooral de performance bij weinig licht blijft dan over, en dat zal bij de RX100 vergelijkbaar zijn als de 1 inch sensor van een telefoon.
RAW-bestanden van mijn Xiaomi 14 Ultra zijn rampzalig. Inderdaad 12 megapixels uit een 50 MP sensor, en vooral is al verscherping en ruisreductie toegepast. Ook lijkt het dynamisch bereik verdomd laag te zijn, het is al bijna een hdr-foto van zichzelf. Weg detail en vooral weg creatieve aanpassingen. Nee, dan liever een raw file van een willekeurige compactcamera, al is die 10 jaar oud. Zoals de genoemde Canon G7X.
Ik heb een Lumix LX100 gehad (met een m4/3 sensor), die was niet fantastisch in het donker maar de kleurreproductie en de kwaliteit van de lens was ongeevenaard. Binnenkort ga ik de nieuwe Lumix L10 halen, dat is een ideale reiscamera. Alleen is die niet zo compact meer.
Ja preciesen dat haalt gelijk het hele artikel onderuit. Daarbij is zelfs op basis van dit artikel de conclusie dat "telefoons maken simpelweg betere foto's" nogal kort door de bocht. Persoonlijk vind ik de telefoon op basis van dit artikel maar op één ding beter en dat is het combineren van meerdere foto's. Zelfs dat gaat niet over het eindresultaat maar vooral omdat het instant gebeurt. Artefacten, artificiële scherpte, bokeh die onrealistisch oogt en dan toch concluderen dat telefoons simpelweg beter foto's maken. Je zou ook vooraf helder moeten definiëren wat je precies bedoelt met beter.
Marques Brownlee had laatst een interessante video, waarin hij stelde dat camera’s in hedendaagse smartphones juist slechtere foto’s schieten door de vele kunstmatige (na)bewerking die plaatsvindt; tegenwoordig veelal door AI gedaan.
In de video legt hij uit dat smartphone camera’s anno nu altijd de ‘beste foto’ leveren, ongeacht de omstandigheden. Hierdoor krijg je foto’s die niet natuurgetrouw zijn en waaraan je ziet dat het gewoon niet klopt.
Neem je het bovenstaande mee, dan wint elke compactcamera het van een huidige smartphone, omdat je met zo’n camera moet ‘werken’ om een goede foto te krijgen. Echter, de smartphone camera is gemaakt voor ‘point and shoot’ en je weet wat men zegt: ’De beste camera is de camera die je op dat moment bij je hebt.’
Dat gaat er van uit dat de foto's in een Compactcamera niet bewerkt worden en dat klopt natuurlijk niet. Ook die leveren een JPG op die een bewerking heeft ondergaan.
Verder heb je gelijk: de beste camera is de camera die je bij je hebt. Maar ook dat is een beetje een dooddoener: voordat je weggaat heb je de keuze welke camera je bij je hebt. Zo heb ik echt wel heel vaak mijn Canon RP bij me als ik de deur uit ga en ik weet dat ik foto's wil gaan nemen.
Dat klopt, maar je kunt de jpg-bewerking van een camera wel altijd bijstellen (meer/minder contrast en verzadiging, kleur toon, etc). En die wordt dan redelijk voorspelbaar. Anders is er nog de optie om RAW te schieten en de bewerking op je computer helemaal naar je hand te zetten.
Zijn punt is dat smartphones de laatste paar jaar zoveel technische foefjes toepassen (automagische exposure stacking, bracketing, HDR, tone mapping) dat het eindresultaat saai is. Dat alle foto's met zo'n camera een zelfde "look" hebben omdat ze teveel bewerkt worden naar een standaard "perfecte" foto toe.
Dat is echt een andere approach dan een compactcamera die een tonemapping toepast (en whatever else een camera doet) om van RAW naar JPG te gaan.
Jouw uitgangspunt lijkt te zijn dat de JPEG uit een compactcamera niet of nauwelijks bewerkt is. Waarom zou dat dan zijn? Heeft de fabrikant van een compactcamera niet hetzelfde doel als die van een smartphone? Het lijkt me dat beide het maximale uit hun sensordata willen halen en dat beide foto's willen produceren die snel bruikbaar zijn en door veel mensen prettig worden gevonden.
En elke sensor levert RAW data op, ook die van een smartphone. Als je een jpeg wil produceren zal een smartphone, maar ook een compactcamera die sensordata moeten verwerken tot een jpeg. Waar deze discussie om draait is hoe die bewerking gebeurt. Jij gaat er van uit dat een smartphone veel zwaardere bewerkingen toepast dan een compactcamera. Mijn vraag is: als dat zo is, waarom is dat dan zo?
Dat is zo omdat de fabrikant van een compact camera niet hetzelfde doel heeft als die van een smartphone.
Van een smartphone wordt verwacht dat je onder elke omstandigheid een selfie of foto van je vrienden kan maken. Iets dat fatsoenlijk is en er goed uitziet op het beeld van een smartphone.
Het doel van de compact camera hangt af van welke compact camera je hebt. Een klik (zo'n retro camera) heeft een ander doel dan een powershot camera. De G7X III lijkt bijvoorbeeld voornamelijk voor floggers en streaming op de markt te zijn gebracht als je naar de marketing kijkt, maar ook om door (hobby) fotografen gebruikt te worden.
Het duidelijkste verschil zie je bijvoorbeeld in de dynamic range photos hierboven. Een mobiele telefoon zal altijd de dynamic range rekken, om zelfs dingen in het donker zichtbaar te maken. Je wil dat je selfie er ook nog goed uitziet als de zon achter je staat. Daarentegen gebruiken fotografen de scherpe contrasten juist om de foto mooier te maken, en heb je die dynamic range niet nodig. Nabewerking die het wel zichtbaar maakt, zou juist de fotograaf met een compact camera in de weg kunnen zitten.
Een smartphone helpt je zo goed mogelijk om het beeld in 1 keer 'goed' te krijgen om te delen met anderen, meestal op social media. Een camera maakt de foto, en laat het creatieve proces om te komen tot het plaatje wat jij wilde hebben, helemaal aan jou over.
Een onbewerkte foto uit een camera is vaak flets, heeft scherpe contrasten en weinig dynamisch bereik. Met een raw-foto uit een camera kun je het dynamisch bereik oprekken, bepaal je zelf hoeveel contrast je wilt hebben en heb je zelf de kleuren in de hand, om een bepaalde 'mood' uit te stralen.
Een foto uit een smartphone is direct klaar, je kunt hem vaak niet eens meer bewerken. De creativiteit zit in de smartphone zelf, het is in die zin een soort instant camera van vroeger.
Oftewel: wil je snel resultaat en ben je snel tevreden, dan is een smartphone prima. Ook voor de vakantiefoto's. Wil je elke foto kritisch bekijken, en/of wil je je creativiteit loslaten op een foto, maak dan foto's in raw op een echte camera.
Ik ben zelf fotograaf en gebruik de jpgs uit de camera nooit. Pansonic heeft met de Lumix S9 en sinds kort met de L10 de LUT-functionaliteit gemaakt, waarmee je jouw eigen nabewerking-stijl direct in de camera kunt toepassen. Dat is het beste van twee werelden. Je hebt de beeldkwaliteit van een echte camera, met je eigen nabewerking erop toegepast direct uit de camera.
Je mist het punt een beetje. Ik stel dus dat de use-case van een compactcamera net zo goed kan zijn: lever direct goed bruikbare JPG's op. De techniek in een compactcamera is namelijk exact gelijk aan die in een smartphone: een lens, een sensor en software die de RAW data van de sensor ombouwt tot een bruikbare jpg. Alle truukjes die in een smartphone worden gebruikt kunnen ook worden gebruikt in een compactcamera. Als mijn stelling klopt, dan is het kwaliteitsverschil tussen een compactcamera en een smartphone dus niet zozeer de hardware, maar de keuzes die een fabrikan maakt.
Overigens ben ik niet eens met het tweede deel van je post. Ik ben ook fotograaf en ik ben ook lid van een lokale fotoclub. Wij eindigen regelmatig in de bovenste regionen van de landelijke wedstrijden. Tussen de foto's die we op exposities tentoonstellen bevinden zich ook foto's die genomen zijn met een smartphone en ook foto's van mensen die wel een DSLR hebben, maar toch JPG's gebruiken. En één van onze beste fotografen maakt foto's die op geen enkele manier profiteren van de kwaliteit van de DSLR die ze gebruikt. In ons geval werkt dat uitstekend omdat wij als club minder op technische kwaliteit letten, maar meer op creatieve kwaliteit. De kwaliteit van een foto beoordeel je lang niet altijd met een vergrootglas.
Alle truukjes die in een smartphone worden gebruikt kunnen ook worden gebruikt in een compactcamera. Als mijn stelling klopt, dan is het kwaliteitsverschil tussen een compactcamera en een smartphone dus niet zozeer de hardware, maar de keuzes die een fabrikan maakt.
Die stelling klopt niet helemaal. Ja, zowel de smartphone als de camera zetten de sensorinformatie om naar een jpg-plaatje. Alleen gebruikt de smartphone hier veel meer truukjes voor dan een (compact)camera doet. De smartphone produceert zeker overdag een soort HDR-beeld: de schaduwen worden omhooggewerkt en de highlights naar beneden en de kleurverzadiging gaat omhoog. Soms worden er vervolgens AI-gestuurde bewerkingen gedaan, zoals een blauwere lucht, een bewerkte huidskleur en een verlaagde textuur in gezichten. Dit geeft voor de gemidelde gebruiker een meer 'pleasing' beeld, wat je direct kunt delen. Als je hetzelfde resultaat wilt hebben uit een camera, dan moet je het beeld zelf nabewerken.
Overigens ben ik niet eens met het tweede deel van je post. Ik ben ook fotograaf en ik ben ook lid van een lokale fotoclub. Wij eindigen regelmatig in de bovenste regionen van de landelijke wedstrijden. Tussen de foto's die we op exposities tentoonstellen bevinden zich ook foto's die genomen zijn met een smartphone en ook foto's van mensen die wel een DSLR hebben, maar toch JPG's gebruiken. En één van onze beste fotografen maakt foto's die op geen enkele manier profiteren van de kwaliteit van de DSLR die ze gebruikt. In ons geval werkt dat uitstekend omdat wij als club minder op technische kwaliteit letten, maar meer op creatieve kwaliteit. De kwaliteit van een foto beoordeel je lang niet altijd met een vergrootglas.
Uiteraard kun je wedstrijden winnen met telefoonfoto's, dat hangt van de regels van de wedstrijd af. Uiteraard kun je jpegs uit de camera gebruiken, als je dat resultaat vind passen bij je eigen creativiteit. En soms wint zo'n foto. Je kunt met nabewerking ook te creatief worden, dat vindt ook niet iedereen het mooist.
Ik zeg altijd: 90% van de foto is je eigen creativiteit (compositie + eventuele nabewerking), 10% is de gebruikte camera. Ik zie liever een creatief beeld uit een 5 megapixel compactcamera van 2015, dan een niet zo spannende foto gemaakt met de meest hippe mirrorless camera van duizenden euro's. Liefst de combinatie (creatieve foto met hippe camera), maar dat is geen wetmatigheid en lang niet altijd mogelijk.
Persoonlijke smaak speelt ook een rol. Ik heb een Xiaomi 14 Ultra gekocht, met het idee dat ik er goede foto's mee kan maken. Ja, technisch gezien zijn die foto's voor een telefooncamera inderdaad de top. Maar: ik vind het niet fijn werken, geef mij maar een prettig werkende compactcamera. Ik ga binnenkort de Lumix L10 kopen, die heeft net als mijn Lumix S9 de LUT-functionaliteit. Ik kan mijn eigen LUT nabewerking-profielen maken met Lightroom en die op de camera gebruiken. Dat levert de combinatie van beide werelden: de technische kwaliteit van een camera gecombineerd met jpegs uit de camera waar mijn eigen nabewerking-stijl op is toegepast.
Die stelling klopt niet helemaal. Ja, zowel de smartphone als de camera zetten de sensorinformatie om naar een jpg-plaatje. Alleen gebruikt de smartphone hier veel meer truukjes voor dan een (compact)camera doet. De smartphone produceert zeker overdag een soort HDR-beeld: de schaduwen worden omhooggewerkt en de highlights naar beneden en de kleurverzadiging gaat omhoog. Soms worden er vervolgens AI-gestuurde bewerkingen gedaan, zoals een blauwere lucht, een bewerkte huidskleur en een verlaagde textuur in gezichten. Dit geeft voor de gemidelde gebruiker een meer 'pleasing' beeld, wat je direct kunt delen. Als je hetzelfde resultaat wilt hebben uit een camera, dan moet je het beeld zelf nabewerken.
We praten langs elkaar heen. Ik stel dat technisch gezien de keten van onderwerp naar uiteindelijk jpeg bestand niet wezenlijk verschilt en dat het eindresultaat (brak bij een smartphone, strak bij een compactcamera) het gevolg is van keuzes van de fabrikant met betrekking tot de in-camera bewerking. Niet in de lens, niet in de sensor, maar in de software. M.a.w. er is niets wat een compactcamerafabrikant er van weerhoudt om dezelfde bewerkingen toe te passen als een smartphone. Mijn vraag was dus simpel: waarom maken die fabrikanten die keuze?
Persoonlijke smaak speelt ook een rol. Ik heb een Xiaomi 14 Ultra gekocht, met het idee dat ik er goede foto's mee kan maken. Ja, technisch gezien zijn die foto's voor een telefooncamera inderdaad de top. Maar: ik vind het niet fijn werken, geef mij maar een prettig werkende compactcamera. Ik ga binnenkort de Lumix L10 kopen, die heeft net als mijn Lumix S9 de LUT-functionaliteit. Ik kan mijn eigen LUT nabewerking-profielen maken met Lightroom en die op de camera gebruiken. Dat levert de combinatie van beide werelden: de technische kwaliteit van een camera gecombineerd met jpegs uit de camera waar mijn eigen nabewerking-stijl op is toegepast.
Persoonlijke voorkeur voor het apparaat speelt natuurlijk mee, ik heb ook liever een DSLR in mijn handen dan een smartphone. Maar kijkend naar het einddoel (in mijn geval bijvoorbeeld een fotoboek van mijn trip naar Bolivia) dan staan daar foto's die ik heb genomen met mijn Canon Eos RP en een 100-400 L lens tussen foto's die ik heb genomen met mijn Samsung A54.
MKBHD heeft ook al zijn video's voor zijn kanaal autofocus gefilmd met een iPhone 16 pro max. Dus zo slecht zijn die telefoon camera's ook weer niet volgens hem
De iPhone pro kan in proRAW schieten waarna je alsnog zelf een hoop correcties kan doen.
En een gepresenteerd YT filmpje is natuurlijk redelijk voorspelbaar: 1 persoon, scherp op de ogen, kleuren goed verzadigen en klaar. Precies zodat telefoons doen
Een actioncam is de laatste dedicated camera die ik heb aangeschaft.
Als leek heb ik compactcamera's al tijden achter me gelaten, voor mijn budget ga ik geen betere camera krijgen, de massa bepaalt wat goed genoeg is maar ook helaas die nabewerking, al heb ik het idee dat mijn Google Pixel dat minder duidelijk doet.
Automatisch gezicht herkennen (of zelfs een koffiekopje) met aanwijzingen of best take vind ik dan wel weer briljant.
Iemand die bewust een betere foto wil maken heeft gok ik een betere oplossing liggen en beslist of hij/zij deze gaat meenemen naast de smartphone waarvan ik wel durf te zeggen dat de cameraliefhebber hoogstwaarschijnlijk een smartphone met goede camera heeft gekozen.
Ik zie ze zelden meer, welke niche vervult de compactcamera nog?
Ik zie ze zelden meer, welke niche vervult de compactcamera nog?
Ergonomie en het maken van 'eerlijke' foto's zonder AI gedreven bewerkingen. (en dan bedoel ik dus dingen als fake bokeh, automatisch compositie foto's maken zodat iedereen lacht, een detailfoto van de maan plakken over het beeld van de telelens zoals Samsung heeft geflikt...)
Iemand die bewust een betere foto wil maken heeft gok ik een betere oplossing liggen en beslist of hij/zij deze gaat meenemen naast de smartphone waarvan ik wel durf te zeggen dat de cameraliefhebber hoogstwaarschijnlijk een smartphone met goede camera heeft gekozen.
Ik zie ze zelden meer, welke niche vervult de compactcamera nog?
Uhm, dat hoeft niet zo te zijn natuurlijk. Fotografie-enthousiatstelingen heb je in alle soorten en maten. Er zijn er genoeg die een fantastische camera-uitrusting hebben voor wanneer het er echt to doet, en een klein cameraatje als de Canon in deze test hebben die altijd in hun zak zit.
Compact camera's zijn inderdaad een niche geworden, maar vergis je niet in de grootte van die markt. Canon heeft niet voor niks de G7X mk III weer in productie genomen, en komt later dit jaar met een opvolger. Een groot deel van die markt wordt gevoed door vloggers overigens, vandaar dat bij veel recente compact camera's de video-functies behoorlijk uitgebreid zijn.
Hierdoor krijg je foto’s die niet natuurgetrouw zijn en waaraan je ziet dat het gewoon niet klopt.
Dan gebruik je toch een andere app die dat niet doet of verander je de instellingen…? Ik lees in deze thread best veel non-issues die met instellingen of andere apps dan de standaard meegeleverde apps prima op te lossen zijn.
De smartphones doen zeer hevig aan nabewerking met AI en daarmee wordt al rekening gehouden met de compressie die later gedaan wordt. De eerste vormen van AI nabewerkingen sloegen de plank wel eens mis en maakten juist artefacten of onnatuurlijke kleuren, maar dat zie je inmiddels nog maar zelden.
Compactcamera's slaan de foto's meestal alleen gecomprimeerd op, waarbij wel eens artefacten kunnen ontstaan. De nabewerking blijft achterwege. Wat je een goede foto vindt is aan jouw. De smartphone foto's zijn niet de echte foto die men neemt maar een interpretatie daarvan. Een compactcamera neemt gewoon de foto zoals dat door de lans valt. Alles staat en valt met jouw instellingen, maar juist daarmee kan je een foto nemen zoals jij dat wilt.
De AI die Samsung al jaren over hun camera's heen zet geeft mij zelfs een uncanny valley gevoel. Helemaal als je zelf de foto maakt.
Je ziet dit heel goed als je s'avonds op de maan inzoomt, het moment dat AI het overneemt en de kwaliteit van de foto magisch omhoog schiet.
Maar ook mensen, vooral als ze wat in de achtergrond zitten, veranderen al snel in een soort poppetjes.
Ik snap wat je aangeeft maar ik denk dat dit juist ook de "kracht" van smartphones is. Maak je foto's met een comact of een DSLR dan dien je die foto's toch nog na te bewerken in PS.
Mij doet dit denken aan een tijdje terug dat ons bedrijf meer actief diende te zijn op social media. Ik had voorheen een prof ingehuurd voor foto's. Hij kwam alleen en zijn foto's super gelikt. Ik vroeg hem wat is zijn gear en had dat 1 op 1 gekocht en aan een van m'n collega's gegeven. Het resultaat.. zag er niet uit.
Tuurlijk de prof is meer dan PS maar zelfs zijn instellingen standaard waren superieur aan wat wij konden doen. Uiteindelijk liep m'n collega rond met een iPhone en kwam daar beduidend nettere foto's uit.
Leuke test! de keus van de camera valt te betwisten maar wat mij betreft een goed alternatief wat nogsteeds gemakkelijk mee te nemen is. De resultaten zo naast elkaar geven wel wat inzicht van de huidige fotografie in telefoons. Ik vind de Xiomi en de Canon echt een stuk mooier. Dit heeft tegewoordig alles met processing te maken, met name de iPhone en Google zijn erg "bewerkt" wat de foto's een neppe uitstraling geven. Dat is nog los van de Bokeh (achtergrond onscherpte), die is bij de bewerkte smartphones erg onrustig. Dit maakt dat de smartphones veel minder mooi zijn na mijn mening. Onrustiger, alles everedig belicht, schaduwen opgehaald, alles wordt smaakloos en druk. Dit geld voor eigenlijk alle afbeeldingen, bij het portret het minder flateus als alles opgehaald wordt. Bij de foto's met extreme hdr is dit natuurlijk al helemaal zichtbaar, de iPhone en Google zijn echt tenekrommend als je het mij vraagt. Echter zie ik de Xiaomi als een goede middelground, en zijn de resultaten vaak erg goed.
Met die extreme zoom functie valt die overigens wel uit elkaar, maargoed dat is te verwachten zonder "echte" zoom lens.
De hele hype rond compact camera's is volgens mij niet vanwege de beeldkwaliteit, maar vooral de "look", of zoals somige zouden zeggen, de vibe. Als ik dit dan zo naast elkaar zie snap ik dat wel. Geen enkele (profecionele) camera heeft deze bewerkingen automatisch toegepast. In photoshop zou je het zelfde resultaat kunnen bereiken maar de JPEG rechtstreeks uit de camera heeft naast wat extra sharpening zeker niet deze heftige bewerkingen. Ik neem iedergeval een camera mee, en ik merk ook dat ik de camera van men telefoon steeds minder gebruik.
Prachtig artikel! Ik wist dit al jaren (niet om op te scheppen, maar ik heb ook gewoon ogen), dat telefoons vele betere foto’s maken tenzij je een specifieke edge-case opzoekt. Ik durf best te stellen dat ze in veel gevallen uit de hand en zonder manuele nabewerking betere foto’s maken dan DLSRs.
Overigens Apple (en google en Samsung waarschijnlijk ook) gebruikt al 4 generaties lang dezelfde 1x camera en sensor. Alleen de lenscoating en isp is veranderd, echter is het exact dezelfde sensor en lens in 2022, 2023, 2024 en ook 2025. Dit is de voornaamste reden waarom die Chinese telefoon zoveel beter is. Als je een iPhone 14 Pro naast een 17 pro zet dan zie je dat met de main sensor de 17 pro foto’s ‘lichter’ zijn, echter kwa detail (12mp vs 24mp standaard foto’s daargelaten) is het gewoon hetzelfde.
Ik durf best te stellen dat ze in veel gevallen uit de hand en zonder manuele nabewerking betere foto’s maken dan DLSRs.
Ik kan niet spreken voor DSLR, want ik gebruik een A7C, een (fullframe) systeemcamera. Maar die maakt (veel) betere foto's dan mijn Galaxy S23.
Dat telefoons veel betere foto's maken, tenzij edge cases: nee.
Als ik ga inzoomen, zie ik op mijn A7C (maar ook op mijn vorige toestel, de A6300) dat het er natuurlijker uit ziet, geen overactieve ruisonderdrukking, dat er meer als een instagramfilter uit ziet.
Maar er is meer wat speelt en wat voor mij een losse camera wenselijker maakt. Er is de uitspraak dat de beste camera degene is die je bij je hebt. Maar voor mij geldt dat de beste camera de camera is die de foto (wél) maakt.
Ik vind een smartphone vaak langzaam en minder trefzeker scherpstellen. Minder snel de foto knippen. Minder snel opstarten. De telefoon uit mijn broekzak halen, de camera-app starten kost meer tijd dan mijn camera die aan mijn zij hangt pakken en met een half drukje op de ontspanknop ontwaken.
Mijn camera schiet met een paar snelle klikken één foto of tien per seconde. Ik kan rondzoeken en de belichting vastzetten (zodat de highlights/donkere delen niet over-/onderbelicht zijn) en daarna op het onderwerp scherpstellen.
Allemaal zaken waar mijn telefoon het laat afweten en dan is de camera die je bij hebt de camera die een onscherp, bewogen plaatje schiet.
Het is net als met een auto: ja, hij kan ook 200pk hebben, maar als je meer gevoel in het stuur hebt, een beter afgesteld onderstel, stiller, geen rammeltjes in het interieur, betere banden en elektronische hulpmiddelen die je in stappen kan instellen, kan dat een auto veel fijner maken.
[Reactie gewijzigd door Nas T op 14 juni 2026 14:11]
Een DSLR is niets anders dan een systeemcamera met een spiegelsysteem zodat je in de zoeker het echte beeld door de lens ziet, i.p.v. een klein digitaal schermpje.
Voordeel is minder accu verbruik, nadeel is dat met elke foto de spiegel weg moet klappen, en dat kost tijd, herrie en ruimte. De sensors zijn vervolgens identiek. Dus je foto's gaan net zo goed zijn.
En dst vind ik persoonlijk heel fijn: ik had ooit een dslr geprobeerd, maar vond het fijner te zien hoe de foto er uit gaat zien als ik hem zou schieten. Wysiwyg-idee.
Een DSLR is niets anders dan een systeemcamera met een spiegelsysteem zodat je in de zoeker het echte beeld door de lens ziet, i.p.v. een klein digitaal schermpje.
Dus je foto's gaan net zo goed zijn.
Nope. Een systeemcamera heeft het voordeel dat de sensor op ieder moment uitgelezen kan worden. Dat helpt dingen als scherpstellen en anticiperen op beweging (bewegende object herkenning) enorm. Daarnaast wordt realtime gecorrigeerd voor lensafwijking dus wat je door de zoeker ziet is eigenlijk strakker dan wat er door het glas naar binnen komt. Ook kan je bv overlays weergeven die helpen bij het scherpstellen van lenzen zonder autofocus. Dat maakt het een stuk preciezer dus je foto's kunnen beter zijn.
Helemaal mee eens. Ik vind deze vergelijking ook vrij beperkt. Het is 'Telefoon- v.s. compacte consumenten camera fotografie', niet 'Telefoon- v.s. camerafotografie' an sich. In zekere zin leg je jezelf met deze vergelijking dezelfde beperkingen op als je in een telefoon ook hebt; beperkte ruimte voor glas en sensor. Als je het een stapje duurder of groter zoekt in cameraland maak je al snel veel betere foto's.
Laatst voor de verandering weer eens mijn oude Pentax K5 meegenomen op een wandeling i.p.v. mijn telefoon en zodra ik het resultaat op mijn 5k scherm voor me zag had ik een behoorlijke 'ohja ... dat was fotografie' beleving. Zoveel meer detail en range. En dat op een DSLR met 16 MP en 14 jaar oud.
Je sjouwt alleen wel een baksteen met je mee, dan dan weer wel ....
[Reactie gewijzigd door D.J.P. op 14 juni 2026 13:58]
Net gewogen, a6700 met 18-135mm zoom: 750 gram
Maar vergis je niet in mobieltjes, een iphone17 weegt 177 gram
Maar die past in je achterzak, dat dan weer wel
Ik werk zelf hier met een MFT camera van Panasonic (model G100D): 416 gram incl. een 12-32mm kitlensje, batterij en SD-kaart. Deze camera past ook niet in je achterzak, maar nog wel net in een flinke jaszak.
Dat dus, en voor mij maakt het eigenlijk niets uit heb nog twee goede digitale canon camera's liggen, met macro en telelens. Maar gebruik deze echt nooit meer, telefoon is voor mij gewoon goed genoeg.
Kan, maar de camera van de S23 is prima en ik weet ook niet wat de prijs is. Ik koop een smartphone met een budget, dus daar zoek ik een toestel mee wat snel genoeg is, een gezond formaat heeft en een goede set camera's.
Domme vraag maar waarom link je naar een YT video waarin geen enkele vergelijking wordt genaakt op gebied van fotografie want alles wat je ziet is een vergelijking van video materiaal terwijl de voorgaande comments letterlijk over foto's gaan.
Niet dat het veel uitmaakt de dag van vandaag. De kwaliteit van beide is goed genoeg voor 99,9% van waarvoor we ze vandaag gebruiken. Bijna niemand gaat foto's uitvergroten voor een afdruk op poster formaat.
Foto's zien er soms/vaak beter uit op de Apple. Maar die heeft een HDR functie aan staan (kost tijd, dus niet per se praktisch), dat zou theoretisch ook op een camera kunnen. Ik ben niet echt onder de indruk, ik weet ook niet hoe de foto's uit de A7C komen: direct jpeg? Of nabewerkte RAW? Ik schiet altijd RAW en bewerk na, daarmee maak ik donkere gebieden lichter en temper highlights, om zo meer zichtbaar te krijgen, zolang het er natuurlijk uit ziet.
Dat is bijna letterlijk appels en peren vergelijken. Allebei fruit, allebei lekker, maar welke het lekkerst is hangt sterk af van persoonlijke voorkeuren.
En ga, net als de schrijver van dit artikel, eens de raw-bestanden vergelijken. En maak daar eens een leuke Youtube video van...
Maar dan ga je ook op fotojacht om het zomaar te noemen. Op pad om foto's te maken. Ik loop niet elke dag met een camerasysteem om de nek, maar wel mijn telefoon. En de mooiste fotomomenten komen toch altijd of iig vaak onverwacht en dan moet je het doen met wat je voor handen heb.
De beste foto is daarnaast dan ook een mening. Uit de oude doos maakt de wp950 nog steeds geweldige mooie foto's, zo ook de Huawei p30 pro.
Maar dan ga je ook op fotojacht om het zomaar te noemen. Op pad om foto's te maken. Ik loop niet elke dag met een camerasysteem om de nek, maar wel mijn telefoon. En de mooiste fotomomenten komen toch altijd of iig vaak onverwacht en dan moet je het doen met wat je voor handen heb.
Als je erg van foto's maken houdt zou je ook een Rico GR III/IV oid in je broekzak kunnen steken, dan heb je altijd een "echte" camera bij de hand. Weegt ongeveer net zo veel als de camera telefoons uit dit artikel.
Maar dan ga je ook op fotojacht om het zomaar te noemen. Op pad om foto's te maken. Ik loop niet elke dag met een camerasysteem om de nek, maar wel mijn telefoon.
Zeker, ik ook niet. Ik heb hem mee op vakantie en dagjes uit en weekendjes weg. Ik denk de dagjes/weekendjes dat dat eens per maand is. Voor de rest gebruik ik de smartphone. Maar die werkt niet zo fijn.
Dus ik ben blij dst ik de S23 heb, maar zaligmakend: absoluut niet.
Helemaal mee eens. Behalve in één geval. Voor de kiekjes van de kinderen, bijvoorbeeld op feestjes, geef ik de voorkeur aan mijn iPhone. Het automatisch scherpstellen op meerdere gezichten is een pre. (Hetzij door de “betere”/“andere” focus of gewoon door een grotere DoF)
Mijn R8 geeft vele malen beter beeld, steekt sneller scherp, maakt de foto sneller, etc., maar heeft niet de totaal snelheid die de telefoon wel heeft. Zeker als je ook rond loopt met eten/drinken, en andere dingen aan het regelen bent.
Je kan niet op meerdere gezichten scherpstellen, behalve als die op dezelfde afstand zijn. Of er wordt een gewogen gemiddelde genomen. Volgens mij kunnen de jongste generaties camera's ook prioriteit geven aan welk gezicht, zodat jouw kind of de jarige altijd scherp is. Weet niet hoeveel telefoons dat hebben.
Inderdaad, ik verwoorde het misschien een beetje te krap. Qua scherpstellen wordt er een middenweg gekozen zodat beide gezichten scherp zijn. Dit zie je ook aan dat er meerdere vierkantjes op de gezichten komen. Je kan dan altijd een gezicht aantikken en dat wordt die getracked. Dit is in de praktijk bruikbaar door de diepe DoF van een telefoon camera.
Het is niet zo ragscherp als een DSLR die precies op de ogen focust en een korte DoF heeft. Maar die korte DoF heeft dus als effect dat het lastiger is om beide (of meer) gezichten scherp op de foto te krijgen.
Bovendien gooit de iPhone daarna nog een portrait modus eroverheen bij alle “gefocuste” onderwerpen. Is het artistically mooi zoals een DSLR dat kan? Nee. Is het werkbaar? Ja.
Ik geloof meteen dat de losse camera betere plaatjes schiet hoor, maar:
De telefoon uit mijn broekzak halen, de camera-app starten kost meer tijd dan mijn camera die aan mijn zij hangt pakken en met een half drukje op de ontspanknop ontwaak.
2 tikjes op de sluiterknop en de camera app is wakker (op iPhone) en ready to go. Als het uit je broekzak halen teveel tijd kost zijn er, net als voor je camera, tig accessoires op de markt om hem om je nek of langs zij te hangen. Als dit een probleem is, dan is het makkelijk op te lossen en is de eventuele aanvullende lag minimaal.
Mijn camera schiet met een paar snelle klikken één foto of tien per seconde. Ik kan rondzoeken en de belichting vastzetten (zodat de highlights/donkere delen niet over-/onderbelicht zijn) en daarna op het onderwerp scherpstellen.
Allemaal zaken waar mijn telefoon het laat afweten
Dat ligt dan aan de telefoon of, en dat is veel waarschijnlijker, aan de (standaard) app die je gebruikt. Dit kan namelijk allemaal met gemak ook op je telefoon.
[Reactie gewijzigd door WhatsappHack op 14 juni 2026 12:55]
Bij mij is dat ongeveer een seconde, scherpstellen lijkt ook vrij vlot te gaan. Maar ik zie niet of er op het onderwerp scherp is gesteld, het is niet duidelijk. Ook uit de zak halen en trefzeker de powerknop twee keer indrukken is niet zeker. Daar vertrouw ik een camera aan een draagband beter op.
Wat is beter? Een telefoon heeft het voordeel dat je hem meestal op zak hebt, een camera moet je expliciet aan denken om mee te nemen. Maar die camera heeft een grotere sensor en een betere lens. Dat geeft objectief gezien betere foto's. Daarom niet mooier, maar technisch gezien wel beter.
En je zegt zonder nabewerking, maar dat kan vandaag de dag bijna niet meer, tenzij je raw gaat schieten. Elk toestel doet in de camera reeds aan nabewerking. Al helemaal op smartphones want men wil de gebruiker een zo goed mogelijke foto geven. Dus automatisch gaat men kleuren corrigeren en de foto aanscherpen, want dat zien mensen graag. Maar heb je dan nog de echte foto?
“ Maar die camera heeft een grotere sensor en een betere lens. Dat geeft objectief gezien betere foto's. Daarom niet mooier, maar technisch gezien wel beter.”
En een nog grotere camera en nog grotere lens hebben objectief gezien nog betere fotos dan “die camera” dus waarom sleep je niet een nog grotere camera en nog grotere lens mee? Omdat voor jou “die camera” goed genoeg is, net zoals dat voor veel gebruikers hun recente iPhone of Samsung goed genoeg is. Jij gaat niet een nog grotere camera en nog grotere lens dan “dan camera” meeslepen omdat het voor jou helemaal niets meer toevoegt. Ik denk dat telefoon gebruikers hetzelfde ervaren.
Het gewenste eindresultaat is toch nog steeds je “echte foto”? Het hoeft niet first time right of as desired te zijn. Het leeuwendeel van professionele foto’s ondergaat ook nabewerking, dan zeggen we toch ook niet dat dit niet meer “de echte foto” is? Dan wordt ‘t zelfs gezien als bittere noodzaak om “een echte professionele foto” af te leveren.
Als je "direct uit de hand" als criteria aanhoud, heb je geen reden om een camera te kopen nee, omdat een smartphone de foto's direct voor je bewerkt.
Maar een spiegelreflex of systeemcamera met een goede lens blaast jouw smartphone met gemak omver. Ik heb sinds kort een full frame camera voor de hobby gekocht, en de scherptediepte die je kunt creëren is onvergelijkbaar met een smartphone. Of het kunnen vastleggen van beweging met een sluitertijd van 1/2000 of 1/4000. En het mooi fotograferen met tegenlicht. En bij een "normale" landschapfoto is de kleurdiepte die je kunt bereiken na een bewerking echt wel mooier.
Voor een compactcamera (met een micro of 4/3 sensor) zie ik zelf niet zoveel meerwaarde t.o.v. smartphone. Zodra je de sensor kleiner maakt, worden ook de verschillen kleiner in wat je kunt vastleggen en wint het gemak van de smartphone het voor mij al snel.
Als je een DSLR of systeemcamera op ‘Program Auto’ of iets dergelijks zet, denk ik dat je in verreweg de meeste gevallen nog steeds betere beelden op je camera krijgt dan op een smartphone.
Manuele nabewerking? Tja je weet dat alle moderne smartphones automatisch nabewerking op gooien? Vaak zien ze voor de doorsnee mens er mooier uit maar ik zie ook regelmatig dat mijn iPhone 14 Pro het niet heeft begrepen.
Ik gebruik mijn telefoon camera heel vaak maar de stelling dat het beter is dan een doorsnee dedicated camera; echt niet. De sensor van een telefoon kan echt niet opboksen tegen een aps-c/full frame sensor.
Ik bedoel gewoon; je gaat wandelen en je maakt 100 fotos met je telefoon en dezelfde 100 fotos maak je met je professionele camera tegelijkertijd. Als ze ze hierna op een gekalibreerd (HDR) scherm bekijkt thuis zonder iets te doen dan weet je in feite al welke foto’s het beste gaan zijn. Je kunt inzoomen op je foto’s en naar details zoeken dat klopt, maar je kunt ze ook afdrukken op A4 en ophangen thuis. Mijn ervaring is dat de telefoon foto’s er al meteen goed genoeg uitzien en er zeker uitspringen.
[Reactie gewijzigd door chrome moral op 14 juni 2026 09:09]
Maar dat komt omdat de telefoon een automatisch nabewerking opgooit en niet omdat de telefoon de betere foto maakt. Je komt dan op een punt van gemak. Zoals deze item ook verklaard, wint daar de smartphone. Maar nogmaals niet omdat het een betere foto is en daarvoor hoef je echt niet te pixel peepen om t verschil tussen een fullframe sensor en smartphone sensor te zien.
Het belangrijkste bij een foto vind ik persoonlijk het onderwerp en de compositie, dan de kleuren en het contrast, daarna pas de scherpte of ruis. Stel je voor dat ik nooit inzoom en gewoon mijn foto’s afdruk. Moet je dan nog steeds overal een camera mee naartoe slepen?
Telefoons of camera's maken niet betere foto’s. Het is aan de waterzak erachter om te kijken in de zoeker of op de monitor, een compositie te vinden die aantrekkelijk is, rekening houdend met voor- en achtergrond, licht, etc, de camera in te stellen, en dan op de sluiterknop te drukken.
Als die waterzak dat meer doet, komen er vanzelf betere foto’s uit. Met wat voor camera dan ook.
[Reactie gewijzigd door cashewnut op 14 juni 2026 09:06]
Ik durf best te stellen dat ze in veel gevallen uit de hand en zonder manuele nabewerking betere foto’s maken dan DLSRs.
Dan kijk je niet goed. Een echte camera (dus niet een compact camera) blaast smartphones omver en logisch ook want de sensor is vele malen groter. Vergeet ook niet dat die smartphones de foto behoorlijk zwaar automatisch bewerken dus de RAW foto vergelijken met de smartphone jpeg foto is appels en peren. Smartphones zijn makkelijker en soms boeit de kwaliteit niet.
Overigens tegenwoordig zijn het allemaal systeemcameras waar er dus geen spiegel meer inzit maar je een digitale zoeker hebt. Stuk compacter dan de oudere dslr's.
Los van de sensor en bewerking kan je met een camera zoals de a7iv veel makkelijker bij al je settings komen door de fysieke knoppen. De autofocus is ook vele malen sneller en als je klikt maakt die meteen een foto zonder enige vertraging. Dat is met smartphones echt wel hit en miss.
[Reactie gewijzigd door Barsonax op 14 juni 2026 09:34]
Het is wel zo dat een smartphone bij genoeg licht niet 1 belichting voor een foto doet, maar misschien wel een stuk of 10. Dan gaat de computational photography ermee aan de slag om bvb automatisch een HDR foto ervan te maken, door bvb de lucht van een belichting te combineren met de grond van een andere belichting. Enz enz enz. Dan krijg je dus een enorm dynamisch bereik in de resulterende foto. Dat kan een beter eindresultaat opleveren dan wat je kunt doen met 1 belichting van zelfs een fullframe camera.
Dynamisch bereik is maar een van de aspecten daarbij hetzelfde trucje kan je met een camera doen want ook die kan natuurlijk meerdere exposures nemen en met de burst snelheden tegenwoordig is dat ook geen enkel probleem.
Je vergeet dat de foto's vaak al wat bewerkt zijn op een mobiele telefoon. Een DSLR schiet puur raw, die jezelf nog na kunt bewerken met veel meer dynamisch bereik in kleur dan een mobiele camera dat zou kunnen.
Dan is er toch wat mis met uw ogen.
DSLR kwaliteit? Komaan. Zelfs op een smartphonescherm zie je dat verschil.
Veel meer detail in foto's genomen met een grote sensor.
Ze maken zeker geen beter fotos als een (de)slr of systeemcamera. Daarvoor wordt er teveel aan gemanipuleerd. Alleen al b.v. om bokeh te genereren, zonder die ingreep door de software is praktisch ieder beeld van voor tot achter scherp.
Voor echt goede foto's heb je een echt goed apparaat nodig.
Nou een heel klein beetje bokeh dan maar echt niet te vergelijken met een professionele camera en lens. Ja tenzij je macro doet maar dan heb je vaak juist weer teveel bokeh.
Niet voor niets dat smartphones dat in software doen want het is juist iets waar ze slecht op scoren
“Dat komt doordat bijna geen enkele telefoon een mechanische zoomlens bevat. Heb je het perfecte kader gevonden op een 4,9x-vergroting, maar beschikt je telefoon alleen over een 5x-telecamera, dan zie je dat duidelijk terug aan de kwaliteit. Op bovenstaande foto komt dat goed naar voren.”
Kan iemand s.v.p. duiden waar/hoe dat kwaliteitsverschil te zien is? Ben absoluut geen fotografiekenner en zag als eerste dat de kraan weg is tussen de oren maar dat zal timing zijn neem ik aan.
Bij 4,9x zoom krijg je een crop van je main sensor, en eentje van bijna 5x. Hierdoor is de resolutie erg beperkt. En het beeld slecht. Bij 5x zoom wisselt je telefoon naar de secundaire sensor met de 5x zoomlens. Daardoor krijg je weer volle resolutie.
Overigens is hier ook een kanttekening bij te maken. De main sensor heeft vaak betere lens en autofocus, scherpstel mogelijkheden en contrast verwerking.
Als je op de foto van de kat klikt en daarna nog eens klikt om hem in te zoomen naar volledige grootte, zie ik duidelijk grote verschillen (en ik ben geen enorme kenner).
Bijvoorbeeld de oren en het rechteroog van de kat, de rode 'halsband', de tenen van de poot, het schrift op de poot: daar zie heel duidelijk dat er links een hoop detail en scherpte ontbreken die je rechts wél ziet. Rond het schrift zijn er ook zichtbaar wat kleuren bij verzonnen in de linkerfoto.
Deze video geeft m.i. nog steeds weer waar het om gaat bij camera vs telefoon: YouTube: "Just use your smartphone... 🙄". En daarbij gaat het niet echt om beeldkwaliteit.
Verder over raw vs jpeg: even uitgaande van een “normale” camera die 1 belichting per foto doet, hoeft hetgene wat je ziet helemaal niet “flets” te zijn. Dan denk je verkeerd over het hele idee van raw. Raw gaat om de data in het bestand. Het gaat erom dat wat er uit de sensor kwam, voor die ene belichting, min of meer is wat er in het bestand staat (min of meer, want bvb PDAF striping artefacts worden tegenwoordig vaak onderdrukt). Omdat dat voor bvb de demosaicing stap is, kun je nog niet eens spreken van “raw kleuren”, laat staan of ze flets zijn.
Als je een raw bestand echter opent in een programma die die data kan verwerken, is wat je ziet een interpretatie van die raw data (tenminste, als het programma niet lui is en de embedded jpeg toont). Verschillende programma’s geven daarbij verschillende interpretaties. En sommige programma’s, zoals Lightroom, stellen je in staat die interpretatie naar smaak aan te passen.
Die interpretatie zoals jij die noemt is meestal het nauwkeurigst als je een raw programma gebruikt van de camerafabrikant zelf. Die weet immers het best hoe je de informatie moet vertalen. Echter kun je handmatig via raw alles ook zo bijwerken/bewerken tot een goed resultaat. Zo heel erg van belang is het al niet meer.
Je moet niet zozeer denken in termen van nauwkeurigheid. Tenminste, als je er “natuurgetrouwheid” mee bedoelt (en anders, nauwkeurig aan wat?). Vrijwel elke camera doet wel wat met de kleuren zodat het een beetje “larger than life” lijkt. Maar “Canon kleuren” zijn anders dan “Nikon kleuren”, etc., dus wat betekent die nauwkeurigheid dan nog?
Wel is het zo, dat alleen de officiële RAW converter van de fabrikant, precies dezelfde resultaten kan geven als dat je direct jpeg had geschoten in de camera. Je moet het gewoon zien als dat deel van de “imaging pipeline” zich op je computer bevindt, in plaats van in de camera, als je raw schiet.
Het nadeel van het gebruik van die officiële (en vaak gratis) software is dan weer dat, als je een tweede camera hebt van een ander merk, je daar ook andere software voor nodig hebt, met een andere UI, etc. En dat dingen als AI tools vaak minder of niet zijn uitgewerkt in deze software.
Zelf gebruik ik Capture One (en kijk ik met een schuin oog naar DxO PhotoLab).
Daarnaast is er de ervaring zelf. Hoe serieus je ook met smartphonefotografie bezig bent, het zal waarschijnlijk nooit het gevoel van fotograferen met een camera vervangen, hoe eenvoudig die camera ook is. De analoge feedback van de draaiwieltjes, hendeltjes en knopjes blijft superieur aan de digitale beleving die een telefoonscherm kan bieden.
Dat is misschien bij die fujifilm x-e5 zo, maarre bij compactcamera's valt dat, voor mij in ieder geval, altijd tegen. Zoveel ruimte voor goed bedienbare knopjes, draaiwieltjes, etc, hebben die immers niet.
[Reactie gewijzigd door AnonymousGerbil op 14 juni 2026 07:22]
De gebruikte Canon G7 X mk 3 heeft anders prima instelmogelijkheden hoor. O.a. een draaibare ring om de lens waarmee je diverse instellingen kunt aanpassen.
Ik heb zelf de voorganger van deze camera ( de mark 2 dus), en kan er voldoende op instellen. Niet zo veel als op mijn systeemcamera uiteraard, maar genoeg om de camera naar je hand te zetten.
Leuk artikel. Ik dacht er de laatste tijd weleens over om alleen een camera mee naar mijn werk te nemen, maar ik kan helaas niet zonder het alarm en de agenda functionaliteit van een smartphone.
Mijn een na laatste compactcamera was een eerste generatie Sony RX100. Dat was de beste compactcamera die ik ooit gehad heb, ook voor video's. Ging helaas stuk door trillingen tijdens mijn fietsvakanties, want dan zat hij in mijn stuurtas. net als menige andere compactcamera.
[Reactie gewijzigd door Uruk-Hai op 14 juni 2026 07:47]
Voor mij persoonlijk vind ik een smartphone handig om de plaatjes te schieten wanneer het uitkomt, want je hebt hem nu eenmaal altijd bij je. Maar wat ik daarin mis zijn de echte camera knoppen waarmee ik alles kan instellen. Het gepriegel op een schermpje vind ik verschrikkelijk. Dus als ik echt van plan ben om foto’s te gaan maken dan neem ik altijd, maar dan ook altijd mijn systeem camera mee, puur omdat ik daar veel beter mee om kan gaan.
Eens, en een systeemcamera hoeft ook niet heel groot te zijn. Ik heb een fullframe Nikon Z8, maar ik heb ook een Lumix GX80, een micro 4/3 camera. Die heeft 2 e-dials, waarvan je 1 kunt indrukken voor bvb exposure compensation. Dus je kunt 3 variabelen aanpassen. Ik vind dat heel fijn werken. Ik wil eigenlijk niet eens een kleinere camera. Om een voorbeeld te noemen: ik heb ook een Sony RX100V. Dat is een technisch wonder, maar een ergonomische ramp. Als je aperture priority en flexible spot AF gebruikt, en de lensring hebt ingesteld om bvb ISO aan te passen, dan kun je het diafragma niet langer aanpassen. Wat mij betreft kan het apparaat dus te veel voor de beschikbare controls.
Maar goed, mijn iPhone 15 Pro (die ik destijds kocht met het idee wellicht de RX te vervangen) vind ik nog minder fijn als camera.