Klootjesvolk of koninklijk bloed
Bioware koos er met Jade Empire en Mass Effect voor om eerst de Xbox-spelers te bedienen, maar met Dragon Age: Origins verandert de uitgever weer van koers. De pc-versie is tegelijkertijd met de console-versies uitgekomen en in plaats van een spel te maken met rpg-trekjes, zoals Mass Effect, is Dragon Age op-en-top rpg, zoals we dat gewend zijn van spellen als Baldur’s Gate en Neverwinter Nights. Voor de hardcore Dungeon and Dragon-spelers is er echter een teleurstelling: Bioware maakte voor Dragon Age gebruik van een eigen rule-system, dus niet van de bekende Dungeon and Dragons-regels.
Getest op: pc
Ook verkrijgbaar voor: Xbox 360, PlayStation 3
Zoals in rpg's gebruikelijk is, begint het verhaal met het creëren van een karakter. In DA:O kan er gekozen worden uit drie rassen: dwergen, mensen en elfen. Vervolgens moet er een keuze gemaakt worden tussen het spelen van een warrior, mage of rogue. De derde belangrijke keuze die gemaakt moet worden is of je van nobele afkomst bent of dat je tot het klootjesvolk behoort. Het ras en de afkomst van een karakter bepalen de plek waar het verhaal begint en de manier waarop je tot de wereld wordt geïntroduceerd; vandaar de naam Origins. Er zijn zes compleet verschillende Origin-verhalen, die allemaal inzicht geven in de manier waarop de wereld in elkaar zit. Maar welke keuzes er ook gemaakt worden, tijdens het beginverhaal kom je altijd met Duncan in aanraking. Duncan behoort tot de Grey Wardens, een eeuwenoude groepering die tegen het kwaad vecht, dat beter bekend staat als de Darkspawn. Het is deze Duncan die jouw speler bij de Grey Wardens inlijft.
/i/1258115834.jpg?f=imagenormal)
Het kwaad steekt eens in de zoveel honderd jaar de kop op en uiteraard staat dat ook nu te gebeuren. Als lid van de Grey Wardens is het dan ook jouw taak om ervoor te zorgen dat de strijd in jouw voordeel uitpakt. Na een nogal bloederige gebeurtenis sta je als speler vrij om te gaan en te staan waar je maar wil in de immense wereld die Bioware tevoorschijn programmeerde. Het is de bedoeling om de verschillende rassen onder één strijdvlag te scharen, maar de manier waarop je dat doet - door middel van behulpzaamheid of met pure intimidatie - is geheel aan jou. Gelukkig sta je niet helemaal alleen in de strijd tegen de Darkspawn: door het verhaal heen krijg je de mogelijkheid om een party te vormen van maximaal vier personages.
/i/1258115823.jpg?f=imagenormal)
Pure liefde
In het begin word je in je party meteen opgescheept met twee personages, maar later kunnen er naar keuze andere personages aan de groep toegevoegd en weer verwijderd worden. Dragon Age zou natuurlijk geen Bioware-game zijn als er geen interactie mogelijk was tussen de verschillende personages, die allemaal hun eigen kijk op de wereld hebben. Zo is het eerste personage, Alistair, zo nobel als een ridder en moet hij niets van kwaadaardige acties hebben. Het tweede personage, Morrigan, voegt zich met enige tegenzin bij de groep en heeft een veel cynischer blik op de wereld. Afhankelijk van de door jou uitgevoerde acties en door jou genomen keuzes kun je goede vrienden worden met je partyleden, tot aan een romantische relatie aan toe. Maar je kunt groepsleden ook zo erg tegen het hoofd stoten dat ze de groep verlaten. Hun affectie is echter vrij eenvoudig terug te kopen met behulp van cadeaus, waardoor de interactie een leuke toevoeging is, zonder dat het, helaas, een echt grote rol speelt.
/i/1258115836.jpg?f=imagenormal)
Tijdens het spelen zullen groepsleden regelmatig met elkaar in discussie raken, wat zo nu en dan voor een glimlach kan zorgen. Helaas komen de conversaties soms nogal uit de lucht vallen, en het humorniveau van Minsc en zijn cavia Boo, een hilarisch duo uit Baldur's Gate, wordt slechts bij vlagen gehaald. Als er grote keuzes gemaakt moeten worden, komt het ook regelmatig voor dat een groepslid zijn mond opentrekt en kritiek geeft of juist zijn goedkeuring laat blijken.
Zodra het verhaal in alle ernst is begonnen, kun je via de wereldmap zelf bepalen waar je heen gaat, al zullen in het begin nog niet alle locaties beschikbaar zijn. Het spel maakt gebruik van fast-travel, zodat een nieuwe locatie meteen bezocht kan worden. Het komt echter wel voor dat een reis moet worden onderbroken omdat een groep bandieten of wilde beesten zich ermee komt bemoeien. Het vechten zal voor Baldur’s Gate- en Neverwinter Night-spelers vertrouwd aanvoelen, waarbij het strijdgewoel zich in real-time afspeelt; het is dus niet turn-based. Desondanks kan er gepauzeerd worden, zodat elk afzonderlijk groepslid bestuurd kan worden. Het is ook mogelijk om een aantal acties voor te programmeren, maar op de moeilijksheidgraad ‘normal’ is dit niet voldoende om te winnen.
/i/1258115827.jpg?f=imagenormal)
Deze opzet heeft als gevolg dat er vaak gepauzeerd moet worden, vooral als je gebruik wil maken van spells die een bepaald gebied beslaan en ook schade aanrichten bij je eigen groepsleden. Jammer genoeg is het verschil tussen 'easy' en 'normal' te groot, waardoor er op 'normal' al goed nagedacht moet worden en de health- en mana-potions bijna niet aan te slepen zijn. Op 'easy' kunnen tegenstanders echter te eenvoudig afgeslacht worden, waardoor het spel dan wel erg een hack & slash-karakter krijgt. Soms voelt een dungeon, met de ene na de andere golf vijanden, repetitief aan, terwijl de andere dungeon juist met verschillende vijanden en een interessante eindbaas voor voldoende afwisseling zorgt. De vele gevechten worden hier en daar onderbroken door een - soms behoorlijk pittige - puzzel, maar Bioware wisselt het bloedvergieten slechts spaarzaam met het puzzelen af.
/i/1258115825.jpg?f=imagenormal)
Voor elk wat wils
Tijdens een gevecht vergaar je de nodige experience en na een gevecht is er ook een bescheiden hoeveelheid loot te vinden. De loot valt enigszins tegen, maar dat betekent ook dat je niet continu wapens en armor hoeft te vergelijken om je personages van het beste wapentuig te voorzien. Na een level-up kun je drie punten toekennen aan de gebruikelijke attributen zoals strength, dexterity en magic. Eens in de zoveel levels kunnen er ook speciale skills gekozen worden, waardoor er tijdens gesprekken anderen extra keuzes mogelijk zijn, zoals het overhalen of intimideren van een gesprekspartner. Er zijn ook skills waarmee de nodige potions of vergiften gebrouwen kunnen worden. Als laatste kan er bij elk nieuw level nog één nieuwe skill gekozen worden.
:fill(white)/i/1258115830.jpg?f=thumb)
De skilltree is vrij klein, met vier achtereenvolgende skills die steeds sterker worden. Een leuke vinding van de makers is wel dat je kunt combineren; je kunt bijvoorbeeld eerst een olievlek neerleggen die je vervolgens met een vuurbal in de fik zet. Het is ook mogelijk om je enigszins te specialiseren. Zo kan een warrior ervoor kiezen om een Templar te worden, die over meer magische kracht en mentale weerstand beschikt. Een rogue kan opgeleid worden tot bijvoorbeeld assassin, waardoor deze nog beter vanuit de schaduwen een aanslag kan plegen. Een magiër op zijn beurt kan er bijvoorbeeld voor kiezen om tot blood mage opgeleid te worden, waardoor alle spells meer schade doen, maar dat gaat wel ten koste van het aantal healthpoints. De specialisaties kunnen verkregen worden via groepsleden of via npc’s die je her en der tegenkomt.
/i/1258115826.jpg?f=imagenormal)
De skilltree mag dan redelijk bescheiden zijn, zelfs karakters binnen een klasse kunnen wezenlijk van elkaar verschillen. Een warrior kan bijvoorbeeld vrij eenvoudig uitgerust worden tot pure damage dealer, maar het is ook mogelijk om een zogeheten tank te bouwen, die vooral goed is in het opvangen van klappen. Magiërs kunnen ook kiezen tussen skills waarmee ze veel schade aan kunnen richten of skills waarmee ze groepsleden een boost geven. Uiteindelijk is het van belang om een gebalanceerde groep samen te stellen, want doodgaan is niet helemaal zonder consequenties. Mocht een karakter namelijk doodgaan, dan loopt die een verwonding op, die dan weer een bepaalde penalty geeft, zoals een vermindering van het aantal levenspunten.
Het vechten zelf ziet er uiteindelijk behoorlijk gepolijst uit, maar vooral de magische krachten stelen de show wat betreft geluid en lichteffecten. Bij een aantal monsters zijn er zelfs finishing moves gemaakt, waarbij een warrior bijvoorbeeld op een ogre springt en het zwaard door zijn nek boort, net zoals in LOTR. Aan het einde van het gevecht zit iedereen van top tot teen onder de bloedspetters. Het spel is dan ook bedoeld voor spelers vanaf achttien jaar, en behalve bij de bloederige gevechten komt dat ook tot uiting in de vorm van seksuele content.
t
Een goed boek
Ondanks dat het continent Ferelden zeer groot is en je na ruim 25 uur iets meer dan de helft ontdekt hebt, ontbreekt er toch iets in Dragon Age. Er zijn tal van verschillende settings, zoals de bossen bij de elfen en de grotten bij de dwergen die hele doolhoven vormen, en ook een flinke stad ontbreekt niet. Af en toe steekt echter het gevoel op dat je slechts een figurant bent in een mooi opgemaakt toneelstuk in plaats van dat je je in een levende wereld bevindt. De omgevingen zijn regelmatig erg mooi om te zien, maar de atmosfeer ontbreekt soms. Het verhaal, dat uitstekend in elkaar zit, ontbreekt het af en toe aan overtuigingskracht. Dat komt omdat goed en kwaad erg clichématig naar voren wordt gebracht en dat is ook te merken bij de personages Alistair en Morrigan, van wie sommige teksten uit een slecht Hollywood-script lijken te komen.
/i/1258115839.jpg?f=imagenormal)
Dat klinkt allemaal behoorlijk negatief, maar daar staat heel wat tegenover. Zo zijn de voice-overs over het algemeen juist zeer goed en zijn lang niet alle conversaties tussen de verschillende personages zo voorspelbaar. Het verhaal is tot in de puntjes uitgewerkt en de speler komt regelmatig voor een dilemma te staan, waardoor het verhaal aan kracht wint. Dragon Age gaat op zijn allerminst 30 uur mee, maar desondanks is de content van goede kwaliteit. Natuurlijk is niet elke quest even origineel, zoals het vinden van persoon x of het verslaan van monster y, maar dat kunnen we nauwelijks als kritiekpunt rekenen: daar ontkom je bij geen enkele rpg aan.
Dragon Age: Origins heeft nog andere wapens in handen. Zo is er ten eerste de downloadable content, waardoor er extra dungeons aan het spel toegevoegd kunnen worden. Ten tweede heeft Bioware een zeer uitgebreide editor vrijgegeven, waarmee het, net als bij Neverwinter Nights, mogelijk is om een heel eigen verhaal te creëren. Voor velen zal juist dat de leukste uitdaging zijn, terwijl anderen zich gewoon kunnen vermaken met de content gecreëerd door hun medespelers.
Soms zul je na een tijdje spelen verbaasd op je horloge kijken om te zien dat het alweer enkele uren later is. Dragon Age is dan ook net een goed boek, dat je volledig bij de lurven kan grijpen en waar je uiteindelijk in no-time doorheen bent. Dat het even duurt voordat het spel echt op gang komt, doet daar niets aan af.
Pluspunten
+ Verhaal
+ Interactie karakters
+ Uitstippelen gevechten
+ Spelduur
+ Editor/herspeelbaarheid
+ Keuzes hebben consequenties
Minpunten
- Mist soms atmosfeer
- Graphics
Cijfer: 9
Titel |
Dragon Age: Origins
|
|
Platform |
pc, Xbox 360, PlayStation 3 |
Ontwikkelaar |
BioWare |
Uitgever |
Electronic Arts |
Releasedatum |
inmiddels verschenen |
:fill(white)/i/1258117073.jpg?f=thumb)