Clip-ons heten ze: open-earoordopjes die je niet ín je oren stopt, maar aan de randen van beide oren klemt. Ze hebben daardoor ook wel wat weg van oorbellen. Hun grote voordeel is dat ze je oren openlaten, zodat je je constant bewust blijft van wat er in je omgeving gebeurt. Het nadeel is dat de passieve afdichting zo goed als nihil is.
De eerste clip-ons moeten het bovendien stellen zonder actieve ruisonderdrukking (anc). Dat heeft gevolgen voor de luisterervaring: hoe meer lawaai om je heen, hoe lastiger het wordt om je muziek te horen. Voor halfopen oortjes met ruisonderdrukking ben je voorlopig aangewezen op semi-in-ears, zoals de Apple AirPods 4 ANC en JBL Live Flex 3, of op recente beugeloortjes, zoals de Shokz OpenFit Pro.
In deze test checken we of het fijn muziek luisteren is met dit type oortjes. We kijken per setje naar de vormgeving, functies, draagcomfort, bediening en apps. Daarna vergelijken we de geluids-, bel- en accuprestaties. Maar eerst leggen we kort wat uit over bonen, ballen en bruggen.
Over de geluidsbal, de klemboon en de brug
De zes clip-ons die ik hier vergelijk, hebben in elk geval één ding gemeen. Ze bestaan allemaal uit twee onderdelen; ik noem ze de geluidsbal en de klemboon. Die twee worden bijeengehouden door wat ik de brug noem. De geluidsbal zit tegen de binnenkant van je oor en stuurt geluid je gehoororgaan in. Hij sluit je gehoorgang echter niet af, zoals bij gesloten in-ears met hun eartips.
De klemboon helpt het oortje stabiel op zijn plek te houden. Daarvoor klemt hij zich vast achter de flap van je oor. Verder bevat dit boonvormige onderdeel de meeste elektronica, waaronder de bluetoothzender en de accu. De laadpunten in de meegeleverde laaddoosjes zitten daarom steevast op de plek van de klemboon.
De brug verbindt de twee met elkaar en bevat een kabel die van de elektronica in de klemboon naar de driver in de geluidsbal gaat. Dit onderdeel bepaalt ook in grote mate de klemkracht van het oortje. Dat luistert best nauw. Met iets te veel klemkracht kunnen de oortjes pijn doen aan de zijkant van je oor. Klemmen ze te weinig, dan kunnen de oortjes schuiven of zelfs uitvallen. Dat laatste heb ik tijdens het testen gelukkig niet meegemaakt, maar het eerste wel.
De geluidsbal (links) en de klemboon (rechts) worden bijeengehouden door de brug.
Huawei FreeClip 2
Samengevat
De Huawei FreeClip 2 is een vrij prijzig setje clip-ons met een uitstekende geluidskwaliteit en prima belprestaties, maar zonder noisecancelling. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen wel snel achteruit. De oortjes zien eruit als sieraden en zitten erg comfortabel, maar de fit is niet stabiel genoeg voor matig intensief sporten. Wandelen en fietsen gaan wel prima. Zo af en toe weigeren de oortjes aan te gaan als je ze uit hun compacte laaddoosje haalt. Dat is eenvoudig op te lossen door even een (niet meegeleverde) laadkabel aan te sluiten, maar fraai is het niet.
De Huawei FreeClip 2 wordt geleverd in een kartonnen doos met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook een handleiding. Een USB-C-laadkabeltje wordt echter niet meegeleverd.
De naam zegt het al: de Huawei FreeClip 2 is niet Huaweis eerste poging om de wereld te veroveren met zijn clip-ons. Ik heb de eerste FreeClip een keertje uitgeprobeerd en vond het geluid destijds nog wat te blikkerig, ongedefinieerd en basloos. Dat kan van de FreeClip 2 in elk geval niet gezegd worden. De nieuwe oortjes gebruiken een 10,8mm-driver met dubbele diafragma voor een veel overtuigender geluid dan hun voorgangers. Daarover lees je later meer in het hoofdstuk over de geluidskwaliteit.
Heel erg moeilijk om niet naar te kijken
Wil je je onopgemerkt over straat kunnen bewegen, dan is de FreeClip 2 waarschijnlijk niet voor jou. Deze oortjes zijn voor mensen die gezien willen worden. Of liever gezegd: mijn ervaring is dat voorbijgangers het heel erg moeilijk vinden om níet naar je te kijken als je deze clip-ons draagt. Dat kan je ze moeilijk kwalijk nemen. De donkergrijs gekleurde oortjes glimmen en spiegelen erop los. Ze lijken daardoor echt meer op oorsieraden dan open muziekoortjes. Je zou verwachten dat het blinkende materiaal snel vies en beduimeld oogt als je er met je vingers aan zit, maar dat valt reuze mee.
De oortjes wegen 5,1g per stuk en zijn daarmee de lichtste uit de test. Zeker na een tijdje voel je ze nog maar nauwelijks. De oortjes blijven ook bij lichte sportactiviteiten prima op hun plek zitten. Zelfs als ik heftig met mijn hoofd schud, voel ik ze nauwelijks verschuiven. Er zijn clip-ons die nóg vaster op hun plek zitten, zoals de Sony LinkBuds Clip, maar die kunnen na verloop van tijd pijn doen aan je oren. Dat had ik niet bij de FreeClip 2. Ook de brug, met een buitenkant van zachte siliconen, voelt fijn aan tegen je oor.
Superklein laaddoosje zonder laadkabel
Het is wel even wennen om de clip-ons op de juiste manier in hun laaddoosje te krijgen. Je moet ze met de klemboon naar beneden plaatsen, met de bruggen langs elkaar in het midden. Dit kan wat propperig aanvoelen, maar het goede nieuws is dat het laaddoosje daardoor superklein uitvalt. Het is het compactste en lichtste laaddoosje uit de test; de andere zijn al snel anderhalf tot twee keer zo breed of dik. Je hoeft bij deze oortjes trouwens niet te letten op links en rechts: ze zijn verwisselbaar, waarbij de oortjes zelf meten aan welke kant ze zitten. Je kunt ze elk zowel links als rechts in het doosje plaatsen.
Een ander voordeel van het doosje is dat je het ook draadloos kunt opladen. Van de vijf andere oortjes zijn de Shokz de enige waarbij dit ook kan. Een USB-C-aansluiting onderop ontbreekt uiteraard niet, evenals een pairknop aan de zijkant. De FreeClip 2 is het enige setje waarbij geen USB-C-laadkabeltje wordt meegeleverd.
Het kwam tijdens het testen een paar keer voor dat de oortjes weigerden in te schakelen als ik ze uit het doosje haalde. Dit was op zich eenvoudig te verhelpen door ze terug te plaatsen en het laaddoosje enkele seconden op een laadmat te leggen of aan een USB-C-lader te hangen. Maar deze 'vastlopers' zijn erg vervelend als je even niet in de buurt van een stopcontact bent.
Duur, maar rijk aan features
De FreeClip 2 behoren met pakweg 170 euro tot de duurste clip-ons in deze vergelijking. Dat zie je terug in de featureset. Zo is dit het enige setje met een spatwaterbestendig laaddoosje (IP54). De oortjes zelf hebben een nog iets hogere IP57-rating. Dat betekent dat ze een half uur lang in ondiep water (tot een meter) ook moeten overleven. De meeste andere oortjes in deze test zijn 'slechts' spatwaterdicht. Ook hebben de oortjes draagdetectie, zodat ze automatisch stoppen en beginnen met spelen als je ze af- en weer opdoet. Ze ondersteunen bovendien als enige de nieuwe Bluetooth 6.0-variant.
Je bedient de oortjes met tikjes tegen de klemboon of de brug om muziek te pauzeren of voor- of achteruit te springen. Ook kun je omhoog of omlaag vegen over de klemboon om het volume aan te passen. Vooral de veegbediening werkt best goed. Opwaarts vegen doe je met je duim terwijl je met je wijsvinger de klemboon op zijn plek houdt. Omlaag vegen doe je met je wijsvinger terwijl je je duim als grendel gebruikt.
De tikbediening is stukken responsiever dan bij de Shokz OpenDots ONE en Sony LinkBuds Clip, maar vergt wat gewenning; in het begin zul je de oortjes waarschijnlijk een paar keer laten verschuiven. Ten slotte kun je telefoongesprekken beantwoorden door met je hoofd te knikken, of weigeren door nee te schudden.
Heldere app met 10-bands equalizer
De functies van dubbele en drievoudige tikjes zijn aan te passen in Huaweis AI Life-app. Deze app is er zowel voor iOS als voor Android. Android-gebruikers vinden de app niet in de Play Store, maar kunnen deze alsnog vrij eenvoudig installeren door de appnaam te googelen.
De software is logisch ingedeeld. Bovenin zie je de accustatus van de gezamenlijke oortjes en het laaddoosje, en daaronder vind je de instellingen. Zo kun je de draagsensor uitschakelen, kiezen voor een verbinding met lage latency of hogere audiokwaliteit, de oortjes lawaai laten maken als je ze even niet kunt vinden en de functie Adaptief volume inschakelen. Die laatste optie verhoogt automatisch het volume als er veel omgevingsgeluid is.
Ook een equalizer ontbreekt niet. De app biedt keuze uit vier presets, bijvoorbeeld om stemmen of hoge tonen te versterken. Daarnaast is er een krachtige 10-bands equalizer waarmee je je eigen EQ-profielen aanmaakt. De aanpassingen die je hier maakt, hoor je ook echt terug in de audio.
JBL Soundgear Clips
Samengevat
De JBL Soundgear Clips is een setje clip-ons van pakweg 100 euro met een goede geluidskwaliteit, maar zonder noisecancelling. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen wel snel achteruit. De plastic oortjes hebben een goed werkende tikbediening en een uitgebreide app. Helaas zijn het linker- en rechteroortje niet verwisselbaar. Deze clip-ons zitten erg comfortabel, maar de fit is niet stevig genoeg om er heel intensief mee te sporten. Wandelen, joggen en fietsen zijn nog wel prima te doen.
De JBL Soundgear Clips wordt geleverd in een doos met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook een oplaadkabel en een handleiding.
De JBL Soundgear Clips zijn met hun 99 euro een flinke smak goedkoper dan de Huawei-oortjes. Dat zie je terug in de mogelijkheden en het ontwerp. De JBL-clips zijn van goedkoper plastic gemaakt en vallen wat groter uit. Ook het laaddoosje is met zijn 10cm behoorlijk breed. Gelukkig is dit doosje niet dikker of hoger dan de andere doosjes in de test. Pak je het stevig vast, dan kun je het plastic een beetje horen kraken.
Toch zien de oortjes en hun doosje er nog best aantrekkelijk uit. JBL heeft gekozen voor een doorschijnend design. Je ziet de oortjes door het deksel heen in het doosje zitten en in de klemboon kun je stukjes printplaat zien. De materialen – glad plastic voor de klemboon en geluidsbal, zacht rubber voor de brug – voelen aangenaam aan tegen het oor. Hoewel de oortjes met hun 6,5g tot de zwaarste uit de test behoren, zitten ze erg comfortabel. De brug klemt net genoeg om ze ferm op hun plek te houden, zonder dat dit een pijnlijke oorrand oplevert.
Links is links en rechts is rechts
De featureset is lang niet zo uitgebreid als bij de veel duurdere FreeClip 2. Zo is er geen draagdetectie en hebben alleen de oortjes een IP54-rating, wat betekent dat ze stof-, zweet- en spatwaterdicht zijn. Onderdompelen in water is echter geen goed idee. Bij deze JBL's kun je de oortjes ook niet straffeloos verwisselen; links is echt links en rechts is echt rechts.
Je bedient deze clip-ons alleen door de klemboon aan te raken. Er is geen bewegingssensor om knikken of schudden te detecteren en er is ook geen veegbediening voor het volume. Die tikjes werken wel behoorlijk goed, met een snelle auditieve bevestiging. Het aanraakvlak achter op de klembonen is vrij ruim, waardoor je niet zo snel mis tikt.
Rustgevende natuurgeluiden en krachtige equalizer
Die tikbediening is niet volledig naar eigen inzicht in te delen, maar je kunt wel de commando's voor links naar rechts verhuizen en vice versa. Dat doe je in de JBL Headphones-app. Je vindt er de accustatus van oortjes en doosje, kiest er je gewenste verbindingstype (beste audiokwaliteit of minder latency) en stelt er desnoods een volumebegrenzer in.
De app biedt verder een ontspanningsmodus met rustgevende natuurgeluiden en de mogelijkheid om je zoekgeraakte oordopjes terug te vinden. Tijdens telefoongesprekken kun je ook je eigen stemgeluid en dat van je gesprekspartner onafhankelijk van elkaar aanpassen, om ze zwaarder of juist helderder te laten klinken.
Wil je de klank van de oortjes aanpassen, dan kan dat met de krachtige equalizer in de app. Hierbij kun je een eigen profiel instellen met behulp van tien schuiven. Ook in dit geval zijn je aanpassingen goed terug te horen in de sound. Daarnaast zijn er zes presets beschikbaar, onder meer voor podcasts, clubmuziek, jazz, een sterkere bas of een nóg sterkere bas.
Motorola moto buds loop
Samengevat
De Motorola moto buds loop is een relatief scherp geprijsd setje clip-ons met een goede geluidskwaliteit en nette belprestaties, maar zonder noisecancelling. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen wel snel achteruit. De plastic oortjes laten zich bedienen via een drukknopje op de klemboon in plaats van met tikjes, maar dat werkt prima. Voor buitengebruik liggen deze oortjes minder voor de hand, want een IP-rating voor waterdichtheid ontbreekt. In combinatie met recente Motorola-telefoons worden ook diverse moto AI-functies ondersteund, maar hiervoor moet je wel inloggen met je moto-account. De clip-ons zitten comfortabel, maar de fit is niet stevig genoeg om er heel intensief mee te sporten. Wandelen, joggen en fietsen zijn nog wel prima te doen.
De Motorola moto buds loop wordt geleverd in een doos van gebleekt karton met daaromheen een papieren wikkel met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook een oplaadkabel en een handleiding.
Een andere kandidaat van minder dan honderd euro is de Motorola moto buds loop. Ook deze klemoortjes en hun laaddoosje bestaan vooral uit plastic. De brug is ook bij deze clip-ons gemaakt van iets zachter rubber, zodat je ze lang kunt dragen zonder pijnlijke oren te krijgen. Het laaddoosje is wat handzamer dan dat van JBL en vooral minder breed. De clip-ons zijn er eenvoudig uit te halen en weer te plaatsen.
Met 5,8g per stuk zijn de moto buds loop relatief licht; alleen de Huawei-oortjes zijn nog net wat lichter. Daarmee zijn dit fijne oortjes om te dragen, want je hebt na een poosje nauwelijks nog door dat ze op je oren zitten. In dit geval komt dat ook doordat de oortjes zich niet heel vast aan je oren klemmen. Zolang je ermee zit, loopt of fietst, is dat geen probleem. Maar bij intensiever sporten en heftige bewegingen voel je deze oortjes wat sneller verschuiven. Alleen de Shokz OpenDots ONE blijven nog iets minder goed vastzitten op hun plek.
Voor deze round-up kregen we van Motorola de groene variant toegestuurd. De volledig groene oortjes vallen zeker op, maar voor wat extra bling kun je ook de beige uitvoering kiezen. Bij die versie is de brug van beide oortjes voorzien van fonkelende Swarovski-kristallen. Die 'upgrade' maakt de moto buds loop bijna driemaal zo duur: de beige variant gaat voor ruim 200 euro over de toonbank.
Leuke features, maar niet waterdicht
In tegenstelling tot de JBL SoundGear Clips hebben deze oortjes wél een draagsensor. Daarmee stoppen ze vanzelf met spelen als je ze afdoet. Bovendien kun je links en rechts prima verwisselen. De oortjes passen de weergave automatisch daarop aan.
In combinatie met moderne Motorola-telefoons kun je het laaddoosje ook gebruiken om vergaderingen of gesprekken op te nemen. Je moet hiervoor wel inloggen met je Motorola-account. Van de opname kan ook een AI-samenvatting worden gemaakt, maar die functie werkt alleen in het Engels, Portugees en Spaans. De opnamefunctie werkt best goed, behalve als er veel storend omgevingsgeluid is.
Ik mis echter ook iets bij deze moto's: een IP-rating. De andere oortjes in deze round-up zijn minstens spatwaterdicht en dus bruikbaar in de regen, maar de moto buds loop moeten het zonder officiële certificering stellen. Volgens Motorola hebben de oortjes een waterafstotende coating, maar garanties dat je de oortjes in de regen kunt gebruiken, zijn er niet.
Ouderwetse drukknoppen werken goed
En dan ontbreekt er nog iets: tikbediening. In plaats van een aanraakgevoelig oppervlak hebben beide oortjes een fysieke drukknop op de klemboon zitten. Dat oogt misschien niet helemaal up-to-date tussen al die clip-ons met aanraaksensoren, maar het werkt goed.
Je drukt die knoppen een, twee of drie keer in om muziek te pauzeren, vooruit of achteruit te springen of het volume aan te passen. Die commando's mag je helemaal zelf indelen. Alleen de functie van langer indrukken staat min of meer vast: dat gebruik je voor de spraakassistent van je telefoon of om een gesprek te voeren met moto AI.
Prima app, maar alleen voor Android
Word je gebeld, dan kun je bovendien hoofdbewegingen gebruiken om het gesprek te beantwoorden of te weigeren. Knikjes of hoofdschudden kun je echter ook uitschakelen in de app. Deze moto buds-app is als enige binnen deze test alleen beschikbaar voor Android. IOS-gebruikers kunnen de oortjes wel koppelen met hun iPhone, maar hebben een Android-systeem nodig voor firmware-updates of om de instellingen te wijzigen.
De app is helder opgebouwd. Je ziet er de accustatus van elk oortje en het doosje, stelt er in dat je de moto buds loop met meerdere apparaten kunt verbinden en schakelt er microfoonruisonderdrukking voor telefoongesprekken in. Ook kun je er de draagdetectie uitschakelen of je zoekgeraakte oortjes proberen terug te vinden door er een geluid op af te spelen. Gamers activeren er de gamemodus, die wat geluidskwaliteit opoffert voor een snellere verbinding met minder latency.
Wil je de sound aanpassen, dan kun je met de ingebouwde equalizer goed uit de voeten. Je kunt een aangepaste EQ-instelling maken met tien schuiven, waarbij het effect direct hoorbaar is. Vind je dat te veel gedoe, dan heb je ook keuze uit vier presets; basversterking, veel hoge tonen, vocale versterking en vlak.
Shokz OpenDots ONE
Samengevat
De Shokz OpenDots ONE is een vrij prijzig setje clip-ons met een stevig geluid, al hebben deze oortjes de neiging om wat modderig te klinken. Noisecancelling ontbreekt. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen snel achteruit. De oortjes zitten erg comfortabel, maar de fit is niet stabiel genoeg voor matig intensief sporten. Wandelen en fietsen gaan wel prima. De oortjes bieden veel mogelijkheden, zoals een Dolby Audio-functie voor ruimtelijk geluid bij films. De 5-bands equalizer in de app is echter vrij beperkt; de meeste clip-ons bieden je tweemaal zoveel schuiven om de sound te tweaken.
De Shokz OpenDots ONE wordt geleverd in een doos van gebleekt karton met daaromheen een papieren wikkel met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook een oplaadkabel en een handleiding.
De Shokz OpenDots ONE lijkt wel een beetje op de OpenFit-beugeloortjes van dezelfde fabrikant uit China. De vorm is natuurlijk anders. Maar waar de clip-ons in aanraking komen met je huid, zijn ze bekleed met hetzelfde zachte, zwarte siliconengoedje als de oorhaken van de Shokz OpenFit 2. De delen die niet tegen je huid aankomen, zijn van glimmend donkergrijs plastic. Dit zwartgrijze thema is doorgetrokken naar het zwarte laaddoosje met donkergrijze deksel. Het doosje heeft een USB-C-laadpoort onderop, maar je kunt hem ook draadloos opladen.
Met 6,5g per stuk zijn de oortjes aan de zware kant, maar de materialen voelen nog iets zachter aan tegen je oren dan bij de andere clip-ons in deze round-up. Daar staat tegenover dat de brug iets meer speling heeft. Dat betekent dat de oortjes zich minder stevig vastklemmen aan de rand van je oor. Het draagcomfort is daarmee prima, maar de oortjes verschuiven ook sneller. Zoek je een stel open-ears voor bij het sporten, dan liggen deze Shokz-oortjes niet voor de hand. Voor minder intensief bewegen, zoals wandelen of fietsen, is hun fit wel stabiel zat.
Stugge tikbediening ... tot je de instellingen aanpast
De OpenDots ONE-oortjes hebben draagdetectie, ondersteuning voor multipointverbindingen en een eigen zoekfunctie voor als je de oortjes even niet kunt vinden. Ze draaien op Bluetooth 5.4 en hebben een spatwaterdichte IP54-rating. Die rating geldt overigens niet voor het doosje. Je kunt de oortjes ook prima verwisselen; ze detecteren automatisch welke links en welke rechts zit en passen de audiostream en tikbediening daarop aan.
Die tikbediening werkt erg goed, maar daarvoor moet je eerst de app tevoorschijn toveren en de aanraakgevoeligheid verhogen. De standaardinstelling vereist te harde klappen en knepen tegen de klemboon of brug, waardoor de kans groot is dat je de oortjes los tikt. Na die aanpassing worden veel subtielere tikjes ook gedetecteerd. Met een beetje pech bespeuren de oortjes in die modus ook onbedoelde 'fantoomtikjes', maar daar liep ik tijdens het testen niet tegenaan. Enkele tikjes hebben in elk geval geen functie, dat scheelt.
Minder precieze equalizer
Wil je de bediening volledig naar je hand kunnen zetten, dan is de OpenDots ONE niet voor jou. Alleen voor het commando 'lang indrukken' kun je zelf uit drie functies kiezen. De functie van twee of drie keer kort tikken staat vast, hoewel je de bediening ook per commando kunt uitschakelen. Dat doe je via de Shokz-app, die beschikbaar is voor Android en iOS.
Hier zie je onder meer de accupercentages van elk oortje en het laaddoosje, spoor je je zoekgeraakte oortjes op door ze een geluid af te laten spelen of activeer je de ruisonderdrukking van de belmicrofoon. Ook de Dolby Audio-toggle vind je op het homescherm: hiermee hoor je een aardige poging tot surroundgeluid bij filmstreams, maar voor stereomuziek is dit niets.
Wil je het geluid finetunen, dan kun je kiezen uit vier EQ-presets: Standaard, Stemgeluid, Privé en Versterkte bas. Die Privé-preset zorgt dat je muziek minder duidelijk hoorbaar is voor de mensen om je heen, maar de geluidskwaliteit gaat dan merkbaar achteruit. Wil je zelf een EQ-instelling maken, dan kan dat. De 5-bands equalizer van Shokz is helaas niet zo precies als die van de andere clip-ons in deze round-up.
Sony LinkBuds Clip
Samengevat
De Sony LinkBuds Clip is een vrij prijzig setje clip-ons met een heldere sound, maar geen indrukwekkende bas. Deze oortjes leveren nette belprestaties, maar moeten het zonder noisecancelling stellen. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen snel achteruit. Links en rechts zijn niet verwisselbaar, maar de app voegt wel andere functies toe die van pas kunnen komen, zoals automatisch muziek afspelen als je bepaalde locaties betreedt. Deze plastic oortjes hebben een stevige klem die ze zelfs tijdens het sporten strak op hun plek houdt, al kunnen ze daardoor ook wat pijn doen aan je oren.
De Sony LinkBuds Clip wordt geleverd in een doos van gebleekt karton met daaromheen een papieren wikkel met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook air fitting cushions, een oplaadkabel en een handleiding.
Sony's LinkBuds-serie bestaat uit verschillende lichtgewicht in-ears, bedoeld voor als je de zwaardere oortjes, zoals de recent verschenen Sony WF-1000XM6, niet lekker vindt zitten. De LinkBuds Clip is de laatste toevoeging aan die productlijn. De oortjes komen in een laaddoosje met hetzelfde dubbeldekkerdesign als de Sony LinkBuds Fit. Dat doosje is ongeveer even lang en breed als dat van Huawei, maar wel ongeveer anderhalf keer zo hoog. Op zich past het ding gemakkelijk in de broekzak, maar de dikke vorm laat de broekzak wel duidelijk opbollen.
Achter op het laaddoosje vind je een koppelingsknop en een USB-C-oplaadaansluiting. Draadloos opladen op een laadmat is niet mogelijk. De oortjes en hun laaddoosje zijn volledig bedekt met glimmend plastic in de gekozen kleur. In dit geval is dat een lichte lilatint (lavendel), maar je kunt de LinkBuds Clip ook kopen in het groen, greige (kruising tussen beige en grijs) en zwart.
De brug is te stug
Met hun 6,4g per stuk behoren de oortjes tot de zwaardere in deze test. Dat gewicht is gelukkig geen enkel probleem, de stugge brug wel. Deze klemt zich zo hard vast aan de rand van m'n oor, dat die er na een tijdje pijn van doet. Ook zijn deze clip-ons door hun grote klemkracht wat lastiger met één hand op te zetten. Het voordeel van de strakke brug: de oortjes zitten muurvast. Sony levert air fitting cushions mee voor als dat bij jou toch niet het geval blijkt, maar die kreeg ik er zelf niet meer tussen gepropt.
De LinkBuds Clip bieden je een paar handige – en minder handige – functies. Zo beschikken ook deze Sony-oortjes weer over de optie Achtergrondmuziek, waarbij het stereobeeld zo wordt aangepast dat het lijkt alsof je je muziek ergens op de achtergrond aan hebt staan. Dit verstoort de audiobalans nogal, maar kan ook helpen om je bijvoorbeeld op je werk te focussen terwijl je naar muziek luistert. Ook is er een afspeelmodus waarbij er minder geluid naar buiten lekt. Dat is handig als je met andere mensen in de lift staat, maar de oortjes klinken in deze modus wel duidelijk veel doffer.
Via Sony's SoundConnect-app kun je ook automatiseren dat er muziek wordt afgespeeld als je bepaalde locaties betreedt, of bijvoorbeeld tijdens het wandelen of hardlopen. Daarvoor moet de app wel toegang hebben tot de locatiediensten van je smartphone, waardoor je telefoonaccu sneller leegloopt. De oortjes hebben geen automatische links-rechtscorrectie; het linkeroortje moet echt op je linkeroor. Door de vorm voel je het ook meteen als je ze aan de verkeerde kant probeert op te zetten.
Soepele app met uitgebreide equalizer
De bediening lijkt een beetje op die van Shokz. Tikjes tegen de brug of de klemboon worden standaard vaak niet gedetecteerd. Gelukkig laat ook Sony's app je een hogere gevoeligheid instellen. Dat maakte de bediening bij mij een stuk responsiever, maar nog niet perfect: soms worden tikjes simpelweg niet opgemerkt. Aan de tikcommando's zelf is niet zo heel veel in te stellen.
De SoundConnect-app is beschikbaar voor zowel Android als iOS. Ook in dit geval zie je de accustatus van elk oortje en het doosje, met daaronder een rits instellingen. De app werkt soepel en is sinds zijn grondige update vorig jaar weer een stuk overzichtelijker en fijner in gebruik. Ook de equalizer is een tijdje terug uitgebreid; je kunt de sound nu finetunen met tien in plaats van vijf schuiven.
Heb je daarin geen zin, dan kun je een persoonlijke EQ-setting laten maken door steeds uit enkele opties een favoriet te kiezen. Verder zijn er vier presets om snel een andere sound te krijgen: Zwaar verhoogt de bassen, Helder de hoge tonen, Hard de lage en hoge tonen, terwijl Zacht juist de lage en hoge tonen dempt.
Soundcore AeroClip
Samengevat
De Soundcore AeroClip is een relatief scherp geprijsd setje clip-ons met een goede balans tussen draagcomfort en een stabiele fit, dankzij de meegeleverde eargrips. Daardoor lenen ze zich prima voor intensief sporten. De geluidskwaliteit is ondanks de LDAC-ondersteuning niet zo indrukwekkend en de oortjes hebben geen noisecancelling. Vanwege het open karakter gaat de sound in rumoerige omgevingen bovendien snel achteruit. De oortjes reageren wat traag op tikbediening en links en rechts zijn niet verwisselbaar. De accuduur van ruim 9,5 uur is wel behoorlijk indrukwekkend.
De Soundcore AeroClip wordt geleverd in een doos met kleuropdruk. De verpakking bevat naast het laaddoosje met oortjes ook twee paar eargrips, een oplaadkabel en een handleiding.
De Soundcore AeroClip kost iets minder dan 100 euro, net als de clip-ons van JBL en Motorola. De oortjes komen in een plastic laaddoosje met matte finish. Op de achterkant prijken een koppelknop en een USB-C-poort. Je laadt het doosje alleen op via USB-C; draadloze laadmatten worden niet ondersteund.
Soundcore stuurde ons voor deze test de zwarte variant op, maar je kunt de AeroClip ook kopen in het blauw, in wit/champagne of in bruin/roze. De oortjes wegen zo'n 6 gram per stuk en vallen daarmee precies tussen de lichtste en zwaarste modellen in. Handig is dat je er ook twee paar klemboonjasjes bij krijgt. Het ene paar is net wat dikker dan het andere. Door zo'n jasje – Soundcore noemt ze eargrips – om de klemboon te doen, maak je die net iets dikker; daardoor begint het oortje minder snel te verschuiven.
Met die jasjes kun je de clip-ons beter toerusten op jouw specifieke oorvorm. Het resultaat is dat ze in mijn geval net zo stabiel blijven zitten als de Sony LinkBuds Clip, maar dan zonder dat ze pijn doen aan je oren. Die combinatie van stabiele fit en draagcomfort maakt deze oortjes goed geschikt voor het serieuze sportwerk.
De enige met LDAC
De featureset van de AeroClip is niet zo uitgebreid als bij de duurdere oortjes uit deze round-up. In-eardetectie ontbreekt bijvoorbeeld en je kunt links en rechts niet verwisselen. Multipointverbindingen werken wél. Ook beschikt de Soundcore-app over een ingebouwde zoekfunctie voor je oortjes. De clip-ons zelf hebben een IPX4-spatwaterdichtrating, maar het laaddoosje niet.
Soundcores inzending valt verder op door de hires LDAC-ondersteuning; alle andere modellen in deze test blijven steken op de gangbare SBC- en AAC-codecs. Je kunt overigens niet LDAC en multipoint tegelijk inschakelen; je moet altijd kiezen uit een van beide.
Je bedient de oortjes door twee- of driemaal tegen de brug te tikken. Deze tikjes worden standaard iets beter gedetecteerd dan op de Sony en Shokz, maar de Soundcore-app laat je geen gevoeligheidsniveau instellen. De auditieve bevestiging van je tikcommando's is wat trager dan bij de andere oortjes in deze test en dat kan soms wat verwarrend zijn.
Zes presets voor een snelle fix
De afspeelcommando's met twee en drie tikjes zijn per oor instelbaar in de app, maar de bediening voor inkomende gesprekken staat vast. Twee tikjes betekent opnemen (en later weer ophangen); met drie tikjes weiger je het gesprek. Je kunt geen telefoontjes beantwoorden door met je hoofd te knikken of te schudden.
De Soundcore-app toont de acculading van de oortjes en het laaddoosje, voert firmware-updates voor je uit en laat je schakelen tussen beste geluidskwaliteit en een zo stabiel mogelijke verbinding. Ook vind je er een equalizer. Voor een snelle fix zijn er zes verschillende presets, bijvoorbeeld voor podcasts of meer bas. De handmatige EQ is niet zo uitgebreid als bij Huawei, JBL, Motorola en Sony. De acht schuiven in de Soundcore-app bieden echter wel meer precisie dan de 5-bands equalizer van Shokz.
Geluidskwaliteit hangt af van omgeving en je EQ-skills
Ik schreef in de inleiding al dat het open karakter van dit type oortjes gevolgen heeft voor de luisterervaring. Omgevingsgeluid en gesprekken om je heen blijven constant hoorbaar. Is er veel van die omgevingsruis, dan vermengt dat geluid zich met de muziek uit de oortjes. Dat vervormt de sound nogal; de bassen en lagere middentonen vervliegen dan al snel, waardoor de oortjes scheller klinken.
Alle clip-ons in deze round-up hebben er evenveel last van; loop je ermee door een drukke straat, dan klinken de zes geteste modellen ongeveer hetzelfde. Je kunt dit effect dus niet 'afkopen' door voor een duurder setje te kiezen.
Draag je de oortjes in een stille omgeving, dan zijn er wél duidelijke verschillen aan te wijzen in geluidskwaliteit. Dat zie je ook aan onze frequentieresponsmetingen. Standaard klinken de oortjes enigszins schel; hoge tonen worden goed versterkt, maar middentonen en bassen blijven achter – zeker in vergelijking met eartipoortjes.
Equalizer is bittere noodzaak
De Soundcore AeroFit heeft daarbij de vlakste respons van de zes. Bij die oortjes en die van Sony valt echter nauwelijks iets van bas te bespeuren, als je niet eerst de equalizer opzoekt. De oortjes van Shokz en Huawei klinken van zichzelf al een stuk warmer, terwijl de JBL's en Motorola's er een beetje tussenin vallen. Alle oortjes ondersteunen de standaard SBC- en AAC-codecs. Alleen de AeroFit biedt daarnaast ondersteuning voor Sony's hires LDAC-codec.
Doorgaans test ik oortjes voornamelijk met de tuning waarmee ze geleverd worden, maar dat was bij deze clip-ons geen optie. Ze hebben allemaal wel iets van equalizing nodig om er een aangename, gebalanceerde sound uit te krijgen. Daarbij viel me op dat de presets bij geen van de oortjes volstaan. De meeste hebben een basversterkingsmodus, maar daarbij is het resulterende geluid vaak te dof. Uiteindelijk heb ik bij elk setje handmatig de equalizer getweakt voor een sound met voldoende bas én midden- en hoogdetail.
Van verrassend warm tot tegenvallende impact
Na die aanpassingen springt de Huawei FreeClips 2 er duidelijk uit. Deze oortjes leveren van dit stel de volste en krachtigste sound. Voor open-ears klinken ze verrassend warm, zonder dat hoge en middentonen ondergesneeuwd raken. De soundstage is breder dan gemiddeld en losse instrumenten zijn uitstekend te onderscheiden.
De JBL Soundgear Clips is wat mij betreft een goede nummer twee. Deze oortjes leveren een minder stevige bas dan de Huaweis hierboven en dan de Shokz-oortjes. Toch klinken bassen nog overtuigend genoeg om ook van elektronische muziek te genieten. Middentonen en het hogere bereik zijn bovendien helder en gedetailleerd. Het ruime stereobeeld doet niet onder voor dat van de FreeClips 2, al wint die laatste wel op dynamiek en scheiding.
De Motorola moto buds loop mist in verhouding nóg wat meer baskracht. Tonaal worden baslijnen nog wel correct weergegeven, maar de impact valt tegen. Het detail in het middenbereik blijft ook iets achter bij de andere oortjes in deze test. Hoge tonen worden wel met veel detail gereproduceerd. Voor wat akoestischere muziek zijn de Motorola-oortjes daardoor prima te pruimen, mede dankzij het ruime geluidsbeeld; de soundstage is maar iets krapper dan bij de Huaweis en JBL's. Voor elektronische dancemuziek schieten ze wat mij betreft tekort.
Een opmerkelijk geval
De sound van de Shokz OpenDots ONE valt me wat tegen voor hun prijs. Er komt een hoop power uit, maar het geluid mist helderheid en definitie. Als ik de lage tonen via de equalizer opvoer, beuken de bassen meer dan op andere clip-ons, maar neigen de oortjes ook naar een te modderige sound. De midden- en hoge tonen klinken daarbij vrij lomp en hoekig.
De Sony LinkBuds Clip klinken als de absolute tegenpool van de OpenDots ONE. Hier blijft de bas achter bij alle andere oortjes, terwijl het midden- en hogere bereik juist meer detail laat horen, met een mooie dynamiek en goede scheiding tussen individuele instrumenten en vocalen. De soundstage is wel wat krapper dan bij de andere oortjes, met uitzondering van de Soundcore AeroClip.
Die AeroClip is een opmerkelijk geval. Speel je muziek af via de gangbare SBC- of AAC-codec, dan klinken de oortjes duidelijk minder dan de rest: blikkerig, hoekig en ongebalanceerd. Maar via de hires LDAC-codec herpakken de oortjes zich enigszins. Ze laten dan meer dynamiek en een betere balans horen, terwijl de blikkerigheid deels wordt verdreven door een sprankje helderheid. Toch kunnen deze oortjes ook via LDAC niet helemaal tippen aan de Huaweis of JBL's via AAC.
Belprestaties: verstaanbaar, maar niet altijd fijn om te horen
Net als bij normale in-ears kun je de clip-ons uit deze test ook gebruiken om mee te bellen. De prestaties van de belmicrofoon testen we via onze audiomeettorso Kemar, om een beeld te geven van de prestaties in een stille én luidruchtige omgeving. Hierbij laten we Kemar een boodschap inspreken in de microfoon van de oortjes en nemen we de audio die de oortjes uitsturen op met een pc. De resulterende samples kun je hieronder naluisteren.
Ook voer ik echte telefoongesprekken met de oortjes, waarbij ik collega Friso de verstaanbaarheid laat beoordelen. Bij deze blinde test (Friso weet steeds niet met welke oortjes ik bel) staat ook een ventilator op mijn gezicht gericht om de winderige omstandigheden te simuleren. Dat doen we eerst met een stilstaande ventilator en daarna nog eens met een zwenkende ventilator; dat laatste geeft een idee van hoe de oortjes omgaan met wind die veel van richting verandert.
Soms een zinnetje herhalen
Bel je vanuit een rustige of winderige omgeving, dan levert de Huawei FreeClip 2 de beste belprestaties. Zelfs als de wind constant draait van richting, blijft mijn stem goed verstaanbaar. S- en F-klanken klinken dan wat doffer, maar er worden geen lettergrepen weggesnoeid. De wind zelf is ondertussen niet meer te horen. Bij onze Kemar-test met omgevingslawaai komen de oortjes minder goed uit de verf. In dit geval klinkt mijn stem juist dof, in het bijzonder S-klanken, en blijft er constant wat lichte ruis hoorbaar. De boodschap is grotendeels verstaanbaar, maar soms zul je even een zinnetje moeten herhalen.
Mictest Huawei FreeClip 2
Micruistest Huawei Freeclip 2
De JBL-oortjes kunnen lang niet zo goed overweg met de wind. Je belpartner hoort dan bijkomende ruis, terwijl het lijkt of lettergrepen in stukjes worden gehakt – 'een soort auditief stroboscoopeffect', aldus Friso. S-klanken zijn ondertussen slecht verstaanbaar. Gek genoeg doet de Soundgear Clips het stukken beter als we de ventilator in de zwenkstand zetten; zodra de wind niet meer recht in mijn gezicht blaast, valt het 'stroboscoopeffect' weg en ben ik goed te verstaan. Toch verdienen de oortjes onder de streep geen voldoende voor hun belprestaties bij wind. In een stille omgeving scoren de oortjes wél net een voldoende, net als bij onze Kemar-test met gesimuleerd omgevingslawaai.
Via de JBL-app kun je ook het stemgeluid van jezelf en dat van je belpartner zwaarder of lichter laten klinken. Je eigen stem aanpassen lijkt niet heel veel verschil te maken voor hoe je gesprekspartner je hoort. De andere kant op lijkt deze functie meer effect te hebben; Friso's stem klinkt daarmee absoluut anders, maar zeker niet duidelijker. Voor de beste verstaanbaarheid zou ik deze functie dan ook ongemoeid laten.
Mictest JBL Soundgear Clips
Micruistest JBL Soundgear Clips
Wisselvallige ruisonderdrukkingsfuncties
Van de goedkopere oortjes valt de Motorola moto buds loop positief op. Deze clip-ons scoren in alle beltests een dikke voldoende. In de wind is soms een vreemde galm te horen over je stem, maar de windruis zelf wordt aardig weggefilterd. Je boodschap komt daarmee uiteindelijk prima over. Hoewel de moto buds loop ook een speciale ruisonderdrukkingsfunctie hebben voor telefoontjes, zou ik deze uit laten. Met die functie ingeschakeld ben ik volgens Friso namelijk juist slechter te verstaan.
Mictest moto buds loop
Micruistest Motorola moto buds loop
Ook de Shokz-app heeft een ruisonderdrukkingsoptie voor de microfoon. Schakel je die in, dan ben je in een stille omgeving beter te verstaan, maar in een winderige omgeving juist niet. In onze Kemar-test met gesimuleerd straatlawaai presteren de oortjes beter als je de microfoonruisonderdrukking uitgeschakeld laat. In dat specifieke scenario leveren ze een helderder stemgeluid dan de rest, al blijft de ruis wel constant licht hoorbaar op de achtergrond. In onze windtests komt de OpenDots ONE echter niet verder dan een zeer krappe voldoende. Bellend vanuit een rustige omgeving doen de oortjes het bijna net zo goed als die van Huawei.
Mictest Shokz OpenDots ONE
Micruistest Shokz OpenDots ONE
Kunstmatige S- en F-klanken
De Sony-oortjes presteren min of meer gelijk aan de goedkopere moto buds loop en scoren in alle tests een voldoende. In een rumoerige omgeving laten ze je stem nogal blikkerig klinken, maar de straatruis is dan zo goed als verdwenen. Ook windruis weten deze clip-ons vrijwel volledig uit te vlakken. Vanuit een stille omgeving klinkt je stem helder door de telefoon, maar kunnen S- en F-klanken wat kunstmatig klinken.
Mictest Sony LinkBuds Clip
Micruistest Sony LinkBuds Clip
Bellen met de Soundcore AeroClip valt evenmin tegen; ook deze clip-ons scoren in alle tests een voldoende, al zijn die voldoendes wat krapper dan bij de Motorola's en Sony's. Zo sijpelt in luidruchtige omgevingen iets meer ruis door naar de andere kant van de lijn, terwijl S- en F-klanken wat onduidelijk zijn. Windruis wordt netjes weggefilterd, maar hierdoor klinkt mijn stemgeluid nogal dof. Als we de wind laten draaien, klinkt er zelfs een flakkerend effect in mijn stem. Dat is niet heel fijn om naar te luisteren, maar de verstaanbaarheid blijft in alle gevallen voldoende overeind.
Mictest Soundcore AeroClip
Micruistest Soundcore AeroClip
Accuduur tot bijna tien uur
We hebben de accuduur van deze clip-ons gemeten door ze te kalibreren op 80dB en vervolgens een onophoudelijke muziekstream af te laten spelen. Het geluid uit de oortjes nemen we ondertussen op in een multitrackaudioprogramma, zodat we achteraf precies kunnen zien wanneer de accu de geest heeft gegeven.
Accutest - geen anc
Oordopjes
Gemiddelde tijd in uren en minuten (hoger is beter)
De resultaten spreken voor zich. De Sony's hebben met bijna tien uur de langste adem, op de voet gevolgd door de goedkopere Soundcore AeroClip. Ook de Shokz- en Huawei-oortjes houden het een ruime werkdag vol. Alleen met de JBL Soundgear Clips en Motorola moto buds loop kom je net geen volle werkdag door zonder ze bij te laden.
Met dat bijladen presteren de meeste clip-ons vergelijkbaar. Bij de Huawei, Motorola, Sony en Soundcore levert tien minuten in het laaddoosje drie uur extra speeltijd op. De JBL en Shokz houden het op twee uur speeltijd na tien minuten in hun laaddoosje. Alle laaddoosjes kunnen de oortjes zo'n drie keer volledig opladen, voordat ze zelf aan de lader moeten.
Conclusie
Clip-ons zijn interessant als je mobiel muziek wilt luisteren, zonder jezelf af te sluiten voor je omgeving. Deze sieraadachtige dingen laten je oren open, zodat je verkeer en gesprekken om je heen kunt horen. Een nadeel is dat je je ook niet kúnt afsluiten voor de buitenwereld, want deze oortjes hebben geen noisecancelling. Bovendien klinkt dit type koptelefoon best goed in een stille omgeving, met vooral een heel ruime soundstage, maar gaat die geluidskwaliteit snel achteruit naarmate het omgevingslawaai toeneemt.
De Huawei FreeClip 2 is de juiste keuze als je op zoek bent naar de clip-ons met het beste geluid en de uitgebreidste featureset, en de prijs minder van belang is. Als je niet zit te wachten op verwonderde blikken van passanten op straat, zou ik deze fraaie, maar ook opzichtige oortjes echter overslaan. Ook is de fit van deze oortjes niet stabiel genoeg voor intensieve sporten, maar wel prima als je je oortjes wilt gebruiken tijdens het wandelen of fietsen. Wil je je oortjes veel gebruiken om mee te bellen, dan komt de FreeClip 2 ook het best uit de verf.
Vind je clip-ons interessant, maar geef je liever wat features en basweergave op voor een lagere prijs, dan is de JBL Soundgear Clips de beste keus. Deze oortjes zijn uitstekend als je een redelijk warme, gedetailleerde sound wilt, maar niet maalt om beukende bassen. Van de oortjes onder 100 euro leveren deze JBL's de beste allround prestaties: goed voor een Great Value-award. Maal je niet om de beste geluidskwaliteit, maar wil je vooral veel sporten met je clip-ons? Dan is de Soundcore AeroClip met zijn comfortabele, maar zeer stabiele fit een goed alternatief.
Deze oortjes zijn voor mensen die gezien willen worden. Of liever gezegd: mijn ervaring is dat voorbijgangers het heel erg moeilijk vinden om níet naar je te kijken als je deze clip-ons draagt.
Dat klinkt als mannelijke onzekerheid.
Los daarvan: er is ook een vrouwelijke doelgroep en ik schat in dat het bij die doelgroep weinig extra aandacht trekt dat iemand een ‘oor-sieraad’ draagt.
Dat men naar de drager kijkt zal meer te maken hebben met de geluidslekkage van dit type oortelefoons en de daarbij komende overlast voor de mensen om je heen. Er zijn zat gekkere dingen die mensen in hun oren hangen.
Wat ik de volgende keer graag zou zien bij een test van dit soort oordopjes (of open back over ears) is de geluidsdruk op 1m afstand bij een volume van zeg 80%, of een gastabiliseerde output van XX dBa.
Ik zou graag willen weten of ik deze zowel tijdens het sporten als in de bibliotheek of stille kantooromgeving kan gebruiken zonder anderen tot last te zijn
"Omgevingsgeluid verpest de sound" als nadeel. Ja, absoluut. Maar wat is de use case van deze dingen? Toch net dat je het omgevingsgeluid nog wil horen? Als je je wil isoleren neem je IEMs of iets met ANC.
[Reactie gewijzigd door iqcgubon op 27 maart 2026 07:00]
Ik gebruik al een aantal jaar de bone-conducting koptelefoons van Shokz. Daarbij is er ook veel omgevingsgeluid, maar dat dient in mijn geval een doel, namelijk wanneer ik in het verkeer beweeg (hardlopen, fietsen) ben ik niet afgesloten. daarnaast merk ik dat mijn trommelvliezen minder 'lam' voelen als ik voor langere tijd muziek of podcast luister.
bij elke van de geteste clip-on is het min-punt dat er omgevingsgeluid is die de geluidservaring beïnvloeden. hoe zien jullie dit: Is dit niet juist een feature? daar kies je toch voor bij open ear koptelefoon?
in de conclusie staat:
Clip-ons zijn interessant als je mobiel muziek wilt luisteren, zonder jezelf af te sluiten voor je omgeving. Deze sieraadachtige dingen laten je oren open, zodat je verkeer en gesprekken om je heen kunt horen. Een nadeel is dat je je ook niet kúnt afsluiten voor de buitenwereld, want deze oortjes hebben geen noisecancelling.
dit maakt naar idee het appels met peren vergelijken. clip ons zijn bij design zonder anc, want open ear. voelt een beetje als een fiets beoordelen op zijn aantal wielen en vergelijken met een auto: "helaas moet je het maar doen met 2 wielen"
Dat lijkt in de verste verte niet op oorbellen. Ik dacht even dat dit een aprilgrap was van Shokz of iets dergelijks met daadwerkelijk speakertjes die aan de oorlel bungelen.
Wel fijn, meer aandacht voor dit soort dingen. Ik vind ze ideaal, maar geef toch nog steeds de voorkeur aan bone conduction. Dat omgevingsgeluid is natuurlijk net de feature, voor het geluid hoef je het bij geen van alle te doen. Al ben ik de mening toegedaan dat in het geval van boneconduction je ernaar moet leren luisteren. Vergt wat gewenning.
[Reactie gewijzigd door doltishDuke op 27 maart 2026 07:05]
Haha, conclusie, dit moet je sowieso niet kopen als je een beetje kwaliteit geluid wil horen, want overal staat bij dat het open karakter de sound verpest.
Ik vind de review inderdaad ook van de verkeerd insteek. Je weet al vooraf dat open ear / bone conduction nu eenmaal ander geluid geeft dan in-ear/over-ear. Nu worden er appels met peren vergeleken.