Cookies op Tweakers

Tweakers is onderdeel van DPG Media en maakt gebruik van cookies, JavaScript en vergelijkbare technologie om je onder andere een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kan Tweakers hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Cookies accepteren' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt? Bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door Pieter Molenaar

Op stap met een instap-dslr: de Pentax K-m

Kaasschaafmethode

Inleiding

De aankondiging van de Pentax K-m op de Photokina-beurs in september 2008 kwam als een verrassing: de dslr-instapper K200D was zes maanden eerder aangekondigd. Hoewel de K200D destijds al een van de goedkoopste dlsr's in dit segment was, vond Pentax dat er nog ruimte was voor een nieuw, nog goedkoper model voor de beginnende gebruiker met een kleine beurs. Dat werd de K-m, die in de Verenigde Staten is uitgebracht onder de naam K2000.

De introductie ging gepaard met de aankondiging van twee nieuwe, goedkope instaplenzen: een 18-55mm f/3,5-5,6-lens en een 55-200mm f/4,0-5,6-telezoom. Deze DA L-lensen, waarbij de 'L' voor lichtgewicht staat, hebben een lensvatting van plastic, waar DA-lenzen normaal gesproken een metalen vatting hebben. Ook is de groene ring van de DA L-lenzen vervangen door een zilveren band.

In totaal heeft Pentax nu drie actuele dslr-modellen onder de 600 euro. Tweakers.net nam de compacte K-m onder handen en werd positief verrast.

Wijzigingen ten opzichte van de K200D

Hoewel de K-m en de iets grotere K200D sterk op elkaar lijken, is een groot aantal veranderingen te bespeuren. Om de K-m goedkoper te kunnen aanbieden, heeft Pentax de K-m voorzien van een minder geavanceerd autofocussysteem. Ook mist het nieuwe toestel de weather-sealing, waar de K200D wel mee is uitgerust. De K-m is daardoor minder goed bestand tegen waterdruppels en stof. Het weglaten van de rubber afdichtingen van de naden betekent ook dat de K-m 65 gram lichter is. Op de Photokina 2008 konden we de twee camera's al even kort met elkaar vergelijken en de K-m lag daarbij net iets prettiger in de hand, ondanks minder grip voor de duim.

Het iso-bereik van de K-m is uitgebreid met een iso 3200-stand en er is een 'Shadow Compensation'-optie toegevoegd voor het uitlichten van donkere delen in een scene. Ook is de K-m met maximaal 3,5 foto's per seconde sneller dan de K200D, die hooguit 2,8 foto's per seconde maakt. De interne buffer van de K-m is vergroot, waardoor in de burstmodus een foto extra kan worden genomen. Als laatste heeft Pentax de top-lcd bij de K-m weggelaten, zijn er knoppen aan de achterkant verplaatst en is de interface aangepast voor de beginnende gebruiker.

'Old Faithful'

De beeldchip in de K-m is een oude bekende. Deze beeldsensor met 10,2 megapixels is nog van het ccd-type en was al terug te vinden in onder meer de Pentax-dslr's K10D en K200D, de D60 en de D80 van Nikon en de Sony Alpha A100, A200 en A300. Pentax heeft de K-m voorzien van beeldstabilisatie waarbij door het bewegen van de beeldsensor het effect van trillende handen wordt verminderd. De beeldstabilisatie is vanwege het sensorshift-mechanisme niet zichtbaar in de zoeker en kent maar twee niveaus: aan en uit.

Focuspunten op de gok

Het autofocussysteem is met vijf focuspunten minder geavanceerd dan het elfpunts-systeem in de K200D. De gebruiker kan het middelste punt gebruiken of de K-m automatisch het beste focuspunt laten uitzoeken. De laatste stand is de snelste. Het nadeel van de automatische keuze van focuspunten is dat in de zoeker niet wordt aangegeven welk van de punten is gekozen. Ook is de precieze locatie van de punten wat onduidelijk, aangezien het 'klavertje vier'-af-systeem daarvoor slechts een indicatie geeft. Wel is de K-m in combinatie met de DA L 18-55mm-lens verrassend venijnig met scherpstellen. De lens, die wordt aangedreven door middel van een schroef in de K-m-body, stelt snel scherp. Mogelijk heeft de lichte constructie van de lens daarmee te maken.

Specificaties en prijzen

Technische specificaties Pentax K-m
Sensortype 10,2-megapixel ccd-beeldsensor (3872 bij 2592 pixels) met stofreductiesysteem
Sensorformaat 23,5x15,7mm, cropfactor 1,53x
Beeldverhouding 3:2
Lensbevestiging Pentax K, compatibel met K-, KA-, KAF-, KAF2- en KAF3-lenzen
Lcd 2,7", 230.000 subpixels
Zoeker pentamirror, 96% beelddekking, 0,85x vergroting, -2,5 tot +1,5 dioptrie-aanpassing
Iso-bereik iso 100-3200 in 1/3EV-stappen
Autofocussysteem Pentax SOFAX VIII, vijf autofocuspunten
Focusmodes automatisch, continu, enkelvoudig, handmatig
Autofocuspuntkeuze automatische keuze of middelste punt
Lichtmeting multisegment (met 16 segmenten), centerweighted, spot
Belichtingsmodes automatisch, portret, landschap, macro, actie, nachtportret, zonder flits, nacht, 'surf & snow', eten, zonsondergang, kinderen, huisdieren, kaarslicht, museum, podium (2MP-jpeg) en nachtopname (2MP-jpeg)
Belichtingsaanpassing +/- 2EV (in stappen van 1/2EV of 1/3EV)
Aansluitingen mini-usb
Opslag sd- en sdhc-kaarten
Bestandsformaat foto's jpeg, pef, dng
Batterij 4xAA-batterijen van 1,5V of 2xCR-3V van 3V
Afmetingen 122,5x91,5x67,5mm
Gewicht 525g exclusief batterij, geheugenkaart en accessoires

Knoppendans

Behuizing

De K-m-behuizing is opgetrokken uit een chassis van roestvrij staal, dat is bekleed met plastic. Hoewel de K-m sterk lijkt op de K200D, is eerstgenoemde op een aantal punten gewijzigd. Deze veranderingen zijn vooral aan de achterkant zichtbaar. Pentax gebruikt nog steeds een 2,7"-lcd met 230.000 subpixels, maar heeft deze, net als Canon bij de Eos 450D en 500D, meer naar links verplaatst. Hierdoor moesten echter wel wat knoppen verhuizen. Zo zijn de knoppen voor het bekijken van foto's, de info- en de menuknop, en de deletetoets verhuist naar de rechterkant van het scherm. Als gevolg van deze 'knoppendans' is de Fn-toets gesneuveld, evenals de beeldstabilisatie-schuifknop. De stabilisatie is via het menu op de lcd te bedienen.

Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie

De locaties van het instelwiel en de knoppen voor de autofocus en het opklappen van de flitser zijn grotendeels gelijk gebleven, maar de AF-knop is meer naar de rechterhoek verplaatst. Deze knop, die ook kan worden gebruikt om de belichting te vergrendelen, vergt bij gebruik wel een tweede hand ter ondersteuning. De grip is sowieso wat minder dan bij de K200D vanwege het ontbreken van het rubberachtige materiaal ter hoogte van de duim. Bij de K-m is de gehele achterkant van hard plastic.

Vanwege de extra knoppen rechts van het scherm is de D-pad meer naar beneden verplaatst. Een ongelukkige keuze, want om het menu te bedienen of bepaalde instellingen te doen moet de duim nu een onnatuurlijke beweging maken. Ook dit zorgt ervoor dat voor de bediening van de K-m twee handen nodig zijn.

Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie

Pentax heeft echter wel een aantal functies sneller toegankelijk gemaakt door deze op de D-pad te plaatsen. Zo kunnen nu de witbalans, de lichtgevoeligheid, de flitsmodus en de zelfontspanner-optie direct benaderd worden. Plaats en bediening van het instelwiel verdienen alle lof: niet te stug, niet te slap en op een ideale afstand voor de duim.

Op de bovenkant van de K-m is de top-lcd verdwenen en deze ruimte wordt nu opgevuld door de modusknop. Pentax heeft bij deze laatste de 'bulb'-modus verwijderd. Deze is weer in het menu terug te vinden. Het zoekerhuis van de K-m is kleiner dan dat van de K200D. Mogelijk is dit een gevolg van de ingebouwde flitser van de K-m, die een lager richtgetal heeft dan de flits van de K200D. Om de sluiterknop is de aan-/uit-draairing geplaatst; daarachter vinden we de knoppen voor de belichtingscorrectie en de helpfunctie. Het nut van deze laatste knop is volgens ons beperkt.

Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie

Aan de voorkant vallen twee zaken op. Ten eerste is de raw-knop aan de zijkant verdwenen. Dit was een handige feature van de K200D omdat het de gebruiker in staat stelde om alleen in selecte gevallen naast de jpeg-afbeelding ook een raw-bestand op te nemen. Gebruikers sparen hierdoor ruimte uit op hun sd- of sdhc-geheugenkaartje. Overigens biedt Pentax als enige dslr-maker de optie om naast het eigen PEF-raw-formaat ook Adobe's DNG-formaat voor beelden te gebruiken. Met de K-m kunnen verder rudimentaire raw-bewerkingen worden uitgevoerd, zoals het aanpassen van de witbalans, de kleurruimte en de sterkte van de ruisreductie.

Net als de K200D wordt de K-m gevoed door vier AA-batterijen die via een klepje aan de onderkant worden ingebracht. De K-m springt zuinig met energie om: we hebben het meegeleverde setje lithiumbatterijen van Energizer niet leeg kunnen krijgen. Overigens beschikt de K-m niet over live-viewfunctionaliteit, een van de grotere energieslurpers.

Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie Pentax K-m recensie

Bediening en menu

Menu

De bediening van de camera laat een overwegend positieve indruk achter. Zo is een overzicht van de camerainstellingen, waaronder gekozen iso-waarde, belichtingsmeting, autofocusstand en de witbalans, op te roepen door de info-knop in te drukken. Met de ok-knop van de D-pad zijn deze instellingen vervolgens aan te passen. Alleen voor de geavanceerdere opties zal je in het menu moeten duiken.

Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface

Dit menu bevat maar vier tabs, waarbij de 'Custom'-tab de interessantste opties biedt. Hier kan de stapgrootte van de belichtingscorrectie ingesteld worden, is de mate van ruisreductie in te stellen, kan de functie voor de AF-knop gekozen worden en kan de belichting gekoppeld worden aan het gebruikte autofocuspunt. Aan het cijfer achter een menu-item is te zien welke optie is gekozen. Verder kan in het menu onder meer het stofreductiesysteem worden geactiveerd, waarbij de camera klinkt als een naaimachientje, en kunnen eenvoudige bewerkingen op foto's worden uitgevoerd. Prettig is de optie om bij het verwijderen van foto's alleen de jpeg- of de raw-bestanden te verwijderen.

Ook kunnen in de K-m twee beelden met elkaar vergeleken worden. De bediening van deze 'Image Comparison'-functie werkt helaas niet erg intuïtief. Ook was het prettiger geweest als er eenvoudig tussen twee foto's gewisseld had kunnen worden voor een snelle vergelijking van de scherpte van beide.

Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface Pentax K-m menu-interface

Dat niet wordt aangegeven wanneer een foto op honderd procent grootte op de lcd wordt afgebeeld, is ronduit vervelend. Alleen de vergrotingsfactor ten opzichte van het lcd-formaat wordt getoond. Verder valt op te merken dat het infoscherm niet meedraait als foto's in de portretstand worden genomen, en onthoudt de camera niet waar je een vorige keer in het menu was gebleven.

Op de lcd kunnen foto's in vijf verschillende standen worden getoond. Zo kan alleen de foto getoond worden, maar zijn ook luminantie- en kleurhistogrammen en verschillende hoeveelheden informatie beschikbaar. Met de info-knop kan tussen de afzonderlijke standen geschakeld worden.

Pentax K-m playback Pentax K-m playback Pentax K-m playback Pentax K-m playback Pentax K-m playback

Scene-modes

De K-m beschikt over een groot aantal scene modes. Zo zijn er settings voor kinderen, zonsondergangen en sneeuwpret en kan er gepoogd worden om bij romantisch kaarslicht te fotograferen. Ook is er een stand voor gebruik in ruimtes waar niet geflitst mag worden en er is een 'night snap'-modus aanwezig waarbij 2-megapixelfoto's gemaakt worden. Wegens de hoge iso-waarde is deze mode eigenlijk alleen geschikt voor noodgevallen.

In de Auto Picture-modus bepaalt de camera zelf welke scene-instelling gebruikt wordt, maar de keuze is daarbij beperkt tot 'portret', 'landschap', 'macro', 'bewegend voorwerp' en 'nachtportret'. Zijn deze modes niet van toepassing, dan wordt de standaardbelichting gebruikt.

Iso-prestaties

Om te kijken hoe de Pentax K-m presteert bij hogere iso-waarden, hebben we de camera op een statief geplaatst en de beeldstabilisatie uitgeschakeld. De onderstaande test is niet gericht op absolute scherpte, maar is bedoeld om de beeldruis bij verschillende iso-waarden weer te geven.

Uit bovenstaande uitsnedes blijkt dat de K-m van iso 100 tot en met iso 400 uitstekende jpeg-bestanden voorschotelt, maar vanaf iso 800 is het duidelijk dat de ruisreductie details laat vervagen. Toch zijn de foto's bij die lichtgevoeligheid nog steeds zeer acceptabel.

Een ander verhaal zijn iso 1600 en iso 3200. Details zijn zeer uitgesmeerd en het dynamisch bereik is gezien de getoonde kleuren merkbaar afgenomen. Iso 3200 geeft in onze ogen geen acceptabel beeld.

Hieronder tonen we het verschil tussen foto's met en zonder ruisreductie bij iso 1600 en iso 3200. Opvallend is dat de ruisreductie bij iso 1600 geen zichtbare verbetering oplevert - onze voorkeur gaat zelfs uit naar de variant zonder ruisreductie.

Bij iso 3200 schiet de ruis in het beeld zonder ruisreductie omhoog. Bij het activeren van de ruisbestrijder probeert de K-m er nog wat van te maken, maar het uitgangsmateriaal is eigenlijk van te slechte kwaliteit. Ook verdwijnen de kleuren in rap tempo.

Wat verder bij de genomen foto's opvalt is het hoge saturatieniveau in de jpeg's. Dit niveau doet denken aan compactcamera-instellingen. Op het eerste gezicht zijn de kleuren 'levendiger', maar de kleurechtheid is ver te zoeken als de jpeg's vergeleken worden met de raw-afbeeldingen. Dit is vooral zichtbaar bij rode kleuren. Bij jpeg's gaat door de hoge saturatie detail in bijvoorbeeld stofstructuren verloren.

Ook de schoorsteen van een huis op onderstaande foto wordt, hoewel deze ongeveer een uur voor zonsondergang is genomen, vanwege de hoge saturatie te geel weergegeven. Het raw-bestand geeft een natuurgetrouwere weergave.

Instapper met pit

Conclusie

De Pentax K-m heeft ons positief verrast. We hadden een uitgeklede variant van de K200D verwacht, waarbij op allerhande zaken beknibbeld was om de kosten omlaag te brengen - maar het toestel mag er zijn. Vooral de uitstekende ergonomie en de bediening - afgezien van de wat minder goed bereikbare D-pad - springen eruit.

Minpunten zijn het archaïsche autofocussysteem en de verouderde ccd-beeldsensor. Ook is het ruisreductiesysteem wel erg lawaaiig. Hoewel met de meegeleverde DA L 18-55mm-kitlens snel kan worden scherpgesteld, is het toch tijd dat Pentax een betaalbare kitlens met ingebouwde focusmotor ontwikkelt.

De concurrenten van de K-m zijn, als we naar onder meer de prijs kijken, de Alpha A200 van Sony, de D60 van Nikon, de E-420/E-450 en de E-520 van Olympus en de Eos 1000D van Canon. De eerste twee hebben dezelfde oudere ccd-beeldsensor als de K-m, terwijl de Olympus-camera's en de Eos 1000D een streepje voor hebben op de K-m vanwege de live view-functionaliteit. In dit prijssegment is een video-opnamemogelijkheid nog geen gemeengoed en ook een draai- en kantelscherm is te duur.

De goedkoopste camera in dit segment is momenteel de A200, die voor minder dan 300 euro te koop is. De Canon, de Olympussen en de Sony zijn in het voordeel als naar het aantal autofocuspunten wordt gekeken. Wie op zoek is naar een dergelijke camera, doet er goed aan om ook de K200D in de vergelijking te betrekken: die is maar vijftig euro duurder dan de K-m en is beter bestand tegen weersinvloeden en zand. Net als de K200D en de E-520 van Olympus kan de K-m overigens draadloos flitsers aansturen.

Al met al is de K-m een prima instap-dslr met een uitstekende prijs/kwaliteit-verhouding. Het zou echter mooi zijn als een toekomstige versie van de K-m is uitgerust met een beter autofocussysteem en een modernere beeldsensor, die live view ondersteunt.

Fotogalerij

De onderstaande K-m-foto's zijn uit de hand genomen met matrix-belichting en zijn verkleind naar 1024 pixels breed. De resulterende foto's zijn met een jpg-kwaliteit van 70 procent opgeslagen. De originele jpeg-bestanden uit de camera zijn via de links onder de thumbnails te bereiken. De belichting is ongemoeid gelaten.

Wat vind je van dit artikel?

Geef je mening in het Geachte Redactie-forum.

Reacties (54)

Wijzig sortering
Waarom gebruiken jullie in godsnaam F/16 bij de ISO-testen? Iets met diffractie :) Maar voor de rest, die NR is werkelijk verschrikkelijk, wat een meuk :X
Bij F/16 krijg je al serieuze buigingsverschijnselen* en wordt de scherpte minder.
Gebruik bij een D-SLR met (Micro)FourThirds of APS-size sensor beter geen diafragma kleiner als F/11 en die ook alleen dan als je de extra scherptediepte echt nodig hebt.

Voor een FF-D-SLR of een analoge kleinbeeld camera geld dat F/11 meestal nog wel gaat maar dat je F/16 ook alleen moet gebruiken als je de extra scherptediepte nodig hebt.

Bij grotere formaten (Middenformaat, Hasselblad, Rollei, Mamiya) ligt die grens dan weer bij F/22 of F/32 (6x7cm).

* Buigingsverschijnselen treden op als het diafragma te klein wordt in verhouding tot de golflengte van het licht. (enkele millimeters) zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Diffractie en http://en.wikipedia.org/w..._pattern_in_spiderweb.JPG
Aangezien het F-getal een verhoudingsgetal tussen de diameter van het gebruikte diafragma en de brandpuntsafstand. Aangezien een lens voor een groter opnameformaat (bij dezelfde beeldhoek) een langer brandpunt heeft, is bij een gelijk diafragmagetal de diameter evenredig groter en treed de buiging dus pas op bij een kleiner diafragmagetal.
Ik snap er ook helemaal niks van. Een test, binnen, donker, en dan F8, ISO1600 en 1/40e, bij 20mm.

F/4 is daar haalbaar, en dat zal je scherpte wellicht wel iets naar beneden halen, maar dat je dan ISO400 kunt gebruiken maakt dat weer meer dan goed.
En vanuit de hand dan ook nog he...
Welk gedeelte van
Om te kijken hoe de Pentax K-m presteert bij hogere iso-waarden, hebben we de camera op een statief geplaatst en de beeldstabilisatie uitgeschakeld
heb je niet begrepen?

Met 20mm brandpuntafstand zou 1/40 sec trouwens nog wel genoeg zijn om handmatig te werken, zelfs zonder beeldstabilistatie. Wel eens van de 1/f vuistregel gehoord?
Uhh ja, overheen gelezen, dat kan.
De foto's doen mij de broek niet bollen.

Volgens mij kun je beter een goede compact camera kopen dan een instap model DSLR.
Zeker voor dat geld.
Daar heeft naar mijn mening 80% van de gebruikers meer aan dan een DSLR.

Als je met een DSLR goede foto's wilt maken moet je je er echt in verdiepen.
Mocht je van plan zijn om je er in te verdiepen geef dan wat meer uit dan kun je echt knappe foto's maken.
Je kijkt hier naar een instap-DSLR met een kitlens en dan verwacht je super scherpe foto's? Met een beetje goede lens (waar Pentax ook een hele collectie van heeft) kan je ook met de k-m hele schitterende foto's maken, want als het met mijn K100D lukt, dan moet het ook zeker met de k-m lukken.
Deze review gaat echter dan ook uit als zijnde de k-m als instap-DSLR en dan met de kitlenzen die je daar bij krijgt. Hiermee haal je dus niet alles uit deze camera. Net als dat je een PRO-DSLR koopt met een kitlensje erbij.... Dan maak je met de k-m met een toplens zeker weten veel betere foto's!

Dus voorbeeld-foto's graag op de juiste wijze beoordelen! :)
Zo'n kitlensje is alleen goed als je de camera per sé mee wilt nemen naar het strand (of een andere camera-vijandige omgeving).

Wil je echte foto's maken, dan ga je voor een goede prime.
De nieuwe kitlens de 18-55 WS is met weather sealing ideaal eigenlijk maar qua kwalitiet niet te evenenaren met een prime
Die kitlens kun je ook maar beter achterwegen laten, de mijne was al binnen 2 maandjes vervangen voor een goedkope sigma 15-30 EX DG (hier en daar wat handelen, heeft me uiteindelijk 5 tientjes gekost :D )

Het leuke van pentax objectieven is dat je ze (vaak) goedkoop kunt aanschaffen voor 5 tientjes kun je tegenwoordig een FA 28-70 F4 kopen, een dijk van een lens! En dan nog niet te beginnen over de geweldige pentax prime lensen

Die iso testjes en voorbeeld foto's zijn ook niet helemaal representatief in de praktijk schieten consumenten met een camera als deze uit de hand met shake reduction (wat voordelen opleverd bij iso waarden) aan en als ze zich een beetje verdiepen in het fotograferen komt het diafragma niet hoger dan F8 en kopen ze als hierboven genoemd een goedkoop objectief van goede kwalitiet.

Een vergelijking tussen een dure compact camera en een instap Dslr is een beetje vreemd maar aan de andere kant ook weer logisch. Een instap Dslr met kitlens is niet de moeite waard als je een dure compact qua foto kwalitiet wilt verslaan koop er dan losse lenzen bij.

Ik vind dat de review van de K-M overigens laat geplaatst is, hij is al een tijdje in omlopp, maarja beter laat dan nooit. Dit jaar komt de vervanger er ook alweer aan en reken er maar op dat die flink gaat veranderen

[Reactie gewijzigd door 1990BW op 2 juli 2009 12:20]

Sorry ik kom uit drenthe XD.....laat het lekker staan :P

[Reactie gewijzigd door 1990BW op 4 juli 2009 14:53]

Ach, die vlieger gaat niet altijd op. Kijk naar de Nikon D40, een kwalitatief goede dSLR voor een laag prijsje. Al heb je natuurlijk niet alle 'hippe' features, zoals live-view en moet je een beetje inboeten met MP's, maar in de juiste handen zeer zeker beter dan een compact camera.

Ikzelf twijfelde een half jaar ook tussen een duurdere compact camera en een instap dSLR. Uiteindelijk kwam ik bij de D40 uit en ik ben er zeer blij mee. Je kan er zeer mooie plaatjes mee schieten en je hebt tenminste echte controle over wat je schiet itt bij een compact camera.
Deze review komt mooi uit. Ik sta op het punt mijn digitale compact camera (Fuji S5600) te gaan verruilen voor een DSLR. Omdat de Nikon D60 eruit gaat en moeilijk leverbaar is, heb ik vooralsnog mijn zinnen gezet op de Pentax K-m DZK. Ik heb deze review derhalve zeer aandachtig gelezen en stemt mij tevreden.

Mijn eerste indruk van deze foto's is zeer goed. Totdat je het origineel opent...... da's wel schrikken. Echter, als je dan ziet dat de binnen opnames zijn gemaakt met een ISO-1600 stand is er m.i. wel veel verklaard! Overigens vind ik de donkere buitenopnames weer erg scherp.

Ik zou de binnenopnames met een lagere ISO-waarde hebben geschoten i.c.m. een externe flitser.
Heb zelf anderhalve maand geleden de K200D gekocht inclusief kitlens versie 2 (te herkennen aan de rode Romeinse II op de lens). De K200D kost maar een fractie meer dan de K-m terwijl je er meteen een net wat betere camera voor hebt. Met name de 11-punts autofocus inclusief projectie van het focuspunt in de viewfinder. Ook een pluspunt is de kleine display met settings bovenop de camera zoals ook alle veel duurdere modellen die hebben. Ik gebruik de display steeds vaker om belichting e.d. bij te stellen. Ideaal want zo hoef je niet constant in de viewfinder te kijken.

De K200D maakt met de kitlens veel betere plaatjes dan de voorbeelden in deze review. De ruisonderdrukking staat bij mij standaard uit en RAW-plaatjes zijn ook bij lastigere lichtomstandigheden bijzonder ruisarm. De camera is bovendien weather sealed. Erg handig want zo kun je met een gerust hart zonder cameratas op pad gaan; een buitje maakt immers niets uit.

Over een a twee jaar stap ik wellicht over op de nu nog exorbitant dure K-7. Met name de automatische lenscorrectie van dat model - zowel vervorming als chromatische abberatie - spreekt mij erg aan. Scheelt toch weer een tijdrovende bewerkingsstap met de PTlens software bij het nabewerken van een reeks foto's.

De K200D is tot slot erg zuinig. Een set lithium-batterijen was net niet genoeg om een drieweekse vakantie mee door te komen, heel netjes. En de angst die ik eerst had omdat er geen lithium-ion accu in zit is al snel als sneeuw voor de zon verdwenen. Ben al met al erg blij met de K200D en kan deze echt iedere dSLR-beginner sterk aanraden!

[Reactie gewijzigd door 55563 op 6 juli 2009 02:07]

De camera is bovendien weather sealed. Erg handig want zo kun je met een gerust hart zonder cameratas op pad gaan; een buitje maakt immers niets uit.
Toch maar opletten daarmee. Indien je immers geen weather-sealed lens hebt, kan er zomaar nog schade ontstaan door buien. Je body wordt er inderdaad wel robuuster op, ik ben zelf ook bijzonder tevreden over de algemene bouw van m'n K10D.

Daarom is ook de K-7 een interessant toestel: die komt ineens met weather-sealed kitlenzen. Dezelfde (vrij goede, voor een kitlens) 18-55 en 50-200 optiek, maar nu heb je wel een volledig beschermde setup.

[Reactie gewijzigd door MatthiasDS op 6 juli 2009 08:39]

Ikzelf ben een trotse gebruiker van de k200d en ja de sensor is ruisgevoelig, "maar" er bestaan tegenwoordig mooie software programma's om de ruis er mooi en gemakkelijk uit te halen, bijvoorbeeld in CS4 (RAW 5.0). Ikzelf vind de ruis overigens meevallen die mijn K200D produceerd misschien heb ik een beter exemplaar van de sensor dan deze K-M (waar misschien ook op is bespaart : een oude partij sensoren van een (iets) minder(e) kwalitiet, die Sony in de aanbieding deed)

De fotokwalitiet mag je niet volledig bepalen met een simpel DAL 18-55 objectiefje, een kit lens is niet voor niets van lage kwaliteit hoewel de Pentax kitlenzen beter zijn qua kwalitiet in de kitlens wereld.

De K-M is gewoon een prima cameraatje hij koste laatst nog 288 euro bij foka, maar een k200d als instapcamera is een betere keuze
Het lijkt me niet de praktijk om met een instap DSLR RAW plaatjes je schieten en met een duur pakket te gaan bewerken. Het is gewoon een verkooppraatje en iedereen schiet vervolgens JPEG.
Totdat je iets slimmer bent geworden dus...
Ik vindt het erg vaag dat er voornamelijk gekeken wordt naar de jpeg's.. 8)7
De onderstaande test is niet gericht op absolute scherpte, maar is bedoeld om de beeldruis bij verschillende iso-waarden weer te geven.
en iets verderop:
Het raw-bestand geeft een natuurgetrouwere weergave
Dus wat er hier gebeurt is dat er gekeken wordt naar de kwaliteit van de omvorming naar jpeg door de camera, niet naar de kwaliteit van de sensor! En die wil je juist weten...
Tja als je een Dslr gebruikt om jpgjes te fotograferen haal je niet veel uit je foto's.
Dan kun je beter een compact kopen.
Een Dslr is op zn best met RAW, je kunt je foto's dan aanpassen aan je eigen voorkeuren.

Een software pakket hoeft helemaal niet duur te zijn er zijn eventueel ook gratis pakketjes en trials (met ruisonderdrukking software) in omloop die (best) goed presteren.

Of als je een Pentax camera hebt bewerk je je foto's in de built in raw-jpeg converter(alleen bij Pentax), wat ook een goede converter is.
Zo zie je maar alternatieven en speelruimte genoeg je moet er alleen verstand van (willen) hebben
Beetje simplistisch...

Je kunt prima met een DSLR alleen JPG schieten. Sterker, professionele fotografen doen vaak vrijwel niets anders, omdat RAW teveel tijd kost om te bewerken.

De kwestie is echter dat je soms de default JPG instellingen een beetje moet wijzigen. Overdreven sharpening weghalen, kleur verzadiging neutraal maken, etc.

Het belangrijkste gedeelte van een DSRL, de grote lensopening, is echter onmogelijk met een compact camera te reproduceren. Een mooie portretfoto genomen met een groot diafragma, kun je alleen op een DSLR maken. Een compact camera heeft gewoon niet een dergelijke lens, met 25mm pupil.

En dan maakt het echt niet uit of je JPG of RAW schiet.
Professionele- en vak fotografen schieten altijd in RAW zodat de opdrachtgever vrije ruimte heeft om de foto's nog aan te passen naar zijn/haar wens. In de druk wereld is dat een standaard begrip, bij bruid reportages en noem de hele rits maar op waar men de tijd krijgt om er iets moois van te maken. ( In RAW worden je foto's met o.a. meer BITS en meer kleuren opgeslagen. JPG is niet voor niets een COMPRESSIE formaat)

Bij tijdgebonden fotografen zoals pers fotografen worden de foto's voornamelijk geschoten in JPEG zodat deze sneller verspreid kunnen worden ivm het gecomprimeerde (met verloren details) formaat. Vandaar zijn sommige foto's in de krant een beetje wazig ivm de hoeveelheid BITS & PPI waarmee de jpeg is opgeslagen.

Weer wat geleerd vandaag zullen we maar zeggen!
In RAW worden je foto's met o.a. meer BITS en meer kleuren opgeslagen. JPG is niet voor niets een COMPRESSIE formaat)
Helaas, zo simpel is het dus absoluut niet.

Het probleem is dat de waarneming van mensen logorithmisch werkt. Een mens zo'n 20 tot 30 intensiteit niveau's per stop onderscheiden. (Zo'n 20 in het donker, 30 in het licht)
De camera heeft echter een lineaire sensor. En dat betekent dat je enorme bergen aan nutteloze informatie opslaat!

Een 12-bit camera heeft 4096 niveau's. Echter, 2048 daarvan bevinden zich in de eerste stop! Een mens kan er daarvan echter maar 30 waarnemen... We hebben dus 2000 niveau's aan nutteloze informatie !!
In de tweede stop onderscheid camera 1024 niveau's. Wederom kan een mens er maar een dertigtal waarnemen. Weer 1000 niveau's nutteloze informatie.

Tellen we even mee? In de lichtste twee stops van de camera, wordt er 3/4 van de bits verspild in het onderscheiden van licht niveau's die een mens toch niet kan onderscheiden!

Waarom doen ze dat? Omdat een schaduw gebied op de foto (7e stop) op de lineaire sensor nog maar 32 niveau's heeft... Terwijl een mens er hier zo'n 20 kan onderscheiden. Stop 8 heeft zelfs maar 16 niveau's...

JPG (en ook vrijwel alle andere formaten, als TIFF e.d.) werkt volkomen anders. Daar wordt eerst een gamma correctie toegepast, waarbij de lineaire RAW data geconverteerd wordt naar een logorithmische mapping. Daarbij wordt (uiteraard) er voor gezorgd dat je aansluit bij hoe het menselijk oog licht waarneemt. JPG heeft slechts 256 niveaus. Maar door even simplistisch 30 niveau's per stop te gebruiken, kun je dus 8,5 stops aan informatie opslaan. Dat is zelfs beter dan 12bit RAW, die namelijk nog maar 16 niveau's in de 8e stops heeft !


Inderdaad, JPG heeft veel minder bits dan RAW, en bevat dus minder informatie. Het is echter allemaal onzichtbare, en dus nutteloze, informatie die wordt weggegooid. Bij een correct belichte foto, zal je zodoende absoluut geen verschil zien tussen een JPG en een RAW.


RAW wordt pas nuttig bij foto's waarbij je verkeerd belicht hebt. Als je dan veel wilt rommelen, dan kun je heel snel niveau's verliezen. En omdat JPG zo dicht bij de waarneembare grens zit, wordt dat potentieel zichtbaar. Bij RAW heb je in het lichte gedeelte zoveel niveau's, dat je verlies aan niveau's nooit zichbaar wordt.

Een fotograaf die heel zeker is van zijn belichting, kan zich RAW besparen. En dat kan nogal wat uitmaken voor de snelheid en aantal foto's die hij maakt. Dat argument wordt met de snelheid van huidige camera's wel minder belangrijk. Niettemin heb ik met mijn 40D met RAW nog steeds wel af en toe de buffer vol!!

Het idee dat foto's in de krant wazig zijn vanwege het aantal bits en ppi van JPG is volslagen absurd. Het aantal ppi is zowieso irrelevant. ppi instellingen in foto's doen niets. Het gaat alleen om het aantal pixels. En dat is exact gelijk bij RAW en JPG. (Ik hoop dat je niet de illusie hebt dat je detail verliest aan het JPG compressie algorithme..)
En de afdrukmogelijkheden van een krant zijn dusdanig slecht, dat zelfs een zwaar verminkte JPG nog vele malen beter is dan wat de krant kan afdrukken.
Een heel mooi verhaal waarvan veel feiten kloppen. Mislukte foto's kun je inderdaad nog zodanig aanpassen dat ze er mooi uitkomen. Maar ik blijf erbij RAW is beter om mee te werken, kleuren, contrasten, scherptes, helderheid, kleurintensiteiten, afruk instellingen, compressie methoden noem het maar op leveren een veel mooier en completer resultaat op.

Als beginend fotograaf is het daarom ook veel leerzamer om met RAW te werken om ervaring op te doen en van je fouten te leren zonder het moment van vastleggen kwijt te raken.

Om nog terug te komen op het afdruk verhaal. Het aantal PPI en BITS waarmee je afdrukt is van hoog belang. Leg maar eens een foto van A4 formaat met 8BITS en 200 PPI tegenover een 16BITS 300 PPI wedden dat je meteen het verschil ziet qua kleuren en scherpte (kwaliteit van de printer en dpi niet van toepassing).

Kwaliteit van foto's in de krant hangt af van het type krant een regionaal blaadje is goedkope rommel wat logisch is maar een AD sportwereld of NRC handelsblad is wel even een klap beter qua afdruk kwalitiet (wat ook weer afhangt van het artikel) want men wil nu eenmaal een duidelijk en helder beeld zien van een belangrijk moment. Natuurlijk is de soort papier ook van belang, die van een krant over het algemeen vrij laag is, maar een goede foto (met betrekking op scherpte en de hele rits) en een slechte foto is herkenbaar.

Einde discussie want dit lange verhaal gaat niet op voor de Pentax K-M :)
De objectieve en geïntreseerde lezer haalt maar de waarheid uit onze verhaaltjes
En ik als amateur schiet altijd in RAW+JPEG, het neemt wel de meeste ruimte in op de CF-card, maar ik kan per foto kiezen of ik de tijd wil nemen om de RAW te bewerken.

Zo is er voor elke toepassing een optie. :-)
Kan, maar waarom kies je er dan niet voor om in je bewerkings-programma 1 foto te pakken die onder dezelfde omstandigheden als de rest valt, die aan te passen en vervolgens de bewerking in 1 klik op de rest toe te passen? Gaat bijna net zo snel en heeft toch iets meer het gewenste effect. Jpegs die de camera maakt, mits niet aangepast, leveren allemaal dezelfde gemiddelde belichting e.d. op wat het nogal saai maakt.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 3 juli 2009 12:46]

De fotograaf heeft maar "wat"geschoten voor deze test. De foto's blinken niet uit in bijv. het onderwerp, en belichting. Maarja. Je moet iets laten zien.

Ik vind zelf dat mijn K100D "Super" (incl. de standaard 18-55mm) betere, vooral scherpere foto's maakt dan de K-m. Deze K-m heeft slecht 5 scherpstelpunten. De K100DS heeft er maar liefst 11.
Voor mij is deze camera geen upgrade.Wel een downgrade :)
De K200D wel. Ik heb al eerder wat reviews over de K-m gelezen. Hij kon mij niet bekoren. De 200D weer wel. Als je dan toch wilt instappen, neem je geen K-m maar een K200D. Over het batterijverbruik heb ik niets gelezen. Die is van de K100DS "ruk" als je gewone NiMh's gebruikt. Met Sanyo Eneloops is dat veel beter. Dus ik hoop dat men daar inieder geval opgelet heeft bij deze K-m nu hij er toch is.

Ik vind de Olympus 420/520 helemaal geen concurent vanwege de daarin gebruikte kleinere sensor. Dat levert nog meer ruis op als je er 10MP uit die sensor perst.

After all is de fotograaf die HET moet doen. Als dat lukt, lukt het ook om goede foto's te maken met de K-m. En zelfs nog met een 5-euro weggooi camera-tje ;)

[Reactie gewijzigd door Dutchphoto op 5 juli 2009 19:03]

Erg tegenvallende beelden, op 100% is de kwaliteit gewoon niet al te best, de iso1600's lijken wel telefoonfoto's. Daarbij wil ik wel opmerken dat ik de omstandigheden waarin de testfoto's gemaakt zijn ook opmerkelijk vind. Wellicht presteert de camera wel fatsoenlijk bij een landschapje met normaal zonlicht.

Edit: ik wil nog iets opmerken.

"Het raw-bestand geeft een natuurgetrouwere weergave."
Die opmerking slaat natuurlijk nergens op. De witbalans, saturatie, tint, etcetera stel je bij RAW zelf in. Dat daar een natuurgetrouwe weergave uit te halen is is normaal.

[Reactie gewijzigd door veldmuis op 1 juli 2009 13:19]

misschienw el ja, maar een reden waarom je een dSLR koopt zijn oa. de betere iso prestaties tov. een compactje.
Dit ziet er naar mijn menning uit als een veredelde compact in een dSLR jasje en wat features.
Nou ja, RAW is gewoon wat er op de sensor valt, dat wordt waarschijnlijk bedoelt met natuurgetrouw. Met had simpelweg een jpeg moeten maken zonder ook maar enige aanpassing voor de ware grootte links, dit is echt niet om aan te zien.
Voor de échte beginner is dit een leuk vakantiecameraatje, maar de beeldkwaliteit is nauwelijks dSLR waardig te noemen. Vanaf ISO400 kun je het vergeten en heb je imo teveel ruis.

Dat maakt de camera eigenlijk alleen geschikt voor gebruik onder zonnige omstandigheden. Zodra je binnen foto's neemt, in het bos loopt, het begint te schemeren, het een bewolkte dag is etc. heb je een kwaliteit die min of meer gelijk is aan die van een goeie compactcamera.

Ik zou - gezien de kwaliteit van de foto's - minder enthousiast zijn dan de reviewer in dit geval.
En dus is het geen goede vakantie-camera, daar heb je compacts voor die soms nog beter presteren.
Mmm, erg slecht ook voor een instapper als ik sommige van de originele foto's bekijk op ware grootte. Maar er valt wel wat aan te merken op de instellingen die zijn gebruikt. Zo vind ik de foto's nergens echt scherp, zie ik wel wat abberatie (schrijf ik dat zo goed? :) ) her en der en ontzettend veel correctie voor ruis e.d. ook in de lichte foto's, erg veel detail wat daardoor verloren is gegaan. Ook is er niet zo goed rekening gehouden met overbelichting. Het lijkt dus teveel nabewerking om echt iets te kunnen zeggen over de kwaliteiten van de camera zelf. Mooi voorbeeld daarvan is te vinden als je op de link klinkt van de 2e foto bovenaan (die overigens niet klopt met de thumbnail), 100% weergave en dan kijken naar het whiteboard, je kan nauwelijks lezen wat er staat en de belichting is toch vrij normaal. Verder ziet die laatste foto er in de thumb geweldig uit, maar kijk je ook die op 100% en dan het donkere gedeelte, 1 en al ruis. Dat moet beter kunnen tegenwoordig.

[Reactie gewijzigd door vgroenewold op 1 juli 2009 12:54]

ligt dat aan de camera of de fotograaf?
Het nabewerken en hoe het is genomen aan de fotograaf en dat is precies het probleem hier, we willen graag echt iets kunnen zeggen over de kwaliteit van het toestel... als in de methodes al zo gemakkelijk gaten te schieten zijn dan kunnen we dat dus niet.
Als er een en al ruis te zien is ligt dat niet aan de fotograaf...
De kwaliteit van de foto's vind ik belabberd om eerlijk te zijn, zeker niet iets wat je van een DSLR zou verwachten, vooral de ruis vind ik erg sterk (veel te sterk) terugkomen in de foto's.
Minpunten zijn het archaïsche autofocussysteem en de verouderde ccd-beeldsensor. Ook is het ruisreductiesysteem wel erg lawaaiig.
Die laatste zin, wat moet ik daarbij verstaan? :D
stel je een 'noise-cancelling' koptelefoon voor in het vliegtuig voor, die het geluid van een scheepshoorn produceert. Voila, dat vliegtuig gebrul hoor je niet meer, maar om nou te zeggen dat het -beter- is...

idem dus deze ruisreductie.. 'tis te agressief en verwijdert details die wel in de foto's horen.

direct resultaat van teveel ruis van de sensor.

gelukkig kan je de ruisreductie uit zetten
jammer van de kwaliteit, maar voor de rooky fotograaf is dit zeker aan aanrader.
Wat bedoel je met 'de kwaliteit'? Is dit de kwaliteit van de foto's of is dit de kwaliteit van de camera zelf?

Zoals gezegd, ik ben voornemens op (erg) korte termijn de overstap te gaan maken naar een instap DSLR. Kun je alternatieven noemen?
De instellingen die gebruikt zijn in deze review zijn niet bepaald representatief te noemen ivm de kleine diafragma's en hoge iso waarden. In de praktijk schiet je een goede scherpe foto met F8 met iso 100-560, de sluitertijd is afhankelijk van de hoeveelheid licht (&objectief) en of je een statief gebruikt.

Het voordeel van de K-M vs de Canons en Nikons is dat er beeldstabilisisatie in de body zit ipv in de lenzen. Elke lens die je gebruikt oud of nieuw haalt hier voordeel uit met een snellere sluiter en een goedkopere aanschafprijs (zie een paar postjes terug van mij een FA 28-70 F4 5 tientjes: Waanzin!)

De service van Pentax is ook benoemenswaardig. Omdat het een kleinere fabrikant is kun je sneller en gemakkelijker geholpen worden en dat is uiteraard prettig te noemen. Maarja of je hier in aanmerking komt is de vraag want Dslrs (van pentax) zijn over het algemeen (zeer) degelijk...

Koop nu niet meteen de K-M, je moet voor jezelf bepalen wat jij belangrijk vind tijdens het fotograferen. Vind je live-view belangrijk (ipv door de zoeker te kijken) dan ben je hier bij het verkeerde adres dan kun je beter kijken bij de EOS 1000D/Nikon D5000/Sony Alpha A300/A350. Heb je een klein budget en ben je van plan om niet teveel uit te breiden dan kun je het beste terecht bij Pentax, zoals eerder gezegd top kwalitiet 2e hands lenzen kosten je dan niet zoveel (je kunt echter ook weer professioneler uitbreiden met de DA*/FA* en 645 lenzen, ook hier mogelijkheden zat).... Ik zou zeggen maak voor jezelf een lijstje en ga langs de winkel om de gewenste toestellen vast te houden

Je kunt uiteraard ook nog op de 2e hands markt gaan kijken. Als je live view niet belangrijk vind kun je ook nog een 2e hands semi pro model aanschaffen voor een mooie prijs. Een K10d bijvoorbeeld kun je tegenwoordig scoren voor <300 euro en laatst is er een k20d voor 350 euro weg gegaan. Een Eos 30D is ook een behoorlijke camera maar is meestal wat duurder. Er zijn alternatieven zat alleen jij moet bepalen wat je belangrijk vind. Je kunt evt kijken op community sites zoals het Nederlands Pentax forum om foto's te bekijken, uiteraard kun je daar ook voor advies terecht. Ik hoop dat ik je hiermee wat verder mee heb geholpen, succes met de speurtocht naar een DSLR :)

[Reactie gewijzigd door 1990BW op 4 juli 2009 15:25]

Als beeldstabilisatie zo dendert werkte in de body zelf, dan hadden Canon en Nikon dit allang zelf toegepast. Het blijkt juist dat stabilisatie in een objectief, altijd nog de beste resultaten geeft. Daarmee heb je de stabilisatie inderdaad niet voor objectieven zonder, maar het gaat uiteindelijk om de kwaliteit en het voordeel ervan.
Een pure marketing truck om de prijzen van objectieven op te drijven om meer winst te maken lijkt mij. Het enigste voordeel wat ik zo kan bedenken is dat je de correcties van de stabilizer in de zoeker kunt zien. Bij zware lenzen, handheld, is het voordeel ook iets beter tov shake reduction maar de meeste mensen gebruiken in dat geval toch een monopod of een tripod...dus ja ook dit moet jezelf bepalen of je dit handig vind. De Pentax objectieven in de hogere klasse zijn over het algemeen vaak lichtgewicht en compact dus ook hier staat het gewoon gelijk.

Beide systemen werken "ongeveer" hetzelfde (om het eenvoudig en begrijpbaar te houden), alleen de plaatsing is anders. In een objectief is het een zwevend lens element bij shake reduction een zwevende beeldsensor.

Canon is de pionier van IS en wil dat zo houden, aanpassen kost nu eenmaal ook geld (denk aan de enorme ontwikkeling kosten, innovatie kost heel veel geld in dit wereldje). Nikon idem, maar of je daar veel baat bij hebt moet je zelf bepalen je betaalt er uiteindelijk alleen maar meer voor. Pentax heeft puur gekozen voor de shake reduction zodat alle K-mount/M42/645/67 lenzen hier voordeel uit kunnen halen, prima toch?

Uit allebei de systemen haal je voordeel dat is 100% zeker maar de een is alleen duurder dan de ander.
Niet mee eens! In je eerste alinea behandel je de twee positieve punten wel even alsof het peuleschillen zijn om vervolgens uitgebreid stil te staan bij de voordelen van in-camera anti-shake. Ik ben minder bekend met de prijzen van Pentax, maar ik gebruik hierbij even als voorbeeld Sony. Zij hebben immers even goed in-camera anti-shake.

Zoek even de prijzen op van de Sony 75-300 en de Canon 70-300 IS, de 70-200/2.8 objectieven en meer. In (bijna) alle gevallen is het canon glas goedkoper. Daarnaast neemt de effectiviteit van in-camera stabilisatie af naarmate het brandpunt toeneemt. In de camera is er namelijk maar een maximale uitslag mogelijk ter grootte van de ruimte in het spiegelhuis. Bij teleobjectieven heb je meer mogelijkheden om het beeld te stabiliseren. Daarnaast is een rustig zoekerbeeld een genot om mee te werken.

Tot slot betwist ik je aanname dat de meeste mensen toch wel een statief gebruiken. Als ik naar de verhouding objectieven vs statieven kijk en observeer hoe veel mensen in het wild een statief gebruiken dan kan ik alleen maar zeggen dat veel mensen helemaal geen zin hebben om met een statief te zeulen.
.......het prijsgat tussen een sony 75-300 en Canon 70-300 IS is zoals gezegd groot. en als je op de budget toer bent is dat een flink verschil dus daarvoor gaat jouw verhaal niet op. Een vergelijking maken tussen de DT 70-300 is ook niet reeël want die is nog niet lang op de markt. Een Pentax exemplaar (DA 55-300) is op dit moment duurder dan de sony en goedkoper dan de canon en de nieuwe sony maar je krijgt er meer bereik voor terug + veel betere optische prestaties tov de sony 75-300, een afweging die je moet maken. Je hebt ook nog de tamrons en sigma's waar je met beeldstabilistaie in de body veel voordeel uit haalt.

De 70-200 IS en sony 70-200 zijn qua prijs nagenoeg gelijk, maarja op de profesionele lenzen word toch al dikke winst gemaakt dus als je het marketing technisch bekijkt moet het sony objectief voor minder aangeboden kunnen worden. Dat is puur de keuze van de fabrikant.

Een vergelijkbaar Pentax objectief word tegenwoordig op aanvraag geleverd en kost 1199 euro incl. BTW (FA 80-200 F2.8). Maar je hebt gelijk met het punt tussen sony en canon. Met Sigma en Tamron lenzen haal je er overigens ook (veel) voordeel uit.

De effectiviteit van de beeldstabilisator in de body neemt niet af naarmate de brandpuntafstand toeneemt, hij word juist aangepast aan de brandpuntafstand (de beeldsensor gaat sneller trillen wat een stabilisatie element ook doet), tenminste bij Pentax dan.

En zoals gezegd Pentax objectieven zijn in de meeste gevallen lichter in gewicht dan de concurenten je moet dan wel hele rare bewegingen maken om je foto's te verpesten. Het basis principe werkt exact hetzelfde als IS en de ruimte waarin de beeldsensor beweegt is volgens mij groter dan in de lens want hij word helemaal achterin de body geplaatst.

Over jouw laatste punt hoef ik weinig te vertellen. Grote zware lenzen worden heel vaak gebruikt op monopods al danniet met anderen objecten om op te steunen........zekers bij de profesionele toeters, fotograferen moet geen fitness oefening zijn :)

[Reactie gewijzigd door 1990BW op 5 juli 2009 21:55]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone 12 Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 5 Sony XH90 / XH92 Samsung Galaxy S21 5G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2021 Hosting door True