Logitech heeft met de G512X twee toetsenborden, in 75%-formaat en bijna-volledig 98%-formaat, uitgebracht die iets bijzonders hebben. De gamingkeyboards zijn deels voorzien van sockets waarin je mechanische én magnetische switches kunt huisvesten. Die magnetische switches worden uitgelezen door tmr-sensors, die nauwkeuriger moeten zijn dan de gebruikelijkere halleffectsensors. Deze technische noviteit leveren de keyboards een Innovation-award op, maar ze hebben – letterlijk en figuurlijk – iets te veel ruwe kantjes om ook een duidelijke aanrader te zijn.
Logitech heeft zijn nieuwe toetsenborden uit het topsegment voor gamers uitgebracht. Die moeten samen een mooi 'ecosysteem' vormen met de G502-muis en de G522-headset. Het keyboard – of liever: de keyboards – hebben iets bijzonders dat ik nog niet eerder heb gezien. Dat geldt voor zowel de kleinere 75%-variant van de G512X als voor de bijna-volledige 98%-versie.
Je kunt op beide keyboards mechanische switches combineren met magnetische switches. Nu is dat op het eerste oog misschien niet heel bijzonder. Heel lang geleden kwam de Corsair K70 Pro al uit. Die had deels mechanische en deels magnetische switches, maar die zaten dan op verschillende plekken in het keyboard. De alfanumerieke toetsen, de letters en cijfers dus, waren OmniPoints, en de rest waren gewone mechanische switches.
Logitech pakt het met de G512X anders aan: je kunt bij een deel van de switches zelf kiezen of je daar mechanische of magnetische gebruikt. Dat zit zo: een deel van de sockets, de hotswapstekkers zeg maar, accepteren zowel gewone mechanische switches als magnetische switches. Dat geldt niet voor alle toetsen op het keyboard. Alleen de linkerhelft, plus de spatiebalk en de pijltjes, is geschikt voor beide soorten switches. In de rechterhelft passen alleen mechanische switches naar keuze.
Net als de G522-headset en G502-muis is de Logitech G512X vooral bedoeld voor gamers. En gamers gebruiken vooral de linkerhelft van het keyboard voor 'gamedingen'. Die profiteren het meest van de optie om magnetische switches in te bouwen. Met magnetische switches kun je dingen doen die in games heel handig zijn, zoals de toets heel snel activeren en deactiveren. Ook kun je zo'n toets analoog gebruiken: een beetje indrukken en je loopt, en verder indrukken en je rent. Al die dingen doe je meestal met de WASD-toetsen en de omliggende toetsen.
Er is nog iets bijzonders aan de G512X. Zoals je misschien al opgevallen is, schrijf ik de hele tijd 'magnetische switches' en niet 'halleffectswitches'. Dat komt omdat de sensoren die het magneetveld registreren geen gewone halleffectsensoren zijn, zoals je die op steeds meer keyboards tegenkomt. In plaats daarvan heeft Logitech zogeheten tmr-sensoren geplaatst, dat staat voor tunneling magnetoresistance. Sommige joysticks gebruiken die techniek ook en Cherry (de 'oervader' van mechanische switches nota bene) heeft ook tmr-toetsenborden: de Cherry Xtrfy MX 8.2 PRO TMR bijvoorbeeld.
Afzonderlijk bestaan alle technieken dus wel, maar ik heb ze nog niet gecombineerd gezien in een toetsenbord. We ontvingen van Logitech zowel de 75%-variant als de 98%-versie van de G512X, in respectievelijk een witte en zwarte variant. Die kleinere heeft een adviesprijs van 190 euro gekregen; de grote kost 220 euro. Voor beide varianten is een palmrest te koop, die 50 euro kost. Daarover en over de toetsenborden natuurlijk lees je alles in deze review.
Groot en klein
Ik heb de kleine witte variant en de grote zwarte variant getest en daarbij moet ik meteen zeggen dat 'zwart' en 'wit' een beetje te kort door de bocht is. De witte variant heeft niet alleen een paar gekleurde toetsen, ook een deel van de behuizing is gekleurd. Dat wit met aquamarijn of turquoise geeft een mooi subtiel contrast. Bij de zwarte variant zijn de kleuren wat meer uitgesproken. Het zwart contrasteert met het paars van de pijltjestoetsen, de escape en draaiknoppen, en met de accenten op de behuizing.
De behuizing van beide keyboards is helemaal van kunststof, dat voor ruim een derde bestaat uit gerecycled plastic. Een beetje aan het milieu denken is heel fijn, maar toch had Logitech vooral de onderkant wat steviger mogen maken. De toetsenborden zijn vrij licht, wat natuurlijk geen ramp is als ze op een deskmat staan of als je ze graag op verschillende plekken gebruikt. Maar dat lage gewicht wordt gecombineerd met behoorlijk wat flex in de behuizing en dat had wel iets minder gemogen. De G-serie is Logitechs high-end productlijn en ik neig naar de associatie van stevigheid met kwaliteit.
De behuizingen zijn desondanks vernuftig. Aan de bovenkant zit een halve schaal, die dienstdoet als een soort shroud om de toetsen heen; je hebt dus geen 'floating keys' zoals bij veel toetsenborden. De onderste helft is vrij traditioneel, maar ertussen gesandwicht zit het gekleurde deel van de behuizing. Aan de bovenkant heeft dat (bij de zwarte variant paars) kunststof een horizontale ribbel en aan de zijkanten een schuine ribbel.
Aan de voorkant zit ook geribbeld plastic, maar dat is transparant, om het licht van de rij leds erachter zichtbaar te maken. Ik vind de randen van de bovenste helft iets aan de scherpe kant; dat merk je vooral aan de voorkant, waar de bovenste schaal wat over de ledstrip heen steekt. Bovendien heeft Logitech ervoor gekozen de plastic delen in elkaar te klikken met tabjes, zodat je je keyboard niet makkelijk kunt openschroeven voor bijvoorbeeld een tapemod of een siliconenmat.
Gekke dingen
Dan komen we bij de gekke of afwijkende features, te beginnen bij die ledstrip. Die is ontworpen om standaard al licht te geven: Logitech heeft een stuk of negen presets voorgeprogrammeerd, die je met Fn-F5 doorloopt. Maar de ledstrip komt vooral leuk uit de verf als je de optionele palmrest tegen het keyboard schuift. Die palmrest is van acryl gemaakt, weer met een subtiele arcering erin, en de leds verlichten die palmrest mooi subtiel. Dat geintje kost je overigens 40 of 50 euro extra en je hebt uiteraard een smallere palmrest voor het 75%-keyboard dan voor de 98%-variant.
Dan gaan we naar de bovenkant: daar zit linksboven de connector voor je USB-C-kabel in zijn nisje. Ernaast zitten twee knoppen weggewerkt. De rechter is de Game-knop, die je wel vaker tegenkomt. Die schakelt het keyboard naar een hoge pollingrate en schakelt de Windows-toets uit, zodat je niet tijdens het gamen per ongeluk uit je spel gehaald wordt.
De echte gekkigheid komen we midden op de bovenkant tegen. Daar zit een half doorzichtig klepje, waaronder negen reserveswitches schuilgaan. Die zitten netjes vast in switchsockets, zodat ze er niet zomaar uit vallen. Sterker nog: je hebt de switchpuller nodig om ze te pakken. Standaard bergt Logitech daar de negen magnetische extra switches op, maar je kunt daar natuurlijk bewaren wat je wilt.
Aan de onderkant zit ook een nisje en daarin zitten vijf rubberen ringetjes. Logitech noemt die SAPP Rings, kort voor Second Actuation Pressure Point. Ze moeten je helpen om het tweede actuatiepunt te vinden; dat kun je op de 'analoge' magnetische switches immers instellen. Zo word je na het eerste stukje van je switch indrukken een beetje tegengehouden door het ringetje en kun je doordrukken voor de secundaire actuatie – daarover zo meer.
Het derde handigheidje dat Logitech bedacht heeft om al je keyboardaccessoires bij elkaar te houden, zit in de voetjes. Vaak kun je de hoogte van je keyboard aanpassen door pootjes uit te klappen en soms komen we losse, magnetische voetjes tegen, maar in dit geval zijn de voetjes de keycap- en switchpullers. Die klik je vast in uitsparingen in het rubber van de lage standaardvoetjes en zo verhoog je de achterkant van je keyboard. De twee pullers hebben dan ook aan één kant een laagje rubber voor de glijweerstand.
Mix and match
Dan komen we bij misschien wel het leukste van het keyboard: de switches. Daar heeft Logitech een heel aparte combo gemaakt: mechanische switches zijn te combineren met magnetische, in dezelfde socket. Er is vast iemand in de comments die een al dan niet obscuur toetsenbord kent dat deze feature ook heeft, maar noch ik, noch mijn zoekmachinekunsten konden er een bedenken.
Bovenaan deze review heb ik al geschreven waarom je magnetische switches zou willen hebben, zeker als gamer. Trucjes als rapid trigger, die multiactuatie waarvoor je die ringetjes meekrijgt, en socd kunnen je als gamer net die edge geven. Veel toetsenbordliefhebbers hebben ook zo hun voorkeuren voor en voorraden aan switches. Er is een dikke kans dat je favoriete switch een mechanische is: daarvan zijn er duizenden, tegen slechts tientallen magnetische. Bovendien zijn de meeste magnetische switches lineaire, terwijl je wat betreft gevoel veel meer keuze hebt met mechanische switches.
De optie om je favoriete mechanische switches te gebruiken voor het leeuwendeel van je toetsen, en een paar gamingtoetsen de voordelen van magnetische switches te geven, is zo gek dus niet. Ik snap dat Logitech zich geconcentreerd heeft op het linkerdeel van het keyboard voor die magnetische opties (plus de pijltjes aan de rechterkant natuurlijk), maar ergens vind ik het wel jammer dat niet alle toetsen die optie hebben. Het zal wel met prijs te maken hebben. In beide keyboards hebben 39 sockets voor de switches een dubbele functie; de rest is alleen voor mechanische switches.
Het gebruik van magnetische switches is wat duurder dan gewone mechanische switches. Bij die laatste heb je alleen een pcb met twee spoortjes nodig en een diode (en ledje) en je bent klaar. Magnetische switches werken anders: in de stam zit een magneetje en als dat naar beneden komt met het indrukken van een toets, meet een sensor het veranderende magneetveld. Zo'n sensor is complexer dan de spoortjes van een mechanisch keyboard en dat kost natuurlijk extra geld.
Nu heeft Logitech ook gekozen voor een andere sensor dan je gewend bent (voor zover je op de hypetrain gesprongen bent) bij magnetische switches. De meeste magnetische switches hebben een halleffectsensor op het toetsenbord-pcb om het magneetveld te meten. Logitech gebruikt tmr-sensoren: die zouden iets gevoeliger (en zuiniger) moeten zijn dan gewone HE-sensoren. Ze worden weleens gebruikt bij joysticks van gamepads, maar keyboards hebben vaak de goedkopere HE-sensoren.
Mocht je interesse hebben in de werking: een HE-sensor genereert een veranderende spanning als gevolg van een magneetveld, terwijl bij een tmr-sensor (zoals de naam 'tunneling magnetoresistance' aangeeft) de weerstand verandert. Dat levert een betere signaal-ruisverhouding en daardoor meer precisie bij het uitlezen van de positie van de switch.
De voorgeïnstalleerde switches zijn allemaal mechanische, in ons geval bruine, tactile switches van onbekende afkomst. De negen reserveswitches zijn de magnetische en dat zijn KS20-switches van Gateron. De switches zijn volgens Logitech lubed, maar ik durf dat niet van de stabilisators te zeggen. Sommige ratelen nogal en zeker de numpadenter van de 98% vond ik negatief opvallen.
Praktijk en geluid
Verpakking
De Logitech G512X-keyboards worden geleverd in een full colour bedrukte doos, maar alle accessoires zijn in papier verpakt.
Ik hink een beetje op twee gedachten bij het tikken en het gebruik van de keyboards. Dat staat even los van het feit dat Logitech maar blijft vasthouden aan ISO-lay-outs, terwijl ANSI veel gebruikelijker is voor dit soort keyboards (de hoge enter en de andere locatie van bijvoorbeeld de backslash blijven tegen mijn musclememory indruisen) en ook los van mijn voorkeur voor fullsize keyboards, al komt de 98%-G512X redelijk daarbij in de buurt.
Maar ik kom niet helemaal uit de mix van mechanische en magnetische switches. Dan bedoel ik niet de onderliggende techniek, maar puur dat ze anders voelen. Vind ik het nou prettig dat je direct voelt dat je je gametoetsen onder je vingers hebt in plaats van de 'gewone'? Aan de ene kant wel, maar als je niet aan het gamen bent, is het verschil best raar – des te meer omdat onze reviewexemplaren allebei van tactile switches voorzien zijn. Er is dus een behoorlijk groot verschil tussen de twee soorten switches en dat leidt soms af. De makkelijke remedie: gewoon overal dezelfde switches gebruiken, maar dan ga je natuurlijk volledig voorbij aan het unique sellingpoint van deze G512X-keyboards.
De keyboards zelf zijn best oké en dat schrijf ik niet per ongeluk zo. Ik verwacht stiekem van een 190 of 220 euro kostend keyboard dat ze lekker voelen en ze voelen gewoon niet '200 euro lekker'. Dat ligt misschien aan het gebrek aan echt mooie demping, de af en toe hoorbaar rammelende stabilisators of de flex in de behuizing. Het feit dat Logitech ze uitbrengt met tactile switches (ze zijn er ook met lineaire) is voor keyboards gericht op gamers ook een beetje apart: dat zijn toch vaker liefhebbers van lineaire switches. Dan komen we weer bij die twee gedachten: lineair met lineair mixen is prima, maar met tactiles ertussen voelt het gek.
Logitech G512X-switchsocket
De meerwaarde moet je dan ook zoeken in de mogelijkheid om twee typen switches in dezelfde sockets te gebruiken, hoewel ik toch echt graag de optie had gehad om dat overal te kunnen. Ook vestigt Logitech graag aandacht op de polling rate. Die is maximaal 8000Hz, vrij standaard voor dit soort gamingtoetsenborden, maar volgens Logitech is dat bij de G512X over alle schijven. Sommige keyboards zouden namelijk wel met 8000Hz adverteren, maar dat niet waarmaken bij bijvoorbeeld de verwerking of het signaal doorgeven, alleen voor de polling van de switches. Wij kunnen dat helaas niet testen en ik ben niet gamer genoeg om dat in de verste verte te merken.
Software
De G Hub-software herkent netjes welke switches je in je keyboard hebt zitten en je kunt per (magnetische) toets het gedrag zoals het actuatiepunt aanpassen, of dat voor alle switches tegelijk doen. Ook de functies voor rapid trigger en andere analoge trucjes zijn lekker overzichtelijk instelbaar. De traditionelere instellingen, zoals macro's en verlichting, zijn vrij intuïtief te gebruiken. Als je de G Hub-software ingaat, kun je kiezen of je de instellingen van je pc of van het onboardgeheugen wilt laden en daar sla je je wijzigingen dan ook op. Ten slotte kun je kiezen tussen de standaard 1kHz-pollingrate of 8Khz. Voor die laatste instelling moet je wel je verlichting via LightSync uitzetten of op statische verlichting zetten.
Geluid
Keyboard
Geluidsfragment
Logitech G512X 75
Logitech G512X 98
We nemen het geluid op een afstand van 30 centimeter boven het toetsenbord op, terwijl we er een stukje op tikken en de modifiers testen. De opname vindt plaats in onze geluidsopnamekamer, waar het bijna doodstil is, met een zogeheten noisefloor van 12dB(A). Je hoort achtereenvolgens een stukje typen, de modifiers, de spatiebalk, een enkele toets en de draaiknoppen.
Testresultaten
Naast de praktijkervaringen met het toetsenbord hebben we het ook met onze textuuranalyser getest. Met dat apparaat kunnen we elke toets extreem nauwkeurig indrukken en tegelijk meten hoe ver we ze indrukken en welke kracht daarvoor nodig is. Daarmee krijgen we objectieve cijfers die we met andere toetsenborden kunnen vergelijken. Omdat we elke toets doormeten, kunnen we iets zeggen over de afwijkingen ten opzichte van de opgegeven waarden en de variatie tussen de toetsen.
Ik heb in de grafieken twee keyboards met tactile switches meegenomen, de OnePlus K81 Pro en de Dark Mount van be quiet, evenals twee 75%-keyboards, met lineaire switches.
In de eerste en tweede grafiek zie je de tactiele bump van de G512X-keyboards mooi. Eerst moet je door ongeveer 50cN (of gram, zo je wilt) drukken en daarna is de daadwerkelijke actuatiekracht een stuk lager: slechts 34cN. Dat is iets minder dan de opgegeven 38cN, maar de afwijking is dan wel weer lekker consistent: er zijn weinig uitschieters.
De actuatieafstand blijft steeds aardig in de buurt van de standaard 2mm, met maar weinig afwijking naar boven en beneden.
Ik heb ook de WASD- en pijltjestoetsen vervangen door de magnetische switches. In onderstaand plaatje kun je mooi zien hoe het indrukken van de twee switches verschilt. De magneetswitches verlopen mooi lineair, terwijl je bij het indrukken van de tactile switches de vrij vroege weerstand ziet, om daarna wat lichter indrukbaar te worden voorbij de tactiele bump.
De magnetische KS20-switches met tmr-sensoren hebben voor en tijdens het actueren dezelfde kracht, die iets hoger is dan die van de standaardswitches. Het actuatiepunt ligt iets hoger, maar dat kun je natuurlijk zelf instellen met de G Hub-software.
Ik heb het al eerder geschreven: het concept van één toetsenbord waarin je alle switches kunt stoppen is heel cool, maar de implementatie laat hier en daar wat steekjes vallen. De toetsenborden zien er met hun two-tone kleurstelling mooi uit, maar het is een beetje plasticachtig. De doelgroep is natuurlijk wel gamers en de 'esthetiek' past daar wel bij, maar ik voel liever iets minder randjes.
Ondanks de relatief lichte keyboards, net een kilogram voor het grote en pakweg 800 gram voor de kleinere, blijven ze netjes op je bureau staan zonder te verschuiven. Terwijl Logitech de trend van magnetische switches mooi volgt (wat heet: met hun tmr-sensoren in plaats van halleffectsensoren lopen ze eerder voorop), volgt de fabrikant de trend van meer creamy, tocky toetsenborden niet met de G512X.
Ik zou liever lineaire mechanische toetsen kiezen, al dan niet gecombineerd met de altijd lineaire magnetische opties. Als je al lang een ANSI-keyboard gebruikt, let dan op dat Logitech nog altijd ISO pusht. Het 75%-keyboard is zeker in gamersland een prima formaat en logisch ingedeeld. De 98%-versie is een beetje vreemd: zeker met de ISO-indeling is het even wennen zonder navcluster en een kleine 0 op het numpad. Ik denk daarom dat de kleinere versie zeker voor gamers een betere keuze is.
Je hoeft dan iets minder geld uit te geven, want hoewel de prijs van 190 euro voor dat kleinere keyboard redelijk schappelijk is in keyboardland, is het keyboard iets minder gelikt dan bijvoorbeeld de even grote K65 Plus van Corsair. Daar mis je natuurlijk wel de mogelijkheid om magnetische switches te gebruiken. Dat zorgt ervoor dat de Logitech G512X in een buitencategorie zit en daarvoor een Innovation Award krijgt.
Of heeft Logitech gewoon een andere layout geleverd voor review dan wat er in de winkels komt te liggen? Ik vertrouw ze echt voor geen meter op dat vlak...
Niet dat dit keyboard me wat lijkt, verschillende switches op verschillende knoppen lijkt me echt vreselijk om op te typen.
Volgens mij is het steeds meer de standaard voor Logitech keyboards (QWERTY) in de Pricewatch -> categorie: Toetsenborden. 25 ANSI versus 192 ISO Logitech (QWERTY) moederborden.
Jammer dat reviews van toetsenborden veelal over slechte toetsenborden van gaming merken gaan. Er is een markt van echt goede toetsenborden, die voor dezelfde prijs of minder, enorm veel betere kwaliteit bieden.
Als je naar deze geluidstest luistert, hoor je echt dat aan deze details geen enkele aandacht besteed is door de makers van het toetsenbord.
Ik heb toetsenborden die de helft van de prijs zijn, en die meer als dubbel zo goed presteren. Sorry Logitech, zo een rommel opleveren aan deze prijs, is niet meer aanvaardbaar in een tijd waar je voor minder dan 100 euro een veel betere kwaliteit kan kopen.
Keychron of Wooting.
Als we in die prijsklasse zitten kun je goed een kwaliteit toetsenbord vinden dat wel over het hele toetsenbord magnetisch switches heeft.
Skip. Logitech staat hier al jaren op de lijst van niet te kopen toetsenborden omdat ze geen ANSI meer leveren. Ik begrijp die keuze tot vandaag de dag nog steeds niet. En dan ook nog dit gedrocht dat aan de linkerzijde ANSI is (lange shift) maar aan de rechterzijde ISO (rechtopstaande Enter).
De Lofree Hyzen heeft switches die zowel TMR als Mechanisch tegelijk zijn (switches zijn van Kailh, waarbij een magneet in de stem geplaatst is van een normale mechanische switch). Hiermee hoef je dus geen switch uit te wisselen, alleen de modus te veranderen.
Daarbij kan de Hyzen zowel bedraad, als draadloos 2.4GHz als Bluetooth, ANSI, aluminium body, veel betere implementatie van zaken als een volume knop, is 65% met geweldige integratie van de F en functie row, en de integratie van de palm rest is 71 keer beter. Tevens is het toetsenbord hot swappable, dus je kan elke andere andere mechanische en magnetische switch erin doen als je dat zou willen. Daarbij is Lofree best een bekend merk. Enige nadeel is dat het toetsenbord wat duurder is dan de Logitech als je hem niet in de Kickstarter campaign koopt. Dat heb ik wel gedaan, maar ik zou er ook nog wel meer voor betalen.
Overigens is er 1 nadeel aan TMR: het is wat gevoeliger dan traditionele HE sensoren en moet soms/dus gekalibreerd worden en kan wat meer last van interferentie hebben. In de praktijk heb je daar helemaal geen last van. Maar benoem het toch maar even.
Die magnetische switches worden uitgelezen door tmr-sensors, die nauwkeuriger moeten zijn dan de gebruikelijkere halleffectsensors. Deze technische noviteit leveren de keyboards een Innovation-award op
(...)
Afzonderlijk bestaan alle technieken dus wel, maar ik heb ze nog niet gecombineerd gezien in een toetsenbord.
Keychron heeft dit al een tijd met hun HE-series. Bron:
Early on, TMR wasn’t widely known. Using the widely known “HE” magnetic in the keyboard industry helped the market quickly understand our magnetic switches, though our fundamental tech has always been TMR.
(...)
All Keychron magnetic keyboards adopt TMR technology
Heb al veel Logitech toetsenborden gehad (en type dit nu ook op een Wave Keys bord), maar dat ze in Europa alleen maar ISO willen leveren vind ik wel heel irritant.
Heb dit toetsenbord dan ook in de VS besteld, kost alles bij elkaar wel wat meer (meerprijs viel nog iets mee, maar toch), maar dan krijg je tenminste wel een ANSI bord, voelt gewoon efficiënter.
Gek genoeg zijn veel laptop keyboards ook in ANSI, misschien dat ik er daarom zo aan gewend ben.
Sinds het begin van het jaar gebruik ik de Hator Skyfall 80 Mag Ultima 8K Wireless Black/White. Dit mechanische toetsenbord kostte mij slechts € 99,- en ik ben er zeer tevreden over. Je kunt hem op drie manieren aansluiten: draadloos (2.4GHz), bekabeld of via bluetooth 5.3. Het toetsenbord voelt erg degelijk aan met een gewicht van 1,04 kg en de switches hebben een fijne weerstand van 45g. Heeft een accucapaciteit van 8.000mAh.
Zelf kende ik het merk Hator nog niet, maar het bevalt uitstekend. Tijdens het gamen gebruik ik hem meestal met de USB-C-kabel voor de beste prestaties, samen met mijn Razer Cobra Pro-muis. Alleen wanneer ik via de televisie game, schakel ik over naar de draadloze stand.
Mooie review trouwens! Het is alleen jammer dat er in dit artikel geen vergelijking is gemaakt met merken zoals Hator of andere interessante alternatieven.
[Reactie gewijzigd door Van der Berg op 28 april 2026 10:31]
:strip_exif()/i/2008140522.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139730.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139710.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139726.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139704.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139720.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139698.jpeg?f=imagenormal)
:strip_exif()/i/2008139732.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139722.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139698.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139702.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008139718.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008140508.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008140562.jpeg?f=imagegallery)
:strip_exif()/i/2008140564.jpeg?f=imagegallery)
:strip_icc():strip_exif()/u/94045/crop66c1b4250e8a2_cropped.jpg?f=community){kind=small}
:strip_exif()/u/44074/avatar001.gif?f=community){kind=avatar}
:strip_icc():strip_exif()/u/77026/techno.jpg?f=community){kind=small}
:strip_exif()/u/324634/crop659fcf9abb18b_cropped.gif?f=community){kind=small}
:strip_icc():strip_exif()/u/91316/crop638e008b798b3_cropped.jpg?f=community){kind=small}
/u/94596/crop643fb12fd4e6d.png?f=community){kind=small}
:strip_icc():strip_exif()/u/106492/avatar_tweakers.jpg?f=community){kind=avatar}
/u/591847/crop5fb965d9e3c24_cropped.png?f=community){kind=small}